discours, paragraphes
[12, 34]	ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε δή, τί	ἄν,	εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε
[12, 84]	παρὰ τούτων λαμβάνειν; Πᾶν δ'	ἄν	μοι δοκεῖ τολμῆσαι, ὅστις νυνὶ
[12, 34]	βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω δὲ τί	ἄν	ποτ' ἐποίησας συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν
[12, 24]	μοι καὶ ἀπόκριναι, ὅ τι	ἄν	σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ
[12, 92]	τὸ ἴσον ἔχετε, νικήσαντες δ'	ἄν	τούτοις ἐδουλεύετε. ~Καὶ τοὺς ἰδίους
[12, 52]	ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἂν	ἦν	ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν
[12, 63]	αὐτῶν ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ'	ἂν	αὐτὸν οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον
[12, 22]	εἰργασμένοι εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην	ἂν	αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ
[12, 86]	τῆς τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ'	ἂν	αὐτοὺς οὕτω προθύμους εἶναι σῴζειν
[12, 47]	ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν	ἂν	αὐτῶν, καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν
[12, 85]	τοῦ λοιποῦ ποιεῖν ὅ τι	ἂν	βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν
[12, 98]	καὶ τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν	ἂν	δείσαντες ἐφεύγετε μὴ πάθητε τοιαῦτα
[12, 78]	αὐτὴν κατέλυσἐ) δικαίως δ' ἂν	ἐν	δημοκρατίᾳ· δὶς γὰρ ὑμᾶς κατεδουλώσατο,
[12, 31]	ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις	ἂν	δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ ἦν
[12, 46]	τοὺς τότε συμπράττοντας (οὐ γὰρ	ἂν	δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους
[12, 88]	~Καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν	ἂν	δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι
[12, 84]	δίκην παρ' αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ	ἂν	δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν
[12, 3]	πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς	ἂν	δύνωμαι δι' ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς
[12, 62]	δὴ καὶ περὶ Θηραμένους ὡς	ἂν	δύνωμαι διὰ βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι
[12, 29]	τὸ δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως	ἂν	εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε· νῦν
[12, 93]	τοὺς ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν	{ἂν}	ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο,
[12, 85]	ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ'	ἂν	ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν μὴ ἑτέρων
[12, 47]	διδασκάλους τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ'	ἂν	ἐκόλαζον, καὶ τοὺς ὅρκους, εἰ
[12, 78]	γὰρ αὐτὴν κατέλυσἐ) δικαίως δ'	ἂν	ἐν δημοκρατίᾳ· δὶς γὰρ ὑμᾶς
[12, 98]	οἱ δ' ἐπὶ ξένης μικρῶν	ἂν	ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν
[12, 47]	τοὺς ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ	ἂν	ἐπὶ μὲν τοῖς τῶν πολιτῶν
[12, 20]	διὰ τὰ χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ	ἂν	ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες,
[12, 50]	τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ'	ἂν	ἔχοι εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ
[12, 83]	χρήματα τὰ φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς	ἂν	ἔχοι ἢ τῇ πόλει, ἧς
[12, 52]	τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον	ἂν	ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου
[12, 37]	τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως	ἂν	θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια
[12, 98]	οἷα καὶ πρότερον, καὶ οὔτ'	ἂν	ἱερὰ οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους
[12, 22]	αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ	ἂν	καὶ ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ οὐκ
[12, 85]	ποιεῖν μὴ ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ'	ἂν	νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ
[12, 37]	δὶς ἀποθανόντες δίκην δοῦναι δύναιντ'	ἂν.	~Οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο
[12, 82]	πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί γὰρ	ἂν	παθόντες δίκην τὴν ἀξίαν εἴησαν
[12, 100]	θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι δ'	ἂν	παρὰ τούτων δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ
[12, 82]	ἀξιοῦτε κρίνειν, παρ' ὧν οὐδ'	ἂν	παρανόμως βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν ἀξίαν
[12, 83]	καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν	ἂν	τοῦ φόνου δίκην λάβοιμεν, ὧν
[12, 100]	ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι μὲν	ἂν	τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους
[12, 98]	μὲν ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ τούτων	ἂν	ὑβρίζοντο, οἱ δ' ἐπὶ ξένης
[12, 54]	ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως	ἂν	ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούς τε
[12, 1]	τὸ πλῆθος εἴργασται, ὥστε μήτ'	ἂν	ψευδόμενον δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι,
[12, 13]	εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ προσελθὼν	σιγᾶν	μοι παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν, ὡς
[12, 15]	ὅτι, ἐὰν μὲν λάθω, σωθήσομαι,	ἐὰν	δὲ ληφθῶ, ἡγούμην μέν, εἰ
[12, 28]	αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ τοὺς τριάκοντα,	ἐὰν	εἰς σφᾶς αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς
[12, 15]	ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ ὅτι,	ἐὰν	μὲν λάθω, σωθήσομαι, ἐὰν δὲ
[12, 81]	δὲ νυνὶ εἰς κατηγορίαν καὶ	ἀπολογίαν	καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι μὲν τοὺς
[12, 34]	δὲ ὡμολόγηκεν ἀδίκως συλλαβεῖν, ὥστε	ῥᾳδίαν	ὑμῖν τὴν διαψήφισιν περὶ αὑτοῦ
[12, 85]	ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν	ἄδειαν	σφίσιν ἔσεσθαι τῶν τε> πεπραγμένων
[12, 19]	ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ	αἰσχροκέρδειαν	ἀφίκοντο καὶ τοῦ τρόπου τοῦ
[12, 10]	αὐτοῦ λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν,	ἐξώλειαν	ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶν ἐπαρώμενος,
[12, 76]	παρόντων· οὕτω γὰρ τὴν ὑμετέραν	ἀσθένειαν	ἑώρων καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν
[12, 65]	ὑμᾶς τὴν ἐπὶ τῶν τετρακοσίων	πολιτείαν	ἑλέσθαι. Καὶ ὁ μὲν πατὴρ
[12, 70]	τείχη περιελεῖν καὶ τὴν ὑπάρχουσαν	πολιτείαν	καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς ὅτι, εἰ
[12, 70]	μὴ πασῶν τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε,	ταχεῖαν	παρ' αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε.
