HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LXXII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

δ = 106 formes différentes pour 288 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[72, 15]   ἄλλα μετελάμβανε τῶν ὀνομάτων, τὸν δ´ Ἀμαζόνιον καὶ τὸν Ὑπεραίροντα παγίως

[72, 13]   ἄλλως ἰσχυρὰ σιτοδεία, ἐπὶ πλεῖστον δ´ αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ τοῦ

[72, 20]   καὶ δέκα ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ ἡμεῖς μὲν οἱ βουλευταὶ

[72, 23]   καὶ στάσεις μέγισται συνέβησαν, συνέθηκα δ´ ἐγὼ τούτων τὴν συγγραφὴν ἐξ

[72, 20]   ἐσῆλθον ἐς τὸ θέατρον, εἰσὶ δ´ οἳ παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ μέν

[72, 19]   λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´ οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´

[72, 11]   ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη τε

[72, 22]   κρέασι βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν. ἐπεὶ δ´ οὐκ ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό τε

[72, 11]   καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς δ´ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν

[72, 8]   τῶν ἄρτων ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε δ´ οὖν ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι,

[72, 12]   παρὰ τῆς βουλῆς ἔλαβον. ὁ δ´ οὖν Κλέανδρος μέγας ὑπὸ τῆς

[72, 21]   τοῦ γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων δ´ οὖν τούτων γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς

[72, 13]   μεγάλη καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν δαίμονα ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα συμβάντων

[72, 23]   καί μοι καθεύδοντι προσέταξε τὸ δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν. καὶ οὕτω δὴ

[72, 3]   χώρας σφῶν τῆς πρὸς τῇ Δακίᾳ οὔσης. ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ

[72, 3]   γῆν τινα αὐτοῖς ἐν τῇ Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ

[72, 8]   αὐτῷ πρὸς τοὺς ὑπὲρ τὴν Δακίαν βαρβάρους, ἐν οἷς ὅ τε

[72, 3]   οὔσης. ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν τῶν προσόρων μυρίους καὶ δισχιλίους

[72, 12]   προκοιτῆσαι, τήν τε παλλακίδα αὐτοῦ Δαμοστρατίαν γῆμαι, καὶ τὸν Σαώτερον τὸν

[72, 21]   οὐ λύπη ἔλαβεν) εἰ μὴ δάφνης φύλλα, ἃ ἐκ τοῦ στεφάνου

[72, 15]   ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ ἄλλας τε παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ

[72, 17]   ῥῖνα τῶν δὲ οὖς τῶν δὲ ἄλλο τι) ἐν δὲ τῷ

[72, 11]   ἐθέλετε· τί οὖν μέλλετε; τί δὲ ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν ἤδη καὶ

[72, 22]   ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ γέ τοι, μᾶλλον δὲ ἀνῃρέθη, οὐκ ἐς μακράν. ὁ

[72, 15]   ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν δὲ ἁπάντων νοσημάτων καὶ ἁπάντων κακουργημάτων

[72, 14]   ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν

[72, 4]   καὶ ἐκείνους βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται δὲ αὕτη πολλά τε ὑπὲρ τῶν

[72, 13]   καὶ ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν οὐχ οἱ στρατιῶται ὥσπερ

[72, 19]   ἐφρόνει ὅτι ἦν ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο δὲ αὐτῷ γυμναστής τις ἢ καὶ

[72, 4]   τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν, ἐσιόντι δὲ αὐτῷ ἐς τὸ θέατρον τὸ

[72, 19]   τῶν μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν δὲ αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός τε Λαῖτος

[72, 9]   συστρατιῶται; τί βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων δὲ αὐτῶν ἥκομεν· Περέννιος γάρ σοι

[72, 10]   οἱ Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ αὐτῶν κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν

[72, 13]   θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον ἠπείχθη. πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ, καὶ μηδενός

[72, 23]   Τύχῃ δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν δὲ δὴ θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν με

[72, 12]   τις ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ δὲ δὴ Κλέανδρος ὁ μετὰ τὸν

[72, 19]   ὀλίγον τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ πέντε καὶ εἴκοσι

[72, 20]   ἀπ´ αἰῶνος, Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν

[72, 6]   ἐξ ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει, τῆς δὲ δὴ παιδείας αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει.

[72, 1]   τις ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ δὲ δὴ τῆς πολλῆς ἁπλότητος καὶ

[72, 2]   ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ ὢν καὶ πρὸς τὰς

[72, 6]   αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου ψήφου (διέτριβε δὲ ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ ἔπιε,

[72, 17]   εἴτε καὶ ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ ἐν τῷ τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι

[72, 1]   ὁ Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι. ἦν δὲ ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν ὁ πατὴρ

[72, 3]   τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον· τότε δέ, ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους

[72, 4]   ἐξ οἰκείας ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν δὲ ἐς τὴν Ῥώμην καὶ πρὸς

[72, 22]   καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω δὲ ἔτη τριάκοντα ἓν καὶ μῆνας

[72, 4]   μὲν πολλάκις ὑπό τινων, πλείστους δὲ ἐφόνευσε καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας,

[72, 14]   ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλως οὐκ ἐν τῷ

[72, 4]   μὲν τὴν θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ καὶ αὐτῇ ταύτῃ καὶ τῇ

[72, 20]   τι αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις, τὸ δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν

[72, 14]   καὶ ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ καὶ Διονύσιος πρὸς τοῦ Κομμόδου,

[72, 17]   πολλὰ μὲν οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ καὶ ἐν τῷ δημοσίῳ. καὶ

[72, 12]   τε παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ δὲ καὶ ἐς οἰκίας καὶ ἐς

[72, 21]   καὶ τοῖς ἄλλοις ἦν· ἔπραξε δὲ καὶ ἕτερόν τι τοιόνδε πρὸς

[72, 19]   τοῦτο ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ καὶ ἐχρῆτο τῇ ὁπλίσει τῇ

[72, 10]   ἄνδρας ἐν τῷ δημοσίῳ πολλὰ δὲ καὶ θηρία πολλάκις ἔφθειρε· καὶ

[72, 2]   ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου παρόντος, πρὸς δὲ καὶ ἵνα μήτε τοῖς Ἰάζυξι

[72, 13]   μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ καὶ κατὰ τοῦ Κλεάνδρου καταρώμενος.

[72, 11]   ποτε πολλῆς μὲν φήμης πολλῶν δὲ καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ

[72, 14]   ἐπὶ τοῦ σίτου ταχθείς. γέγονε δὲ καὶ νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ

[72, 17]   μὲν καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν· οἴκοι

[72, 8]   πάντα κατέκαυσε πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ καὶ πόλεμοί τινες αὐτῷ πρὸς

[72, 5]   ἐν ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ καὶ πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι, καὶ

[72, 19]   καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ δὲ καὶ προσαγόμενα ἢ καὶ ἐν

[72, 4]   καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε δὲ καὶ τὴν Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος,

[72, 5]   δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ καὶ τοὺς Κυιντιλίους, τόν τε

[72, 21]   καὶ εἶπε μὲν οὐδέν, τὴν δὲ κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν,

[72, 10]   ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ δὲ Κομμόδου καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ

[72, 4]   γυναῖκας, τοὺς μὲν φανερῶς τοὺς δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν

[72, 14]   μὲν γὰρ κράτιστα ἵππευε, τὸ δὲ μειράκιον καμὸν οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν,

[72, 23]   ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ μετὰ τοῦτο καὶ στάσεις μέγισται

[72, 19]   ἀσπίδα ἐν τῇ δεξιᾷ τὸ δὲ ξίφος τὸ ξύλινον ἐν τῇ

[72, 8]   Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ δὲ ὁ ἀνὴρ μέτριος καὶ εὐτελὴς

[72, 8]   μετὰ ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν, μέγιστος δὲ ὁ Βρεττανικός. τῶν γὰρ ἐν

[72, 17]   τῷ σχήματι ὄντα ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν δὲ ὁλοπόρφυρον χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα τε

[72, 19]   ὅτε ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι δὲ ὅτε ὃν ὁ δῆμος ᾑρεῖτο·

[72, 20]   τοὺς μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς δὲ οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ

[72, 11]   Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε δὲ οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ δή

[72, 17]   παρέτεμνε τῶν μὲν ῥῖνα τῶν δὲ οὖς τῶν δὲ ἄλλο τι)

[72, 4]   καὶ τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος ἡ δὲ παλλακὴ ἐγένετο, καὶ τοῦ Ἐκλέκτου

[72, 23]   διὰ τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ πάντα τὰ ἀπ´ ἀρχῆς τοῖς

[72, 6]   ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν ἐκολάσθησαν, ἔτι δὲ πλείους οὐδὲ ἑορακότες ποτὲ ἴσως

