| discours, paragraphes |
| [12, 12] |
αὐτοῦ
ἐφόδιά
μοι
δοῦναι,
~ὁ
|
δ' |
ἀγαπήσειν
με
ἔφασκεν,
εἰ
τὸ |
| [12, 21] |
εἰς
τοὺς
πολεμίους
ἐξήλασαν,
πολλοὺς
|
δ' |
ἀδίκως
ἀποκτείναντες
ἀτάφους
ἐποίησαν,
πολλοὺς |
| [12, 20] |
ἐχθρὸν
δ'
οὐδένα
κεκτημένους,
πολλοὺς
|
δ' |
Αθηναίων
ἐκ
τῶν
πολεμίων
λυσαμένους· |
| [12, 10] |
δωμάτιον
τὴν
κιβωτὸν
ἀνοίγνυμι.
Πείσων
|
δ' |
αἰσθόμενος
εἰσέρχεται,
καὶ
ἰδὼν
τὰ |
| [12, 84] |
βούλοιτο
παρὰ
τούτων
λαμβάνειν;
Πᾶν
|
δ' |
ἄν
μοι
δοκεῖ
τολμῆσαι,
ὅστις |
| [12, 92] |
νικήσασι
τὸ
ἴσον
ἔχετε,
νικήσαντες
|
δ' |
ἄν
τούτοις
ἐδουλεύετε.
~Καὶ
τοὺς |
| [12, 78] |
(ἤδη
γὰρ
αὐτὴν
κατέλυσἐ)
δικαίως
|
δ' |
ἂν
ἐν
δημοκρατίᾳ·
δὶς
γὰρ |
| [12, 50] |
καὶ
τοὺς
ἐξαμαρτάνοντας
ἀποτρέποντες;
~Ἴσως
|
δ' |
ἂν
ἔχοι
εἰπεῖν
ὅτι
ἐδεδοίκει, |
| [12, 100] |
αὐτῶν
θάνατον
κατεψηφισμένους
ἔσεσθαι,
ὅσοι
|
δ' |
ἂν
παρὰ
τούτων
δίκην
λάβωσιν, |
| [12, 52] |
ἐπιδείξασθαι
τὴν
αὑτοῦ
εὔνοιαν
ὁ
|
δ' |
ἀντὶ
τοῦ
ἐπαγγείλασθαί
τι
ἢ |
| [12, 6] |
τὴν
μὲν
πόλιν
πένεσθαι
τὴν
|
δ' |
ἀρχὴν
δεῖσθαι
χρημάτων.
~Καὶ
τοὺς |
| [12, 24] |
ἑαυτοῦ
παρανομία
προθύμως
ἐξυπηρετῶν.
~Ἀναβιβασάμενος
|
δ' |
αὐτὸν
βούλομαι
ἐρέσθαι,
ὦ
ἄνδρες |
| [12, 50] |
κακὸν
παθεῖν
ὑπ'
αὐτῶν.
Χρῆν
|
δ' |
αὐτὸν
ὑπὲρ
τῆς
ὑμετέρας
σωτηρίας |
| [12, 100] |
οὐκ
ἐδύνασθε,
ἀποθανοῦσι
βοηθήσατε.
~Οἶμαι
|
δ' |
αὐτοὺς
ἡμῶν
τε
ἀκροᾶσθαι
καὶ |
| [12, 14] |
δ'
ὑπέσχετο
ταῦτα
ποιήσειν.
Ἐδόκει
|
δ' |
αὐτῷ
βέλτιον
εἶναι
πρὸς
Θέογνιν |
| [12, 80] |
μὲν
τοῖς
τριάκοντα
ἐπιβουλεύετε,
παρόντας
|
δ' |
ἀφῆτε·
μηδὲ
τῆς
τύχης,
ἣ |
| [12, 22] |
οὐδ'
αἰσχρὸν
εἰργασμένοι
εἰσίν.
Ἐγὼ
|
δ' |
ἐβουλόμην
ἂν
αὐτοὺς
ἀληθῆ
λέγειν· |
| [12, 97] |
γενόμενοι
τοὺς
μὲν
ἠλευθερώσατε,
τοὺς
|
δ' |
εἰς
τὴν
πατρίδα
κατηγάγετε.
~Εἰ |
| [12, 14] |
μέν
μοι
τυγχάνεις
ὤν,
ἥκω
|
δ' |
εἰς
τὴν
σὴν
οἰκίαν,
ἀδικῶ |
| [12, 99] |
οὗτοι
τὰ
μὲν
ἀπέδοντο
τὰ
|
δ' |
εἰσιόντες
ἐμίαινον,
ὑπέρ
τε
τῆς |
| [12, 20] |
πάσας
τὰς
χορηγίας
χορηγήσαντας,
πολλὰς
|
δ' |
εἰσφορὰς
εἰσενεγκόντας,
κοσμίους
δ'
ἡμᾶς |
| [12, 95] |
ὄντων
εἰπεῖν
τοσαῦτα
λέγω.
