Livre, Chap.
[72, 9]	ἐστασίαζον (οὐ γὰρ πρὶν ἡσύχασαν	ἢ	αὐτοὺς τὸν Περτίνακα παῦσαι) χιλίους
[72, 7]	εὐδόκιμον ἢ διὰ παιδείας ὑπεροχὴν	ἢ	δι´ ἄλλην τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο.
[72, 7]	ἐκεῖνος ἢ διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς	ἢ	δι´ ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς ἢ
[72, 7]	ἀληθεῖς ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν	ἢ	διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ διὰ
[72, 7]	λαμπρὸν ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον	ἢ	διὰ παιδείας ὑπεροχὴν ἢ δι´
[72, 7]	ἢ δι´ ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς	ἢ	διὰ πλοῦτον λαμπρὸν ἢ διὰ
[72, 7]	ὑπ´ αὐτοῦ γράφοιμι, ὁπόσους ἐκεῖνος	ἢ	διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ δι´
[72, 19]	ἐπλησίαζε, τὰ δὲ καὶ προσαγόμενα	ἢ	καὶ ἐν δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα,
[72, 20]	ἐν τῇ πόλει ὑπὸ νόσου	ἢ	καὶ ἑτέρας τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους
[72, 19]	ἀντηγωνίζετο δὲ αὐτῷ γυμναστής τις	ἢ	καὶ μονομάχος νάρθηκα ἔχων, ἔστι
[72, 6]	ὡς καὶ συνεγνωκότες τι αὐτῷ	ἢ	καὶ ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν ἐκολάσθησαν,
[72, 20]	μετὰ τῶν ἱππέων συνεφοιτῶμεν, χωρὶς	ἢ	ὅτι Πομπηιανὸς Κλαύδιος ὁ γέρων
[72, 18]	καὶ λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον	ἢ	τὰ πρότερα, ὅτι τε συνεγενόμην
[72, 20]	αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον	ἢ	τὸν αὐτοκράτορα τὸν τοῦ Μάρκου
[72, 8]	μὴν καὶ ἡδὺς τὸ ἦθος	ἢ	φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος δὲ τῶν στρατηγῶν
[72, 9]	καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ	ἡ	ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν.
[72, 4]	ἀνατείνας, ἰδού" ἔφη, τοῦτό σοι	ἡ	βουλὴ {οὐ} πέπομφεν" οὗτος ἠγγύητο
[72, 17]	τοιοῦτον φέρων ὁποῖον ὁ Ἑρμῆς.	ἡ	γὰρ λεοντῆ τό τε ῥόπαλον
[72, 4]	καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι αὐτῷ.	ἡ	γὰρ Λουκίλλα οὐδὲν ἐπιεικεστέρα οὐδὲ
[72, 9]	καὶ ᾐκίσαντο καὶ κατέκοψαν, καὶ	ἡ	γυνὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ
[72, 4]	μὲν καὶ τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος	ἡ	δὲ παλλακὴ ἐγένετο, καὶ τοῦ
[72, 20]	αὐτοῖς. ~τοιαύτη μὲν τὸ σύμπαν	ἡ	θέα ἐκείνη τέσσαρσι καὶ δέκα
[72, 22]	μῆνας τέσσαρας· καὶ ἐς αὐτὸν	ἡ	οἰκία ἡ τῶν ὡς ἀληθῶς
[72, 13]	μηνύοντος τὸ γινόμενον, Μαρκία ἐκείνη	ἡ	τοῦ Κουαδράτου ἐσήγγειλε τὸ πραττόμενον·
[72, 22]	καὶ ἐς αὐτὸν ἡ οἰκία	ἡ	τῶν ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα
[72, 15]	Κομμοδιανά, τήν τε ἡμέραν ἐν	ᾗ	ταῦτα ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν.