[72, 16]   ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ δὲ πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα ἃ εἶπον

[72, 7]   πολλὰ μὲν πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ δὲ πλείω καὶ φιλοκαλίας ἐν αὐτῇ

[72, 17]   καὶ ἄνευ αἵματος ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ, πρὶν μὲν ἐς τὸ θέατρον

[72, 12]   ἐς τὴν Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου δὲ προϊόντος οὕτως ηὐξήθη ὥστε καὶ

[72, 18]   οὐκ ἂν εἶπον αὐτά· ἐπειδὴ δὲ πρός τε τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο

[72, 15]   καὶ τὴν Ἡρακλέους ἀπήνεγκε. τὴν δὲ Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ κολωνίαν οἰκουμένην

[72, 6]   ὁμοῦ καὶ παρήδρευον ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος ὁ τοῦ Μαξίμου υἱός,

[72, 24]   καίτοι παμπόλλων μὲν ἰδιωτῶν παμπόλλων δὲ στρατιωτῶν ὑδροφορούντων, καὶ αὐτοῦ τοῦ

[72, 17]   καὶ ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν· οἴκοι δὲ συνεχῶς τοῦτ´ ἔπραττε, τῇ πρασίνῳ

[72, 6]   αὐτὸς μὲν ἀφανὴς ἐγένετο, κριοῦ δὲ σῶμα ἐς λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ

[72, 19]   πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις τοτὲ μὲν βοτά,

[72, 19]   τε ποτάμιον καὶ ἐλέφαντα. πράξας δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ τοῦτο

[72, 14]   τοὺς ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο, ποιήσας δὲ ταῦτα ἵππον τε ἀνέβη καὶ

[72, 4]   οἶδ´ ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω δὲ ταῦτά τε καὶ τὰ λοιπὰ

[72, 16]   ἐπιφέρων οὓς μὲν ἐφόνευεν, οἷς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς οὐσίας αὐτῶν

[72, 24]   ἂν καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ δὲ τῆς τοῦ Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα

[72, 11]   μὲν οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον δέ τι ἐπιθεὶς ἐς τὴν Ῥώμην

[72, 7]   αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι δέ τι καὶ δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ

[72, 19]   πρὸς ἕνα οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ τινες καὶ τοὺς οὐδὲν προσήκοντάς

[72, 6]   καὶ ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος δέ τις ἐτόλμησε μετὰ τὸν τοῦ

[72, 4]   νῆσον τὴν Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία δέ τις Κουαδράτου τῶν τότε φονευθέντων

[72, 13]   οὕτως. ἱπποδρομία τις ἦν, μελλόντων δὲ τὸ ἕβδομον τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι

[72, 10]   πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος δὲ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου περί

[72, 4]   δή τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ ἀμφότεραι ἐς

[72, 13]   παιδίον προσουδίσθη καὶ διεφθάρη, τὸ δὲ τοῦ Κλεάνδρου σῶμα παραλαβόντες οἱ

[72, 6]   ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου τούτου (οὐ γὰρ

[72, 8]   ἄλλως ὑπνομαχεῖν πεφυκώς, ἐπὶ πλέον δὲ τοῦτο ἐκ τῆς ἀσιτίας ἠσκήκει.

[72, 17]   τῶν δὲ ἄλλο τι) ἐν δὲ τῷ κοινῷ ἄνευ σιδήρου καὶ

[72, 9]   ἀποθανεῖν μελλήσας ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ τῶν δορυφόρων μετὰ τὸν Πάτερνον

[72, 2]   Κουάδων μυρίους καὶ τρισχιλίους, παρὰ δὲ τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν

[72, 8]   τὸ ἦθος ἢ φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος δὲ τῶν στρατηγῶν γενόμενος, καὶ τοὺς

[72, 6]   ἀντ´ αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ ὡς καὶ συνεγνωκότες τι αὐτῷ

[72, 20]   τοῖς ποιουμένοις, τὸ δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί

[72, 1]   πολλῆς ἁπλότητος καὶ προσέτι καὶ δειλίας ἐδούλευσε τοῖς συνοῦσι, καὶ ὑπ´

[72, 13]   οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως τε καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν

[72, 24]   τὰ τῇ ἀρχῇ προσήκοντα ὀλίγου δεῖν πάντα φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ δὴ

[72, 8]   Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε, καὶ μικροῦ δεῖν ὑπὸ τοῦ Κομμόδου μετὰ ταῦτα

[72, 13]   γὰρ παιδία συνεβόησαν πολλὰ καὶ δεινά, καὶ ὁ δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ

[72, 14]   ἐς ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ τὸ δεινόν· ὅπερ που καὶ ἐπὶ τοῦ

[72, 24]   οὐκ ἐν τῇ πόλει τὸ δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πᾶσαν

[72, 11]   ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ ἐκ τούτου δεινὸν ὑπ´ ἄλλου τινὸς ἔπαθεν, ἀλλ´

[72, 9]   τοῦ Περεννίου ποιεῖν ὅσα ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε τὸν

[72, 8]   τε βαρβάρους τοὺς ἐν Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε, καὶ μικροῦ δεῖν ὑπὸ

[72, 20]   ἡ θέα ἐκείνη τέσσαρσι καὶ δέκα ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ

[72, 23]   Σεουήρου μεταλλαγῆς πραχθέντα ἐν ἔτεσι δέκα, καὶ συνέγραψα ἐν ἄλλοις δώδεκα·

[72, 19]   τὴν μὲν ἀσπίδα ἐν τῇ δεξιᾷ τὸ δὲ ξίφος τὸ ξύλινον

[72, 21]   ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην καὶ τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας, καὶ

[72, 11]   παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει δύο ταῦτ´ εἰπὼν

[72, 23]   δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν δὲ δὴ θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν με πρὸς

[72, 24]   δεῖν πάντα φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ δὴ καὶ τὰ μάλιστα δῆλον ἐγένετο

[72, 23]   τῷ Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε, τότε δὴ καὶ τἆλλα πάντα τὰ τοῖς

[72, 12]   ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ δὲ δὴ Κλέανδρος ὁ μετὰ τὸν Περέννιον

[72, 19]   τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδες

[72, 20]   αἰῶνος, Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ

[72, 22]   ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει τινά, οὕτω δὴ Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ,

[72, 6]   ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει, τῆς δὲ δὴ παιδείας αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό

[72, 19]   ὥστε πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ δή ποτε βραδυνάντων τινῶν περὶ τὰς

[72, 11]   δὲ οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ δή ποτε πολλῆς μὲν φήμης πολλῶν

[72, 22]   δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους" διὰ μὲν δὴ ταῦτα ὅ τε Λαῖτος καὶ

[72, 23]   δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν. καὶ οὕτω δὴ ταῦτα περὶ ὧν νῦν καθίσταμαι

[72, 1]   ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ δὲ δὴ τῆς πολλῆς ἁπλότητος καὶ προσέτι

[72, 4]   Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ δή τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ δὲ

[72, 18]   καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες τοῦτο δὴ τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς

[72, 8]   μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν τούς τε βαρβάρους

[72, 10]   μὲν οὖν οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ τοῦτο παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν

[72, 5]   ὁμοφροσύνῃ καὶ πλούτῳ. ἐκ γὰρ δὴ τῶν προσόντων σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν,

[72, 2]   αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ ὢν καὶ πρὸς τὰς ἀστικὰς

[72, 14]   κακούργων ἀπέθανον· βελόνας γὰρ μικρὰς δηλητηρίοις τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´

[72, 24]   οὗ δὴ καὶ τὰ μάλιστα δῆλον ἐγένετο ὅτι οὐκ ἐν τῇ

[72, 19]   οὓς καὶ σκιαμαχήσας καὶ νικήσας δῆλον ὅτι ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ

[72, 22]   Ἡρακλεῖ ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις καὶ τοῦτο, πρωτόπαλος

[72, 11]   εἰπὼν πάντα τὸν τρόπον αὐτοῦ δηλώσω. τῆς τε Γερμανίας ποτὲ ἄρχων

[72, 15]   {εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ τὸ

[72, 15]   ἕβδομον, πατὴρ πατρίδος, ὑπάτοις στρατηγοῖς δημάρχοις, γερουσίᾳ Κομμοδιανῇ εὐτυχεῖ χαίρειν" καὶ

[72, 13]   καὶ ἀνείρχθη διὰ τοῦτο ὁ δῆμος, ἀλλὰ τῷ τε πλήθει σφῶν

[72, 13]   ὥσπερ τὸν Περέννιον, ἀλλ´ ὁ δῆμος. ἐγένετο μὲν γὰρ καὶ ἄλλως

[72, 19]   ἔστι δὲ ὅτε ὃν ὁ δῆμος ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ τοῦτο καὶ

