Livre, Chap.
[72, 6]	λόγου τούτου (οὐ γὰρ οἷόν	τ´	ἐστὶ τὰ τηλικαῦτα ἐπὶ πολὺν
[72, 17]	ἐς τὸ θέατρον, καὶ ἀπορρίψας	τὰ	ἄλλα οὕτως ἐν τῷ χιτῶνι
[72, 23]	αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ πάντα	τὰ	ἀπ´ ἀρχῆς τοῖς Ῥωμαίοις μέχρι
[72, 23]	καὶ συνέγραψα ἐν ἄλλοις δώδεκα·	τὰ	γὰρ λοιπά, ὅπου ἂν καὶ
[72, 8]	πλέον τοῦ πάνυ ἀναγκαίου φαγεῖν·	τὰ	γὰρ οὖλα αὐτοῦ κακῶς ἔχοντα
[72, 20]	τέ τινα αὐτοῖς εἴδη περὶ	τὰ	γόνατα περιέπλεξε, καὶ σπόγγους ἀντὶ
[72, 7]	πολλὰ μηνύσειν ὑπισχνουμένου ἠθέλησε, καὶ	τὰ	γράμματα αὐτοῦ πάντα κατέκαυσε πρὶν
[72, 15]	χρυσοῦν τε ὀνομάζεσθαι καὶ ἐς	τὰ	γράμματα πάντα ὁμοίως ἐσγράφεσθαι ἐψηφίσθη.
[72, 23]	καλὰ ἀντεπέστειλε. ταῦτ´ οὖν ἐγὼ	τὰ	γράμματα πρὸς ἑσπέραν ἤδη λαβὼν
[72, 24]	πάνυ αὐτοῦ κατέκαυσεν, ὥστε καὶ	τὰ	γράμματα τὰ τῇ ἀρχῇ προσήκοντα
[72, 19]	ἔδαφος καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα ἐπλησίαζε,	τὰ	δὲ καὶ προσαγόμενα ἢ καὶ
[72, 2]	καὶ τά τε φρούρια πάντα	τὰ	ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῶν ὑπὲρ
[72, 18]	καὶ μέντοι καὶ τἆλλα πάντα	τὰ	ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα καὶ λεπτουργήσω
[72, 16]	περιεποιεῖτο, ἀλλὰ πάντα κακῶς ἐς	τὰ	θηρία καὶ τοὺς μονομάχους ἀνήλισκε.
[72, 18]	ἵν´ ἐξ ὀλίγου πανταχόθεν τετραχῇ	τὰ	θηρία μεμερισμένα ῥᾷον ἀκοντίζηται. καὶ
[72, 19]	συνήθη ἕδραν ἀνῄει καὶ ἐκεῖθεν	τὰ	λοιπὰ μεθ´ ἡμῶν ἐθεώρει· ἐπράττετο
[72, 4]	λέγω δὲ ταῦτά τε καὶ	τὰ	λοιπὰ οὐκ ἐξ ἀλλοτρίας ἔτι
[72, 24]	φθαρῆναι. ἀφ´ οὗ δὴ καὶ	τὰ	μάλιστα δῆλον ἐγένετο ὅτι οὐκ
[72, 18]	λεπτουργήσω καὶ λεπτολογήσω μᾶλλον ἢ	τὰ	πρότερα, ὅτι τε συνεγενόμην αὐτοῖς,
[72, 4]	ἐμπεσόντα ἱππεύων ἐρρύσατο. τοιαῦτα μὲν	τὰ	σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν, ἐσιόντι δὲ
[72, 9]	ὁ Περέννιος ἠναγκάζετο οὐχ ὅτι	τὰ	στρατιωτικὰ ἀλλὰ καὶ τἆλλα διὰ
[72, 15]	τήν τε Ῥώμην αὐτὴν καὶ	τὰ	στρατόπεδα Κομμοδιανά, τήν τε ἡμέραν
[72, 20]	γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ ἐπεβοῶμεν	τά	τε ἄλλα ὅσα ἐκελευόμεθα, καὶ
[72, 8]	τοῦτο ἐκ τῆς ἀσιτίας ἠσκήκει.	τά	τε γὰρ ἄλλα ἥκιστα ἄδην
[72, 13]	μετὰ ταῦτα συμβάντων ἐνόμισαν γεγονέναι.	τά	τε γὰρ παιδία συνεβόησαν πολλὰ
[72, 2]	ἐπὶ μὲν τούτοις συνηλλάγη, καὶ	τά	τε φρούρια πάντα τὰ ἐν
[72, 24]	κατέκαυσεν, ὥστε καὶ τὰ γράμματα	τὰ	τῇ ἀρχῇ προσήκοντα ὀλίγου δεῖν
[72, 6]	(οὐ γὰρ οἷόν τ´ ἐστὶ	τὰ	τηλικαῦτα ἐπὶ πολὺν χρόνον λανθάνειν)
[72, 18]	τῆς ἱστορίας ὄγκον, ὅτι καὶ	τὰ	τοιαῦτα συγγράφω, νομίσῃ. ἄλλως μὲν
[72, 23]	τότε δὴ καὶ τἆλλα πάντα	τὰ	τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι ἐπεθύμησα·
[72, 8]	τὸ διορίζον αὐτούς τε καὶ	τὰ	τῶν Ῥωμαίων στρατόπεδα, καὶ πολλὰ
[72, 12]	πράγματα. καὶ ἤδη τινὲς πάντα	τὰ	ὑπάρχοντά σφισιν ἀναλώσαντες βουλευταὶ ἐγένοντο,
[72, 16]	ἐποίησεν. ὅθεν οὐχ ἥκιστα καὶ	τὰ	χρήματα αὐτὸν ἐπέλιπεν. ἦν μὲν
[72, 24]	τῆς τοῦ Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα	τάδε	ἐγένετο· ἀετοί τε γὰρ περὶ
[72, 16]	οἱ ἀποφέρειν, τούς τε ἐν	ταῖς	ἄλλαις ἁπάσαις πόλεσι βουλευτὰς κατὰ
[72, 19]	ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν δὲ	ταῖς	ἄλλαις τοτὲ μὲν βοτά, κάτω
[72, 5]	οὐκ ἔστιν ὅτε οὐδὲ ἐν	ταῖς	ἀρχαῖς διεχωρίσθησαν. ἐγένοντο δὲ καὶ
[72, 10]	καὶ ἄλλῃ ἡμέρᾳ χωρὶς αὐτὸς	ταῖς	ἑαυτοῦ χερσὶ κατεχρήσατο, καὶ προσέτι
[72, 21]	στολῇ τῇ ἱππάδι καὶ ἐν	ταῖς	μανδύαις ἐς τὸ θέατρον ἐσελθεῖν,
[72, 17]	τό τε ῥόπαλον ἔν τε	ταῖς	ὁδοῖς προεφέρετο αὐτοῦ, καὶ ἐν
[72, 12]	αὐτῶν πολλὰ μὲν τῷ Κομμόδῳ	ταῖς	τε παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ
[72, 13]	παιδίον αὐτοῦ, ὃ καὶ ἐν	ταῖς	τοῦ Κομμόδου χερσὶν ἐτρέφετο, σφαγῆναι
[72, 1]	ἐπιτρόπους καταλιπών· ὧν ὁ Κόμμοδος	ταῖς	ὑποθήκαις καὶ συμβουλίαις χαίρειν εἰπών,
[72, 2]	καὶ σῖτόν τινα κατ´ ἔτος	τακτὸν	τελῶσιν, ὃν ὕστερον αὐτοῖς ἀφῆκεν.
[72, 9]	ὅτι τὰ στρατιωτικὰ ἀλλὰ καὶ	τἆλλα	διὰ χειρὸς ἔχειν καὶ τοῦ
[72, 6]	μὲν εἶδος ἐκ φύσεως καὶ	τἆλλα	ἐξ ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει, τῆς
[72, 19]	ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ τοῦτο καὶ	τἆλλα	ἐξ ἴσου τοῖς ἄλλοις μονομάχοις
[72, 8]	τὴν τροφὴν καὶ περὶ πάντα	τἆλλα	ζῶν, ὅτε ἐπολέμει, ὑψηλόφρων καὶ
[72, 15]	Ῥωμαίοις ὁ Κόμμοδος, διά τε	τἆλλα	καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο, ἃ τῷ
[72, 18]	ἐσομένων παραδοῦναι. καὶ μέντοι καὶ	τἆλλα	πάντα τὰ ἐπ´ ἐμοῦ πραχθέντα
[72, 23]	μάλιστα ἤρεσε, τότε δὴ καὶ	τἆλλα	πάντα τὰ τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα
[72, 5]	Ἰουλιανὸν τὸν Σάλουιον καὶ Πάτερνον	Ταρρουτήνιον	ἐς τοὺς ὑπατευκότας κατειλεγμένον, ἄλλους
[72, 24]	καὶ ἐς τὸ Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν	τὰς	ἀποθήκας τῶν τε Αἰγυπτίων καὶ
[72, 2]	δὲ δὴ ὢν καὶ πρὸς	τὰς	ἀστικὰς ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος ἐσπείσατο αὐτοῖς
[72, 16]	τοῖς ἑαυτοῦ ἡμᾶς τε καὶ	τὰς	γυναῖκας ἡμῶν καὶ τοὺς παῖδας
[72, 7]	γὰρ τῷ Κασσίῳ συγγενομένου καὶ	τὰς	ἐπιστολὰς αὐτοῦ τὰς Λατίνας διοικήσαντος,
[72, 7]	συγγενομένου καὶ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ	τὰς	Λατίνας διοικήσαντος, καὶ μέγιστον παρ´
[72, 10]	καὶ τοὺς ἵππους περί τε	τὰς	μάχας τῶν τε θηρίων καὶ
[72, 21]	ἡμέρᾳ τὸ κράνος αὐτοῦ κατὰ	τὰς	πύλας καθ´ ἃς οἱ τελευτῶντες
[72, 10]	πλεῖστον τοῦ βίου περί τε	τὰς	ῥᾳστώνας καὶ τοὺς ἵππους περί
[72, 20]	τινας ἐθελήσει ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς	τὰς	Στυμφαλίδας. καὶ ἐπιστεύθη γε οὗτος
[72, 19]	δή ποτε βραδυνάντων τινῶν περὶ	τὰς	σφαγὰς τούς τε ἀντιπάλους συνέδησεν
[72, 17]	ξυρῷ τε ἑτέρων, ὡς καὶ	τὰς	τρίχας ἀφαιρῶν, παρέτεμνε τῶν μὲν
[72, 15]	χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν μετά τε	ταύρου	καὶ βοὸς θηλείας ἐγένετο, καὶ
[72, 19]	μὲν οὖν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ	ταῦτ´	ἐγένετο· ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις
[72, 11]	ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει δύο	ταῦτ´	εἰπὼν πάντα τὸν τρόπον αὐτοῦ
[72, 15]	πατρὶ αὐτοῦ κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο,	ταῦτ´	ἐκείνῳ διὰ φόβον ἀπονέμειν ἐξ
[72, 23]	πολλά μοι καὶ καλὰ ἀντεπέστειλε.	ταῦτ´	οὖν ἐγὼ τὰ γράμματα πρὸς
[72, 8]	οἱ τῷ αὐτοκράτορι Σεουήρῳ μετὰ	ταῦτα	ἀντιπολεμήσαντες εὐδοκίμησαν, μέγιστος δὲ ὁ
[72, 19]	ποτάμιον καὶ ἐλέφαντα. πράξας δὲ	ταῦτα	ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ τοῦτο ἐξ
[72, 12]	αὐτοῖς καὶ Σεουῆρος ὁ μετὰ	ταῦτα	αὐταρχήσας ὑπάτευσεν. ἠργυρολόγει μὲν οὖν
[72, 4]	ἐγένετο, καὶ τοῦ Ἐκλέκτου μετὰ	ταῦτα	γυνή· καὶ ἐπεῖδε καὶ ἐκείνους
[72, 8]	δεῖν ὑπὸ τοῦ Κομμόδου μετὰ	ταῦτα	διὰ τὴν ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν
[72, 2]	καὶ τοὺς αἰχμαλώτους, οὓς μετὰ	ταῦτα	ἔλαβον, ἀποδῶσιν αὐτῷ, καὶ σῖτόν
[72, 15]	τήν τε ἡμέραν ἐν ᾗ	ταῦτα	ἐψηφίζετο Κομμοδιανὰ καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ
[72, 14]	ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο, ποιήσας δὲ	ταῦτα	ἵππον τε ἀνέβη καὶ πρὸς
[72, 10]	καὶ ῥινοκέρωτας ἀπέκτεινε καὶ καμηλοπάρδαλιν.	ταῦτα	μέν μοι κατὰ παντὸς τοῦ
[72, 22]	οἶμαι χιλίους" διὰ μὲν δὴ	ταῦτα	ὅ τε Λαῖτος καὶ ὁ
[72, 23]	ἱστορίαν γράφειν. καὶ οὕτω δὴ	ταῦτα	περὶ ὧν νῦν καθίσταμαι ἔγραψα.
[72, 22]	(ἠπείλει γάρ σφισιν, ὅτι ἐκωλύετο	ταῦτα	ποιεῖν) ἐπεβούλευσαν αὐτῷ. ὁ γὰρ
[72, 13]	ἣν δαίμονα ἐκ τῶν μετὰ	ταῦτα	συμβάντων ἐνόμισαν γεγονέναι. τά τε
[72, 4]	ὅπως οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω δὲ	ταῦτά	τε καὶ τὰ λοιπὰ οὐκ
[72, 12]	συνέδριον τῆς οὐσίας στερηθεὶς ἐξωρίσθη.	ταῦτά	τε ὁ Κλέανδρος ἐποίει, καὶ
[72, 7]	ὑπὸ τοῦ Κομμόδου, ὃς μετὰ	ταῦτα	τὸν Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ
[72, 4]	τῆς κόρης μητρί, καὶ διὰ	ταῦτα	τῷ Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς καὶ
[72, 9]	τε αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο τί	ταῦτα,	ὦ συστρατιῶται; τί βουλόμενοι πάρεστε;
[72, 4]	Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ καὶ αὐτῇ	ταύτῃ	καὶ τῇ τῆς κόρης μητρί,
[72, 12]	πρὸ αὐτοῦ τὴν τιμὴν ἔχοντα	ταύτην	ἀποκτεῖναι πρὸς πολλοῖς καὶ ἄλλοις·
[72, 23]	καταλίπω. τὴν δὲ δὴ θεὸν	ταύτην	ἐπιρρωννύουσάν με πρὸς τὴν ἱστορίαν
[72, 14]	Κομμόδου, ὁ ἐπὶ τοῦ σίτου	ταχθείς.	γέγονε δὲ καὶ νόσος μεγίστη
[72, 7]	τῆς Κιλικίας, πρὶν πυθέσθαι τούς	τε	ἀδελφοὺς ὑπὸ τοῦ Κομμόδου, ὃς
[72, 8]	μέτριος καὶ εὐτελὴς ὤν, στρατιωτικῶς	τε	ἀεὶ καὶ περὶ τὴν τροφὴν
[72, 24]	Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν τὰς ἀποθήκας τῶν	τε	Αἰγυπτίων καὶ τῶν Ἀραβίων φορτίων
[72, 6]	κατέπεσεν ἀπ´ αὐτοῦ ἐπίτηδες, τό	τε	αἷμα ἤμεσεν ὡς ἴδιον, καὶ
[72, 8]	Δακίαν βαρβάρους, ἐν οἷς ὅ	τε	Ἀλβῖνος καὶ ὁ Νίγρος οἱ
[72, 14]	κατεφίλει καὶ πατέρα ὠνόμαζεν, Ἰούλιός	τε	Ἀλέξανδρος, οὗτος μὲν ὡς καὶ
[72, 20]	τοῖς ἄλλοις καὶ ἐπεβοῶμεν τά	τε	ἄλλα ὅσα ἐκελευόμεθα, καὶ αὐτὸ
[72, 23]	ἔγραψα. καὶ ἐπειδή γε τοῖς	τε	ἄλλοις καὶ αὐτῷ τῷ Σεουήρῳ
[72, 22]	καὶ Σόσσιον Φάλκωνα, καὶ ὕπατός	τε	ἅμα καὶ σεκούτωρ ἐν τῇ
[72, 23]	ὀκνηρῶς διακείμενον, καὶ πονούμενον ἀπαγορεύοντά	τε	ἀνακτωμένην δι´ ὀνειράτων, καὶ καλὰς
[72, 14]	προσκατεχρήσατο, ποιήσας δὲ ταῦτα ἵππον	τε	ἀνέβη καὶ πρὸς τοὺς βαρβάρους
[72, 19]	τινῶν περὶ τὰς σφαγὰς τούς	τε	ἀντιπάλους συνέδησεν ἀλλήλοις καὶ πάντας
[72, 4]	ἐπιθέσθαι τῷ Κομμόδῳ, καὶ αὐτόν	τε	ἀπώλεσε καὶ αὐτὴ φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη.
