Livre, Chap.
[72, 13]	προαστείῳ ὄντα, πολλὰ μὲν ἐκείνῳ	κἀγαθὰ	ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ καὶ κατὰ
[72, 21]	κράνος αὐτοῦ κατὰ τὰς πύλας	καθ´	ἃς οἱ τελευτῶντες ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη.
[72, 11]	τῶν λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν	καθ´	ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει δύο
[72, 11]	ἄρχων τὸ μὲν πρῶτον οἴκοι	καθ´	ἑαυτὸν ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι
[72, 8]	οἷά γε ἐκ φιλύρας ποιεῖται,	καθ´	ἑκάστην ἑσπέραν ὡς εἰπεῖν συνέγραφε,
[72, 19]	Κομμόδῳ πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδες	καθ´	ἑκάστην ἡμέραν ἐκ τῶν μονομαχικῶν
[72, 7]	τῇ συγγραφῇ παράσχοιμι, εἰ ἀκριβῶς	καθ´	ἕκαστον τοὺς θανατωθέντας ὑπ´ αὐτοῦ
[72, 10]	τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν ὀφείλων, πλὴν	καθ´	ὅσον διὰ τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος
[72, 19]	τοῖς ἄλλοις μονομάχοις ἐποίει, πλὴν	καθ´	ὅσον ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον τι
[72, 15]	ἀνθρώπους καθ´ ὑπερβολὴν νικῶν· οὕτω	καθ´	ὑπερβολὴν ἐμεμήνει τὸ κάθαρμα. καὶ
[72, 15]	ἐν πᾶσιν ἁπλῶς πάντας ἀνθρώπους	καθ´	ὑπερβολὴν νικῶν· οὕτω καθ´ ὑπερβολὴν
[72, 15]	οὕτω καθ´ ὑπερβολὴν ἐμεμήνει τὸ	κάθαρμα.	καὶ τῇ βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν
[72, 8]	ἀεὶ νομίζοντες μηδὲ αὐτοὶ ἄδην	καθεύδοιεν.	ἦν μὲν γὰρ καὶ ἄλλως
[72, 23]	ἤδη λαβὼν κατέδαρθον, καί μοι	καθεύδοντι	προσέταξε τὸ δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν.
[72, 21]	τοὺς ἄλλους τοὺς πλησίον μου	καθημένους	διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´ ἐν τῇ
[72, 23]	δὴ ταῦτα περὶ ὧν νῦν	καθίσταμαι	ἔγραψα. καὶ ἐπειδή γε τοῖς
[72, 12]	διὰ τοῦτο καὶ οἱ Νικομηδεῖς	καὶ	ἀγῶνα ἄγειν καὶ νεὼν τοῦ
[72, 10]	οὔτε πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ	καὶ	ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ
[72, 3]	ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους λαβὼν	καὶ	αἰχμαλώτους παρά τε τῶν Βούρων
[72, 10]	ἅμα καὶ δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ	καὶ	ἄλλῃ ἡμέρᾳ χωρὶς αὐτὸς ταῖς
[72, 12]	ἔχοντα ταύτην ἀποκτεῖναι πρὸς πολλοῖς	καὶ	ἄλλοις· καίτοι καὶ ἐκεῖνος μέγιστον
[72, 13]	{τοῦ} κοντοῦ περιήνεγκαν, καί τινας	καὶ	ἄλλους τῶν μέγα ἐπ´ αὐτοῦ
[72, 13]	ὁ δῆμος. ἐγένετο μὲν γὰρ	καὶ	ἄλλως ἰσχυρὰ σιτοδεία, ἐπὶ πλεῖστον
[72, 14]	τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ δὲ	καὶ	ἄλλως οὐκ ἐν τῷ ἄστει
[72, 8]	ἄδην καθεύδοιεν. ἦν μὲν γὰρ	καὶ	ἄλλως ὑπνομαχεῖν πεφυκώς, ἐπὶ πλέον
[72, 4]	αὐτῇ. πρὸ δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι	καὶ	ἀμφότεραι ἐς τὴν νῆσον τὴν
[72, 18]	ὥσπερ τι ἄλλο τῶν μεγίστων	καὶ	ἀναγκαιοτάτων, τῇ μνήμῃ τῶν ἐσέπειτα
[72, 3]	ἄλλων μυρίους καὶ πεντακισχιλίους κομισάμενος,	καὶ	ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους ὀμόσαι ὥστε
[72, 4]	ὑπό τινων, πλείστους δὲ ἐφόνευσε	καὶ	ἄνδρας καὶ γυναῖκας, τοὺς μὲν
[72, 16]	ὅθεν καὶ ἐγκλήματα καὶ γυναιξὶ	καὶ	ἀνδράσιν ἐπιφέρων οὓς μὲν ἐφόνευεν,
[72, 15]	δημάρχοις, γερουσίᾳ Κομμοδιανῇ εὐτυχεῖ χαίρειν"	καὶ	ἀνδριάντες αὐτοῦ παμπληθεῖς ἐν Ἡρακλέους
[72, 15]	αὐτὴν ἑαυτοῦ δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν.	καὶ	ἀνδριάς τε αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων
[72, 13]	τινας καὶ ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι	καὶ	ἀνείρχθη διὰ τοῦτο ὁ δῆμος,
[72, 4]	ἀνδρὶ αὑτῆς τῷ Πομπηιανῷ· ὅθεν	καὶ	ἀνέπεισε τὸν εἰρημένον ἐπιθέσθαι τῷ
[72, 17]	δὲ τῷ κοινῷ ἄνευ σιδήρου	καὶ	ἄνευ αἵματος ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ,
[72, 12]	πλεῖστα τῶν πώποτε ὀνομασθέντων προκοίτων,	καὶ	ἀπ´ αὐτῶν πολλὰ μὲν τῷ
[72, 15]	ἀπώλλυντο, ἦν δὲ ἁπάντων νοσημάτων	καὶ	ἁπάντων κακουργημάτων χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ
[72, 5]	αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν ἅμα, οὕτω	καὶ	ἀπέθανον μεθ´ ἑνὸς τέκνου· διαπρεπέστατα
[72, 17]	δίφρου ἐπιχρύσου, εἴτε παρείη εἴτε	καὶ	ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ ἐν
[72, 13]	αὐτοὺς ἔπεμψε, καὶ ἔτρωσάν τινας	καὶ	ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι καὶ ἀνείρχθη
[72, 6]	ἐς τὴν Ῥώμην ἐκομίσθησαν) εἴτε	καὶ	ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος δέ
[72, 17]	ἐσῄει τε ἐς τὸ θέατρον,	καὶ	ἀπορρίψας τὰ ἄλλα οὕτως ἐν
[72, 13]	ἀρθεὶς ἔπεσε καὶ αὐτὸς ἐξαίφνης	καὶ	ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ
[72, 6]	τε αἷμα ἤμεσεν ὡς ἴδιον,	καὶ	ἀρθεὶς ὡς καὶ παραχρῆμα τελευτήσων
[72, 10]	Κόμμοδος εὐθυμίαις τε πάνυ προσέκειτο	καὶ	ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε, καὶ οὔτ´ ἀρχὴν
[72, 9]	ἀναιρεθῆναι. τοῦ γὰρ Κομμόδου ἁρματηλασίαις	καὶ	ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος ἑαυτόν, καὶ τῶν
[72, 18]	ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ	καὶ	αὐτά, ὥσπερ τι ἄλλο τῶν
[72, 4]	τὴν θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ	καὶ	αὐτῇ ταύτῃ καὶ τῇ τῆς
[72, 4]	Κομμόδῳ, καὶ αὐτόν τε ἀπώλεσε	καὶ	αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε δὲ
[72, 20]	τά τε ἄλλα ὅσα ἐκελευόμεθα,	καὶ	αὐτὸ τοῦτο συνεχῶς, καὶ κύριος
[72, 9]	πεντακοσίους, πολλαπλασίους αὐτῶν δορυφόρους ἔχων.	καὶ	αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ ᾐκίσαντο καὶ
[72, 4]	τὸν εἰρημένον ἐπιθέσθαι τῷ Κομμόδῳ,	καὶ	αὐτόν τε ἀπώλεσε καὶ αὐτὴ
[72, 13]	ἐς τοσοῦτον ὄγκον ἀρθεὶς ἔπεσε	καὶ	αὐτὸς ἐξαίφνης καὶ ἀπώλετο μετὰ
[72, 6]	παραχρῆμα τελευτήσων ἐς οἴκημα ἐκομίσθη,	καὶ	αὐτὸς μὲν ἀφανὴς ἐγένετο, κριοῦ
[72, 24]	ἰδιωτῶν παμπόλλων δὲ στρατιωτῶν ὑδροφορούντων,	καὶ	αὐτοῦ τοῦ Κομμόδου ἐπελθόντος ἐκ
[72, 23]	αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἤλπισε, γράψας ἐδημοσίευσα·	καὶ	αὐτῷ καὶ ἐκεῖνος πεμφθέντι παρ´
[72, 23]	ἐπειδή γε τοῖς τε ἄλλοις	καὶ	αὐτῷ τῷ Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε,
[72, 13]	παιδίων ἐς τὸν ἱππόδρομον ἐσέδραμε,	καὶ	αὐτῶν παρθένος τις μεγάλη καὶ
[72, 12]	μετὰ τῶν ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν	καὶ	ἀχθοφορήσων ἐς τὴν Ῥώμην ἐκεκόμιστο,
[72, 13]	καὶ αὐτῶν παρθένος τις μεγάλη	καὶ	βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν δαίμονα ἐκ
[72, 15]	χιλίων λιτρῶν μετά τε ταύρου	καὶ	βοὸς θηλείας ἐγένετο, καὶ τέλος
[72, 24]	ἔξεδροι ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν εἰρηναῖον,	καὶ	βύας ἀπ´ αὐτοῦ ἔβυξε, πῦρ
[72, 15]	εὐτυχῆ κολωνίαν οἰκουμένην τῆς γῆς	(καὶ	γὰρ ἄποικον αὐτὴν ἑαυτοῦ δοκεῖν
[72, 7]	ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ δράκοντας ἀποπνῖ– ξαι	(καὶ	γὰρ καὶ οἱ Κυιντίλιοι ἀπηγχονήθησαν)
[72, 16]	ὁ Ἡρακλῆς, οὗτος ὁ θεός	(καὶ	γὰρ καὶ τοῦτ´ ἤκουεν) ἐξαίφνης
[72, 22]	ᾧ οἱ μονομάχοι τρέφονται προελθεῖν·	καὶ	γὰρ τὸν οἶκον τὸν πρῶτον
[72, 22]	ὤν, εἶχε. καὶ μηδεὶς ἀπιστήσῃ·	καὶ	γὰρ τοῦ κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν
[72, 19]	ὅτε ὃν ὁ δῆμος ᾑρεῖτο·	καὶ	γὰρ τοῦτο καὶ τἆλλα ἐξ
[72, 5]	τε μετ´ αὐτῶν καί τινα	καὶ	γυναῖκα εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν. καίτοι καὶ
[72, 4]	πλείστους δὲ ἐφόνευσε καὶ ἄνδρας	καὶ	γυναῖκας, τοὺς μὲν φανερῶς τοὺς
[72, 16]	εἶπον ἐδαπάνα. ὅθεν καὶ ἐγκλήματα	καὶ	γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν ἐπιφέρων οὓς
[72, 3]	Δακίᾳ οὔσης. ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς	καὶ	Δακῶν τῶν προσόρων μυρίους καὶ
[72, 20]	αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις, τὸ δὲ	καὶ	δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι
[72, 1]	τῆς πολλῆς ἁπλότητος καὶ προσέτι	καὶ	δειλίας ἐδούλευσε τοῖς συνοῦσι, καὶ
[72, 13]	Κόμμοδος οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως τε	καὶ	δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ
[72, 13]	τε γὰρ παιδία συνεβόησαν πολλὰ	καὶ	δεινά, καὶ ὁ δῆμος παραλαβὼν
[72, 20]	σύμπαν ἡ θέα ἐκείνη τέσσαρσι	καὶ	δέκα ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´
[72, 19]	ἀλλ´ ὥστε πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν.	καὶ	δή ποτε βραδυνάντων τινῶν περὶ
[72, 11]	ἀπέθανε δὲ οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς,	καὶ	δή ποτε πολλῆς μὲν φήμης
[72, 17]	ἐν ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν	καὶ	δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ
[72, 14]	καὶ Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος, ὃν	καὶ	δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε καὶ κατεφίλει
[72, 7]	Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι δέ τι	καὶ	δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ πραχθέν· Μανιλίου
[72, 10]	ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ τοῦτο παθεῖν	καὶ	δι´ ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν
[72, 22]	Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ,	καὶ	δι´ ἐκείνου λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν.