[72, 18]   ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες τοῦτο

[72, 13]   πολλὰ καὶ δεινά, καὶ ὁ δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν ὅ τι

[72, 17]   ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ ὀφθῆναι

[72, 14]   Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος, ὃν καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ τε καὶ κατεφίλει καὶ

[72, 17]   πολλὰ δὲ καὶ ἐν τῷ δημοσίῳ. καὶ μέντοι καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι

[72, 17]   ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν μὲν τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε, πλὴν εἰ

[72, 10]   πολλοὺς μὲν ἄνδρας ἐν τῷ δημοσίῳ πολλὰ δὲ καὶ θηρία πολλάκις

[72, 20]   νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον ἐς

[72, 16]   καὶ φιλόδωρος, καὶ πολλάκις τῷ δήμῳ κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα

[72, 7]   παρέσχετο. ἔστι δέ τι καὶ δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ πραχθέν· Μανιλίου γὰρ

[72, 22]   καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ δι´ ἃ ἐποίει, καὶ προσέτι καὶ

[72, 7]   ἢ διὰ παιδείας ὑπεροχὴν ἢ δι´ ἄλλην τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι

[72, 14]   δηλητηρίοις τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´ αὐτῶν ἐς ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ

[72, 10]   ἥκιστα δὴ τοῦτο παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν πᾶσαν

[72, 22]   τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ, καὶ δι´ ἐκείνου λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ

[72, 6]   καὶ πολλοὶ μὲν ἀντ´ αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ ὡς καὶ

[72, 7]   Κιλικίας Ἀμφιλόχου χρηστήριον, καὶ χρᾷ δι´ ὀνειράτων. ἔχρησεν οὖν καὶ τῷ

[72, 23]   καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων, καὶ καλὰς ἐλπίδας περὶ

[72, 7]   ἢ διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ δι´ ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς ἢ διὰ

[72, 23]   τῶν ὀνειράτων καὶ τῶν σημείων δι´ ὧν ὁ Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα

[72, 7]   ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ διὰ παιδείας

[72, 7]   οὖν καὶ τῷ Σέξτῳ, ὃ διὰ γραφῆς ἐκεῖνος ἐδήλωσε· παιδίον γὰρ

[72, 22]   μόνος νικήσας δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους" διὰ μὲν δὴ ταῦτα ὅ τε

[72, 7]   ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ διὰ παιδείας ὑπεροχὴν ἢ δι´ ἄλλην

[72, 13]   ᾐκίσαντο, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ πάσης τῆς πόλεως ἐπὶ {τοῦ}

[72, 7]   δι´ ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν ἢ διὰ γένος

[72, 7]   αὐτοῦ γράφοιμι, ὁπόσους ἐκεῖνος ἢ διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ δι´ ὑποψίας

[72, 4]   τῇ τῆς κόρης μητρί, καὶ διὰ ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς

[72, 15]   κακουργημάτων χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ Κόμμοδος, διά τε τἆλλα καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο,

[72, 5]   στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι, οὐδὲν ἠθέλησε διά τε τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ

[72, 5]   τε τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ διὰ τὴν ἐκείνου καὶ τεθνηκότος εὔνοιαν

[72, 8]   ὑπὸ τοῦ Κομμόδου μετὰ ταῦτα διὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν μελλήσας

[72, 10]   παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν

[72, 10]   ἀρχὴν ὀφείλων, πλὴν καθ´ ὅσον διὰ τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος τῷ Πατέρνῳ

[72, 22]   περὶ τὴν ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον διὰ τῆς Μαρκίας ἐν κρέασι βοείοις

[72, 19]   δῆλον ὅτι ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ τοῦ κράνους. καὶ μετὰ τοῦτο

[72, 9]   μετὰ τὸν Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη διὰ τοὺς στρατιώτας στασιάσαντας ἀναιρεθῆναι. τοῦ

[72, 23]   διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ

[72, 12]   καὶ ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ Νικομηδεῖς καὶ

[72, 13]   ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι καὶ ἀνείρχθη διὰ τοῦτο ὁ δῆμος, ἀλλὰ τῷ

[72, 23]   Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι ἐπεθύμησα· καὶ διὰ τοῦτο οὐκέτι ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν

[72, 15]   κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο, ταῦτ´ ἐκείνῳ διὰ φόβον ἀπονέμειν ἐξ ἐπιτάγματος. Κομμοδιανὴν

[72, 9]   τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ καὶ τἆλλα διὰ χειρὸς ἔχειν καὶ τοῦ κοινοῦ

[72, 8]   αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος

[72, 23]   ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον τῆς τοῦ βίου διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ

[72, 6]   τὴν ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου τούτου (οὐ

[72, 10]   οὔτ´ εἰ καὶ σφόδρα ἐπεφροντίκει, διαθέσθαι γε αὐτὰ ὑπὸ τῆς ἁβρότητος

[72, 23]   εὐλαβῶς πρὸς αὐτὴν καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην

[72, 4]   Ῥώμην καὶ πρὸς τὴν γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα τέ τινα ἀπελήρησε, καί

[72, 18]   τὸ θέατρον πᾶν συμπήκτοις τισὶ διαμέτροις, τήν τε στέγην περίδρομον ἔχουσι

[72, 8]   καὶ ὅπως μηδὲ τῶν ἄρτων διαπιμπλᾶται, ἐκ τῆς Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο,

[72, 5]   καὶ ἀπέθανον μεθ´ ἑνὸς τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ τῶν πώποτε ἐφίλησαν ἀλλήλους,

[72, 21]   ἄλλους τοὺς πλησίον μου καθημένους διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´ ἐν τῇ τοῦ

[72, 8]   καὶ φρονηματώδης ἐγίγνετο, χρημάτων τε διαφανῶς ἀδωρότατος ἦν, οὐ μὴν καὶ

[72, 6]   τε καὶ παιδείᾳ τῶν ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ τῆς ἐς

[72, 13]   καὶ μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ διαφθείρωσι. καὶ ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία τις

[72, 17]   ἐσιέναι, χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν λευκὸν διάχρυσον (καὶ ἐν τούτῳ γε αὐτὸν

[72, 2]   ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν κατ´ ἔτος διδόναι τινάς. προσεπέταξε μέντοι σφίσιν ἵνα

[72, 23]   ἐλπίδας περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν μοι ὡς ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν

[72, 18]   περιβολῆς τῆς κρηπῖδος ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε· διείληπτο γὰρ τὸ θέατρον πᾶν συμπήκτοις

[72, 6]   αὐτὸν ὁ Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι

[72, 21]   τοῦ στεφάνου εἶχον, αὐτός τε διέτραγον καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς πλησίον

[72, 6]   ἐς αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου ψήφου (διέτριβε δὲ ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ

[72, 13]   τὸ μὲν παιδίον προσουδίσθη καὶ διεφθάρη, τὸ δὲ τοῦ Κλεάνδρου σῶμα

[72, 24]   ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα ὅσα κατέσχε διέφθειρεν, ἐξαναλωθὲν ἐπαύσατο.

[72, 14]   ἐφόνα καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ὁ

[72, 7]   ἢ δι´ ἄλλην τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι ὁ Κόμμοδος πολλὰ μὲν

[72, 5]   ὅτε οὐδὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ καὶ πολυκτήμονες καὶ

[72, 10]   ἀλλὰ καὶ ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ δὲ Κομμόδου καὶ τῆς

[72, 18]   ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι διηκριβωκότα αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν μὲν

[72, 20]   δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει ὥσπερ

[72, 18]   ἕκαστα καὶ ἤκουσα καὶ ἐλάλησα, δίκαιον ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ

[72, 19]   καὶ προσαγόμενα ἢ καὶ ἐν δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε, καὶ τίγριν

[72, 7]   τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς Λατίνας διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος

[72, 13]   ἐπὶ πλεῖστον δ´ αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ τοῦ σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν,

[72, 14]   καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ καὶ Διονύσιος πρὸς τοῦ Κομμόδου, ὁ ἐπὶ

[72, 8]   ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων τὸ τεῖχος τὸ διορίζον αὐτούς τε καὶ τὰ τῶν

[72, 14]   νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ οἶδα· δισχίλιοι γοῦν πολλάκις ἡμέρας μιᾶς ἐν

[72, 3]   Δακῶν τῶν προσόρων μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ

[72, 17]   καὶ ἐν τοῖς θεάτροις ἐπὶ δίφρου ἐπιχρύσου, εἴτε παρείη εἴτε καὶ

[72, 18]   τε στέγην περίδρομον ἔχουσι καὶ διχῇ τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´ ἐξ ὀλίγου