[72, 21]	ἀποτεμὼν προσῆλθεν ἔνθα ἐκαθήμεθα, τῇ	τε	ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην καὶ τῇ
[72, 9]	αὐτοκράτορα τὸν υἱὸν ἀποδείξῃ" ἐπείσθη	τε	αὐτοῖς, ἄλλως τε καὶ τοῦ
[72, 9]	Ῥώμῃ πλησιασάντων, ὁ Κόμμοδος ἀπήντησέ	τε	αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο τί ταῦτα,
[72, 2]	αὐτοῦ συνετέθειτο, καὶ ἵνα τούς	τε	αὐτομόλους καὶ τοὺς αἰχμαλώτους, οὓς
[72, 15]	δοκεῖν ἐβούλετο) ἐπωνόμασεν. καὶ ἀνδριάς	τε	αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν μετά
[72, 8]	μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν τούς	τε	βαρβάρους τοὺς ἐν Βρεττανίᾳ δεινῶς
[72, 8]	ἐκ τῆς ἀσιτίας ἠσκήκει. τά	τε	γὰρ ἄλλα ἥκιστα ἄδην ἐσιτεῖτο,
[72, 13]	ταῦτα συμβάντων ἐνόμισαν γεγονέναι. τά	τε	γὰρ παιδία συνεβόησαν πολλὰ καὶ
[72, 24]	τελευτῆς σημεῖα τάδε ἐγένετο· ἀετοί	τε	γὰρ περὶ τὸ Καπιτώλιον πολλοὶ
[72, 11]	τὸν τρόπον αὐτοῦ δηλώσω. τῆς	τε	Γερμανίας ποτὲ ἄρχων τὸ μὲν
[72, 8]	ὑψηλόφρων καὶ φρονηματώδης ἐγίγνετο, χρημάτων	τε	διαφανῶς ἀδωρότατος ἦν, οὐ μὴν
[72, 21]	ἐκ τοῦ στεφάνου εἶχον, αὐτός	τε	διέτραγον καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς
[72, 6]	τὸν τοῦ Κομμόδου θάνατον Σέξτος	τε	εἶναι φῆσαι καὶ πρὸς ἀνάληψιν
[72, 18]	μὲν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἄρκτους	τε	ἑκατὸν αὐτὸς μόνος, ἄνωθεν ἀπὸ
[72, 16]	ἔτος ἐκέλευσέν οἱ ἀποφέρειν, τούς	τε	ἐν ταῖς ἄλλαις ἁπάσαις πόλεσι
[72, 11]	δ´ οὐκ ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη	τε	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ σιωπὴν
[72, 3]	αὐτὴν αἰτηθείς, οὐκ ἐποιήσατο, ὅτι	τε	ἔρρωντο καὶ ὅτι οὐκ εἰρήνην
[72, 17]	τῷ τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι ἐσῄει	τε	ἐς τὸ θέατρον, καὶ ἀπορρίψας
[72, 17]	καὶ φονεύειν τινά (ἐν ξυρῷ	τε	ἑτέρων, ὡς καὶ τὰς τρίχας
[72, 15]	καὶ τὰ στρατόπεδα Κομμοδιανά, τήν	τε	ἡμέραν ἐν ᾗ ταῦτα ἐψηφίζετο
[72, 10]	περί τε τὰς μάχας τῶν	τε	θηρίων καὶ τῶν ἀνδρῶν εἶχεν.
[72, 6]	ἔπιε, καὶ μετὰ τοῦτ´ ἐπί	τε	ἵππον ἀνέβη καὶ κατέπεσεν ἀπ´
[72, 13]	ὁ Κόμμοδος οὕτως ἔδεισεν, ἄλλως	τε	καὶ δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα
[72, 14]	ἔπαρχος, ὃν καὶ δημοσίᾳ περιελάμβανέ	τε	καὶ κατεφίλει καὶ πατέρα ὠνόμαζεν,
[72, 6]	ὁ τοῦ Μαξίμου υἱός, φύσει	τε	καὶ παιδείᾳ τῶν ἄλλων διαφέρων,
[72, 4]	οὐκ ἀπέκτεινε. λέγω δὲ ταῦτά	τε	καὶ τὰ λοιπὰ οὐκ ἐξ
[72, 8]	τὸ τεῖχος τὸ διορίζον αὐτούς	τε	καὶ τὰ τῶν Ῥωμαίων στρατόπεδα,
[72, 16]	τοῖς γενεθλίοις τοῖς ἑαυτοῦ ἡμᾶς	τε	καὶ τὰς γυναῖκας ἡμῶν καὶ
[72, 9]	ἀποδείξῃ" ἐπείσθη τε αὐτοῖς, ἄλλως	τε	καὶ τοῦ Κλεάνδρου ἐνάγοντος, ὃς
[72, 22]	ἀνελεῖν ἐβούλετο τοὺς ὑπάτους, Ἐρύκιόν	τε	Κλᾶρον καὶ Σόσσιον Φάλκωνα, καὶ
[72, 5]	δὲ καὶ τοὺς Κυιντιλίους, τόν	τε	Κονδιανὸν καὶ τὸν Μάξιμον· μεγάλην
[72, 22]	διὰ μὲν δὴ ταῦτα ὅ	τε	Λαῖτος καὶ ὁ Ἔκλεκτος ἐπέθεντο
[72, 19]	παρειστήκεσαν δὲ αὐτῷ μαχομένῳ Αἰμίλιός	τε	Λαῖτος ὁ ἔπαρχος καὶ {ὁ}
[72, 17]	τρόπον λαμβάνων, καὶ στέφανον ἔκ	τε	λίθων Ἰνδικῶν καὶ ἐκ χρυσοῦ
[72, 5]	ἐς τοὺς ὑπατευκότας κατειλεγμένον, ἄλλους	τε	μετ´ αὐτῶν καί τινα καὶ
[72, 24]	βύας ἀπ´ αὐτοῦ ἔβυξε, πῦρ	τε	νύκτωρ ἀρθὲν ἐξ οἰκίας τινὸς
[72, 12]	τῆς οὐσίας στερηθεὶς ἐξωρίσθη. ταῦτά	τε	ὁ Κλέανδρος ἐποίει, καὶ ὑπάτους
[72, 17]	δὲ ὁλοπόρφυρον χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα	τε	ὁμοίαν τὸν Ἑλληνικὸν τρόπον λαμβάνων,
[72, 15]	αἰῶνα τὸν ἐπ´ αὐτοῦ χρυσοῦν	τε	ὀνομάζεσθαι καὶ ἐς τὰ γράμματα
[72, 7]	παιδείας αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει. ~τοῦτό	τε	οὖν αὐτὸς ἤκουσα παρών, καὶ
[72, 12]	πολλὰ μὲν τῷ Κομμόδῳ ταῖς	τε	παλλακαῖς αὐτοῦ ἐδίδου, πολλὰ δὲ
[72, 12]	καὶ τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν	τε	παλλακίδα αὐτοῦ Δαμοστρατίαν γῆμαι, καὶ
[72, 15]	καλεῖσθαι προσέταξεν. ἑαυτῷ δὲ ἄλλας	τε	παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ τὴν Ἡρακλέους
[72, 10]	ἐποιεῖτο. ὅτι ὁ Κόμμοδος εὐθυμίαις	τε	πάνυ προσέκειτο καὶ ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε,
[72, 13]	τοῦτο ὁ δῆμος, ἀλλὰ τῷ	τε	πλήθει σφῶν καὶ τῇ τῶν
[72, 6]	φῆσαι καὶ πρὸς ἀνάληψιν τοῦ	τε	πλούτου καὶ τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ
[72, 4]	αὐτοῦ ἐκείνου ἀνθήσαντας, πλὴν τοῦ	τε	Πομπηιανοῦ καὶ τοῦ Περτίνακος καὶ
[72, 19]	κατέκοπτε, καὶ τίγριν ἔσφαξεν ἵππον	τε	ποτάμιον καὶ ἐλέφαντα. πράξας δὲ
[72, 17]	Ἑρμῆς. ἡ γὰρ λεοντῆ τό	τε	ῥόπαλον ἔν τε ταῖς ὁδοῖς
[72, 15]	ἐξ ἐπιτάγματος. Κομμοδιανὴν γοῦν τήν	τε	Ῥώμην αὐτὴν καὶ τὰ στρατόπεδα
[72, 18]	πᾶν συμπήκτοις τισὶ διαμέτροις, τήν	τε	στέγην περίδρομον ἔχουσι καὶ διχῇ
[72, 5]	καὶ στρατιὰν μεγάλην ἐπιτετραμμένος τούς	τε	στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι, οὐδὲν ἠθέλησε
[72, 18]	μᾶλλον ἢ τὰ πρότερα, ὅτι	τε	συνεγενόμην αὐτοῖς, καὶ ὅτι μηδένα
[72, 17]	λεοντῆ τό τε ῥόπαλον ἔν	τε	ταῖς ὁδοῖς προεφέρετο αὐτοῦ, καὶ
[72, 15]	χαλεπώτερος Ῥωμαίοις ὁ Κόμμοδος, διά	τε	τἆλλα καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο, ἃ
[72, 10]	ῥᾳστώνας καὶ τοὺς ἵππους περί	τε	τὰς μάχας τῶν τε θηρίων
[72, 10]	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου περί	τε	τὰς ῥᾳστώνας καὶ τοὺς ἵππους
[72, 15]	αὐτῷ χρυσοῦς χιλίων λιτρῶν μετά	τε	ταύρου καὶ βοὸς θηλείας ἐγένετο,
[72, 21]	αὖθις μονομαχῆσαι παρήγγειλεν ἡμῖν ἔν	τε	τῇ στολῇ τῇ ἱππάδι καὶ
[72, 5]	ἀνηρτημένος, πρᾶξαι, οὐδὲν ἠθέλησε διά	τε	τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ διὰ
[72, 19]	ἔσχομεν. καὶ μετὰ τοῦτο ἐπί	τε	τὴν συνήθη ἕδραν ἀνῄει καὶ
[72, 14]	τοὺς σφαγέας παρόντας ᾔσθετο, ἐκείνους	τε	τῆς νυκτὸς ἐφόνευσε, καὶ τῶν
[72, 4]	πρὸς τὴν γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα	τέ	τινα ἀπελήρησε, καί τι καὶ
[72, 20]	τινὸς συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας δρακόντων	τέ	τινα αὐτοῖς εἴδη περὶ τὰ
[72, 8]	στρατόπεδα, καὶ πολλὰ κακουργούντων, στρατηγόν	τέ	τινα μετὰ τῶν στρατιωτῶν οὓς
[72, 2]	ὃν ὕστερον αὐτοῖς ἀφῆκεν. ὅπλα	τέ	τινα παρ´ αὐτῶν ἔλαβε, καὶ
[72, 22]	ἀντιθείς, καὶ ῥόπαλον δοὺς λέοντά	τέ	τινα χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς Ἡρακλεῖ
[72, 12]	οἰκίας καὶ ἐς βαλανεῖα ἄλλα	τέ	τινα χρήσιμα καὶ ἰδιώταις καὶ
[72, 24]	τῶν Ἀραβίων φορτίων ἐπενείματο, ἔς	τε	τὸ παλάτιον μετεωρισθὲν ἐσῆλθε καὶ
[72, 17]	καὶ ἐκ χρυσοῦ πεποιημένον, κηρύκειόν	τε	τοιοῦτον φέρων ὁποῖον ὁ Ἑρμῆς.
[72, 2]	ῥᾳστώνας ἐπειγόμενος ἐσπείσατο αὐτοῖς ἐπί	τε	τοῖς ἄλλοις ἐφ´ οἷς ὁ
[72, 18]	εἶπον αὐτά· ἐπειδὴ δὲ πρός	τε	τοῦ αὐτοκράτορος ἐγένετο καὶ παρὼν
[72, 19]	αὐτὸς πάντας σφᾶς κάτωθεν, τό	τε	τοῦ Ἑρμοῦ σχῆμα πᾶν μετ´
[72, 22]	δ´ οὐκ ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό	τε	τοῦ οἴνου ὑπό τε τῶν
[72, 19]	τοὺς οὐδὲν προσήκοντάς σφισιν, ὑπό	τε	τοῦ ὄχλου καὶ τῆς στενοχωρίας
[72, 2]	τροφὴν οὔτ´ ἄνδρας συχνοὺς ὑπό	τε	τοῦ πλήθους τῶν ἀπολλυμένων καὶ
[72, 3]	ὁμήρους λαβὼν καὶ αἰχμαλώτους παρά	τε	τῶν Βούρων πολλοὺς καὶ παρὰ
[72, 22]	ὑπό τε τοῦ οἴνου ὑπό	τε	τῶν λουτρῶν, οἷς ἀεὶ ἀπλήστως
[72, 4]	ἀποθνήσκοντας. ἱστορεῖται δὲ αὕτη πολλά	τε	ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν σπουδάσαι καὶ
[72, 2]	μὲν τούτοις συνηλλάγη, καὶ τά	τε	φρούρια πάντα τὰ ἐν τῇ
[72, 1]	ἐς τὴν Ῥώμην ἠπείχθη, μισόπονός	τε	ὢν καὶ τῆς ἀστικῆς ῥᾳστώνης
[72, 5]	καὶ διὰ τὴν ἐκείνου καὶ	τεθνηκότος	εὔνοιαν νεοχμῶσαι· καὶ ὁ Πάτερνος
[72, 8]	τῇ νήσῳ ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων τὸ	τεῖχος	τὸ διορίζον αὐτούς τε καὶ
[72, 5]	οὕτω καὶ ἀπέθανον μεθ´ ἑνὸς	τέκνου·	διαπρεπέστατα γὰρ τῶν πώποτε ἐφίλησαν
[72, 21]	μεταλλάξειε, καὶ ὅτι ἐν τῇ	τελευταίᾳ	ἡμέρᾳ τὸ κράνος αὐτοῦ κατὰ
[72, 22]	τὸ βούλευμα. ἐν γοῦν τῇ	τελευταίᾳ	τοῦ ἔτους ἡμέρᾳ, ἐν τῇ
[72, 5]	δυνηθεὶς ἂν μετὰ τὴν Μάρκου	τελευτὴν	πᾶν εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ ὅ
[72, 24]	~πρὸ δὲ τῆς τοῦ Κομμόδου	τελευτῆς	σημεῖα τάδε ἐγένετο· ἀετοί τε
[72, 6]	καὶ ἀρθεὶς ὡς καὶ παραχρῆμα	τελευτήσων	ἐς οἴκημα ἐκομίσθη, καὶ αὐτὸς
[72, 21]	τὰς πύλας καθ´ ἃς οἱ	τελευτῶντες	ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη. ἐκ γὰρ τούτων
[72, 22]	μὲν οὖν Κομμόδῳ τοῦτο τὸ	τέλος	ἐγένετο ἔτη δώδεκα καὶ μῆνας
[72, 16]	τῆς οὐσίας αὐτῶν ἐπίπρασκε. καὶ	τέλος	ἐν τοῖς γενεθλίοις τοῖς ἑαυτοῦ
[72, 15]	καὶ βοὸς θηλείας ἐγένετο, καὶ	τέλος	καὶ οἱ μῆνες ἀπ´ αὐτοῦ
[72, 13]	ὅ τι οὐκ ἐξέκραγε, καὶ	τέλος	καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς τὸν Κόμμοδον
[72, 2]	σῖτόν τινα κατ´ ἔτος τακτὸν	τελῶσιν,	ὃν ὕστερον αὐτοῖς ἀφῆκεν. ὅπλα
[72, 18]	στέγην περίδρομον ἔχουσι καὶ διχῇ	τέμνουσιν	ἄλληλα, ἵν´ ἐξ ὀλίγου πανταχόθεν
[72, 19]	συνέβαλεν· ὅπερ που καὶ ἐν	τέρατος	λόγῳ ἔσχομεν. καὶ μετὰ τοῦτο
[72, 16]	δήμῳ κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν καὶ	τεσσαράκοντα	ἔδωκεν· τὸ δὲ πλεῖστον ἐς
[72, 3]	μήτ´ ἐνοικήσειν ποτὲ μήτ´ ἐννεμεῖν	τεσσαράκοντα	στάδια τῆς χώρας σφῶν τῆς
[72, 22]	ἔτη τριάκοντα ἓν καὶ μῆνας	τέσσαρας·	καὶ ἐς αὐτὸν ἡ οἰκία
[72, 22]	καὶ μῆνας ἐννέα καὶ ἡμέρας	τεσσαρεσκαίδεκα	ἄρξαντι, ἐβίω δὲ ἔτη τριάκοντα
[72, 20]	τὸ σύμπαν ἡ θέα ἐκείνη	τέσσαρσι	καὶ δέκα ἡμέραις ἐγένετο· ἀγωνιζομένου
[72, 13]	Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ τοῦ σίτου	τεταγμένος	ἐπηύξησεν, ἵν´ ὡς αἰτιώτατον αὐτῆς
[72, 18]	ἄλληλα, ἵν´ ἐξ ὀλίγου πανταχόθεν	τετραχῇ	τὰ θηρία μεμερισμένα ῥᾷον ἀκοντίζηται.
