discours, paragraphes
[12, 53]	εἰς τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ	αἱ	ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν καὶ περὶ
[12, 37]	θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια	εἰργάσθαι.	Ταύτην γὰρ ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα
[12, 52]	εὔνοιαν ὁ δ' ἀντὶ τοῦ	ἐπαγγείλασθαί	τι ἢ πρᾶξαι ἀγαθὸν πρὸς
[12, 64]	ἀναφερομένας, τούς τ' ἐκείνῳ συνόντας	τιμᾶσθαι	πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίου
[12, 1]	μήτε τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα	δύνασθαι,	ἀλλ' ἀνάγκη ἢ τὸν κατήγορον
[12, 52]	ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος, τότε	ἐπιδείξασθαι	τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν ὁ δ'
[12, 1]	ὃν αὐτὸς εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ	ἄρξασθαί	μοι δοκεῖ ἄπορον εἶναι, ὦ
[12, 100]	~Οἶμαι δ' αὐτοὺς ἡμῶν τε	ἀκροᾶσθαι	καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν ψῆφον
[12, 66]	ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι βουλόμενον τούτων	ἀκροᾶσθαι,	τότ' ἤδη διά τε τὸν
[12, 15]	ἀμφίθυρος εἴη) ἐδόκει μοι ταύτῃ	πειρᾶσθαι	σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν μὲν
[12, 17]	οὕτω πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι καὶ	ἀπολογήσασθαι.	~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ
[12, 89]	ἢ ὑπὲρ ὧν οὗτοι πεποιήκασιν	ἀπολογήσασθαι.	Καίτοι λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα
[12, 91]	μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους ὑμῶν αὐτῶν	καταψηφίσασθαι.	Μηδ' οἴεσθε κρύβδην τὴν ψῆφον
[12, 1]	ἄνδρες δικασταί, τῆς κατηγορίας, ἀλλὰ	παύσασθαι	λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ μέγεθος
[12, 61]	δέ· ἐγώ τε γὰρ δέομαι	ἀναπαύσασθαι,	ὑμῶν τ' ἐνίοις ἥδιον ὡς
[12, 24]	καὶ πρὸς ἕτερον περὶ τούτου	διαλέγεσθαι	ἀσεβὲς εἶναι νομίζω, ἐπὶ δὲ
[12, 41]	αὐτούς τε πάντα τὰ κακὰ	ἐργάζεσθαι	καὶ τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν. ~Οὐ
[12, 36]	ὑφ' ὑμῶν ταῖς ἐσχάταις ζημίαις	κολάζεσθαι;	~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 2]	ἰδίων ἢ ὑπὲρ τῶν δημοσίων	ὀργίζεσθαι.	~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες
[12, 58]	ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε σφόδρα χρὴ	ὀργίζεσθαι,	ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι
[12, 26]	ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς	νομίζεσθαι,	ὅτι δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ
[12, 6]	μὲν δοκεῖν, τῷ δ' ἔργω	χρηματίζεσθαι·	πάντως δὲ τὴν μὲν πόλιν
[12, 91]	ἀναγκάζει παρὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην	ψηφίζεσθαι.	Ὥστε συμβουλεύω μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους
[12, 4]	Περικλέους εἰς ταύτην τὴν γῆν	ἀφικέσθαι,	ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ
[12, 65]	τὴν ἐπὶ τῶν τετρακοσίων πολιτείαν	ἑλέσθαι.	Καὶ ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ
[12, 36]	εἶναι τοὺς ἐκ τῆς θαλάττης	ἀνελέσθαι,	θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι χρῆναι τῇ
[12, 93]	μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν,	συνδιαβάλλεσθαι	δ' ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας
[12, 89]	ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι αὐτὸν	ἀπολέσθαι;	~Ὑμεῖς δὲ δείξατε ἥντινα γνώμην
[12, 2]	δὲ παρὰ τῶν φευγόντων χρὴ	πυνθάνεσθαι	ἥτις ἦν αὐτοῖς πρὸς τὴν
[12, 48]	ἄρχειν, ἔπειτα τῇ βουλῇ μηνυτὴν	γίγνεσθαι	περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν, ὅτι
[12, 71]	οὐ πρότερον εἴασε τὴν ἐκκλησίαν	γενέσθαι,	ἕως ὁ λεγόμενος ὑπ' ἐκείνων
[12, 32]	τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν	γενέσθαι	ἢ τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν.
[12, 96]	γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν	γενέσθαι	καὶ οὐδὲ ταφῆς τῆς νομιζομένης
[12, 49]	οἷόν τ' ἦν μείζω κακὰ	γενέσθαι	τῇ πόλει. Ὁπόσοι δ' εὖνοί
[12, 70]	ὡς χρὴ μικρὰν καὶ ἀσθενῆ	γενέσθαι	τὴν πόλιν, ὥστε περὶ ὧν
[12, 31]	μὴ ἐλθεῖν καὶ καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις	γενέσθαι.	τῷ δὲ Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν
[12, 45]	μὲν οὐχ οἷοί τε ἔσονται	περιγενέσθαι,	κακῶς δὲ πραττόντων δυνήσονται· καὶ
[12, 6]	πάντως δὲ τὴν μὲν πόλιν	πένεσθαι	τὴν δ' ἀρχὴν δεῖσθαι χρημάτων.
[12, 5]	πολίτας ἐπ' ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην	τραπέσθαι,	τοιαῦτα λέγοντες οὐ τοιαῦτα ποιεῖν
[12, 24]	ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ' αὐτὸν βούλομαι	ἐρέσθαι,	ὦ ἄνδρες δικασταί. Τοιαύτην γὰρ
[12, 99]	~Ἀλλὰ γὰρ οὐ τὰ μέλλοντα	ἔσεσθαι	βούλομαι λέγειν, τὰ πραχθέντα ὑπὸ
[12, 100]	τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους	ἔσεσθαι,	ὅσοι δ' ἂν παρὰ τούτων
[12, 85]	ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν σφίσιν	ἔσεσθαι	τῶν τε> πεπραγμένων καὶ τοῦ
[12, 53]	ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους	ἔσεσθαι,	ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ μὲν
[12, 62]	Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα	ἀπολογήσεσθαι	αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ φίλος ἦν
[12, 15]	Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον	ἀφεθήσεσθαι,	εἰ δὲ μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι.
[12, 76]	τὰ μέλλοντα ἐν τῇ ἐκκλησία	πραχθήσεσθαι.	~Ταῦτα δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ
[12, 85]	μὴ ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰόμενοι	σωθήσεσθαι,	οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες,
[12, 45]	ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν μελλόντων οὐκ	ἐνθυμήσεσθαι.	~Ὡς τοίνυν τῶν ἐφόρων ἐγένετο,
[12, 19]	ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο	κτήσεσθαι,	καὶ ἀνδράποδα εἴκοσι καὶ ἑκατόν,
[12, 100]	ἡμῶν τε ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς	εἴσεσθαι	τὴν ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι
[12, 2]	ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον δέ μοι δοκοῦμεν	πείσεσθαι	ἢ ἐν τῷ πρὸ τοῦ
[12, 58]	ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς	στρατεύεσθαι,	διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν ἡ πόλις
[12, 28]	αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς	ἀποδέχεσθαι;	~Εἰ μὲν γάρ τις ἦν
[12, 61]	οἶδ' ὅ τι δεῖ μάρτυρας	παρασχέσθαι·	ὅμως δέ· ἐγώ τε γὰρ
[12, 33]	περὶ αὐτῶν οὐχ οἷόν τε	παρασχέσθαι.	Οὐ γὰρ μόνον ἡμῖν παρεῖναι
[12, 63]	γάρ μοι δοκοῦσιν ἴσου ἄξιοι	γεγενῆσθαι·	ὁ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων
[12, 73]	τὴν πόλιν καὶ τῇ πολιτεία	χρῆσθαι	ἣν Δρακοντίδης ἀπέφαινεν. ὑμεῖς δ'
[12, 38]	πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν	ἀπολογεῖσθαι,	περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα
[12, 6]	πόλιν πένεσθαι τὴν δ' ἀρχὴν	δεῖσθαι	χρημάτων. ~Καὶ τοὺς ἀκούοντας οὐ
[12, 63]	αὐτὸν οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον	προσποιεῖσθαι	πράττειν ὅπως οἰκοδομηθήσεται τὰ τείχη,
[12, 4]	ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων	ἀδικεῖσθαι.	~Ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα πονηροὶ
[12, 93]	πρὸς ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους ἔχετε·	συνωφελεῖσθαι	μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν,
[12, 54]	μισεῖσθαι καὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ	φιλεῖσθαι.	~Τούτων τοίνυν Φείδων {ὁ τῶν
[12, 56]	αὐτοὺς ἐλύπουν οὐδ' οἱ μέλλοντες	ἀποθανεῖσθαι,	ἀλλ' οἱ μεῖζον δυνάμενοι καὶ
[12, 32]	πολὺ μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως	ἀποθανεῖσθαι	μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως
[12, 17]	αἰτίαν εἰπεῖν δι' ἥντινα ἔμελλεν	ἀποθανεῖσθαι·	οὕτω πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι καὶ
[12, 15]	ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ μή, ὁμοίως	ἀποθανεῖσθαι.	~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει με ἐκείνων
[12, 44]	κατέστησαν, καὶ ὅ τι δέοι	χειροτονεῖσθαι	καὶ οὕστινας χρείη ἄρχειν παρήγγελλον,
[12, 6]	ἀχθόμενοι· καλλίστην οὖν εἶναι πρόφασιν	τιμωρεῖσθαι	μὲν δοκεῖν, τῷ δ' ἔργω
[12, 54]	τῶν αὐτῶν τούς τε τριάκοντα	μισεῖσθαι	καὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι.
[12, 21]	κατέστησαν, πολλῶν δὲ θυγατέρας μελλούσας	ἐκδίδοσθαι	ἐκώλυσαν. ~Καὶ εἰς τοσοῦτόν εἰσι
[12, 59]	τάλαντα ἐδανείσατο, ἵνα ἔχοι ἐπικούρους	μισθοῦσθαι,	καὶ Λύσανδρον ἄρχοντα ᾐτήσατο, εὐνούστατον
[12, 34]	Φέρε δή, τί ἄν, εἰ	καὶ	ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ
[12, 83]	ὧν οὗτοι πατέρας καὶ ὑεῖς	καὶ	ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ
[12, 3]	μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως	καὶ	ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ
[12, 53]	δὲ εἰς τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν	καὶ	αἱ ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν καὶ
[12, 19]	δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν	καὶ	αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ τοῦ τρόπου
[12, 78]	~Καὶ τοσούτων καὶ ἑτέρων κακῶν	καὶ	αἰσχρῶν καὶ πάλαι καὶ νεωστὶ
[12, 48]	ὅτι ψευδεῖς εἶεν, καὶ Βάτραχος	καὶ	Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ
[12, 58]	ὅτι Βοιωτῶν ἡ πόλις ἔσται,	καὶ	ἄλλα λέγων οἷ ᾤετο πείσειν
[12, 19]	γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι,	καὶ	ἀνδράποδα εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν
[12, 24]	καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν μοι	καὶ	ἀπόκριναι, ὅ τι ἄν σε
[12, 17]	ἀποθανεῖσθαι· οὕτω πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι	καὶ	ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ
[12, 81]	ἡμεῖς δὲ νυνὶ εἰς κατηγορίαν	καὶ	ἀπολογίαν καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι μὲν
[12, 67]	πλήθει δοκεῖν πιστὸς εἶναι Αντιφῶντα	καὶ	Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν
[12, 70]	δὲ ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ μικρὰν	καὶ	ἀσθενῆ γενέσθαι τὴν πόλιν, ὥστε
[12, 61]	ἀποδώσετε. ~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε μὲν	καὶ	αὐτοί, καὶ οἶδ' ὅ τι
[12, 59]	τῶν ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων εἴτε	καὶ	αὐτῶν οὐ βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα
[12, 48]	εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν, ὅτι ψευδεῖς εἶεν,	καὶ	Βάτραχος καὶ Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ
[12, 27]	ἢ ὅστις ἀντειπών γε ἐτύγχανε	καὶ	γνώμην ἀποδεδειγμένος; Τίνα γὰρ εἰκὸς
[12, 96]	ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ ἀπὸ τέκνων	καὶ	γονέων καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας
[12, 69]	ὅμως ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα καὶ παῖδας	καὶ	γυναῖκας καὶ ὑμᾶς αὐτούς. ~Ὁ
[12, 96]	δὲ ἀπὸ τέκνων καὶ γονέων	καὶ	γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν
[12, 89]	ἐλάχιστα τῶν τριάκοντα κακὰ εἴργασται,	καὶ	διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι σωθῆναι·
[12, 5]	τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ' ἀρετὴν	καὶ	δικαιοσύνην τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες οὐ
[12, 78]	ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ πονηρίας,	καὶ	δικαίως μὲν ἐν ὀλιγαρχίᾳ δίκην
[12, 81]	Ερατοσθένει· οὗτος μὲν γὰρ κατήγορος	καὶ	δικαστὴς αὑτὸς ἦν τῶν κρινομένων,
[12, 17]	λαβὼν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπαγάγοι.	~Καὶ	ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος τῆς ἐπιούσης
[12, 44]	καὶ οὕστινας χρείη ἄρχειν παρήγγελλον,	καὶ	εἴ τι ἄλλο πράττειν βούλοιντο,
[12, 97]	τὸν θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες	καὶ	εἰς πολλὰς πόλεις πλανηθέντες καὶ
[12, 22]	δὲ θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν.	~Καὶ	εἰς τοσοῦτόν εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι
[12, 11]	τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς	καὶ	ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας ἀργυρᾶς
[12, 19]	ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ ἀνδράποδα εἴκοσι	καὶ	ἑκατόν, ὧν τὰ μὲν βέλτιστα
[12, 60]	τῶν ἐχθρῶν δίκην λαβόντες, ὅτι	καὶ	ἐκείνοις χάριν ἀποδώσετε. ~Ταῦτα δὲ
[12, 79]	καιρός, ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην	καὶ	ἔλεον μὴ εἶναι ἐν ταῖς
[12, 73]	ἐγιγνώσκετε γὰρ ὅτι περὶ δουλείας	καὶ	ἐλευθερίας ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα
[12, 52]	μετὰ τῶν συναρχόντων εἰς Σαλαμῖνα	καὶ	Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν πολιτῶν ἀπήγαγεν
[12, 3]	καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ	καὶ	ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως
[12, 8]	~Διαλαβόντες δὲ τὰς οἰκίας ἐβάδιζον·	καὶ	ἐμὲ μὲν ξένους ἑστιῶντα κατέλαβον,
[12, 22]	ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν	καὶ	ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον
[12, 18]	πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι καὶ ἀπολογήσασθαι.	~Καὶ	ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου
[12, 42]	πλήθει τὰ ἐναντία ἔπραξεν, ἀλλὰ	καὶ	ἐπὶ τῶν τετρακοσίων ἐν τῷ
[12, 19]	τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ καὶ κόσμον	καὶ	ἔπιπλα καὶ ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα
[12, 55]	τῶν τριάκοντα} γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς	καὶ	Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι
[12, 81]	οὐκ ἐξ ἴσου τῇ πόλει	καὶ	Ερατοσθένει· οὗτος μὲν γὰρ κατήγορος
[12, 54]	μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος	καὶ	Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας δὲ τοὺς ἐκείνοις
[12, 12]	καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις,	καὶ	ἐρωτῶσιν ὅποι βαδίζοιμεν· ὁ δ'
[12, 55]	Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς	καὶ	ἕτεροι οἱ δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι
[12, 66]	δὲ Πείσανδρον μὲν καὶ Κάλλαισχρον	καὶ	ἑτέρους ἑώρα προτέρους αὑτοῦ γιγνομένους,
[12, 78]	ἐκείνων ὅρκους εἰληφώς. ~Καὶ τοσούτων	καὶ	ἑτέρων κακῶν καὶ αἰσχρῶν καὶ
[12, 42]	καταλιπὼν τὴν ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους	καὶ	ἑτέρων, ὧν τὰ ὀνόματα οὐδὲν
[12, 87]	μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας	καὶ	εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς εἶναι, εἰ
[12, 24]	καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον ὅσιον	καὶ	εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν μοι καὶ
[12, 19]	ἔδωκεν εἰς τὴν ἐκείνου ταφήν.	~Καὶ	ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν
[12, 66]	πράγμασι στρατηγὸς ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη.	~Καὶ	ἕως μὲν ἐτιμᾶτο, πιστὸν ἑαυτὸν
[12, 43]	παρήσω· ἐπειδὴ δὲ ἡ ναυμαχία	καὶ	ἡ συμφορὰ τῇ πόλει ἐγένετο,
[12, 15]	γὰρ ὢν ἐτύγχανον τῆς οἰκίας,	καὶ	ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος εἴη) ἐδόκει
[12, 84]	λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν	καὶ	ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις βούλοιτο
[12, 13]	δὲ προσελθὼν σιγᾶν μοι παρεκελεύετο	καὶ	θαρρεῖν, ὡς ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν
[12, 56]	ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ' οἱ μεῖζον δυνάμενοι	καὶ	θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ τὰς
[12, 10]	ἀνοίγνυμι. Πείσων δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται,	καὶ	ἰδὼν τὰ ἐνόντα καλεῖ τῶν
[12, 19]	δὲ καὶ κόσμον καὶ ἔπιπλα	καὶ	ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο
[12, 55]	Φείδων {ὁ τῶν τριάκοντα} γενόμενος	καὶ	Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς
[12, 75]	ὀλίγοι δέ τινες καὶ πονηροὶ	καὶ	κακῶς βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν.