[72, 4]	καὶ τῇ τῆς κόρης μητρί,	καὶ	διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο
[72, 5]	διά τε τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν	καὶ	διὰ τὴν ἐκείνου καὶ τεθνηκότος
[72, 10]	τοῦτο παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν	καὶ	διὰ τὴν πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων
[72, 23]	βίου διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν, εἴληχα,	καὶ	διὰ τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα
[72, 12]	καίτοι καὶ ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη,	καὶ	διὰ τοῦτο καὶ οἱ Νικομηδεῖς
[72, 23]	τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι ἐπεθύμησα·	καὶ	διὰ τοῦτο οὐκέτι ἰδίᾳ ἐκεῖνο
[72, 13]	ὄντα καὶ μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι	καὶ	διαφθείρωσι. καὶ ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία
[72, 13]	καὶ τὸ μὲν παιδίον προσουδίσθη	καὶ	διεφθάρη, τὸ δὲ τοῦ Κλεάνδρου
[72, 14]	ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ	καὶ	Διονύσιος πρὸς τοῦ Κομμόδου, ὁ
[72, 3]	καὶ Δακῶν τῶν προσόρων μυρίους	καὶ	δισχιλίους ἐκ τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας
[72, 18]	τήν τε στέγην περίδρομον ἔχουσι	καὶ	διχῇ τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´ ἐξ
[72, 7]	ἀπηγχονήθησαν) καὶ τὸν Σέξτον φεύγοντα	καὶ	διωκόμενον ὑπὸ τοῦ κρείττονος. πάμπολυν
[72, 2]	δύο γοῦν μόνους τῶν πρώτων	καὶ	δύο ἄλλους τῶν καταδεεστέρων πρέσβεις
[72, 10]	πέντε γοῦν ἵππους ποταμίους ἅμα	καὶ	δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ
[72, 14]	ὡς κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον	καὶ	ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ καὶ Διονύσιος
[72, 5]	εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ ὅ τι	καὶ	ἐβούλετο, ἅτε καὶ ἐλλογιμώτατος ὢν
[72, 16]	ἐκεῖνα ἃ εἶπον ἐδαπάνα. ὅθεν	καὶ	ἐγκλήματα καὶ γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν
[72, 18]	ἐγένετο καὶ παρὼν αὐτὸς ἐγὼ	καὶ	εἶδον ἕκαστα καὶ ἤκουσα καὶ
[72, 19]	τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ πέντε	καὶ	εἴκοσι μυριάδες καθ´ ἑκάστην ἡμέραν
[72, 12]	ὑπάτους ἐς ἕνα ἐνιαυτὸν πέντε	καὶ	εἴκοσιν ἀπέδειξεν· ὃ μήτε πρότερόν
[72, 21]	δεξιᾷ τὸ ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας,	καὶ	εἶπε μὲν οὐδέν, τὴν δὲ
[72, 22]	τὸν πρῶτον παρ´ αὐτοῖς, ὡς	καὶ	εἷς ἐξ αὐτῶν ὤν, εἶχε.
[72, 6]	λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη.	καὶ	ἐκ τούτου ὁ μὲν ἀμείβων
[72, 17]	στέφανον ἔκ τε λίθων Ἰνδικῶν	καὶ	ἐκ χρυσοῦ πεποιημένον, κηρύκειόν τε
[72, 19]	τε τὴν συνήθη ἕδραν ἀνῄει	καὶ	ἐκεῖθεν τὰ λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν
[72, 14]	καταλιπεῖν, ἀλλ´ ὡς κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε	καὶ	ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ
[72, 11]	δῶρά ποτε μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα	καὶ	ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς δ´
[72, 12]	πρὸς πολλοῖς καὶ ἄλλοις· καίτοι	καὶ	ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ διὰ
[72, 23]	ἤλπισε, γράψας ἐδημοσίευσα· καὶ αὐτῷ	καὶ	ἐκεῖνος πεμφθέντι παρ´ ἐμοῦ ἐντυχὼν
[72, 4]	μετὰ ταῦτα γυνή· καὶ ἐπεῖδε	καὶ	ἐκείνους βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται δὲ
[72, 4]	τῶν τότε φονευθέντων ἑνὸς παλλακή,	καὶ	Ἔκλεκτος πρόκοιτος, ὁ μὲν καὶ
[72, 12]	ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει μὲν οὖν πανταχόθεν,	καὶ	ἐκτήσατο πλεῖστα τῶν πώποτε ὀνομασθέντων
[72, 18]	καὶ εἶδον ἕκαστα καὶ ἤκουσα	καὶ	ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν
[72, 19]	τίγριν ἔσφαξεν ἵππον τε ποτάμιον	καὶ	ἐλέφαντα. πράξας δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο,
[72, 5]	ὅ τι καὶ ἐβούλετο, ἅτε	καὶ	ἐλλογιμώτατος ὢν καὶ στρατιὰν μεγάλην
[72, 17]	ἐν τῷ δημοσίῳ. καὶ μέντοι	καὶ	ἐμονομάχει, οἴκοι μὲν ὥστε καὶ
[72, 12]	πρότερόν ποτε μήθ´ ὕστερον ἐγένετο·	καὶ	ἐν αὐτοῖς καὶ Σεουῆρος ὁ
[72, 19]	τὰ δὲ καὶ προσαγόμενα ἢ	καὶ	ἐν δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε,
[72, 18]	τῷ χιτῶνι ἀνυπόδητος ἔργου εἴχετο.	~καὶ	ἐν μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ
[72, 17]	θηρία καὶ τοὺς μονομάχους ἀνήλισκε.	~καὶ	ἐν μὲν τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν
[72, 14]	ἐν τῷ ἄστει μόνον ἀλλὰ	καὶ	ἐν ὅλῃ ὡς εἰπεῖν τῇ
[72, 15]	Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ ἔθετο ὡς	καὶ	ἐν πᾶσιν ἁπλῶς πάντας ἀνθρώπους
[72, 21]	τε τῇ στολῇ τῇ ἱππάδι	καὶ	ἐν ταῖς μανδύαις ἐς τὸ
[72, 13]	καὶ τὸ παιδίον αὐτοῦ, ὃ	καὶ	ἐν ταῖς τοῦ Κομμόδου χερσὶν
[72, 19]	ὅμοιον ἀναβάς, συνέβαλεν· ὅπερ που	καὶ	ἐν τέρατος λόγῳ ἔσχομεν. καὶ
[72, 17]	τε ταῖς ὁδοῖς προεφέρετο αὐτοῦ,	καὶ	ἐν τοῖς θεάτροις ἐπὶ δίφρου
[72, 17]	χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν λευκὸν διάχρυσον	(καὶ	ἐν τούτῳ γε αὐτὸν τῷ
[72, 17]	μὲν οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ	καὶ	ἐν τῷ δημοσίῳ. καὶ μέντοι
[72, 24]	γὰρ περὶ τὸ Καπιτώλιον πολλοὶ	καὶ	ἔξεδροι ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν εἰρηναῖον,
[72, 9]	ὅσα ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει,	καὶ	ἐξέδωκε τὸν ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις
[72, 2]	αὐτὸν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἔπεμψαν.	καὶ	ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος
[72, 22]	ἀεὶ ἀπλήστως ἐχρῆτο, φθαρῆναι, ἀλλὰ	καὶ	ἐξήμεσέ τι κἀκ τούτου ὑποτοπήσας
[72, 4]	τοὺς ἐπὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ	καὶ	ἐπ´ αὐτοῦ ἐκείνου ἀνθήσαντας, πλὴν
[72, 4]	Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος.	~καὶ	ἐπεβουλεύθη μὲν πολλάκις ὑπό τινων,
[72, 20]	ποιοῦντα. πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις	καὶ	ἐπεβοῶμεν τά τε ἄλλα ὅσα
[72, 4]	τοῦ Ἐκλέκτου μετὰ ταῦτα γυνή·	καὶ	ἐπεῖδε καὶ ἐκείνους βιαίως ἀποθνήσκοντας.