[72, 18]	ἀκοντίζηται. καὶ ἔπιεν ἐν μέσῃ	τῇ	ἀγωνίᾳ καμών, κύλικι ῥοπαλωτῇ παρὰ
[72, 19]	δὲ ξίφος τὸ ξύλινον ἐν	τῇ	ἀριστερᾷ ἔχων· καὶ πάνυ καὶ
[72, 24]	ὥστε καὶ τὰ γράμματα τὰ	τῇ	ἀρχῇ προσήκοντα ὀλίγου δεῖν πάντα
[72, 9]	ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος ἑαυτόν, καὶ τῶν	τῇ	ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν ὡς εἰπεῖν
[72, 14]	καὶ ἐν ὅλῃ ὡς εἰπεῖν	τῇ	ἀρχῇ ὑπ´ ἀνδρῶν κακούργων ἀπέθανον·
[72, 15]	ὑπερβολὴν ἐμεμήνει τὸ κάθαρμα. καὶ	τῇ	βουλῇ οὕτως ἐπέστελλεν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ
[72, 19]	καὶ οἱ ἄλλοι ἐμάχοντο. καὶ	τῇ	γε πρώτῃ ἡμέρᾳ αὐτὸς πάντας
[72, 3]	τῆς χώρας σφῶν τῆς πρὸς	τῇ	Δακίᾳ οὔσης. ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς
[72, 3]	ὑπηγάγετο, γῆν τινα αὐτοῖς ἐν	τῇ	Δακίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος.
[72, 19]	καλουμένου, τὴν μὲν ἀσπίδα ἐν	τῇ	δεξιᾷ τὸ δὲ ξίφος τὸ
[72, 21]	τε ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην καὶ	τῇ	δεξιᾷ τὸ ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας,
[72, 3]	τινα αὐτοῖς ἐν τῇ Δακίᾳ	τῇ	ἡμετέρᾳ δοθήσεσθαι ὑποσχόμενος. ~καὶ ἐπεβουλεύθη
[72, 21]	ἡμῖν ἔν τε τῇ στολῇ	τῇ	ἱππάδι καὶ ἐν ταῖς μανδύαις
[72, 22]	Ἔκλεκτος ἐπέθεντο αὐτῷ, κοινωσάμενοι καὶ	τῇ	Μαρκίᾳ τὸ βούλευμα. ἐν γοῦν
[72, 18]	ἄλλο τῶν μεγίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων,	τῇ	μνήμῃ τῶν ἐσέπειτα ἐσομένων παραδοῦναι.
[72, 8]	ὁ Βρεττανικός. τῶν γὰρ ἐν	τῇ	νήσῳ ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων τὸ τεῖχος
[72, 22]	τε ἅμα καὶ σεκούτωρ ἐν	τῇ	νουμηνίᾳ ἐκ τοῦ χωρίου ἐν
[72, 22]	τελευταίᾳ τοῦ ἔτους ἡμέρᾳ, ἐν	τῇ	νυκτί, τῶν ἀνθρώπων ἀσχολίαν περὶ
[72, 19]	ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ καὶ ἐχρῆτο	τῇ	ὁπλίσει τῇ τοῦ σεκούτορος καλουμένου,
[72, 24]	δῆλον ἐγένετο ὅτι οὐκ ἐν	τῇ	πόλει τὸ δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ
[72, 20]	πάντας τοὺς τῶν ποδῶν ἐν	τῇ	πόλει ὑπὸ νόσου ἢ καὶ
[72, 17]	οἴκοι δὲ συνεχῶς τοῦτ´ ἔπραττε,	τῇ	πρασίνῳ σκευῇ χρώμενος. θηρία μέντοι
[72, 18]	ἔργου εἴχετο. ~καὶ ἐν μὲν	τῇ	πρώτῃ ἡμέρᾳ ἄρκτους τε ἑκατὸν
[72, 19]	ὁμοίως ἐμοί. ~ἐν μὲν οὖν	τῇ	πρώτῃ ἡμέρᾳ ταῦτ´ ἐγένετο· ἐν
[72, 14]	γοῦν πολλάκις ἡμέρας μιᾶς ἐν	τῇ	Ῥώμῃ ἐτελεύτησαν. πολλοὶ δὲ καὶ
[72, 7]	πλείω καὶ φιλοκαλίας ἐν αὐτῇ	τῇ	Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι δέ τι
[72, 9]	Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν μηδενὸς κωλύοντος	τῇ	Ῥώμῃ πλησιασάντων, ὁ Κόμμοδος ἀπήντησέ
[72, 21]	μονομαχῆσαι παρήγγειλεν ἡμῖν ἔν τε	τῇ	στολῇ τῇ ἱππάδι καὶ ἐν
[72, 7]	τοῦ κρείττονος. πάμπολυν ἂν ὄχλον	τῇ	συγγραφῇ παράσχοιμι, εἰ ἀκριβῶς καθ´
[72, 21]	αὐτοῦ ἀποτεμὼν προσῆλθεν ἔνθα ἐκαθήμεθα,	τῇ	τε ἀριστερᾷ χειρὶ ἐκείνην καὶ
[72, 21]	τις μεταλλάξειε, καὶ ὅτι ἐν	τῇ	τελευταίᾳ ἡμέρᾳ τὸ κράνος αὐτοῦ
[72, 22]	Μαρκίᾳ τὸ βούλευμα. ἐν γοῦν	τῇ	τελευταίᾳ τοῦ ἔτους ἡμέρᾳ, ἐν
[72, 4]	ξίφος γάρ τι ἐν αὐτῇ	τῇ	τῆς ἐσόδου στενοχωρίᾳ ἀνατείνας, ἰδού"
[72, 4]	δὲ καὶ αὐτῇ ταύτῃ καὶ	τῇ	τῆς κόρης μητρί, καὶ διὰ
[72, 11]	ἐν τοῖς πάνυ τιμηθείς, καὶ	τῇ	τῆς ψυχῆς ἀρετῇ καὶ τῇ
[72, 19]	δὲ καὶ ἐχρῆτο τῇ ὁπλίσει	τῇ	τοῦ σεκούτορος καλουμένου, τὴν μὲν
[72, 21]	καθημένους διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´ ἐν	τῇ	τοῦ στόματος συνεχεῖ κινήσει τὸν
[72, 23]	ἀρχῆς πάντα, μέχρις ἂν καὶ	τῇ	Τύχῃ δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν
[72, 13]	τῷ τε πλήθει σφῶν καὶ	τῇ	τῶν δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ
[72, 11]	τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ καὶ	τῇ	τῶν λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν
[72, 2]	τε φρούρια πάντα τὰ ἐν	τῇ	χώρᾳ αὐτῶν ὑπὲρ τὴν μεθορίαν
[72, 6]	γὰρ οἷόν τ´ ἐστὶ τὰ	τηλικαῦτα	ἐπὶ πολὺν χρόνον λανθάνειν) ζήτησις
[72, 11]	ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν ἤδη καὶ	τήμερον	αὐτὸ δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ
[72, 9]	τι σφίσι μὴ καταθύμιον ἀπαντήσαι,	τὴν	αἰτίαν ἐπὶ τὸν Περέννιον ἀναφέ
[72, 2]	χώρᾳ αὐτῶν ὑπὲρ τὴν μεθορίαν	τὴν	ἀποτετμημένην ὄντα ἐξέλιπεν ~ὅτι τοῖς
[72, 23]	σημείων δι´ ὧν ὁ Σεουῆρος	τὴν	αὐτοκράτορα ἀρχὴν ἤλπισε, γράψας ἐδημοσίευσα·
[72, 4]	ἐς τὴν Ῥώμην καὶ πρὸς	τὴν	γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα τέ τινα
[72, 8]	τινες αὐτῷ πρὸς τοὺς ὑπὲρ	τὴν	Δακίαν βαρβάρους, ἐν οἷς ὅ
[72, 23]	τῇ Τύχῃ δόξῃ, γράψας καταλίπω.	τὴν	δὲ δὴ θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν
[72, 21]	ἀνατείνας, καὶ εἶπε μὲν οὐδέν,	τὴν	δὲ κεφαλὴν τὴν ἑαυτοῦ σεσηρὼς
[72, 15]	ἐπωνυμίας καὶ τὴν Ἡρακλέους ἀπήνεγκε.	τὴν	δὲ Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ κολωνίαν
[72, 5]	πρᾶξαι, οὐδὲν ἠθέλησε διά τε	τὴν	ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ διὰ τὴν
[72, 21]	μὲν οὐδέν, τὴν δὲ κεφαλὴν	τὴν	ἑαυτοῦ σεσηρὼς ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος ὅτι
[72, 5]	τὴν ἑαυτοῦ ἐπιείκειαν καὶ διὰ	τὴν	ἐκείνου καὶ τεθνηκότος εὔνοιαν νεοχμῶσαι·
[72, 22]	νυκτί, τῶν ἀνθρώπων ἀσχολίαν περὶ	τὴν	ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον διὰ τῆς
[72, 6]	ἀμείβων ἀεὶ τὸ σχῆμα καὶ	τὴν	ἐσθῆτα ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος
[72, 15]	ἄλλας τε παμπόλλους ἐπωνυμίας καὶ	τὴν	Ἡρακλέους ἀπήνεγκε. τὴν δὲ Ῥώμην
[72, 4]	{οὐ} πέπομφεν" οὗτος ἠγγύητο μὲν	τὴν	θυγατέρα Λουκίλλης, ἐχρῆτο δὲ καὶ
[72, 8]	τοῦ Κομμόδου μετὰ ταῦτα διὰ	τὴν	ἰδίαν ἀρετὴν ἀποθανεῖν μελλήσας ὅμως
[72, 23]	θεὸν ταύτην ἐπιρρωννύουσάν με πρὸς	τὴν	ἱστορίαν εὐλαβῶς πρὸς αὐτὴν καὶ
[72, 23]	χρόνου διδοῦσάν μοι ὡς ὑπολειψομένου	τὴν	ἱστορίαν καὶ οὐδαμῶς ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον
[72, 9]	ἀκοντιστὰς ἀπὸ σφῶν ἀπολέξαντες ἐς	τὴν	Ἰταλίαν ἔπεμψαν· ὧν μηδενὸς κωλύοντος
[72, 4]	καὶ ἀμφότεραι ἐς τὴν νῆσον	τὴν	Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία δέ τις
[72, 22]	ἀπιστήσῃ· καὶ γὰρ τοῦ κολοσσοῦ	τὴν	κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἑτέραν ἑαυτοῦ
[72, 21]	προσεδοκήσαμεν. στρουθὸν γὰρ ἀποκτείνας καὶ	τὴν	κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτεμὼν προσῆλθεν ἔνθα
[72, 13]	Ῥωμαῖοι ἔσυραν καὶ ᾐκίσαντο, καὶ	τὴν	κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ πάσης τῆς
[72, 4]	φωραθεῖσα ἐπανῃρέθη. ἀπέκτεινε δὲ καὶ	τὴν	Κρισπῖναν ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ
[72, 5]	καὶ Ἰουλιανὸς δυνηθεὶς ἂν μετὰ	τὴν	Μάρκου τελευτὴν πᾶν εὐθὺς κατ´
[72, 2]	ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῶν ὑπὲρ	τὴν	μεθορίαν τὴν ἀποτετμημένην ὄντα ἐξέλιπεν
[72, 19]	ὁπλίσει τῇ τοῦ σεκούτορος καλουμένου,	τὴν	μὲν ἀσπίδα ἐν τῇ δεξιᾷ
[72, 4]	τοῦ ἀναιρεθῆναι καὶ ἀμφότεραι ἐς	τὴν	νῆσον τὴν Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία
[72, 24]	στήσεται, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πᾶσαν	τὴν	οἰκουμένην αὐτῆς ἀφίξεται. οὐδὲ γὰρ
[72, 10]	καὶ δι´ ἑαυτὸν καὶ διὰ	τὴν	πᾶσαν τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴν ὀφείλων,
[72, 11]	πλοῖον δέ τι ἐπιθεὶς ἐς	τὴν	Ῥώμην ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος μέν τις
[72, 12]	μεθ´ ὧν καὶ ἀχθοφορήσων ἐς	τὴν	Ῥώμην ἐκεκόμιστο, χρόνου δὲ προϊόντος
[72, 6]	κεφαλαὶ ὡς ἐκείνου οὖσαι ἐς	τὴν	Ῥώμην ἐκομίσθησαν) εἴτε καὶ ἀπέφυγεν,
[72, 16]	ἐκ τοῦ προαστείου σπουδῇ ἐς	τὴν	Ῥώμην ἐλάσας τριάκοντα ἵππων ἁμίλλας
[72, 1]	καὶ τοῖς βαρβάροις σπεισάμενος, ἐς	τὴν	Ῥώμην ἠπείχθη, μισόπονός τε ὢν
[72, 4]	ἤδη τηρήσεως. ἐλθὼν δὲ ἐς	τὴν	Ῥώμην καὶ πρὸς τὴν γερουσίαν
[72, 23]	ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν ἀλλ´ ἐς τήνδε	τὴν	συγγραφὴν ἐμβαλεῖν ἔδοξέ μοι, ἵν´
[72, 23]	συνέβησαν, συνέθηκα δ´ ἐγὼ τούτων	τὴν	συγγραφὴν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε. βιβλίον
[72, 19]	καὶ μετὰ τοῦτο ἐπί τε	τὴν	συνήθη ἕδραν ἀνῄει καὶ ἐκεῖθεν
[72, 16]	οὓς μὲν ἐφόνευεν, οἷς δὲ	τὴν	σωτηρίαν τῆς οὐσίας αὐτῶν ἐπίπρασκε.
[72, 15]	αὐτὴν καὶ τὰ στρατόπεδα Κομμοδιανά,	τήν	τε ἡμέραν ἐν ᾗ ταῦτα
[72, 12]	ὥστε καὶ τοῦ Κομμόδου προκοιτῆσαι,	τήν	τε παλλακίδα αὐτοῦ Δαμοστρατίαν γῆμαι,
[72, 15]	ἀπονέμειν ἐξ ἐπιτάγματος. Κομμοδιανὴν γοῦν	τήν	τε Ῥώμην αὐτὴν καὶ τὰ
[72, 18]	θέατρον πᾶν συμπήκτοις τισὶ διαμέτροις,	τήν	τε στέγην περίδρομον ἔχουσι καὶ
[72, 12]	τὸν Νικομηδέα τὸν πρὸ αὐτοῦ	τὴν	τιμὴν ἔχοντα ταύτην ἀποκτεῖναι πρὸς
[72, 8]	στρατιωτικῶς τε ἀεὶ καὶ περὶ	τὴν	τροφὴν καὶ περὶ πάντα τἆλλα
[72, 10]	ὀφείλων, πλὴν καθ´ ὅσον διὰ	τὴν	φιλαρχίαν αἰτιώτατος τῷ Πατέρνῳ τῷ
[72, 23]	ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν ἀλλ´ ἐς	τήνδε	τὴν συγγραφὴν ἐμβαλεῖν ἔδοξέ μοι,
[72, 4]	παραδόσεως ἀλλ´ ἐξ οἰκείας ἤδη	τηρήσεως.	ἐλθὼν δὲ ἐς τὴν Ῥώμην
[72, 10]	ἐπεφροντίκει, διαθέσθαι γε αὐτὰ ὑπὸ	τῆς	ἁβρότητος καὶ τῆς ἀπειρίας ἐδύνατο.
[72, 2]	πλήθους τῶν ἀπολλυμένων καὶ ὑπὸ	τῆς	ἀεὶ τῶν χωρίων κακώσεως ἔτι
[72, 10]	αὐτὰ ὑπὸ τῆς ἁβρότητος καὶ	τῆς	ἀπειρίας ἐδύνατο. καὶ οἱ Καισάρειοι
[72, 10]	διήγαγε, τοῦ δὲ Κομμόδου καὶ	τῆς	ἀρχῆς αὐτοῦ πᾶσαν ἀσφάλειαν ἐποιεῖτο.