[12, 66]	παρεῖχεν· ἐπειδὴ δὲ Πείσανδρον μὲν	καὶ	Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους ἑώρα προτέρους
[12, 58]	ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι	καὶ	καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν ἔργων Ερατοσθένει
[12, 31]	γὰρ ἦν πεμφθεῖσι μὴ ἐλθεῖν	καὶ	καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις γενέσθαι. τῷ δὲ
[12, 12]	Μνησιθείδης ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες,	καὶ	καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις,
[12, 19]	καὶ χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ	καὶ	κόσμον καὶ ἔπιπλα καὶ ἱμάτια
[12, 55]	οἱ δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ	καὶ	Κριτίᾳ καὶ τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ,
[12, 43]	ὑμετέρῳ πλήθει πράττοντες· ὧν Ερατοσθένης	καὶ	Κριτίας ἦσαν. ~Οὗτοι δὲ φυλάρχους
[12, 74]	πράττοντας αὑτῷ, δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ	καὶ	Λακεδαιμονίοις λέγοι. μετ' ἐκεῖνον δὲ
[12, 22]	τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι,	καὶ	λέγουσιν ὡς οὐδὲν κακὸν οὐδ'
[12, 29]	νῦν δὲ παρὰ τοῦ ποτε	καὶ	λήψεσθε δίκην, εἴπερ ἐξέσται τοῖς
[12, 59]	ἐδανείσατο, ἵνα ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι,	καὶ	Λύσανδρον ἄρχοντα ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν
[12, 78]	πάλαι καὶ νεωστὶ καὶ μικρῶν	καὶ	μεγάλων αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς
[12, 97]	εἰς τὸν Πειραιᾶ. Πολλῶν δὲ	καὶ	μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ
[12, 81]	φίλων, οἷς τὰς ἀπολογίας ἀνοίσει	καὶ	μεθ' ὧν αὐτῷ ταῦτα πέπρακται.
[12, 30]	ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν;	~Καὶ	μὲν δὴ οὐκ ἐν τῇ
[12, 35]	τὴν διαψήφισιν περὶ αὑτοῦ πεποίηκε.	~Καὶ	μὲν δὴ πολλοὶ καὶ τῶν
[12, 89]	ἥξουσιν, ὁπότε βοηθεῖν τοσοῦτοι παρασκευάζονται;	~Καὶ	μὲν δὴ πολλῷ ῥᾷον ἡγοῦμαι
[12, 49]	ἐπὶ τῇ τῶν πολιτῶν βλάβῃ.	~Καὶ	μὲν δή, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 63]	ὅπως οἰκοδομηθήσεται τὰ τείχη, ὁπότε	καὶ	μετὰ Θηραμένους ὅπως καθαιρεθήσεται. Οὐ
[12, 71]	καιρὸς ἐπιμελῶς ὑπ' αὐτοῦ ἐτηρήθη,	καὶ	μετεπέμψατο μὲν τὰς μετὰ Λυσάνδρου
[12, 26]	μόνῳ ἐγένετο καὶ σῶσαι Πολέμαρχον	καὶ	μή, εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπήγαγες;
[12, 62]	τ' ἐμαυτοῦ καὶ τῆς πόλεως,	καὶ	μηδενὶ τοῦτο παραστῇ, ὡς Ερατοσθένους
[12, 27]	ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ δοῦναι δίκην;	~Καὶ	μὴν οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ
[12, 52]	πολιτῶν ἀπήγαγεν εἰς τὸ δεσμωτήριον,	καὶ	μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν ἁπάντων θάνατον
[12, 78]	αἰσχρῶν καὶ πάλαι καὶ νεωστὶ	καὶ	μικρῶν καὶ μεγάλων αἰτίου γεγενημένου
[12, 72]	καὶ παρόντος Λυσάνδρου καὶ Φιλοχάρους	καὶ	Μιλτιάδου, περὶ τῆς πολιτείας τὴν
[12, 12]	καὶ Πείσωνι ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε	καὶ	Μνησιθείδης ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες,
[12, 78]	κακῶν καὶ αἰσχρῶν καὶ πάλαι	καὶ	νεωστὶ καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων
[12, 65]	ἐπὶ τῶν τετρακοσίων πολιτείαν ἑλέσθαι.	Καὶ	ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ τῶν
[12, 44]	τε ἐπὶ τὰς φυλὰς κατέστησαν,	καὶ	ὅ τι δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ
[12, 61]	δὲ ἐπίστασθε μὲν καὶ αὐτοί,	καὶ	οἶδ' ὅ τι δεῖ μάρτυρας
[12, 26]	σώσειας, συνελάμβανες δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς;	Καὶ	ὅτε μὲν τὸ πλῆθος ἦν
[12, 74]	καὶ ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι,	καὶ	ὅτι οὐ περὶ πολιτείας ὑμῖν
[12, 74]	ἀναστὰς ἄλλα τε πολλὰ εἶπε	καὶ	ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι, καὶ
[12, 20]	Μηλόβιος ἐκ τῶν ὤτων ἐξείλετο.	~Καὶ	οὐδὲ κατὰ τὸ ἐλάχιστον μέρος
[12, 96]	ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι	καὶ	οὐδὲ ταφῆς τῆς νομιζομένης εἴασαν
[12, 4]	ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε,	καὶ	οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε
[12, 44]	καὶ ὅ τι δέοι χειροτονεῖσθαι	καὶ	οὕστινας χρείη ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ
[12, 98]	πάθητε τοιαῦτα οἷα καὶ πρότερον,	καὶ	οὔτ' ἂν ἱερὰ οὔτε βωμοὶ
[12, 82]	εἰς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν.	~Καὶ	οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας
[12, 73]	Δρακοντίδης ἀπέφαινεν. ὑμεῖς δ' ὅμως	καὶ	οὕτω διακείμενοι ἐθορυβεῖτε ὡς οὐ
[12, 90]	αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ τούτοις ὄντες,	καὶ	οὐχ ἕξετε λέγειν ὅτι τὰ
[12, 69]	ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα	καὶ	παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ ὑμᾶς
[12, 78]	καὶ ἑτέρων κακῶν καὶ αἰσχρῶν	καὶ	πάλαι καὶ νεωστὶ καὶ μικρῶν
[12, 20]	κοσμίους δ' ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχοντας	καὶ	πᾶν τὸ προσταττόμενον ποιοῦντας, ἐχθρὸν
[12, 97]	καὶ εἰς πολλὰς πόλεις πλανηθέντες	καὶ	πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες τῶν
[12, 77]	πολλὰς πίστεις αὐτοῖς ἔργῳ δεδωκὼς	καὶ	παρ' ἐκείνων ὅρκους εἰληφώς. ~Καὶ
[12, 72]	στρατόπεδον. ~Τότε δὲ τούτων ὑπαρχόντων,	καὶ	παρόντος Λυσάνδρου καὶ Φιλοχάρους καὶ
[12, 6]	ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ	καὶ	Πείσων ἔλεγον ἐν τοῖς τριάκοντα
[12, 12]	σῶμα σώσω. Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ	καὶ	Πείσωνι ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε καὶ
[12, 62]	λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ	καὶ	περὶ Θηραμένους ὡς ἂν δύνωμαι
[12, 94]	πολιτεύεσθε καὶ τοῖς πολεμίοις μάχεσθε	καὶ	περὶ τῆς πόλεως βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες
[12, 53]	καὶ αἱ ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν	καὶ	περὶ τῶν διαλλαγῶν οἱ λόγοι
[12, 5]	περὶ τῶν ἐμαυτοῦ πρῶτον εἰπὼν	καὶ	περὶ τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι.