[72, 7]   καὶ τὸν Σέξτον φεύγοντα καὶ διωκόμενον ὑπὸ τοῦ κρείττονος. πάμπολυν ἂν

[72, 7]   δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν διώκων. οὐδὲ ἔσχον αὐτὰς συμβαλεῖν, τῷ

[72, 3]   ἐν τῇ Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ ἐπεβουλεύθη μὲν πολλάκις

[72, 1]   καὶ μιαιφόνον προήχθη. καί μοι δοκεῖ καὶ τοῦτο καὶ ὁ Μᾶρκος

[72, 15]   (καὶ γὰρ ἄποικον αὐτὴν ἑαυτοῦ δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ ἀνδριάς τε

[72, 8]   πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν

[72, 14]   ὅπερ που καὶ ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι μὲν ἐν

[72, 5]   τὸν Μάξιμον· μεγάλην γὰρ εἶχον δόξαν ἐπὶ παιδείᾳ καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ

[72, 10]   γὰρ οὐδὲν πώποτε οὔτε πρὸς δόξαν οὔτε πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ

[72, 23]   μέχρις ἂν καὶ τῇ Τύχῃ δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν δὲ δὴ

[72, 9]   χιλίους καὶ πεντακοσίους, πολλαπλασίους αὐτῶν δορυφόρους ἔχων. καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ

[72, 5]   ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως ἔτι τῶν δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ

[72, 13]   πλήθει σφῶν καὶ τῇ τῶν δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον ἠπείχθη.

[72, 9]   ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ τῶν δορυφόρων μετὰ τὸν Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη

[72, 20]   καὶ σπόγγους ἀντὶ λίθων βάλλειν δοὺς ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ παίων ὡς

[72, 22]   ἑτέραν ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον δοὺς λέοντά τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς

[72, 7]   ὑπὸ τῆς Ἥρας ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ δράκοντας ἀποπνῖ– ξαι (καὶ γὰρ καὶ

[72, 7]   γὰρ τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν διώκων.

[72, 20]   ἑτέρας τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας δρακόντων τέ τινα αὐτοῖς εἴδη περὶ

[72, 11]   ὑμῖν ἤδη καὶ τήμερον αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ ἐκ τούτου

[72, 21]   καὶ ἡμᾶς τὸ αὐτὸ τοῦτο δράσει. κἂν συχνοὶ παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ

[72, 16]   καὶ πολλάκις τῷ δήμῳ κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ

[72, 16]   ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς κατὰ πέντε δραχμάς. καὶ οὐδὲν ἐκ τούτων περιεποιεῖτο,

[72, 4]   καὶ παρὰ τῷ Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη. ~ὅτι ὁ Κόμμοδος καὶ Ἰουλιανὸν

[72, 2]   εἰρήνης ἔπεμψαν. καὶ ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ ὢν

[72, 8]   αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ ὡς οὐ δυνάμενος τῶν ἐπιχωρίων ἐσθίειν, ἀλλ´ ἵν´

[72, 18]   μηδένα ἄλλον οἶδα τῶν τι δυναμένων ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι

[72, 13]   ἄλλους τῶν μέγα ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν

[72, 5]   εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν. καίτοι καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν μετὰ τὴν Μάρκου τελευτὴν

[72, 12]   ὁ μετὰ τὸν Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη μετὰ τῶν ὁμοδούλων,

[72, 6]   ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι τὸ λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω που τὸ μὲν εἶδος

[72, 7]   διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος καὶ φυγόντος, εἶτα φωραθέντος, οὔτε

[72, 8]   ὑπὸ τῆς παλαιότητος αὐτῶν μὴ δύνηται μηδὲ σμικρῷ πλέον τοῦ πάνυ

[72, 2]   γοῦν μόνους τῶν πρώτων καὶ δύο ἄλλους τῶν καταδεεστέρων πρέσβεις πρὸς

[72, 2]   τῶν χωρίων κακώσεως ἔτι εἶχον· δύο γοῦν μόνους τῶν πρώτων καὶ

[72, 7]   παιδίον γὰρ τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν

[72, 10]   γοῦν ἵππους ποταμίους ἅμα καὶ δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ ἡμέρᾳ

[72, 9]   καὶ ἡ ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς δύο προσδιεφθάρησαν. ~ὁ μὲν οὖν οὕτως

[72, 11]   καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει δύο ταῦτ´ εἰπὼν πάντα τὸν τρόπον

[72, 16]   γυναῖκας ἡμῶν καὶ τοὺς παῖδας δύο χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν,

[72, 16]   ἐλάσας τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας ἐν δυσὶν ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ ἥκιστα

[72, 8]   τοὺς συνόντας αὐτῷ ἐγρηγορέναι βουλόμενος, δώδεκα γραμματεῖα, οἷά γε ἐκ φιλύρας

[72, 22]   τοῦτο τὸ τέλος ἐγένετο ἔτη δώδεκα καὶ μῆνας ἐννέα καὶ ἡμέρας

[72, 23]   δέκα, καὶ συνέγραψα ἐν ἄλλοις δώδεκα· τὰ γὰρ λοιπά, ὅπου ἂν

[72, 22]   πρωτόπαλος σεκουτόρων, ἀριστερὸς μόνος νικήσας δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους" διὰ μὲν δὴ