[72, 11]	ἠθέλησεν ἐπιορκῆσαι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι	τῆς	ἀρχῆς· καὶ μετὰ τοῦτο τῆς
[72, 8]	ἐπὶ πλέον δὲ τοῦτο ἐκ	τῆς	ἀσιτίας ἠσκήκει. τά τε γὰρ
[72, 1]	ἠπείχθη, μισόπονός τε ὢν καὶ	τῆς	ἀστικῆς ῥᾳστώνης ἐπιθυμῶν. ~ὅτι οἱ
[72, 11]	τῆς ἀρχῆς· καὶ μετὰ τοῦτο	τῆς	Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας ἕνα τῶν παρέδρων
[72, 12]	νεὼν τοῦ Κομμόδου ποιήσασθαι παρὰ	τῆς	βουλῆς ἔλαβον. ὁ δ´ οὖν
[72, 15]	Ῥώμην ἀθάνατον εὐτυχῆ κολωνίαν οἰκουμένην	τῆς	γῆς (καὶ γὰρ ἄποικον αὐτὴν
[72, 6]	τἆλλα ἐξ ἐπιτηδεύσεως αὐτῷ ἐῴκει,	τῆς	δὲ δὴ παιδείας αὐτοῦ οὐ
[72, 2]	καταδεεστέρων πρέσβεις πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ	τῆς	εἰρήνης ἔπεμψαν. καὶ ἐξεργάσασθαι αὐτοὺς
[72, 6]	ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ	τῆς	ἐς αὐτὸν φερούσης θανατηφόρου ψήφου
[72, 4]	γάρ τι ἐν αὐτῇ τῇ	τῆς	ἐσόδου στενοχωρίᾳ ἀνατείνας, ἰδού" ἔφη,
[72, 7]	νήπιος ὢν ἱστόρηται τοὺς ὑπὸ	τῆς	Ἥρας ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ δράκοντας ἀποπνῖ–
[72, 18]	μή μέ τις κηλιδοῦν τὸν	τῆς	ἱστορίας ὄγκον, ὅτι καὶ τὰ
[72, 7]	εἶδον. ἔστιν ἐν Μαλλῷ πόλει	τῆς	Κιλικίας Ἀμφιλόχου χρηστήριον, καὶ χρᾷ
[72, 7]	συμβαλεῖν, τῷ πατρὶ συνὼν ἄρχοντι	τῆς	Κιλικίας, πρὶν πυθέσθαι τούς τε
[72, 4]	καὶ αὐτῇ ταύτῃ καὶ τῇ	τῆς	κόρης μητρί, καὶ διὰ ταῦτα
[72, 18]	μόνος, ἄνωθεν ἀπὸ τῆς περιβολῆς	τῆς	κρηπῖδος ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε· διείληπτο γὰρ
[72, 22]	τὴν ἑορτὴν ἐχόντων, φάρμακον διὰ	τῆς	Μαρκίας ἐν κρέασι βοείοις αὐτῷ
[72, 14]	σφαγέας παρόντας ᾔσθετο, ἐκείνους τε	τῆς	νυκτὸς ἐφόνευσε, καὶ τῶν Ἐμεσηνῶν,
[72, 3]	προσόρων μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ	τῆς	οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ μέλλοντας τοῖς
[72, 15]	Σαρματικὸς Γερμανικὸς μέγιστος Βρεττανικός, εἰρηνοποιὸς	τῆς	οἰκουμένης {εὐτυχὴς} ἀνίκητος, Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς,
[72, 16]	ἐφόνευεν, οἷς δὲ τὴν σωτηρίαν	τῆς	οὐσίας αὐτῶν ἐπίπρασκε. καὶ τέλος
[72, 12]	ἀφανεστάτου ὅτι ἐς τὸ συνέδριον	τῆς	οὐσίας στερηθεὶς ἐξωρίσθη. ταῦτά τε
[72, 8]	ἐπιχωρίων ἐσθίειν, ἀλλ´ ἵν´ ὑπὸ	τῆς	παλαιότητος αὐτῶν μὴ δύνηται μηδὲ
[72, 18]	ἑκατὸν αὐτὸς μόνος, ἄνωθεν ἀπὸ	τῆς	περιβολῆς τῆς κρηπῖδος ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε·
[72, 13]	τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διὰ πάσης	τῆς	πόλεως ἐπὶ {τοῦ} κοντοῦ περιήνεγκαν,
[72, 1]	ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ δὲ δὴ	τῆς	πολλῆς ἁπλότητος καὶ προσέτι καὶ
[72, 3]	τεσσαράκοντα στάδια τῆς χώρας σφῶν	τῆς	πρὸς τῇ Δακίᾳ οὔσης. ὁ
[72, 8]	μηδὲ τῶν ἄρτων διαπιμπλᾶται, ἐκ	τῆς	Ῥώμης αὐτοὺς μετεπέμπετο, οὐχ ὡς
[72, 23]	ἀπ´ ἀρχῆς τοῖς Ῥωμαίοις μέχρι	τῆς	Σεουήρου μεταλλαγῆς πραχθέντα ἐν ἔτεσι
[72, 19]	ὑπό τε τοῦ ὄχλου καὶ	τῆς	στενοχωρίας ἐμπελασθέντες αὐτοῖς. ~τοιαύτη μὲν
[72, 11]	πάντα τὸν τρόπον αὐτοῦ δηλώσω.	τῆς	τε Γερμανίας ποτὲ ἄρχων τὸ
[72, 23]	ἱστορίαν καὶ οὐδαμῶς ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον	τῆς	τοῦ βίου διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν,
[72, 24]	καὶ προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ δὲ	τῆς	τοῦ Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα τάδε
[72, 12]	δ´ οὖν Κλέανδρος μέγας ὑπὸ	τῆς	τύχης ἀρθεὶς καὶ ἐχαρίσατο καὶ
[72, 8]	αὐτοῦ κακῶς ἔχοντα ῥᾳδίως ὑπὸ	τῆς	τῶν ἄρτων ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε
[72, 2]	ἵνα μήτε πολλάκις μήτε πολλαχοῦ	τῆς	χώρας ἀθροίζωνται, ἀλλ´ ἅπαξ ἐν
[72, 3]	ποτὲ μήτ´ ἐννεμεῖν τεσσαράκοντα στάδια	τῆς	χώρας σφῶν τῆς πρὸς τῇ
[72, 11]	τοῖς πάνυ τιμηθείς, καὶ τῇ	τῆς	ψυχῆς ἀρετῇ καὶ τῇ τῶν
[72, 20]	οἳ παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο τὸ μέν	τι	αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις, τὸ δὲ
[72, 7]	καὶ φυγόντος, εἶτα φωραθέντος, οὔτε	τι	ἀκοῦσαι καίτοι πολλὰ μηνύσειν ὑπισχνουμένου
[72, 18]	ἀποκρύψασθαι, ἀλλὰ καὶ αὐτά, ὥσπερ	τι	ἄλλο τῶν μεγίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων,
[72, 6]	ὡς μέντοι καὶ τῶν Ἑλληνικῶν	τι	αὐτὸν ὁ Περτίναξ, ὧν ἐκεῖνος
[72, 10]	καὶ οὔτ´ ἀρχὴν τῶν τοιούτων	τι	αὐτῷ ἔμελεν, οὔτ´ εἰ καὶ
[72, 6]	πολλοὶ δὲ ὡς καὶ συνεγνωκότες	τι	αὐτῷ ἢ καὶ ὑποδεδεγμένοι πῃ
[72, 9]	ἐπύθετο τί ταῦτα, ὦ συστρατιῶται;	τί	βουλόμενοι πάρεστε; εἰπόντων δὲ αὐτῶν
[72, 11]	ἀποκτεῖναι ἐθέλετε· τί οὖν μέλλετε;	τί	δὲ ἀναβάλλεσθε, ἐξὸν ὑμῖν ἤδη
[72, 18]	ὅτι μηδένα ἄλλον οἶδα τῶν	τι	δυναμένων ἐς συγγραφὴν ἀξίαν λόγου
[72, 4]	Κλαύδιος Πομπηιανὸς ἐπεβούλευσε· ξίφος γάρ	τι	ἐν αὐτῇ τῇ τῆς ἐσόδου
[72, 17]	δὲ οὖς τῶν δὲ ἄλλο	τι)	ἐν δὲ τῷ κοινῷ ἄνευ
[72, 11]	οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον δέ	τι	ἐπιθεὶς ἐς τὴν Ῥώμην ἀπέπεμψεν.
[72, 7]	τῇ Ῥώμῃ παρέσχετο. ἔστι δέ	τι	καὶ δημωφελὲς ὑπ´ αὐτοῦ πραχθέν·
[72, 5]	πᾶν εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ ὅ	τι	καὶ ἐβούλετο, ἅτε καὶ ἐλλογιμώτατος
[72, 9]	ἐν Βρεττανίᾳ τοίνυν ὑπάρχοντες, ἐπειδή	τι	καὶ ἐπετι μήθησαν ἐφ´ οἷς
[72, 4]	ἄλλα τέ τινα ἀπελήρησε, καί	τι	καὶ τοιοῦτον ἐν τοῖς αὑτοῦ
[72, 22]	ἐχρῆτο, φθαρῆναι, ἀλλὰ καὶ ἐξήμεσέ	τι	κἀκ τούτου ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει
[72, 10]	κορυφαῖος ὁ Κλέανδρος) οὐδὲν ὅ	τι	κακὸν οὐκ ἔδρων, πωλοῦντες πάντα,
[72, 19]	καθ´ ὅσον ἐκεῖνοι μὲν ὀλίγον	τι	λαμβάνοντες ἐσίασι, τῷ δὲ δὴ
[72, 13]	δῆμος παραλαβὼν αὐτὰ οὐδὲν ὅ	τι	οὐκ ἐξέκραγε, καὶ τέλος καταπηδήσας
[72, 11]	ἔφη ὅτι με ἀποκτεῖναι ἐθέλετε·	τί	οὖν μέλλετε; τί δὲ ἀναβάλλεσθε,
[72, 13]	ἕβδομον τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός	τι	παιδίων ἐς τὸν ἱππόδρομον ἐσέδραμε,
[72, 23]	συγγραφὴν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε. βιβλίον	τι	περὶ τῶν ὀνειράτων καὶ τῶν
[72, 9]	προστατεῖν. οἱ οὖν στρατιῶται, ὁπότε	τι	σφίσι μὴ καταθύμιον ἀπαντήσαι, τὴν
[72, 9]	ἀπήντησέ τε αὐτοῖς καὶ ἐπύθετο	τί	ταῦτα, ὦ συστρατιῶται; τί βουλόμενοι
[72, 21]	ἦν· ἔπραξε δὲ καὶ ἕτερόν	τι	τοιόνδε πρὸς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς,
[72, 19]	δικτύοις αὐτῷ προσφερόμενα, κατέκοπτε, καὶ	τίγριν	ἔσφαξεν ἵππον τε ποτάμιον καὶ
[72, 11]	τοῦ Μάρκου ἐν τοῖς πάνυ	τιμηθείς,	καὶ τῇ τῆς ψυχῆς ἀρετῇ
[72, 12]	Νικομηδέα τὸν πρὸ αὐτοῦ τὴν	τιμὴν	ἔχοντα ταύτην ἀποκτεῖναι πρὸς πολλοῖς
[72, 16]	παῖδας δύο χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ	τινὰ	ἀπαρχήν, κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν οἱ
[72, 4]	τὴν γερουσίαν διαλεχθεὶς ἄλλα τέ	τινα	ἀπελήρησε, καί τι καὶ τοιοῦτον
[72, 7]	παιδείας ὑπεροχὴν ἢ δι´ ἄλλην	τινὰ	ἀρετὴν διεχρήσατο. ὅτι ὁ Κόμμοδος
[72, 20]	συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας δρακόντων τέ	τινα	αὐτοῖς εἴδη περὶ τὰ γόνατα
[72, 3]	τοῖς ἄλλοις βοηθήσειν ὑπηγάγετο, γῆν	τινα	αὐτοῖς ἐν τῇ Δακίᾳ τῇ
[72, 22]	ἠπείλει τινά, οὕτω δὴ Νάρκισσόν	τινα	γυμναστὴν ἐπέπεμψαν αὐτῷ, καὶ δι´
[72, 17]	οἴκοι μὲν ὥστε καὶ φονεύειν	τινά	(ἐν ξυρῷ τε ἑτέρων, ὡς
[72, 5]	ἄλλους τε μετ´ αὐτῶν καί	τινα	καὶ γυναῖκα εὐπατρίδα ἀπέσφαξεν. καίτοι
[72, 2]	ἔλαβον, ἀποδῶσιν αὐτῷ, καὶ σῖτόν	τινα	κατ´ ἔτος τακτὸν τελῶσιν, ὃν
[72, 8]	καὶ πολλὰ κακουργούντων, στρατηγόν τέ	τινα	μετὰ τῶν στρατιωτῶν οὓς εἶχε
[72, 22]	κἀκ τούτου ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει	τινά,	οὕτω δὴ Νάρκισσόν τινα γυμναστὴν
[72, 2]	ὕστερον αὐτοῖς ἀφῆκεν. ὅπλα τέ	τινα	παρ´ αὐτῶν ἔλαβε, καὶ στρατιώτας
[72, 7]	ταῦτα τὸν Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον	τινὰ	πνιγέντας, ὥσπερ καὶ ὁ Ἡρακλῆς
[72, 14]	κἂν ἐξέφυγεν, εἰ μὴ παιδικά	τινα	συνεπῆκτο· αὐτὸς μὲν γὰρ κράτιστα
[72, 22]	καὶ ῥόπαλον δοὺς λέοντά τέ	τινα	χαλκοῦν ὑποθεὶς ὡς Ἡρακλεῖ ἐοικέναι,
[72, 12]	καὶ ἐς βαλανεῖα ἄλλα τέ	τινα	χρήσιμα καὶ ἰδιώταις καὶ πόλεσιν
[72, 20]	ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι τοξεῦσαί	τινας	ἐθελήσει ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς τὰς
[72, 13]	Κλεάνδρου καταρώμενος. καὶ ὃς στρατιώτας	τινὰς	ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψε, καὶ ἔτρωσάν
[72, 13]	ἐπὶ {τοῦ} κοντοῦ περιήνεγκαν, καί	τινας	καὶ ἄλλους τῶν μέγα ἐπ´
[72, 13]	ἐπ´ αὐτοὺς ἔπεμψε, καὶ ἔτρωσάν	τινας	καὶ ἀπέκτειναν· οὐ μέντοι καὶ
[72, 2]	αὐτοῖς τῶν κατ´ ἔτος διδόναι	τινάς.	προσεπέταξε μέντοι σφίσιν ἵνα μήτε
[72, 8]	ἀναγνωσθῆναι. ~ἐγένοντο δὲ καὶ πόλεμοί	τινες	αὐτῷ πρὸς τοὺς ὑπὲρ τὴν
[72, 19]	ἕνα οἱ συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ	τινες	καὶ τοὺς οὐδὲν προσήκοντάς σφισιν,
[72, 12]	ἡγεμονίας, πάντα πράγματα. καὶ ἤδη	τινὲς	πάντα τὰ ὑπάρχοντά σφισιν ἀναλώσαντες
[72, 8]	ὡς εἰπεῖν συνέγραφε, καὶ προσέταττέ	τινι	ἄλλο ἄλλῃ ὥρᾳ κομίζειν τισίν,
[72, 4]	ὁ Κόμμοδος, ἐπὶ μοιχείᾳ δή	τινι	ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ δὲ τοῦ
[72, 11]	ἐκ τούτου δεινὸν ὑπ´ ἄλλου	τινὸς	ἔπαθεν, ἀλλ´ αὐτομάτῳ θανάτῳ ἐχρήσατο,
[72, 24]	τε νύκτωρ ἀρθὲν ἐξ οἰκίας	τινὸς	καὶ ἐς τὸ Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν
[72, 2]	καὶ ἐς τόπον ἕνα ἑκατοντάρχου	τινὸς	Ῥωμαίου παρόντος, πρὸς δὲ καὶ
[72, 20]	ὑπὸ νόσου ἢ καὶ ἑτέρας	τινὸς	συμφορᾶς ἐστερημένους ἀθροίσας δρακόντων τέ
[72, 19]	ἀποθνήσκειν. καὶ δή ποτε βραδυνάντων	τινῶν	περὶ τὰς σφαγὰς τούς τε
[72, 4]	~καὶ ἐπεβουλεύθη μὲν πολλάκις ὑπό	τινων,	πλείστους δὲ ἐφόνευσε καὶ ἄνδρας
[72, 1]	οὐκ ἔφυ, ἀλλ´ εἰ καί	τις	ἄλλος ἀνθρώπων ἄκακος, ὑπὸ δὲ
[72, 21]	καὶ πάνυ πᾶσι πάντως ἀπαλλαγή	τις	αὐτοῦ γενήσεσθαι ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ γέ
[72, 6]	ἀπέφυγεν, οὐδεὶς οἶδεν· ἕτερος δέ	τις	ἐτόλμησε μετὰ τὸν τοῦ Κομμόδου
[72, 19]	ἐπαρίστερος. ἀντηγωνίζετο δὲ αὐτῷ γυμναστής	τις	ἢ καὶ μονομάχος νάρθηκα ἔχων,
[72, 13]	διαφθείρωσι. καὶ ἔσχεν οὕτως. ἱπποδρομία	τις	ἦν, μελλόντων δὲ τὸ ἕβδομον
[72, 18]	ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας" καὶ μή μέ	τις	κηλιδοῦν τὸν τῆς ἱστορίας ὄγκον,
[72, 4]	τὴν Καπρίαν ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία δέ	τις	Κουαδράτου τῶν τότε φονευθέντων ἑνὸς
[72, 13]	ἱππόδρομον ἐσέδραμε, καὶ αὐτῶν παρθένος	τις	μεγάλη καὶ βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν
[72, 21]	θέατρον εἰ μὴ τῶν αὐτοκρατόρων	τις	μεταλλάξειε, καὶ ὅτι ἐν τῇ