[72, 23]	περὶ ὧν νῦν καθίσταμαι ἔγραψα.	καὶ	ἐπειδή γε τοῖς τε ἄλλοις
[72, 9]	Βρεττανίᾳ τοίνυν ὑπάρχοντες, ἐπειδή τι	καὶ	ἐπετι μήθησαν ἐφ´ οἷς ἐστασίαζον
[72, 19]	πᾶν μετ´ ἐπιχρύσου ῥάβδου λαβὼν	καὶ	ἐπὶ βῆμα ὅμοιον ἀναβάς, συνέβαλεν·
[72, 24]	πόλει τὸ δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ	καὶ	ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην αὐτῆς
[72, 5]	γὰρ εἶχον δόξαν ἐπὶ παιδείᾳ	καὶ	ἐπὶ στρατηγίᾳ καὶ ὁμοφροσύνῃ καὶ
[72, 14]	μισθῷ τὸ δεινόν· ὅπερ που	καὶ	ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ
[72, 19]	τῇ ἀριστερᾷ ἔχων· καὶ πάνυ	καὶ	ἐπὶ τούτῳ μέγα ἐφρόνει ὅτι
[72, 18]	τὰ θηρία μεμερισμένα ῥᾷον ἀκοντίζηται.	καὶ	ἔπιεν ἐν μέσῃ τῇ ἀγωνίᾳ
[72, 24]	Κομμόδου ἐπελθόντος ἐκ τοῦ προαστείου	καὶ	ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα ὅσα
[72, 20]	ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς τὰς Στυμφαλίδας.	καὶ	ἐπιστεύθη γε οὗτος ὁ λόγος,
[72, 12]	μετὰ τὸν Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς	καὶ	ἐπράθη μετὰ τῶν ὁμοδούλων, μεθ´
[72, 9]	ὁ Κόμμοδος ἀπήντησέ τε αὐτοῖς	καὶ	ἐπύθετο τί ταῦτα, ὦ συστρατιῶται;
[72, 12]	τῆς τύχης ἀρθεὶς καὶ ἐχαρίσατο	καὶ	ἐπώλησε βουλείας στρατείας ἐπιτροπείας ἡγεμονίας,
[72, 22]	τριάκοντα ἓν καὶ μῆνας τέσσαρας·	καὶ	ἐς αὐτὸν ἡ οἰκία ἡ
[72, 12]	πολλὰ δὲ καὶ ἐς οἰκίας	καὶ	ἐς βαλανεῖα ἄλλα τέ τινα
[72, 12]	παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ δὲ	καὶ	ἐς οἰκίας καὶ ἐς βαλανεῖα
[72, 15]	ἐπ´ αὐτοῦ χρυσοῦν τε ὀνομάζεσθαι	καὶ	ἐς τὰ γράμματα πάντα ὁμοίως
[72, 24]	νύκτωρ ἀρθὲν ἐξ οἰκίας τινὸς	καὶ	ἐς τὸ Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν τὰς
[72, 2]	ἀλλ´ ἅπαξ ἐν ἑκάστῳ μηνὶ	καὶ	ἐς τόπον ἕνα ἑκατοντάρχου τινὸς
[72, 1]	ἁμαρτὼν ἐς ἔθος κἀκ τούτου	καὶ	ἐς φύσιν ἀσελγῆ καὶ μιαιφόνον
[72, 13]	μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι.	καὶ	ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία τις ἦν,
[72, 22]	τοῦ κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν	καὶ	ἑτέραν ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον
[72, 20]	τῇ πόλει ὑπὸ νόσου ἢ	καὶ	ἑτέρας τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας
[72, 21]	τοῖς ἄλλοις ἦν· ἔπραξε δὲ	καὶ	ἕτερόν τι τοιόνδε πρὸς ἡμᾶς
[72, 7]	τε οὖν αὐτὸς ἤκουσα παρών,	καὶ	ἕτερον τοιόνδε εἶδον. ἔστιν ἐν
[72, 13]	στρατιώτας τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψε,	καὶ	ἔτρωσάν τινας καὶ ἀπέκτειναν· οὐ
[72, 8]	οὑτοσὶ δὲ ὁ ἀνὴρ μέτριος	καὶ	εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς τε ἀεὶ
[72, 12]	μέγας ὑπὸ τῆς τύχης ἀρθεὶς	καὶ	ἐχαρίσατο καὶ ἐπώλησε βουλείας στρατείας
[72, 19]	ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ	καὶ	ἐχρῆτο τῇ ὁπλίσει τῇ τοῦ
[72, 9]	κατέκοψαν, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ	καὶ	ἡ ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς δύο
[72, 9]	ἐκεῖνοι καὶ ᾐκίσαντο καὶ κατέκοψαν,	καὶ	ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ ἡ
[72, 12]	στρατείας ἐπιτροπείας ἡγεμονίας, πάντα πράγματα.	καὶ	ἤδη τινὲς πάντα τὰ ὑπάρχοντά
[72, 8]	διαφανῶς ἀδωρότατος ἦν, οὐ μὴν	καὶ	ἡδὺς τὸ ἦθος ἢ φιλάνθρωπος.
[72, 9]	δορυφόρους ἔχων. καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι	καὶ	ᾐκίσαντο καὶ κατέκοψαν, καὶ ἡ
[72, 13]	σῶμα παραλαβόντες οἱ Ῥωμαῖοι ἔσυραν	καὶ	ᾐκίσαντο, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ
[72, 18]	αὐτὸς ἐγὼ καὶ εἶδον ἕκαστα	καὶ	ἤκουσα καὶ ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην
[72, 21]	ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος ὅτι	καὶ	ἡμᾶς τὸ αὐτὸ τοῦτο δράσει.
[72, 18]	ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ δῆμος	καὶ	ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες τοῦτο δὴ
[72, 22]	ἔτη δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα	καὶ	ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω δὲ
[72, 21]	μὲν ὁ φόβος πᾶσι κοινὸς	καὶ	ἡμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις ἦν·
[72, 5]	δὲ καὶ πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι,	καὶ	ἦρχον ὁμοῦ καὶ παρήδρευον ἀλλήλοις.
[72, 10]	ἐν τῷ δημοσίῳ πολλὰ δὲ	καὶ	θηρία πολλάκις ἔφθειρε· καὶ πέντε
[72, 12]	βαλανεῖα ἄλλα τέ τινα χρήσιμα	καὶ	ἰδιώταις καὶ πόλεσιν ἐδαπάνα. ~οὗτος
[72, 2]	τινὸς Ῥωμαίου παρόντος, πρὸς δὲ	καὶ	ἵνα μήτε τοῖς Ἰάζυξι μήτε
[72, 2]	οἷς ὁ πατὴρ αὐτοῦ συνετέθειτο,	καὶ	ἵνα τούς τε αὐτομόλους καὶ
[72, 5]	πᾶν δυναμένη. ~ὅτι ὁ Κόμμοδος	καὶ	Ἰουλιανὸν τὸν Σάλουιον καὶ Πάτερνον
[72, 5]	καὶ γυναῖκα εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν. καίτοι	καὶ	Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν μετὰ τὴν
[72, 14]	ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν ἦν	καὶ	Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος, ὃν καὶ
[72, 23]	παρ´ ἐμοῦ ἐντυχὼν πολλά μοι	καὶ	καλὰ ἀντεπέστειλε. ταῦτ´ οὖν ἐγὼ
[72, 23]	ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων,	καὶ	καλὰς ἐλπίδας περὶ τοῦ μέλλοντος
[72, 10]	καὶ προσέτι καὶ ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε	καὶ	καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα μέν μοι κατὰ
[72, 13]	ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ	καὶ	κατὰ τοῦ Κλεάνδρου καταρώμενος. καὶ
[72, 9]	καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ ᾐκίσαντο	καὶ	κατέκοψαν, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ
[72, 6]	τοῦτ´ ἐπί τε ἵππον ἀνέβη	καὶ	κατέπεσεν ἀπ´ αὐτοῦ ἐπίτηδες, τό
[72, 14]	ὃν καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε	καὶ	κατεφίλει καὶ πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός
[72, 20]	ἐκελευόμεθα, καὶ αὐτὸ τοῦτο συνεχῶς,	καὶ	κύριος εἶ καὶ πρῶτος εἶ
[72, 14]	τε Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν ὡς	καὶ	λέοντα ἀπὸ τοῦ ἵππου κατακοντίσας·
[72, 18]	ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω	καὶ	λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ τὰ πρότερα,
[72, 18]	πάντα τὰ ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα	καὶ	λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ
[72, 12]	σφισιν ἀναλώσαντες βουλευταὶ ἐγένοντο, ὥστε	καὶ	λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος ἀνδρὸς
[72, 7]	πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον	καὶ	λέων νεβρὸν διώκων. οὐδὲ ἔσχον
[72, 11]	πολλῆς μὲν φήμης πολλῶν δὲ	καὶ	λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ
[72, 7]	ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς Λατίνας διοικήσαντος,	καὶ	μέγιστον παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος καὶ
[72, 3]	δισχιλίους ἐκ τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας	καὶ	μέλλοντας τοῖς ἄλλοις βοηθήσειν ὑπηγάγετο,
[72, 17]	δὲ καὶ ἐν τῷ δημοσίῳ.	καὶ	μέντοι καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι μὲν
[72, 18]	μνήμῃ τῶν ἐσέπειτα ἐσομένων παραδοῦναι.	καὶ	μέντοι καὶ τἆλλα πάντα τὰ
[72, 6]	ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ ἔπιε,	καὶ	μετὰ τοῦτ´ ἐπί τε ἵππον
[72, 19]	ἐλέφαντα. πράξας δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο,	καὶ	μετὰ τοῦτο ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει.
[72, 19]	καὶ ἐν τέρατος λόγῳ ἔσχομεν.	καὶ	μετὰ τοῦτο ἐπί τε τὴν
[72, 19]	ὥσπερ εἶχε διὰ τοῦ κράνους.	καὶ	μετὰ τοῦτο καὶ οἱ ἄλλοι
[72, 11]	ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς·	καὶ	μετὰ τοῦτο τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας
[72, 18]	συμποσίοις εἰωθὸς λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας"	καὶ	μή μέ τις κηλιδοῦν τὸν
[72, 22]	εἷς ἐξ αὐτῶν ὤν, εἶχε.	καὶ	μηδεὶς ἀπιστήσῃ· καὶ γὰρ τοῦ
[72, 5]	προσόντων σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν, εἰ	καὶ	μηδὲν νεώτερον ἐνενόουν, ἄχθεσθαι τοῖς
[72, 13]	πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ,	καὶ	μηδενός οἱ μηνύοντος τὸ γινόμενον,
[72, 22]	τὸ τέλος ἐγένετο ἔτη δώδεκα	καὶ	μῆνας ἐννέα καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα
[72, 22]	ἐβίω δὲ ἔτη τριάκοντα ἓν	καὶ	μῆνας τέσσαρας· καὶ ἐς αὐτὸν
[72, 1]	τούτου καὶ ἐς φύσιν ἀσελγῆ	καὶ	μιαιφόνον προήχθη. καί μοι δοκεῖ
[72, 8]	τοὺς ἐν Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε,	καὶ	μικροῦ δεῖν ὑπὸ τοῦ Κομμόδου
[72, 13]	Κλέανδρον ἀπὸ τῶν κλεμμάτων ὄντα	καὶ	μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι.