[72, 9]	ὑπὸ τοῦ Περεννίου ποιεῖν ὅσα	ἠβούλετο	δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε
[72, 4]	ἡ βουλὴ {οὐ} πέπομφεν" οὗτος	ἠγγύητο	μὲν τὴν θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο
[72, 13]	παρθένος τις μεγάλη καὶ βλοσυρὰ	ἡγεῖτο,	ἣν δαίμονα ἐκ τῶν μετὰ
[72, 11]	καὶ μετὰ τοῦτο τῆς Ἀφρικῆς	ἡγεμονεύσας	ἕνα τῶν παρέδρων ὁμοιότροπόν πως
[72, 12]	καὶ ἐπώλησε βουλείας στρατείας ἐπιτροπείας	ἡγεμονίας,	πάντα πράγματα. καὶ ἤδη τινὲς
[72, 18]	καὶ ἤκουσα καὶ ἐλάλησα, δίκαιον	ἡγησάμην	μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ
[72, 19]	ἅμα μάχεσθαι ἐκέλευσε. κἀκ τούτου	ἠγωνίσαντο	μὲν εἷς πρὸς ἕνα οἱ
[72, 11]	τί δὲ ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν	ἤδη	καὶ τήμερον αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´
[72, 23]	ἐγὼ τὰ γράμματα πρὸς ἑσπέραν	ἤδη	λαβὼν κατέδαρθον, καί μοι καθεύδοντι
[72, 4]	ἔτι παραδόσεως ἀλλ´ ἐξ οἰκείας	ἤδη	τηρήσεως. ἐλθὼν δὲ ἐς τὴν
[72, 12]	ἐπιτροπείας ἡγεμονίας, πάντα πράγματα. καὶ	ἤδη	τινὲς πάντα τὰ ὑπάρχοντά σφισιν
[72, 12]	ἄλλοις· καίτοι καὶ ἐκεῖνος μέγιστον	ἠδυνήθη,	καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ
[72, 24]	οὐδὲ γὰρ κατασβεσθῆναι ἀνθρωπίνῃ χειρὶ	ἠδυνήθη,	καίτοι παμπόλλων μὲν ἰδιωτῶν παμπόλλων
[72, 22]	αὐτῷ ἔδωκαν. ἐπεὶ δ´ οὐκ	ἠδυνήθη	παραχρῆμα ὑπό τε τοῦ οἴνου
[72, 8]	ἀδωρότατος ἦν, οὐ μὴν καὶ	ἡδὺς	τὸ ἦθος ἢ φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος
[72, 5]	τε στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι, οὐδὲν	ἠθέλησε	διά τε τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν
[72, 7]	ἀκοῦσαι καίτοι πολλὰ μηνύσειν ὑπισχνουμένου	ἠθέλησε,	καὶ τὰ γράμματα αὐτοῦ πάντα
[72, 11]	ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς δ´ οὐκ	ἠθέλησεν	ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς
[72, 3]	ἀνοχὴν ἐς τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν	ἤθελον·	τότε δέ, ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη
[72, 8]	οὐ μὴν καὶ ἡδὺς τὸ	ἦθος	ἢ φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος δὲ τῶν
[72, 9]	ἔχων. καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ	ᾐκίσαντο	καὶ κατέκοψαν, καὶ ἡ γυνὴ
[72, 13]	παραλαβόντες οἱ Ῥωμαῖοι ἔσυραν καὶ	ᾐκίσαντο,	καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ
[72, 8]	ἠσκήκει. τά τε γὰρ ἄλλα	ἥκιστα	ἄδην ἐσιτεῖτο, καὶ ὅπως μηδὲ
[72, 21]	τοὺς βουλευτάς, ἐξ οὗ οὐχ	ἥκιστα	ἀπολεῖσθαι προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν γὰρ ἀποκτείνας
[72, 10]	~ὁ μὲν οὖν οὕτως ἐσφάγη,	ἥκιστα	δὴ τοῦτο παθεῖν καὶ δι´
[72, 16]	δυσὶν ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ	ἥκιστα	καὶ τὰ χρήματα αὐτὸν ἐπέλιπεν.