[72, 12]	τὴν Ῥώμην ἀπέπεμψεν. ~τοιοῦτος μέν	τις	ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν, ὁ δὲ
[72, 18]	γὰρ τὸ θέατρον πᾶν συμπήκτοις	τισὶ	διαμέτροις, τήν τε στέγην περίδρομον
[72, 14]	ἀπέθανον· βελόνας γὰρ μικρὰς δηλητηρίοις	τισὶ	φαρμάκοις ἐγχρίοντες ἐνίεσαν δι´ αὐτῶν
[72, 8]	τινι ἄλλο ἄλλῃ ὥρᾳ κομίζειν	τισίν,	ἵν´ ἐγρηγορέναι τὸν στρατηγὸν ἀεὶ
[72, 21]	ἐκίνησεν, ἐνδεικνύμενος ὅτι καὶ ἡμᾶς	τὸ	αὐτὸ τοῦτο δράσει. κἂν συχνοὶ
[72, 11]	ἐσήκουεν αὐτοῦ, ἀνέβη τε ἐπὶ	τὸ	βῆμα καὶ σιωπὴν τῷ κήρυκι
[72, 22]	αὐτῷ, κοινωσάμενοι καὶ τῇ Μαρκίᾳ	τὸ	βούλευμα. ἐν γοῦν τῇ τελευταίᾳ
[72, 13]	Κομμόδῳ, καὶ μηδενός οἱ μηνύοντος	τὸ	γινόμενον, Μαρκία ἐκείνη ἡ τοῦ
[72, 23]	κατέδαρθον, καί μοι καθεύδοντι προσέταξε	τὸ	δαιμόνιον ἱστορίαν γράφειν. καὶ οὕτω
[72, 20]	μέν τι αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις,	τὸ	δὲ καὶ δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος
[72, 14]	αὐτὸς μὲν γὰρ κράτιστα ἵππευε,	τὸ	δὲ μειράκιον καμὸν οὐχ ὑπέμεινε
[72, 19]	μὲν ἀσπίδα ἐν τῇ δεξιᾷ	τὸ	δὲ ξίφος τὸ ξύλινον ἐν
[72, 16]	δραχμὰς ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔδωκεν·	τὸ	δὲ πλεῖστον ἐς ἐκεῖνα ἃ
[72, 13]	μὲν παιδίον προσουδίσθη καὶ διεφθάρη,	τὸ	δὲ τοῦ Κλεάνδρου σῶμα παραλαβόντες
[72, 14]	αὐτῶν ἐς ἑτέρους ἐπὶ μισθῷ	τὸ	δεινόν· ὅπερ που καὶ ἐπὶ
[72, 24]	ὅτι οὐκ ἐν τῇ πόλει	τὸ	δεινὸν στήσεται, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ
[72, 8]	νήσῳ ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων τὸ τεῖχος	τὸ	διορίζον αὐτούς τε καὶ τὰ
[72, 15]	ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ τὸ ὄγδοον, ὕπατος	τὸ	ἕβδομον, πατὴρ πατρίδος, ὑπάτοις στρατηγοῖς
[72, 13]	ἱπποδρομία τις ἦν, μελλόντων δὲ	τὸ	ἕβδομον τῶν ἵππων ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός
[72, 24]	ἐξ οἰκίας τινὸς καὶ ἐς	τὸ	Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν τὰς ἀποθήκας τῶν
[72, 18]	ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες τοῦτο δὴ	τὸ	ἐν τοῖς συμποσίοις εἰωθὸς λέγεσθαι
[72, 8]	ἦν, οὐ μὴν καὶ ἡδὺς	τὸ	ἦθος ἢ φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος δὲ
[72, 21]	οὐκ ἄλλως ποιοῦμεν ἐσιόντες ἐς	τὸ	θέατρον εἰ μὴ τῶν αὐτοκρατόρων
[72, 20]	πολλοὶ μὲν οὐδὲ ἐσῆλθον ἐς	τὸ	θέατρον, εἰσὶ δ´ οἳ παρακύψαντες
[72, 21]	καὶ ἐν ταῖς μανδύαις ἐς	τὸ	θέατρον ἐσελθεῖν, ὅπερ οὐκ ἄλλως
[72, 17]	ἐνέδυνε δέ, πρὶν μὲν ἐς	τὸ	θέατρον ἐσιέναι, χιτῶνα χειριδωτὸν σηρικὸν
[72, 17]	Ἑρμοῦ σχήματι ἐσῄει τε ἐς	τὸ	θέατρον, καὶ ἀπορρίψας τὰ ἄλλα
[72, 18]	κρηπῖδος ἀκοντίζων, ἀπέκτεινε· διείληπτο γὰρ	τὸ	θέατρον πᾶν συμπήκτοις τισὶ διαμέτροις,
[72, 4]	ἦν, ἐσιόντι δὲ αὐτῷ ἐς	τὸ	θέατρον τὸ κυνηγετικὸν Κλαύδιος Πομπηιανὸς
[72, 15]	νικῶν· οὕτω καθ´ ὑπερβολὴν ἐμεμήνει	τὸ	κάθαρμα. καὶ τῇ βουλῇ οὕτως
[72, 24]	ἐγένετο· ἀετοί τε γὰρ περὶ	τὸ	Καπιτώλιον πολλοὶ καὶ ἔξεδροι ἐπλανῶντο,
[72, 21]	ὅτι ἐν τῇ τελευταίᾳ ἡμέρᾳ	τὸ	κράνος αὐτοῦ κατὰ τὰς πύλας
[72, 4]	δὲ αὐτῷ ἐς τὸ θέατρον	τὸ	κυνηγετικὸν Κλαύδιος Πομπηιανὸς ἐπεβούλευσε· ξίφος
[72, 6]	ἀνήρετο, πλεῖστον ἐσφάλη, μηδὲ συνεῖναι	τὸ	λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω που τὸ
[72, 6]	τὸ λεγόμενον δυνηθείς. οὕτω που	τὸ	μὲν εἶδος ἐκ φύσεως καὶ
[72, 13]	χερσὶν ἐτρέφετο, σφαγῆναι κελεῦσαι. καὶ	τὸ	μὲν παιδίον προσουδίσθη καὶ διεφθάρη,
[72, 11]	τῆς τε Γερμανίας ποτὲ ἄρχων	τὸ	μὲν πρῶτον οἴκοι καθ´ ἑαυτὸν
[72, 20]	εἰσὶ δ´ οἳ παρακύψαντες ἀπηλλάττοντο	τὸ	μέν τι αἰσχυνόμενοι τοῖς ποιουμένοις,
[72, 21]	χειρὶ ἐκείνην καὶ τῇ δεξιᾷ	τὸ	ξίφος ᾑματωμένον ἀνατείνας, καὶ εἶπε
[72, 19]	τῇ δεξιᾷ τὸ δὲ ξίφος	τὸ	ξύλινον ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἔχων·
[72, 15]	δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ	τὸ	ὄγδοον, ὕπατος τὸ ἕβδομον, πατὴρ
[72, 15]	Ῥωμαῖος Ἡρακλῆς, ἀρχιερεύς, δημαρχικῆς ἐξουσίας	τὸ	ὀκτωκαιδέκατον, αὐτοκράτωρ τὸ ὄγδοον, ὕπατος
[72, 13]	αὐτίκα καὶ τὸν Κλέανδρον καὶ	τὸ	παιδίον αὐτοῦ, ὃ καὶ ἐν
[72, 24]	Ἀραβίων φορτίων ἐπενείματο, ἔς τε	τὸ	παλάτιον μετεωρισθὲν ἐσῆλθε καὶ πολλὰ
[72, 3]	οὐκ εἰρήνην ἀλλὰ ἀνοχὴν ἐς	τὸ	παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον· τότε δέ,
[72, 10]	πάντα, ὑβρίζοντες, ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος δὲ	τὸ	πλεῖστον τοῦ βίου περί τε
[72, 13]	ἐκείνη ἡ τοῦ Κουαδράτου ἐσήγγειλε	τὸ	πραττόμενον· καὶ ὁ Κόμμοδος οὕτως
[72, 1]	συνοῦσι, καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἀγνοίᾳ	τὸ	πρῶτον τοῦ κρείττονος ἁμαρτὼν ἐς
[72, 20]	στενοχωρίας ἐμπελασθέντες αὐτοῖς. ~τοιαύτη μὲν	τὸ	σύμπαν ἡ θέα ἐκείνη τέσσαρσι
[72, 12]	Σόλωνος ἀνδρὸς ἀφανεστάτου ὅτι ἐς	τὸ	συνέδριον τῆς οὐσίας στερηθεὶς ἐξωρίσθη.
[72, 6]	τούτου ὁ μὲν ἀμείβων ἀεὶ	τὸ	σχῆμα καὶ τὴν ἐσθῆτα ἄλλοτε
[72, 6]	καὶ κατέπεσεν ἀπ´ αὐτοῦ ἐπίτηδες,	τό	τε αἷμα ἤμεσεν ὡς ἴδιον,
[72, 17]	ὁ Ἑρμῆς. ἡ γὰρ λεοντῆ	τό	τε ῥόπαλον ἔν τε ταῖς
[72, 19]	ἡμέρᾳ αὐτὸς πάντας σφᾶς κάτωθεν,	τό	τε τοῦ Ἑρμοῦ σχῆμα πᾶν
[72, 8]	ἐν τῇ νήσῳ ἐθνῶν ὑπερβεβηκότων	τὸ	τεῖχος τὸ διορίζον αὐτούς τε
[72, 22]	τῷ μὲν οὖν Κομμόδῳ τοῦτο	τὸ	τέλος ἐγένετο ἔτη δώδεκα καὶ
[72, 19]	τοτὲ μὲν βοτά, κάτω ἐς	τὸ	τοῦ κύκλου ἔδαφος καταβαίνων ἄνωθεν,
[72, 22]	αὐτοῦ γενήσεσθαι ἐνομίζετο. ~ἀπέθανέ γέ	τοι,	μᾶλλον δὲ ἀνῃρέθη, οὐκ ἐς
[72, 23]	τούτων τὴν συγγραφὴν ἐξ αἰτίας	τοιᾶσδε.	βιβλίον τι περὶ τῶν ὀνειράτων
[72, 4]	πηλὸν βαθὺν ἐμπεσόντα ἱππεύων ἐρρύσατο.	τοιαῦτα	μὲν τὰ σεμνολογήματα αὐτοῦ ἦν,
[72, 20]	τὸν τοῦ Μάρκου παῖδα ἐπιδεῖν	τοιαῦτα	ποιοῦντα. πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις
[72, 18]	ἱστορίας ὄγκον, ὅτι καὶ τὰ	τοιαῦτα	συγγράφω, νομίσῃ. ἄλλως μὲν γὰρ
[72, 20]	καὶ τῆς στενοχωρίας ἐμπελασθέντες αὐτοῖς.	~τοιαύτη	μὲν τὸ σύμπαν ἡ θέα
[72, 9]	αὐτῷ. καὶ οἱ ἐν Βρεττανίᾳ	τοίνυν	ὑπάρχοντες, ἐπειδή τι καὶ ἐπετι
[72, 7]	αὐτὸς ἤκουσα παρών, καὶ ἕτερον	τοιόνδε	εἶδον. ἔστιν ἐν Μαλλῷ πόλει
[72, 21]	ἔπραξε δὲ καὶ ἕτερόν τι	τοιόνδε	πρὸς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἐξ
[72, 4]	τινα ἀπελήρησε, καί τι καὶ	τοιοῦτον	ἐν τοῖς αὑτοῦ ἐπαίνοις εἶπεν,
[72, 17]	ἐκ χρυσοῦ πεποιημένον, κηρύκειόν τε	τοιοῦτον	φέρων ὁποῖον ὁ Ἑρμῆς. ἡ
[72, 12]	ἐπιθεὶς ἐς τὴν Ῥώμην ἀπέπεμψεν.	~τοιοῦτος	μέν τις ὁ Οὐικτωρῖνος ἦν,
[72, 8]	διαγρυπνεῖν δοκῇ. Μάρκελλος μὲν δὴ	τοιοῦτος	ὢν τούς τε βαρβάρους τοὺς
[72, 21]	τὸν τοῦ γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα.	τοιούτων	δ´ οὖν τούτων γενομένων παρεμυθήσατο
[72, 10]	προσεῖχε, καὶ οὔτ´ ἀρχὴν τῶν	τοιούτων	τι αὐτῷ ἔμελεν, οὔτ´ εἰ
[72, 3]	τῆς οἰκείας ἐκπεσόντας καὶ μέλλοντας	τοῖς	ἄλλοις βοηθήσειν ὑπηγάγετο, γῆν τινα
[72, 2]	ἐπειγόμενος ἐσπείσατο αὐτοῖς ἐπί τε	τοῖς	ἄλλοις ἐφ´ οἷς ὁ πατὴρ
[72, 21]	πᾶσι κοινὸς καὶ ἡμῖν καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἦν· ἔπραξε δὲ καὶ
[72, 20]	ἐπιδεῖν τοιαῦτα ποιοῦντα. πρὸς γὰρ	τοῖς	ἄλλοις καὶ ἐπεβοῶμεν τά τε
[72, 19]	τοῦτο καὶ τἆλλα ἐξ ἴσου	τοῖς	ἄλλοις μονομάχοις ἐποίει, πλὴν καθ´
[72, 4]	καί τι καὶ τοιοῦτον ἐν	τοῖς	αὑτοῦ ἐπαίνοις εἶπεν, ὅτι τὸν
[72, 1]	καὶ συμβουλίαις χαίρειν εἰπών, καὶ	τοῖς	βαρβάροις σπεισάμενος, ἐς τὴν Ῥώμην
[72, 2]	ἵνα μήτε τοῖς Ἰάζυξι μήτε	τοῖς	Βούροις μήτε τοῖς Οὐανδίλοις πολεμῶσιν.
[72, 3]	τὴν ἀποτετμημένην ὄντα ἐξέλιπεν ~ὅτι	τοῖς	Βούροις ὁ Κόμμοδος εἰρήνην ἔδωκε
[72, 16]	αὐτῶν ἐπίπρασκε. καὶ τέλος ἐν	τοῖς	γενεθλίοις τοῖς ἑαυτοῦ ἡμᾶς τε
[72, 22]	ὡς Ἡρακλεῖ ἐοικέναι, ἐπέγραψε πρὸς	τοῖς	δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις καὶ τοῦτο,
[72, 16]	καὶ τέλος ἐν τοῖς γενεθλίοις	τοῖς	ἑαυτοῦ ἡμᾶς τε καὶ τὰς
[72, 17]	ὁδοῖς προεφέρετο αὐτοῦ, καὶ ἐν	τοῖς	θεάτροις ἐπὶ δίφρου ἐπιχρύσου, εἴτε
[72, 2]	πρὸς δὲ καὶ ἵνα μήτε	τοῖς	Ἰάζυξι μήτε τοῖς Βούροις μήτε
[72, 2]	Ἰάζυξι μήτε τοῖς Βούροις μήτε	τοῖς	Οὐανδίλοις πολεμῶσιν. ἐπὶ μὲν τούτοις
[72, 11]	καὶ ὑπὸ τοῦ Μάρκου ἐν	τοῖς	πάνυ τιμηθείς, καὶ τῇ τῆς
[72, 5]	καὶ μηδὲν νεώτερον ἐνενόουν, ἄχθεσθαι	τοῖς	παροῦσι. καὶ οὕτως αὐτοί, ὥσπερ
[72, 20]	ἀπηλλάττοντο τὸ μέν τι αἰσχυνόμενοι	τοῖς	ποιουμένοις, τὸ δὲ καὶ δεδιότες,
[72, 23]	δὲ πάντα τὰ ἀπ´ ἀρχῆς	τοῖς	Ῥωμαίοις μέχρι τῆς Σεουήρου μεταλλαγῆς
[72, 23]	δὴ καὶ τἆλλα πάντα τὰ	τοῖς	Ῥωμαίοις προσήκοντα συνθεῖναι ἐπεθύμησα· καὶ
[72, 9]	ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε τὸν ἔπαρχον	τοῖς	στρατιώταις ὧν ἦρχεν, οὐδὲ ἐτόλμησε
[72, 18]	πάντες τοῦτο δὴ τὸ ἐν	τοῖς	συμποσίοις εἰωθὸς λέγεσθαι ἐξεβοήσαμεν, ζήσειας"
[72, 1]	καὶ προσέτι καὶ δειλίας ἐδούλευσε	τοῖς	συνοῦσι, καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἀγνοίᾳ
[72, 23]	καθίσταμαι ἔγραψα. καὶ ἐπειδή γε	τοῖς	τε ἄλλοις καὶ αὐτῷ τῷ
[72, 15]	ἐν Ἡρακλέους σχήματι ἔστησαν. καὶ	τὸν	αἰῶνα τὸν ἐπ´ αὐτοῦ χρυσοῦν
[72, 20]	ἀποσφαγῆναι ἐπὶ τούτῳ μᾶλλον ἢ	τὸν	αὐτοκράτορα τὸν τοῦ Μάρκου παῖδα
[72, 15]	ἄλλοτε ἄλλα μετελάμβανε τῶν ὀνομάτων,	τὸν	δ´ Ἀμαζόνιον καὶ τὸν Ὑπεραίροντα
[72, 4]	τῷ Πομπηιανῷ· ὅθεν καὶ ἀνέπεισε	τὸν	εἰρημένον ἐπιθέσθαι τῷ Κομμόδῳ, καὶ
[72, 17]	χρυσῷ κατάπαστον, χλαμύδα τε ὁμοίαν	τὸν	Ἑλληνικὸν τρόπον λαμβάνων, καὶ στέφανον
[72, 15]	σχήματι ἔστησαν. καὶ τὸν αἰῶνα	τὸν	ἐπ´ αὐτοῦ χρυσοῦν τε ὀνομάζεσθαι
[72, 9]	δεινῶς αὐτὸν ἐμίσει, καὶ ἐξέδωκε	τὸν	ἔπαρχον τοῖς στρατιώταις ὧν ἦρχεν,
[72, 7]	τοῦ Κομμόδου, ὃς μετὰ ταῦτα	τὸν	Ἡρακλέα ἐζήλωσε, τρόπον τινὰ πνιγέντας,
[72, 13]	ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός τι παιδίων ἐς	τὸν	ἱππόδρομον ἐσέδραμε, καὶ αὐτῶν παρθένος
[72, 13]	ἐπηύξησεν, ἵν´ ὡς αἰτιώτατον αὐτῆς	τὸν	Κλέανδρον ἀπὸ τῶν κλεμμάτων ὄντα
[72, 13]	δειλότατος ὤν, ὥστε αὐτίκα καὶ	τὸν	Κλέανδρον καὶ τὸ παιδίον αὐτοῦ,
[72, 13]	καὶ τέλος καταπηδήσας ὥρμησε πρὸς	τὸν	Κόμμοδον ἐν τῷ Κυιντιλίῳ προαστείῳ
[72, 5]	Κυιντιλίους, τόν τε Κονδιανὸν καὶ	τὸν	Μάξιμον· μεγάλην γὰρ εἶχον δόξαν
[72, 12]	Δαμοστρατίαν γῆμαι, καὶ τὸν Σαώτερον	τὸν	Νικομηδέα τὸν πρὸ αὐτοῦ τὴν
[72, 22]	μονομάχοι τρέφονται προελθεῖν· καὶ γὰρ	τὸν	οἶκον τὸν πρῶτον παρ´ αὐτοῖς,
[72, 4]	τοῖς αὑτοῦ ἐπαίνοις εἶπεν, ὅτι	τὸν	πατέρα ποτὲ ἐς πηλὸν βαθὺν
[72, 9]	~Περέννιον δὲ τῶν δορυφόρων μετὰ	τὸν	Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη διὰ τοὺς
[72, 13]	αὐτὸν οὐχ οἱ στρατιῶται ὥσπερ	τὸν	Περέννιον, ἀλλ´ ὁ δῆμος. ἐγένετο
[72, 9]	καταθύμιον ἀπαντήσαι, τὴν αἰτίαν ἐπὶ	τὸν	Περέννιον ἀναφέ ροντες ἐμήνιον αὐτῷ.