[72, 1]	φύσιν ἀσελγῆ καὶ μιαιφόνον προήχθη.	καί	μοι δοκεῖ καὶ τοῦτο καὶ
[72, 23]	πρὸς ἑσπέραν ἤδη λαβὼν κατέδαρθον,	καί	μοι καθεύδοντι προσέταξε τὸ δαιμόνιον
[72, 19]	δὲ αὐτῷ γυμναστής τις ἢ	καὶ	μονομάχος νάρθηκα ἔχων, ἔστι μὲν
[72, 12]	οἱ Νικομηδεῖς καὶ ἀγῶνα ἄγειν	καὶ	νεὼν τοῦ Κομμόδου ποιήσασθαι παρὰ
[72, 19]	ὁ πρόκοιτος, οὓς καὶ σκιαμαχήσας	καὶ	νικήσας δῆλον ὅτι ἐφίλει ὥσπερ
[72, 14]	τοῦ σίτου ταχθείς. γέγονε δὲ	καὶ	νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ οἶδα·
[72, 18]	ἐψυγμένον λαβών, ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ	καὶ	ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα
[72, 13]	παιδία συνεβόησαν πολλὰ καὶ δεινά,	καὶ	ὁ δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν
[72, 22]	ἐς μακράν. ὁ γὰρ Λαῖτος	καὶ	ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´
[72, 22]	δὴ ταῦτα ὅ τε Λαῖτος	καὶ	ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ, κοινωσάμενοι
[72, 19]	Αἰμίλιός τε Λαῖτος ὁ ἔπαρχος	καὶ	{ὁ} Ἔκλεκτος ὁ πρόκοιτος, οὓς
[72, 7]	ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ	καὶ	ὁ Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος ὢν
[72, 13]	τοῦ Κουαδράτου ἐσήγγειλε τὸ πραττόμενον·	καὶ	ὁ Κόμμοδος οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως
[72, 1]	καί μοι δοκεῖ καὶ τοῦτο	καὶ	ὁ Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι. ἦν
[72, 6]	ἴσως αὐτὸν τῶν οὐσιῶν ἐστερήθησαν.	καὶ	ὁ μὲν εἴτε ὄντως ἐσφάγη
[72, 8]	ἐν οἷς ὅ τε Ἀλβῖνος	καὶ	ὁ Νίγρος οἱ τῷ αὐτοκράτορι
[72, 5]	ἐκείνου καὶ τεθνηκότος εὔνοιαν νεοχμῶσαι·	καὶ	ὁ Πάτερνος ῥᾳδίως ἂν αὐτόν,
[72, 19]	τοῦ κράνους. καὶ μετὰ τοῦτο	καὶ	οἱ ἄλλοι ἐμάχοντο. καὶ τῇ
[72, 9]	Περέννιον ἀναφέ ροντες ἐμήνιον αὐτῷ.	καὶ	οἱ ἐν Βρεττανίᾳ τοίνυν ὑπάρχοντες,
[72, 10]	ἁβρότητος καὶ τῆς ἀπειρίας ἐδύνατο.	καὶ	οἱ Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν
[72, 7]	δράκοντας ἀποπνῖ– ξαι (καὶ γὰρ	καὶ	οἱ Κυιντίλιοι ἀπηγχονήθησαν) καὶ τὸν
[72, 15]	βοὸς θηλείας ἐγένετο, καὶ τέλος	καὶ	οἱ μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ πάντες
[72, 12]	μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο	καὶ	οἱ Νικομηδεῖς καὶ ἀγῶνα ἄγειν
[72, 23]	τὴν ἱστορίαν εὐλαβῶς πρὸς αὐτὴν	καὶ	ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά
[72, 5]	ἐπὶ παιδείᾳ καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ	καὶ	ὁμοφροσύνῃ καὶ πλούτῳ. ἐκ γὰρ
[72, 8]	γὰρ ἄλλα ἥκιστα ἄδην ἐσιτεῖτο,	καὶ	ὅπως μηδὲ τῶν ἄρτων διαπιμπλᾶται,
[72, 13]	καὶ κατὰ τοῦ Κλεάνδρου καταρώμενος.	καὶ	ὃς στρατιώτας τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς
[72, 21]	μὴ τῶν αὐτοκρατόρων τις μεταλλάξειε,	καὶ	ὅτι ἐν τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ
[72, 15]	ὁ Κόμμοδος, διά τε τἆλλα	καὶ	ὅτι ἠναγκάζοντο, ἃ τῷ πατρὶ
[72, 18]	πρότερα, ὅτι τε συνεγενόμην αὐτοῖς,	καὶ	ὅτι μηδένα ἄλλον οἶδα τῶν
[72, 3]	οὐκ ἐποιήσατο, ὅτι τε ἔρρωντο	καὶ	ὅτι οὐκ εἰρήνην ἀλλὰ ἀνοχὴν
[72, 23]	μοι ὡς ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν	καὶ	οὐδαμῶς ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον τῆς τοῦ
[72, 16]	πόλεσι βουλευτὰς κατὰ πέντε δραχμάς.	καὶ	οὐδὲν ἐκ τούτων περιεποιεῖτο, ἀλλὰ
[72, 5]	γὰρ τῶν πώποτε ἐφίλησαν ἀλλήλους,	καὶ	οὐκ ἔστιν ὅτε οὐδὲ ἐν
[72, 10]	πάνυ προσέκειτο καὶ ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε,	καὶ	οὔτ´ ἀρχὴν τῶν τοιούτων τι
[72, 15]	καὶ ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει.	~καὶ	οὗτοι μὲν ἐν οὐδενὶ λόγῳ
[72, 23]	προσέταξε τὸ δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν.	καὶ	οὕτω δὴ ταῦτα περὶ ὧν
[72, 5]	νεώτερον ἐνενόουν, ἄχθεσθαι τοῖς παροῦσι.	καὶ	οὕτως αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν ἅμα,
[72, 17]	καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ	καὶ	ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν· οἴκοι δὲ
[72, 6]	τοῦ Μαξίμου υἱός, φύσει τε	καὶ	παιδείᾳ τῶν ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ
[72, 14]	~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν	καὶ	παιδιῶν ἀνανεύων ἐφόνα καὶ τοὺς
[72, 5]	διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ καὶ πολυκτήμονες	καὶ	παμπλούσιοι, καὶ ἦρχον ὁμοῦ καὶ
[72, 19]	τούς τε ἀντιπάλους συνέδησεν ἀλλήλοις	καὶ	πάντας ἅμα μάχεσθαι ἐκέλευσε. κἀκ
[72, 20]	κύριος εἶ καὶ πρῶτος εἶ	καὶ	πάντων εὐτυχέστατος. νικᾷς, νικήσεις. ἀπ´
[72, 19]	ξύλινον ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἔχων·	καὶ	πάνυ καὶ ἐπὶ τούτῳ μέγα
[72, 21]	ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη. ἐκ γὰρ τούτων	καὶ	πάνυ πᾶσι πάντως ἀπαλλαγή τις
[72, 4]	καὶ πολλὰ αὐτοὺς εὐηργετηκέναι, ἅτε	καὶ	παρὰ τῷ Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη.
[72, 3]	παρά τε τῶν Βούρων πολλοὺς	καὶ	παρὰ τῶν ἄλλων μυρίους καὶ
[72, 6]	ὡς ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς ὡς	καὶ	παραχρῆμα τελευτήσων ἐς οἴκημα ἐκομίσθη,
[72, 5]	καὶ παμπλούσιοι, καὶ ἦρχον ὁμοῦ	καὶ	παρήδρευον ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος
[72, 18]	πρός τε τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο	καὶ	παρὼν αὐτὸς ἐγὼ καὶ εἶδον
[72, 14]	δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε καὶ κατεφίλει	καὶ	πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος,
[72, 5]	Κόμμοδος καὶ Ἰουλιανὸν τὸν Σάλουιον	καὶ	Πάτερνον Ταρρουτήνιον ἐς τοὺς ὑπατευκότας
[72, 3]	καὶ παρὰ τῶν ἄλλων μυρίους	καὶ	πεντακισχιλίους κομισάμενος, καὶ ἀναγκάσας τοὺς
[72, 9]	αὐτοὺς τὸν Περτίνακα παῦσαι) χιλίους	καὶ	πεντακοσίους ἀκοντιστὰς ἀπὸ σφῶν ἀπολέξαντες
[72, 9]	ἦρχεν, οὐδὲ ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους	καὶ	πεντακοσίους, πολλαπλασίους αὐτῶν δορυφόρους ἔχων.
[72, 10]	δὲ καὶ θηρία πολλάκις ἔφθειρε·	καὶ	πέντε γοῦν ἵππους ποταμίους ἅμα
[72, 8]	ἀεὶ καὶ περὶ τὴν τροφὴν	καὶ	περὶ πάντα τἆλλα ζῶν, ὅτε
[72, 8]	εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς τε ἀεὶ	καὶ	περὶ τὴν τροφὴν καὶ περὶ
[72, 5]	καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ καὶ ὁμοφροσύνῃ	καὶ	πλούτῳ. ἐκ γὰρ δὴ τῶν
[72, 8]	κατέκαυσε πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ	καὶ	πόλεμοί τινες αὐτῷ πρὸς τοὺς
[72, 12]	τέ τινα χρήσιμα καὶ ἰδιώταις	καὶ	πόλεσιν ἐδαπάνα. ~οὗτος οὖν ὁ
[72, 4]	τε ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν σπουδάσαι	καὶ	πολλὰ αὐτοὺς εὐηργετηκέναι, ἅτε καὶ
[72, 6]	καὶ τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ ὁρμῆσαι.	καὶ	πολλά γε ὑπὸ πολλῶν ἀνακριθεὶς
[72, 8]	καὶ τὰ τῶν Ῥωμαίων στρατόπεδα,	καὶ	πολλὰ κακουργούντων, στρατηγόν τέ τινα
[72, 24]	τε τὸ παλάτιον μετεωρισθὲν ἐσῆλθε	καὶ	πολλὰ πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν, ὥστε
[72, 16]	ἦν μὲν γὰρ καὶ φιλόδωρος,	καὶ	πολλάκις τῷ δήμῳ κατὰ δραχμὰς
[72, 6]	αὐτοῦ μεγάλη πανταχοῦ ὁμοίως ἐγένετο,	καὶ	πολλοὶ μὲν ἀντ´ αὐτοῦ δι´
[72, 5]	ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ	καὶ	πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι, καὶ ἦρχον
[72, 23]	πρὸς αὐτὴν καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον,	καὶ	πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην δι´
[72, 6]	θάνατον Σέξτος τε εἶναι φῆσαι	καὶ	πρὸς ἀνάληψιν τοῦ τε πλούτου
[72, 2]	ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ ὢν	καὶ	πρὸς τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος
[72, 4]	ἐλθὼν δὲ ἐς τὴν Ῥώμην	καὶ	πρὸς τὴν γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα
[72, 11]	τοῦ ὀλέθρου αὐτοῦ γιγνομένων ἀπεθρασύνατο,	καὶ	πρὸς τὸν Περέννιον προσελθὼν ἀκούω"
[72, 14]	δὲ ταῦτα ἵππον τε ἀνέβη	καὶ	πρὸς τοὺς βαρβάρους ὥρμησε. κἂν
[72, 19]	ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ δὲ	καὶ	προσαγόμενα ἢ καὶ ἐν δικτύοις
[72, 8]	ἑκάστην ἑσπέραν ὡς εἰπεῖν συνέγραφε,	καὶ	προσέταττέ τινι ἄλλο ἄλλῃ ὥρᾳ
[72, 1]	δὲ δὴ τῆς πολλῆς ἁπλότητος	καὶ	προσέτι καὶ δειλίας ἐδούλευσε τοῖς
[72, 10]	αὐτὸς ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ κατεχρήσατο,	καὶ	προσέτι καὶ ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε καὶ
[72, 22]	ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´ ἃ ἐποίει,	καὶ	προσέτι καὶ φοβηθέντες (ἠπείλει γάρ
[72, 23]	τὰ γὰρ λοιπά, ὅπου ἂν	καὶ	προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ δὲ τῆς
[72, 20]	τοῦτο συνεχῶς, καὶ κύριος εἶ	καὶ	πρῶτος εἶ καὶ πάντων εὐτυχέστατος.