Ὅσοι
|
δ' |
ἐκ
Πειραιῶς
ἐστε,
πρῶτον
μὲν |
| [12, 96] |
μὲν
ἐκ
τῆς
ἀγορᾶς
τοὺς
|
δ' |
ἐκ
τῶν
ἱερῶν
συναρπάζοντες
βιαίως |
| [12, 9] |
θεοὺς
οὔτ'
ἀνθρώπους
νομίζει,
ὅμως
|
δ' |
ἐκ
τῶν
παρόντων
ἐδόκει
μοι |
| [12, 76] |
οἱ
καθεστηκότες
ἔφοροι
κελεύοιεν,
δέκα
|
δ' |
ἐκ
τῶν
παρόντων·
οὕτω
γὰρ |
| [12, 12] |
εἰ
τὸ
σῶμα
σώσω.
Ἐξιοῦσι
|
δ' |
ἐμοὶ
καὶ
Πείσωνι
ἐπιτυγχάνει
Μηλόβιός |
| [12, 97] |
πατρίδι
τοὺς
παῖδας
καταλιπόντες,
οἱ
|
δ' |
ἐν
ξένῃ
γῇ,
πολλῶν
ἐναντιου
|
| [12, 75] |
ποιήσεθ'
ἃ
Θηραμένης
κελεύει.
~Τῶν
|
δ' |
ἐν
τῇ
ἐκκλησία
ὅσοι
ἄνδρες |
| [12, 69] |
πολεμίων
ἕνεκα
τἀπόρρητα
ποιοῦνται,
ἐκεῖνος
|
δ' |
ἐν
τοῖς
αὑτοῦ
πολίταις
οὐκ |
| [12, 25] |
ἀρχόντων
προσταχθέντα
δεδιὼς
ἐποίουν.
Ἦσθα
|
δ' |
ἐν
τῷ
βουλευτηρίῳ,
ὅτε
οἱ |
| [12, 14] |
οἰκίαν,
ἀδικῶ
δ'
οὐδέν,
χρημάτων
|
δ' |
ἕνεκα
ἀπόλλυμαι.
σὺ
οὖν
ταῦτα |
| [12, 98] |
ὑπὸ
τούτων
ἂν
ὑβρίζοντο,
οἱ
|
δ' |
ἐπὶ
ξένης
μικρῶν
ἂν
ἕνεκα |
| [12, 21] |
ἀδίκως
ἀποκτείναντες
ἀτάφους
ἐποίησαν,
πολλοὺς
|
δ' |
ἐπιτίμους
ὄντας
ἀτίμους
{τῆς
πόλεως} |
| [12, 6] |
πρόφασιν
τιμωρεῖσθαι
μὲν
δοκεῖν,
τῷ
|
δ' |
ἔργω
χρηματίζεσθαι·
πάντως
δὲ
τὴν |
| [12, 49] |
κακὰ
γενέσθαι
τῇ
πόλει.
Ὁπόσοι
|
δ' |
εὖνοί
φασιν
εἶναι,
πῶς
οὐκ |
| [12, 9] |
με
σῶσαι
χρήματα
λαβών.
Ὁ
|
δ' |
ἔφασκεν,
εἰ
πολλὰ
εἴη.
Εἶπον |
| [12, 12] |
καὶ
ἐρωτῶσιν
ὅποι
βαδίζοιμεν·
ὁ
|
δ' |
ἔφασκεν
εἰς
τὰ
τοῦ
ἀδελφοῦ |
| [12, 20] |
πολλὰς
δ'
εἰσφορὰς
εἰσενεγκόντας,
κοσμίους
|
δ' |
ἡμᾶς
αὐτοὺς
παρέχοντας
καὶ
πᾶν |
| [12, 93] |
γὰρ
ὑμᾶς
οὐκ
ἠξίουν,
συνδιαβάλλεσθαι
|
δ' |
ἠνάγκαζον,
εἰς
τοσοῦτον
ὑπεροψίας
ἐλθόντες |
| [12, 5] |
ὑπὸ
τῶν
ἄλλων
ἀδικεῖσθαι.
~Ἐπειδὴ
|
δ' |
οἱ
τριάκοντα
πονηροὶ
μὲν
καὶ |
| [12, 73] |
χρῆσθαι
ἣν
Δρακοντίδης
ἀπέφαινεν.
ὑμεῖς
|
δ' |
ὅμως
καὶ
οὕτω
διακείμενοι
ἐθορυβεῖτε |
| [12, 13] |
ἐμὲ
πάλιν
ᾤχοντο.