[72, 9]	βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων δὲ αὐτῶν	ἥκομεν·	Περέννιος γάρ σοι ἐπιβουλεύει, ἵνα
[72, 16]	θεός (καὶ γὰρ καὶ τοῦτ´	ἤκουεν)	ἐξαίφνης ποτὲ μετὰ μεσημβρίαν ἐκ
[72, 18]	ἐγὼ καὶ εἶδον ἕκαστα καὶ	ἤκουσα	καὶ ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν
[72, 7]	μετεσχήκει. ~τοῦτό τε οὖν αὐτὸς	ἤκουσα	παρών, καὶ ἕτερον τοιόνδε εἶδον.
[72, 17]	μὲν τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα	ἤλασε,	πλὴν εἰ μή που ἐν
[72, 23]	ὁ Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν	ἤλπισε,	γράψας ἐδημοσίευσα· καὶ αὐτῷ καὶ
[72, 21]	ἀπηλλάγησαν τῷ ξίφει (γέλως γὰρ	ἡμᾶς	ἀλλ´ οὐ λύπη ἔλαβεν) εἰ
[72, 21]	δ´ οὖν τούτων γενομένων παρεμυθήσατο	ἡμᾶς	ὅτι μέλλων αὖθις μονομαχῆσαι παρήγγειλεν
[72, 16]	ἐν τοῖς γενεθλίοις τοῖς ἑαυτοῦ	ἡμᾶς	τε καὶ τὰς γυναῖκας ἡμῶν
[72, 21]	σεσηρὼς ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος ὅτι καὶ	ἡμᾶς	τὸ αὐτὸ τοῦτο δράσει. κἂν
[72, 21]	καὶ ἕτερόν τι τοιόνδε πρὸς	ἡμᾶς	τοὺς βουλευτάς, ἐξ οὗ οὐχ
[72, 8]	ὑπὸ τῆς τῶν ἄρτων ξηρότητος	ᾑμάσσετο.	ἐπετήδευε δ´ οὖν ἐπὶ μεῖζον
[72, 21]	καὶ τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος	ᾑματωμένον	ἀνατείνας, καὶ εἶπε μὲν οὐδέν,
[72, 20]	ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ	ἡμεῖς	μὲν οἱ βουλευταὶ ἀεὶ μετὰ
[72, 18]	ᾧ καὶ ὁ δῆμος καὶ	ἡμεῖς	παραχρῆμα πάντες τοῦτο δὴ τὸ
[72, 18]	~καὶ ἐν μὲν τῇ πρώτῃ	ἡμέρᾳ	ἄρκτους τε ἑκατὸν αὐτὸς μόνος,
[72, 19]	ἐμάχοντο. καὶ τῇ γε πρώτῃ	ἡμέρᾳ	αὐτὸς πάντας σφᾶς κάτωθεν, τό
[72, 22]	γοῦν τῇ τελευταίᾳ τοῦ ἔτους	ἡμέρᾳ,	ἐν τῇ νυκτί, τῶν ἀνθρώπων
[72, 19]	~ἐν μὲν οὖν τῇ πρώτῃ	ἡμέρᾳ	ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν δὲ ταῖς
[72, 21]	καὶ ὅτι ἐν τῇ τελευταίᾳ	ἡμέρᾳ	τὸ κράνος αὐτοῦ κατὰ τὰς
[72, 10]	δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ	ἡμέρᾳ	χωρὶς αὐτὸς ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ
[72, 20]	θέα ἐκείνη τέσσαρσι καὶ δέκα	ἡμέραις	ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ ἡμεῖς
[72, 19]	καὶ εἴκοσι μυριάδες καθ´ ἑκάστην	ἡμέραν	ἐκ τῶν μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο.
[72, 15]	τὰ στρατόπεδα Κομμοδιανά, τήν τε	ἡμέραν	ἐν ᾗ ταῦτα ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ
[72, 14]	ἐγὼ οἶδα· δισχίλιοι γοῦν πολλάκις	ἡμέρας	μιᾶς ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν.