[72, 10]	ἑαυτοῦ χερσὶ κατεχρήσατο, καὶ προσέτι	καὶ	ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε καὶ καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα
[72, 22]	ἀποτεμὼν καὶ ἑτέραν ἑαυτοῦ ἀντιθείς,	καὶ	ῥόπαλον δοὺς λέοντά τέ τινα
[72, 22]	Φάλκωνα, καὶ ὕπατός τε ἅμα	καὶ	σεκούτωρ ἐν τῇ νουμηνίᾳ ἐκ
[72, 12]	ὕστερον ἐγένετο· καὶ ἐν αὐτοῖς	καὶ	Σεουῆρος ὁ μετὰ ταῦτα αὐταρχήσας
[72, 2]	μετὰ ταῦτα ἔλαβον, ἀποδῶσιν αὐτῷ,	καὶ	σῖτόν τινα κατ´ ἔτος τακτὸν
[72, 11]	ἀνέβη τε ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	σιωπὴν τῷ κήρυκι κηρῦξαι προστάξας
[72, 19]	{ὁ} Ἔκλεκτος ὁ πρόκοιτος, οὓς	καὶ	σκιαμαχήσας καὶ νικήσας δῆλον ὅτι
[72, 22]	τοὺς ὑπάτους, Ἐρύκιόν τε Κλᾶρον	καὶ	Σόσσιον Φάλκωνα, καὶ ὕπατός τε
[72, 20]	εἴδη περὶ τὰ γόνατα περιέπλεξε,	καὶ	σπόγγους ἀντὶ λίθων βάλλειν δοὺς
[72, 23]	ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ μετὰ τοῦτο	καὶ	στάσεις μέγισται συνέβησαν, συνέθηκα δ´
[72, 17]	ὁμοίαν τὸν Ἑλληνικὸν τρόπον λαμβάνων,	καὶ	στέφανον ἔκ τε λίθων Ἰνδικῶν
[72, 5]	ἐβούλετο, ἅτε καὶ ἐλλογιμώτατος ὢν	καὶ	στρατιὰν μεγάλην ἐπιτετραμμένος τούς τε
[72, 2]	τέ τινα παρ´ αὐτῶν ἔλαβε,	καὶ	στρατιώτας παρὰ μὲν τῶν Κουάδων
[72, 1]	ὧν ὁ Κόμμοδος ταῖς ὑποθήκαις	καὶ	συμβουλίαις χαίρειν εἰπών, καὶ τοῖς
[72, 6]	δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ ὡς	καὶ	συνεγνωκότες τι αὐτῷ ἢ καὶ
[72, 23]	μεταλλαγῆς πραχθέντα ἐν ἔτεσι δέκα,	καὶ	συνέγραψα ἐν ἄλλοις δώδεκα· τὰ
[72, 4]	ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς	καὶ	συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι αὐτῷ. ἡ
[72, 4]	Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι	καὶ	συννεανιεύεσθαι αὐτῷ. ἡ γὰρ Λουκίλλα
[72, 10]	τι αὐτῷ ἔμελεν, οὔτ´ εἰ	καὶ	σφόδρα ἐπεφροντίκει, διαθέσθαι γε αὐτὰ
[72, 10]	πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ἀδωρότατα	καὶ	σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ δὲ Κομμόδου
[72, 7]	καίτοι πολλὰ μηνύσειν ὑπισχνουμένου ἠθέλησε,	καὶ	τὰ γράμματα αὐτοῦ πάντα κατέκαυσε
[72, 24]	πολλὰ πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν, ὥστε	καὶ	τὰ γράμματα τὰ τῇ ἀρχῇ
[72, 4]	ἀπέκτεινε. λέγω δὲ ταῦτά τε	καὶ	τὰ λοιπὰ οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας
[72, 24]	πάντα φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ δὴ	καὶ	τὰ μάλιστα δῆλον ἐγένετο ὅτι
[72, 15]	γοῦν τήν τε Ῥώμην αὐτὴν	καὶ	τὰ στρατόπεδα Κομμοδιανά, τήν τε
[72, 2]	πολεμῶσιν. ἐπὶ μὲν τούτοις συνηλλάγη,	καὶ	τά τε φρούρια πάντα τὰ
[72, 18]	τὸν τῆς ἱστορίας ὄγκον, ὅτι	καὶ	τὰ τοιαῦτα συγγράφω, νομίσῃ. ἄλλως
[72, 8]	τεῖχος τὸ διορίζον αὐτούς τε	καὶ	τὰ τῶν Ῥωμαίων στρατόπεδα, καὶ
[72, 16]	ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ ἥκιστα	καὶ	τὰ χρήματα αὐτὸν ἐπέλιπεν. ἦν
[72, 9]	οὐχ ὅτι τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ	καὶ	τἆλλα διὰ χειρὸς ἔχειν καὶ
[72, 6]	τὸ μὲν εἶδος ἐκ φύσεως	καὶ	τἆλλα ἐξ ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει,
[72, 19]	δῆμος ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ τοῦτο	καὶ	τἆλλα ἐξ ἴσου τοῖς ἄλλοις
[72, 18]	ἐσέπειτα ἐσομένων παραδοῦναι. καὶ μέντοι	καὶ	τἆλλα πάντα τὰ ἐπ´ ἐμοῦ
[72, 23]	Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε, τότε δὴ	καὶ	τἆλλα πάντα τὰ τοῖς Ῥωμαίοις
[72, 16]	γενεθλίοις τοῖς ἑαυτοῦ ἡμᾶς τε	καὶ	τὰς γυναῖκας ἡμῶν καὶ τοὺς
[72, 7]	Μανιλίου γὰρ τῷ Κασσίῳ συγγενομένου	καὶ	τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς Λατίνας
[72, 17]	(ἐν ξυρῷ τε ἑτέρων, ὡς	καὶ	τὰς τρίχας ἀφαιρῶν, παρέτεμνε τῶν
[72, 5]	ἐπιείκειαν καὶ διὰ τὴν ἐκείνου	καὶ	τεθνηκότος εὔνοιαν νεοχμῶσαι· καὶ ὁ
[72, 16]	σωτηρίαν τῆς οὐσίας αὐτῶν ἐπίπρασκε.	καὶ	τέλος ἐν τοῖς γενεθλίοις τοῖς
[72, 15]	ταύρου καὶ βοὸς θηλείας ἐγένετο,	καὶ	τέλος καὶ οἱ μῆνες ἀπ´
[72, 13]	οὐδὲν ὅ τι οὐκ ἐξέκραγε,	καὶ	τέλος καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς τὸν
[72, 16]	τῷ δήμῳ κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν	καὶ	τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ δὲ πλεῖστον
[72, 15]	καθ´ ὑπερβολὴν ἐμεμήνει τὸ κάθαρμα.	καὶ	τῇ βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ
[72, 19]	τοῦτο καὶ οἱ ἄλλοι ἐμάχοντο.	καὶ	τῇ γε πρώτῃ ἡμέρᾳ αὐτὸς
[72, 21]	τῇ τε ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην	καὶ	τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος ᾑματωμένον
[72, 22]	ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ, κοινωσάμενοι	καὶ	τῇ Μαρκίᾳ τὸ βούλευμα. ἐν
[72, 4]	ἐχρῆτο δὲ καὶ αὐτῇ ταύτῃ	καὶ	τῇ τῆς κόρης μητρί, καὶ
[72, 11]	Μάρκου ἐν τοῖς πάνυ τιμηθείς,	καὶ	τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ καὶ
[72, 23]	ἀπ´ ἀρχῆς πάντα, μέχρις ἂν	καὶ	τῇ Τύχῃ δόξῃ, γράψας καταλίπω.
[72, 13]	ἀλλὰ τῷ τε πλήθει σφῶν	καὶ	τῇ τῶν δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας
[72, 11]	καὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ	καὶ	τῇ τῶν λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς
[72, 11]	δὲ ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν ἤδη	καὶ	τήμερον αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν
[72, 6]	μὲν ἀμείβων ἀεὶ τὸ σχῆμα	καὶ	τὴν ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο,
[72, 15]	δὲ ἄλλας τε παμπόλλους ἐπωνυμίας	καὶ	τὴν Ἡρακλέους ἀπήνεγκε. τὴν δὲ
[72, 21]	ἀπολεῖσθαι προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν γὰρ ἀποκτείνας	καὶ	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμὼν προσῆλθεν
[72, 13]	οἱ Ῥωμαῖοι ἔσυραν καὶ ᾐκίσαντο,	καὶ	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ πάσης
[72, 4]	αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε δὲ	καὶ	τὴν Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ
[72, 10]	γε αὐτὰ ὑπὸ τῆς ἁβρότητος	καὶ	τῆς ἀπειρίας ἐδύνατο. καὶ οἱ
[72, 10]	σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ δὲ Κομμόδου	καὶ	τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ πᾶσαν ἀσφάλειαν
[72, 1]	Ῥώμην ἠπείχθη, μισόπονός τε ὢν	καὶ	τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν. ~ὅτι
[72, 6]	τῶν ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο	καὶ	τῆς ἐς αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου
[72, 19]	σφισιν, ὑπό τε τοῦ ὄχλου	καὶ	τῆς στενοχωρίας ἐμπελασθέντες αὐτοῖς. ~τοιαύτη
[72, 4]	διαλεχθεὶς ἄλλα τέ τινα ἀπελήρησε,	καί	τι καὶ τοιοῦτον ἐν τοῖς
[72, 19]	ἐν δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε,	καὶ	τίγριν ἔσφαξεν ἵππον τε ποτάμιον
[72, 5]	κατειλεγμένον, ἄλλους τε μετ´ αὐτῶν	καί	τινα καὶ γυναῖκα εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν.
