Livre, Chap.
[72, 15]	δ´ Ἀμαζόνιον καὶ τὸν Ὑπεραίροντα	παγίως	ἑαυτῷ ἔθετο ὡς καὶ ἐν
[72, 10]	οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ τοῦτο	παθεῖν	καὶ δι´ ἑαυτὸν καὶ διὰ
[72, 20]	τὸν αὐτοκράτορα τὸν τοῦ Μάρκου	παῖδα	ἐπιδεῖν τοιαῦτα ποιοῦντα. πρὸς γὰρ
[72, 16]	τὰς γυναῖκας ἡμῶν καὶ τοὺς	παῖδας	δύο χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ τινὰ
[72, 5]	μεγάλην γὰρ εἶχον δόξαν ἐπὶ	παιδείᾳ	καὶ ἐπὶ στρατηγίᾳ καὶ ὁμοφροσύνῃ
[72, 6]	Μαξίμου υἱός, φύσει τε καὶ	παιδείᾳ	τῶν ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο
[72, 6]	αὐτῷ ἐῴκει, τῆς δὲ δὴ	παιδείας	αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό τε
[72, 7]	διὰ γένος εὐδόκιμον ἢ διὰ	παιδείας	ὑπεροχὴν ἢ δι´ ἄλλην τινὰ
[72, 13]	ἐνόμισαν γεγονέναι. τά τε γὰρ	παιδία	συνεβόησαν πολλὰ καὶ δεινά, καὶ
[72, 19]	ἐθεώρει· ἐπράττετο δ´ οὐδὲν ἔτι	παιδιᾶς	ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε πάνυ πολλοὺς
[72, 14]	ὥρμησε. κἂν ἐξέφυγεν, εἰ μὴ	παιδικά	τινα συνεπῆκτο· αὐτὸς μὲν γὰρ
[72, 13]	καὶ τὸν Κλέανδρον καὶ τὸ	παιδίον	αὐτοῦ, ὃ καὶ ἐν ταῖς
[72, 7]	ὃ διὰ γραφῆς ἐκεῖνος ἐδήλωσε·	παιδίον	γὰρ τῷ πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο
[72, 13]	σφαγῆναι κελεῦσαι. καὶ τὸ μὲν	παιδίον	προσουδίσθη καὶ διεφθάρη, τὸ δὲ
[72, 14]	δὲ ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν καὶ	παιδιῶν	ἀνανεύων ἐφόνα καὶ τοὺς ἐπιφανεῖς
[72, 13]	τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός τι	παιδίων	ἐς τὸν ἱππόδρομον ἐσέδραμε, καὶ
[72, 20]	βάλλειν δοὺς ἀπέκτεινέ σφας ῥοπάλῳ	παίων	ὡς γίγαντας. ~οὗτος μὲν ὁ
[72, 8]	ἐσθίειν, ἀλλ´ ἵν´ ὑπὸ τῆς	παλαιότητος	αὐτῶν μὴ δύνηται μηδὲ σμικρῷ
[72, 24]	φορτίων ἐπενείματο, ἔς τε τὸ	παλάτιον	μετεωρισθὲν ἐσῆλθε καὶ πολλὰ πάνυ
[72, 12]	μὲν τῷ Κομμόδῳ ταῖς τε	παλλακαῖς	αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ δὲ καὶ
[72, 4]	τοῦ Κομμόδου πρόκοιτος ἡ δὲ	παλλακὴ	ἐγένετο, καὶ τοῦ Ἐκλέκτου μετὰ
[72, 4]	Κουαδράτου τῶν τότε φονευθέντων ἑνὸς	παλλακή,	καὶ Ἔκλεκτος πρόκοιτος, ὁ μὲν
[72, 12]	τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν τε	παλλακίδα	αὐτοῦ Δαμοστρατίαν γῆμαι, καὶ τὸν
[72, 15]	εὐτυχεῖ χαίρειν" καὶ ἀνδριάντες αὐτοῦ	παμπληθεῖς	ἐν Ἡρακλέους σχήματι ἔστησαν. καὶ
[72, 5]	ἐγένοντο δὲ καὶ πολυκτήμονες καὶ	παμπλούσιοι,	καὶ ἦρχον ὁμοῦ καὶ παρήδρευον
[72, 15]	προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ ἄλλας τε	παμπόλλους	ἐπωνυμίας καὶ τὴν Ἡρακλέους ἀπήνεγκε.
[72, 24]	ἠδυνήθη, καίτοι παμπόλλων μὲν ἰδιωτῶν	παμπόλλων	δὲ στρατιωτῶν ὑδροφορούντων, καὶ αὐτοῦ
[72, 24]	κατασβεσθῆναι ἀνθρωπίνῃ χειρὶ ἠδυνήθη, καίτοι	παμπόλλων	μὲν ἰδιωτῶν παμπόλλων δὲ στρατιωτῶν
[72, 7]	καὶ διωκόμενον ὑπὸ τοῦ κρείττονος.	πάμπολυν	ἂν ὄχλον τῇ συγγραφῇ παράσχοιμι,
[72, 4]	ἅτε καὶ παρὰ τῷ Κομμόδῳ	πᾶν	δυναμένη. ~ὅτι ὁ Κόμμοδος καὶ
[72, 5]	ἂν μετὰ τὴν Μάρκου τελευτὴν	πᾶν	εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ ὅ τι
[72, 19]	τό τε τοῦ Ἑρμοῦ σχῆμα	πᾶν	μετ´ ἐπιχρύσου ῥάβδου λαβὼν καὶ
[72, 18]	ἀπέκτεινε· διείληπτο γὰρ τὸ θέατρον	πᾶν	συμπήκτοις τισὶ διαμέτροις, τήν τε
[72, 1]	~οὗτος	πανοῦργος	μὲν οὐκ ἔφυ, ἀλλ´ εἰ
[72, 16]	οὐδὲν ἐκ τούτων περιεποιεῖτο, ἀλλὰ	πάντα	κακῶς ἐς τὰ θηρία καὶ
[72, 7]	ἠθέλησε, καὶ τὰ γράμματα αὐτοῦ	πάντα	κατέκαυσε πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ
[72, 23]	ἐν μιᾷ πραγματείᾳ ἀπ´ ἀρχῆς	πάντα,	μέχρις ἂν καὶ τῇ Τύχῃ
[72, 15]	ὀνομάζεσθαι καὶ ἐς τὰ γράμματα	πάντα	ὁμοίως ἐσγράφεσθαι ἐψηφίσθη. ~οὗτος οὖν
[72, 24]	προαστείου καὶ ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´ ἐπειδὴ	πάντα	ὅσα κατέσχε διέφθειρεν, ἐξαναλωθὲν ἐπαύσατο.
