discours, paragraphes
[12, 12]	ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά μοι δοῦναι,	~ὁ	δ' ἀγαπήσειν με ἔφασκεν, εἰ
[12, 52]	τότε ἐπιδείξασθαι τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν	ὁ	δ' ἀντὶ τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι
[12, 9]	βούλοιτό με σῶσαι χρήματα λαβών.	Ὁ	δ' ἔφασκεν, εἰ πολλὰ εἴη.
[12, 12]	θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν ὅποι βαδίζοιμεν·	ὁ	δ' ἔφασκεν εἰς τὰ τοῦ
[12, 14]	δύναμιν εἰς τὴν ἐμὴν σωτηρίαν.	Ὁ	δ' ὑπέσχετο ταῦτα ποιήσειν. Ἐδόκει
[12, 9]	τάλαντον ἀργυρίου ἕτοιμος εἴην δοῦναι·	ὁ	δ' ὡμολόγησε ταῦτα ποιήσειν. Ἠπιστάμην
[12, 18]	μὲν ἱμάτιον, ὁ δὲ προσκεφάλαιον,	ὁ	δὲ ὅ τι ἕκαστος ἔτυχεν
[12, 18]	τῶν φίλων ὁ μὲν ἱμάτιον,	ὁ	δὲ προσκεφάλαιον, ὁ δὲ ὅ
[12, 70]	καὶ γυναῖκας καὶ ὑμᾶς αὐτούς.	~Ὁ	δὲ ὧν μὲν ὑπέσχετο οὐδὲν
[12, 79]	κατηγορημένα· ἥκει δ' ὑμῖν ἐκεῖνος	ὁ	καιρός, ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην
[12, 55]	γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης	ὁ	Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι οἱ δοκοῦντες
[12, 71]	εἴασε τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι, ἕως	ὁ	λεγόμενος ὑπ' ἐκείνων καιρὸς ἐπιμελῶς
[12, 63]	μοι δοκοῦσιν ἴσου ἄξιοι γεγενῆσθαι·	ὁ	μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν
[12, 18]	τὴν ταφήν, ἀλλὰ τῶν φίλων	ὁ	μὲν ἱμάτιον, ὁ δὲ προσκεφάλαιον,
[12, 65]	τῶν τετρακοσίων πολιτείαν ἑλέσθαι. Καὶ	ὁ	μὲν πατὴρ αὐτοῦ τῶν προβούλων
[12, 81]	μεθ' ὧν αὐτῷ ταῦτα πέπρακται.	Ὁ	μέντοι ἀγὼν οὐκ ἐξ ἴσου
[12, 55]	Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. ~Τούτων τοίνυν Φείδων	{ὁ	τῶν τριάκοντα} γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς
[12, 26]	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπήγαγες; Εἶθ'	ὅ	μέν, ὡς φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν
[12, 24]	Ἀνάβηθι οὖν μοι καὶ ἀπόκριναι,	ὅ	τι ἄν σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες
[12, 85]	πεπραγμένων καὶ τοῦ λοιποῦ ποιεῖν	ὅ	τι ἂν βούλωνται, εἰ τοὺς
[12, 61]	μὲν καὶ αὐτοί, καὶ οἶδ'	ὅ	τι δεῖ μάρτυρας παρασχέσθαι· ὅμως
[12, 37]	αὐτῶν λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ οἶδ'	ὅ	τι δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων
[12, 44]	ἐπὶ τὰς φυλὰς κατέστησαν, καὶ	ὅ	τι δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας
[12, 18]	ὁ δὲ προσκεφάλαιον, ὁ δὲ	ὅ	τι ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς
[12, 44]	ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ εἴ τι	ἄλλο	πράττειν βούλοιντο, κύριοι ἦσαν· οὕτως
[12, 96]	συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ	ἀπὸ	τέκνων καὶ γονέων καὶ γυναικῶν
[12, 70]	ταῦθ' ὑμᾶς ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ	ὑπὸ	Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις
[12, 4]	~Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν	ὑπὸ	Περικλέους εἰς ταύτην τὴν γῆν
[12, 15]	μέν, εἰ Θέογνις εἴη πεπεισμένος	ὑπὸ	τοῦ Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν
[12, 98]	ὑμῶν, ὅσοι μὲν ἐνθάδε ἦσαν,	ὑπὸ	τούτων ἂν ὑβρίζοντο, οἱ δ'
[12, 95]	οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀλλ'	ὑπὸ	τούτων εἰρήνης οὔσης ἀφῃρέθητε τὰ