[72, 13]	πόλεως ἐπὶ {τοῦ} κοντοῦ περιήνεγκαν,	καί	τινας καὶ ἄλλους τῶν μέγα
[72, 1]	μὲν οὐκ ἔφυ, ἀλλ´ εἰ	καί	τις ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ
[72, 13]	Κομμόδου χερσὶν ἐτρέφετο, σφαγῆναι κελεῦσαι.	καὶ	τὸ μὲν παιδίον προσουδίσθη καὶ
[72, 13]	ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν Κλέανδρον	καὶ	τὸ παιδίον αὐτοῦ, ὃ καὶ
[72, 4]	τέ τινα ἀπελήρησε, καί τι	καὶ	τοιοῦτον ἐν τοῖς αὑτοῦ ἐπαίνοις
[72, 21]	φόβος πᾶσι κοινὸς καὶ ἡμῖν	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἦν· ἔπραξε δὲ
[72, 1]	ὑποθήκαις καὶ συμβουλίαις χαίρειν εἰπών,	καὶ	τοῖς βαρβάροις σπεισάμενος, ἐς τὴν
[72, 15]	παμπληθεῖς ἐν Ἡρακλέους σχήματι ἔστησαν.	καὶ	τὸν αἰῶνα τὸν ἐπ´ αὐτοῦ
[72, 13]	καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα	καὶ	τὸν Κλέανδρον καὶ τὸ παιδίον
[72, 5]	τοὺς Κυιντιλίους, τόν τε Κονδιανὸν	καὶ	τὸν Μάξιμον· μεγάλην γὰρ εἶχον
[72, 12]	τε παλλακίδα αὐτοῦ Δαμοστρατίαν γῆμαι,	καὶ	τὸν Σαώτερον τὸν Νικομηδέα τὸν
[72, 7]	γὰρ καὶ οἱ Κυιντίλιοι ἀπηγχονήθησαν)	καὶ	τὸν Σέξτον φεύγοντα καὶ διωκόμενον
[72, 15]	τῶν ὀνομάτων, τὸν δ´ Ἀμαζόνιον	καὶ	τὸν Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ ἔθετο
[72, 6]	πρὸς ἀνάληψιν τοῦ τε πλούτου	καὶ	τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ ὁρμῆσαι. καὶ
[72, 4]	πρόκοιτος ἡ δὲ παλλακὴ ἐγένετο,	καὶ	τοῦ Ἐκλέκτου μετὰ ταῦτα γυνή·
[72, 9]	ἐπείσθη τε αὐτοῖς, ἄλλως τε	καὶ	τοῦ Κλεάνδρου ἐνάγοντος, ὃς κωλυόμενος
[72, 9]	καὶ τἆλλα διὰ χειρὸς ἔχειν	καὶ	τοῦ κοινοῦ προστατεῖν. οἱ οὖν
[72, 12]	δὲ προϊόντος οὕτως ηὐξήθη ὥστε	καὶ	τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν τε
[72, 4]	καὶ Ἔκλεκτος πρόκοιτος, ὁ μὲν	καὶ	τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος ἡ δὲ
[72, 4]	τε Πομπηιανοῦ καὶ τοῦ Περτίνακος	καὶ	τοῦ Οὐικτωρίνου· τούτους γὰρ οὐκ
[72, 4]	ἀνθήσαντας, πλὴν τοῦ τε Πομπηιανοῦ	καὶ	τοῦ Περτίνακος καὶ τοῦ Οὐικτωρίνου·
[72, 2]	καὶ ἵνα τούς τε αὐτομόλους	καὶ	τοὺς αἰχμαλώτους, οὓς μετὰ ταῦτα
[72, 21]	στεφάνου εἶχον, αὐτός τε διέτραγον	καὶ	τοὺς ἄλλους τοὺς πλησίον μου
[72, 8]	ἀυπνότατος δὲ τῶν στρατηγῶν γενόμενος,	καὶ	τοὺς ἄλλους τοὺς συνόντας αὐτῷ
[72, 14]	εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν ἀνανεύων ἐφόνα	καὶ	τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν
[72, 10]	βίου περί τε τὰς ῥᾳστώνας	καὶ	τοὺς ἵππους περί τε τὰς
[72, 1]	ὁ πατὴρ αὐτοῦ, πολλοὺς αὐτῷ	καὶ	τοὺς κρατίστους τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους
[72, 5]	ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ	καὶ	τοὺς Κυιντιλίους, τόν τε Κονδιανὸν
[72, 16]	πάντα κακῶς ἐς τὰ θηρία	καὶ	τοὺς μονομάχους ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν
[72, 19]	οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ τινες	καὶ	τοὺς οὐδὲν προσήκοντάς σφισιν, ὑπό
[72, 16]	τε καὶ τὰς γυναῖκας ἡμῶν	καὶ	τοὺς παῖδας δύο χρυσοῦς ἕκαστον,
[72, 14]	τοῦ ἵππου κατακοντίσας· ὅστις ἐπειδὴ	καὶ	τοὺς σφαγέας παρόντας ᾔσθετο, ἐκείνους
[72, 16]	οὗτος ὁ θεός (καὶ γὰρ	καὶ	τοῦτ´ ἤκουεν) ἐξαίφνης ποτὲ μετὰ
[72, 1]	μιαιφόνον προήχθη. καί μοι δοκεῖ	καὶ	τοῦτο καὶ ὁ Μᾶρκος σαφῶς
[72, 22]	πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις	καὶ	τοῦτο, πρωτόπαλος σεκουτόρων, ἀριστερὸς μόνος
[72, 2]	παρὰ μὲν τῶν Κουάδων μυρίους	καὶ	τρισχιλίους, παρὰ δὲ τῶν Μαρκομάνων
[72, 7]	χρᾷ δι´ ὀνειράτων. ἔχρησεν οὖν	καὶ	τῷ Σέξτῳ, ὃ διὰ γραφῆς
[72, 10]	τὰς μάχας τῶν τε θηρίων	καὶ	τῶν ἀνδρῶν εἶχεν. ἄνευ γὰρ
[72, 24]	τὰς ἀποθήκας τῶν τε Αἰγυπτίων	καὶ	τῶν Ἀραβίων φορτίων ἐπενείματο, ἔς
[72, 6]	πολλῶν ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο, ὡς μέντοι	καὶ	τῶν Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν ὁ
[72, 14]	ἐκείνους τε τῆς νυκτὸς ἐφόνευσε,	καὶ	τῶν Ἐμεσηνῶν, ὅθεν ἦν, τοὺς
[72, 23]	βιβλίον τι περὶ τῶν ὀνειράτων	καὶ	τῶν σημείων δι´ ὧν ὁ
[72, 9]	ἁρματηλασίαις καὶ ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος ἑαυτόν,	καὶ	τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν
[72, 9]	γυνὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ	καὶ	υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν. ~ὁ μὲν
[72, 1]	καὶ δειλίας ἐδούλευσε τοῖς συνοῦσι,	καὶ	ὑπ´ αὐτῶν ἀγνοίᾳ τὸ πρῶτον
[72, 22]	τε Κλᾶρον καὶ Σόσσιον Φάλκωνα,	καὶ	ὕπατός τε ἅμα καὶ σεκούτωρ
[72, 12]	ταῦτά τε ὁ Κλέανδρος ἐποίει,	καὶ	ὑπάτους ἐς ἕνα ἐνιαυτὸν πέντε
[72, 2]	τε τοῦ πλήθους τῶν ἀπολλυμένων	καὶ	ὑπὸ τῆς ἀεὶ τῶν χωρίων
[72, 11]	ἀλλ´ αὐτομάτῳ θανάτῳ ἐχρήσατο, καίπερ	καὶ	ὑπὸ τοῦ Μάρκου ἐν τοῖς
[72, 6]	καὶ συνεγνωκότες τι αὐτῷ ἢ	καὶ	ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν ἐκολάσθησαν, ἔτι
[72, 16]	αὐτὸν ἐπέλιπεν. ἦν μὲν γὰρ	καὶ	φιλόδωρος, καὶ πολλάκις τῷ δήμῳ
[72, 7]	πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ δὲ πλείω	καὶ	φιλοκαλίας ἐν αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ
[72, 22]	δι´ ἃ ἐποίει, καὶ προσέτι	καὶ	φοβηθέντες (ἠπείλει γάρ σφισιν, ὅτι
[72, 17]	καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι μὲν ὥστε	καὶ	φονεύειν τινά (ἐν ξυρῷ τε
[72, 8]	τἆλλα ζῶν, ὅτε ἐπολέμει, ὑψηλόφρων	καὶ	φρονηματώδης ἐγίγνετο, χρημάτων τε διαφανῶς
[72, 7]	καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος	καὶ	φυγόντος, εἶτα φωραθέντος, οὔτε τι
[72, 7]	πόλει τῆς Κιλικίας Ἀμφιλόχου χρηστήριον,	καὶ	χρᾷ δι´ ὀνειράτων. ἔχρησεν οὖν
[72, 4]	φανερῶς τοὺς δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις,	καὶ	ὡς εἰπεῖν πάντας τοὺς ἐπὶ
[72, 11]	ἔπαθεν, ἀλλ´ αὐτομάτῳ θανάτῳ ἐχρήσατο,	καίπερ	καὶ ὑπὸ τοῦ Μάρκου ἐν
[72, 15]	τῇ βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ	Καῖσαρ	Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος. Κόμμοδος Αὔγουστος
[72, 10]	τῆς ἀπειρίας ἐδύνατο. καὶ οἱ	Καισάρειοι	τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ αὐτῶν
[72, 12]	ἀποκτεῖναι πρὸς πολλοῖς καὶ ἄλλοις·	καίτοι	καὶ ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ
[72, 5]	τινα καὶ γυναῖκα εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν.	καίτοι	καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν μετὰ
[72, 24]	γὰρ κατασβεσθῆναι ἀνθρωπίνῃ χειρὶ ἠδυνήθη,	καίτοι	παμπόλλων μὲν ἰδιωτῶν παμπόλλων δὲ
[72, 7]	εἶτα φωραθέντος, οὔτε τι ἀκοῦσαι	καίτοι	πολλὰ μηνύσειν ὑπισχνουμένου ἠθέλησε, καὶ
[72, 3]	ἔδωκε πρεσβεύσασι. πρότερον μὲν γάρ,	καίτοι	πολλάκις αὐτὴν αἰτηθείς, οὐκ ἐποιήσατο,
[72, 19]	καὶ πάντας ἅμα μάχεσθαι ἐκέλευσε.	κἀκ	τούτου ἠγωνίσαντο μὲν εἷς πρὸς
[72, 1]	τοῦ κρείττονος ἁμαρτὼν ἐς ἔθος	κἀκ	τούτου καὶ ἐς φύσιν ἀσελγῆ
[72, 22]	φθαρῆναι, ἀλλὰ καὶ ἐξήμεσέ τι	κἀκ	τούτου ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει τινά,
[72, 10]	ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν ὅ τι	κακὸν	οὐκ ἔδρων, πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες,
[72, 15]	δὲ ἁπάντων νοσημάτων καὶ ἁπάντων	κακουργημάτων	χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ Κόμμοδος, διά
[72, 8]	τῶν Ῥωμαίων στρατόπεδα, καὶ πολλὰ	κακουργούντων,	στρατηγόν τέ τινα μετὰ τῶν
[72, 14]	εἰπεῖν τῇ ἀρχῇ ὑπ´ ἀνδρῶν	κακούργων	ἀπέθανον· βελόνας γὰρ μικρὰς δηλητηρίοις
[72, 16]	ἐκ τούτων περιεποιεῖτο, ἀλλὰ πάντα	κακῶς	ἐς τὰ θηρία καὶ τοὺς
[72, 8]	φαγεῖν· τὰ γὰρ οὖλα αὐτοῦ	κακῶς	ἔχοντα ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς τῶν
[72, 2]	ὑπὸ τῆς ἀεὶ τῶν χωρίων	κακώσεως	ἔτι εἶχον· δύο γοῦν μόνους
[72, 23]	ἐμοῦ ἐντυχὼν πολλά μοι καὶ	καλὰ	ἀντεπέστειλε. ταῦτ´ οὖν ἐγὼ τὰ
[72, 23]	τε ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων, καὶ	καλὰς	ἐλπίδας περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου
[72, 15]	ἐν ᾗ ταῦτα ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ	καλεῖσθαι	προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ ἄλλας τε
[72, 19]	τῇ ὁπλίσει τῇ τοῦ σεκούτορος	καλουμένου,	τὴν μὲν ἀσπίδα ἐν τῇ