[72, 12]	ἐπώλησε βουλείας στρατείας ἐπιτροπείας ἡγεμονίας,	πάντα	πράγματα. καὶ ἤδη τινὲς πάντα
[72, 23]	τοῦτο αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ	πάντα	τὰ ἀπ´ ἀρχῆς τοῖς Ῥωμαίοις
[72, 2]	συνηλλάγη, καὶ τά τε φρούρια	πάντα	τὰ ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῶν
[72, 18]	παραδοῦναι. καὶ μέντοι καὶ τἆλλα	πάντα	τὰ ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα καὶ
[72, 23]	ἤρεσε, τότε δὴ καὶ τἆλλα	πάντα	τὰ τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι
[72, 12]	πάντα πράγματα. καὶ ἤδη τινὲς	πάντα	τὰ ὑπάρχοντά σφισιν ἀναλώσαντες βουλευταὶ
[72, 8]	περὶ τὴν τροφὴν καὶ περὶ	πάντα	τἆλλα ζῶν, ὅτε ἐπολέμει, ὑψηλόφρων
[72, 11]	γενόμενος. ἀμέλει δύο ταῦτ´ εἰπὼν	πάντα	τὸν τρόπον αὐτοῦ δηλώσω. τῆς
[72, 10]	τι κακὸν οὐκ ἔδρων, πωλοῦντες	πάντα,	ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος δὲ τὸ
[72, 24]	τῇ ἀρχῇ προσήκοντα ὀλίγου δεῖν	πάντα	φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ δὴ καὶ
[72, 19]	τε ἀντιπάλους συνέδησεν ἀλλήλοις καὶ	πάντας	ἅμα μάχεσθαι ἐκέλευσε. κἀκ τούτου
[72, 15]	ὡς καὶ ἐν πᾶσιν ἁπλῶς	πάντας	ἀνθρώπους καθ´ ὑπερβολὴν νικῶν· οὕτω
[72, 14]	ἦν, τοὺς ἐχθροὺς τοὺς ἑαυτοῦ	πάντας	προσκατεχρήσατο, ποιήσας δὲ ταῦτα ἵππον
[72, 19]	τῇ γε πρώτῃ ἡμέρᾳ αὐτὸς	πάντας	σφᾶς κάτωθεν, τό τε τοῦ
[72, 4]	λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν	πάντας	τοὺς ἐπὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ
[72, 20]	οὗτος ὁ λόγος, ἐπειδή ποτε	πάντας	τοὺς τῶν ποδῶν ἐν τῇ
[72, 12]	αὐταρχήσας ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει μὲν οὖν	πανταχόθεν,	καὶ ἐκτήσατο πλεῖστα τῶν πώποτε
[72, 18]	τέμνουσιν ἄλληλα, ἵν´ ἐξ ὀλίγου	πανταχόθεν	τετραχῇ τὰ θηρία μεμερισμένα ῥᾷον
[72, 6]	χρόνον λανθάνειν) ζήτησις αὐτοῦ μεγάλη	πανταχοῦ	ὁμοίως ἐγένετο, καὶ πολλοὶ μὲν
[72, 15]	καὶ οἱ μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ	πάντες	ἐπεκλήθησαν, ὥστε καταριθμεῖσθαι αὐτοὺς οὕτως,
[72, 18]	ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα	πάντες	τοῦτο δὴ τὸ ἐν τοῖς
[72, 10]	καμηλοπάρδαλιν. ταῦτα μέν μοι κατὰ	παντὸς	τοῦ περὶ αὐτὸν λόγου γέγραπται.
[72, 20]	εἶ καὶ πρῶτος εἶ καὶ	πάντων	εὐτυχέστατος. νικᾷς, νικήσεις. ἀπ´ αἰῶνος,
[72, 21]	γὰρ τούτων καὶ πάνυ πᾶσι	πάντως	ἀπαλλαγή τις αὐτοῦ γενήσεσθαι ἐνομίζετο.
[72, 8]	δύνηται μηδὲ σμικρῷ πλέον τοῦ	πάνυ	ἀναγκαίου φαγεῖν· τὰ γὰρ οὖλα
[72, 24]	παλάτιον μετεωρισθὲν ἐσῆλθε καὶ πολλὰ	πάνυ	αὐτοῦ κατέκαυσεν, ὥστε καὶ τὰ
[72, 19]	ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἔχων· καὶ	πάνυ	καὶ ἐπὶ τούτῳ μέγα ἐφρόνει
[72, 21]	ἐξεκομίσθη. ἐκ γὰρ τούτων καὶ	πάνυ	πᾶσι πάντως ἀπαλλαγή τις αὐτοῦ
[72, 19]	ἔτι παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε	πάνυ	πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ δή ποτε
[72, 10]	ὅτι ὁ Κόμμοδος εὐθυμίαις τε	πάνυ	προσέκειτο καὶ ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε, καὶ
[72, 11]	ὑπὸ τοῦ Μάρκου ἐν τοῖς	πάνυ	τιμηθείς, καὶ τῇ τῆς ψυχῆς
[72, 13]	σιτοδεία, ἐπὶ πλεῖστον δ´ αὐτὴν	Παπίριος	Διονύσιος ἐπὶ τοῦ σίτου τεταγμένος
[72, 22]	γὰρ τὸν οἶκον τὸν πρῶτον	παρ´	αὐτοῖς, ὡς καὶ εἷς ἐξ
[72, 7]	τὰς Λατίνας διοικήσαντος, καὶ μέγιστον	παρ´	αὐτῷ δυνηθέντος καὶ φυγόντος, εἶτα
[72, 2]	αὐτοῖς ἀφῆκεν. ὅπλα τέ τινα	παρ´	αὐτῶν ἔλαβε, καὶ στρατιώτας παρὰ
[72, 23]	καὶ αὐτῷ καὶ ἐκεῖνος πεμφθέντι	παρ´	ἐμοῦ ἐντυχὼν πολλά μοι καὶ
[72, 18]	τῇ ἀγωνίᾳ καμών, κύλικι ῥοπαλωτῇ	παρὰ	γυναικὸς γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον λαβών,
[72, 2]	τῶν Κουάδων μυρίους καὶ τρισχιλίους,	παρὰ	δὲ τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´
[72, 2]	παρ´ αὐτῶν ἔλαβε, καὶ στρατιώτας	παρὰ	μὲν τῶν Κουάδων μυρίους καὶ
[72, 3]	σφίσιν ὁμήρους λαβὼν καὶ αἰχμαλώτους	παρά	τε τῶν Βούρων πολλοὺς καὶ
[72, 12]	καὶ νεὼν τοῦ Κομμόδου ποιήσασθαι	παρὰ	τῆς βουλῆς ἔλαβον. ὁ δ´
[72, 4]	πολλὰ αὐτοὺς εὐηργετηκέναι, ἅτε καὶ	παρὰ	τῷ Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη. ~ὅτι
[72, 3]	τε τῶν Βούρων πολλοὺς καὶ	παρὰ	τῶν ἄλλων μυρίους καὶ πεντακισχιλίους
[72, 4]	λοιπὰ οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι	παραδόσεως	ἀλλ´ ἐξ οἰκείας ἤδη τηρήσεως.
