discours, paragraphes
[12, 85]	τῶν αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ	οὐ	τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι
[12, 70]	καὶ τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι,	εὖ	εἰδὼς ὅτι, εἰ μὴ πασῶν
[12, 32]	ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ ἦσθα χρηστός,	πολὺ	μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι
[12, 55]	αὐτοὶ εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,	πολὺ	μείζω στάσιν καὶ πόλεμον ἐπὶ
[12, 43]	παρέξομαι. Μάρτυρες. ~Τὸν μὲν τοίνυν	μεταξὺ	βίον αὐτοῦ παρήσω· ἐπειδὴ δὲ
[12, 59]	ἐμποδὼν ὄντων εἴτε καὶ αὐτῶν	οὐ	βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο, ἵνα
[12, 46]	παρέξομαι, οὐ τοὺς τότε συμπράττοντας	(οὐ	γὰρ ἂν δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς
[12, 57]	ὑμεῖς δικαίως, οἱ τριάκοντα ἀδίκως·	οὐ	γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων αἰτίαν
[12, 38]	ἀποθανόντες δίκην δοῦναι δύναιντ' ἂν.	~Οὐ	γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ
[12, 27]	φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ προσετάχθη.	Οὐ	γὰρ δήπου ἐν τοῖς μετοίκοις
[12, 63]	καὶ μετὰ Θηραμένους ὅπως καθαιρεθήσεται.	Οὐ	γάρ μοι δοκοῦσιν ἴσου ἄξιοι
[12, 33]	αὐτῶν οὐχ οἷόν τε παρασχέσθαι.	Οὐ	γὰρ μόνον ἡμῖν παρεῖναι οὐκ
[12, 42]	ἐργάζεσθαι καὶ τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν.	~Οὐ	γὰρ νῦν πρῶτον τῷ ὑμετέρῳ
[12, 60]	τῶν συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι,	οὐ	διαλλάξαι ἀλλ' ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο τὴν
[12, 59]	λέγων οἷ ᾤετο πείσειν μάλιστα.	~Οὐ	δυνάμενος δὲ τούτων τυχεῖν, εἴτε
[12, 99]	λέγειν, τὰ πραχθέντα ὑπὸ τούτων	οὐ	δυνάμενος εἰπεῖν. Οὐδὲ γὰρ ἑνὸς
[12, 64]	ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίου ἀλλ'	οὐ	μεγάλων κακῶν γεγενημένου. ~Ὃς πρῶτον
[12, 2]	τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν.	Οὐ	μέντοι ὡς οὐκ ἔχων οἰκείας
[12, 74]	παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι, καὶ ὅτι	οὐ	περὶ πολιτείας ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ
[12, 73]	καὶ οὕτω διακείμενοι ἐθορυβεῖτε ὡς	οὐ	ποιήσοντες ταῦτα· ἐγιγνώσκετε γὰρ ὅτι
[12, 71]	τὸ τελευταῖον, ὦ ἄνδρες δικασταί,	οὐ	πρότερον εἴασε τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι,
[12, 99]	ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ γὰρ	οὐ	τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλομαι λέγειν,
[12, 48]	εἶεν, καὶ Βάτραχος καὶ Αἰσχυλίδης	οὐ	τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ ὑπὸ
[12, 5]	καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες	οὐ	τοιαῦτα ποιεῖν ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ
[12, 46]	ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι,	οὐ	τοὺς τότε συμπράττοντας (οὐ γὰρ
[12, 20]	ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες,	οὐ	τούτων ἀξίους γε ὄντας τῇ
[12, 93]	εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε	οὐ	τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς
[12, 34]	περὶ αὑτῶν λέγειν. ~Τοῦτο μέντοι	οὐ	φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ σοι, εἰ
[12, 7]	δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ τοὺς ἀκούοντας	οὐ	χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ
[12, 7]	πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπολογία, ὡς	οὐ	χρημάτων ἕνεκα ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ
[12, 25]	σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ	οὔ;	Τὰ ὑπὸ τῶν ἀρχόντων προσταχθέντα