[72, 12]	δὲ δὴ Κλέανδρος ὁ μετὰ	τὸν	Περέννιον μέγιστον δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη
[72, 11]	αὐτοῦ γιγνομένων ἀπεθρασύνατο, καὶ πρὸς	τὸν	Περέννιον προσελθὼν ἀκούω" ἔφη ὅτι
[72, 9]	γὰρ πρὶν ἡσύχασαν ἢ αὐτοὺς	τὸν	Περτίνακα παῦσαι) χιλίους καὶ πεντακοσίους
[72, 12]	καὶ τὸν Σαώτερον τὸν Νικομηδέα	τὸν	πρὸ αὐτοῦ τὴν τιμὴν ἔχοντα
[72, 22]	προελθεῖν· καὶ γὰρ τὸν οἶκον	τὸν	πρῶτον παρ´ αὐτοῖς, ὡς καὶ
[72, 5]	~ὅτι ὁ Κόμμοδος καὶ Ἰουλιανὸν	τὸν	Σάλουιον καὶ Πάτερνον Ταρρουτήνιον ἐς
[72, 12]	παλλακίδα αὐτοῦ Δαμοστρατίαν γῆμαι, καὶ	τὸν	Σαώτερον τὸν Νικομηδέα τὸν πρὸ
[72, 7]	καὶ οἱ Κυιντίλιοι ἀπηγχονήθησαν) καὶ	τὸν	Σέξτον φεύγοντα καὶ διωκόμενον ὑπὸ
[72, 8]	ὥρᾳ κομίζειν τισίν, ἵν´ ἐγρηγορέναι	τὸν	στρατηγὸν ἀεὶ νομίζοντες μηδὲ αὐτοὶ
[72, 5]	ἐφόνευσε δὲ καὶ τοὺς Κυιντιλίους,	τόν	τε Κονδιανὸν καὶ τὸν Μάξιμον·
[72, 18]	καὶ μή μέ τις κηλιδοῦν	τὸν	τῆς ἱστορίας ὄγκον, ὅτι καὶ
[72, 21]	τῇ τοῦ στόματος συνεχεῖ κινήσει	τὸν	τοῦ γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων
[72, 6]	ἕτερος δέ τις ἐτόλμησε μετὰ	τὸν	τοῦ Κομμόδου θάνατον Σέξτος τε
[72, 20]	τούτῳ μᾶλλον ἢ τὸν αὐτοκράτορα	τὸν	τοῦ Μάρκου παῖδα ἐπιδεῖν τοιαῦτα
[72, 11]	ἀμέλει δύο ταῦτ´ εἰπὼν πάντα	τὸν	τρόπον αὐτοῦ δηλώσω. τῆς τε
[72, 9]	γάρ σοι ἐπιβουλεύει, ἵνα αὐτοκράτορα	τὸν	υἱὸν ἀποδείξῃ" ἐπείσθη τε αὐτοῖς,
[72, 15]	ὀνομάτων, τὸν δ´ Ἀμαζόνιον καὶ	τὸν	Ὑπεραίροντα παγίως ἑαυτῷ ἔθετο ὡς
[72, 11]	πρῶτον οἴκοι καθ´ ἑαυτὸν ἐπειράθη	τὸν	ὑποστράτηγον πεῖσαι μὴ δωροδοκεῖν, ἐπεὶ
[72, 20]	δεδιότες, ἐπειδὴ λόγος διῆλθεν ὅτι	τοξεῦσαί	τινας ἐθελήσει ὥσπερ ὁ Ἡρακλῆς
[72, 2]	ἐν ἑκάστῳ μηνὶ καὶ ἐς	τόπον	ἕνα ἑκατοντάρχου τινὸς Ῥωμαίου παρόντος,
[72, 13]	~οὗτος οὖν ὁ Κλέανδρος ἐς	τοσοῦτον	ὄγκον ἀρθεὶς ἔπεσε καὶ αὐτὸς
[72, 3]	ἐς τὸ παρασκευάσασθαι λαβεῖν ἤθελον·	τότε	δέ, ἐπειδὴ ἐξετρυχώθησαν, συνηλλάγη σφίσιν
[72, 23]	αὐτῷ τῷ Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε,	τότε	δὴ καὶ τἆλλα πάντα τὰ
[72, 19]	ἐγένετο· ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις	τοτὲ	μὲν βοτά, κάτω ἐς τὸ
[72, 4]	Μαρκία δέ τις Κουαδράτου τῶν	τότε	φονευθέντων ἑνὸς παλλακή, καὶ Ἔκλεκτος
[72, 4]	Λουκίλλα οὐδὲν ἐπιεικεστέρα οὐδὲ σωφρονεστέρα	τοῦ	ἀδελφοῦ Κομμόδου ὑπάρχουσα ἤχθετο μὲν
[72, 4]	τινι ὀργισθεὶς αὐτῇ. πρὸ δὲ	τοῦ	ἀναιρεθῆναι καὶ ἀμφότεραι ἐς τὴν
[72, 6]	ἀνάληψιν τοῦ τε πλούτου καὶ	τοῦ	ἀξιώματος αὐτοῦ ὁρμῆσαι. καὶ πολλά
[72, 18]	αὐτά· ἐπειδὴ δὲ πρός τε	τοῦ	αὐτοκράτορος ἐγένετο καὶ παρὼν αὐτὸς
[72, 23]	καὶ οὐδαμῶς ἀμαυρώσοντος, ἐπίσκοπον τῆς	τοῦ	βίου διαγωγῆς, ὡς ἔοικεν, εἴληχα,
[72, 10]	ἀσελγαίνοντες. Κόμμοδος δὲ τὸ πλεῖστον	τοῦ	βίου περί τε τὰς ῥᾳστώνας
[72, 9]	διὰ τοὺς στρατιώτας στασιάσαντας ἀναιρεθῆναι.	τοῦ	γὰρ Κομμόδου ἁρματηλασίαις καὶ ἀσελγείαις
[72, 21]	τοῦ στόματος συνεχεῖ κινήσει τὸν	τοῦ	γελᾶν ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων δ´
[72, 20]	νικήσεις. ἀπ´ αἰῶνος, Ἀμαζόνιε, νικᾷς"	τοῦ	δὲ δὴ λοιποῦ δήμου πολλοὶ
[72, 10]	καὶ ἀδωρότατα καὶ σωφρονέστατα διήγαγε,	τοῦ	δὲ Κομμόδου καὶ τῆς ἀρχῆς
[72, 14]	δεινόν· ὅπερ που καὶ ἐπὶ	τοῦ	Δομιτιανοῦ ἐγεγόνει. ~καὶ οὗτοι μὲν
[72, 4]	ἡ δὲ παλλακὴ ἐγένετο, καὶ	τοῦ	Ἐκλέκτου μετὰ ταῦτα γυνή· καὶ
[72, 19]	πάντας σφᾶς κάτωθεν, τό τε	τοῦ	Ἑρμοῦ σχῆμα πᾶν μετ´ ἐπιχρύσου
[72, 17]	ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ ἐν τῷ	τοῦ	Ἑρμοῦ σχήματι ἐσῄει τε ἐς
[72, 22]	βούλευμα. ἐν γοῦν τῇ τελευταίᾳ	τοῦ	ἔτους ἡμέρᾳ, ἐν τῇ νυκτί,
[72, 14]	μὲν ὡς καὶ λέοντα ἀπὸ	τοῦ	ἵππου κατακοντίσας· ὅστις ἐπειδὴ καὶ
[72, 9]	τε αὐτοῖς, ἄλλως τε καὶ	τοῦ	Κλεάνδρου ἐνάγοντος, ὃς κωλυόμενος ὑπὸ
[72, 13]	ἐπευχόμενος, πολλὰ δὲ καὶ κατὰ	τοῦ	Κλεάνδρου καταρώμενος. καὶ ὃς στρατιώτας
[72, 13]	προσουδίσθη καὶ διεφθάρη, τὸ δὲ	τοῦ	Κλεάνδρου σῶμα παραλαβόντες οἱ Ῥωμαῖοι
[72, 9]	τἆλλα διὰ χειρὸς ἔχειν καὶ	τοῦ	κοινοῦ προστατεῖν. οἱ οὖν στρατιῶται,
[72, 22]	καὶ μηδεὶς ἀπιστήσῃ· καὶ γὰρ	τοῦ	κολοσσοῦ τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ
[72, 24]	δὲ στρατιωτῶν ὑδροφορούντων, καὶ αὐτοῦ	τοῦ	Κομμόδου ἐπελθόντος ἐκ τοῦ προαστείου
[72, 6]	δέ τις ἐτόλμησε μετὰ τὸν	τοῦ	Κομμόδου θάνατον Σέξτος τε εἶναι
[72, 8]	ἐκάκωσε, καὶ μικροῦ δεῖν ὑπὸ	τοῦ	Κομμόδου μετὰ ταῦτα διὰ τὴν
[72, 14]	ἀνῃρέθη δὲ καὶ Διονύσιος πρὸς	τοῦ	Κομμόδου, ὁ ἐπὶ τοῦ σίτου
[72, 7]	πυθέσθαι τούς τε ἀδελφοὺς ὑπὸ	τοῦ	Κομμόδου, ὃς μετὰ ταῦτα τὸν
[72, 12]	καὶ ἀγῶνα ἄγειν καὶ νεὼν	τοῦ	Κομμόδου ποιήσασθαι παρὰ τῆς βουλῆς
[72, 12]	προϊόντος οὕτως ηὐξήθη ὥστε καὶ	τοῦ	Κομμόδου προκοιτῆσαι, τήν τε παλλακίδα
[72, 4]	Ἔκλεκτος πρόκοιτος, ὁ μὲν καὶ	τοῦ	Κομμόδου πρόκοιτος ἡ δὲ παλλακὴ
[72, 24]	προχωρήσῃ, γεγράψεται. ~πρὸ δὲ τῆς	τοῦ	Κομμόδου τελευτῆς σημεῖα τάδε ἐγένετο·
[72, 13]	αὐτοῦ, ὃ καὶ ἐν ταῖς	τοῦ	Κομμόδου χερσὶν ἐτρέφετο, σφαγῆναι κελεῦσαι.
[72, 13]	διὰ πάσης τῆς πόλεως ἐπὶ	{τοῦ}	κοντοῦ περιήνεγκαν, καί τινας καὶ
[72, 13]	τὸ γινόμενον, Μαρκία ἐκείνη ἡ	τοῦ	Κουαδράτου ἐσήγγειλε τὸ πραττόμενον· καὶ
[72, 19]	ὅτι ἐφίλει ὥσπερ εἶχε διὰ	τοῦ	κράνους. καὶ μετὰ τοῦτο καὶ
[72, 1]	ὑπ´ αὐτῶν ἀγνοίᾳ τὸ πρῶτον	τοῦ	κρείττονος ἁμαρτὼν ἐς ἔθος κἀκ
[72, 7]	Σέξτον φεύγοντα καὶ διωκόμενον ὑπὸ	τοῦ	κρείττονος. πάμπολυν ἂν ὄχλον τῇ
[72, 19]	μὲν βοτά, κάτω ἐς τὸ	τοῦ	κύκλου ἔδαφος καταβαίνων ἄνωθεν, ὅσα
[72, 6]	ἄλλοτε ἄλλῃ ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ	τοῦ	λόγου τούτου (οὐ γὰρ οἷόν
[72, 6]	ἀλλήλοις. ~Κονδιανὸς δὲ Σέξτος ὁ	τοῦ	Μαξίμου υἱός, φύσει τε καὶ
[72, 11]	θανάτῳ ἐχρήσατο, καίπερ καὶ ὑπὸ	τοῦ	Μάρκου ἐν τοῖς πάνυ τιμηθείς,
[72, 20]	μᾶλλον ἢ τὸν αὐτοκράτορα τὸν	τοῦ	Μάρκου παῖδα ἐπιδεῖν τοιαῦτα ποιοῦντα.