Ἐν
τοιούτῳ
|
δ' |
ὄντι
μοι
κινδυνεύειν
ἐδόκει,
ὡς |
| [12, 14] |
εἰς
τὴν
σὴν
οἰκίαν,
ἀδικῶ
|
δ' |
οὐδέν,
χρημάτων
δ'
ἕνεκα
ἀπόλλυμαι. |
| [12, 20] |
πᾶν
τὸ
προσταττόμενον
ποιοῦντας,
ἐχθρὸν
|
δ' |
οὐδένα
κεκτημένους,
πολλοὺς
δ'
Αθηναίων |
| [12, 57] |
δικαίως
ἔφευγον,
ὑμεῖς
ἀδίκως,
εἰ
|
δ' |
ὑμεῖς
δικαίως,
οἱ
τριάκοντα
ἀδίκως· |
| [12, 51] |
πόλιν
ἐχθρὰν
ἐνόμιζεν
εἶναι,
τοὺς
|
δ' |
ὑμετέρους
ἐχθροὺς
φίλους,
ὡς
ἀμφότερα |
| [12, 79] |
μοί
ἐστι
τὰ
κατηγορημένα·
ἥκει
|
δ' |
ὑμῖν
ἐκεῖνος
ὁ
καιρός,
ἐν |
| [12, 62] |
δύνωμαι
διὰ
βραχυτάτων
διδάξω.
Δέομαι
|
δ' |
ὑμῶν
ἀκοῦσαι
ὑπέρ
τ'
ἐμαυτοῦ |
| [12, 14] |
εἰς
τὴν
ἐμὴν
σωτηρίαν.
Ὁ
|
δ' |
ὑπέσχετο
ταῦτα
ποιήσειν.
Ἐδόκει
δ' |
| [12, 9] |
ἀργυρίου
ἕτοιμος
εἴην
δοῦναι·
ὁ
|
δ' |
ὡμολόγησε
ταῦτα
ποιήσειν.
Ἠπιστάμην
μὲν |
| [12, 80] |
ἴστε,
ἢ
ὧν
ἐποίησαν
ὀργίζεσθε·
|
μηδ' |
ἀποῦσι
μὲν
τοῖς
τριάκοντα
ἐπιβουλεύετε, |
| [12, 91] |
τούτων
ἀποψηφισαμένους
ὑμῶν
αὐτῶν
καταψηφίσασθαι.
|
Μηδ' |
οἴεσθε
κρύβδην
τὴν
ψῆφον
εἶναι |
| [12, 31] |
ἔλεγχον
οὔτε
βάσανον
εἶχεν,
ὥστε
|
μηδ' |
ὑπὸ
τῶν
ἐχθρῶν
βουλομένων
οἷόν |
| [12, 80] |
ψηφιζομένους
δὲ
ἥττους
τῶν
ἐχθρῶν.
|
~Μηδ' |
ὧν
φασι
μέλλειν
πράξειν
πλείω |
| [12, 61] |
ἐπίστασθε
μὲν
καὶ
αὐτοί,
καὶ
|
οἶδ' |
ὅ
τι
δεῖ
μάρτυρας
παρασχέσθαι· |
| [12, 37] |
παρ'
αὐτῶν
λαβεῖν.
Ὥστ'
οὐκ
|
οἶδ' |
ὅ
τι
δεῖ
πολλὰ
κατηγορεῖν |
| [12, 22] |
καὶ
λέγουσιν
ὡς
οὐδὲν
κακὸν
|
οὐδ' |
αἰσχρὸν
εἰργασμένοι
εἰσίν.
Ἐγὼ
δ' |
| [12, 82] |
νόμον
ἀξιοῦτε
κρίνειν,
παρ'
ὧν
|
οὐδ' |
ἂν
παρανόμως
βουλόμενοι
δίκην
λαμβάνειν |
| [12, 56] |
οὐδ'
οἱ
τεθνεῶτες
αὐτοὺς
ἐλύπουν
|
οὐδ' |
οἱ
μέλλοντες
ἀποθανεῖσθαι,
ἀλλ'
οἱ |
| [12, 56] |
ὑπὲρ
τῶν
ἀδίκως
ἀπολλυμένων
ἐστασίαζον,
|
οὐδ' |
οἱ
τεθνεῶτες
αὐτοὺς
ἐλύπουν
οὐδ' |
| [12, 37] |
πολλὰ
κατηγορεῖν
τοιούτων
ἀνδρῶν,
οἳ
|
οὐδ' |
ὑπὲρ
ἑνὸς
ἑκάστου
τῶν
πεπραγμένων |
| [12, 56] |
οὐχ
ὑπὲρ
τῶν
ἐν
Πειραιεῖ
|
οὐδ' |
ὑπὲρ
τῶν
ἀδίκως
ἀπολλυμένων
ἐστασίαζον, |