| Livre, Chap. |
| [72, 19] |
Ἑρμοῦ
σχῆμα
πᾶν
μετ´
ἐπιχρύσου
|
ῥάβδου |
λαβὼν
καὶ
ἐπὶ
βῆμα
ὅμοιον |
| [72, 5] |
εὔνοιαν
νεοχμῶσαι·
καὶ
ὁ
Πάτερνος
|
ῥᾳδίως |
ἂν
αὐτόν,
εἴπερ
ἐπεβεβουλεύκει
οἱ, |
| [72, 2] |
ἔπεμψαν.
καὶ
ἐξεργάσασθαι
αὐτοὺς
δυνάμενος
|
ῥᾳδίως, |
μισόπονος
δὲ
δὴ
ὢν
καὶ |
| [72, 8] |
γὰρ
οὖλα
αὐτοῦ
κακῶς
ἔχοντα
|
ῥᾳδίως
|
ὑπὸ
τῆς
τῶν
ἄρτων
ξηρότητος |
| [72, 18] |
πανταχόθεν
τετραχῇ
τὰ
θηρία
μεμερισμένα
|
ῥᾷον |
ἀκοντίζηται.
καὶ
ἔπιεν
ἐν
μέσῃ |
| [72, 2] |
ὢν
καὶ
πρὸς
τὰς
ἀστικὰς
|
ῥᾳστώνας |
ἐπειγόμενος
ἐσπείσατο
αὐτοῖς
ἐπί
τε |
| [72, 10] |
τοῦ
βίου
περί
τε
τὰς
|
ῥᾳστώνας
|
καὶ
τοὺς
ἵππους
περί
τε |
| [72, 1] |
τε
ὢν
καὶ
τῆς
ἀστικῆς
|
ῥᾳστώνης |
ἐπιθυμῶν.
~ὅτι
οἱ
Μαρκομάνοι
οὔτε |
| [72, 17] |
τρίχας
ἀφαιρῶν,
παρέτεμνε
τῶν
μὲν
|
ῥῖνα |
τῶν
δὲ
οὖς
τῶν
δὲ |
| [72, 10] |
χερσὶ
κατεχρήσατο,
καὶ
προσέτι
καὶ
|
ῥινοκέρωτας |
ἀπέκτεινε
καὶ
καμηλοπάρδαλιν.
ταῦτα
μέν |
| [72, 9] |
αἰτίαν
ἐπὶ
τὸν
Περέννιον
ἀναφέ
|
ροντες |
ἐμήνιον
αὐτῷ.
καὶ
οἱ
ἐν |
| [72, 22] |
καὶ
ἑτέραν
ἑαυτοῦ
ἀντιθείς,
καὶ
|
ῥόπαλον |
δοὺς
λέοντά
τέ
τινα
χαλκοῦν |
| [72, 17] |
ἡ
γὰρ
λεοντῆ
τό
τε
|
ῥόπαλον |
ἔν
τε
ταῖς
ὁδοῖς
προεφέρετο |
| [72, 20] |
λίθων
βάλλειν
δοὺς
ἀπέκτεινέ
σφας
|
ῥοπάλῳ |
παίων
ὡς
γίγαντας.
~οὗτος
μὲν |
| [72, 18] |
μέσῃ
τῇ
ἀγωνίᾳ
καμών,
κύλικι
|
ῥοπαλωτῇ |
παρὰ
γυναικὸς
γλυκὺν
οἶνον
ἐψυγμένον |
| [72, 13] |
τοῦ
Κλεάνδρου
σῶμα
παραλαβόντες
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
ἔσυραν
καὶ
ᾐκίσαντο,
καὶ
τὴν |
| [72, 13] |
κλεμμάτων
ὄντα
καὶ
μισήσωσιν
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
καὶ
διαφθείρωσι.