[72, 5]	δὴ τῶν προσόντων σφίσιν ὑπωπτεύοντο	καλῶν,	εἰ καὶ μηδὲν νεώτερον ἐνενόουν,
[72, 10]	προσέτι καὶ ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε καὶ	καμηλοπάρδαλιν.	ταῦτα μέν μοι κατὰ παντὸς
[72, 14]	κράτιστα ἵππευε, τὸ δὲ μειράκιον	καμὸν	οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´ ὡς
[72, 18]	ἔπιεν ἐν μέσῃ τῇ ἀγωνίᾳ	καμών,	κύλικι ῥοπαλωτῇ παρὰ γυναικὸς γλυκὺν
[72, 14]	καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους ὥρμησε.	κἂν	ἐξέφυγεν, εἰ μὴ παιδικά τινα
[72, 21]	ἡμᾶς τὸ αὐτὸ τοῦτο δράσει.	κἂν	συχνοὶ παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ γελάσαντες
[72, 24]	ἀετοί τε γὰρ περὶ τὸ	Καπιτώλιον	πολλοὶ καὶ ἔξεδροι ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι
[72, 4]	ἀμφότεραι ἐς τὴν νῆσον τὴν	Καπρίαν	ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία δέ τις Κουαδράτου
[72, 7]	αὐτοῦ πραχθέν· Μανιλίου γὰρ τῷ	Κασσίῳ	συγγενομένου καὶ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ
[72, 5]	τὴν Μάρκου τελευτὴν πᾶν εὐθὺς	κατ´	αὐτοῦ ὅ τι καὶ ἐβούλετο,
[72, 2]	ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν	κατ´	ἔτος διδόναι τινάς. προσεπέταξε μέντοι
[72, 16]	χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν,	κατ´	ἔτος ἐκέλευσέν οἱ ἀποφέρειν, τούς
[72, 2]	ἀποδῶσιν αὐτῷ, καὶ σῖτόν τινα	κατ´	ἔτος τακτὸν τελῶσιν, ὃν ὕστερον
[72, 15]	ἠναγκάζοντο, ἃ τῷ πατρὶ αὐτοῦ	κατ´	εὔνοιαν ἐψηφίζοντο, ταῦτ´ ἐκείνῳ διὰ
[72, 16]	φιλόδωρος, καὶ πολλάκις τῷ δήμῳ	κατὰ	δραχμὰς ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν·
[72, 10]	καὶ καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα μέν μοι	κατὰ	παντὸς τοῦ περὶ αὐτὸν λόγου
[72, 16]	ταῖς ἄλλαις ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς	κατὰ	πέντε δραχμάς. καὶ οὐδὲν ἐκ
[72, 21]	τελευταίᾳ ἡμέρᾳ τὸ κράνος αὐτοῦ	κατὰ	τὰς πύλας καθ´ ἃς οἱ
[72, 13]	κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ καὶ	κατὰ	τοῦ Κλεάνδρου καταρώμενος. καὶ ὃς
[72, 19]	ἐς τὸ τοῦ κύκλου ἔδαφος	καταβαίνων	ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ δὲ
[72, 2]	πρώτων καὶ δύο ἄλλους τῶν	καταδεεστέρων	πρέσβεις πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τῆς
[72, 18]	δυναμένων ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου	καταθέσθαι	διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν
[72, 9]	στρατιῶται, ὁπότε τι σφίσι μὴ	καταθύμιον	ἀπαντήσαι, τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὸν
[72, 14]	καὶ λέοντα ἀπὸ τοῦ ἵππου	κατακοντίσας·	ὅστις ἐπειδὴ καὶ τοὺς σφαγέας
[72, 8]	μετὰ τῶν στρατιωτῶν οὓς εἶχε	κατακοψάντων,	φοβηθεὶς ὁ Κόμμοδος Μάρκελλον Οὔλπιον
[72, 14]	δὲ μειράκιον καμὸν οὐχ ὑπέμεινε	καταλιπεῖν,	ἀλλ´ ὡς κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ
[72, 23]	καὶ τῇ Τύχῃ δόξῃ, γράψας	καταλίπω.	τὴν δὲ δὴ θεὸν ταύτην
[72, 1]	τοὺς κρατίστους τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους	καταλιπών·	ὧν ὁ Κόμμοδος ταῖς ὑποθήκαις
[72, 17]	ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν δὲ ὁλοπόρφυρον χρυσῷ	κατάπαστον,	χλαμύδα τε ὁμοίαν τὸν Ἑλληνικὸν
[72, 13]	τι οὐκ ἐξέκραγε, καὶ τέλος	καταπηδήσας	ὥρμησε πρὸς τὸν Κόμμοδον ἐν
[72, 15]	ἀπ´ αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε	καταριθμεῖσθαι	αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος Εὐτυχὴς
[72, 13]	δὲ καὶ κατὰ τοῦ Κλεάνδρου	καταρώμενος.	καὶ ὃς στρατιώτας τινὰς ἐπ´
[72, 24]	οἰκουμένην αὐτῆς ἀφίξεται. οὐδὲ γὰρ	κατασβεσθῆναι	ἀνθρωπίνῃ χειρὶ ἠδυνήθη, καίτοι παμπόλλων
[72, 9]	στρατιώταις ὧν ἦρχεν, οὐδὲ ἐτόλμησε	καταφρονῆσαι	χιλίους καὶ πεντακοσίους, πολλαπλασίους αὐτῶν
[72, 23]	γράμματα πρὸς ἑσπέραν ἤδη λαβὼν	κατέδαρθον,	καί μοι καθεύδοντι προσέταξε τὸ
[72, 5]	Πάτερνον Ταρρουτήνιον ἐς τοὺς ὑπατευκότας	κατειλεγμένον,	ἄλλους τε μετ´ αὐτῶν καί
[72, 7]	καὶ τὰ γράμματα αὐτοῦ πάντα	κατέκαυσε	πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ καὶ
[72, 24]	ἐσῆλθε καὶ πολλὰ πάνυ αὐτοῦ	κατέκαυσεν,	ὥστε καὶ τὰ γράμματα τὰ
[72, 19]	καὶ ἐν δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα,	κατέκοπτε,	καὶ τίγριν ἔσφαξεν ἵππον τε
[72, 9]	αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ ᾐκίσαντο καὶ	κατέκοψαν,	καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ
[72, 14]	οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´ ὡς	κατελαμβάνετο,	ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν.
[72, 6]	ἐπί τε ἵππον ἀνέβη καὶ	κατέπεσεν	ἀπ´ αὐτοῦ ἐπίτηδες, τό τε
[72, 24]	ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα ὅσα	κατέσχε	διέφθειρεν, ἐξαναλωθὲν ἐπαύσατο.
[72, 14]	καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε καὶ	κατεφίλει	καὶ πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε
[72, 10]	χωρὶς αὐτὸς ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ	κατεχρήσατο,	καὶ προσέτι καὶ ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε
[72, 19]	ταῖς ἄλλαις τοτὲ μὲν βοτά,	κάτω	ἐς τὸ τοῦ κύκλου ἔδαφος
[72, 19]	πρώτῃ ἡμέρᾳ αὐτὸς πάντας σφᾶς	κάτωθεν,	τό τε τοῦ Ἑρμοῦ σχῆμα
[72, 13]	τοῦ Κομμόδου χερσὶν ἐτρέφετο, σφαγῆναι	κελεῦσαι.	καὶ τὸ μὲν παιδίον προσουδίσθη
[72, 6]	εἴτε ὄντως ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ	κεφαλαὶ	ὡς ἐκείνου οὖσαι ἐς τὴν
[72, 22]	καὶ γὰρ τοῦ κολοσσοῦ τὴν	κεφαλὴν	ἀποτεμὼν καὶ ἑτέραν ἑαυτοῦ ἀντιθείς,
[72, 21]	στρουθὸν γὰρ ἀποκτείνας καὶ τὴν	κεφαλὴν	αὐτοῦ ἀποτεμὼν προσῆλθεν ἔνθα ἐκαθήμεθα,
[72, 13]	ἔσυραν καὶ ᾐκίσαντο, καὶ τὴν	κεφαλὴν	αὐτοῦ διὰ πάσης τῆς πόλεως
[72, 21]	εἶπε μὲν οὐδέν, τὴν δὲ	κεφαλὴν	τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος
[72, 18]	ζήσειας" καὶ μή μέ τις	κηλιδοῦν	τὸν τῆς ἱστορίας ὄγκον, ὅτι
[72, 17]	Ἰνδικῶν καὶ ἐκ χρυσοῦ πεποιημένον,	κηρύκειόν	τε τοιοῦτον φέρων ὁποῖον ὁ
[72, 11]	τὸ βῆμα καὶ σιωπὴν τῷ	κήρυκι	κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι
[72, 11]	βῆμα καὶ σιωπὴν τῷ κήρυκι	κηρῦξαι	προστάξας ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι δῶρά
[72, 7]	ἔστιν ἐν Μαλλῷ πόλει τῆς	Κιλικίας	Ἀμφιλόχου χρηστήριον, καὶ χρᾷ δι´
[72, 7]	τῷ πατρὶ συνὼν ἄρχοντι τῆς	Κιλικίας,	πρὶν πυθέσθαι τούς τε ἀδελφοὺς
[72, 21]	ἐν τῇ τοῦ στόματος συνεχεῖ	κινήσει	τὸν τοῦ γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα.
[72, 22]	ἐβούλετο τοὺς ὑπάτους, Ἐρύκιόν τε	Κλᾶρον	καὶ Σόσσιον Φάλκωνα, καὶ ὕπατός
[72, 20]	συνεφοιτῶμεν, χωρὶς ἢ ὅτι Πομπηιανὸς	Κλαύδιος	ὁ γέρων οὐκ ἔστιν ὅτε
[72, 4]	ἐς τὸ θέατρον τὸ κυνηγετικὸν	Κλαύδιος	Πομπηιανὸς ἐπεβούλευσε· ξίφος γάρ τι
[72, 13]	ἵν´ ὡς αἰτιώτατον αὐτῆς τὸν	Κλέανδρον	ἀπὸ τῶν κλεμμάτων ὄντα καὶ
[72, 13]	ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν	Κλέανδρον	καὶ τὸ παιδίον αὐτοῦ, ὃ
[72, 12]	στερηθεὶς ἐξωρίσθη. ταῦτά τε ὁ	Κλέανδρος	ἐποίει, καὶ ὑπάτους ἐς ἕνα
[72, 13]	πόλεσιν ἐδαπάνα. ~οὗτος οὖν ὁ	Κλέανδρος	ἐς τοσοῦτον ὄγκον ἀρθεὶς ἔπεσε
[72, 12]	βουλῆς ἔλαβον. ὁ δ´ οὖν	Κλέανδρος	μέγας ὑπὸ τῆς τύχης ἀρθεὶς
[72, 12]	Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ δὲ δὴ	Κλέανδρος	ὁ μετὰ τὸν Περέννιον μέγιστον
[72, 10]	(ἦν δὲ αὐτῶν κορυφαῖος ὁ	Κλέανδρος)	οὐδὲν ὅ τι κακὸν οὐκ
[72, 9]	αὐτοῖς, ἄλλως τε καὶ τοῦ	Κλεάνδρου	ἐνάγοντος, ὃς κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ
[72, 13]	πολλὰ δὲ καὶ κατὰ τοῦ	Κλεάνδρου	καταρώμενος. καὶ ὃς στρατιώτας τινὰς
[72, 13]	καὶ διεφθάρη, τὸ δὲ τοῦ	Κλεάνδρου	σῶμα παραλαβόντες οἱ Ῥωμαῖοι ἔσυραν
[72, 13]	αὐτῆς τὸν Κλέανδρον ἀπὸ τῶν	κλεμμάτων	ὄντα καὶ μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι
[72, 21]	~οὗτος μὲν ὁ φόβος πᾶσι	κοινὸς	καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις
[72, 9]	διὰ χειρὸς ἔχειν καὶ τοῦ	κοινοῦ	προστατεῖν. οἱ οὖν στρατιῶται, ὁπότε
[72, 17]	ἄλλο τι) ἐν δὲ τῷ	κοινῷ	ἄνευ σιδήρου καὶ ἄνευ αἵματος
[72, 22]	καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ,	κοινωσάμενοι	καὶ τῇ Μαρκίᾳ τὸ βούλευμα.