[12, 60]	ἀνθρώπους ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς πόλεως,	καὶ	πόλεις ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους
[12, 55]	ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ μείζω στάσιν	καὶ	πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ
[12, 92]	ἤρχεσθε, ὥστε ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι	καὶ	πολίταις ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν τοιοῦτον πόλεμον,
[12, 68]	ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα	καὶ	πολλοῦ ἄξιον. Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην
[12, 18]	ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν.	Καὶ	πολλῶν ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν
[12, 75]	πόλει ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι δέ τινες	καὶ	πονηροὶ καὶ κακῶς βουλευόμενοι τὰ
[12, 49]	ἕτεροι γὰρ ἦσαν οἱ λέγοντες	καὶ	πράττοντες ὧν οὐχ οἷόν τ'
[12, 24]	ἐπὶ δὲ τῇ τούτου βλάβῃ	καὶ	πρὸς αὐτὸν τοῦτον ὅσιον καὶ
[12, 24]	ἐπὶ μὲν τῇ τούτου ὠφελείᾳ	καὶ	πρὸς ἕτερον περὶ τούτου διαλέγεσθαι
[12, 95]	δουλείας εἰς τὴν ἀκρόπολιν κατέστησαν.	~Καὶ	πρὸς ὑμᾶς μὲν ἔτι πολλῶν
[12, 23]	τὸν ἀδελφὸν γὰρ μου, ὥσπερ	καὶ	πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε
[12, 98]	ἐφεύγετε μὴ πάθητε τοιαῦτα οἷα	καὶ	πρότερον, καὶ οὔτ' ἂν ἱερὰ
[12, 92]	παραδείγματα ἔχοντες τὴν ψῆφον φέρητε.	Καὶ	πρῶτον μὲν ὅσοι ἐξ ἄστεώς
[12, 5]	δ' οἱ τριάκοντα πονηροὶ μὲν	καὶ	συκοφάνται ὄντες εἰς τὴν ἀρχὴν
[12, 2]	ὡς οὐκ ἔχων οἰκείας ἔχθρας	καὶ	συμφορὰς τοὺς λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ'
[12, 26]	δὲ ἐπὶ σοὶ μόνῳ ἐγένετο	καὶ	σῶσαι Πολέμαρχον καὶ μή, εἰς
[12, 12]	τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ, ἵνα	καὶ	τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ
[12, 10]	ἐνόντα καλεῖ τῶν ὑπηρετῶν δύο,	καὶ	τὰ ἐν τῇ κιβωτῷ λαβεῖν
[12, 40]	τῆς ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν; οἵτινες	καὶ	τὰ περὶ τὴν Αττικὴν φρούρια
[12, 30]	τῇ ὁδῷ, σῴζειν τε αὐτὸν	καὶ	τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν
[12, 86]	ἢ ὡς δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται	καὶ	τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ ἄξια
[12, 51]	ταῦτα ἐγὼ πολλοῖς τεκμηρίοις παραστήσω,	καὶ	τὰς πρὸς ἀλλήλους διαφορὰς οὐχ
[12, 60]	τῆς πόλεως, καὶ πόλεις ἐπάγοντες,	καὶ	τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν συμμάχων
[12, 11]	δικασταί, ἀλλὰ τρία τάλαντα ἀργυρίου	καὶ	τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς
[12, 58]	τῶν αὐτῶν ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε	καὶ	τῇ αὐτῇ γνώμῃ τοὺς μὲν
[12, 55]	εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ	καὶ	τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ
[12, 73]	τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν	καὶ	τῇ πολιτεία χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης
[12, 75]	ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν	καὶ	τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν αὐτοῦ
[12, 76]	γὰρ τὴν ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων	καὶ	τὴν αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε
[12, 57]	πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ τὰς ἀρχὰς	καὶ	τὴν πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς
[12, 70]	τε Πειραιῶς τὰ τείχη περιελεῖν	καὶ	τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ
[12, 51]	γιγνομένας, ὁπότεροι τὰ πράγματα πράξουσι	καὶ	τῆς πόλεως ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ
[12, 62]	ὑμῶν ἀκοῦσαι ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ	καὶ	τῆς πόλεως, καὶ μηδενὶ τοῦτο
[12, 94]	οὗτοι φύλακας τῆς σφετέρας ἀρχῆς	καὶ	τῆς ὑμετέρας δουλείας εἰς τὴν
[12, 66]	τε τὸν πρὸς ἐκείνους φθόνον	καὶ	τὸ παρ' ὑμῶν δέος μετέσχε
[12, 71]	παρ' αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε.	~Καὶ	τὸ τελευταῖον, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 98]	τοὺς τούτων τρόπους ὠφέλησαν, ἃ	καὶ	τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται· οἱ
[12, 10]	~Ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ	καὶ	τοῖς παισὶν ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ
[12, 94]	μετ' ἀνδρῶν νῦν ἀρίστων πολιτεύεσθε	καὶ	τοῖς πολεμίοις μάχεσθε καὶ περὶ
[12, 1]	λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ μέγεθος	καὶ	τοσαῦτα τὸ πλῆθος εἴργασται, ὥστε
[12, 50]	ὅτι ἐκεῖνά τε αὐτῷ ἤρεσκε,	καὶ	τοσοῦτον ἐδύνατο ὥστε ἐναντιούμενος μηδὲν
[12, 78]	καὶ παρ' ἐκείνων ὅρκους εἰληφώς.	~Καὶ	τοσούτων καὶ ἑτέρων κακῶν καὶ
[12, 85]	σφίσιν ἔσεσθαι τῶν τε> πεπραγμένων	καὶ	τοῦ λοιποῦ ποιεῖν ὅ τι
[12, 19]	τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο	καὶ	τοῦ τρόπου τοῦ αὑτῶν ἀπόδειξιν
[12, 7]	τὴν δ' ἀρχὴν δεῖσθαι χρημάτων.	~Καὶ	τοὺς ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς ἔπειθον·
[12, 47]	εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν αὐτῶν,	καὶ	τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων
[12, 92]	καταβαίνειν, τούς τε ἐξ ἄστεως	καὶ	τοὺς ἐκ Πειραιῶς, ἵνα τὰς
[12, 54]	αὐτῶν τούς τε τριάκοντα μισεῖσθαι	καὶ	τοὺς ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. ~Τούτων
[12, 49]	αὐτοί τε τὰ βέλτιστα λέγοντες	καὶ	τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ'
[12, 93]	νικήσαντες δ' ἄν τούτοις ἐδουλεύετε.	~Καὶ	τοὺς ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν
[12, 5]	ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν	καὶ	τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ' ἀρετὴν
[12, 47]	σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον,	καὶ	τοὺς ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ
[12, 83]	δεδωκότες; ~Πότερον εἰ αὐτοὺς ἀποκτείναιτε	καὶ	τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν
[12, 36]	ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς	καὶ	τοὺς παῖδας ὑφ' ὑμῶν ταῖς
[12, 87]	τριάκοντα σώσειν, διὰ δὲ Ερατοσθένην	καὶ	τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν ἦν
[12, 41]	τε πάντα τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι	καὶ	τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν. ~Οὐ γὰρ
[12, 64]	ἦν. Ἄξιον μὲν γὰρ ἦν	καὶ	τοὺς φίλους τοὺς Θηραμένους προσαπολωλέναι,
[12, 26]	συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει} ἐμοὶ	καὶ	τουτοισὶ δοῦναι δίκην; ~Καὶ μὴν
[12, 98]	πατρίδα κατηγάγετε. ~Εἰ δὲ ἐδυστυχήσατε	καὶ	τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν ἂν
[12, 42]	τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε.	Καὶ	τούτων μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι. Μάρτυρες.
[12, 74]	~Θηραμένης δέ, ὦ ἄνδρες δικασταί,	(καὶ	τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς μάρτυρας παρέξομαἰ)
[12, 78]	καταφρονῶν, τῶν δὲ ἀπόντων ἐπιθυμῶν,	καὶ	τῷ καλλίστῳ ὀνόματι χρώμενος δεινοτάτων
[12, 96]	ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε δὲ	καὶ	τῶν ἄλλων κακῶν ἃ πεπόνθατε
[12, 35]	πεποίηκε. ~Καὶ μὲν δὴ πολλοὶ	καὶ	τῶν ἀστῶν καὶ τῶν ξένων
[12, 62]	αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ φίλος ἦν	καὶ	τῶν αὐτῶν ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι
[12, 59]	δυνάμενος δὲ τούτων τυχεῖν, εἴτε	καὶ	τῶν ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων εἴτε
[12, 68]	τοὺς φίλους ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος δὲ	καὶ	τῶν μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος
[12, 35]	δὴ πολλοὶ καὶ τῶν ἀστῶν	καὶ	τῶν ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι τίνα
[12, 60]	πόλεις ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους	καὶ	τῶν συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι,
[12, 86]	κακῶν αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ	καὶ	τῶν συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν,
[12, 87]	τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν ἦν	καὶ	τῶν τεθνεώτων ἐπ' ἐκφορὰν ἐλθεῖν.
[12, 79]	ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ Ερατοσθένους	καὶ	τῶν τούτου συναρχόντων δίκην λαβεῖν,
[12, 81]	αὐτοῖς βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους	καὶ	τῶν τούτου φίλων, οἷς τὰς
[12, 34]	ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ	καὶ	ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ γάρ, ὦ
[12, 83]	δίκην λάβοιμεν, ὧν οὗτοι πατέρας	καὶ	ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν;
[12, 92]	οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε, ὥστε ἀδελφοῖς	καὶ	ὑέσι καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν
[12, 69]	αὐτῷπατρίδα καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας	καὶ	ὑμᾶς αὐτούς. ~Ὁ δὲ ὧν
[12, 100]	δ' αὐτοὺς ἡμῶν τε ἀκροᾶσθαι	καὶ	ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν ψῆφον φέροντας,
[12, 45]	περιγενέσθαι, κακῶς δὲ πραττόντων δυνήσονται·	καὶ	ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν παρόντων κακῶν
[12, 47]	τοὺς δὲ μάρτυράς μοι κάλει.	καὶ	ὑμεῖς ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν
[12, 40]	περὶ τὴν Αττικὴν φρούρια καθεῖλον,	καὶ	ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ τὸν
[12, 57]	τε τριάκοντα πάντα κακὰ εἰργασμένοις	καὶ	ὑμῖν πάντα κακὰ πεπονθόσι. Καίτοι
[12, 50]	ἂν ἔχοι εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει,	καὶ	ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται.
[12, 94]	δύνασθε, καὶ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν	καὶ	ὑπὲρ τῶν ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε,
[12, 99]	τε τῶν νεωρίων, ἃ καθεῖλον,	καὶ	ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων, οἷς ὑμεῖς,
[12, 94]	θαρραλέῳ ὄντες, καθ' ὅσον δύνασθε,	καὶ	ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν καὶ ὑπὲρ
[12, 44]	ὑπὸ τῶν πολεμίων μόνον ἀλλὰ	καὶ	ὑπὸ τούτων πολιτῶν ὄντων ἐπεβουλεύεσθε
[12, 56]	Πειραιεῖ τοῖς ἐξ ἄστεως ἐποίησαν.	~καὶ	φανερῶς ἐπεδείξαντο ὅτι οὐχ ὑπὲρ
[12, 11]	τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς	καὶ	φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ
[12, 72]	τούτων ὑπαρχόντων, καὶ παρόντος Λυσάνδρου	καὶ	Φιλοχάρους καὶ Μιλτιάδου, περὶ τῆς
[12, 19]	τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ ἀργύριον	καὶ	χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ καὶ
[12, 78]	ἑτέρων κακῶν καὶ αἰσχρῶν καὶ	πάλαι	καὶ νεωστὶ καὶ μικρῶν καὶ
[12, 100]	ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε.	~Οἶμαι	δ' αὐτοὺς ἡμῶν τε ἀκροᾶσθαι
[12, 63]	μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ' ἂν αὐτὸν	οἶμαι	μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι πράττειν
[12, 61]	ὅμως δέ· ἐγώ τε γὰρ	δέομαι	ἀναπαύσασθαι, ὑμῶν τ' ἐνίοις ἥδιον
[12, 62]	ἂν δύνωμαι διὰ βραχυτάτων διδάξω.	Δέομαι	δ' ὑμῶν ἀκοῦσαι ὑπέρ τ'
[12, 42]	ἑτέρων, ὧν τὰ ὀνόματα οὐδὲν	δέομαι	λέγειν. Ἀφικόμενος δὲ δεῦρο τἀναντία
[12, 92]	πόλει τὴν ὑμετέραν γνώμην ποιήσετε.	~Βούλομαι	δὲ ὀλίγα ἑκατέρους ἀναμνήσας καταβαίνειν,
[12, 24]	προθύμως ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ' αὐτὸν	βούλομαι	ἐρέσθαι, ὦ ἄνδρες δικασταί. Τοιαύτην
[12, 99]	γὰρ οὐ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι	βούλομαι	λέγειν, τὰ πραχθέντα ὑπὸ τούτων
[12, 62]	ὡς Ερατοσθένους κινδυνεύοντος Θηραμένους κατηγορῶ.	Πυνθάνομαι	γὰρ ταῦτα ἀπολογήσεσθαι αὐτόν, ὅτι
[12, 42]	ἔπραττε. Καὶ τούτων μάρτυρας ὑμῖν	παρέξομαι.	Μάρτυρες. ~Τὸν μὲν τοίνυν μεταξὺ
[12, 46]	τῶν ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν	παρέξομαι,	οὐ τοὺς τότε συμπράττοντας (οὐ
[12, 74]	(καὶ τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς μάρτυρας	παρέξομαἰ)	εἶπεν ὅτι οὐδὲν αὐτῷ μέλοι
[12, 5]	καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι	πειράσομαι.	~Θέογνις γὰρ καὶ Πείσων ἔλεγον
[12, 3]	τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως δὲ	πειράσομαι	ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν
[12, 15]	ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν μὲν λάθω,	σωθήσομαι,	ἐὰν δὲ ληφθῶ, ἡγούμην μέν,
[12, 3]	ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν	ποιήσομαι.	ὅμως δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ
[12, 100]	ὑπὲρ αὐτῶν τὰς τιμωρίας πεποιημένους.	Παύσομαι	κατηγορῶν. Ἀκηκόατε, ἑωράκατε, πεπόνθατε, ἔχετε·
[12, 3]	οὔτε ἀλλότρια πράγματα πράξας νῦν	ἠνάγκασμαι	ὑπὸ τῶν γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν,
[12, 14]	δ' οὐδέν, χρημάτων δ' ἕνεκα	ἀπόλλυμαι.	σὺ οὖν ταῦτα πάσχοντί μοι
[12, 89]	~Καὶ μὲν δὴ πολλῷ ῥᾷον	ἡγοῦμαι	εἶναι ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε
[12, 2]	ἔχθρας καὶ συμφορὰς τοὺς λόγους	ποιοῦμαι,	ἀλλ' ὡς ἅπασι πολλῆς ἀφθονίας
[12, 3]	ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν	δύνωμαι	δι' ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς πατὴρ
[12, 62]	καὶ περὶ Θηραμένους ὡς ἂν	δύνωμαι	διὰ βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι δ'
[12, 68]	πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα	ηὑρηκέναι	μέγα καὶ πολλοῦ ἄξιον. Ὑπέσχετο
[12, 64]	καὶ τοὺς φίλους τοὺς Θηραμένους	προσαπολωλέναι,	πλὴν εἴ τις ἐτύγχανεν ἐκείνῳ
[12, 16]	ἃς ἔδει με διελθεῖν, ἅπασαι	ἀνεῳγμέναι	ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ εἰς Αρχένεω
[12, 53]	Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ αἱ ταραχαὶ	γεγενημέναι	ἦσαν καὶ περὶ τῶν διαλλαγῶν
[12, 45]	ἡγοῦντο τῶν παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας	ἀπαλλαγῆναι	περὶ τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι.
[12, 85]	ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων ἄξιον	ἐπιμεληθῆναι,	ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ' ἂν ἐκεῖνα
[12, 36]	ὄντες καθ' ὅσον ἐδύναντο ἐποίησαν	ἡττηθῆναι	ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν
[12, 17]	ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι· οὕτω πολλοῦ ἐδέησε	κριθῆναι	καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο
[12, 14]	αὐτῷ βέλτιον εἶναι πρὸς Θέογνιν	μνησθῆναι·	ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν ποιήσειν αὐτόν,
[12, 27]	τὸν ἀντειπόντα οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο	πραχθῆναι;	~Ἔτι δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις
[12, 27]	Ἔπειτα τῷ ἧττον εἰκὸς ἦν	προσταχθῆναι	ἢ ὅστις ἀντειπών γε ἐτύγχανε
[12, 31]	ἐχθρῶν βουλομένων οἷόν τ' εἶναι	ἐξελεγχθῆναι.	~Χρῆν δέ σε, ὦ Ερατόσθενες,
[12, 18]	ἡμῖν οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν	ἐξενεχθῆναι,	ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν.