[12, 74]	οὐδὲν αὐτῷ μέλοι τοῦ ὑμετέρου	θορύβου,	ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν Αθηναίων εἰδείη
[12, 72]	παρόντος Λυσάνδρου καὶ Φιλοχάρους καὶ	Μιλτιάδου,	περὶ τῆς πολιτείας τὴν ἐκκλησίαν
[12, 20]	τὸ ἐλάχιστον μέρος τῆς οὐσίας	ἐλέου	παρ' αὐτῶν ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως
[12, 48]	τελευταῖον εἰς τὴν ἀρχὴν καταστὰς	ἀγαθοῦ	μὲν οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων δὲ
[12, 22]	γὰρ ἂν καὶ ἐμοὶ τούτου	τἀγαθοῦ	οὐκ ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν δὲ
[12, 12]	τε καὶ Μνησιθείδης ἐκ τοῦ	ἐργαστηρίου	ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς
[12, 18]	~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ	δεσμωτηρίου	τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν οἰκιῶν οὐσῶν
[12, 9]	πολλὰ εἴη. Εἶπον ὅτι τάλαντον	ἀργυρίου	ἕτοιμος εἴην δοῦναι· ὁ δ'
[12, 11]	ἄνδρες δικασταί, ἀλλὰ τρία τάλαντα	ἀργυρίου	καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν
[12, 64]	τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν	αἰτίου	ἀλλ' οὐ μεγάλων κακῶν γεγενημένου.
[12, 78]	νεωστὶ καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων	αἰτίου	γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους ὄντας
[12, 97]	δ' ἐν ξένῃ γῇ, πολλῶν	ἐναντιου	μένων ἤλθετε εἰς τὸν Πειραιᾶ.
[12, 86]	ἀπολογήσονται καὶ τὰ τούτων ἔργα	πολλοῦ	ἄξια ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ
[12, 68]	φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα καὶ	πολλοῦ	ἄξιον. Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην ποιήσειν
[12, 17]	δι' ἥντινα ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι· οὕτω	πολλοῦ	ἐδέησε κριθῆναι καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ
[12, 7]	ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ χρήματα περὶ	πολλοῦ	ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς δέκα
[12, 52]	ἂν ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ	Θρασυβούλου	Φυλὴν κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι τὴν
[12, 23]	πρὸς ἐμέ· τὸν ἀδελφὸν γὰρ	μου,	ὥσπερ καὶ πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης
[12, 71]	τὰς μετὰ Λυσάνδρου ναῦς ἐκ	Σάμου,	ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν πολεμίων
[12, 77]	πεπραγμένων τοῖς εἰρημένοις τρόποις ὑπ'	ἐμοῦ	αὐτὸς αἴτιος γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι,
[12, 77]	ἐκείνῳ· πάντα γὰρ τὰ ὑπ'	ἐμοῦ	εἰρημένα ἐν τῇ βουλῇ ἀπολογούμενος
[12, 12]	εἰς τὰ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ	ἐμοῦ,	ἵνα καὶ τὰ ἐν ἐκείνῃ
[12, 64]	αἰτίου ἀλλ' οὐ μεγάλων κακῶν	γεγενημένου.	~Ὃς πρῶτον μὲν τῆς προτέρας
[12, 78]	καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων αἰτίου	γεγενημένου	τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους ὄντας ἀποφαίνειν,
[12, 15]	τις ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ	διαλεγομένου	Θεόγνιδι (ἔμπειρος γὰρ ὢν ἐτύγχανον
[12, 33]	οὐχ ὡς ἀνιωμένου ἀλλ' ὡς	ἡδομένου	τοῖς γιγνομένοις, ὥστε τούσδε ἐκ
[12, 0]	~Κατὰ Ερατοσθένους τοῦ	γενομένου	τῶν τριάκοντα, ὃν αὐτὸς εἶπε
[12, 33]	ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ ὡς	ἀνιωμένου	ἀλλ' ὡς ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις,
[12, 15]	αὐτόν, εἴ τις ἀργύριον διδοίη.	~Ἐκείνου	δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι (ἔμπειρος γὰρ
[12, 18]	ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς τὴν	ἐκείνου	ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας
[12, 83]	παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν τοῦ	φόνου	δίκην λάβοιμεν, ὧν οὗτοι πατέρας
[12, 88]	τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι ἦ	που	ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ ἥξουσιν, ὁπότε
[12, 52]	γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον,	ποῦ	κάλλιον ἂν ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι,
[12, 35]	κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ	που	σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ
[12, 27]	ὡς αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ γὰρ	δήπου	ἐν τοῖς μετοίκοις πίστιν παρ'
[12, 85]	τῶν τε> πεπραγμένων καὶ τοῦ	λοιποῦ	ποιεῖν ὅ τι ἂν βούλωνται,
[12, 39]	ὅσους τῶν πολιτῶν, ἢ ναῦς	ὅπου	τοσαύτας ἕσας αὐτοὶ παρέδοσαν, ἢ
[12, 39]	ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν ἀποδεῖξαι	ὅπου	τοσούτους τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν ὅσους
[12, 19]	καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ τοῦ	τρόπου	τοῦ αὑτῶν ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς
[12, 12]	δὲ μεθ' αὑτῶν ἀκολουθεῖν εἰς	Δαμνίππου.	~Πείσων δὲ προσελθὼν σιγᾶν μοι
[12, 15]	Θέογνις εἴη πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ	Δαμνίππου	χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον ἀφεθήσεσθαι,
[12, 72]	δὲ τούτων ὑπαρχόντων, καὶ παρόντος	Λυσάνδρου	καὶ Φιλοχάρους καὶ Μιλτιάδου, περὶ
[12, 71]	καὶ μετεπέμψατο μὲν τὰς μετὰ	Λυσάνδρου	ναῦς ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ
[12, 74]	ὅτι οὐδὲν αὐτῷ μέλοι τοῦ	ὑμετέρου	θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν Αθηναίων
[12, 87]	εἶναι, εἰ διὰ μὲν τοῦ	ὑμετέρου	πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα
[12, 16]	Ἀφικόμενος δὲ εἰς Αρχένεω τοῦ	ναυκλήρου	ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς ἄστυ, πευσόμενον
[12, 99]	δυνάμενος εἰπεῖν. Οὐδὲ γὰρ ἑνὸς	κατηγόρου	οὐδὲ δυοῖν ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ
[12, 33]	ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ	σου	τὰ ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ
[12, 63]	καθαιρεθήσεται. Οὐ γάρ μοι δοκοῦσιν	ἴσου	ἄξιοι γεγενῆσθαι· ὁ μὲν γὰρ
[12, 81]	Ὁ μέντοι ἀγὼν οὐκ ἐξ	ἴσου	τῇ πόλει καὶ Ερατοσθένει· οὗτος
[12, 16]	Πέμπω εἰς ἄστυ, πευσόμενον περὶ	τοῦ	ἀδελφοῦ· ἥκων δὲ ἔλεγεν ὅτι
[12, 3]	ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ	τοῦ	ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν
[12, 12]	ὁ δ' ἔφασκεν εἰς τὰ	τοῦ	ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ, ἵνα καὶ
[12, 19]	αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ τοῦ τρόπου	τοῦ	αὑτῶν ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ
[12, 13]	ὄντι μοι κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς	τοῦ	γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη. ~Καλέσας
[12, 0]	~Κατὰ Ερατοσθένους	τοῦ	γενομένου τῶν τριάκοντα, ὃν αὐτὸς
[12, 15]	εἰ Θέογνις εἴη πεπεισμένος ὑπὸ	τοῦ	Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον
[12, 18]	ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ	τοῦ	δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν οἰκιῶν
[12, 12]	ἔφασκεν εἰς τὰ τοῦ ἀδελφοῦ	τοῦ	ἐμοῦ, ἵνα καὶ τὰ ἐν
[12, 52]	αὑτοῦ εὔνοιαν ὁ δ' ἀντὶ	τοῦ	ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι ἀγαθὸν
[12, 12]	Μηλόβιός τε καὶ Μνησιθείδης ἐκ	τοῦ	ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς
[12, 85]	ἔσεσθαι τῶν τε> πεπραγμένων καὶ	τοῦ	λοιποῦ ποιεῖν ὅ τι ἂν