καὶ
ἔσχεν
οὕτως. |
| [72, 23] |
πάντα
τὰ
ἀπ´
ἀρχῆς
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
μέχρι
τῆς
Σεουήρου
μεταλλαγῆς
πραχθέντα |
| [72, 15] |
νοσημάτων
καὶ
ἁπάντων
κακουργημάτων
χαλεπώτερος
|
Ῥωμαίοις |
ὁ
Κόμμοδος,
διά
τε
τἆλλα |
| [72, 23] |
καὶ
τἆλλα
πάντα
τὰ
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
προσήκοντα
συνθεῖναι
ἐπεθύμησα·
καὶ
διὰ |
| [72, 15] |
εἰρηνοποιὸς
τῆς
οἰκουμένης
{εὐτυχὴς}
ἀνίκητος,
|
Ῥωμαῖος |
Ἡρακλῆς,
ἀρχιερεύς,
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
τὸ |
| [72, 15] |
Αἴλιος
Αὐρήλιος
Κόμμοδος
Αὔγουστος
Ἡράκλειος
|
Ῥωμαῖος |
Ὑπεραίρων.
αὐτὸς
μὲν
γὰρ
ἄλλοτε |
| [72, 2] |
ἐς
τόπον
ἕνα
ἑκατοντάρχου
τινὸς
|
Ῥωμαίου |
παρόντος,
πρὸς
δὲ
καὶ
ἵνα |
| [72, 10] |
καὶ
διὰ
τὴν
πᾶσαν
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχὴν
ὀφείλων,
πλὴν
καθ´
ὅσον
|
| [72, 8] |
αὐτούς
τε
καὶ
τὰ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
στρατόπεδα,
καὶ
πολλὰ
κακουργούντων,
στρατηγόν |
| [72, 14] |
πολλάκις
ἡμέρας
μιᾶς
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ |
ἐτελεύτησαν.
πολλοὶ
δὲ
καὶ
ἄλλως
|
| [72, 7] |
καὶ
φιλοκαλίας
ἐν
αὐτῇ
τῇ
|
Ῥώμῃ |
παρέσχετο.
ἔστι
δέ
τι
καὶ
|
| [72, 9] |
ἔπεμψαν·
ὧν
μηδενὸς
κωλύοντος
τῇ
|
Ῥώμῃ |
πλησιασάντων,
ὁ
Κόμμοδος
ἀπήντησέ
τε |
| [72, 15] |
τὴν
Ἡρακλέους
ἀπήνεγκε.
τὴν
δὲ
|
Ῥώμην |
ἀθάνατον
εὐτυχῆ
κολωνίαν
οἰκουμένην
τῆς |
| [72, 11] |
δέ
τι
ἐπιθεὶς
ἐς
τὴν
|
Ῥώμην
|
ἀπέπεμψεν.
~τοιοῦτος
μέν
τις
ὁ |
| [72, 15] |
ἐπιτάγματος.
Κομμοδιανὴν
γοῦν
τήν
τε
|
Ῥώμην |
αὐτὴν
καὶ
τὰ
στρατόπεδα
Κομμοδιανά, |
| [72, 12] |
ὧν
καὶ
ἀχθοφορήσων
ἐς
τὴν
|
Ῥώμην |
ἐκεκόμιστο,
χρόνου
δὲ
προϊόντος
οὕτως |
| [72, 6] |
ὡς
ἐκείνου
οὖσαι
ἐς
τὴν
|
Ῥώμην |
ἐκομίσθησαν)
εἴτε
καὶ
ἀπέφυγεν,
οὐδεὶς |
| [72, 16] |
τοῦ
προαστείου
σπουδῇ
ἐς
τὴν
|
Ῥώμην |
ἐλάσας
τριάκοντα
ἵππων
ἁμίλλας
ἐν |
| [72, 1] |
τοῖς
βαρβάροις
σπεισάμενος,
ἐς
τὴν
|
Ῥώμην |
ἠπείχθη,
μισόπονός
τε
ὢν
καὶ |
| [72, 4] |
τηρήσεως.
ἐλθὼν
δὲ
ἐς
τὴν
|
Ῥώμην |
καὶ
πρὸς
τὴν
γερουσίαν
διαλεχθεὶς |
| [72, 8] |
τῶν
ἄρτων
διαπιμπλᾶται,
ἐκ
τῆς
|
Ῥώμης |
αὐτοὺς
μετεπέμπετο,
οὐχ
ὡς
οὐ |