[12, 15]	εἴη) ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι	σωθῆναι,	ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν μὲν λάθω,
[12, 89]	καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι	σωθῆναι·	ὅτι δὲ τῶν ἄλλων Ελλήνων
[12, 89]	εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται	χρῆναι	αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ δείξατε
[12, 37]	κατηγορημένα· μέχρι γὰρ τούτου νομίζω	χρῆναι	κατηγορεῖν, ἕως ἂν θανάτου δόξῃ
[12, 36]	θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι	χρῆναι	τῇ τῶν τεθνεώτων ἀρετῇ παρ'
[12, 5]	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες	χρῆναι	τῶν ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι τὴν
[12, 93]	τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο	εἶναι.	~Ἀνθ' ὧν ὑμεῖς νῦν ἐν
[12, 67]	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει δοκεῖν πιστὸς	εἶναι	Αντιφῶντα καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας
[12, 87]	ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς	εἶναι,	εἰ διὰ μὲν τοῦ ὑμετέρου
[12, 79]	δεῖ συγγνώμην καὶ ἔλεον μὴ	εἶναι	ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ
[12, 55]	Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι οἱ δοκοῦντες	εἶναι	ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ καὶ
[12, 31]	τῶν ἐχθρῶν βουλομένων οἷόν τ'	εἶναι	ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν δέ σε, ὦ
[12, 42]	δεῦρο τἀναντία τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν	εἶναι	ἔπραττε. Καὶ τούτων μάρτυρας ὑμῖν
[12, 24]	ἕτερον περὶ τούτου διαλέγεσθαι ἀσεβὲς	εἶναι	νομίζω, ἐπὶ δὲ τῇ τούτου
[12, 9]	τῶν παρόντων ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον	εἶναι	πίστιν παρ' αὐτοῦ λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ
[12, 40]	τὴν ἀρχὴν οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον	εἶναι.	~Πολλάκις οὖν ἐθαύμασα τῆς τόλμης
[12, 14]	ποιήσειν. Ἐδόκει δ' αὐτῷ βέλτιον	εἶναι	πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ
[12, 6]	τῇ πολιτείᾳ ἀχθόμενοι· καλλίστην οὖν	εἶναι	πρόφασιν τιμωρεῖσθαι μὲν δοκεῖν, τῷ
[12, 49]	πόλει. Ὁπόσοι δ' εὖνοί φασιν	εἶναι,	πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί
[12, 86]	μέντ' ἂν αὐτοὺς οὕτω προθύμους	εἶναι	σῴζειν τὴν πόλιν, ὥσπερ οὗτοι
[12, 37]	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ	εἶναι	τὰ κατηγορημένα· μέχρι γὰρ τούτου
[12, 96]	ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν	εἶναι	τῆς παρὰ τῶν θεῶν τιμωρίας.
[12, 65]	ἔπραττεν, αὐτὸς δὲ δοκῶν εὐνούστατος	εἶναι	τοῖς πράγμασι στρατηγὸς ὑπ' αὐτῶν
[12, 51]	τὴν μὲν πόλιν ἐχθρὰν ἐνόμιζεν	εἶναι,	τοὺς δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς φίλους,
[12, 36]	χειμῶνα οὐχ οἷοί τ' ἔφασαν	εἶναι	τοὺς ἐκ τῆς θαλάττης ἀνελέσθαι,
[12, 28]	Αθηναίοις ἱκανή μοι δοκεῖ πρόφασις	εἶναι	τῶν γεγενημένων εἰς τοὺς τριάκοντα
[12, 79]	λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους μὲν> κρείττους	εἶναι	τῶν πολεμίων, ψηφιζομένους δὲ ἥττους
[12, 89]	μὲν δὴ πολλῷ ῥᾷον ἡγοῦμαι	εἶναι	ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε ἀντειπεῖν,
[12, 91]	Μηδ' οἴεσθε κρύβδην τὴν ψῆφον	εἶναι	φανερὰν γὰρ τῇ πόλει τὴν
[12, 1]	~Οὐκ ἄρξασθαί μοι δοκεῖ ἄπορον	εἶναι,	ὦ ἄνδρες δικασταί, τῆς κατηγορίας,
[12, 33]	ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ παρ' αὑτοῖς	εἶναι,	ὥστ' ἐπὶ τούτοις ἐστὶ πάντα
[12, 33]	παρασχέσθαι. Οὐ γὰρ μόνον ἡμῖν	παρεῖναι	οὐκ ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ παρ'
[12, 25]	Ἦν. Πότερον συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν	ἀποκτεῖναι	ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ
[12, 24]	εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν μοι καὶ	ἀπόκριναι,	ὅ τι ἄν σε ἐρωτῶ.
[12, 86]	σῴζειν τὴν πόλιν, ὥσπερ οὗτοι	ἀπολλύναι	ἢ ὡς δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται
[12, 29]	προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον ἀνθρώπους	ἀπολλύναι,	ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην
[12, 99]	τεθνεώτων, οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν	ἐπαμῦναι	οὐκ ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι
[12, 7]	τοὺς ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς ἔπειθον·	ἀποκτιννύναι	μὲν γὰρ ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς
[12, 36]	ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους	ἀποκτιννύναι,	οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ
[12, 26]	οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ	δοῦναι	δίκην; ~Καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτο
[12, 37]	τῶν πεπραγμένων δὶς ἀποθανόντες δίκην	δοῦναι	δύναιντ' ἂν. ~Οὐ γὰρ δὴ
[12, 11]	τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά μοι	δοῦναι,	~ὁ δ' ἀγαπήσειν με ἔφασκεν,
[12, 9]	ὅτι τάλαντον ἀργυρίου ἕτοιμος εἴην	δοῦναι·	ὁ δ' ὡμολόγησε ταῦτα ποιήσειν.
[12, 58]	δὲ ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν	ἀποδοῦναι	τὴν πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν εἰς
[12, 3]	ὡς ἂν δύνωμαι δι' ἐλαχίστων	διδάξαι.	~Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν
[12, 60]	συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ	διαλλάξαι	ἀλλ' ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν
[12, 58]	ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς	διαλλάξαι	καὶ καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν ἔργων
[12, 52]	ἀντὶ τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι ἢ	πρᾶξαι	ἀγαθὸν πρὸς τοὺς ἐπὶ Φυλῇ,
[12, 70]	πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθ' ὑμᾶς ἔπεισε	πρᾶξαι,	οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλ'
[12, 2]	ἔδει τὴν ἔχθραν τοὺς κατηγοροῦντας	ἐπιδεῖξαι,	ἥτις εἴη πρὸς τοὺς φεύγοντας·
[12, 34]	ἄνδρες δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον	ἀποδεῖξαι,	ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν,
[12, 39]	φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν	ἀποδεῖξαι	ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν
[12, 16]	οὐσῶν, ἃς ἔδει με διελθεῖν,	ἅπασαι	ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ εἰς
[12, 88]	πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν	ἀπολέσαι·	ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν,
[12, 26]	ἀντιλέγειν φῂς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς	ἀπολέσαι,	ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ σοὶ μόνῳ
[12, 60]	ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι ἀλλ'	ἀπολέσαι	παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν εἰ μὴ
[12, 38]	δὴ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προσήκει	ποιῆσαι,	ὅπερ ἐν τῇδε τῇ πόλει
[12, 5]	φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων καθαρὰν	ποιῆσαι	τὴν πόλιν καὶ τοὺς λοιποὺς
[12, 84]	Πᾶν δ' ἄν μοι δοκεῖ	τολμῆσαι,	ὅστις νυνὶ οὐχ ἑτέρων ὄντων
[12, 5]	εἰπὼν καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων	ἀναμνῆσαι	πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ καὶ Πείσων
[12, 76]	δέκα μὲν οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε	χειροτονῆσαι,	δέκα δὲ οὓς οἱ καθεστηκότες
[12, 1]	ἂν ψευδόμενον δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων	κατηγορῆσαι,	μήτε τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα
[12, 27]	γὰρ εἰκὸς ἦν ἧττον ταῦτα	ὑπηρετῆσαι	ἢ τὸν ἀντειπόντα οἷς ἐκεῖνοι
[12, 60]	καὶ τῶν συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο	πεῖσαι,	οὐ διαλλάξαι ἀλλ' ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο
[12, 77]	~Ταῦτα δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ	πιστεῦσαι,	ἀλλὰ ἐκείνῳ· πάντα γὰρ τὰ
[12, 70]	περιελεῖν καὶ τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν	καταλῦσαι,	εὖ εἰδὼς ὅτι, εἰ μὴ
[12, 62]	βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι δ' ὑμῶν	ἀκοῦσαι	ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ καὶ τῆς
[12, 26]	ἐπὶ σοὶ μόνῳ ἐγένετο καὶ	σῶσαι	Πολέμαρχον καὶ μή, εἰς τὸ
[12, 9]	μὲν ἠρώτων εἰ βούλοιτό με	σῶσαι	χρήματα λαβών. Ὁ δ' ἔφασκεν,
[12, 98]	ἃ καὶ τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια	γίγνεται·	οἱ δὲ παῖδες ὑμῶν, ὅσοι
[12, 63]	ὁπότε καὶ μετὰ Θηραμένους ὅπως	καθαιρεθήσεται.	Οὐ γάρ μοι δοκοῦσιν ἴσου
[12, 63]	Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι πράττειν ὅπως	οἰκοδομηθήσεται	τὰ τείχη, ὁπότε καὶ μετὰ
[12, 50]	ἱκανὸν ἔσται. ὅπως τοίνυν μὴ	φανήσεται	ἐν τῷ λόγῳ τοῖς τριάκοντα
[12, 10]	κιβωτὸν ἀνοίγνυμι. Πείσων δ' αἰσθόμενος	εἰσέρχεται,	καὶ ἰδὼν τὰ ἐνόντα καλεῖ
[12, 90]	ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν ἔργων	ἐπιθυμηταὶ	τούτοις ὄντες, καὶ οὐχ ἕξετε
[12, 33]	δέ σου τὰ ἔργα φανερὰ	γεγένηται	οὐχ ὡς ἀνιωμένου ἀλλ' ὡς
[12, 7]	πέπρακται, ἀλλὰ συμφέροντα τῇ πολιτεία	γεγένηται,	ὥσπερ τι τῶν ἄλλων εὐλόγως
[12, 81]	πόλει, κάκιον ὑμῖν αὐτοῖς βοηθήσητε.	~Κατηγόρηται	δὴ Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου
[12, 12]	τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ	σκέψηται.	ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐκέλευον βαδίζειν,
[12, 35]	Ὧν οἱ μὲν ὑμέτεροι ὄντες	πολῖται	μαθόντες ἀπίασιν ὅτι ἢ δίκην
[12, 7]	ὡς οὐ χρημάτων ἕνεκα ταῦτα	πέπρακται,	ἀλλὰ συμφέροντα τῇ πολιτεία γεγένηται,
[12, 81]	καὶ μεθ' ὧν αὐτῷ ταῦτα	πέπρακται.	Ὁ μέντοι ἀγὼν οὐκ ἐξ
[12, 5]	οἱ τριάκοντα πονηροὶ μὲν καὶ	συκοφάνται	ὄντες εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,
[12, 35]	ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες μὲν ὧν	ἐφίενται	τύραννοι τῆς πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες
[12, 88]	πολλοὶ ἥξουσιν, ὁπότε βοηθεῖν τοσοῦτοι	παρασκευάζονται;	~Καὶ μὲν δὴ πολλῷ ῥᾷον
[12, 89]	πλεῖστα εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ	οἴονται	χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ
[12, 35]	ὧν ἐφίενται τύραννοι τῆς πόλεως	ἔσονται,	δυστυχήσαντες δὲ τὸ ἴσον ὑμῖν
[12, 45]	ἄλλως μὲν οὐχ οἷοί τε	ἔσονται	περιγενέσθαι, κακῶς δὲ πραττόντων δυνήσονται·
[12, 35]	ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς αὐτοὺς	ἡγήσονται	περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ
[12, 86]	ἀπολλύναι ἢ ὡς δεινοὶ λέγειν	ἀπολογήσονται	καὶ τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ
[12, 45]	ἔσονται περιγενέσθαι, κακῶς δὲ πραττόντων	δυνήσονται·	καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν παρόντων
[12, 86]	θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ	αἰτήσονται,	τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν
[12, 35]	ἕξουσιν· ὅσοι δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν,	εἴσονται	πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν
[12, 87]	μὲν τοῦ ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς	ἡγοῦνται	τοὺς τριάκοντα σώσειν, διὰ δὲ
[12, 69]	ἄνθρωποι τῶν πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα	ποιοῦνται,	ἐκεῖνος δ' ἐν τοῖς αὑτοῦ
[12, 85]	λοιποῦ ποιεῖν ὅ τι ἂν	βούλωνται,	εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν αἰτίους
[12, 99]	ὅμως δὲ τῆς ἐμῆς προθυμίας	ἐλλέλειπται,	ὑπέρ τῶν ἱερῶν, ἃ οὗτοι
[12, 89]	Ερατοσθένει ἐλάχιστα τῶν τριάκοντα κακὰ	εἴργασται,	καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι
[12, 1]	μέγεθος καὶ τοσαῦτα τὸ πλῆθος	εἴργασται,	ὥστε μήτ' ἂν ψευδόμενον δεινότερα
[12, 11]	ὅσον ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	ἀλλὰ τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ
[12, 34]	ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ
[12, 37]	κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι τὰ κατηγορημένα·
[12, 74]	ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης δέ, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	(καὶ τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς μάρτυρας
[12, 49]	~Καὶ μὲν δή, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	ὅσοι κακόνοι ἦσαν τῷ ὑμετέρῳ
[12, 71]	~Καὶ τὸ τελευταῖον, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	οὐ πρότερον εἴασε τὴν ἐκκλησίαν
[12, 3]	~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε ἀλλότρια
[12, 1]	δοκεῖ ἄπορον εἶναι, ὦ ἄνδρες	δικασταί,	τῆς κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι·
[12, 24]	αὐτὸν βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ ἄνδρες	δικασταί.	Τοιαύτην γὰρ γνώμην ἔχω· ἐπὶ
[12, 74]	ὅτι οὐ περὶ πολιτείας ὑμῖν	ἔσται	ἀλλὰ περὶ σωτηρίας, εἰ μὴ
[12, 58]	διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν ἡ πόλις	ἔσται,	καὶ ἄλλα λέγων οἷ ᾤετο
[12, 50]	καὶ ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν	ἔσται.	ὅπως τοίνυν μὴ φανήσεται ἐν
[12, 50]	εἰ δὲ μή, ἐνταυθοῖ δῆλος	ἔσται	ὅτι ἐκεῖνά τε αὐτῷ ἤρεσκε,
[12, 29]	ποτε καὶ λήψεσθε δίκην, εἴπερ	ἐξέσται	τοῖς τριάκοντα λέγειν ὅτι τὰ
[12, 36]	δίκην λαβεῖν, τούτους δέ, οἳ	ἰδιῶται	μὲν ὄντες καθ' ὅσον ἐδύναντο
[12, 38]	ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς	στρατιῶται	ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς
[12, 53]	τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ αἱ	ταραχαὶ	γεγενημέναι ἦσαν καὶ περὶ τῶν
[12, 73]	Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν	ἐπιτρέψαι	τὴν πόλιν καὶ τῇ πολιτεία
[12, 60]	παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν εἰ μὴ	δι'	ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς δηλώσατε
[12, 77]	ὀνειδίζων μὲν τοῖς φεύγουσιν, ὅτι	δι'	αὑτὸν κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων,
[12, 3]	ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν δύνωμαι	δι'	ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος
[12, 17]	κώνειον, πρὶν τὴν αἰτίαν εἰπεῖν	δι'	ἥντινα ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι· οὕτω πολλοῦ
[12, 58]	γνώμῃ τοὺς μὲν κρείττους αὑτῶν	δι'	ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος ἦν,
[12, 15]	ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου	Θεόγνιδι	(ἔμπειρος γὰρ ὢν ἐτύγχανον τῆς
[12, 97]	οἱ μὲν ἐν πολεμίᾳ τῇ	πατρίδι	τοὺς παῖδας καταλιπόντες, οἱ δ'
[12, 83]	εἴησαν τῶν ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον	εἰ	αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας
[12, 34]	οὐ φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ σοι,	εἰ	βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ τί
[12, 9]	~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα μὲν ἠρώτων	εἰ	βούλοιτό με σῶσαι χρήματα λαβών.