[72, 11]   κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ

[72, 11]   ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ,

Livre, Chap.
[72, 15]	ἄλλα μετελάμβανε τῶν ὀνομάτων, τὸν	δ´	Ἀμαζόνιον καὶ τὸν Ὑπεραίροντα παγίως
[72, 13]	ἄλλως ἰσχυρὰ σιτοδεία, ἐπὶ πλεῖστον	δ´	αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ τοῦ
[72, 20]	καὶ δέκα ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου	δ´	αὐτοῦ ἡμεῖς μὲν οἱ βουλευταὶ
[72, 23]	καὶ στάσεις μέγισται συνέβησαν, συνέθηκα	δ´	ἐγὼ τούτων τὴν συγγραφὴν ἐξ
[72, 20]	ἐσῆλθον ἐς τὸ θέατρον, εἰσὶ	δ´	οἳ παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ μέν
[72, 19]	λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο	δ´	οὐδὲν ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´
[72, 11]	ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ	δ´	οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη τε
[72, 22]	κρέασι βοείοις αὐτῷ ἔδωκαν. ἐπεὶ	δ´	οὐκ ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό τε
[72, 11]	καὶ ἐκεῖνον ὀμόσαι ἐκέλευσεν, ὡς	δ´	οὐκ ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν
[72, 8]	τῶν ἄρτων ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε	δ´	οὖν ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ πλάττεσθαι,
[72, 12]	παρὰ τῆς βουλῆς ἔλαβον. ὁ	δ´	οὖν Κλέανδρος μέγας ὑπὸ τῆς
[72, 21]	τοῦ γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων	δ´	οὖν τούτων γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς
[72, 13]	μεγάλη καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν	δαίμονα	ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα συμβάντων
[72, 23]	καί μοι καθεύδοντι προσέταξε τὸ	δαιμόνιον	ἱστορίαν γράφειν. καὶ οὕτω δὴ
[72, 3]	χώρας σφῶν τῆς πρὸς τῇ	Δακίᾳ	οὔσης. ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ
[72, 3]	γῆν τινα αὐτοῖς ἐν τῇ	Δακίᾳ	τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ
[72, 8]	αὐτῷ πρὸς τοὺς ὑπὲρ τὴν	Δακίαν	βαρβάρους, ἐν οἷς ὅ τε
[72, 3]	οὔσης. ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ	Δακῶν	τῶν προσόρων μυρίους καὶ δισχιλίους
[72, 12]	προκοιτῆσαι, τήν τε παλλακίδα αὐτοῦ	Δαμοστρατίαν	γῆμαι, καὶ τὸν Σαώτερον τὸν
[72, 21]	οὐ λύπη ἔλαβεν) εἰ μὴ	δάφνης	φύλλα, ἃ ἐκ τοῦ στεφάνου
[72, 15]	ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ	δὲ	ἄλλας τε παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ
[72, 17]	ῥῖνα τῶν δὲ οὖς τῶν	δὲ	ἄλλο τι) ἐν δὲ τῷ
[72, 11]	ἐθέλετε· τί οὖν μέλλετε; τί	δὲ	ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν ἤδη καὶ
[72, 22]	ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ γέ τοι, μᾶλλον	δὲ	ἀνῃρέθη, οὐκ ἐς μακράν. ὁ
[72, 15]	ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἀπώλλυντο, ἦν	δὲ	ἁπάντων νοσημάτων καὶ ἁπάντων κακουργημάτων
[72, 14]	ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος	δὲ	ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν
[72, 4]	καὶ ἐκείνους βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται	δὲ	αὕτη πολλά τε ὑπὲρ τῶν
[72, 13]	καὶ ἀπώλετο μετὰ ἀτιμίας. ἀπέκτειναν	δὲ	αὐτὸν οὐχ οἱ στρατιῶται ὥσπερ
[72, 19]	ἐφρόνει ὅτι ἦν ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο	δὲ	αὐτῷ γυμναστής τις ἢ καὶ
[72, 4]	τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν, ἐσιόντι	δὲ	αὐτῷ ἐς τὸ θέατρον τὸ
[72, 19]	τῶν μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν	δὲ	αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός τε Λαῖτος
[72, 9]	συστρατιῶται; τί βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων	δὲ	αὐτῶν ἥκομεν· Περέννιος γάρ σοι
[72, 10]	οἱ Καισάρειοι τούτου ἀπαλλαγέντες (ἦν	δὲ	αὐτῶν κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν
[72, 13]	θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον ἠπείχθη. πλησιαζόντων	δὲ	αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ, καὶ μηδενός
[72, 23]	Τύχῃ δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν	δὲ	δὴ θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν με
[72, 12]	τις ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ	δὲ	δὴ Κλέανδρος ὁ μετὰ τὸν
[72, 19]	ὀλίγον τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ	δὲ	δὴ Κομμόδῳ πέντε καὶ εἴκοσι
[72, 20]	ἀπ´ αἰῶνος, Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ	δὲ	δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν
[72, 6]	ἐξ ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει, τῆς	δὲ	δὴ παιδείας αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει.
[72, 1]	τις ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ	δὲ	δὴ τῆς πολλῆς ἁπλότητος καὶ
[72, 2]	ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος	δὲ	δὴ ὢν καὶ πρὸς τὰς
[72, 6]	αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου ψήφου (διέτριβε	δὲ	ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ ἔπιε,
[72, 17]	εἴτε καὶ ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς	δὲ	ἐν τῷ τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι
[72, 1]	ὁ Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι. ἦν	δὲ	ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν ὁ πατὴρ
[72, 3]	τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον· τότε	δέ,	ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν ὁμήρους
[72, 4]	ἐξ οἰκείας ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν	δὲ	ἐς τὴν Ῥώμην καὶ πρὸς
[72, 22]	καὶ ἡμέρας τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω	δὲ	ἔτη τριάκοντα ἓν καὶ μῆνας
[72, 4]	μὲν πολλάκις ὑπό τινων, πλείστους	δὲ	ἐφόνευσε καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας,
[72, 14]	ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ	δὲ	καὶ ἄλλως οὐκ ἐν τῷ
[72, 4]	μὲν τὴν θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο	δὲ	καὶ αὐτῇ ταύτῃ καὶ τῇ
[72, 20]	τι αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις, τὸ	δὲ	καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν
[72, 14]	καὶ ἐκεῖνον καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη	δὲ	καὶ Διονύσιος πρὸς τοῦ Κομμόδου,
[72, 17]	πολλὰ μὲν οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ	δὲ	καὶ ἐν τῷ δημοσίῳ. καὶ
[72, 12]	τε παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ	δὲ	καὶ ἐς οἰκίας καὶ ἐς
[72, 21]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἦν· ἔπραξε	δὲ	καὶ ἕτερόν τι τοιόνδε πρὸς
[72, 19]	τοῦτο ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει	δὲ	καὶ ἐχρῆτο τῇ ὁπλίσει τῇ
[72, 10]	ἄνδρας ἐν τῷ δημοσίῳ πολλὰ	δὲ	καὶ θηρία πολλάκις ἔφθειρε· καὶ
[72, 2]	ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου παρόντος, πρὸς	δὲ	καὶ ἵνα μήτε τοῖς Ἰάζυξι
[72, 13]	μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ	δὲ	καὶ κατὰ τοῦ Κλεάνδρου καταρώμενος.
[72, 11]	ποτε πολλῆς μὲν φήμης πολλῶν	δὲ	καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ
[72, 14]	ἐπὶ τοῦ σίτου ταχθείς. γέγονε	δὲ	καὶ νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ
[72, 17]	μὲν καὶ δημοσίᾳ ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς	δὲ	καὶ ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν· οἴκοι
[72, 8]	πάντα κατέκαυσε πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο	δὲ	καὶ πόλεμοί τινες αὐτῷ πρὸς
[72, 5]	ἐν ταῖς ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο	δὲ	καὶ πολυκτήμονες καὶ παμπλούσιοι, καὶ
[72, 19]	καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ	δὲ	καὶ προσαγόμενα ἢ καὶ ἐν
[72, 4]	καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε	δὲ	καὶ τὴν Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος,
[72, 5]	δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε	δὲ	καὶ τοὺς Κυιντιλίους, τόν τε
[72, 21]	καὶ εἶπε μὲν οὐδέν, τὴν	δὲ	κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν,
[72, 10]	ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα διήγαγε, τοῦ	δὲ	Κομμόδου καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ
[72, 4]	γυναῖκας, τοὺς μὲν φανερῶς τοὺς	δὲ	λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν
[72, 14]	μὲν γὰρ κράτιστα ἵππευε, τὸ	δὲ	μειράκιον καμὸν οὐχ ὑπέμεινε καταλιπεῖν,
[72, 23]	ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι	δὲ	μετὰ τοῦτο καὶ στάσεις μέγισται
[72, 19]	ἀσπίδα ἐν τῇ δεξιᾷ τὸ	δὲ	ξίφος τὸ ξύλινον ἐν τῇ
[72, 8]	Οὔλπιον ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψεν. οὑτοσὶ	δὲ	ὁ ἀνὴρ μέτριος καὶ εὐτελὴς
[72, 8]	μετὰ ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν, μέγιστος	δὲ	ὁ Βρεττανικός. τῶν γὰρ ἐν
[72, 17]	τῷ σχήματι ὄντα ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν	δὲ	ὁλοπόρφυρον χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα τε
[72, 19]	ὅτε ὃν αὐτὸς προεκαλεῖτο, ἔστι	δὲ	ὅτε ὃν ὁ δῆμος ᾑρεῖτο·
[72, 20]	τοὺς μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς	δὲ	οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ
[72, 11]	Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε	δὲ	οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ δή
[72, 17]	παρέτεμνε τῶν μὲν ῥῖνα τῶν	δὲ	οὖς τῶν δὲ ἄλλο τι)
[72, 4]	καὶ τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος ἡ	δὲ	παλλακὴ ἐγένετο, καὶ τοῦ Ἐκλέκτου
[72, 23]	διὰ τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα	δὲ	πάντα τὰ ἀπ´ ἀρχῆς τοῖς
[72, 6]	ὑποδεδεγμένοι πῃ αὐτὸν ἐκολάσθησαν, ἔτι	δὲ	πλείους οὐδὲ ἑορακότες ποτὲ ἴσως
[72, 16]	ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ	δὲ	πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα ἃ εἶπον
[72, 7]	πολλὰ μὲν πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ	δὲ	πλείω καὶ φιλοκαλίας ἐν αὐτῇ
[72, 17]	καὶ ἄνευ αἵματος ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε	δέ,	πρὶν μὲν ἐς τὸ θέατρον
[72, 12]	ἐς τὴν Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου	δὲ	προϊόντος οὕτως ηὐξήθη ὥστε καὶ
[72, 18]	οὐκ ἂν εἶπον αὐτά· ἐπειδὴ	δὲ	πρός τε τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο
[72, 15]	καὶ τὴν Ἡρακλέους ἀπήνεγκε. τὴν	δὲ	Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ κολωνίαν οἰκουμένην
[72, 6]	ὁμοῦ καὶ παρήδρευον ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς	δὲ	Σέξτος ὁ τοῦ Μαξίμου υἱός,
[72, 24]	καίτοι παμπόλλων μὲν ἰδιωτῶν παμπόλλων	δὲ	στρατιωτῶν ὑδροφορούντων, καὶ αὐτοῦ τοῦ
[72, 17]	καὶ ὀφθῆναι τοῦτο ποιῶν· οἴκοι	δὲ	συνεχῶς τοῦτ´ ἔπραττε, τῇ πρασίνῳ
[72, 6]	αὐτὸς μὲν ἀφανὴς ἐγένετο, κριοῦ	δὲ	σῶμα ἐς λάρνακα ἀντ´ αὐτοῦ
[72, 19]	πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν	δὲ	ταῖς ἄλλαις τοτὲ μὲν βοτά,
[72, 19]	τε ποτάμιον καὶ ἐλέφαντα. πράξας	δὲ	ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ τοῦτο
[72, 14]	τοὺς ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο, ποιήσας	δὲ	ταῦτα ἵππον τε ἀνέβη καὶ
[72, 4]	οἶδ´ ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω	δὲ	ταῦτά τε καὶ τὰ λοιπὰ
[72, 16]	ἐπιφέρων οὓς μὲν ἐφόνευεν, οἷς	δὲ	τὴν σωτηρίαν τῆς οὐσίας αὐτῶν
[72, 24]	ἂν καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ	δὲ	τῆς τοῦ Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα
[72, 11]	μὲν οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον	δέ	τι ἐπιθεὶς ἐς τὴν Ῥώμην
[72, 7]	αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι	δέ	τι καὶ δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ
[72, 19]	πρὸς ἕνα οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν	δέ	τινες καὶ τοὺς οὐδὲν προσήκοντάς
[72, 6]	καὶ ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος	δέ	τις ἐτόλμησε μετὰ τὸν τοῦ
[72, 4]	νῆσον τὴν Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία	δέ	τις Κουαδράτου τῶν τότε φονευθέντων
[72, 13]	οὕτως. ἱπποδρομία τις ἦν, μελλόντων	δὲ	τὸ ἕβδομον τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι
[72, 10]	πωλοῦντες πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος	δὲ	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου περί
[72, 4]	δή τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ	δὲ	τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ ἀμφότεραι ἐς
[72, 13]	παιδίον προσουδίσθη καὶ διεφθάρη, τὸ	δὲ	τοῦ Κλεάνδρου σῶμα παραλαβόντες οἱ
[72, 6]	ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος	δὲ	τοῦ λόγου τούτου (οὐ γὰρ
[72, 8]	ἄλλως ὑπνομαχεῖν πεφυκώς, ἐπὶ πλέον	δὲ	τοῦτο ἐκ τῆς ἀσιτίας ἠσκήκει.
[72, 17]	τῶν δὲ ἄλλο τι) ἐν	δὲ	τῷ κοινῷ ἄνευ σιδήρου καὶ
[72, 9]	ἀποθανεῖν μελλήσας ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον	δὲ	τῶν δορυφόρων μετὰ τὸν Πάτερνον
[72, 2]	Κουάδων μυρίους καὶ τρισχιλίους, παρὰ	δὲ	τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν
[72, 8]	τὸ ἦθος ἢ φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος	δὲ	τῶν στρατηγῶν γενόμενος, καὶ τοὺς
[72, 6]	ἀντ´ αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα πολλοὶ	δὲ	ὡς καὶ συνεγνωκότες τι αὐτῷ
[72, 20]	τοῖς ποιουμένοις, τὸ δὲ καὶ	δεδιότες,	ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί
[72, 1]	πολλῆς ἁπλότητος καὶ προσέτι καὶ	δειλίας	ἐδούλευσε τοῖς συνοῦσι, καὶ ὑπ´
[72, 13]	οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως τε καὶ	δειλότατος	ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ τὸν
[72, 24]	τὰ τῇ ἀρχῇ προσήκοντα ὀλίγου	δεῖν	πάντα φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ δὴ
[72, 8]	Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε, καὶ μικροῦ	δεῖν	ὑπὸ τοῦ Κομμόδου μετὰ ταῦτα
[72, 13]	γὰρ παιδία συνεβόησαν πολλὰ καὶ	δεινά,	καὶ ὁ δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ
[72, 14]	ἐς ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ τὸ	δεινόν·	ὅπερ που καὶ ἐπὶ τοῦ
[72, 24]	οὐκ ἐν τῇ πόλει τὸ	δεινὸν	στήσεται, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πᾶσαν
[72, 11]	ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ ἐκ τούτου	δεινὸν	ὑπ´ ἄλλου τινὸς ἔπαθεν, ἀλλ´
[72, 9]	τοῦ Περεννίου ποιεῖν ὅσα ἠβούλετο	δεινῶς	αὐτὸν ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε τὸν
[72, 8]	τε βαρβάρους τοὺς ἐν Βρεττανίᾳ	δεινῶς	ἐκάκωσε, καὶ μικροῦ δεῖν ὑπὸ
[72, 20]	ἡ θέα ἐκείνη τέσσαρσι καὶ	δέκα	ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου δ´ αὐτοῦ
[72, 23]	Σεουήρου μεταλλαγῆς πραχθέντα ἐν ἔτεσι	δέκα,	καὶ συνέγραψα ἐν ἄλλοις δώδεκα·
[72, 19]	τὴν μὲν ἀσπίδα ἐν τῇ	δεξιᾷ	τὸ δὲ ξίφος τὸ ξύλινον
[72, 21]	ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην καὶ τῇ	δεξιᾷ	τὸ ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας, καὶ
[72, 11]	παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν καθ´ ἑαυτὸν	δεύτερος	γενόμενος. ἀμέλει δύο ταῦτ´ εἰπὼν
[72, 23]	δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν δὲ	δὴ	θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν με πρὸς
[72, 24]	δεῖν πάντα φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ	δὴ	καὶ τὰ μάλιστα δῆλον ἐγένετο
[72, 23]	τῷ Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε, τότε	δὴ	καὶ τἆλλα πάντα τὰ τοῖς
[72, 12]	ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ δὲ	δὴ	Κλέανδρος ὁ μετὰ τὸν Περέννιον
[72, 19]	τι λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ	δὴ	Κομμόδῳ πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδες
[72, 20]	αἰῶνος, Ἀμαζόνιε, νικᾷς" τοῦ δὲ	δὴ	λοιποῦ δήμου πολλοὶ μὲν οὐδὲ
[72, 22]	ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει τινά, οὕτω	δὴ	Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ,
[72, 6]	ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει, τῆς δὲ	δὴ	παιδείας αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό
[72, 19]	ὥστε πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ	δή	ποτε βραδυνάντων τινῶν περὶ τὰς
[72, 11]	δὲ οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ	δή	ποτε πολλῆς μὲν φήμης πολλῶν
[72, 22]	δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους" διὰ μὲν	δὴ	ταῦτα ὅ τε Λαῖτος καὶ
[72, 23]	δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν. καὶ οὕτω	δὴ	ταῦτα περὶ ὧν νῦν καθίσταμαι
[72, 1]	ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ δὲ	δὴ	τῆς πολλῆς ἁπλότητος καὶ προσέτι