[72, 23]	ὀνειράτων, καὶ καλὰς ἐλπίδας περὶ	τοῦ	μέλλοντος χρόνου διδοῦσάν μοι ὡς
[72, 22]	οὐκ ἠδυνήθη παραχρῆμα ὑπό τε	τοῦ	οἴνου ὑπό τε τῶν λουτρῶν,
[72, 11]	καὶ λόγων ὡς εἰπεῖν περὶ	τοῦ	ὀλέθρου αὐτοῦ γιγνομένων ἀπεθρασύνατο, καὶ
[72, 10]	αἰτιώτατος τῷ Πατέρνῳ τῷ συνάρχοντι	τοῦ	ὀλέθρου ἐγένετο· ἰδίᾳ μὲν γὰρ
[72, 4]	Πομπηιανοῦ καὶ τοῦ Περτίνακος καὶ	τοῦ	Οὐικτωρίνου· τούτους γὰρ οὐκ οἶδ´
[72, 19]	οὐδὲν προσήκοντάς σφισιν, ὑπό τε	τοῦ	ὄχλου καὶ τῆς στενοχωρίας ἐμπελασθέντες
[72, 8]	μὴ δύνηται μηδὲ σμικρῷ πλέον	τοῦ	πάνυ ἀναγκαίου φαγεῖν· τὰ γὰρ
[72, 4]	ὡς εἰπεῖν πάντας τοὺς ἐπὶ	τοῦ	πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπ´ αὐτοῦ
[72, 9]	Κλεάνδρου ἐνάγοντος, ὃς κωλυόμενος ὑπὸ	τοῦ	Περεννίου ποιεῖν ὅσα ἠβούλετο δεινῶς
[72, 10]	ταῦτα μέν μοι κατὰ παντὸς	τοῦ	περὶ αὐτὸν λόγου γέγραπται. ~ὅτι
[72, 4]	πλὴν τοῦ τε Πομπηιανοῦ καὶ	τοῦ	Περτίνακος καὶ τοῦ Οὐικτωρίνου· τούτους
[72, 2]	οὔτ´ ἄνδρας συχνοὺς ὑπό τε	τοῦ	πλήθους τῶν ἀπολλυμένων καὶ ὑπὸ
[72, 24]	αὐτοῦ τοῦ Κομμόδου ἐπελθόντος ἐκ	τοῦ	προαστείου καὶ ἐπισπέρχοντος. ἀλλ´ ἐπειδὴ
[72, 16]	ἐξαίφνης ποτὲ μετὰ μεσημβρίαν ἐκ	τοῦ	προαστείου σπουδῇ ἐς τὴν Ῥώμην
[72, 19]	καὶ ἐχρῆτο τῇ ὁπλίσει τῇ	τοῦ	σεκούτορος καλουμένου, τὴν μὲν ἀσπίδα
[72, 14]	πρὸς τοῦ Κομμόδου, ὁ ἐπὶ	τοῦ	σίτου ταχθείς. γέγονε δὲ καὶ
[72, 13]	δ´ αὐτὴν Παπίριος Διονύσιος ἐπὶ	τοῦ	σίτου τεταγμένος ἐπηύξησεν, ἵν´ ὡς
[72, 21]	μὴ δάφνης φύλλα, ἃ ἐκ	τοῦ	στεφάνου εἶχον, αὐτός τε διέτραγον
[72, 21]	διατραγεῖν ἔπεισα, ἵν´ ἐν τῇ	τοῦ	στόματος συνεχεῖ κινήσει τὸν τοῦ
[72, 6]	εἶναι φῆσαι καὶ πρὸς ἀνάληψιν	τοῦ	τε πλούτου καὶ τοῦ ἀξιώματος
[72, 4]	ἐπ´ αὐτοῦ ἐκείνου ἀνθήσαντας, πλὴν	τοῦ	τε Πομπηιανοῦ καὶ τοῦ Περτίνακος
[72, 22]	σεκούτωρ ἐν τῇ νουμηνίᾳ ἐκ	τοῦ	χωρίου ἐν ᾧ οἱ μονομάχοι
[72, 2]	ἵνα τούς τε αὐτομόλους καὶ	τοὺς	αἰχμαλώτους, οὓς μετὰ ταῦτα ἔλαβον,
[72, 3]	καὶ πεντακισχιλίους κομισάμενος, καὶ ἀναγκάσας	τοὺς	ἄλλους ὀμόσαι ὥστε μήτ´ ἐνοικήσειν
[72, 21]	εἶχον, αὐτός τε διέτραγον καὶ	τοὺς	ἄλλους τοὺς πλησίον μου καθημένους
[72, 8]	δὲ τῶν στρατηγῶν γενόμενος, καὶ	τοὺς	ἄλλους τοὺς συνόντας αὐτῷ ἐγρηγορέναι
[72, 14]	ἵππον τε ἀνέβη καὶ πρὸς	τοὺς	βαρβάρους ὥρμησε. κἂν ἐξέφυγεν, εἰ
[72, 21]	ἕτερόν τι τοιόνδε πρὸς ἡμᾶς	τοὺς	βουλευτάς, ἐξ οὗ οὐχ ἥκιστα
[72, 4]	καὶ γυναῖκας, τοὺς μὲν φανερῶς	τοὺς	δὲ λάθρᾳ φαρμάκοις, καὶ ὡς
[72, 14]	Ἐμεσηνῶν, ὅθεν ἦν, τοὺς ἐχθροὺς	τοὺς	ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο, ποιήσας δὲ
[72, 8]	τοιοῦτος ὢν τούς τε βαρβάρους	τοὺς	ἐν Βρεττανίᾳ δεινῶς ἐκάκωσε, καὶ
[72, 4]	φαρμάκοις, καὶ ὡς εἰπεῖν πάντας	τοὺς	ἐπὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ
[72, 14]	καὶ παιδιῶν ἀνανεύων ἐφόνα καὶ	τοὺς	ἐπιφανεῖς ἄνδρας διεχειρίζετο· ὧν ἦν
[72, 14]	καὶ τῶν Ἐμεσηνῶν, ὅθεν ἦν,	τοὺς	ἐχθροὺς τοὺς ἑαυτοῦ πάντας προσκατεχρήσατο,
[72, 7]	παράσχοιμι, εἰ ἀκριβῶς καθ´ ἕκαστον	τοὺς	θανατωθέντας ὑπ´ αὐτοῦ γράφοιμι, ὁπόσους
[72, 10]	περί τε τὰς ῥᾳστώνας καὶ	τοὺς	ἵππους περί τε τὰς μάχας
[72, 1]	πατὴρ αὐτοῦ, πολλοὺς αὐτῷ καὶ	τοὺς	κρατίστους τῶν βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών·
[72, 5]	οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε δὲ καὶ	τοὺς	Κυιντιλίους, τόν τε Κονδιανὸν καὶ
[72, 20]	οὐκ ἔστιν ὅτε ἀπήντησεν, ἀλλὰ	τοὺς	μὲν υἱεῖς ἔπεμπεν, αὐτὸς δὲ
[72, 4]	ἐφόνευσε καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας,	τοὺς	μὲν φανερῶς τοὺς δὲ λάθρᾳ
[72, 16]	κακῶς ἐς τὰ θηρία καὶ	τοὺς	μονομάχους ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν μὲν
[72, 19]	συνδεδεμένοι, ἔσφαξαν δέ τινες καὶ	τοὺς	οὐδὲν προσήκοντάς σφισιν, ὑπό τε
[72, 16]	καὶ τὰς γυναῖκας ἡμῶν καὶ	τοὺς	παῖδας δύο χρυσοῦς ἕκαστον, ὥσπερ
[72, 21]	τε διέτραγον καὶ τοὺς ἄλλους	τοὺς	πλησίον μου καθημένους διατραγεῖν ἔπεισα,
[72, 9]	τὸν Πάτερνον ἄρχοντα συνέβη διὰ	τοὺς	στρατιώτας στασιάσαντας ἀναιρεθῆναι. τοῦ γὰρ
[72, 8]	στρατηγῶν γενόμενος, καὶ τοὺς ἄλλους	τοὺς	συνόντας αὐτῷ ἐγρηγορέναι βουλόμενος, δώδεκα
[72, 14]	ἵππου κατακοντίσας· ὅστις ἐπειδὴ καὶ	τοὺς	σφαγέας παρόντας ᾔσθετο, ἐκείνους τε
[72, 7]	ἄρχοντι τῆς Κιλικίας, πρὶν πυθέσθαι	τούς	τε ἀδελφοὺς ὑπὸ τοῦ Κομμόδου,
[72, 19]	βραδυνάντων τινῶν περὶ τὰς σφαγὰς	τούς	τε ἀντιπάλους συνέδησεν ἀλλήλοις καὶ
[72, 2]	πατὴρ αὐτοῦ συνετέθειτο, καὶ ἵνα	τούς	τε αὐτομόλους καὶ τοὺς αἰχμαλώτους,
[72, 8]	Μάρκελλος μὲν δὴ τοιοῦτος ὢν	τούς	τε βαρβάρους τοὺς ἐν Βρεττανίᾳ
[72, 16]	κατ´ ἔτος ἐκέλευσέν οἱ ἀποφέρειν,	τούς	τε ἐν ταῖς ἄλλαις ἁπάσαις
[72, 5]	ὢν καὶ στρατιὰν μεγάλην ἐπιτετραμμένος	τούς	τε στρατιώτας ἀνηρτημένος, πρᾶξαι, οὐδὲν
[72, 20]	ὁ λόγος, ἐπειδή ποτε πάντας	τοὺς	τῶν ποδῶν ἐν τῇ πόλει
[72, 5]	Σάλουιον καὶ Πάτερνον Ταρρουτήνιον ἐς	τοὺς	ὑπατευκότας κατειλεγμένον, ἄλλους τε μετ´
[72, 22]	γὰρ Κόμμοδος ἀμφοτέρους ἀνελεῖν ἐβούλετο	τοὺς	ὑπάτους, Ἐρύκιόν τε Κλᾶρον καὶ
[72, 8]	καὶ πόλεμοί τινες αὐτῷ πρὸς	τοὺς	ὑπὲρ τὴν Δακίαν βαρβάρους, ἐν
[72, 7]	Ἡρακλῆς ἔτι νήπιος ὢν ἱστόρηται	τοὺς	ὑπὸ τῆς Ἥρας ἐπιπεμφθέντας αὐτῷ
[72, 6]	αἷμα λαγὼ ἔπιε, καὶ μετὰ	τοῦτ´	ἐπί τε ἵππον ἀνέβη καὶ
[72, 17]	τοῦτο ποιῶν· οἴκοι δὲ συνεχῶς	τοῦτ´	ἔπραττε, τῇ πρασίνῳ σκευῇ χρώμενος.
[72, 16]	ὁ θεός (καὶ γὰρ καὶ	τοῦτ´	ἤκουεν) ἐξαίφνης ποτὲ μετὰ μεσημβρίαν
[72, 23]	ὡς ἔοικεν, εἴληχα, καὶ διὰ	τοῦτο	αὐτῇ ἀνάκειμαι. συνέλεξα δὲ πάντα
[72, 18]	δῆμος καὶ ἡμεῖς παραχρῆμα πάντες	τοῦτο	δὴ τὸ ἐν τοῖς συμποσίοις
[72, 21]	ὅτι καὶ ἡμᾶς τὸ αὐτὸ	τοῦτο	δράσει. κἂν συχνοὶ παραχρῆμα ἐπ´
[72, 8]	ὑπνομαχεῖν πεφυκώς, ἐπὶ πλέον δὲ	τοῦτο	ἐκ τῆς ἀσιτίας ἠσκήκει. τά
[72, 19]	δὲ ταῦτα ἀπηλλάττετο, καὶ μετὰ	τοῦτο	ἐξ ἀρίστου ἐμονομάχει. ἤσκει δὲ
[72, 19]	τέρατος λόγῳ ἔσχομεν. καὶ μετὰ	τοῦτο	ἐπί τε τὴν συνήθη ἕδραν
[72, 1]	προήχθη. καί μοι δοκεῖ καὶ	τοῦτο	καὶ ὁ Μᾶρκος σαφῶς προγνῶναι.
[72, 19]	διὰ τοῦ κράνους. καὶ μετὰ	τοῦτο	καὶ οἱ ἄλλοι ἐμάχοντο. καὶ
[72, 12]	ἐκεῖνος μέγιστον ἠδυνήθη, καὶ διὰ	τοῦτο	καὶ οἱ Νικομηδεῖς καὶ ἀγῶνα
[72, 23]	αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο. ~πόλεμοι δὲ μετὰ	τοῦτο	καὶ στάσεις μέγισται συνέβησαν, συνέθηκα
[72, 19]	ὁ δῆμος ᾑρεῖτο· καὶ γὰρ	τοῦτο	καὶ τἆλλα ἐξ ἴσου τοῖς
[72, 11]	παρέδρων ὁμοιότροπόν πως ἐκείνῳ ὄντα	τοῦτο	μὲν οὐκ ἐποίησεν, ἐπὶ πλοῖον
[72, 13]	οὐ μέντοι καὶ ἀνείρχθη διὰ	τοῦτο	ὁ δῆμος, ἀλλὰ τῷ τε
[72, 23]	προσήκοντα συνθεῖναι ἐπεθύμησα· καὶ διὰ	τοῦτο	οὐκέτι ἰδίᾳ ἐκεῖνο ὑπολιπεῖν ἀλλ´
[72, 10]	οὖν οὕτως ἐσφάγη, ἥκιστα δὴ	τοῦτο	παθεῖν καὶ δι´ ἑαυτὸν καὶ
[72, 17]	ἁρματηλατῆσαι, αἰσχυνθεὶς δὲ καὶ ὀφθῆναι	τοῦτο	ποιῶν· οἴκοι δὲ συνεχῶς τοῦτ´
[72, 22]	τοῖς δηλωθεῖσιν αὐτοῦ ἐπωνύμοις καὶ	τοῦτο,	πρωτόπαλος σεκουτόρων, ἀριστερὸς μόνος νικήσας
[72, 4]	ἐσόδου στενοχωρίᾳ ἀνατείνας, ἰδού" ἔφη,	τοῦτό	σοι ἡ βουλὴ {οὐ} πέπομφεν"
[72, 20]	ἄλλα ὅσα ἐκελευόμεθα, καὶ αὐτὸ	τοῦτο	συνεχῶς, καὶ κύριος εἶ καὶ
[72, 7]	δὴ παιδείας αὐτοῦ οὐ μετεσχήκει.	~τοῦτό	τε οὖν αὐτὸς ἤκουσα παρών,
[72, 11]	ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρχῆς· καὶ μετὰ	τοῦτο	τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας ἕνα τῶν
[72, 22]	ἀπέπνιξαν. τῷ μὲν οὖν Κομμόδῳ	τοῦτο	τὸ τέλος ἐγένετο ἔτη δώδεκα
[72, 2]	τοῖς Οὐανδίλοις πολεμῶσιν. ἐπὶ μὲν	τούτοις	συνηλλάγη, καὶ τά τε φρούρια
[72, 10]	ἀπειρίας ἐδύνατο. καὶ οἱ Καισάρειοι	τούτου	ἀπαλλαγέντες (ἦν δὲ αὐτῶν κορυφαῖος
[72, 11]	δρᾶσαι; ἀλλ´ οὐδὲν οὐδὲ ἐκ	τούτου	δεινὸν ὑπ´ ἄλλου τινὸς ἔπαθεν,
[72, 19]	πάντας ἅμα μάχεσθαι ἐκέλευσε. κἀκ	τούτου	ἠγωνίσαντο μὲν εἷς πρὸς ἕνα
[72, 1]	κρείττονος ἁμαρτὼν ἐς ἔθος κἀκ	τούτου	καὶ ἐς φύσιν ἀσελγῆ καὶ
[72, 6]	αὐτοῦ ἐμβληθὲν ἐκαύθη. καὶ ἐκ	τούτου	ὁ μὲν ἀμείβων ἀεὶ τὸ
[72, 6]	ἐπλανᾶτο, διαδοθέντος δὲ τοῦ λόγου	τούτου	(οὐ γὰρ οἷόν τ´ ἐστὶ
[72, 22]	ἀλλὰ καὶ ἐξήμεσέ τι κἀκ	τούτου	ὑποτοπήσας αὐτὸ ἠπείλει τινά, οὕτω
[72, 4]	τοῦ Περτίνακος καὶ τοῦ Οὐικτωρίνου·	τούτους	γὰρ οὐκ οἶδ´ ὅπως οὐκ
[72, 17]	σηρικὸν λευκὸν διάχρυσον (καὶ ἐν	τούτῳ	γε αὐτὸν τῷ σχήματι ὄντα
[72, 20]	οὐδέποτε ἀφίκετο, αἱρούμενος ἀποσφαγῆναι ἐπὶ	τούτῳ	μᾶλλον ἢ τὸν αὐτοκράτορα τὸν
[72, 19]	ἔχων· καὶ πάνυ καὶ ἐπὶ	τούτῳ	μέγα ἐφρόνει ὅτι ἦν ἐπαρίστερος.
[72, 21]	ἔλεγχον ἀποκρυψώμεθα. τοιούτων δ´ οὖν	τούτων	γενομένων παρεμυθήσατο ἡμᾶς ὅτι μέλλων
[72, 21]	τελευτῶντες ἐκφέρονται ἐξεκομίσθη. ἐκ γὰρ	τούτων	καὶ πάνυ πᾶσι πάντως ἀπαλλαγή
[72, 16]	πέντε δραχμάς. καὶ οὐδὲν ἐκ	τούτων	περιεποιεῖτο, ἀλλὰ πάντα κακῶς ἐς
[72, 23]	μέγισται συνέβησαν, συνέθηκα δ´ ἐγὼ	τούτων	τὴν συγγραφὴν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε.