[12, 99]	ἔσεσθαι βούλομαι λέγειν, τὰ πραχθέντα	ὑπὸ	τούτων οὐ δυνάμενος εἰπεῖν. Οὐδὲ
[12, 92]	ἐξ ἄστεώς ἐστε, σκέψασθε ὅτι	ὑπὸ	τούτων οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε, ὥστε
[12, 44]	τῶν πολεμίων μόνον ἀλλὰ καὶ	ὑπὸ	τούτων πολιτῶν ὄντων ἐπεβουλεύεσθε ὅπως
[12, 94]	Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι	ὑπὸ	τούτων πονηροτάτων ὄντων ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες
[12, 4]	εἰς τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε	ὑπὸ	τῶν ἄλλων ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ'
[12, 25]	~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ οὔ; Τὰ	ὑπὸ	τῶν ἀρχόντων προσταχθέντα δεδιὼς ἐποίουν.
[12, 85]	ἂν νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ	ὑπὸ	τῶν αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ
[12, 54]	ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως ἂν	ὑπὸ	τῶν αὐτῶν τούς τε τριάκοντα
[12, 3]	ἀλλότρια πράγματα πράξας νῦν ἠνάγκασμαι	ὑπὸ	τῶν γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν, ὥστε
[12, 31]	οὔτε βάσανον εἶχεν, ὥστε μηδ'	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν βουλομένων οἷόν τ'
[12, 43]	ἦρξαν, πέντε ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν	ὑπὸ	τῶν καλουμένων ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν
[12, 95]	ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ	ὑπὸ	τῶν πολεμίων ἀλλ' ὑπὸ τούτων
[12, 44]	βούλοιντο, κύριοι ἦσαν· οὕτως οὐχ	ὑπὸ	τῶν πολεμίων μόνον ἀλλὰ καὶ
[12, 48]	οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ	ὑπὸ	τῶν τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα
[12, 90]	οὐχ ἕξετε λέγειν ὅτι τὰ	ὑπὸ	τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποιεῖτε· ~νυνὶ
[12, 29]	τοῖς τριάκοντα λέγειν ὅτι τὰ	ὑπὸ	τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ
[12, 2]	δοκοῦμεν πείσεσθαι ἢ ἐν τῷ	πρὸ	τοῦ χρόνῳ. Πρότερον μὲν γὰρ
[12, 42]	οὐδὲν δέομαι λέγειν. Ἀφικόμενος δὲ	δεῦρο	τἀναντία τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι
[12, 54]	αὐτοὺς ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ εἰς	τὸ	ἄστυ ἐλθόντες τοὺς μὲν τριάκοντα
[12, 48]	Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε.	Τὸ	δὲ τελευταῖον εἰς τὴν ἀρχὴν
[12, 66]	ἑτέρους ἑώρα προτέρους αὑτοῦ γιγνομένους,	τὸ	δὲ ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι βουλόμενον
[12, 16]	ἐν τῇ ὁδῷ λαβὼν εἰς	τὸ	δεσμωτήριον ἀπαγάγοι. ~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα
[12, 26]	σῶσαι Πολέμαρχον καὶ μή, εἰς	τὸ	δεσμωτήριον ἀπήγαγες; Εἶθ' ὅ μέν,
[12, 52]	τριακοσίους τῶν πολιτῶν ἀπήγαγεν εἰς	τὸ	δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν
[12, 19]	ἔλαβον, τὰ δὲ λοιπὰ εἰς	τὸ	δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν
[12, 29]	ὑφ' ἧς αὐτῷ προσετάττετο παρὰ	τὸ	δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως ἂν
[12, 10]	τάλαντόν με σώσειν, εἰσελθὼν εἰς	τὸ	δωμάτιον τὴν κιβωτὸν ἀνοίγνυμι. Πείσων
[12, 20]	ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ κατὰ	τὸ	ἐλάχιστον μέρος τῆς οὐσίας ἐλέου
[12, 8]	παραδιδόασιν· οἱ δὲ ἄλλοι εἰς	τὸ	ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο.
