| discours, paragraphes |
| [12, 31] |
ὑπὸ
τῶν
ἐχθρῶν
βουλομένων
οἷόν
|
τ' |
εἶναι
ἐξελεγχθῆναι.
~Χρῆν
δέ
σε, |
| [12, 64] |
ἀπολογίας
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφερομένας,
τούς
|
τ' |
ἐκείνῳ
συνόντας
τιμᾶσθαι
πειρωμένους,
ὥσπερ |
| [12, 62] |
Δέομαι
δ'
ὑμῶν
ἀκοῦσαι
ὑπέρ
|
τ' |
ἐμαυτοῦ
καὶ
τῆς
πόλεως,
καὶ |
| [12, 61] |
τε
γὰρ
δέομαι
ἀναπαύσασθαι,
ὑμῶν
|
τ' |
ἐνίοις
ἥδιον
ὡς
πλείστων
τοὺς |
| [12, 36] |
ὅτε
διὰ
χειμῶνα
οὐχ
οἷοί
|
τ' |
ἔφασαν
εἶναι
τοὺς
ἐκ
τῆς |
| [12, 49] |
καὶ
πράττοντες
ὧν
οὐχ
οἷόν
|
τ' |
ἦν
μείζω
κακὰ
γενέσθαι
τῇ |
| [12, 94] |
ὄντων
ἤρχεσθε,
ἐνθυμηθέντες
δὲ
ὅτι
|
μετ' |
ἀνδρῶν
νῦν
ἀρίστων
πολιτεύεσθε
καὶ |
| [12, 74] |
δὲ
Λυσάνδρῳ
καὶ
Λακεδαιμονίοις
λέγοι.
|
μετ' |
ἐκεῖνον
δὲ
Λύσανδρος
ἀναστὰς
ἄλλα |
| [12, 44] |
τούτων
πολιτῶν
ὄντων
ἐπεβουλεύεσθε
ὅπως
|
μήτ' |
ἀγαθὸν
μηδὲν
ψηφιεῖσθε
πολλῶν
τε |
| [12, 1] |
τοσαῦτα
τὸ
πλῆθος
εἴργασται,
ὥστε
|
μήτ' |
ἂν
ψευδόμενον
δεινότερα
τῶν
ὑπαρχόντων |
| [12, 26] |
ἄδικα
πάσχειν
ἢ
δίκαια;
Ἄδικα.
|
~Εἶτ' |
ὦ
σχετλιώτατε
πάντων,
ἀντέλεγες
μὲν |
| [12, 86] |
ἀποφαίνοντες
τῆς
τούτων
πονηρίας·
ἐβουλόμην
|
μέντ' |
ἂν
αὐτοὺς
οὕτω
προθύμους
εἶναι |
| [12, 37] |
πεπραγμένων
δὶς
ἀποθανόντες
δίκην
δοῦναι
|
δύναιντ' |
ἂν.
~Οὐ
γὰρ
δὴ
οὐδὲ |
| [12, 96] |
~Ἀνθ'
ὧν
ὀργίσθητε
μὲν
ὥσπερ
|
ὅτ' |
ἐφεύγετε,
ἀναμνήσθητε
δὲ
καὶ
τῶν |
| [12, 34] |
ἀντειπεῖν.
Θαυμάζω
δὲ
τί
ἄν
|
ποτ' |
ἐποίησας
συνειπών,
ὁπότε
ἀντειπεῖν
φάσκων |
| [12, 66] |
πλῆθος
οὐκέτι
βουλόμενον
τούτων
ἀκροᾶσθαι,
|
τότ' |
ἤδη
διά
τε
τὸν
πρὸς |
| [12, 33] |
ἀλλ'
οὐδὲ
παρ'
αὑτοῖς
εἶναι,
|
ὥστ' |
ἐπὶ
τούτοις
ἐστὶ
πάντα
τὰ |
| [12, 37] |
δίκην
δυνάμεθα
παρ'
αὐτῶν
λαβεῖν.
|
Ὥστ' |
οὐκ
οἶδ'
ὅ
τι
δεῖ |
| [12, 65] |
πατὴρ
αὐτοῦ
τῶν
προβούλων
ὢν
|
ταὔτ' |
ἔπραττεν,
αὐτὸς
δὲ
δοκῶν
εὐνούστατος |
| [12, 85] |
ἀμφοτέρων
ἄξιον
ἐπιμεληθῆναι,
ἐνθυμουμένους
ὅτι
|
οὔτ' |
ἂν
ἐκεῖνα
ἐδύναντο
ποιεῖν
μὴ |
| [12, 98] |
τοιαῦτα
οἷα
καὶ
πρότερον,
καὶ
|
οὔτ' |
ἂν
ἱερὰ
οὔτε
βωμοὶ
ὑμᾶς |
| [12, 85] |
ἐδύναντο
ποιεῖν
μὴ
ἑτέρων
συμπραττόντων
|
οὔτ' |
ἂν
νῦν
ἐπεχείρησαν
ἐλθεῖν
μὴ |
| [12, 9] |
μὲν
οὖν
ὅτι
οὔτε
θεοὺς
|
οὔτ' |
ἀνθρώπους
νομίζει,
ὅμως
δ'
ἐκ |
| [12, 31] |
ὅτι
οὐκ
εἶδεν·
ταῦτα
γὰρ
|
οὔτ' |
ἔλεγχον
οὔτε
βάσανον
εἶχεν,
ὥστε |
| [12, 3] |
μὲν
οὖν,
ὦ
ἄνδρες
δικασταί,
|
οὔτ' |
ἐμαυτοῦ
πώποτε
οὔτε
ἀλλότρια
πράγματα |
| [12, 34] |
ἀπήγαγεν
αὐτόν,
ἢ
ὡς
δικαίως
|
τοῦτ' |
ἔπραξεν.
Οὗτος
δὲ
ὡμολόγηκεν
ἀδίκως |