[72, 18]	τῇ μνήμῃ τῶν ἐσέπειτα ἐσομένων	παραδοῦναι.	καὶ μέντοι καὶ τἆλλα πάντα
[72, 20]	τὸ θέατρον, εἰσὶ δ´ οἳ	παρακύψαντες	ἀπηλλάττοντο τὸ μέν τι αἰσχυνόμενοι
[72, 13]	τὸ δὲ τοῦ Κλεάνδρου σῶμα	παραλαβόντες	οἱ Ῥωμαῖοι ἔσυραν καὶ ᾐκίσαντο,
[72, 13]	καὶ δεινά, καὶ ὁ δῆμος	παραλαβὼν	αὐτὰ οὐδὲν ὅ τι οὐκ
[72, 3]	εἰρήνην ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς τὸ	παρασκευάσασθαι	λαβεῖν ἤθελον· τότε δέ, ἐπειδὴ
[72, 11]	ἀρετῇ καὶ τῇ τῶν λόγων	παρασκευῇ	οὐδενὸς τῶν καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος
[72, 7]	πάμπολυν ἂν ὄχλον τῇ συγγραφῇ	παράσχοιμι,	εἰ ἀκριβῶς καθ´ ἕκαστον τοὺς
[72, 21]	αὐτὸ τοῦτο δράσει. κἂν συχνοὶ	παραχρῆμα	ἐπ´ αὐτῷ γελάσαντες ἀπηλλάγησαν τῷ
[72, 18]	καὶ ὁ δῆμος καὶ ἡμεῖς	παραχρῆμα	πάντες τοῦτο δὴ τὸ ἐν
[72, 6]	ἴδιον, καὶ ἀρθεὶς ὡς καὶ	παραχρῆμα	τελευτήσων ἐς οἴκημα ἐκομίσθη, καὶ
[72, 22]	ἔδωκαν. ἐπεὶ δ´ οὐκ ἠδυνήθη	παραχρῆμα	ὑπό τε τοῦ οἴνου ὑπό
[72, 11]	τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας ἕνα τῶν	παρέδρων	ὁμοιότροπόν πως ἐκείνῳ ὄντα τοῦτο
[72, 17]	θεάτροις ἐπὶ δίφρου ἐπιχρύσου, εἴτε	παρείη	εἴτε καὶ ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς
[72, 19]	ἐκ τῶν μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο.	παρειστήκεσαν	δὲ αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός τε
[72, 21]	τοιούτων δ´ οὖν τούτων γενομένων	παρεμυθήσατο	ἡμᾶς ὅτι μέλλων αὖθις μονομαχῆσαι
[72, 9]	ταῦτα, ὦ συστρατιῶται; τί βουλόμενοι	πάρεστε;	εἰπόντων δὲ αὐτῶν ἥκομεν· Περέννιος
[72, 7]	φιλοκαλίας ἐν αὐτῇ τῇ Ῥώμῃ	παρέσχετο.	ἔστι δέ τι καὶ δημωφελὲς
[72, 17]	ὡς καὶ τὰς τρίχας ἀφαιρῶν,	παρέτεμνε	τῶν μὲν ῥῖνα τῶν δὲ
[72, 21]	ἡμᾶς ὅτι μέλλων αὖθις μονομαχῆσαι	παρήγγειλεν	ἡμῖν ἔν τε τῇ στολῇ
[72, 5]	παμπλούσιοι, καὶ ἦρχον ὁμοῦ καὶ	παρήδρευον	ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος ὁ
[72, 13]	τὸν ἱππόδρομον ἐσέδραμε, καὶ αὐτῶν	παρθένος	τις μεγάλη καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο,
[72, 14]	ὅστις ἐπειδὴ καὶ τοὺς σφαγέας	παρόντας	ᾔσθετο, ἐκείνους τε τῆς νυκτὸς
[72, 2]	τόπον ἕνα ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου	παρόντος,	πρὸς δὲ καὶ ἵνα μήτε
[72, 5]	μηδὲν νεώτερον ἐνενόουν, ἄχθεσθαι τοῖς	παροῦσι.	καὶ οὕτως αὐτοί, ὥσπερ ἔζησαν
[72, 18]	τε τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο καὶ	παρὼν	αὐτὸς ἐγὼ καὶ εἶδον ἕκαστα
[72, 7]	~τοῦτό τε οὖν αὐτὸς ἤκουσα	παρών,	καὶ ἕτερον τοιόνδε εἶδον. ἔστιν
[72, 10]	Κομμόδου καὶ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ	πᾶσαν	ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο. ὅτι ὁ Κόμμοδος
[72, 24]	δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ	πᾶσαν	τὴν οἰκουμένην αὐτῆς ἀφίξεται. οὐδὲ
[72, 10]	δι´ ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν	πᾶσαν	τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν ὀφείλων, πλὴν
[72, 13]	καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ	πάσης	τῆς πόλεως ἐπὶ {τοῦ} κοντοῦ
[72, 21]	γίγαντας. ~οὗτος μὲν ὁ φόβος	πᾶσι	κοινὸς καὶ ἡμῖν καὶ τοῖς
[72, 21]	ἐκ γὰρ τούτων καὶ πάνυ	πᾶσι	πάντως ἀπαλλαγή τις αὐτοῦ γενήσεσθαι
[72, 15]	ἑαυτῷ ἔθετο ὡς καὶ ἐν	πᾶσιν	ἁπλῶς πάντας ἀνθρώπους καθ´ ὑπερβολὴν
[72, 4]	αὑτοῦ ἐπαίνοις εἶπεν, ὅτι τὸν	πατέρα	ποτὲ ἐς πηλὸν βαθὺν ἐμπεσόντα
[72, 14]	περιελάμβανέ τε καὶ κατεφίλει καὶ	πατέρα	ὠνόμαζεν, Ἰούλιός τε Ἀλέξανδρος, οὗτος
[72, 9]	δὲ τῶν δορυφόρων μετὰ τὸν	Πάτερνον	ἄρχοντα συνέβη διὰ τοὺς στρατιώτας
[72, 5]	καὶ Ἰουλιανὸν τὸν Σάλουιον καὶ	Πάτερνον	Ταρρουτήνιον ἐς τοὺς ὑπατευκότας κατειλεγμένον,
[72, 5]	τεθνηκότος εὔνοιαν νεοχμῶσαι· καὶ ὁ	Πάτερνος	ῥᾳδίως ἂν αὐτόν, εἴπερ ἐπεβεβουλεύκει
[72, 10]	διὰ τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος τῷ	Πατέρνῳ	τῷ συνάρχοντι τοῦ ὀλέθρου ἐγένετο·
[72, 1]	δὲ ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν ὁ	πατὴρ	αὐτοῦ, πολλοὺς αὐτῷ καὶ τοὺς
[72, 2]	τοῖς ἄλλοις ἐφ´ οἷς ὁ	πατὴρ	αὐτοῦ συνετέθειτο, καὶ ἵνα τούς
[72, 15]	τὸ ὄγδοον, ὕπατος τὸ ἕβδομον,	πατὴρ	πατρίδος, ὑπάτοις στρατηγοῖς δημάρχοις, γερουσίᾳ
[72, 15]	καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο, ἃ τῷ	πατρὶ	αὐτοῦ κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο, ταῦτ´
[72, 7]	οὐδὲ ἔσχον αὐτὰς συμβαλεῖν, τῷ	πατρὶ	συνὼν ἄρχοντι τῆς Κιλικίας, πρὶν
[72, 15]	ὄγδοον, ὕπατος τὸ ἕβδομον, πατὴρ	πατρίδος,	ὑπάτοις στρατηγοῖς δημάρχοις, γερουσίᾳ Κομμοδιανῇ
[72, 4]	εἰπεῖν πάντας τοὺς ἐπὶ τοῦ	πατρὸς	αὐτοῦ καὶ ἐπ´ αὐτοῦ ἐκείνου
[72, 9]	ἡσύχασαν ἢ αὐτοὺς τὸν Περτίνακα	παῦσαι)	χιλίους καὶ πεντακοσίους ἀκοντιστὰς ἀπὸ
[72, 11]	καθ´ ἑαυτὸν ἐπειράθη τὸν ὑποστράτηγον	πεῖσαι	μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ δ´ οὐκ
[72, 23]	ἐδημοσίευσα· καὶ αὐτῷ καὶ ἐκεῖνος	πεμφθέντι	παρ´ ἐμοῦ ἐντυχὼν πολλά μοι
[72, 3]	παρὰ τῶν ἄλλων μυρίους καὶ	πεντακισχιλίους	κομισάμενος, καὶ ἀναγκάσας τοὺς ἄλλους
[72, 9]	τὸν Περτίνακα παῦσαι) χιλίους καὶ	πεντακοσίους	ἀκοντιστὰς ἀπὸ σφῶν ἀπολέξαντες ἐς
[72, 9]	οὐδὲ ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους καὶ	πεντακοσίους,	πολλαπλασίους αὐτῶν δορυφόρους ἔχων. καὶ
[72, 10]	καὶ θηρία πολλάκις ἔφθειρε· καὶ	πέντε	γοῦν ἵππους ποταμίους ἅμα καὶ
[72, 16]	ἄλλαις ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς κατὰ	πέντε	δραχμάς. καὶ οὐδὲν ἐκ τούτων
[72, 19]	ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ Κομμόδῳ	πέντε	καὶ εἴκοσι μυριάδες καθ´ ἑκάστην
[72, 12]	καὶ ὑπάτους ἐς ἕνα ἐνιαυτὸν	πέντε	καὶ εἴκοσιν ἀπέδειξεν· ὃ μήτε
[72, 17]	λίθων Ἰνδικῶν καὶ ἐκ χρυσοῦ	πεποιημένον,	κηρύκειόν τε τοιοῦτον φέρων ὁποῖον
[72, 4]	τοῦτό σοι ἡ βουλὴ {οὐ}	πέπομφεν"	οὗτος ἠγγύητο μὲν τὴν θυγατέρα
[72, 13]	οὐχ οἱ στρατιῶται ὥσπερ τὸν	Περέννιον,	ἀλλ´ ὁ δῆμος. ἐγένετο μὲν
[72, 9]	ἀπαντήσαι, τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὸν	Περέννιον	ἀναφέ ροντες ἐμήνιον αὐτῷ. καὶ
