HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LXXII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 14 formes différentes pour 70 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[72, 9]   αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο τί ταῦτα, ὦ συστρατιῶται; τί βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων

[72, 18]   οἶνον ἐψυγμένον λαβών, ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς

[72, 22]   νουμηνίᾳ ἐκ τοῦ χωρίου ἐν ᾧ οἱ μονομάχοι τρέφονται προελθεῖν· καὶ

[72, 4]   καὶ διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι

[72, 11]   σιωπὴν τῷ κήρυκι κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε

[72, 22]   ὡς καὶ εἷς ἐξ αὐτῶν ὤν, εἶχε. καὶ μηδεὶς ἀπιστήσῃ· καὶ

[72, 8]   ὁ ἀνὴρ μέτριος καὶ εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς τε ἀεὶ καὶ περὶ

[72, 13]   ἔδεισεν, ἄλλως τε καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν Κλέανδρον

[72, 7]   καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος ὢν ἱστόρηται τοὺς ὑπὸ τῆς Ἥρας

[72, 2]   δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ ὢν καὶ πρὸς τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας

[72, 5]   καὶ ἐβούλετο, ἅτε καὶ ἐλλογιμώτατος ὢν καὶ στρατιὰν μεγάλην ἐπιτετραμμένος τούς

[72, 1]   τὴν Ῥώμην ἠπείχθη, μισόπονός τε ὢν καὶ τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν.

[72, 8]   δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν τούς τε βαρβάρους τοὺς ἐν

[72, 2]   δὲ τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν κατ´ ἔτος

[72, 14]   γέγονε δὲ καὶ νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ οἶδα· δισχίλιοι γοῦν πολλάκις

[72, 6]   Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν ὁ Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη,

[72, 14]   καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος,

[72, 9]   ἐξέδωκε τὸν ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις ὧν ἦρχεν, οὐδὲ ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους

[72, 12]   ἐπράθη μετὰ τῶν ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν καὶ ἀχθοφορήσων ἐς τὴν Ῥώμην

[72, 9]   ἀπολέξαντες ἐς τὴν Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν μηδενὸς κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων,

[72, 23]   καὶ οὕτω δὴ ταῦτα περὶ ὧν νῦν καθίσταμαι ἔγραψα. καὶ ἐπειδή

[72, 1]   κρατίστους τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών· ὧν ὁ Κόμμοδος ταῖς ὑποθήκαις καὶ

[72, 23]   ὀνειράτων καὶ τῶν σημείων δι´ ὧν ὁ Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν

[72, 10]   τῶν ἀνδρῶν εἶχεν. ἄνευ γὰρ ὧν οἴκοι ἔδρα, πολλοὺς μὲν ἄνδρας

[72, 14]   τε καὶ κατεφίλει καὶ πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν

[72, 8]   καὶ προσέταττέ τινι ἄλλο ἄλλῃ ὥρᾳ κομίζειν τισίν, ἵν´ ἐγρηγορέναι τὸν

[72, 16]   τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας ἐν δυσὶν ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ ἥκιστα καὶ

[72, 14]   ἀνέβη καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους ὥρμησε. κἂν ἐξέφυγεν, εἰ μὴ παιδικά

[72, 13]   οὐκ ἐξέκραγε, καὶ τέλος καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς τὸν Κόμμοδον ἐν τῷ

[72, 13]   τοῦ σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν, ἵν´ ὡς αἰτιώτατον αὐτῆς τὸν Κλέανδρον ἀπὸ

[72, 22]   αὐτὸν ἡ οἰκία ἡ τῶν ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι

[72, 20]   δοὺς ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ παίων ὡς γίγαντας. ~οὗτος μὲν ὁ φόβος

[72, 11]   ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς δ´ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν

[72, 4]   τοὺς δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν πάντας τοὺς ἐπὶ τοῦ

[72, 11]   φήμης πολλῶν δὲ καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ τοῦ ὀλέθρου αὐτοῦ

[72, 9]   τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν ὡς εἰπεῖν πράττοντος, ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο

[72, 8]   φιλύρας ποιεῖται, καθ´ ἑκάστην ἑσπέραν ὡς εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ προσέταττέ τινι

[72, 14]   μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν ὅλῃ ὡς εἰπεῖν τῇ ἀρχῇ ὑπ´ ἀνδρῶν