[12, 35]	ἐκ τῶν πόλεων ἢ δικαίως.	Εἰ	γὰρ δὴ αὐτοὶ οἱ κακῶς
[12, 52]	πράξουσι καὶ τῆς πόλεως ἄρξουσιν.	~Εἰ	γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον,
[12, 57]	ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς ἀδίκως,	εἰ	δ' ὑμεῖς δικαίως, οἱ τριάκοντα
[12, 90]	ἔσεσθε ὡς ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις·	εἰ	δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν
[12, 98]	δ' εἰς τὴν πατρίδα κατηγάγετε.	~Εἰ	δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων ἡμάρτετε,
[12, 50]	τῷ λόγῳ τοῖς τριάκοντα ἐναντιούμενος·	εἰ	δὲ μή, ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται
[12, 15]	χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον ἀφεθήσεσθαι,	εἰ	δὲ μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα
[12, 87]	καὶ εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς εἶναι,	εἰ	διὰ μὲν τοῦ ὑμετέρου πλήθους
[12, 47]	τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι	εἰ	ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν αὐτῶν, καὶ
[12, 47]	ἂν ἐκόλαζον, καὶ τοὺς ὅρκους,	εἰ	ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν ἐπὶ μὲν
[12, 15]	ἐὰν δὲ ληφθῶ, ἡγούμην μέν,	εἰ	Θέογνις εἴη πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ
[12, 34]	Πολέμαρχον. Φέρε δή, τί ἄν,	εἰ	καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ
[12, 29]	ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι;	~Εἰ	μὲν γάρ τις ἦν ἐν
[12, 90]	γνώμην ἔχετε περὶ τῶν πραγμάτων.	Εἰ	μὲν γὰρ τούτου καταψηφιεῖσθε, δῆλοι
[12, 57]	τοῦτο πᾶσι δῆλον ἦν, ὅτι	εἰ	μὲν ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς
[12, 60]	ἀλλ' ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν	εἰ	μὴ δι' ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς
[12, 70]	πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς ὅτι,	εἰ	μὴ πασῶν τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε,
[12, 74]	ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ περὶ σωτηρίας,	εἰ	μὴ ποιήσεθ' ἃ Θηραμένης κελεύει.
[12, 9]	χρήματα λαβών. Ὁ δ' ἔφασκεν,	εἰ	πολλὰ εἴη. Εἶπον ὅτι τάλαντον
[12, 83]	καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ	εἰ	τὰ χρήματα τὰ φανερὰ δημεύσαιτε,
[12, 12]	~ὁ δ' ἀγαπήσειν με ἔφασκεν,	εἰ	τὸ σῶμα σώσω. Ἐξιοῦσι δ'
[12, 85]	ποιεῖν ὅ τι ἂν βούλωνται,	εἰ	τοὺς μεγίστων κακῶν αἰτίους λαβόντες
[12, 36]	ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν δεινὸν	εἰ	τοὺς μὲν στρατηγούς, οἳ ἐνίκων
[12, 88]	ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ οὖν δεινὸν	εἰ	τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ
[12, 31]	ἢ τῶν ὑμετέρων τινός. ~Καίτοι	εἰ	χρὴ τοῖς διὰ τὴν ἑαυτῶν
[12, 44]	οὕστινας χρείη ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ	εἴ	τι ἄλλο πράττειν βούλοιντο, κύριοι
[12, 14]	ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν ποιήσειν αὐτόν,	εἴ	τις ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ
[12, 64]	φίλους τοὺς Θηραμένους προσαπολωλέναι, πλὴν	εἴ	τις ἐτύγχανεν ἐκείνῳ τἀναντία πράττων·
[12, 27]	εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ	λέγει	φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ προσετάχθη.
[12, 34]	αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε;	Δεῖ	γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, Ερατοσθένην
[12, 61]	αὐτοί, καὶ οἶδ' ὅ τι	δεῖ	μάρτυρας παρασχέσθαι· ὅμως δέ· ἐγώ
[12, 77]	πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ οὐκ ἐμοὶ	δεῖ	πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ· πάντα γὰρ
[12, 37]	Ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ τι	δεῖ	πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν, οἳ
[12, 79]	ἐκεῖνος ὁ καιρός, ἐν ᾧ	δεῖ	συγγνώμην καὶ ἔλεον μὴ εἶναι
[12, 16]	τριῶν δὲ θυρῶν οὐσῶν, ἃς	ἔδει	με διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον.
[12, 16]	μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα διανοηθεὶς	ἔδει	με ἐκείνων ἐπὶ τῇ αὐλείῳ
[12, 2]	τοῦ χρόνῳ. Πρότερον μὲν γὰρ	ἔδει	τὴν ἔχθραν τοὺς κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι,
[12, 91]	~νυνὶ μὲν γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς	ἀναγκάζει	παρὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι.
[12, 9]	ὅτι οὔτε θεοὺς οὔτ' ἀνθρώπους	νομίζει,	ὅμως δ' ἐκ τῶν παρόντων
[12, 67]	ἔργων. ~Βουλόμενος δὲ τῷ ὑμετέρῳ	πλήθει	δοκεῖν πιστὸς εἶναι Αντιφῶντα καὶ
[12, 49]	ὅσοι κακόνοι ἦσαν τῷ ὑμετέρῳ	πλήθει,	οὐδὲν ἔλαττον εἶχον σιωπῶντες· ἕτεροι
[12, 43]	συνωμοτῶν, ἐναντία δὲ τῷ ὑμετέρῳ	πλήθει	πράττοντες· ὧν Ερατοσθένης καὶ Κριτίας
[12, 42]	γὰρ νῦν πρῶτον τῷ ὑμετέρῳ	πλήθει	τὰ ἐναντία ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ
[12, 59]	μισοῦντα δὲ μάλιστα τοὺς ἐν	Πειραιεῖ.	~Μισθωσάμενοι δὲ πάντας ἀνθρώπους ἐπ'
[12, 56]	ὅτι οὐχ ὑπὲρ τῶν ἐν	Πειραιεῖ	οὐδ' ὑπὲρ τῶν ἀδίκως ἀπολλυμένων
[12, 55]	καὶ πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐν	Πειραιεῖ	τοῖς ἐξ ἄστεως ἐποίησαν. ~καὶ
[12, 54]	τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ τοὺς ἐν	Πειραιεῖ	φιλεῖσθαι. ~Τούτων τοίνυν Φείδων {ὁ
[12, 26]	ὅτι δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ	{οἴει}	ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ δοῦναι δίκην;
[12, 84]	ἀλλ' αὐτῶν τῶν κακῶς πεπονθότων,	ἥκει	ἀπολογησόμενος πρὸς αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας
[12, 79]	ἱκανά μοί ἐστι τὰ κατηγορημένα·	ἥκει	δ' ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ καιρός,
[12, 38]	γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ	προσήκει	ποιῆσαι, ὅπερ ἐν τῇδε τῇ
[12, 50]	δ' ἂν ἔχοι εἰπεῖν ὅτι	ἐδεδοίκει,	καὶ ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν
[12, 1]	εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι	δοκεῖ	ἄπορον εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 28]	μὲν ἄλλοις Αθηναίοις ἱκανή μοι	δοκεῖ	πρόφασις εἶναι τῶν γεγενημένων εἰς
[12, 84]	λαμβάνειν; Πᾶν δ' ἄν μοι	δοκεῖ	τολμῆσαι, ὅστις νυνὶ οὐχ ἑτέρων
[12, 14]	Ὁ δ' ὑπέσχετο ταῦτα ποιήσειν.	Ἐδόκει	δ' αὐτῷ βέλτιον εἶναι πρὸς
[12, 9]	ὅμως δ' ἐκ τῶν παρόντων	ἐδόκει	μοι ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν παρ'
[12, 15]	καὶ ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος εἴη)	ἐδόκει	μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ
[12, 13]	τοιούτῳ δ' ὄντι μοι κινδυνεύειν	ἐδόκει,	ὡς τοῦ γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος
[12, 47]	λέγω, τοὺς δὲ μάρτυράς μοι	κάλει.	καὶ ὑμεῖς ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν
[12, 10]	εἰσέρχεται, καὶ ἰδὼν τὰ ἐνόντα	καλεῖ	τῶν ὑπηρετῶν δύο, καὶ τὰ
[12, 55]	ἕτεροι οἱ δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι	Χαρικλεῖ	καὶ Κριτίᾳ καὶ τῇ ἐκείνων
[12, 20]	τούτων ἀξίους γε ὄντας τῇ	πόλει,	ἀλλὰ πάσας τὰς χορηγίας χορηγήσαντας,
[12, 29]	γάρ τις ἦν ἐν τῇ	πόλει	ἀρχὴ ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ' ἧς
[12, 43]	ναυμαχία καὶ ἡ συμφορὰ τῇ	πόλει	ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι οὔσης, ὅθεν
[12, 38]	ποιῆσαι, ὅπερ ἐν τῇδε τῇ	πόλει	εἰθισμένον ἐστί, πρὸς μὲν τὰ
[12, 75]	συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ	πόλει	ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι δέ τινες καὶ
[12, 83]	καλῶς ἂν ἔχοι ἢ τῇ	πόλει,	ἧς οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ
[12, 81]	ἀγὼν οὐκ ἐξ ἴσου τῇ	πόλει	καὶ Ερατοσθένει· οὗτος μὲν γὰρ
[12, 80]	τύχης, ἣ τούτους παρέδωκε τῇ	πόλει,	κάκιον ὑμῖν αὐτοῖς βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται
[12, 59]	τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ τῇ	πόλει,	μισοῦντα δὲ μάλιστα τοὺς ἐν
[12, 49]	ἦν μείζω κακὰ γενέσθαι τῇ	πόλει.	Ὁπόσοι δ' εὖνοί φασιν εἶναι,
[12, 72]	ὑμεῖς τε μὴ τὰ τῆ	πόλει	συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα
[12, 91]	ψῆφον εἶναι φανερὰν γὰρ τῇ	πόλει	τὴν ὑμετέραν γνώμην ποιήσετε. ~Βούλομαι
[12, 64]	ἐξαπατήσας καθεῖλε. ~Περιέστηκεν οὖν τῇ	πόλει	τοὐναντίον ἢ ὡς εἰκὸς ἦν.
[12, 34]	φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ σοι, εἰ	βούλει,	ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ τί ἄν
[12, 12]	Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ καὶ Πείσωνι	ἐπιτυγχάνει	Μηλόβιός τε καὶ Μνησιθείδης ἐκ
[12, 89]	πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι. Καίτοι λέγουσιν ὡς	Ερατοσθένει	ἐλάχιστα τῶν τριάκοντα κακὰ εἴργασται,
[12, 31]	καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις γενέσθαι. τῷ δὲ	Ερατοσθένει	ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀπήντησεν,
[12, 58]	καὶ καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν ἔργων	Ερατοσθένει	μετεῖχε καὶ τῇ αὐτῇ γνώμῃ
[12, 81]	ἐξ ἴσου τῇ πόλει καὶ	Ερατοσθένει·	οὗτος μὲν γὰρ κατήγορος καὶ
[12, 69]	βουλῆς σωτήρια, ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν	Θηραμένει,	εἰδότες δὲ ὅτι οἱ μὲν
[12, 11]	ἐν τῇ κιβωτῷ λαβεῖν ἐκέλευσεν.	~Ἐπεὶ	δὲ οὐχ ὅσον ὡμολόγητο εἶχεν,
[12, 39]	πόλεις πολεμίας οὔσας φίλας ἐποίησαν·	~ἐπεὶ	κελεύετε αὐτὸν ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους
[12, 81]	τούτου φίλων, οἷς τὰς ἀπολογίας	ἀνοίσει	καὶ μεθ' ὧν αὐτῷ ταῦτα
[12, 74]	εἰ μὴ ποιήσεθ' ἃ Θηραμένης	κελεύει.	~Τῶν δ' ἐν τῇ ἐκκλησία
[12, 23]	πρὸς τὴν πόλιν αὐτοῖς τοιαῦτα	ὑπάρχει	οὔτε πρὸς ἐμέ· τὸν ἀδελφὸν
[12, 24]	αὐτὸν τοῦτον ὅσιον καὶ εὐσεβές.	Ἀνάβηθι	οὖν μοι καὶ ἀπόκριναι, ὅ
[12, 13]	ὡς ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ	αὐτόθι	Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες
[12, 10]	εἰς τὸ δωμάτιον τὴν κιβωτὸν	ἀνοίγνυμι.	Πείσων δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται, καὶ
[12, 62]	ἐμαυτοῦ καὶ τῆς πόλεως, καὶ	μηδενὶ	τοῦτο παραστῇ, ὡς Ερατοσθένους κινδυνεύοντος
[12, 68]	παραδούς· ταῦτα δὲ εἰπεῖν μὲν	οὐδενὶ	ἠθέλησεν, ἐκέλευσε δὲ αὑτῷ πιστεύειν.