[72, 22]	δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα καὶ	ἡμέρας	τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω δὲ ἔτη
[72, 6]	αὐτοῦ ἐπίτηδες, τό τε αἷμα	ἤμεσεν	ὡς ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς ὡς
[72, 3]	αὐτοῖς ἐν τῇ Δακίᾳ τῇ	ἡμετέρᾳ	δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ ἐπεβουλεύθη μὲν
[72, 21]	ὅτι μέλλων αὖθις μονομαχῆσαι παρήγγειλεν	ἡμῖν	ἔν τε τῇ στολῇ τῇ
[72, 21]	ὁ φόβος πᾶσι κοινὸς καὶ	ἡμῖν	καὶ τοῖς ἄλλοις ἦν· ἔπραξε
[72, 19]	καὶ ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ μεθ´	ἡμῶν	ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´ οὐδὲν ἔτι
[72, 16]	ἡμᾶς τε καὶ τὰς γυναῖκας	ἡμῶν	καὶ τοὺς παῖδας δύο χρυσοῦς
[72, 15]	μὲν ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο,	ἦν	δὲ ἁπάντων νοσημάτων καὶ ἁπάντων
[72, 10]	καὶ οἱ Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες	(ἦν	δὲ αὐτῶν κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος)
[72, 1]	καὶ ὁ Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι.	ἦν	δὲ ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν ὁ
[72, 19]	ἐπὶ τούτῳ μέγα ἐφρόνει ὅτι	ἦν	ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο δὲ αὐτῷ γυμναστής
[72, 21]	καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις	ἦν·	ἔπραξε δὲ καὶ ἕτερόν τι
[72, 4]	τοιαῦτα μὲν τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ	ἦν,	ἐσιόντι δὲ αὐτῷ ἐς τὸ
[72, 14]	τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν	ἦν	καὶ Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος, ὃν
[72, 13]	καὶ ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία τις	ἦν,	μελλόντων δὲ τὸ ἕβδομον τῶν
[72, 8]	νομίζοντες μηδὲ αὐτοὶ ἄδην καθεύδοιεν.	ἦν	μὲν γὰρ καὶ ἄλλως ὑπνομαχεῖν
[72, 16]	καὶ τὰ χρήματα αὐτὸν ἐπέλιπεν.	ἦν	μὲν γὰρ καὶ φιλόδωρος, καὶ
[72, 12]	~τοιοῦτος μέν τις ὁ Οὐικτωρῖνος	ἦν,	ὁ δὲ δὴ Κλέανδρος ὁ
[72, 8]	ἐγίγνετο, χρημάτων τε διαφανῶς ἀδωρότατος	ἦν,	οὐ μὴν καὶ ἡδὺς τὸ
[72, 14]	ἐφόνευσε, καὶ τῶν Ἐμεσηνῶν, ὅθεν	ἦν,	τοὺς ἐχθροὺς τοὺς ἑαυτοῦ πάντας
[72, 13]	τις μεγάλη καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο,	ἣν	δαίμονα ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα
[72, 9]	ὡς εἰπεῖν πράττοντος, ὁ Περέννιος	ἠναγκάζετο	οὐχ ὅτι τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ
[72, 15]	διά τε τἆλλα καὶ ὅτι	ἠναγκάζοντο,	ἃ τῷ πατρὶ αὐτοῦ κατ´
[72, 22]	ἐποίει, καὶ προσέτι καὶ φοβηθέντες	(ἠπείλει	γάρ σφισιν, ὅτι ἐκωλύετο ταῦτα
[72, 22]	τι κἀκ τούτου ὑποτοπήσας αὐτὸ	ἠπείλει	τινά, οὕτω δὴ Νάρκισσόν τινα
[72, 1]	βαρβάροις σπεισάμενος, ἐς τὴν Ῥώμην	ἠπείχθη,	μισόπονός τε ὢν καὶ τῆς
[72, 13]	δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον	ἠπείχθη.	πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ,