[72, 6]   ὄντως ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ ὡς ἐκείνου οὖσαι ἐς τὴν Ῥώμην

[72, 23]   ἐπίσκοπον τῆς τοῦ βίου διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ τοῦτο

[72, 22]   λέοντά τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς Ἡρακλεῖ ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς τοῖς

[72, 6]   ἐπίτηδες, τό τε αἷμα ἤμεσεν ὡς ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς ὡς καὶ

[72, 22]   οἶκον τὸν πρῶτον παρ´ αὐτοῖς, ὡς καὶ εἷς ἐξ αὐτῶν ὤν,

[72, 15]   τὸν Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ ἔθετο ὡς καὶ ἐν πᾶσιν ἁπλῶς πάντας

[72, 14]   Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν ὡς καὶ λέοντα ἀπὸ τοῦ ἵππου

[72, 6]   ἤμεσεν ὡς ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς ὡς καὶ παραχρῆμα τελευτήσων ἐς οἴκημα

[72, 6]   αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ ὡς καὶ συνεγνωκότες τι αὐτῷ ἢ

[72, 4]   διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι αὐτῷ.

[72, 17]   τινά (ἐν ξυρῷ τε ἑτέρων, ὡς καὶ τὰς τρίχας ἀφαιρῶν, παρέτεμνε

[72, 14]   καμὸν οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´ ὡς κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον καὶ

[72, 8]   ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν

[72, 6]   γε ὑπὸ πολλῶν ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο, ὡς μέντοι καὶ τῶν Ἑλληνικῶν τι

[72, 8]   τῆς Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ ὡς οὐ δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων ἐσθίειν,

[72, 23]   τοῦ μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν μοι ὡς ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν καὶ οὐδαμῶς

[72, 5]   τοῖς παροῦσι. καὶ οὕτως αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν ἅμα, οὕτω καὶ ἀπέθανον

[72, 19]   καὶ νικήσας δῆλον ὅτι ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ τοῦ κράνους. καὶ

[72, 5]   ἂν αὐτόν, εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει οἱ, ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως ἔτι τῶν

[72, 7]   Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος

[72, 20]   διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς τὰς Στυμφαλίδας. καὶ

[72, 18]   αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ αὐτά, ὥσπερ τι ἄλλο τῶν μεγίστων καὶ

[72, 16]   τοὺς παῖδας δύο χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν

[72, 13]   δὲ αὐτὸν οὐχ οἱ στρατιῶται ὥσπερ τὸν Περέννιον, ἀλλ´ ὁ δῆμος.

[72, 13]   ἄλλως τε καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν Κλέανδρον καὶ

[72, 12]   ὑπάρχοντά σφισιν ἀναλώσαντες βουλευταὶ ἐγένοντο, ὥστε καὶ λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος

[72, 24]   καὶ πολλὰ πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν, ὥστε καὶ τὰ γράμματα τὰ τῇ

[72, 12]   χρόνου δὲ προϊόντος οὕτως ηὐξήθη ὥστε καὶ τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν

[72, 17]   μέντοι καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι μὲν ὥστε καὶ φονεύειν τινά (ἐν ξυρῷ

[72, 15]   μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος

[72, 3]   καὶ ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους ὀμόσαι ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ μήτ´ ἐννεμεῖν