[12, 16]	ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ εἰς Αρχένεω	τοῦ	ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς ἄστυ,
[12, 29]	συγγνώμην εἴχετε· νῦν δὲ παρὰ	τοῦ	ποτε καὶ λήψεσθε δίκην, εἴπερ
[12, 70]	ἀναγκαζόμενος, ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος,	τοῦ	τε Πειραιῶς τὰ τείχη περιελεῖν
[12, 19]	ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ	τοῦ	τρόπου τοῦ αὑτῶν ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο·
[12, 74]	εἶπεν ὅτι οὐδὲν αὐτῷ μέλοι	τοῦ	ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν
[12, 87]	ὑμᾶς εἶναι, εἰ διὰ μὲν	τοῦ	ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς
[12, 83]	τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν	τοῦ	φόνου δίκην λάβοιμεν, ὧν οὗτοι
[12, 2]	πείσεσθαι ἢ ἐν τῷ πρὸ	τοῦ	χρόνῳ. Πρότερον μὲν γὰρ ἔδει
[12, 37]	νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως ἂν	θανάτου	δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι.
[12, 42]	στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν καθιστὰς ἔφευγεν ἐξ	Ελλησπόντου	τριήραρχος καταλιπὼν τὴν ναῦν, μετὰ
[12, 2]	πρὸς τὴν πόλιν ἔχθρα, ἀνθ'	ὅτου	τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν.
[12, 37]	ἀνδρῶν, οἳ οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς	ἑκάστου	τῶν πεπραγμένων δὶς ἀποθανόντες δίκην
[12, 87]	δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς συνάρχοντας	αὐτοῦ	δεινὸν ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων
[12, 27]	ἐν τοῖς μετοίκοις πίστιν παρ'	αὐτοῦ	ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ ἧττον εἰκὸς
[12, 46]	γὰρ ἂν δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς	αὐτοῦ	Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν
[12, 71]	ὑπ' ἐκείνων καιρὸς ἐπιμελῶς ὑπ'	αὐτοῦ	ἐτηρήθη, καὶ μετεπέμψατο μὲν τὰς
[12, 11]	καὶ φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην	αὐτοῦ	ἐφόδιά μοι δοῦναι, ~ὁ δ'
[12, 34]	εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε	αὐτοῦ	ἢ καὶ ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ
[12, 9]	μοι ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν παρ'	αὐτοῦ	λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν
[12, 75]	καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν	αὐτοῦ	μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ
[12, 43]	~Τὸν μὲν τοίνυν μεταξὺ βίον	αὐτοῦ	παρήσω· ἐπειδὴ δὲ ἡ ναυμαχία
[12, 41]	τῆς τόλμης τῶν λεγόντων ὑπὲρ	αὐτοῦ,	πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν
[12, 70]	τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ'	αὐτοῦ	τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ
[12, 65]	ἑλέσθαι. Καὶ ὁ μὲν πατὴρ	αὐτοῦ	τῶν προβούλων ὢν ταὔτ' ἔπραττεν,
[12, 66]	Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους ἑώρα προτέρους	αὑτοῦ	γιγνομένους, τὸ δὲ ὑμέτερον πλῆθος
[12, 52]	Φυλὴν κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι τὴν	αὑτοῦ	εὔνοιαν ὁ δ' ἀντὶ τοῦ
[12, 34]	ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν διαψήφισιν περὶ	αὑτοῦ	πεποίηκε. ~Καὶ μὲν δὴ πολλοὶ
[12, 69]	ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ' ἐν τοῖς	αὑτοῦ	πολίταις οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ'
[12, 78]	ἀποθανόντος Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ τῆς	αὑτοῦ	πονηρίας, καὶ δικαίως μὲν ἐν
[12, 23]	πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ τῇ	ἑαυτοῦ	παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ'
[12, 14]	πάσχοντί μοι πρόθυμον παράσχου τὴν	σεαυτοῦ	δύναμιν εἰς τὴν ἐμὴν σωτηρίαν.