[72, 4]	Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ	δή	τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ δὲ
[72, 18]	καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες τοῦτο	δὴ	τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς
[72, 8]	μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν	δὴ	τοιοῦτος ὢν τούς τε βαρβάρους
[72, 10]	μὲν οὖν οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα	δὴ	τοῦτο παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν
[72, 5]	ὁμοφροσύνῃ καὶ πλούτῳ. ἐκ γὰρ	δὴ	τῶν προσόντων σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν,
[72, 2]	αὐτοὺς δυνάμενος ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ	δὴ	ὢν καὶ πρὸς τὰς ἀστικὰς
[72, 14]	κακούργων ἀπέθανον· βελόνας γὰρ μικρὰς	δηλητηρίοις	τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´
[72, 24]	οὗ δὴ καὶ τὰ μάλιστα	δῆλον	ἐγένετο ὅτι οὐκ ἐν τῇ
[72, 19]	οὓς καὶ σκιαμαχήσας καὶ νικήσας	δῆλον	ὅτι ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ
[72, 22]	Ἡρακλεῖ ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς τοῖς	δηλωθεῖσιν	αὐτοῦ ἐπωνύμοις καὶ τοῦτο, πρωτόπαλος
[72, 11]	εἰπὼν πάντα τὸν τρόπον αὐτοῦ	δηλώσω.	τῆς τε Γερμανίας ποτὲ ἄρχων
[72, 15]	{εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς,	δημαρχικῆς	ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ τὸ
[72, 15]	ἕβδομον, πατὴρ πατρίδος, ὑπάτοις στρατηγοῖς	δημάρχοις,	γερουσίᾳ Κομμοδιανῇ εὐτυχεῖ χαίρειν" καὶ
[72, 13]	καὶ ἀνείρχθη διὰ τοῦτο ὁ	δῆμος,	ἀλλὰ τῷ τε πλήθει σφῶν
[72, 13]	ὥσπερ τὸν Περέννιον, ἀλλ´ ὁ	δῆμος.	ἐγένετο μὲν γὰρ καὶ ἄλλως
[72, 19]	ἔστι δὲ ὅτε ὃν ὁ	δῆμος	ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ τοῦτο καὶ
[72, 18]	ἀμυστί· ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ	δῆμος	καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες τοῦτο
[72, 13]	πολλὰ καὶ δεινά, καὶ ὁ	δῆμος	παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν ὅ τι
[72, 17]	ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν καὶ	δημοσίᾳ	ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ ὀφθῆναι
[72, 14]	Ἰουλιανὸς ὁ ἔπαρχος, ὃν καὶ	δημοσίᾳ	περιελάμβανέ τε καὶ κατεφίλει καὶ
[72, 17]	πολλὰ δὲ καὶ ἐν τῷ	δημοσίῳ.	καὶ μέντοι καὶ ἐμονομάχει, οἴκοι
[72, 17]	ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν μὲν τῷ	δημοσίῳ	οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε, πλὴν εἰ
[72, 10]	πολλοὺς μὲν ἄνδρας ἐν τῷ	δημοσίῳ	πολλὰ δὲ καὶ θηρία πολλάκις
[72, 20]	νικᾷς" τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ	δήμου	πολλοὶ μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον ἐς
[72, 16]	καὶ φιλόδωρος, καὶ πολλάκις τῷ	δήμῳ	κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα
[72, 7]	παρέσχετο. ἔστι δέ τι καὶ	δημωφελὲς	ὑπ´ αὐτοῦ πραχθέν· Μανιλίου γὰρ
[72, 22]	καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἀχθόμενοι αὐτῷ	δι´	ἃ ἐποίει, καὶ προσέτι καὶ
[72, 7]	ἢ διὰ παιδείας ὑπεροχὴν ἢ	δι´	ἄλλην τινὰ ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι
[72, 14]	δηλητηρίοις τισὶ φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν	δι´	αὐτῶν ἐς ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ
[72, 10]	ἥκιστα δὴ τοῦτο παθεῖν καὶ	δι´	ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν πᾶσαν
[72, 22]	τινα γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ, καὶ	δι´	ἐκείνου λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν. τῷ
[72, 6]	καὶ πολλοὶ μὲν ἀντ´ αὐτοῦ	δι´	ὁμοιότητα πολλοὶ δὲ ὡς καὶ
[72, 7]	Κιλικίας Ἀμφιλόχου χρηστήριον, καὶ χρᾷ	δι´	ὀνειράτων. ἔχρησεν οὖν καὶ τῷ
[72, 23]	καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην	δι´	ὀνειράτων, καὶ καλὰς ἐλπίδας περὶ
[72, 7]	ἢ διὰ συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ	δι´	ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς ἢ διὰ
[72, 23]	τῶν ὀνειράτων καὶ τῶν σημείων	δι´	ὧν ὁ Σεουῆρος τὴν αὐτοκράτορα
[72, 7]	ἢ διὰ πλοῦτον λαμπρὸν ἢ	διὰ	γένος εὐδόκιμον ἢ διὰ παιδείας
[72, 7]	οὖν καὶ τῷ Σέξτῳ, ὃ	διὰ	γραφῆς ἐκεῖνος ἐδήλωσε· παιδίον γὰρ
[72, 22]	μόνος νικήσας δωδεκάκις" οἶμαι χιλίους"	διὰ	μὲν δὴ ταῦτα ὅ τε
[72, 7]	ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ	διὰ	παιδείας ὑπεροχὴν ἢ δι´ ἄλλην
[72, 13]	ᾐκίσαντο, καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ	διὰ	πάσης τῆς πόλεως ἐπὶ {τοῦ}
[72, 7]	δι´ ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς ἢ	διὰ	πλοῦτον λαμπρὸν ἢ διὰ γένος
[72, 7]	αὐτοῦ γράφοιμι, ὁπόσους ἐκεῖνος ἢ	διὰ	συκοφαντίας ψευδεῖς ἢ δι´ ὑποψίας
[72, 4]	τῇ τῆς κόρης μητρί, καὶ	διὰ	ταῦτα τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς
[72, 15]	κακουργημάτων χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ Κόμμοδος,	διά	τε τἆλλα καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο,
[72, 5]	στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι, οὐδὲν ἠθέλησε	διά	τε τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ
[72, 5]	τε τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ	διὰ	τὴν ἐκείνου καὶ τεθνηκότος εὔνοιαν
[72, 8]	ὑπὸ τοῦ Κομμόδου μετὰ ταῦτα	διὰ	τὴν ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν μελλήσας
[72, 10]	παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν καὶ	διὰ	τὴν πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[72, 10]	ἀρχὴν ὀφείλων, πλὴν καθ´ ὅσον	διὰ	τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος τῷ Πατέρνῳ
[72, 22]	περὶ τὴν ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον	διὰ	τῆς Μαρκίας ἐν κρέασι βοείοις
[72, 19]	δῆλον ὅτι ἐφίλει ὥσπερ εἶχε	διὰ	τοῦ κράνους. καὶ μετὰ τοῦτο
[72, 9]	μετὰ τὸν Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη	διὰ	τοὺς στρατιώτας στασιάσαντας ἀναιρεθῆναι. τοῦ
[72, 23]	διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν, εἴληχα, καὶ	διὰ	τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ
[72, 12]	καὶ ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ	διὰ	τοῦτο καὶ οἱ Νικομηδεῖς καὶ
[72, 13]	ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι καὶ ἀνείρχθη	διὰ	τοῦτο ὁ δῆμος, ἀλλὰ τῷ
[72, 23]	Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι ἐπεθύμησα· καὶ	διὰ	τοῦτο οὐκέτι ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν
[72, 15]	κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο, ταῦτ´ ἐκείνῳ	διὰ	φόβον ἀπονέμειν ἐξ ἐπιτάγματος. Κομμοδιανὴν
[72, 9]	τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ καὶ τἆλλα	διὰ	χειρὸς ἔχειν καὶ τοῦ κοινοῦ
[72, 8]	αὐτὸ πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα	διαγρυπνεῖν	δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος
[72, 23]	ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον τῆς τοῦ βίου	διαγωγῆς,	ὡς ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ
[72, 6]	τὴν ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο,	διαδοθέντος	δὲ τοῦ λόγου τούτου (οὐ
[72, 10]	οὔτ´ εἰ καὶ σφόδρα ἐπεφροντίκει,	διαθέσθαι	γε αὐτὰ ὑπὸ τῆς ἁβρότητος
[72, 23]	εὐλαβῶς πρὸς αὐτὴν καὶ ὀκνηρῶς	διακείμενον,	καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην
[72, 4]	Ῥώμην καὶ πρὸς τὴν γερουσίαν	διαλεχθεὶς	ἄλλα τέ τινα ἀπελήρησε, καί
[72, 18]	τὸ θέατρον πᾶν συμπήκτοις τισὶ	διαμέτροις,	τήν τε στέγην περίδρομον ἔχουσι
[72, 8]	καὶ ὅπως μηδὲ τῶν ἄρτων	διαπιμπλᾶται,	ἐκ τῆς Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο,
[72, 5]	καὶ ἀπέθανον μεθ´ ἑνὸς τέκνου·	διαπρεπέστατα	γὰρ τῶν πώποτε ἐφίλησαν ἀλλήλους,
[72, 21]	ἄλλους τοὺς πλησίον μου καθημένους	διατραγεῖν	ἔπεισα, ἵν´ ἐν τῇ τοῦ
[72, 8]	καὶ φρονηματώδης ἐγίγνετο, χρημάτων τε	διαφανῶς	ἀδωρότατος ἦν, οὐ μὴν καὶ
[72, 6]	τε καὶ παιδείᾳ τῶν ἄλλων	διαφέρων,	ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ τῆς ἐς
[72, 13]	καὶ μισήσωσιν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ	διαφθείρωσι.	καὶ ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία τις