[12, 92]	ᾧ ἡττηθέντες μὲν τοῖς νικήσασι	τὸ	ἴσον ἔχετε, νικήσαντες δ' ἄν
[12, 35]	τῆς πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ	τὸ	ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν· ὅσοι δὲ
[12, 1]	ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς	τὸ	μέγεθος καὶ τοσαῦτα τὸ πλῆθος
[12, 66]	τὸν πρὸς ἐκείνους φθόνον καὶ	τὸ	παρ' ὑμῶν δέος μετέσχε τῶν
[12, 1]	αὐτοῖς τὸ μέγεθος καὶ τοσαῦτα	τὸ	πλῆθος εἴργασται, ὥστε μήτ' ἂν
[12, 26]	ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε μὲν	τὸ	πλῆθος ἦν ὑμῶν κύριον τῆς
[12, 20]	ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχοντας καὶ πᾶν	τὸ	προσταττόμενον ποιοῦντας, ἐχθρὸν δ' οὐδένα
[12, 19]	ἑλικτῆρας, οὓς ἔχουσα ἐτύγχανεν, ὅτε	τὸ	πρῶτον ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν
[12, 12]	δ' ἀγαπήσειν με ἔφασκεν, εἰ	τὸ	σῶμα σώσω. Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ
[12, 10]	καὶ τοῖς παισὶν ἐπαρώμενος, λαβὼν	τὸ	τάλαντόν με σώσειν, εἰσελθὼν εἰς
[12, 71]	αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε. ~Καὶ	τὸ	τελευταῖον, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐ
[12, 71]	ναῦς ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ	τὸ	τῶν πολεμίων στρατόπεδον. ~Τότε δὲ
[12, 66]	αὐτῶν ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως μὲν	ἐτιμᾶτο,	πιστὸν ἑαυτὸν παρεῖχεν· ἐπειδὴ δὲ
[12, 50]	τε αὐτῷ ἤρεσκε, καὶ τοσοῦτον	ἐδύνατο	ὥστε ἐναντιούμενος μηδὲν κακὸν παθεῖν
[12, 59]	ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον ἄρχοντα	ᾐτήσατο,	εὐνούστατον μὲν ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ,
[12, 59]	αὐτῶν οὐ βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα	ἐδανείσατο,	ἵνα ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ
[12, 52]	μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν ἁπάντων θάνατον	κατεψηφίσατο.	~Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὸν Πειραιᾶ
[12, 67]	τὴν πρὸς ἐκείνους πίστιν ὑμᾶς	κατεδουλώσατο,	διὰ δὲ τὴν πρὸς ὑμᾶς
[12, 78]	ἐν δημοκρατίᾳ· δὶς γὰρ ὑμᾶς	κατεδουλώσατο,	τῶν μὲν παρόντων καταφρονῶν, τῶν
[12, 71]	ἐπιμελῶς ὑπ' αὐτοῦ ἐτηρήθη, καὶ	μετεπέμψατο	μὲν τὰς μετὰ Λυσάνδρου ναῦς
[12, 19]	οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ τῶν ὤτων	ἐξείλετο.	~Καὶ οὐδὲ κατὰ τὸ ἐλάχιστον
[12, 43]	καὶ ἡ συμφορὰ τῇ πόλει	ἐγένετο,	δημοκρατίας ἔτι οὔσης, ὅθεν τῆς
[12, 26]	ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ σοὶ μόνῳ	ἐγένετο	καὶ σῶσαι Πολέμαρχον καὶ μή,
[12, 46]	ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν τῶν ἐφόρων	ἐγένετο,	μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι, οὐ τοὺς
[12, 65]	μὲν τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος	ἐγένετο,	πείσας ὑμᾶς τὴν ἐπὶ τῶν
[12, 18]	κριθῆναι καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ	ἀπεδέρετο	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν
[12, 29]	ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ' ἧς αὐτῷ	προσετάττετο	παρὰ τὸ δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι,
[12, 13]	~Πείσων δὲ προσελθὼν σιγᾶν μοι	παρεκελεύετο	καὶ θαρρεῖν, ὡς ἥξων ἐκεῖσε.