[72, 9]	ἀρετὴν ἀποθανεῖν μελλήσας ὅμως ἀφείθη·	~Περέννιον	δὲ τῶν δορυφόρων μετὰ τὸν
[72, 12]	δὴ Κλέανδρος ὁ μετὰ τὸν	Περέννιον	μέγιστον δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη μετὰ
[72, 11]	γιγνομένων ἀπεθρασύνατο, καὶ πρὸς τὸν	Περέννιον	προσελθὼν ἀκούω" ἔφη ὅτι με
[72, 9]	πάρεστε; εἰπόντων δὲ αὐτῶν ἥκομεν·	Περέννιος	γάρ σοι ἐπιβουλεύει, ἵνα αὐτοκράτορα
[72, 9]	οὐδὲν ὡς εἰπεῖν πράττοντος, ὁ	Περέννιος	ἠναγκάζετο οὐχ ὅτι τὰ στρατιωτικὰ
[72, 9]	ἐνάγοντος, ὃς κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ	Περεννίου	ποιεῖν ὅσα ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν
[72, 10]	μέν μοι κατὰ παντὸς τοῦ	περὶ	αὐτὸν λόγου γέγραπται. ~ὅτι τῷ
[72, 8]	καὶ περὶ τὴν τροφὴν καὶ	περὶ	πάντα τἆλλα ζῶν, ὅτε ἐπολέμει,
[72, 20]	δρακόντων τέ τινα αὐτοῖς εἴδη	περὶ	τὰ γόνατα περιέπλεξε, καὶ σπόγγους
[72, 19]	καὶ δή ποτε βραδυνάντων τινῶν	περὶ	τὰς σφαγὰς τούς τε ἀντιπάλους
[72, 10]	τὰς ῥᾳστώνας καὶ τοὺς ἵππους	περί	τε τὰς μάχας τῶν τε
[72, 10]	δὲ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου	περί	τε τὰς ῥᾳστώνας καὶ τοὺς
[72, 22]	τῇ νυκτί, τῶν ἀνθρώπων ἀσχολίαν	περὶ	τὴν ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον διὰ
[72, 8]	ὤν, στρατιωτικῶς τε ἀεὶ καὶ	περὶ	τὴν τροφὴν καὶ περὶ πάντα
[72, 24]	τάδε ἐγένετο· ἀετοί τε γὰρ	περὶ	τὸ Καπιτώλιον πολλοὶ καὶ ἔξεδροι
[72, 23]	δι´ ὀνειράτων, καὶ καλὰς ἐλπίδας	περὶ	τοῦ μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν μοι
[72, 11]	δὲ καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν	περὶ	τοῦ ὀλέθρου αὐτοῦ γιγνομένων ἀπεθρασύνατο,
[72, 23]	ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε. βιβλίον τι	περὶ	τῶν ὀνειράτων καὶ τῶν σημείων
[72, 23]	γράφειν. καὶ οὕτω δὴ ταῦτα	περὶ	ὧν νῦν καθίσταμαι ἔγραψα. καὶ
[72, 18]	αὐτὸς μόνος, ἄνωθεν ἀπὸ τῆς	περιβολῆς	τῆς κρηπῖδος ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε· διείληπτο
[72, 18]	τισὶ διαμέτροις, τήν τε στέγην	περίδρομον	ἔχουσι καὶ διχῇ τέμνουσιν ἄλληλα,
[72, 10]	πρὸς δόξαν οὔτε πρὸς πλοῦτον	περιεβάλετο,	ἀλλὰ καὶ ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα
[72, 14]	ὁ ἔπαρχος, ὃν καὶ δημοσίᾳ	περιελάμβανέ	τε καὶ κατεφίλει καὶ πατέρα
[72, 20]	αὐτοῖς εἴδη περὶ τὰ γόνατα	περιέπλεξε,	καὶ σπόγγους ἀντὶ λίθων βάλλειν
[72, 16]	δραχμάς. καὶ οὐδὲν ἐκ τούτων	περιεποιεῖτο,	ἀλλὰ πάντα κακῶς ἐς τὰ
[72, 13]	τῆς πόλεως ἐπὶ {τοῦ} κοντοῦ	περιήνεγκαν,	καί τινας καὶ ἄλλους τῶν
[72, 9]	πρὶν ἡσύχασαν ἢ αὐτοὺς τὸν	Περτίνακα	παῦσαι) χιλίους καὶ πεντακοσίους ἀκοντιστὰς
[72, 4]	τοῦ τε Πομπηιανοῦ καὶ τοῦ	Περτίνακος	καὶ τοῦ Οὐικτωρίνου· τούτους γὰρ
[72, 6]	τῶν Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν ὁ	Περτίναξ,	ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο, πλεῖστον
[72, 8]	μὲν γὰρ καὶ ἄλλως ὑπνομαχεῖν	πεφυκώς,	ἐπὶ πλέον δὲ τοῦτο ἐκ
[72, 6]	τι αὐτῷ ἢ καὶ ὑποδεδεγμένοι	πῃ	αὐτὸν ἐκολάσθησαν, ἔτι δὲ πλείους
[72, 4]	ὅτι τὸν πατέρα ποτὲ ἐς	πηλὸν	βαθὺν ἐμπεσόντα ἱππεύων ἐρρύσατο. τοιαῦτα
[72, 7]	ἐκεῖνος ἐδήλωσε· παιδίον γὰρ τῷ	πίνακι	ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον καὶ
[72, 8]	δ´ οὖν ἐπὶ μεῖζον αὐτὸ	πλάττεσθαι,	ἵν´ ὡς μάλιστα διαγρυπνεῖν δοκῇ.
[72, 6]	πῃ αὐτὸν ἐκολάσθησαν, ἔτι δὲ	πλείους	οὐδὲ ἑορακότες ποτὲ ἴσως αὐτὸν
[72, 12]	μὲν οὖν πανταχόθεν, καὶ ἐκτήσατο	πλεῖστα	τῶν πώποτε ὀνομασθέντων προκοίτων, καὶ
[72, 6]	ὁ μὲν εἴτε ὄντως ἐσφάγη	(πλεῖσται	γὰρ κεφαλαὶ ὡς ἐκείνου οὖσαι
[72, 13]	καὶ ἄλλως ἰσχυρὰ σιτοδεία, ἐπὶ	πλεῖστον	δ´ αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ
[72, 16]	καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν· τὸ δὲ	πλεῖστον	ἐς ἐκεῖνα ἃ εἶπον ἐδαπάνα.
[72, 6]	Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος διεπεφύκει, ἀνήρετο,	πλεῖστον	ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι τὸ λεγόμενον
[72, 10]	ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος δὲ τὸ	πλεῖστον	τοῦ βίου περί τε τὰς
[72, 4]	ἐπεβουλεύθη μὲν πολλάκις ὑπό τινων,	πλείστους	δὲ ἐφόνευσε καὶ ἄνδρας καὶ
[72, 7]	μὲν πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ δὲ	πλείω	καὶ φιλοκαλίας ἐν αὐτῇ τῇ
[72, 8]	καὶ ἄλλως ὑπνομαχεῖν πεφυκώς, ἐπὶ	πλέον	δὲ τοῦτο ἐκ τῆς ἀσιτίας
[72, 8]	αὐτῶν μὴ δύνηται μηδὲ σμικρῷ	πλέον	τοῦ πάνυ ἀναγκαίου φαγεῖν· τὰ
[72, 13]	ὁ δῆμος, ἀλλὰ τῷ τε	πλήθει	σφῶν καὶ τῇ τῶν δορυφόρων
[72, 13]	τὸ ἕβδομον τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι	πλῆθός	τι παιδίων ἐς τὸν ἱππόδρομον
[72, 2]	ἄνδρας συχνοὺς ὑπό τε τοῦ	πλήθους	τῶν ἀπολλυμένων καὶ ὑπὸ τῆς
[72, 17]	τῷ δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε,	πλὴν	εἰ μή που ἐν ἀσελήνῳ
[72, 10]	πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν ὀφείλων,	πλὴν	καθ´ ὅσον διὰ τὴν φιλαρχίαν
[72, 19]	ἴσου τοῖς ἄλλοις μονομάχοις ἐποίει,	πλὴν	καθ´ ὅσον ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον
[72, 4]	καὶ ἐπ´ αὐτοῦ ἐκείνου ἀνθήσαντας,	πλὴν	τοῦ τε Πομπηιανοῦ καὶ τοῦ
[72, 13]	ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον ἠπείχθη.	πλησιαζόντων	δὲ αὐτῶν τῷ Κομμόδῳ, καὶ
[72, 9]	ὧν μηδενὸς κωλύοντος τῇ Ῥώμῃ	πλησιασάντων,	ὁ Κόμμοδος ἀπήντησέ τε αὐτοῖς
[72, 21]	διέτραγον καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς	πλησίον	μου καθημένους διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´
[72, 11]	τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ	πλοῖον	δέ τι ἐπιθεὶς ἐς τὴν
[72, 7]	ὑποψίας οὐκ ἀληθεῖς ἢ διὰ	πλοῦτον	λαμπρὸν ἢ διὰ γένος εὐδόκιμον
[72, 10]	οὔτε πρὸς δόξαν οὔτε πρὸς	πλοῦτον	περιεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ἀδωρότατα καὶ
[72, 7]	ὅτι ὁ Κόμμοδος πολλὰ μὲν	πλούτου	ἐπιδείγματα, πολλῷ δὲ πλείω καὶ
[72, 6]	καὶ πρὸς ἀνάληψιν τοῦ τε	πλούτου	καὶ τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ ὁρμῆσαι.