[72, 17]	ἐσιέναι, χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν λευκὸν	διάχρυσον	(καὶ ἐν τούτῳ γε αὐτὸν
[72, 2]	ἀνῆκεν αὐτοῖς τῶν κατ´ ἔτος	διδόναι	τινάς. προσεπέταξε μέντοι σφίσιν ἵνα
[72, 23]	ἐλπίδας περὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου	διδοῦσάν	μοι ὡς ὑπολειψομένου τὴν ἱστορίαν
[72, 18]	περιβολῆς τῆς κρηπῖδος ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε·	διείληπτο	γὰρ τὸ θέατρον πᾶν συμπήκτοις
[72, 6]	αὐτὸν ὁ Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος	διεπεφύκει,	ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι
[72, 21]	τοῦ στεφάνου εἶχον, αὐτός τε	διέτραγον	καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς πλησίον
[72, 6]	ἐς αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου ψήφου	(διέτριβε	δὲ ἐν Συρίᾳ) αἷμα λαγὼ
[72, 13]	τὸ μὲν παιδίον προσουδίσθη καὶ	διεφθάρη,	τὸ δὲ τοῦ Κλεάνδρου σῶμα
[72, 24]	ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα ὅσα κατέσχε	διέφθειρεν,	ἐξαναλωθὲν ἐπαύσατο.
[72, 14]	ἐφόνα καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς ἄνδρας	διεχειρίζετο·	ὧν ἦν καὶ Ἰουλιανὸς ὁ
[72, 7]	ἢ δι´ ἄλλην τινὰ ἀρετὴν	διεχρήσατο.	ὅτι ὁ Κόμμοδος πολλὰ μὲν
[72, 5]	ὅτε οὐδὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς	διεχωρίσθησαν.	ἐγένοντο δὲ καὶ πολυκτήμονες καὶ
[72, 10]	ἀλλὰ καὶ ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα	διήγαγε,	τοῦ δὲ Κομμόδου καὶ τῆς
[72, 18]	ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι	διηκριβωκότα	αὐτὰ ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν μὲν
[72, 20]	δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος	διῆλθεν	ὅτι τοξεῦσαί τινας ἐθελήσει ὥσπερ
[72, 18]	ἕκαστα καὶ ἤκουσα καὶ ἐλάλησα,	δίκαιον	ἡγησάμην μηδὲν αὐτῶν ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ
[72, 19]	καὶ προσαγόμενα ἢ καὶ ἐν	δικτύοις	αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε, καὶ τίγριν
[72, 7]	τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς Λατίνας	διοικήσαντος,	καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ δυνηθέντος
[72, 13]	ἐπὶ πλεῖστον δ´ αὐτὴν Παπίριος	Διονύσιος	ἐπὶ τοῦ σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν,
[72, 14]	καὶ ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ καὶ	Διονύσιος	πρὸς τοῦ Κομμόδου, ὁ ἐπὶ
[72, 8]	ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων τὸ τεῖχος τὸ	διορίζον	αὐτούς τε καὶ τὰ τῶν
[72, 14]	νόσος μεγίστη ὧν ἐγὼ οἶδα·	δισχίλιοι	γοῦν πολλάκις ἡμέρας μιᾶς ἐν
[72, 3]	Δακῶν τῶν προσόρων μυρίους καὶ	δισχιλίους	ἐκ τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ
[72, 17]	καὶ ἐν τοῖς θεάτροις ἐπὶ	δίφρου	ἐπιχρύσου, εἴτε παρείη εἴτε καὶ
[72, 18]	τε στέγην περίδρομον ἔχουσι καὶ	διχῇ	τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´ ἐξ ὀλίγου
[72, 7]	καὶ τὸν Σέξτον φεύγοντα καὶ	διωκόμενον	ὑπὸ τοῦ κρείττονος. πάμπολυν ἂν
[72, 7]	δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν	διώκων.	οὐδὲ ἔσχον αὐτὰς συμβαλεῖν, τῷ
[72, 3]	ἐν τῇ Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ	δοθήσεσθαι	ὑποσχόμενος. ~καὶ ἐπεβουλεύθη μὲν πολλάκις
[72, 1]	καὶ μιαιφόνον προήχθη. καί μοι	δοκεῖ	καὶ τοῦτο καὶ ὁ Μᾶρκος
[72, 15]	(καὶ γὰρ ἄποικον αὐτὴν ἑαυτοῦ	δοκεῖν	ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ ἀνδριάς τε
[72, 8]	πλάττεσθαι, ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν	δοκῇ.	Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν
[72, 14]	ὅπερ που καὶ ἐπὶ τοῦ	Δομιτιανοῦ	ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι μὲν ἐν
[72, 5]	τὸν Μάξιμον· μεγάλην γὰρ εἶχον	δόξαν	ἐπὶ παιδείᾳ καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ
[72, 10]	γὰρ οὐδὲν πώποτε οὔτε πρὸς	δόξαν	οὔτε πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ
[72, 23]	μέχρις ἂν καὶ τῇ Τύχῃ	δόξῃ,	γράψας καταλίπω. τὴν δὲ δὴ
[72, 9]	χιλίους καὶ πεντακοσίους, πολλαπλασίους αὐτῶν	δορυφόρους	ἔχων. καὶ αὐτὸν ἐκεῖνοι καὶ
[72, 5]	ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως ἔτι τῶν	δορυφόρων	ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ
[72, 13]	πλήθει σφῶν καὶ τῇ τῶν	δορυφόρων	ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον ἠπείχθη.
[72, 9]	ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ τῶν	δορυφόρων	μετὰ τὸν Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη
[72, 20]	καὶ σπόγγους ἀντὶ λίθων βάλλειν	δοὺς	ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ παίων ὡς
[72, 22]	ἑτέραν ἑαυτοῦ ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον	δοὺς	λέοντά τέ τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς
[72, 7]	ὑπὸ τῆς Ἥρας ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ	δράκοντας	ἀποπνῖ– ξαι (καὶ γὰρ καὶ
[72, 7]	γὰρ τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο	δράκοντας	ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν διώκων.
[72, 20]	ἑτέρας τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας	δρακόντων	τέ τινα αὐτοῖς εἴδη περὶ
[72, 11]	ὑμῖν ἤδη καὶ τήμερον αὐτὸ	δρᾶσαι;	ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ ἐκ τούτου
[72, 21]	καὶ ἡμᾶς τὸ αὐτὸ τοῦτο	δράσει.	κἂν συχνοὶ παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ
[72, 16]	καὶ πολλάκις τῷ δήμῳ κατὰ	δραχμὰς	ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ
[72, 16]	ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς κατὰ πέντε	δραχμάς.	καὶ οὐδὲν ἐκ τούτων περιεποιεῖτο,
[72, 4]	καὶ παρὰ τῷ Κομμόδῳ πᾶν	δυναμένη.	~ὅτι ὁ Κόμμοδος καὶ Ἰουλιανὸν
[72, 2]	εἰρήνης ἔπεμψαν. καὶ ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς	δυνάμενος	ῥᾳδίως, μισόπονος δὲ δὴ ὢν
[72, 8]	αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ ὡς οὐ	δυνάμενος	τῶν ἐπιχωρίων ἐσθίειν, ἀλλ´ ἵν´
[72, 18]	μηδένα ἄλλον οἶδα τῶν τι	δυναμένων	ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου καταθέσθαι
[72, 13]	ἄλλους τῶν μέγα ἐπ´ αὐτοῦ	δυναμένων	ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν
[72, 5]	εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν. καίτοι καὶ Ἰουλιανὸς	δυνηθεὶς	ἂν μετὰ τὴν Μάρκου τελευτὴν
[72, 12]	ὁ μετὰ τὸν Περέννιον μέγιστον	δυνηθεὶς	καὶ ἐπράθη μετὰ τῶν ὁμοδούλων,
[72, 6]	ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι τὸ λεγόμενον	δυνηθείς.	οὕτω που τὸ μὲν εἶδος
[72, 7]	διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´ αὐτῷ	δυνηθέντος	καὶ φυγόντος, εἶτα φωραθέντος, οὔτε
[72, 8]	ὑπὸ τῆς παλαιότητος αὐτῶν μὴ	δύνηται	μηδὲ σμικρῷ πλέον τοῦ πάνυ
[72, 2]	γοῦν μόνους τῶν πρώτων καὶ	δύο	ἄλλους τῶν καταδεεστέρων πρέσβεις πρὸς
[72, 2]	τῶν χωρίων κακώσεως ἔτι εἶχον·	δύο	γοῦν μόνους τῶν πρώτων καὶ
[72, 7]	παιδίον γὰρ τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο	δύο	δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ λέων νεβρὸν
[72, 10]	γοῦν ἵππους ποταμίους ἅμα καὶ	δύο	ἐλέφαντας ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ ἡμέρᾳ
[72, 9]	καὶ ἡ ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς	δύο	προσδιεφθάρησαν. ~ὁ μὲν οὖν οὕτως
[72, 11]	καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει	δύο	ταῦτ´ εἰπὼν πάντα τὸν τρόπον
[72, 16]	γυναῖκας ἡμῶν καὶ τοὺς παῖδας	δύο	χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ ἀπαρχήν,
[72, 16]	ἐλάσας τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας ἐν	δυσὶν	ὥραις ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ ἥκιστα
[72, 8]	τοὺς συνόντας αὐτῷ ἐγρηγορέναι βουλόμενος,	δώδεκα	γραμματεῖα, οἷά γε ἐκ φιλύρας
[72, 22]	τοῦτο τὸ τέλος ἐγένετο ἔτη	δώδεκα	καὶ μῆνας ἐννέα καὶ ἡμέρας
[72, 23]	δέκα, καὶ συνέγραψα ἐν ἄλλοις	δώδεκα·	τὰ γὰρ λοιπά, ὅπου ἂν
[72, 22]	πρωτόπαλος σεκουτόρων, ἀριστερὸς μόνος νικήσας	δωδεκάκις"	οἶμαι χιλίους" διὰ μὲν δὴ
[72, 11]	κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι	δῶρά	ποτε μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ
[72, 11]	ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ	δωροδοκεῖν,	ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 14/06/2007