[72, 22]	χωρίου ἐν ᾧ οἱ μονομάχοι	τρέφονται	προελθεῖν· καὶ γὰρ τὸν οἶκον
[72, 22]	τεσσαρεσκαίδεκα ἄρξαντι, ἐβίω δὲ ἔτη	τριάκοντα	ἓν καὶ μῆνας τέσσαρας· καὶ
[72, 16]	σπουδῇ ἐς τὴν Ῥώμην ἐλάσας	τριάκοντα	ἵππων ἁμίλλας ἐν δυσὶν ὥραις
[72, 2]	μὲν τῶν Κουάδων μυρίους καὶ	τρισχιλίους,	παρὰ δὲ τῶν Μαρκομάνων ἐλάττους·
[72, 17]	τε ἑτέρων, ὡς καὶ τὰς	τρίχας	ἀφαιρῶν, παρέτεμνε τῶν μὲν ῥῖνα
[72, 11]	δύο ταῦτ´ εἰπὼν πάντα τὸν	τρόπον	αὐτοῦ δηλώσω. τῆς τε Γερμανίας
[72, 17]	χλαμύδα τε ὁμοίαν τὸν Ἑλληνικὸν	τρόπον	λαμβάνων, καὶ στέφανον ἔκ τε
[72, 7]	μετὰ ταῦτα τὸν Ἡρακλέα ἐζήλωσε,	τρόπον	τινὰ πνιγέντας, ὥσπερ καὶ ὁ
[72, 8]	τε ἀεὶ καὶ περὶ τὴν	τροφὴν	καὶ περὶ πάντα τἆλλα ζῶν,
[72, 2]	ἐπιθυμῶν. ~ὅτι οἱ Μαρκομάνοι οὔτε	τροφὴν	οὔτ´ ἄνδρας συχνοὺς ὑπό τε
[72, 23]	πάντα, μέχρις ἂν καὶ τῇ	Τύχῃ	δόξῃ, γράψας καταλίπω. τὴν δὲ
[72, 12]	οὖν Κλέανδρος μέγας ὑπὸ τῆς	τύχης	ἀρθεὶς καὶ ἐχαρίσατο καὶ ἐπώλησε
[72, 4]	ἀδελφοῦ Κομμόδου ὑπάρχουσα ἤχθετο μὲν	τῷ	ἀνδρὶ αὑτῆς τῷ Πομπηιανῷ· ὅθεν
[72, 14]	δὲ καὶ ἄλλως οὐκ ἐν	τῷ	ἄστει μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν
[72, 8]	Ἀλβῖνος καὶ ὁ Νίγρος οἱ	τῷ	αὐτοκράτορι Σεουήρῳ μετὰ ταῦτα ἀντιπολεμήσαντες
[72, 19]	μὲν ὀλίγον τι λαμβάνοντες ἐσίασι,	τῷ	δὲ δὴ Κομμόδῳ πέντε καὶ
[72, 17]	ἀπέσφαξε, πολλὰ δὲ καὶ ἐν	τῷ	δημοσίῳ. καὶ μέντοι καὶ ἐμονομάχει,
[72, 17]	μονομάχους ἀνήλισκε. ~καὶ ἐν μὲν	τῷ	δημοσίῳ οὐδαμόθεν ἅρματα ἤλασε, πλὴν
[72, 10]	ἔδρα, πολλοὺς μὲν ἄνδρας ἐν	τῷ	δημοσίῳ πολλὰ δὲ καὶ θηρία
[72, 16]	γὰρ καὶ φιλόδωρος, καὶ πολλάκις	τῷ	δήμῳ κατὰ δραχμὰς ἑκατὸν καὶ
[72, 7]	ὑπ´ αὐτοῦ πραχθέν· Μανιλίου γὰρ	τῷ	Κασσίῳ συγγενομένου καὶ τὰς ἐπιστολὰς
[72, 11]	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ σιωπὴν	τῷ	κήρυκι κηρῦξαι προστάξας ὤμοσε μήτ´
[72, 17]	δὲ ἄλλο τι) ἐν δὲ	τῷ	κοινῷ ἄνευ σιδήρου καὶ ἄνευ
[72, 4]	καὶ ἀνέπεισε τὸν εἰρημένον ἐπιθέσθαι	τῷ	Κομμόδῳ, καὶ αὐτόν τε ἀπώλεσε
[72, 13]	μᾶλλον ἠπείχθη. πλησιαζόντων δὲ αὐτῶν	τῷ	Κομμόδῳ, καὶ μηδενός οἱ μηνύοντος
[72, 4]	αὐτοὺς εὐηργετηκέναι, ἅτε καὶ παρὰ	τῷ	Κομμόδῳ πᾶν δυναμένη. ~ὅτι ὁ
[72, 12]	καὶ ἀπ´ αὐτῶν πολλὰ μὲν	τῷ	Κομμόδῳ ταῖς τε παλλακαῖς αὐτοῦ
[72, 4]	κόρης μητρί, καὶ διὰ ταῦτα	τῷ	Κομμόδῳ ᾠκείωτο ὡς καὶ συνεστιᾶσθαι
[72, 13]	ὥρμησε πρὸς τὸν Κόμμοδον ἐν	τῷ	Κυιντιλίῳ προαστείῳ ὄντα, πολλὰ μὲν
[72, 22]	δι´ ἐκείνου λούμενον αὐτὸν ἀπέπνιξαν.	τῷ	μὲν οὖν Κομμόδῳ τοῦτο τὸ
[72, 21]	παραχρῆμα ἐπ´ αὐτῷ γελάσαντες ἀπηλλάγησαν	τῷ	ξίφει (γέλως γὰρ ἡμᾶς ἀλλ´
[72, 11]	περὶ αὐτὸν λόγου γέγραπται. ~ὅτι	τῷ	Οὐικτωρίνῳ πολιαρχήσαντι ἀνδριὰς ἔστη. ἀπέθανε
[72, 10]	ὅσον διὰ τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος	τῷ	Πατέρνῳ τῷ συνάρχοντι τοῦ ὀλέθρου
[72, 15]	τἆλλα καὶ ὅτι ἠναγκάζοντο, ἃ	τῷ	πατρὶ αὐτοῦ κατ´ εὔνοιαν ἐψηφίζοντο,
[72, 7]	διώκων. οὐδὲ ἔσχον αὐτὰς συμβαλεῖν,	τῷ	πατρὶ συνὼν ἄρχοντι τῆς Κιλικίας,
[72, 7]	γραφῆς ἐκεῖνος ἐδήλωσε· παιδίον γὰρ	τῷ	πίνακι ἐνεγέγραπτο δύο δράκοντας ἀποπνῖγον
[72, 4]	ἤχθετο μὲν τῷ ἀνδρὶ αὑτῆς	τῷ	Πομπηιανῷ· ὅθεν καὶ ἀνέπεισε τὸν
[72, 7]	δι´ ὀνειράτων. ἔχρησεν οὖν καὶ	τῷ	Σέξτῳ, ὃ διὰ γραφῆς ἐκεῖνος
[72, 23]	τοῖς τε ἄλλοις καὶ αὐτῷ	τῷ	Σεουήρῳ μάλιστα ἤρεσε, τότε δὴ
[72, 10]	τὴν φιλαρχίαν αἰτιώτατος τῷ Πατέρνῳ	τῷ	συνάρχοντι τοῦ ὀλέθρου ἐγένετο· ἰδίᾳ
[72, 17]	(καὶ ἐν τούτῳ γε αὐτὸν	τῷ	σχήματι ὄντα ἠσπαζόμεθα) ἐσιὼν δὲ
[72, 13]	διὰ τοῦτο ὁ δῆμος, ἀλλὰ	τῷ	τε πλήθει σφῶν καὶ τῇ
[72, 17]	ἀπείη, ἐτίθετο· αὐτὸς δὲ ἐν	τῷ	τοῦ Ἑρμοῦ σχήματι ἐσῄει τε
[72, 17]	ἀπορρίψας τὰ ἄλλα οὕτως ἐν	τῷ	χιτῶνι ἀνυπόδητος ἔργου εἴχετο. ~καὶ
[72, 6]	υἱός, φύσει τε καὶ παιδείᾳ	τῶν	ἄλλων διαφέρων, ἐπειδὴ ᾔσθετο καὶ
[72, 3]	τῶν Βούρων πολλοὺς καὶ παρὰ	τῶν	ἄλλων μυρίους καὶ πεντακισχιλίους κομισάμενος,
[72, 10]	μάχας τῶν τε θηρίων καὶ	τῶν	ἀνδρῶν εἶχεν. ἄνευ γὰρ ὧν
[72, 22]	ἔτους ἡμέρᾳ, ἐν τῇ νυκτί,	τῶν	ἀνθρώπων ἀσχολίαν περὶ τὴν ἑορτὴν
[72, 2]	συχνοὺς ὑπό τε τοῦ πλήθους	τῶν	ἀπολλυμένων καὶ ὑπὸ τῆς ἀεὶ
[72, 24]	ἀποθήκας τῶν τε Αἰγυπτίων καὶ	τῶν	Ἀραβίων φορτίων ἐπενείματο, ἔς τε
[72, 8]	ἄδην ἐσιτεῖτο, καὶ ὅπως μηδὲ	τῶν	ἄρτων διαπιμπλᾶται, ἐκ τῆς Ῥώμης
[72, 8]	κακῶς ἔχοντα ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς	τῶν	ἄρτων ξηρότητος ᾑμάσσετο. ἐπετήδευε δ´
[72, 21]	ἐς τὸ θέατρον εἰ μὴ	τῶν	αὐτοκρατόρων τις μεταλλάξειε, καὶ ὅτι
[72, 1]	πολλοὺς αὐτῷ καὶ τοὺς κρατίστους	τῶν	βουλευτῶν ἐπιτρόπους καταλιπών· ὧν ὁ
[72, 3]	λαβὼν καὶ αἰχμαλώτους παρά τε	τῶν	Βούρων πολλοὺς καὶ παρὰ τῶν
[72, 8]	εὐδοκίμησαν, μέγιστος δὲ ὁ Βρεττανικός.	τῶν	γὰρ ἐν τῇ νήσῳ ἐθνῶν
[72, 17]	μὲν ῥῖνα τῶν δὲ οὖς	τῶν	δὲ ἄλλο τι) ἐν δὲ
[72, 17]	ἀφαιρῶν, παρέτεμνε τῶν μὲν ῥῖνα	τῶν	δὲ οὖς τῶν δὲ ἄλλο
[72, 5]	ὥσπερ ᾐτιάθη, φονεύσας ἕως ἔτι	τῶν	δορυφόρων ἦρχεν, οὐκ ἐποίησεν. ἐφόνευσε
[72, 13]	τε πλήθει σφῶν καὶ τῇ	τῶν	δορυφόρων ἰσχύι θαρρήσας ἐπὶ μᾶλλον
[72, 9]	μελλήσας ὅμως ἀφείθη· ~Περέννιον δὲ	τῶν	δορυφόρων μετὰ τὸν Πάτερνον ἄρχοντα
[72, 6]	ἀνακριθεὶς ἐκομψεύσατο, ὡς μέντοι καὶ	τῶν	Ἑλληνικῶν τι αὐτὸν ὁ Περτίναξ,
[72, 14]	τε τῆς νυκτὸς ἐφόνευσε, καὶ	τῶν	Ἐμεσηνῶν, ὅθεν ἦν, τοὺς ἐχθροὺς
[72, 8]	μετεπέμπετο, οὐχ ὡς οὐ δυνάμενος	τῶν	ἐπιχωρίων ἐσθίειν, ἀλλ´ ἵν´ ὑπὸ
[72, 18]	μεγίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων, τῇ μνήμῃ	τῶν	ἐσέπειτα ἐσομένων παραδοῦναι. καὶ μέντοι
[72, 14]	δυναμένων ἐφόνευσαν. ~Κόμμοδος δὲ ἀπὸ	τῶν	εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν ἀνανεύων ἐφόνα
[72, 20]	μὲν οἱ βουλευταὶ ἀεὶ μετὰ	τῶν	ἱππέων συνεφοιτῶμεν, χωρὶς ἢ ὅτι
[72, 13]	ἦν, μελλόντων δὲ τὸ ἕβδομον	τῶν	ἵππων ἀγωνιεῖσθαι πλῆθός τι παιδίων
[72, 11]	τῇ τῶν λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς	τῶν	καθ´ ἑαυτὸν δεύτερος γενόμενος. ἀμέλει
[72, 2]	ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν αὐτοῖς	τῶν	κατ´ ἔτος διδόναι τινάς. προσεπέταξε
[72, 2]	τῶν πρώτων καὶ δύο ἄλλους	τῶν	καταδεεστέρων πρέσβεις πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ
[72, 13]	αἰτιώτατον αὐτῆς τὸν Κλέανδρον ἀπὸ	τῶν	κλεμμάτων ὄντα καὶ μισήσωσιν οἱ
[72, 2]	ἔλαβε, καὶ στρατιώτας παρὰ μὲν	τῶν	Κουάδων μυρίους καὶ τρισχιλίους, παρὰ
[72, 11]	τῆς ψυχῆς ἀρετῇ καὶ τῇ	τῶν	λόγων παρασκευῇ οὐδενὸς τῶν καθ´
[72, 22]	τε τοῦ οἴνου ὑπό τε	τῶν	λουτρῶν, οἷς ἀεὶ ἀπλήστως ἐχρῆτο,
[72, 2]	μυρίους καὶ τρισχιλίους, παρὰ δὲ	τῶν	Μαρκομάνων ἐλάττους· ἀνθ´ ὧν ἀνῆκεν
[72, 13]	περιήνεγκαν, καί τινας καὶ ἄλλους	τῶν	μέγα ἐπ´ αὐτοῦ δυναμένων ἐφόνευσαν.
[72, 18]	καὶ αὐτά, ὥσπερ τι ἄλλο	τῶν	μεγίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων, τῇ μνήμῃ
[72, 17]	καὶ τὰς τρίχας ἀφαιρῶν, παρέτεμνε	τῶν	μὲν ῥῖνα τῶν δὲ οὖς
[72, 13]	βλοσυρὰ ἡγεῖτο, ἣν δαίμονα ἐκ	τῶν	μετὰ ταῦτα συμβάντων ἐνόμισαν γεγονέναι.
[72, 19]	μυριάδες καθ´ ἑκάστην ἡμέραν ἐκ	τῶν	μονομαχικῶν χρημάτων ἐδίδοντο. παρειστήκεσαν δὲ
[72, 12]	μέγιστον δυνηθεὶς καὶ ἐπράθη μετὰ	τῶν	ὁμοδούλων, μεθ´ ὧν καὶ ἀχθοφορήσων
[72, 23]	αἰτίας τοιᾶσδε. βιβλίον τι περὶ	τῶν	ὀνειράτων καὶ τῶν σημείων δι´
[72, 15]	μὲν γὰρ ἄλλοτε ἄλλα μετελάμβανε	τῶν	ὀνομάτων, τὸν δ´ Ἀμαζόνιον καὶ
[72, 6]	οὐδὲ ἑορακότες ποτὲ ἴσως αὐτὸν	τῶν	οὐσιῶν ἐστερήθησαν. καὶ ὁ μὲν
[72, 11]	τοῦτο τῆς Ἀφρικῆς ἡγεμονεύσας ἕνα	τῶν	παρέδρων ὁμοιότροπόν πως ἐκείνῳ ὄντα
[72, 20]	λόγος, ἐπειδή ποτε πάντας τοὺς	τῶν	ποδῶν ἐν τῇ πόλει ὑπὸ
[72, 5]	καὶ πλούτῳ. ἐκ γὰρ δὴ	τῶν	προσόντων σφίσιν ὑπωπτεύοντο καλῶν, εἰ
[72, 3]	ὁ αὐτὸς Σαβινιανὸς καὶ Δακῶν	τῶν	προσόρων μυρίους καὶ δισχιλίους ἐκ
[72, 2]	ἔτι εἶχον· δύο γοῦν μόνους	τῶν	πρώτων καὶ δύο ἄλλους τῶν
[72, 5]	μεθ´ ἑνὸς τέκνου· διαπρεπέστατα γὰρ	τῶν	πώποτε ἐφίλησαν ἀλλήλους, καὶ οὐκ
[72, 12]	οὖν πανταχόθεν, καὶ ἐκτήσατο πλεῖστα	τῶν	πώποτε ὀνομασθέντων προκοίτων, καὶ ἀπ´
[72, 10]	ἑαυτὸν καὶ διὰ τὴν πᾶσαν	τῶν	Ῥωμαίων ἀρχὴν ὀφείλων, πλὴν καθ´
[72, 8]	διορίζον αὐτούς τε καὶ τὰ	τῶν	Ῥωμαίων στρατόπεδα, καὶ πολλὰ κακουργούντων,
[72, 23]	τι περὶ τῶν ὀνειράτων καὶ	τῶν	σημείων δι´ ὧν ὁ Σεουῆρος
[72, 8]	ἦθος ἢ φιλάνθρωπος. ἀυπνότατος δὲ	τῶν	στρατηγῶν γενόμενος, καὶ τοὺς ἄλλους
[72, 8]	κακουργούντων, στρατηγόν τέ τινα μετὰ	τῶν	στρατιωτῶν οὓς εἶχε κατακοψάντων, φοβηθεὶς
[72, 24]	τὸ Εἰρηναῖον ἐμπεσὸν τὰς ἀποθήκας	τῶν	τε Αἰγυπτίων καὶ τῶν Ἀραβίων
[72, 10]	ἵππους περί τε τὰς μάχας	τῶν	τε θηρίων καὶ τῶν ἀνδρῶν
[72, 9]	καὶ ἀσελγείαις ἐκδεδωκότος ἑαυτόν, καὶ	τῶν	τῇ ἀρχῇ προσηκόντων οὐδὲν ὡς
[72, 18]	καὶ ὅτι μηδένα ἄλλον οἶδα	τῶν	τι δυναμένων ἐς συγγραφὴν ἀξίαν
[72, 10]	ἁρματηλασίᾳ προσεῖχε, καὶ οὔτ´ ἀρχὴν	τῶν	τοιούτων τι αὐτῷ ἔμελεν, οὔτ´
[72, 4]	ὑπερωρίσθησαν. Μαρκία δέ τις Κουαδράτου	τῶν	τότε φονευθέντων ἑνὸς παλλακή, καὶ
[72, 4]	δὲ αὕτη πολλά τε ὑπὲρ	τῶν	Χριστιανῶν σπουδάσαι καὶ πολλὰ αὐτοὺς
[72, 2]	ἀπολλυμένων καὶ ὑπὸ τῆς ἀεὶ	τῶν	χωρίων κακώσεως ἔτι εἶχον· δύο
[72, 22]	ἐς αὐτὸν ἡ οἰκία ἡ	τῶν	ὡς ἀληθῶς Αὐρηλίων αὐταρχοῦσα ἐπαύσατο.