[12, 68]	ηὑρηκέναι μέγα καὶ πολλοῦ ἄξιον.	Ὑπέσχετο	δὲ εἰρήνην ποιήσειν μήτε ὅμηρα
[12, 70]	αὐτούς. ~Ὁ δὲ ὧν μὲν	ὑπέσχετο	οὐδὲν ἔπραξεν, οὕτως δὲ ἐνετεθύμητο
[12, 14]	τὴν ἐμὴν σωτηρίαν. Ὁ δ'	ὑπέσχετο	ταῦτα ποιήσειν. Ἐδόκει δ' αὐτῷ
[12, 58]	ἔσται, καὶ ἄλλα λέγων οἷ	ᾤετο	πείσειν μάλιστα. ~Οὐ δυνάμενος δὲ
[12, 11]	ἐκέλευσεν. ~Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὅσον	ὡμολόγητο	εἶχεν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀλλὰ
[12, 70]	ὑπέσχετο οὐδὲν ἔπραξεν, οὕτως δὲ	ἐνετεθύμητο	ὡς χρὴ μικρὰν καὶ ἀσθενῆ
[12, 14]	βέλτιον εἶναι πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι·	ἡγεῖτο	γὰρ ἅπαν ποιήσειν αὐτόν, εἴ
[12, 72]	ἵνα μήτε ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς	ἐναντιοῖτο	μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε μὴ
[12, 72]	ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ	διαπειλοῖτο	ὑμεῖς τε μὴ τὰ τῆ
[12, 9]	δὲ Πείσωνα μὲν ἠρώτων εἰ	βούλοιτό	με σῶσαι χρήματα λαβών. Ὁ
[12, 84]	καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις	βούλοιτο	παρὰ τούτων λαμβάνειν; Πᾶν δ'
[12, 76]	κακῶς βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν.	~Παρήγγελτο	γὰρ αὐτοῖς δέκα μὲν οὓς
[12, 36]	ἰδιῶται μὲν ὄντες καθ' ὅσον	ἐδύναντο	ἐποίησαν ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ
[12, 60]	Λακεδαιμονίους καὶ τῶν συμμάχων ὁπόσους	ἐδύναντο	πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι ἀλλ' ἀπολέσαι
[12, 85]	ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ' ἂν ἐκεῖνα	ἐδύναντο	ποιεῖν μὴ ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ'
[12, 56]	ἐξ ἄστεως ἐποίησαν. ~καὶ φανερῶς	ἐπεδείξαντο	ὅτι οὐχ ὑπὲρ τῶν ἐν
[12, 19]	τοῦ τρόπου τοῦ αὑτῶν ἀπόδειξιν	ἐποιήσαντο·	τῆς γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς χρυσοῦς
[12, 93]	{ἂν} ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους	ἐκτήσαντο,	ὑμεῖς δὲ διὰ τὸν πρὸς
[12, 39]	παρέδοσαν, ἢ πόλιν ἥντινα τοιαύτην	προσεκτήσαντο	οἵαν τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ
[12, 75]	ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ πόλει	ἐψηφίσαντο·	ὀλίγοι δέ τινες καὶ πονηροὶ
[12, 39]	τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν τὴν ὑμετέραν	κατεδουλώσαντο.	~Ἀλλὰ γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων
[12, 45]	ἐνδεεῖς ἔσεσθε. ~Τοῦτο γὰρ καλῶς	ἠπίσταντο,	ὅτι ἄλλως μὲν οὐχ οἷοί
[12, 76]	ἑώρων καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν	ἠπίσταντο,	ὥστε πρότερον ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα
[12, 18]	εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι	προὔθεντο	αὐτόν. Καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων
[12, 88]	οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν ἂν	δύναιντο	τὴν πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ,
[12, 44]	καὶ εἴ τι ἄλλο πράττειν	βούλοιντο,	κύριοι ἦσαν· οὕτως οὐχ ὑπὸ
[12, 99]	ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ μὲν	ἀπέδοντο	τὰ δ' εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ
[12, 60]	πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι ἀλλ' ἀπολέσαι	παρεσκευάζοντο	τὴν πόλιν εἰ μὴ δι'
[12, 98]	ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ τούτων ἂν	ὑβρίζοντο,	οἱ δ' ἐπὶ ξένης μικρῶν