[12, 62]	δ' ὑμῶν ἀκοῦσαι ὑπέρ τ'	ἐμαυτοῦ	καὶ τῆς πόλεως, καὶ μηδενὶ
[12, 5]	ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ περὶ τῶν	ἐμαυτοῦ	πρῶτον εἰπὼν καὶ περὶ τῶν
[12, 3]	οὖν, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὔτ'	ἐμαυτοῦ	πώποτε οὔτε ἀλλότρια πράγματα πράξας
[12, 3]	ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ	ἐμαυτοῦ	τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως δὲ
[12, 24]	εἶναι νομίζω, ἐπὶ δὲ τῇ	τούτου	βλάβῃ καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον
[12, 24]	ὠφελείᾳ καὶ πρὸς ἕτερον περὶ	τούτου	διαλέγεσθαι ἀσεβὲς εἶναι νομίζω, ἐπὶ
[12, 90]	τῶν πραγμάτων. Εἰ μὲν γὰρ	τούτου	καταψηφιεῖσθε, δῆλοι ἔσεσθε ὡς ὀργιζόμενοι
[12, 3]	νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν γεγενημένων	τούτου	κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν
[12, 37]	εἶναι τὰ κατηγορημένα· μέχρι γὰρ	τούτου	νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως ἂν
[12, 84]	πρὸς αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας τῆς	τούτου	πονηρίας· τοσοῦτον ἢ ὑμῶν καταπεφρόνηκεν
[12, 79]	ἀλλὰ παρὰ Ερατοσθένους καὶ τῶν	τούτου	συναρχόντων δίκην λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους
[12, 22]	μετῆν γὰρ ἂν καὶ ἐμοὶ	τούτου	τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν
[12, 81]	~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους καὶ τῶν	τούτου	φίλων, οἷς τὰς ἀπολογίας ἀνοίσει
[12, 24]	γνώμην ἔχω· ἐπὶ μὲν τῇ	τούτου	ὠφελείᾳ καὶ πρὸς ἕτερον περὶ
[12, 16]	εἰς ἄστυ, πευσόμενον περὶ τοῦ	ἀδελφοῦ·	ἥκων δὲ ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης
[12, 3]	ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ	ἀδελφοῦ	καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι.
[12, 12]	δ' ἔφασκεν εἰς τὰ τοῦ	ἀδελφοῦ	τοῦ ἐμοῦ, ἵνα καὶ τὰ
[12, 97]	~Ὅσοι δὲ τὸν θάνατον διέφυγον,	πολλαχοῦ	κινδυνεύσαντες καὶ εἰς πολλὰς πόλεις
[12, 19]	αὑτῶν ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ	Πολεμάρχου	γυναικὸς χρυσοῦς ἑλικτῆρας, οὓς ἔχουσα
[12, 14]	οὖν ταῦτα πάσχοντί μοι πρόθυμον	παράσχου	τὴν σεαυτοῦ δύναμιν εἰς τὴν
[12, 14]	οὐδέν, χρημάτων δ' ἕνεκα ἀπόλλυμαι.	σὺ	οὖν ταῦτα πάσχοντί μοι πρόθυμον
[12, 54]	ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ εἰς τὸ	ἄστυ	ἐλθόντες τοὺς μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον
[12, 16]	τοῦ ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς	ἄστυ,	πευσόμενον περὶ τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005