[12, 4]	ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ	οὐδενὶ	πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος
[12, 2]	ἥτις εἴη πρὸς τοὺς φεύγοντας·	νυνὶ	δὲ παρὰ τῶν φευγόντων χρὴ
[12, 81]	ἦν τῶν κρινομένων, ἡμεῖς δὲ	νυνὶ	εἰς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν.
[12, 91]	ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποιεῖτε·	~νυνὶ	μὲν γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς ἀναγκάζει
[12, 84]	ἄν μοι δοκεῖ τολμῆσαι, ὅστις	νυνὶ	οὐχ ἑτέρων ὄντων τῶν δικαστῶν
[12, 12]	σώσω. Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ καὶ	Πείσωνι	ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε καὶ Μνησιθείδης
[12, 8]	ξένους ἑστιῶντα κατέλαβον, οὓς ἐξελάσαντες	Πείσωνί	με παραδιδόασιν· οἱ δὲ ἄλλοι
[12, 97]	τῇ πατρίδι τοὺς παῖδας καταλιπόντες,	οἱ	δ' ἐν ξένῃ γῇ, πολλῶν
[12, 98]	ἦσαν, ὑπὸ τούτων ἂν ὑβρίζοντο,	οἱ	δ' ἐπὶ ξένης μικρῶν ἂν
[12, 8]	οὓς ἐξελάσαντες Πείσωνί με παραδιδόασιν·	οἱ	δὲ ἄλλοι εἰς τὸ ἐργαστήριον
[12, 54]	κρείττους ὄντες εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν·	~οἱ	δὲ εἰς τὸ ἄστυ ἐλθόντες
[12, 98]	καὶ τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται·	οἱ	δὲ παῖδες ὑμῶν, ὅσοι μὲν
[12, 75]	μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν ἦγον,	οἱ	δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν
[12, 55]	Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι	οἱ	δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ
[12, 76]	ἀπέδειξε χειροτονῆσαι, δέκα δὲ οὓς	οἱ	καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα δ'
[12, 35]	δικαίως. Εἰ γὰρ δὴ αὐτοὶ	οἱ	κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ
[12, 49]	εἶχον σιωπῶντες· ἕτεροι γὰρ ἦσαν	οἱ	λέγοντες καὶ πράττοντες ὧν οὐχ
[12, 25]	δ' ἐν τῷ βουλευτηρίῳ, ὅτε	οἱ	λόγοι ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν; Ἦν.
[12, 53]	ἦσαν καὶ περὶ τῶν διαλλαγῶν	οἱ	λόγοι ἐγίγνοντο, πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας
[12, 56]	οὐδ' οἱ μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ'	οἱ	μεῖζον δυνάμενοι καὶ θᾶττον πλουτοῦντες.
[12, 56]	οἱ τεθνεῶτες αὐτοὺς ἐλύπουν οὐδ'	οἱ	μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ' οἱ μεῖζον
[12, 69]	πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες δὲ ὅτι	οἱ	μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι τῶν πολεμίων
[12, 75]	τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν ἀνάγκην,	οἱ	μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν ἦγον,
[12, 53]	ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν.	Οἱ	μὲν γὰρ ἐκ Πειραιῶς κρείττους
[12, 97]	ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες τῶν ἐπιτηδείων,	οἱ	μὲν ἐν πολεμίᾳ τῇ πατρίδι
[12, 35]	γνώμην περὶ τούτων ἕξετε. Ὧν	οἱ	μὲν ὑμέτεροι ὄντες πολῖται μαθόντες
[12, 95]	ἐκ τῆς πόλεως, ἣν ὑμῖν	οἱ	πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ ὑμᾶς
[12, 56]	τῶν ἀδίκως ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ'	οἱ	τεθνεῶτες αὐτοὺς ἐλύπουν οὐδ' οἱ
[12, 57]	ἀδίκως, εἰ δ' ὑμεῖς δικαίως,	οἱ	τριάκοντα ἀδίκως· οὐ γὰρ δὴ
[12, 5]	τῶν ἄλλων ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ'	οἱ	τριάκοντα πονηροὶ μὲν καὶ συκοφάνται
[12, 17]	διέπλευσα Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ δὲ παρήγγειλαν	οἱ	τριάκοντα τοὐπ' ἐκείνων εἰθισμένον παράγγελμα,
[12, 88]	εἰ τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων	οἱ	φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ τοῖς
[12, 36]	δεινὸν εἰ τοὺς μὲν στρατηγούς,	οἳ	ἐνίκων ναυμαχοῦντες, ὅτε διὰ χειμῶνα
[12, 36]	ἐκείνων δίκην λαβεῖν, τούτους δέ,	οἳ	ἰδιῶται μὲν ὄντες καθ' ὅσον
[12, 85]	ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι,	οἳ	οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ
[12, 37]	δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν,	οἳ	οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου τῶν
[12, 96]	κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν,	οἳ	τοὺς μὲν ἐκ τῆς ἀγορᾶς
[12, 87]	~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν,	οἳ	τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι, σφόδρα
[12, 58]	πόλις ἔσται, καὶ ἄλλα λέγων	οἷ	ᾤετο πείσειν μάλιστα. ~Οὐ δυνάμενος
[12, 16]	ὁδῷ λαβὼν εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἀπαγάγοι.	~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος τῆς
[12, 74]	δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ καὶ Λακεδαιμονίοις	λέγοι.	μετ' ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς
[12, 75]	οὐδὲν κακὸν τῇ πόλει ἐψηφίσαντο·	ὀλίγοι	δέ τινες καὶ πονηροὶ καὶ
[12, 25]	ἐν τῷ βουλευτηρίῳ, ὅτε οἱ	λόγοι	ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν; Ἦν. Πότερον
[12, 53]	καὶ περὶ τῶν διαλλαγῶν οἱ	λόγοι	ἐγίγνοντο, πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν
[12, 44]	φυλὰς κατέστησαν, καὶ ὅ τι	δέοι	χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας χρείη ἄρχειν
[12, 97]	καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες	ἀγαθοὶ	γενόμενοι τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε, τοὺς
[12, 38]	ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται	ἀγαθοί	εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς τῶν
[12, 75]	ἐν τῇ ἐκκλησία ὅσοι ἄνδρες	ἀγαθοὶ	ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ
[12, 86]	ἄξιον θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ	κἀγαθοὶ	αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος
[12, 50]	τριάκοντα ἐναντιούμενος· εἰ δὲ μή,	ἐνταυθοῖ	δῆλος ἔσται ὅτι ἐκεῖνά τε
[12, 69]	πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ, ὦ ἄνδρες	Αθηναῖοι,	πραττούσης μὲν τῆς ἐν Αρείπάγῳ
[12, 63]	Οὐ γάρ μοι δοκοῦσιν ἴσου	ἄξιοι	γεγενῆσθαι· ὁ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων
[12, 36]	ναυμαχοῦντες, ὅτε διὰ χειμῶνα οὐχ	οἷοί	τ' ἔφασαν εἶναι τοὺς ἐκ
[12, 45]	ἠπίσταντο, ὅτι ἄλλως μὲν οὐχ	οἷοί	τε ἔσονται περιγενέσθαι, κακῶς δὲ
[12, 44]	εἴ τι ἄλλο πράττειν βούλοιντο,	κύριοι	ἦσαν· οὕτως οὐχ ὑπὸ τῶν
[12, 86]	αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν, πότερον ὡς	καλοὶ	κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν ἀρετὴν
[12, 74]	παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι οὐδὲν αὐτῷ	μέλοι	τοῦ ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς
[12, 90]	Εἰ μὲν γὰρ τούτου καταψηφιεῖσθε,	δῆλοι	ἔσεσθε ὡς ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις·
[12, 88]	τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ	φίλοι	συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν
[12, 69]	εἰδότες δὲ ὅτι οἱ μὲν	ἄλλοι	ἄνθρωποι τῶν πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα
[12, 8]	Πείσωνί με παραδιδόασιν· οἱ δὲ	ἄλλοι	εἰς τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ
[12, 88]	ἀπολέσασι ἦ που ἐπ' ἐκφορὰν	πολλοὶ	ἥξουσιν, ὁπότε βοηθεῖν τοσοῦτοι παρασκευάζονται;
[12, 35]	αὑτοῦ πεποίηκε. ~Καὶ μὲν δὴ	πολλοὶ	καὶ τῶν ἀστῶν καὶ τῶν
[12, 9]	δ' ἐκ τῶν παρόντων ἐδόκει	μοι	ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν παρ' αὐτοῦ
[12, 1]	αὐτὸς εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί	μοι	δοκεῖ ἄπορον εἶναι, ὦ ἄνδρες
[12, 28]	τοῖς μὲν ἄλλοις Αθηναίοις ἱκανή	μοι	δοκεῖ πρόφασις εἶναι τῶν γεγενημένων
[12, 84]	τούτων λαμβάνειν; Πᾶν δ' ἄν	μοι	δοκεῖ τολμῆσαι, ὅστις νυνὶ οὐχ
[12, 2]	τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον δέ	μοι	δοκοῦμεν πείσεσθαι ἢ ἐν τῷ
[12, 63]	Θηραμένους ὅπως καθαιρεθήσεται. Οὐ γάρ	μοι	δοκοῦσιν ἴσου ἄξιοι γεγενῆσθαι· ὁ
[12, 11]	ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά	μοι	δοῦναι, ~ὁ δ' ἀγαπήσειν με
[12, 79]	~Περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά	μοί	ἐστι τὰ κατηγορημένα· ἥκει δ'
[12, 24]	ὅσιον καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν	μοι	καὶ ἀπόκριναι, ὅ τι ἄν
[12, 47]	τοσαῦτα λέγω, τοὺς δὲ μάρτυράς	μοι	κάλει. καὶ ὑμεῖς ἀνάβητε. Μάρτυρες.
[12, 13]	ᾤχοντο. Ἐν τοιούτῳ δ' ὄντι	μοι	κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ γε
[12, 13]	Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ προσελθὼν σιγᾶν	μοι	παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν, ὡς ἥξων
[12, 14]	ἀπόλλυμαι. σὺ οὖν ταῦτα πάσχοντί	μοι	πρόθυμον παράσχου τὴν σεαυτοῦ δύναμιν
[12, 15]	ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος εἴη) ἐδόκει	μοι	ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ ὅτι,
[12, 14]	πρὸς αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος μέν	μοι	τυγχάνεις ὤν, ἥκω δ' εἰς
[12, 77]	ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ οὐκ	ἐμοὶ	δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ· πάντα
[12, 12]	τὸ σῶμα σώσω. Ἐξιοῦσι δ'	ἐμοὶ	καὶ Πείσωνι ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε
[12, 26]	δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει}	ἐμοὶ	καὶ τουτοισὶ δοῦναι δίκην; ~Καὶ
[12, 22]	λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν καὶ	ἐμοὶ	τούτου τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον μέρος.
[12, 98]	καὶ οὔτ' ἂν ἱερὰ οὔτε	βωμοὶ	ὑμᾶς ἀδικουμένους διὰ τοὺς τούτων
[12, 77]	ἐμοῦ αὐτὸς αἴτιος γεγενημένος τοιούτων	τυγχάνοι,	πολλὰς πίστεις αὐτοῖς ἔργῳ δεδωκὼς
[12, 56]	μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ' οἱ μεῖζον	δυνάμενοι	καὶ θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ
[12, 95]	πολλὰς μάχας ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ	μαχεσάμενοι	οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀλλ'
[12, 60]	δὲ μάλιστα τοὺς ἐν Πειραιεῖ.	~Μισθωσάμενοι	δὲ πάντας ἀνθρώπους ἐπ' ὀλέθρῳ
[12, 18]	οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον	μισθωσάμενοι	προὔθεντο αὐτόν. Καὶ πολλῶν ὄντων
[12, 22]	~Καὶ εἰς τοσοῦτόν εἰσι τόλμης	ἀφιγμένοι	ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν
[12, 73]	ὑμεῖς δ' ὅμως καὶ οὕτω	διακείμενοι	ἐθορυβεῖτε ὡς οὐ ποιήσοντες ταῦτα·
[12, 90]	τούτου καταψηφιεῖσθε, δῆλοι ἔσεσθε ὡς	ὀργιζόμενοι	τοῖς πεπραγμένοις· εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε,
[12, 6]	ὡς εἶέν τινες τῇ πολιτείᾳ	ἀχθόμενοι·	καλλίστην οὖν εἶναι πρόφασιν τιμωρεῖσθαι
[12, 85]	ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ τῶν αὐτῶν	οἰόμενοι	σωθήσεσθαι, οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι
[12, 82]	παρ' ὧν οὐδ' ἂν παρανόμως	βουλόμενοι	δίκην λαμβάνειν ἀξίαν τῶν ἀδικημάτων
[12, 97]	μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ	γενόμενοι	τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε, τοὺς δ'
[12, 22]	εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν	ἀπολογησόμενοι,	καὶ λέγουσιν ὡς οὐδὲν κακὸν
[12, 35]	ἀστῶν καὶ τῶν ξένων ἥκουσιν	εἰσόμενοι	τίνα γνώμην περὶ τούτων ἕξετε.