[72, 19]   οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ δή

Livre, Chap.
[72, 9]	αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο τί ταῦτα,	ὦ	συστρατιῶται; τί βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων
[72, 18]	οἶνον ἐψυγμένον λαβών, ἀμυστί· ἐφ´	ᾧ	καὶ ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς
[72, 22]	νουμηνίᾳ ἐκ τοῦ χωρίου ἐν	ᾧ	οἱ μονομάχοι τρέφονται προελθεῖν· καὶ
[72, 4]	καὶ διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ	ᾠκείωτο	ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι
[72, 11]	σιωπὴν τῷ κήρυκι κηρῦξαι προστάξας	ὤμοσε	μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε
[72, 22]	ὡς καὶ εἷς ἐξ αὐτῶν	ὤν,	εἶχε. καὶ μηδεὶς ἀπιστήσῃ· καὶ
[72, 8]	ὁ ἀνὴρ μέτριος καὶ εὐτελὴς	ὤν,	στρατιωτικῶς τε ἀεὶ καὶ περὶ
[72, 13]	ἔδεισεν, ἄλλως τε καὶ δειλότατος	ὤν,	ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν Κλέανδρον
[72, 7]	καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος	ὢν	ἱστόρηται τοὺς ὑπὸ τῆς Ἥρας
[72, 2]	δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ	ὢν	καὶ πρὸς τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας
[72, 5]	καὶ ἐβούλετο, ἅτε καὶ ἐλλογιμώτατος	ὢν	καὶ στρατιὰν μεγάλην ἐπιτετραμμένος τούς
[72, 1]	τὴν Ῥώμην ἠπείχθη, μισόπονός τε	ὢν	καὶ τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν.
[72, 8]	δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος	ὢν	τούς τε βαρβάρους τοὺς ἐν
[72, 2]	δὲ τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´	ὧν	ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν κατ´ ἔτος
[72, 14]	γέγονε δὲ καὶ νόσος μεγίστη	ὧν	ἐγὼ οἶδα· δισχίλιοι γοῦν πολλάκις
[72, 6]	Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν ὁ Περτίναξ,	ὧν	ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη,
[72, 14]	καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο·	ὧν	ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος,
[72, 9]	ἐξέδωκε τὸν ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις	ὧν	ἦρχεν, οὐδὲ ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους
[72, 12]	ἐπράθη μετὰ τῶν ὁμοδούλων, μεθ´	ὧν	καὶ ἀχθοφορήσων ἐς τὴν Ῥώμην
[72, 9]	ἀπολέξαντες ἐς τὴν Ἰταλίαν ἔπεμψαν·	ὧν	μηδενὸς κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ πλησιασάντων,
[72, 23]	καὶ οὕτω δὴ ταῦτα περὶ	ὧν	νῦν καθίσταμαι ἔγραψα. καὶ ἐπειδή
[72, 1]	κρατίστους τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών·	ὧν	ὁ Κόμμοδος ταῖς ὑποθήκαις καὶ
[72, 23]	ὀνειράτων καὶ τῶν σημείων δι´	ὧν	ὁ Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν
[72, 10]	τῶν ἀνδρῶν εἶχεν. ἄνευ γὰρ	ὧν	οἴκοι ἔδρα, πολλοὺς μὲν ἄνδρας
[72, 14]	τε καὶ κατεφίλει καὶ πατέρα	ὠνόμαζεν,	Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν
[72, 8]	καὶ προσέταττέ τινι ἄλλο ἄλλῃ	ὥρᾳ	κομίζειν τισίν, ἵν´ ἐγρηγορέναι τὸν
[72, 16]	τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας ἐν δυσὶν	ὥραις	ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ ἥκιστα καὶ
[72, 14]	ἀνέβη καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους	ὥρμησε.	κἂν ἐξέφυγεν, εἰ μὴ παιδικά
[72, 13]	οὐκ ἐξέκραγε, καὶ τέλος καταπηδήσας	ὥρμησε	πρὸς τὸν Κόμμοδον ἐν τῷ
[72, 13]	τοῦ σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν, ἵν´	ὡς	αἰτιώτατον αὐτῆς τὸν Κλέανδρον ἀπὸ
[72, 22]	αὐτὸν ἡ οἰκία ἡ τῶν	ὡς	ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι
[72, 20]	δοὺς ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ παίων	ὡς	γίγαντας. ~οὗτος μὲν ὁ φόβος
[72, 11]	ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν,	ὡς	δ´ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν
[72, 4]	τοὺς δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ	ὡς	εἰπεῖν πάντας τοὺς ἐπὶ τοῦ
[72, 11]	φήμης πολλῶν δὲ καὶ λόγων	ὡς	εἰπεῖν περὶ τοῦ ὀλέθρου αὐτοῦ
[72, 9]	τῶν τῇ ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν	ὡς	εἰπεῖν πράττοντος, ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο
[72, 8]	φιλύρας ποιεῖται, καθ´ ἑκάστην ἑσπέραν	ὡς	εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ προσέταττέ τινι
[72, 14]	μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν ὅλῃ	ὡς	εἰπεῖν τῇ ἀρχῇ ὑπ´ ἀνδρῶν
[72, 6]	ὄντως ἐσφάγη (πλεῖσται γὰρ κεφαλαὶ	ὡς	ἐκείνου οὖσαι ἐς τὴν Ῥώμην
[72, 23]	ἐπίσκοπον τῆς τοῦ βίου διαγωγῆς,	ὡς	ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ τοῦτο
[72, 22]	λέοντά τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς	ὡς	Ἡρακλεῖ ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς τοῖς
[72, 6]	ἐπίτηδες, τό τε αἷμα ἤμεσεν	ὡς	ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς ὡς καὶ
[72, 22]	οἶκον τὸν πρῶτον παρ´ αὐτοῖς,	ὡς	καὶ εἷς ἐξ αὐτῶν ὤν,
[72, 15]	τὸν Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ ἔθετο	ὡς	καὶ ἐν πᾶσιν ἁπλῶς πάντας
[72, 14]	Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν	ὡς	καὶ λέοντα ἀπὸ τοῦ ἵππου
[72, 6]	ἤμεσεν ὡς ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς	ὡς	καὶ παραχρῆμα τελευτήσων ἐς οἴκημα
[72, 6]	αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ	ὡς	καὶ συνεγνωκότες τι αὐτῷ ἢ
[72, 4]	διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο	ὡς	καὶ συνεστιᾶσθαι καὶ συννεανιεύεσθαι αὐτῷ.
[72, 17]	τινά (ἐν ξυρῷ τε ἑτέρων,	ὡς	καὶ τὰς τρίχας ἀφαιρῶν, παρέτεμνε
[72, 14]	καμὸν οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν, ἀλλ´	ὡς	κατελαμβάνετο, ἀπέκτεινε καὶ ἐκεῖνον καὶ
[72, 8]	ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´	ὡς	μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν
[72, 6]	γε ὑπὸ πολλῶν ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο,	ὡς	μέντοι καὶ τῶν Ἑλληνικῶν τι
[72, 8]	τῆς Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ	ὡς	οὐ δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων ἐσθίειν,
[72, 23]	τοῦ μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν μοι	ὡς	ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν καὶ οὐδαμῶς
[72, 5]	τοῖς παροῦσι. καὶ οὕτως αὐτοί,	ὥσπερ	ἔζησαν ἅμα, οὕτω καὶ ἀπέθανον
[72, 19]	καὶ νικήσας δῆλον ὅτι ἐφίλει	ὥσπερ	εἶχε διὰ τοῦ κράνους. καὶ
[72, 5]	ἂν αὐτόν, εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει οἱ,	ὥσπερ	ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως ἔτι τῶν
[72, 7]	Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ πνιγέντας,	ὥσπερ	καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος
[72, 20]	διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει	ὥσπερ	ὁ Ἡρακλῆς τὰς Στυμφαλίδας. καὶ
[72, 18]	αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ αὐτά,	ὥσπερ	τι ἄλλο τῶν μεγίστων καὶ
[72, 16]	τοὺς παῖδας δύο χρυσοῦς ἕκαστον,	ὥσπερ	τινὰ ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν
[72, 13]	δὲ αὐτὸν οὐχ οἱ στρατιῶται	ὥσπερ	τὸν Περέννιον, ἀλλ´ ὁ δῆμος.
[72, 13]	ἄλλως τε καὶ δειλότατος ὤν,	ὥστε	αὐτίκα καὶ τὸν Κλέανδρον καὶ
[72, 12]	ὑπάρχοντά σφισιν ἀναλώσαντες βουλευταὶ ἐγένοντο,	ὥστε	καὶ λεχθῆναι ἐπὶ Ἰουλίου Σόλωνος
[72, 24]	καὶ πολλὰ πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν,	ὥστε	καὶ τὰ γράμματα τὰ τῇ
[72, 12]	χρόνου δὲ προϊόντος οὕτως ηὐξήθη	ὥστε	καὶ τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν
[72, 17]	μέντοι καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι μὲν	ὥστε	καὶ φονεύειν τινά (ἐν ξυρῷ
[72, 15]	μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ πάντες ἐπεκλήθησαν,	ὥστε	καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως, Ἀμαζόνιος Ἀνίκητος
[72, 3]	καὶ ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους ὀμόσαι	ὥστε	μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ μήτ´ ἐννεμεῖν
[72, 19]	οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´	ὥστε	πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ δή

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 14/06/2007