[72, 5]	ἐπὶ στρατηγίᾳ καὶ ὁμοφροσύνῃ καὶ	πλούτῳ.	ἐκ γὰρ δὴ τῶν προσόντων
[72, 7]	τὸν Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ	πνιγέντας,	ὥσπερ καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἔτι
[72, 20]	ἐπειδή ποτε πάντας τοὺς τῶν	ποδῶν	ἐν τῇ πόλει ὑπὸ νόσου
[72, 22]	γάρ σφισιν, ὅτι ἐκωλύετο ταῦτα	ποιεῖν)	ἐπεβούλευσαν αὐτῷ. ὁ γὰρ Κόμμοδος
[72, 9]	ὃς κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ Περεννίου	ποιεῖν	ὅσα ἠβούλετο δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει,
[72, 8]	γραμματεῖα, οἷά γε ἐκ φιλύρας	ποιεῖται,	καθ´ ἑκάστην ἑσπέραν ὡς εἰπεῖν
[72, 14]	ἐχθροὺς τοὺς ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο,	ποιήσας	δὲ ταῦτα ἵππον τε ἀνέβη
[72, 12]	ἄγειν καὶ νεὼν τοῦ Κομμόδου	ποιήσασθαι	παρὰ τῆς βουλῆς ἔλαβον. ὁ
[72, 21]	θέατρον ἐσελθεῖν, ὅπερ οὐκ ἄλλως	ποιοῦμεν	ἐσιόντες ἐς τὸ θέατρον εἰ
[72, 20]	τὸ μέν τι αἰσχυνόμενοι τοῖς	ποιουμένοις,	τὸ δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ
[72, 20]	τοῦ Μάρκου παῖδα ἐπιδεῖν τοιαῦτα	ποιοῦντα.	πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ
[72, 17]	αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ ὀφθῆναι τοῦτο	ποιῶν·	οἴκοι δὲ συνεχῶς τοῦτ´ ἔπραττε,
[72, 7]	τοιόνδε εἶδον. ἔστιν ἐν Μαλλῷ	πόλει	τῆς Κιλικίας Ἀμφιλόχου χρηστήριον, καὶ
[72, 24]	ἐγένετο ὅτι οὐκ ἐν τῇ	πόλει	τὸ δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ καὶ
[72, 20]	τοὺς τῶν ποδῶν ἐν τῇ	πόλει	ὑπὸ νόσου ἢ καὶ ἑτέρας
[72, 23]	ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο.	~πόλεμοι	δὲ μετὰ τοῦτο καὶ στάσεις
[72, 8]	πρὶν ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ καὶ	πόλεμοί	τινες αὐτῷ πρὸς τοὺς ὑπὲρ
[72, 2]	τοῖς Βούροις μήτε τοῖς Οὐανδίλοις	πολεμῶσιν.	ἐπὶ μὲν τούτοις συνηλλάγη, καὶ
[72, 16]	τε ἐν ταῖς ἄλλαις ἁπάσαις	πόλεσι	βουλευτὰς κατὰ πέντε δραχμάς. καὶ
[72, 12]	τινα χρήσιμα καὶ ἰδιώταις καὶ	πόλεσιν	ἐδαπάνα. ~οὗτος οὖν ὁ Κλέανδρος
[72, 13]	κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ πάσης τῆς	πόλεως	ἐπὶ {τοῦ} κοντοῦ περιήνεγκαν, καί
[72, 11]	λόγου γέγραπται. ~ὅτι τῷ Οὐικτωρίνῳ	πολιαρχήσαντι	ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε δὲ οὐκ
[72, 4]	ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν σπουδάσαι καὶ	πολλὰ	αὐτοὺς εὐηργετηκέναι, ἅτε καὶ παρὰ
[72, 6]	τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ ὁρμῆσαι. καὶ	πολλά	γε ὑπὸ πολλῶν ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο,
[72, 17]	μέντοι πολλὰ μὲν οἴκοι ἀπέσφαξε,	πολλὰ	δὲ καὶ ἐν τῷ δημοσίῳ.
[72, 12]	ταῖς τε παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου,	πολλὰ	δὲ καὶ ἐς οἰκίας καὶ
[72, 10]	μὲν ἄνδρας ἐν τῷ δημοσίῳ	πολλὰ	δὲ καὶ θηρία πολλάκις ἔφθειρε·
[72, 13]	πολλὰ μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος,	πολλὰ	δὲ καὶ κατὰ τοῦ Κλεάνδρου
[72, 13]	τά τε γὰρ παιδία συνεβόησαν	πολλὰ	καὶ δεινά, καὶ ὁ δῆμος
[72, 8]	τὰ τῶν Ῥωμαίων στρατόπεδα, καὶ	πολλὰ	κακουργούντων, στρατηγόν τέ τινα μετὰ
[72, 13]	ἐν τῷ Κυιντιλίῳ προαστείῳ ὄντα,	πολλὰ	μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ ἐπευχόμενος, πολλὰ
[72, 17]	πρασίνῳ σκευῇ χρώμενος. θηρία μέντοι	πολλὰ	μὲν οἴκοι ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ
[72, 7]	ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι ὁ Κόμμοδος	πολλὰ	μὲν πλούτου ἐπιδείγματα, πολλῷ δὲ
[72, 12]	ὀνομασθέντων προκοίτων, καὶ ἀπ´ αὐτῶν	πολλὰ	μὲν τῷ Κομμόδῳ ταῖς τε
[72, 7]	φωραθέντος, οὔτε τι ἀκοῦσαι καίτοι	πολλὰ	μηνύσειν ὑπισχνουμένου ἠθέλησε, καὶ τὰ
[72, 23]	ἐκεῖνος πεμφθέντι παρ´ ἐμοῦ ἐντυχὼν	πολλά	μοι καὶ καλὰ ἀντεπέστειλε. ταῦτ´
[72, 24]	τὸ παλάτιον μετεωρισθὲν ἐσῆλθε καὶ	πολλὰ	πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν, ὥστε καὶ
[72, 4]	βιαίως ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται δὲ αὕτη	πολλά	τε ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν σπουδάσαι
[72, 3]	πρεσβεύσασι. πρότερον μὲν γάρ, καίτοι	πολλάκις	αὐτὴν αἰτηθείς, οὐκ ἐποιήσατο, ὅτι
[72, 10]	δημοσίῳ πολλὰ δὲ καὶ θηρία	πολλάκις	ἔφθειρε· καὶ πέντε γοῦν ἵππους