[12, 97]	πολλὰς πόλεις πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν	ἐκκηρυττόμενοι,	ἐνδεεῖς ὄντες τῶν ἐπιτηδείων, οἱ
[12, 75]	τινες καὶ πονηροὶ καὶ κακῶς	βουλευόμενοι	τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ
[12, 22]	ὡς οὐδὲν κακὸν οὐδ' αἰσχρὸν	εἰργασμένοι	εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην ἂν
[12, 54]	δὲ τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο,	ἡγούμενοι	δικαίως ἂν ὑπὸ τῶν αὐτῶν
[12, 85]	οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ	ἡγούμενοι	πολλὴν ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι τῶν
[12, 96]	ταφῆς τῆς νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν,	ἡγούμενοι	τὴν αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι
[12, 36]	τῆς θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε,	ἡγούμενοι	χρῆναι τῇ τῶν τεθνεώτων ἀρετῇ
[12, 30]	οἰκίας ἦλθον τὰς ὑμετέρας ζήτησιν	ποιούμενοι	ἢ ὑμῶν ἢ τῶν ὑμετέρων
[12, 93]	ἐλθόντες ὥστε οὐ τῶν ἀγαθῶν	κοινούμενοι	πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν
[12, 4]	οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν	δημοκρατούμενοι	ὥστε μήτε εἰς τοὺς ἄλλους
[12, 35]	ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν· ὅσοι δὲ	ξένοι	ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον ἀδίκως τοὺς
[12, 86]	ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι ἢ ὡς	δεινοὶ	λέγειν ἀπολογήσονται καὶ τὰ τούτων
[12, 88]	ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι·	ἐκεῖνοι	δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες
[12, 57]	δῆλον ἦν, ὅτι εἰ μὲν	ἐκεῖνοι	δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς ἀδίκως, εἰ
[12, 27]	ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν ἀντειπόντα οἷς	ἐκεῖνοι	ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ τοῖς
[12, 35]	ἢ πράξαντες μὲν ὧν ἐφίενται	τύραννοι	τῆς πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ
[12, 49]	δή, ὦ ἄνδρες δικασταί, ὅσοι	κακόνοι	ἦσαν τῷ ὑμετέρῳ πλήθει, οὐδὲν
[12, 49]	γενέσθαι τῇ πόλει. Ὁπόσοι δ'	εὖνοί	φασιν εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα
[12, 12]	αὐταῖς ταῖς θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν	ὅποι	βαδίζοιμεν· ὁ δ' ἔφασκεν εἰς
[12, 69]	δὲ ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι	ἄνθρωποι	τῶν πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα ποιοῦνται,
[12, 53]	διαλλαγῶν οἱ λόγοι ἐγίγνοντο, πολλὰς	ἑκάτεροι	ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι,
[12, 49]	πλήθει, οὐδὲν ἔλαττον εἶχον σιωπῶντες·	ἕτεροι	γὰρ ἦσαν οἱ λέγοντες καὶ
[12, 20]	τὰ χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν	ἕτεροι	μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες, οὐ
[12, 55]	καὶ Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς καὶ	ἕτεροι	οἱ δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ
[12, 35]	τούτων ἕξετε. Ὧν οἱ μὲν	ὑμέτεροι	ὄντες πολῖται μαθόντες ἀπίασιν ὅτι
[12, 51]	ὑμῶν ἀλλ' ὑπὲρ ἑαυτῶν γιγνομένας,	ὁπότεροι	τὰ πράγματα πράξουσι καὶ τῆς
[12, 53]	εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς	ἀμφότεροι	ἔδοξεν. Οἱ μὲν γὰρ ἐκ
[12, 75]	ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι δέ τινες καὶ	πονηροὶ	καὶ κακῶς βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα
[12, 5]	ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα	πονηροὶ	μὲν καὶ συκοφάνται ὄντες εἰς
[12, 43]	τῆς στάσεως ἦρξαν, πέντε ἄνδρες	ἔφοροι	κατέστησαν ὑπὸ τῶν καλουμένων ἑταίρων,
[12, 76]	δέκα δὲ οὓς οἱ καθεστηκότες	ἔφοροι	κελεύοιεν, δέκα δ' ἐκ τῶν
[12, 34]	μέντοι οὐ φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ	σοι,	εἰ βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ
[12, 26]	ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ	σοὶ	μόνῳ ἐγένετο καὶ σῶσαι Πολέμαρχον
[12, 75]	~Τῶν δ' ἐν τῇ ἐκκλησία	ὅσοι	ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες τὴν
[12, 100]	ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι,	ὅσοι	δ' ἂν παρὰ τούτων δίκην
[12, 95]	πολλῶν ὄντων εἰπεῖν τοσαῦτα λέγω.	Ὅσοι	δ' ἐκ Πειραιῶς ἐστε, πρῶτον
[12, 35]	δὲ τὸ ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν·	ὅσοι	δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον
[12, 97]	τῆς παρὰ τῶν θεῶν τιμωρίας.	~Ὅσοι	δὲ τὸν θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ
[12, 30]	ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε,	ὅσοι	εἰς τὰς οἰκίας ἦλθον τὰς
[12, 92]	ψῆφον φέρητε. Καὶ πρῶτον μὲν	ὅσοι	ἐξ ἄστεώς ἐστε, σκέψασθε ὅτι
[12, 49]	μὲν δή, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ὅσοι	κακόνοι ἦσαν τῷ ὑμετέρῳ πλήθει,
[12, 100]	εἴσεσθαι τὴν ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους,	ὅσοι	μὲν ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν
[12, 98]	γίγνεται· οἱ δὲ παῖδες ὑμῶν,	ὅσοι	μὲν ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ τούτων
[12, 49]	μείζω κακὰ γενέσθαι τῇ πόλει.	Ὁπόσοι	δ' εὖνοί φασιν εἶναι, πῶς
[12, 55]	καὶ ἕτεροι οἱ δοκοῦντες εἶναι	ἐναντιώτατοι	Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ καὶ τῇ
[12, 47]	ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας.	~Καίτοι	εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν αὐτῶν,
[12, 31]	ὑμῶν ἢ τῶν ὑμετέρων τινός.	~Καίτοι	εἰ χρὴ τοῖς διὰ τὴν
[12, 48]	οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων δὲ πολλῶν.	Καίτοι	εἴπερ ἦν ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν
[12, 89]	ὑπὲρ ὧν οὗτοι πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι.	Καίτοι	λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα τῶν
[12, 88]	τῶν τεθνεώτων ἐπ' ἐκφορὰν ἐλθεῖν.	~Καίτοι	οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν ἂν
[12, 63]	καὶ τῶν αὐτῶν ἔργων μετεῖχε.	~Καίτοι	σφόδρ' ἂν αὐτὸν οἶμαι μετὰ
[12, 57]	καὶ ὑμῖν πάντα κακὰ πεπονθόσι.	Καίτοι	τοῦτο πᾶσι δῆλον ἦν, ὅτι
[12, 81]	ὧν αὐτῷ ταῦτα πέπρακται. Ὁ	μέντοι	ἀγὼν οὐκ ἐξ ἴσου τῇ
[12, 34]	τἀγαθὰ περὶ αὑτῶν λέγειν. ~Τοῦτο	μέντοι	οὐ φεύγω, ἀλλ' ὁμολογῶ σοι,
[12, 2]	ἐτόλμησαν εἰς αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ	μέντοι	ὡς οὐκ ἔχων οἰκείας ἔχθρας
[12, 55]	καὶ τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή	αὐτοὶ	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ
[12, 20]	ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας ὥσπερ	αὐτοὶ	ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς μὲν
[12, 61]	~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε μὲν καὶ	αὐτοί,	καὶ οἶδ' ὅ τι δεῖ
[12, 98]	δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων ἡμάρτετε,	αὐτοὶ	μὲν ἂν δείσαντες ἐφεύγετε μὴ
[12, 35]	ἢ δικαίως. Εἰ γὰρ δὴ	αὐτοὶ	οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν,
[12, 39]	ἢ ναῦς ὅπου τοσαύτας ἕσας	αὐτοὶ	παρέδοσαν, ἢ πόλιν ἥντινα τοιαύτην
[12, 49]	εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν,	αὐτοί	τε τὰ βέλτιστα λέγοντες καὶ
[12, 86]	εἶναι σῴζειν τὴν πόλιν, ὥσπερ	οὗτοι	ἀπολλύναι ἢ ὡς δεινοὶ λέγειν
[12, 88]	πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ, οὓς	οὗτοι	ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας
[12, 21]	ὁμοίως μετοικοῦντας ὥσπερ αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο.	~Οὗτοι	γὰρ πολλοὺς μὲν τῶν πολιτῶν
[12, 44]	ὧν Ερατοσθένης καὶ Κριτίας ἦσαν.	~Οὗτοι	δὲ φυλάρχους τε ἐπὶ τὰς
[12, 93]	ἐδουλεύετε. ~Καὶ τοὺς ἰδίους οἴκους	οὗτοι	μὲν {ἂν} ἐκ τῶν πραγμάτων
[12, 88]	τεθνεώτων ἐπ' ἐκφορὰν ἐλθεῖν. ~Καίτοι	οὗτοι	μὲν σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο
[12, 82]	κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν. ~Καὶ	οὗτοι	μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους
[12, 83]	τοῦ φόνου δίκην λάβοιμεν, ὧν	οὗτοι	πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς
[12, 89]	ἐπάσχετε ἀντειπεῖν, ἢ ὑπὲρ ὧν	οὗτοι	πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι. Καίτοι λέγουσιν ὡς
[12, 83]	ἔχοι ἢ τῇ πόλει, ἧς	οὗτοι	πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ τοῖς ἰδιώταις,
[12, 99]	ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν ἱερῶν, ἃ	οὗτοι	τὰ μὲν ἀπέδοντο τὰ δ'
[12, 94]	ἀναμνησθέντες δὲ τῶν ἐπικούρων, οὓς	οὗτοι	φύλακας τῆς σφετέρας ἀρχῆς καὶ
[12, 88]	ἐκφορὰν πολλοὶ ἥξουσιν, ὁπότε βοηθεῖν	τοσοῦτοι	παρασκευάζονται; ~Καὶ μὲν δὴ πολλῷ
[12, 34]	δή, τί ἄν, εἰ καὶ	ἀδελφοὶ	ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ
[12, 50]	ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ' ἂν	ἔχοι	εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν
[12, 59]	βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο, ἵνα	ἔχοι	ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον ἄρχοντα
[12, 83]	τὰ φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς ἂν	ἔχοι	ἢ τῇ πόλει, ἧς οὗτοι
[12, 74]	εἶπε καὶ ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς	ἔχοι,	καὶ ὅτι οὐ περὶ πολιτείας
[12, 24]	τούτου διαλέγεσθαι ἀσεβὲς εἶναι νομίζω,	ἐπὶ	δὲ τῇ τούτου βλάβῃ καὶ
[12, 47]	τῶν πολιτῶν κακοῖς πιστοὺς ἐνόμιζον,	ἐπὶ	δὲ τοῖς τῆς πόλεως ἀγαθοῖς
[12, 24]	δικασταί. Τοιαύτην γὰρ γνώμην ἔχω·	ἐπὶ	μὲν τῇ τούτου ὠφελείᾳ καὶ
[12, 47]	ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν	ἐπὶ	μὲν τοῖς τῶν πολιτῶν κακοῖς
[12, 98]	τούτων ἂν ὑβρίζοντο, οἱ δ'	ἐπὶ	ξένης μικρῶν ἂν ἕνεκα συμβολαίων
[12, 26]	βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ δὲ	ἐπὶ	σοὶ μόνῳ ἐγένετο καὶ σῶσαι
[12, 44]	ἦσαν. ~Οὗτοι δὲ φυλάρχους τε	ἐπὶ	τὰς φυλὰς κατέστησαν, καὶ ὅ
[12, 16]	~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει με ἐκείνων	ἐπὶ	τῇ αὐλείῳ θύρᾳ τὴν φυλακὴν
[12, 48]	τῶν τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα	ἐπὶ	τῇ τῶν πολιτῶν βλάβῃ. ~Καὶ
[12, 55]	πολὺ μείζω στάσιν καὶ πόλεμον	ἐπὶ	τοὺς ἐν Πειραιεῖ τοῖς ἐξ
[12, 33]	οὐδὲ παρ' αὑτοῖς εἶναι, ὥστ'	ἐπὶ	τούτοις ἐστὶ πάντα τὰ κακὰ
[12, 42]	τὰ ἐναντία ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ	ἐπὶ	τῶν τετρακοσίων ἐν τῷ στρατοπέδῳ
[12, 65]	αἰτιώτατος ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς τὴν	ἐπὶ	τῶν τετρακοσίων πολιτείαν ἑλέσθαι. Καὶ
[12, 52]	ἢ πρᾶξαι ἀγαθὸν πρὸς τοὺς	ἐπὶ	Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ τῶν συναρχόντων
[12, 52]	ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἂν ἦν	ἀνδρὶ	ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος,
[12, 34]	ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν διαψήφισιν	περὶ	αὑτοῦ πεποίηκε. ~Καὶ μὲν δὴ
[12, 33]	λεγομένων τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ μάρτυρας	περὶ	αὐτῶν οὐχ οἷόν τε παρασχέσθαι.