[12, 19]	εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν	ἀφίκοντο	καὶ τοῦ τρόπου τοῦ αὑτῶν
[12, 54]	ἄρχοντας δὲ τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους	εἵλοντο,	ἡγούμενοι δικαίως ἂν ὑπὸ τῶν
[12, 40]	πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν	ἀφείλοντο,	ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα
[12, 27]	ἢ τὸν ἀντειπόντα οἷς ἐκεῖνοι	ἐβούλοντο	πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ τοῖς μὲν
[12, 25]	τῷ βουλευτηρίῳ, ὅτε οἱ λόγοι	ἐγίγνοντο	περὶ ἡμῶν; Ἦν. Πότερον συνηγόρευες
[12, 53]	περὶ τῶν διαλλαγῶν οἱ λόγοι	ἐγίγνοντο,	πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς
[12, 20]	οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας ὥσπερ αὐτοὶ	ἐπολιτεύοντο.	~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς μὲν τῶν
[12, 8]	τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ ἀνδράποδα	ἀπεγράφοντο.	~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα μὲν ἠρώτων
[12, 75]	μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ	ᾤχοντο	ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς
[12, 13]	φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες ἐμὲ πάλιν	ᾤχοντο.	Ἐν τοιούτῳ δ' ὄντι μοι
[12, 93]	ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους	ᾤοντο	εἶναι. ~Ἀνθ' ὧν ὑμεῖς νῦν
[12, 19]	καὶ ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε	ᾤοντο	κτήσεσθαι, καὶ ἀνδράποδα εἴκοσι καὶ
[12, 88]	μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι	συναπώλλυντο,	αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν πόλιν
[12, 7]	μὲν γὰρ ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς	ἡγοῦντο,	λαμβάνειν δὲ χρήματα περὶ πολλοῦ
[12, 45]	δὲ πραττόντων δυνήσονται· καὶ ὑμᾶς	ἡγοῦντο	τῶν παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι
[12, 7]	λαμβάνειν δὲ χρήματα περὶ πολλοῦ	ἐποιοῦντο.	Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς δέκα συλλαβεῖν,
[12, 95]	δὲ ὑμᾶς ἐκ τῶν πόλεων	ἐξῃτοῦντο.	~Ἀνθ' ὧν ὀργίσθητε μὲν ὥσπερ
[12, 93]	τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς	ἐκτῶντο,	ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους
[12, 89]	τριάκοντα κακὰ εἴργασται, καὶ διὰ	τοῦτο	αὐτὸν ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι δὲ
[12, 38]	ἂν. ~Οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ	τοῦτο	αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ ἐν
[12, 45]	ψηφιεῖσθε πολλῶν τε ἐνδεεῖς ἔσεσθε.	~Τοῦτο	γὰρ καλῶς ἠπίσταντο, ὅτι ἄλλως
[12, 75]	ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες,	τοῦτο	γοῦν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι
[12, 27]	δοῦναι δίκην; ~Καὶ μὴν οὐδὲ	τοῦτο	εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ
[12, 50]	εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν	τοῦτο	ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται. ὅπως τοίνυν
[12, 34]	πάντα τἀγαθὰ περὶ αὑτῶν λέγειν.	~Τοῦτο	μέντοι οὐ φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ
[12, 62]	καὶ τῆς πόλεως, καὶ μηδενὶ	τοῦτο	παραστῇ, ὡς Ερατοσθένους κινδυνεύοντος Θηραμένους
[12, 57]	ὑμῖν πάντα κακὰ πεπονθόσι. Καίτοι	τοῦτο	πᾶσι δῆλον ἦν, ὅτι εἰ
[12, 10]	τὰ ἐνόντα καλεῖ τῶν ὑπηρετῶν	δύο,	καὶ τὰ ἐν τῇ κιβωτῷ
[12, 7]	αὐτοῖς δέκα συλλαβεῖν, τούτων δὲ	δύο	πένητας, ἵνα αὐτοῖς ᾖ πρὸς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005