[72, 7]	Κομμόδου, ὃς μετὰ ταῦτα τὸν	Ἡρακλέα	ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ
[72, 22]	τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς	Ἡρακλεῖ	ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν
[72, 15]	Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος Κόμμοδος Αὔγουστος	Ἡράκλειος	Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων. αὐτὸς μὲν γὰρ
[72, 15]	τε παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ τὴν	Ἡρακλέους	ἀπήνεγκε. τὴν δὲ Ῥώμην ἀθάνατον
[72, 15]	καὶ ἀνδριάντες αὐτοῦ παμπληθεῖς ἐν	Ἡρακλέους	σχήματι ἔστησαν. καὶ τὸν αἰῶνα
[72, 15]	τῆς οἰκουμένης {εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος	Ἡρακλῆς,	ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον,
[72, 7]	τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ καὶ ὁ	Ἡρακλῆς	ἔτι νήπιος ὢν ἱστόρηται τοὺς
[72, 16]	οὖν ὁ χρυσοῦς, οὗτος ὁ	Ἡρακλῆς,	οὗτος ὁ θεός (καὶ γὰρ
[72, 20]	τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει ὥσπερ ὁ	Ἡρακλῆς	τὰς Στυμφαλίδας. καὶ ἐπιστεύθη γε
[72, 7]	ὢν ἱστόρηται τοὺς ὑπὸ τῆς	Ἥρας	ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ δράκοντας ἀποπνῖ– ξαι
[72, 12]	ὁ μετὰ ταῦτα αὐταρχήσας ὑπάτευσεν.	ἠργυρολόγει	μὲν οὖν πανταχόθεν, καὶ ἐκτήσατο
[72, 19]	δὲ ὅτε ὃν ὁ δῆμος	ᾑρεῖτο·	καὶ γὰρ τοῦτο καὶ τἆλλα
[72, 23]	καὶ αὐτῷ τῷ Σεουήρῳ μάλιστα	ἤρεσε,	τότε δὴ καὶ τἆλλα πάντα
[72, 9]	τὸν ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις ὧν	ἦρχεν,	οὐδὲ ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους καὶ
[72, 5]	φονεύσας ἕως ἔτι τῶν δορυφόρων	ἦρχεν,	οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ καὶ
[72, 5]	καὶ πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι, καὶ	ἦρχον	ὁμοῦ καὶ παρήδρευον ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς
[72, 14]	ἐπειδὴ καὶ τοὺς σφαγέας παρόντας	ᾔσθετο,	ἐκείνους τε τῆς νυκτὸς ἐφόνευσε,
[72, 6]	παιδείᾳ τῶν ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ	ᾔσθετο	καὶ τῆς ἐς αὐτὸν φερούσης
[72, 19]	μετὰ τοῦτο ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει.	ἤσκει	δὲ καὶ ἐχρῆτο τῇ ὁπλίσει
[72, 8]	δὲ τοῦτο ἐκ τῆς ἀσιτίας	ἠσκήκει.	τά τε γὰρ ἄλλα ἥκιστα
[72, 17]	γε αὐτὸν τῷ σχήματι ὄντα	ἠσπαζόμεθα)	ἐσιὼν δὲ ὁλοπόρφυρον χρυσῷ κατάπαστον,
[72, 9]	οἷς ἐστασίαζον (οὐ γὰρ πρὶν	ἡσύχασαν	ἢ αὐτοὺς τὸν Περτίνακα παῦσαι)
[72, 5]	αὐτόν, εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει οἱ, ὥσπερ	ᾐτιάθη,	φονεύσας ἕως ἔτι τῶν δορυφόρων
[72, 12]	ἐκεκόμιστο, χρόνου δὲ προϊόντος οὕτως	ηὐξήθη	ὥστε καὶ τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι,
[72, 4]	σωφρονεστέρα τοῦ ἀδελφοῦ Κομμόδου ὑπάρχουσα	ἤχθετο	μὲν τῷ ἀνδρὶ αὑτῆς τῷ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007