[12, 33]	εἰργασμένοις τὴν πόλιν πάντα τἀγαθὰ	περὶ	αὑτῶν λέγειν. ~Τοῦτο μέντοι οὐ
[12, 38]	μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι,	περὶ	δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα λέγοντες
[12, 73]	ποιήσοντες ταῦτα· ἐγιγνώσκετε γὰρ ὅτι	περὶ	δουλείας καὶ ἐλευθερίας ἐν ἐκείνῃ
[12, 25]	βουλευτηρίῳ, ὅτε οἱ λόγοι ἐγίγνοντο	περὶ	ἡμῶν; Ἦν. Πότερον συνηγόρευες τοῖς
[12, 62]	ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ καὶ	περὶ	Θηραμένους ὡς ἂν δύνωμαι διὰ
[12, 79]	χρώμενος δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος καταστάς.	~Περὶ	μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί
[12, 7]	ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ ἀνθρώπους	περὶ	οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ χρήματα
[12, 74]	ὑμᾶς ἔχοι, καὶ ὅτι οὐ	περὶ	πολιτείας ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ περὶ
[12, 7]	οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ χρήματα	περὶ	πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς
[12, 74]	περὶ πολιτείας ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ	περὶ	σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθ' ἃ
[12, 40]	πατρίδος κατέσκαψαν; οἵτινες καὶ τὰ	περὶ	τὴν Αττικὴν φρούρια καθεῖλον, καὶ
[12, 94]	καὶ τοῖς πολεμίοις μάχεσθε καὶ	περὶ	τῆς πόλεως βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες δὲ
[12, 72]	Λυσάνδρου καὶ Φιλοχάρους καὶ Μιλτιάδου,	περὶ	τῆς πολιτείας τὴν ἐκκλησίαν ἐποίουν,
[12, 16]	ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς ἄστυ, πευσόμενον	περὶ	τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων δὲ ἔλεγεν
[12, 24]	τούτου ὠφελείᾳ καὶ πρὸς ἕτερον	περὶ	τούτου διαλέγεσθαι ἀσεβὲς εἶναι νομίζω,
[12, 35]	ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι τίνα γνώμην	περὶ	τούτων ἕξετε. Ὧν οἱ μὲν
[12, 53]	αἱ ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν καὶ	περὶ	τῶν διαλλαγῶν οἱ λόγοι ἐγίγνοντο,
[12, 48]	ἔπειτα τῇ βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι	περὶ	τῶν εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν, ὅτι ψευδεῖς
[12, 5]	τοιαῦτα ποιεῖν ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ	περὶ	τῶν ἐμαυτοῦ πρῶτον εἰπὼν καὶ
[12, 45]	τῶν παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι	περὶ	τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς
[12, 6]	Πείσων ἔλεγον ἐν τοῖς τριάκοντα	περὶ	τῶν μετοίκων, ὡς εἶέν τινες
[12, 90]	δὲ δείξατε ἥντινα γνώμην ἔχετε	περὶ	τῶν πραγμάτων. Εἰ μὲν γὰρ
[12, 5]	τῶν ἐμαυτοῦ πρῶτον εἰπὼν καὶ	περὶ	τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι. ~Θέογνις
[12, 70]	ἀσθενῆ γενέσθαι τὴν πόλιν, ὥστε	περὶ	ὧν οὐδεὶς πώποτε οὔτε τῶν
[12, 37]	ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι τὰ κατηγορημένα·	μέχρι	γὰρ τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν,
[12, 82]	τῶν ἀδικημάτων ὧν τὴν πόλιν	ἠδικήκασι	λάβοιτε. Τί γὰρ ἂν παθόντες
[12, 65]	δὲ δοκῶν εὐνούστατος εἶναι τοῖς	πράγμασι	στρατηγὸς ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη. ~Καὶ
[12, 57]	πάντα κακὰ πεπονθόσι. Καίτοι τοῦτο	πᾶσι	δῆλον ἦν, ὅτι εἰ μὲν
[12, 2]	τοὺς λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς	ἅπασι	πολλῆς ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ τῶν
[12, 88]	αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν πόλιν	ἀπολέσασι	ἦ που ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ
[12, 31]	διὰ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους	ἀπολέσασι	συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις ἂν δικαιότερον
[12, 92]	ἐν ᾧ ἡττηθέντες μὲν τοῖς	νικήσασι	τὸ ἴσον ἔχετε, νικήσαντες δ'
[12, 33]	λόγων τὴν ψῆφον φέρειν, ἃ	ἴσασι	γεγενημένα τῶν τότε λεγομένων τεκμήρια
[12, 80]	ἥττους τῶν ἐχθρῶν. ~Μηδ' ὧν	φασι	μέλλειν πράξειν πλείω χάριν αὐτοῖς
[12, 92]	σφόδρα ἤρχεσθε, ὥστε ἀδελφοῖς καὶ	ὑέσι	καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν τοιοῦτον
[12, 22]	ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. ~Καὶ εἰς τοσοῦτόν	εἰσι	τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι,
[12, 31]	δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ ἦν	πεμφθεῖσι	μὴ ἐλθεῖν καὶ καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις
[12, 26]	ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ	τουτοισὶ	δοῦναι δίκην; ~Καὶ μὴν οὐδὲ
[12, 57]	εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν πάντα κακὰ	πεπονθόσι.	Καίτοι τοῦτο πᾶσι δῆλον ἦν,
[12, 19]	οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ ἀνδράποδα	εἴκοσι	καὶ ἑκατόν, ὧν τὰ μὲν
[12, 89]	εἴργασται, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν	ἀξιοῦσι	σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν ἄλλων
[12, 12]	ἔφασκεν, εἰ τὸ σῶμα σώσω.	Ἐξιοῦσι	δ' ἐμοὶ καὶ Πείσωνι ἐπιτυγχάνει
[12, 85]	οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ οὐ τούτοις	ἥκουσι	βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν
[12, 98]	τρόπους ὠφέλησαν, ἃ καὶ τοῖς	ἀδικοῦσι	σωτήρια γίγνεται· οἱ δὲ παῖδες
[12, 48]	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα πλασθέντα	εἰσαγγέλλουσι,	συγκείμενα ἐπὶ τῇ τῶν πολιτῶν
[12, 12]	ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ	καταλαμβάνουσι	πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις, καὶ
[12, 99]	ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε,	ἀποθανοῦσι	βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ' αὐτοὺς ἡμῶν
[12, 51]	ἑαυτῶν γιγνομένας, ὁπότεροι τὰ πράγματα	πράξουσι	καὶ τῆς πόλεως ἄρξουσιν. ~Εἰ
[12, 80]	ἢ ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ'	ἀποῦσι	μὲν τοῖς τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας
[12, 87]	ἰδεῖν, οἳ τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν	κατηγοροῦσι,	σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις νομίζοντες
[12, 88]	ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας	ἔχουσι	τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας.
[12, 28]	τριάκοντα, ἐὰν εἰς σφᾶς αὐτοὺς	ἀναφέρωσι,	πῶς ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ
[12, 44]	χρείη ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ εἴ	τι	ἄλλο πράττειν βούλοιντο, κύριοι ἦσαν·
[12, 34]	φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε δή,	τί	ἄν, εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες
[12, 34]	εἰ βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ	τί	ἄν ποτ' ἐποίησας συνειπών, ὁπότε
[12, 24]	οὖν μοι καὶ ἀπόκριναι, ὅ	τι	ἄν σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον
[12, 85]	καὶ τοῦ λοιποῦ ποιεῖν ὅ	τι	ἂν βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων
[12, 82]	ὧν τὴν πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε.	Τί	γὰρ ἂν παθόντες δίκην τὴν
[12, 61]	καὶ αὐτοί, καὶ οἶδ' ὅ	τι	δεῖ μάρτυρας παρασχέσθαι· ὅμως δέ·
[12, 37]	λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ	τι	δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν,
[12, 44]	τὰς φυλὰς κατέστησαν, καὶ ὅ	τι	δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας χρείη
[12, 18]	δὲ προσκεφάλαιον, ὁ δὲ ὅ	τι	ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς τὴν
[12, 52]	ὁ δ' ἀντὶ τοῦ ἐπαγγείλασθαί	τι	ἢ πρᾶξαι ἀγαθὸν πρὸς τοὺς
[12, 7]	συμφέροντα τῇ πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ	τι	τῶν ἄλλων εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες
[12, 78]	ἀπόντων ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ καλλίστῳ	ὀνόματι	χρώμενος δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος καταστάς.
[12, 28]	ἀντειπόντα οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι;	~Ἔτι	δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις Αθηναίοις
[12, 43]	συμφορὰ τῇ πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας	ἔτι	οὔσης, ὅθεν τῆς στάσεως ἦρξαν,
[12, 95]	κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς ὑμᾶς μὲν	ἔτι	πολλῶν ὄντων εἰπεῖν τοσαῦτα λέγω.
[12, 66]	γιγνομένους, τὸ δὲ ὑμέτερον πλῆθος	οὐκέτι	βουλόμενον τούτων ἀκροᾶσθαι, τότ' ἤδη
[12, 52]	τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν ὁ δ'	ἀντὶ	τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι
[12, 13]	πάλιν ᾤχοντο. Ἐν τοιούτῳ δ'	ὄντι	μοι κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ
[12, 1]	δικασταί, τῆς κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι	λέγοντι·	τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ μέγεθος καὶ
[12, 37]	ἕως ἂν θανάτου δόξῃ τῷ	φεύγοντι	ἄξια εἰργάσθαι. Ταύτην γὰρ ἐσχάτην
[12, 52]	ποῦ κάλλιον ἂν ἦν ἀνδρὶ	ἄρχοντι,	ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος, τότε
[12, 14]	ἕνεκα ἀπόλλυμαι. σὺ οὖν ταῦτα	πάσχοντί	μοι πρόθυμον παράσχου τὴν σεαυτοῦ
[12, 45]	ἔσεσθε. ~Τοῦτο γὰρ καλῶς ἠπίσταντο,	ὅτι	ἄλλως μὲν οὐχ οἷοί τε
[12, 15]	ἐτύγχανον τῆς οἰκίας, καὶ ᾔδη	ὅτι	ἀμφίθυρος εἴη) ἐδόκει μοι ταύτῃ
[12, 58]	Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς στρατεύεσθαι, διαβάλλων	ὅτι	Βοιωτῶν ἡ πόλις ἔσται, καὶ
[12, 26]	οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι,	ὅτι	δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει}
[12, 89]	διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι σωθῆναι·	ὅτι	δὲ τῶν ἄλλων Ελλήνων πλεῖστα
[12, 77]	ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν τοῖς φεύγουσιν,	ὅτι	δι' αὑτὸν κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων
[12, 15]	μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ	ὅτι,	ἐὰν μὲν λάθω, σωθήσομαι, ἐὰν
[12, 40]	Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων προσταττόντων περιεῖλον, ἀλλ'	ὅτι	ἑαυτοῖς τὴν ἀρχὴν οὕτω βεβαιοτέραν
[12, 50]	~Ἴσως δ' ἂν ἔχοι εἰπεῖν	ὅτι	ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις
[12, 57]	Καίτοι τοῦτο πᾶσι δῆλον ἦν,	ὅτι	εἰ μὲν ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον,
[12, 70]	ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς	ὅτι,	εἰ μὴ πασῶν τῶν ἐλπίδων
[12, 50]	δὲ μή, ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται	ὅτι	ἐκεῖνά τε αὐτῷ ἤρεσκε, καὶ
[12, 62]	Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα ἀπολογήσεσθαι αὐτόν,	ὅτι	ἐκείνῳ φίλος ἦν καὶ τῶν
[12, 95]	οὔσης ἀφῃρέθητε τὰ ὅπλα, ἔπειθ'	ὅτι	ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ τῆς πόλεως,
[12, 16]	τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων δὲ ἔλεγεν	ὅτι	Ερατοσθένης αὐτὸν ἐν τῇ ὁδῷ
[12, 35]	ὑμέτεροι ὄντες πολῖται μαθόντες ἀπίασιν	ὅτι	ἢ δίκην δώσουσιν ὧν ἂν
[12, 60]	παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην λαβόντες,	ὅτι	καὶ ἐκείνοις χάριν ἀποδώσετε. ~Ταῦτα
[12, 94]	πονηροτάτων ὄντων ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες δὲ	ὅτι	μετ' ἀνδρῶν νῦν ἀρίστων πολιτεύεσθε
[12, 69]	δὲ πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες δὲ	ὅτι	οἱ μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι τῶν
[12, 74]	ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι, καὶ	ὅτι	οὐ περὶ πολιτείας ὑμῖν ἔσται
[12, 40]	φρούρια καθεῖλον, καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν	ὅτι	οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων προσταττόντων
[12, 74]	ὑμᾶς αὐτοὺς μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν	ὅτι	οὐδὲν αὐτῷ μέλοι τοῦ ὑμετέρου
[12, 75]	τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες,	ὅτι	οὐδὲν κακὸν τῇ πόλει ἐψηφίσαντο·
[12, 31]	τῷ δὲ Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν	ὅτι	οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι οὐκ
[12, 31]	εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα	ὅτι	οὐκ εἶδεν· ταῦτα γὰρ οὔτ'
[12, 85]	~Ὧν ἀμφοτέρων ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους	ὅτι	οὔτ' ἂν ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν
[12, 9]	ταῦτα ποιήσειν. Ἠπιστάμην μὲν οὖν	ὅτι	οὔτε θεοὺς οὔτ' ἀνθρώπους νομίζει,
[12, 56]	ἄστεως ἐποίησαν. ~καὶ φανερῶς ἐπεδείξαντο	ὅτι	οὐχ ὑπὲρ τῶν ἐν Πειραιεῖ
[12, 77]	δὲ τοῖς τῆς πολιτείας μετέχουσιν,	ὅτι	πάντων τῶν πεπραγμένων τοῖς εἰρημένοις
[12, 74]	ἄλλα τε πολλὰ εἶπε καὶ	ὅτι	παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι, καὶ ὅτι
[12, 73]	οὐ ποιήσοντες ταῦτα· ἐγιγνώσκετε γὰρ	ὅτι	περὶ δουλείας καὶ ἐλευθερίας ἐν
[12, 95]	πρῶτον μὲν τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε,	ὅτι	πολλὰς μάχας ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ
[12, 90]	ὄντες, καὶ οὐχ ἕξετε λέγειν	ὅτι	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα
[12, 29]	εἴπερ ἐξέσται τοῖς τριάκοντα λέγειν	ὅτι	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα
[12, 9]	ἔφασκεν, εἰ πολλὰ εἴη. Εἶπον	ὅτι	τάλαντον ἀργυρίου ἕτοιμος εἴην δοῦναι·
[12, 41]	ὑπὲρ αὐτοῦ, πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ	ὅτι	τῶν αὐτῶν ἐστιν αὐτούς τε
[12, 92]	ὅσοι ἐξ ἄστεώς ἐστε, σκέψασθε	ὅτι	ὑπὸ τούτων οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε,
[12, 94]	ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν	ὅτι	ὑπὸ τούτων πονηροτάτων ὄντων ἤρχεσθε,
[12, 58]	τούτων. ~Ὥστε σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι,	ὅτι	Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ
[12, 48]	γίγνεσθαι περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν,	ὅτι	ψευδεῖς εἶεν, καὶ Βάτραχος καὶ
[12, 33]	αὑτοῖς εἶναι, ὥστ' ἐπὶ τούτοις	ἐστὶ	πάντα τὰ κακὰ εἰργασμένοις τὴν
[12, 38]	ἐν τῇδε τῇ πόλει εἰθισμένον	ἐστί,	πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν
[12, 79]	μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί	ἐστι	τὰ κατηγορημένα· ἥκει δ' ὑμῖν
[12, 78]	καὶ αἰσχρῶν καὶ πάλαι καὶ	νεωστὶ	καὶ μικρῶν καὶ μεγάλων αἰτίου