[72, 14]	ὧν ἐγὼ οἶδα· δισχίλιοι γοῦν	πολλάκις	ἡμέρας μιᾶς ἐν τῇ Ῥώμῃ
[72, 2]	προσεπέταξε μέντοι σφίσιν ἵνα μήτε	πολλάκις	μήτε πολλαχοῦ τῆς χώρας ἀθροίζωνται,
[72, 16]	μὲν γὰρ καὶ φιλόδωρος, καὶ	πολλάκις	τῷ δήμῳ κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν
[72, 4]	δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ ἐπεβουλεύθη μὲν	πολλάκις	ὑπό τινων, πλείστους δὲ ἐφόνευσε
[72, 9]	ἐτόλμησε καταφρονῆσαι χιλίους καὶ πεντακοσίους,	πολλαπλασίους	αὐτῶν δορυφόρους ἔχων. καὶ αὐτὸν
[72, 2]	σφίσιν ἵνα μήτε πολλάκις μήτε	πολλαχοῦ	τῆς χώρας ἀθροίζωνται, ἀλλ´ ἅπαξ
[72, 1]	ἄκακος, ὑπὸ δὲ δὴ τῆς	πολλῆς	ἁπλότητος καὶ προσέτι καὶ δειλίας
[72, 11]	ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ δή ποτε	πολλῆς	μὲν φήμης πολλῶν δὲ καὶ
[72, 14]	μιᾶς ἐν τῇ Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν.	πολλοὶ	δὲ καὶ ἄλλως οὐκ ἐν
[72, 6]	μὲν ἀντ´ αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα	πολλοὶ	δὲ ὡς καὶ συνεγνωκότες τι
[72, 24]	τε γὰρ περὶ τὸ Καπιτώλιον	πολλοὶ	καὶ ἔξεδροι ἐπλανῶντο, προσεπιφθεγγόμενοι οὐδὲν
[72, 6]	μεγάλη πανταχοῦ ὁμοίως ἐγένετο, καὶ	πολλοὶ	μὲν ἀντ´ αὐτοῦ δι´ ὁμοιότητα
[72, 20]	τοῦ δὲ δὴ λοιποῦ δήμου	πολλοὶ	μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον ἐς τὸ
[72, 12]	τιμὴν ἔχοντα ταύτην ἀποκτεῖναι πρὸς	πολλοῖς	καὶ ἄλλοις· καίτοι καὶ ἐκεῖνος
[72, 19]	παιδιᾶς ἐχόμενον, ἀλλ´ ὥστε πάνυ	πολλοὺς	ἀποθνήσκειν. καὶ δή ποτε βραδυνάντων
[72, 1]	ὅτε μετήλλαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ,	πολλοὺς	αὐτῷ καὶ τοὺς κρατίστους τῶν
[72, 3]	αἰχμαλώτους παρά τε τῶν Βούρων	πολλοὺς	καὶ παρὰ τῶν ἄλλων μυρίους
[72, 10]	ἄνευ γὰρ ὧν οἴκοι ἔδρα,	πολλοὺς	μὲν ἄνδρας ἐν τῷ δημοσίῳ
[72, 7]	Κόμμοδος πολλὰ μὲν πλούτου ἐπιδείγματα,	πολλῷ	δὲ πλείω καὶ φιλοκαλίας ἐν
[72, 6]	ὁρμῆσαι. καὶ πολλά γε ὑπὸ	πολλῶν	ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο, ὡς μέντοι καὶ
[72, 11]	δή ποτε πολλῆς μὲν φήμης	πολλῶν	δὲ καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν
[72, 5]	ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ καὶ	πολυκτήμονες	καὶ παμπλούσιοι, καὶ ἦρχον ὁμοῦ
[72, 6]	τ´ ἐστὶ τὰ τηλικαῦτα ἐπὶ	πολὺν	χρόνον λανθάνειν) ζήτησις αὐτοῦ μεγάλη
[72, 4]	τὸ θέατρον τὸ κυνηγετικὸν Κλαύδιος	Πομπηιανὸς	ἐπεβούλευσε· ξίφος γάρ τι ἐν
[72, 20]	ἱππέων συνεφοιτῶμεν, χωρὶς ἢ ὅτι	Πομπηιανὸς	Κλαύδιος ὁ γέρων οὐκ ἔστιν
[72, 4]	ἐκείνου ἀνθήσαντας, πλὴν τοῦ τε	Πομπηιανοῦ	καὶ τοῦ Περτίνακος καὶ τοῦ
[72, 4]	μὲν τῷ ἀνδρὶ αὑτῆς τῷ	Πομπηιανῷ·	ὅθεν καὶ ἀνέπεισε τὸν εἰρημένον
[72, 23]	αὐτὴν καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ	πονούμενον	ἀπαγορεύοντά τε ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων,
[72, 19]	καὶ τίγριν ἔσφαξεν ἵππον τε	ποτάμιον	καὶ ἐλέφαντα. πράξας δὲ ταῦτα
[72, 10]	ἔφθειρε· καὶ πέντε γοῦν ἵππους	ποταμίους	ἅμα καὶ δύο ἐλέφαντας ἄλλῃ
[72, 11]	αὐτοῦ δηλώσω. τῆς τε Γερμανίας	ποτὲ	ἄρχων τὸ μὲν πρῶτον οἴκοι
[72, 19]	πάνυ πολλοὺς ἀποθνήσκειν. καὶ δή	ποτε	βραδυνάντων τινῶν περὶ τὰς σφαγὰς
[72, 4]	ἐπαίνοις εἶπεν, ὅτι τὸν πατέρα	ποτὲ	ἐς πηλὸν βαθὺν ἐμπεσόντα ἱππεύων
[72, 6]	ἔτι δὲ πλείους οὐδὲ ἑορακότες	ποτὲ	ἴσως αὐτὸν τῶν οὐσιῶν ἐστερήθησαν.
[72, 16]	γὰρ καὶ τοῦτ´ ἤκουεν) ἐξαίφνης	ποτὲ	μετὰ μεσημβρίαν ἐκ τοῦ προαστείου
[72, 12]	εἴκοσιν ἀπέδειξεν· ὃ μήτε πρότερόν	ποτε	μήθ´ ὕστερον ἐγένετο· καὶ ἐν
[72, 3]	ἄλλους ὀμόσαι ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν	ποτὲ	μήτ´ ἐννεμεῖν τεσσαράκοντα στάδια τῆς
[72, 11]	προστάξας ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι δῶρά	ποτε	μήτε λήψεσθαι, ἔπειτα καὶ ἐκεῖνον
[72, 20]	γε οὗτος ὁ λόγος, ἐπειδή	ποτε	πάντας τοὺς τῶν ποδῶν ἐν
[72, 11]	οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς, καὶ δή	ποτε	πολλῆς μὲν φήμης πολλῶν δὲ
[72, 17]	ἅρματα ἤλασε, πλὴν εἰ μή	που	ἐν ἀσελήνῳ νυκτί, ἐπιθυμήσας μὲν
[72, 19]	βῆμα ὅμοιον ἀναβάς, συνέβαλεν· ὅπερ	που	καὶ ἐν τέρατος λόγῳ ἔσχομεν.
[72, 14]	ἐπὶ μισθῷ τὸ δεινόν· ὅπερ	που	καὶ ἐπὶ τοῦ Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει.