[72, 22]	μηδεὶς ἀπιστήσῃ· καὶ γὰρ τοῦ	κολοσσοῦ	τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἑτέραν
[72, 15]	τὴν δὲ Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ	κολωνίαν	οἰκουμένην τῆς γῆς (καὶ γὰρ
[72, 8]	προσέταττέ τινι ἄλλο ἄλλῃ ὥρᾳ	κομίζειν	τισίν, ἵν´ ἐγρηγορέναι τὸν στρατηγὸν
[72, 3]	τῶν ἄλλων μυρίους καὶ πεντακισχιλίους	κομισάμενος,	καὶ ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους ὀμόσαι
[72, 15]	ἡμέραν ἐν ᾗ ταῦτα ἐψηφίζετο	Κομμοδιανὰ	καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ ἄλλας
[72, 15]	Ῥώμην αὐτὴν καὶ τὰ στρατόπεδα	Κομμοδιανά,	τήν τε ἡμέραν ἐν ᾗ
[72, 15]	πατρίδος, ὑπάτοις στρατηγοῖς δημάρχοις, γερουσίᾳ	Κομμοδιανῇ	εὐτυχεῖ χαίρειν" καὶ ἀνδριάντες αὐτοῦ
[72, 15]	διὰ φόβον ἀπονέμειν ἐξ ἐπιτάγματος.	Κομμοδιανὴν	γοῦν τήν τε Ῥώμην αὐτὴν
[72, 13]	τέλος καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς τὸν	Κόμμοδον	ἐν τῷ Κυιντιλίῳ προαστείῳ ὄντα,
[72, 22]	ποιεῖν) ἐπεβούλευσαν αὐτῷ. ὁ γὰρ	Κόμμοδος	ἀμφοτέρους ἀνελεῖν ἐβούλετο τοὺς ὑπάτους,
[72, 9]	κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων, ὁ	Κόμμοδος	ἀπήντησέ τε αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο
[72, 15]	αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος.	Κόμμοδος	Αὔγουστος εὐσεβὴς εὐτυχής, Σαρματικὸς Γερμανικὸς
[72, 15]	Εὐτυχὴς Εὐσεβὴς Λούκιος Αἴλιος Αὐρήλιος	Κόμμοδος	Αὔγουστος Ἡράκλειος Ῥωμαῖος Ὑπεραίρων. αὐτὸς
[72, 14]	μέγα ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν.	~Κόμμοδος	δὲ ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν καὶ
[72, 10]	ἔδρων, πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες.	Κόμμοδος	δὲ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου
[72, 15]	ἁπάντων κακουργημάτων χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ	Κόμμοδος,	διά τε τἆλλα καὶ ὅτι
[72, 3]	ἐξέλιπεν ~ὅτι τοῖς Βούροις ὁ	Κόμμοδος	εἰρήνην ἔδωκε πρεσβεύσασι. πρότερον μὲν
[72, 4]	δὲ καὶ τὴν Κρισπῖναν ὁ	Κόμμοδος,	ἐπὶ μοιχείᾳ δή τινι ὀργισθεὶς
[72, 10]	πᾶσαν ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο. ὅτι ὁ	Κόμμοδος	εὐθυμίαις τε πάνυ προσέκειτο καὶ
[72, 5]	Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη. ~ὅτι ὁ	Κόμμοδος	καὶ Ἰουλιανὸν τὸν Σάλουιον καὶ
[72, 8]	οὓς εἶχε κατακοψάντων, φοβηθεὶς ὁ	Κόμμοδος	Μάρκελλον Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν.
[72, 13]	ἐσήγγειλε τὸ πραττόμενον· καὶ ὁ	Κόμμοδος	οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως τε καὶ
[72, 7]	τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι ὁ	Κόμμοδος	πολλὰ μὲν πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ
[72, 1]	βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών· ὧν ὁ	Κόμμοδος	ταῖς ὑποθήκαις καὶ συμβουλίαις χαίρειν
[72, 9]	στρατιώτας στασιάσαντας ἀναιρεθῆναι. τοῦ γὰρ	Κομμόδου	ἁρματηλασίαις καὶ ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος ἑαυτόν,
[72, 24]	στρατιωτῶν ὑδροφορούντων, καὶ αὐτοῦ τοῦ	Κομμόδου	ἐπελθόντος ἐκ τοῦ προαστείου καὶ
[72, 6]	τις ἐτόλμησε μετὰ τὸν τοῦ	Κομμόδου	θάνατον Σέξτος τε εἶναι φῆσαι
[72, 10]	καὶ σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ δὲ	Κομμόδου	καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ πᾶσαν
[72, 8]	καὶ μικροῦ δεῖν ὑπὸ τοῦ	Κομμόδου	μετὰ ταῦτα διὰ τὴν ἰδίαν
[72, 14]	δὲ καὶ Διονύσιος πρὸς τοῦ	Κομμόδου,	ὁ ἐπὶ τοῦ σίτου ταχθείς.
[72, 7]	τούς τε ἀδελφοὺς ὑπὸ τοῦ	Κομμόδου,	ὃς μετὰ ταῦτα τὸν Ἡρακλέα
[72, 12]	ἀγῶνα ἄγειν καὶ νεὼν τοῦ	Κομμόδου	ποιήσασθαι παρὰ τῆς βουλῆς ἔλαβον.
[72, 12]	οὕτως ηὐξήθη ὥστε καὶ τοῦ	Κομμόδου	προκοιτῆσαι, τήν τε παλλακίδα αὐτοῦ
[72, 4]	πρόκοιτος, ὁ μὲν καὶ τοῦ	Κομμόδου	πρόκοιτος ἡ δὲ παλλακὴ ἐγένετο,
[72, 24]	γεγράψεται. ~πρὸ δὲ τῆς τοῦ	Κομμόδου	τελευτῆς σημεῖα τάδε ἐγένετο· ἀετοί
[72, 4]	ἐπιεικεστέρα οὐδὲ σωφρονεστέρα τοῦ ἀδελφοῦ	Κομμόδου	ὑπάρχουσα ἤχθετο μὲν τῷ ἀνδρὶ
[72, 13]	ὃ καὶ ἐν ταῖς τοῦ	Κομμόδου	χερσὶν ἐτρέφετο, σφαγῆναι κελεῦσαι. καὶ
[72, 4]	ἀνέπεισε τὸν εἰρημένον ἐπιθέσθαι τῷ	Κομμόδῳ,	καὶ αὐτόν τε ἀπώλεσε καὶ
[72, 13]	ἠπείχθη. πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν τῷ	Κομμόδῳ,	καὶ μηδενός οἱ μηνύοντος τὸ
[72, 4]	εὐηργετηκέναι, ἅτε καὶ παρὰ τῷ	Κομμόδῳ	πᾶν δυναμένη. ~ὅτι ὁ Κόμμοδος
[72, 19]	λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ	Κομμόδῳ	πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδες καθ´
[72, 12]	ἀπ´ αὐτῶν πολλὰ μὲν τῷ	Κομμόδῳ	ταῖς τε παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου,
[72, 22]	αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν οὖν	Κομμόδῳ	τοῦτο τὸ τέλος ἐγένετο ἔτη
[72, 4]	μητρί, καὶ διὰ ταῦτα τῷ	Κομμόδῳ	ᾠκείωτο ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ
[72, 5]	καὶ τοὺς Κυιντιλίους, τόν τε	Κονδιανὸν	καὶ τὸν Μάξιμον· μεγάλην γὰρ
[72, 6]	ἦρχον ὁμοῦ καὶ παρήδρευον ἀλλήλοις.	~Κονδιανὸς	δὲ Σέξτος ὁ τοῦ Μαξίμου
[72, 13]	πάσης τῆς πόλεως ἐπὶ {τοῦ}	κοντοῦ	περιήνεγκαν, καί τινας καὶ ἄλλους
[72, 4]	αὐτῇ ταύτῃ καὶ τῇ τῆς	κόρης	μητρί, καὶ διὰ ταῦτα τῷ
[72, 10]	τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ αὐτῶν	κορυφαῖος	ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν ὅ τι
[72, 13]	γινόμενον, Μαρκία ἐκείνη ἡ τοῦ	Κουαδράτου	ἐσήγγειλε τὸ πραττόμενον· καὶ ὁ
[72, 4]	Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία δέ τις	Κουαδράτου	τῶν τότε φονευθέντων ἑνὸς παλλακή,
[72, 2]	καὶ στρατιώτας παρὰ μὲν τῶν	Κουάδων	μυρίους καὶ τρισχιλίους, παρὰ δὲ
[72, 21]	ἐν τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ τὸ	κράνος	αὐτοῦ κατὰ τὰς πύλας καθ´
[72, 19]	ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ τοῦ	κράνους.	καὶ μετὰ τοῦτο καὶ οἱ
[72, 14]	τινα συνεπῆκτο· αὐτὸς μὲν γὰρ	κράτιστα	ἵππευε, τὸ δὲ μειράκιον καμὸν
[72, 1]	αὐτοῦ, πολλοὺς αὐτῷ καὶ τοὺς	κρατίστους	τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών· ὧν
[72, 22]	φάρμακον διὰ τῆς Μαρκίας ἐν	κρέασι	βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν. ἐπεὶ δ´
[72, 1]	αὐτῶν ἀγνοίᾳ τὸ πρῶτον τοῦ	κρείττονος	ἁμαρτὼν ἐς ἔθος κἀκ τούτου
[72, 7]	φεύγοντα καὶ διωκόμενον ὑπὸ τοῦ	κρείττονος.	πάμπολυν ἂν ὄχλον τῇ συγγραφῇ
[72, 18]	ἄνωθεν ἀπὸ τῆς περιβολῆς τῆς	κρηπῖδος	ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε· διείληπτο γὰρ τὸ
[72, 6]	καὶ αὐτὸς μὲν ἀφανὴς ἐγένετο,	κριοῦ	δὲ σῶμα ἐς λάρνακα ἀντ´
[72, 4]	ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε δὲ καὶ τὴν	Κρισπῖναν	ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ δή
[72, 7]	ξαι (καὶ γὰρ καὶ οἱ	Κυιντίλιοι	ἀπηγχονήθησαν) καὶ τὸν Σέξτον φεύγοντα
[72, 5]	ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ καὶ τοὺς	Κυιντιλίους,	τόν τε Κονδιανὸν καὶ τὸν
[72, 13]	πρὸς τὸν Κόμμοδον ἐν τῷ	Κυιντιλίῳ	προαστείῳ ὄντα, πολλὰ μὲν ἐκείνῳ
[72, 19]	βοτά, κάτω ἐς τὸ τοῦ	κύκλου	ἔδαφος καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε,
[72, 18]	ἐν μέσῃ τῇ ἀγωνίᾳ καμών,	κύλικι	ῥοπαλωτῇ παρὰ γυναικὸς γλυκὺν οἶνον
[72, 4]	αὐτῷ ἐς τὸ θέατρον τὸ	κυνηγετικὸν	Κλαύδιος Πομπηιανὸς ἐπεβούλευσε· ξίφος γάρ
[72, 20]	καὶ αὐτὸ τοῦτο συνεχῶς, καὶ	κύριος	εἶ καὶ πρῶτος εἶ καὶ
[72, 9]	καὶ τοῦ Κλεάνδρου ἐνάγοντος, ὃς	κωλυόμενος	ὑπὸ τοῦ Περεννίου ποιεῖν ὅσα
[72, 9]	τὴν Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν μηδενὸς	κωλύοντος	τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων, ὁ Κόμμοδος