[72, 6]	συνεῖναι τὸ λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω	που	τὸ μὲν εἶδος ἐκ φύσεως
[72, 12]	βουλείας στρατείας ἐπιτροπείας ἡγεμονίας, πάντα	πράγματα.	καὶ ἤδη τινὲς πάντα τὰ
[72, 23]	ἔδοξέ μοι, ἵν´ ἐν μιᾷ	πραγματείᾳ	ἀπ´ ἀρχῆς πάντα, μέχρις ἂν
[72, 5]	ἐπιτετραμμένος τούς τε στρατιώτας ἀνηρτημένος,	πρᾶξαι,	οὐδὲν ἠθέλησε διά τε τὴν
[72, 19]	ἵππον τε ποτάμιον καὶ ἐλέφαντα.	πράξας	δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ
[72, 17]	δὲ συνεχῶς τοῦτ´ ἔπραττε, τῇ	πρασίνῳ	σκευῇ χρώμενος. θηρία μέντοι πολλὰ
[72, 13]	ἡ τοῦ Κουαδράτου ἐσήγγειλε τὸ	πραττόμενον·	καὶ ὁ Κόμμοδος οὕτως ἔδεισεν,
[72, 9]	ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν ὡς εἰπεῖν	πράττοντος,	ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο οὐχ ὅτι
[72, 7]	τι καὶ δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ	πραχθέν·	Μανιλίου γὰρ τῷ Κασσίῳ συγγενομένου
[72, 23]	Ῥωμαίοις μέχρι τῆς Σεουήρου μεταλλαγῆς	πραχθέντα	ἐν ἔτεσι δέκα, καὶ συνέγραψα
[72, 18]	τἆλλα πάντα τὰ ἐπ´ ἐμοῦ	πραχθέντα	καὶ λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον
[72, 2]	καὶ δύο ἄλλους τῶν καταδεεστέρων	πρέσβεις	πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης
[72, 3]	Βούροις ὁ Κόμμοδος εἰρήνην ἔδωκε	πρεσβεύσασι.	πρότερον μὲν γάρ, καίτοι πολλάκις
[72, 7]	τὰ γράμματα αὐτοῦ πάντα κατέκαυσε	πρὶν	ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ καὶ πόλεμοί
[72, 9]	ἐφ´ οἷς ἐστασίαζον (οὐ γὰρ	πρὶν	ἡσύχασαν ἢ αὐτοὺς τὸν Περτίνακα
[72, 17]	ἄνευ αἵματος ἀνθρωπείου. ἐνέδυνε δέ,	πρὶν	μὲν ἐς τὸ θέατρον ἐσιέναι,
[72, 7]	πατρὶ συνὼν ἄρχοντι τῆς Κιλικίας,	πρὶν	πυθέσθαι τούς τε ἀδελφοὺς ὑπὸ
[72, 12]	τὸν Σαώτερον τὸν Νικομηδέα τὸν	πρὸ	αὐτοῦ τὴν τιμὴν ἔχοντα ταύτην
[72, 24]	ὅπου ἂν καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται.	~πρὸ	δὲ τῆς τοῦ Κομμόδου τελευτῆς
[72, 4]	μοιχείᾳ δή τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ.	πρὸ	δὲ τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ ἀμφότεραι
[72, 24]	τοῦ Κομμόδου ἐπελθόντος ἐκ τοῦ	προαστείου	καὶ ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´ ἐπειδὴ πάντα
[72, 16]	ποτὲ μετὰ μεσημβρίαν ἐκ τοῦ	προαστείου	σπουδῇ ἐς τὴν Ῥώμην ἐλάσας
[72, 13]	τὸν Κόμμοδον ἐν τῷ Κυιντιλίῳ	προαστείῳ	ὄντα, πολλὰ μὲν ἐκείνῳ κἀγαθὰ
[72, 1]	τοῦτο καὶ ὁ Μᾶρκος σαφῶς	προγνῶναι.	ἦν δὲ ἐννεακαιδεκαέτης ὅτε μετήλλαξεν
[72, 19]	ἔστι μὲν ὅτε ὃν αὐτὸς	προεκαλεῖτο,	ἔστι δὲ ὅτε ὃν ὁ
[72, 22]	ἐν ᾧ οἱ μονομάχοι τρέφονται	προελθεῖν·	καὶ γὰρ τὸν οἶκον τὸν
[72, 17]	ῥόπαλον ἔν τε ταῖς ὁδοῖς	προεφέρετο	αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς θεάτροις
[72, 1]	ἐς φύσιν ἀσελγῆ καὶ μιαιφόνον	προήχθη.	καί μοι δοκεῖ καὶ τοῦτο
[72, 12]	τὴν Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου δὲ	προϊόντος	οὕτως ηὐξήθη ὥστε καὶ τοῦ
[72, 12]	ηὐξήθη ὥστε καὶ τοῦ Κομμόδου	προκοιτῆσαι,	τήν τε παλλακίδα αὐτοῦ Δαμοστρατίαν
[72, 4]	ὁ μὲν καὶ τοῦ Κομμόδου	πρόκοιτος	ἡ δὲ παλλακὴ ἐγένετο, καὶ
[72, 4]	φονευθέντων ἑνὸς παλλακή, καὶ Ἔκλεκτος	πρόκοιτος,	ὁ μὲν καὶ τοῦ Κομμόδου
[72, 19]	ἔπαρχος καὶ {ὁ} Ἔκλεκτος ὁ	πρόκοιτος,	οὓς καὶ σκιαμαχήσας καὶ νικήσας
[72, 12]	ἐκτήσατο πλεῖστα τῶν πώποτε ὀνομασθέντων	προκοίτων,	καὶ ἀπ´ αὐτῶν πολλὰ μὲν
[72, 6]	Σέξτος τε εἶναι φῆσαι καὶ	πρὸς	ἀνάληψιν τοῦ τε πλούτου καὶ
[72, 23]	με πρὸς τὴν ἱστορίαν εὐλαβῶς	πρὸς	αὐτὴν καὶ ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ
[72, 2]	δύο ἄλλους τῶν καταδεεστέρων πρέσβεις	πρὸς	αὐτὸν ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἔπεμψαν.
[72, 20]	Μάρκου παῖδα ἐπιδεῖν τοιαῦτα ποιοῦντα.	πρὸς	γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ ἐπεβοῶμεν
[72, 2]	ἕνα ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου παρόντος,	πρὸς	δὲ καὶ ἵνα μήτε τοῖς
[72, 10]	μὲν γὰρ οὐδὲν πώποτε οὔτε	πρὸς	δόξαν οὔτε πρὸς πλοῦτον περιεβάλετο,
[72, 19]	κἀκ τούτου ἠγωνίσαντο μὲν εἷς	πρὸς	ἕνα οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ
[72, 23]	ταῦτ´ οὖν ἐγὼ τὰ γράμματα	πρὸς	ἑσπέραν ἤδη λαβὼν κατέδαρθον, καί
[72, 21]	δὲ καὶ ἕτερόν τι τοιόνδε	πρὸς	ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἐξ οὗ
[72, 10]	πώποτε οὔτε πρὸς δόξαν οὔτε	πρὸς	πλοῦτον περιεβάλετο, ἀλλὰ καὶ ἀδωρότατα
[72, 12]	τὴν τιμὴν ἔχοντα ταύτην ἀποκτεῖναι	πρὸς	πολλοῖς καὶ ἄλλοις· καίτοι καὶ
[72, 2]	μισόπονος δὲ δὴ ὢν καὶ	πρὸς	τὰς ἀστικὰς ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος ἐσπείσατο
[72, 18]	ἂν εἶπον αὐτά· ἐπειδὴ δὲ	πρός	τε τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο καὶ
[72, 3]	στάδια τῆς χώρας σφῶν τῆς	πρὸς	τῇ Δακίᾳ οὔσης. ὁ αὐτὸς
[72, 4]	δὲ ἐς τὴν Ῥώμην καὶ	πρὸς	τὴν γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα τέ
[72, 23]	δὴ θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν με	πρὸς	τὴν ἱστορίαν εὐλαβῶς πρὸς αὐτὴν
[72, 22]	ὑποθεὶς ὡς Ἡρακλεῖ ἐοικέναι, ἐπέγραψε	πρὸς	τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις καὶ
[72, 13]	ἐξέκραγε, καὶ τέλος καταπηδήσας ὥρμησε	πρὸς	τὸν Κόμμοδον ἐν τῷ Κυιντιλίῳ
[72, 11]	ὀλέθρου αὐτοῦ γιγνομένων ἀπεθρασύνατο, καὶ	πρὸς	τὸν Περέννιον προσελθὼν ἀκούω" ἔφη
[72, 14]	ἑαυτόν. ἀνῃρέθη δὲ καὶ Διονύσιος	πρὸς	τοῦ Κομμόδου, ὁ ἐπὶ τοῦ
[72, 14]	ταῦτα ἵππον τε ἀνέβη καὶ	πρὸς	τοὺς βαρβάρους ὥρμησε. κἂν ἐξέφυγεν,
[72, 8]	δὲ καὶ πόλεμοί τινες αὐτῷ	πρὸς	τοὺς ὑπὲρ τὴν Δακίαν βαρβάρους,
[72, 19]	ὅσα ἐπλησίαζε, τὰ δὲ καὶ	προσαγόμενα	ἢ καὶ ἐν δικτύοις αὐτῷ
[72, 9]	ἡ ἀδελφὴ καὶ υἱεῖς δύο	προσδιεφθάρησαν.	~ὁ μὲν οὖν οὕτως ἐσφάγη,
[72, 21]	ἐξ οὗ οὐχ ἥκιστα ἀπολεῖσθαι	προσεδοκήσαμεν.	στρουθὸν γὰρ ἀποκτείνας καὶ τὴν
[72, 10]	τε πάνυ προσέκειτο καὶ ἁρματηλασίᾳ	προσεῖχε,	καὶ οὔτ´ ἀρχὴν τῶν τοιούτων
[72, 10]	ὁ Κόμμοδος εὐθυμίαις τε πάνυ	προσέκειτο	καὶ ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε, καὶ οὔτ´
[72, 11]	ἀπεθρασύνατο, καὶ πρὸς τὸν Περέννιον	προσελθὼν	ἀκούω" ἔφη ὅτι με ἀποκτεῖναι
[72, 2]	τῶν κατ´ ἔτος διδόναι τινάς.	προσεπέταξε	μέντοι σφίσιν ἵνα μήτε πολλάκις
[72, 24]	Καπιτώλιον πολλοὶ καὶ ἔξεδροι ἐπλανῶντο,	προσεπιφθεγγόμενοι	οὐδὲν εἰρηναῖον, καὶ βύας ἀπ´
[72, 23]	λαβὼν κατέδαρθον, καί μοι καθεύδοντι	προσέταξε	τὸ δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν. καὶ
[72, 15]	ᾗ ταῦτα ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι	προσέταξεν.	ἑαυτῷ δὲ ἄλλας τε παμπόλλους
[72, 8]	ἑσπέραν ὡς εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ	προσέταττέ	τινι ἄλλο ἄλλῃ ὥρᾳ κομίζειν
[72, 1]	δὴ τῆς πολλῆς ἁπλότητος καὶ	προσέτι	καὶ δειλίας ἐδούλευσε τοῖς συνοῦσι,
[72, 10]	ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ κατεχρήσατο, καὶ	προσέτι	καὶ ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε καὶ καμηλοπάρδαλιν.
[72, 22]	αὐτῷ δι´ ἃ ἐποίει, καὶ	προσέτι	καὶ φοβηθέντες (ἠπείλει γάρ σφισιν,
[72, 24]	τὰ γράμματα τὰ τῇ ἀρχῇ	προσήκοντα	ὀλίγου δεῖν πάντα φθαρῆναι. ἀφ´
[72, 23]	τἆλλα πάντα τὰ τοῖς Ῥωμαίοις	προσήκοντα	συνθεῖναι ἐπεθύμησα· καὶ διὰ τοῦτο
[72, 19]	δέ τινες καὶ τοὺς οὐδὲν	προσήκοντάς	σφισιν, ὑπό τε τοῦ ὄχλου
[72, 9]	ἑαυτόν, καὶ τῶν τῇ ἀρχῇ	προσηκόντων	οὐδὲν ὡς εἰπεῖν πράττοντος, ὁ
[72, 21]	καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμὼν	προσῆλθεν	ἔνθα ἐκαθήμεθα, τῇ τε ἀριστερᾷ
[72, 14]	τοὺς ἐχθροὺς τοὺς ἑαυτοῦ πάντας	προσκατεχρήσατο,	ποιήσας δὲ ταῦτα ἵππον τε
[72, 5]	πλούτῳ. ἐκ γὰρ δὴ τῶν	προσόντων	σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν, εἰ καὶ
[72, 3]	αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν τῶν	προσόρων	μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ τῆς
[72, 13]	κελεῦσαι. καὶ τὸ μὲν παιδίον	προσουδίσθη	καὶ διεφθάρη, τὸ δὲ τοῦ
[72, 11]	καὶ σιωπὴν τῷ κήρυκι κηρῦξαι	προστάξας	ὤμοσε μήτ´ εἰληφέναι δῶρά ποτε
[72, 9]	χειρὸς ἔχειν καὶ τοῦ κοινοῦ	προστατεῖν.	οἱ οὖν στρατιῶται, ὁπότε τι
[72, 19]	ἢ καὶ ἐν δικτύοις αὐτῷ	προσφερόμενα,	κατέκοπτε, καὶ τίγριν ἔσφαξεν ἵππον
[72, 18]	καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ τὰ	πρότερα,	ὅτι τε συνεγενόμην αὐτοῖς, καὶ
[72, 3]	ὁ Κόμμοδος εἰρήνην ἔδωκε πρεσβεύσασι.	πρότερον	μὲν γάρ, καίτοι πολλάκις αὐτὴν
[72, 12]	καὶ εἴκοσιν ἀπέδειξεν· ὃ μήτε	πρότερόν	ποτε μήθ´ ὕστερον ἐγένετο· καὶ
[72, 23]	γὰρ λοιπά, ὅπου ἂν καὶ	προχωρήσῃ,	γεγράψεται. ~πρὸ δὲ τῆς τοῦ
[72, 18]	εἴχετο. ~καὶ ἐν μὲν τῇ	πρώτῃ	ἡμέρᾳ ἄρκτους τε ἑκατὸν αὐτὸς
[72, 19]	ἄλλοι ἐμάχοντο. καὶ τῇ γε	πρώτῃ	ἡμέρᾳ αὐτὸς πάντας σφᾶς κάτωθεν,
[72, 19]	ἐμοί. ~ἐν μὲν οὖν τῇ	πρώτῃ	ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν δὲ
[72, 11]	Γερμανίας ποτὲ ἄρχων τὸ μὲν	πρῶτον	οἴκοι καθ´ ἑαυτὸν ἐπειράθη τὸν
[72, 22]	καὶ γὰρ τὸν οἶκον τὸν	πρῶτον	παρ´ αὐτοῖς, ὡς καὶ εἷς
[72, 1]	καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἀγνοίᾳ τὸ	πρῶτον	τοῦ κρείττονος ἁμαρτὼν ἐς ἔθος
[72, 22]	δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις καὶ τοῦτο,	πρωτόπαλος	σεκουτόρων, ἀριστερὸς μόνος νικήσας δωδεκάκις"
[72, 20]	συνεχῶς, καὶ κύριος εἶ καὶ	πρῶτος	εἶ καὶ πάντων εὐτυχέστατος. νικᾷς,
[72, 2]	εἶχον· δύο γοῦν μόνους τῶν	πρώτων	καὶ δύο ἄλλους τῶν καταδεεστέρων
[72, 7]	συνὼν ἄρχοντι τῆς Κιλικίας, πρὶν	πυθέσθαι	τούς τε ἀδελφοὺς ὑπὸ τοῦ
[72, 21]	τὸ κράνος αὐτοῦ κατὰ τὰς	πύλας	καθ´ ἃς οἱ τελευτῶντες ἐκφέρονται
[72, 24]	καὶ βύας ἀπ´ αὐτοῦ ἔβυξε,	πῦρ	τε νύκτωρ ἀρθὲν ἐξ οἰκίας
[72, 10]	ὅ τι κακὸν οὐκ ἔδρων,	πωλοῦντες	πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος δὲ
[72, 5]	ἑνὸς τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ τῶν	πώποτε	ἐφίλησαν ἀλλήλους, καὶ οὐκ ἔστιν
[72, 12]	πανταχόθεν, καὶ ἐκτήσατο πλεῖστα τῶν	πώποτε	ὀνομασθέντων προκοίτων, καὶ ἀπ´ αὐτῶν
[72, 10]	ἐγένετο· ἰδίᾳ μὲν γὰρ οὐδὲν	πώποτε	οὔτε πρὸς δόξαν οὔτε πρὸς
[72, 11]	ἡγεμονεύσας ἕνα τῶν παρέδρων ὁμοιότροπόν	πως	ἐκείνῳ ὄντα τοῦτο μὲν οὐκ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/06/2007