[12, 14]	ἥκω δ' εἰς τὴν σὴν	οἰκίαν,	ἀδικῶ δ' οὐδέν, χρημάτων δ'
[12, 19]	τὸ πρῶτον ἦλθεν εἰς τὴν	οἰκίαν	Μηλόβιος ἐκ τῶν ὤτων ἐξείλετο.
[12, 3]	κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν	ἀθυμίαν	κατέστην, μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν
[12, 50]	τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην τὴν	προθυμίαν	ἔχειν, ἀλλὰ μὴ ὑπὲρ Θηραμένους,
[12, 86]	αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος	ἀξίαν	ἀποφαίνοντες τῆς τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην
[12, 82]	γὰρ ἂν παθόντες δίκην τὴν	ἀξίαν	εἴησαν τῶν ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον
[12, 82]	ἂν παρανόμως βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν	ἀξίαν	τῶν ἀδικημάτων ὧν τὴν πόλιν
[12, 39]	ἢ πόλιν ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο	οἵαν	τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ γὰρ
[12, 52]	κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι τὴν αὑτοῦ	εὔνοιαν	ὁ δ' ἀντὶ τοῦ ἐπαγγείλασθαί
[12, 31]	χρὴ τοῖς διὰ τὴν ἑαυτῶν	σωτηρίαν	ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις
[12, 14]	σεαυτοῦ δύναμιν εἰς τὴν ἐμὴν	σωτηρίαν.	Ὁ δ' ὑπέσχετο ταῦτα ποιήσειν.
[12, 3]	ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ τὴν	ἀπειρίαν	ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ
[12, 81]	κρινομένων, ἡμεῖς δὲ νυνὶ εἰς	κατηγορίαν	καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι
[12, 3]	τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ τὴν	κατηγορίαν	ποιήσομαι. ὅμως δὲ πειράσομαι ὑμᾶς
[12, 70]	ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ τὴν	τιμωρίαν	κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ τελευταῖον, ὦ
[12, 71]	δικασταί, οὐ πρότερον εἴασε τὴν	ἐκκλησίαν	γενέσθαι, ἕως ὁ λεγόμενος ὑπ'
[12, 72]	Μιλτιάδου, περὶ τῆς πολιτείας τὴν	ἐκκλησίαν	ἐποίουν, ἵνα μήτε ῥήτωρ αὐτοῖς
[12, 42]	δὲ δεῦρο τἀναντία τοῖς βουλομένοις	δημοκρατίαν	εἶναι ἔπραττε. Καὶ τούτων μάρτυρας
[12, 28]	εἰς τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν	αἰτίαν·	αὐτοὺς δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν
[12, 17]	παράγγελμα, πίνειν κώνειον, πρὶν τὴν	αἰτίαν	εἰπεῖν δι' ἥντινα ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι·
[12, 57]	οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων	αἰτίαν	λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον,
[12, 19]	τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην	ἀπληστίαν	καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ τοῦ
[12, 42]	τῶν τετρακοσίων ἐν τῷ στρατοπέδῳ	ὀλιγαρχίαν	καθιστὰς ἔφευγεν ἐξ Ελλησπόντου τριήραρχος
[12, 75]	ἀνάγκην, οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες	ἡσυχίαν	ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες,
[12, 17]	νυκτὸς διέπλευσα Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ δὲ	παρήγγειλαν	οἱ τριάκοντα τοὐπ' ἐκείνων εἰθισμένον
[12, 83]	καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους	ἀπέκτειναν;	ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα τὰ
[12, 39]	ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων	ἀπέκτειναν	ὅσους τῶν πολιτῶν, ἢ ναῦς
[12, 96]	ἐκ τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως	ἀπέκτειναν,	τοὺς δὲ ἀπὸ τέκνων καὶ
[12, 82]	μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους	ἀπέκτειναν,	ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας τὴν
[12, 49]	φασιν εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα	ἔδειξαν,	αὐτοί τε τὰ βέλτιστα λέγοντες
[12, 43]	ἔτι οὔσης, ὅθεν τῆς στάσεως	ἦρξαν,	πέντε ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ
[12, 84]	τις βούλοιτο παρὰ τούτων λαμβάνειν;	Πᾶν	δ' ἄν μοι δοκεῖ τολμῆσαι,
[12, 20]	δ' ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχοντας καὶ	πᾶν	τὸ προσταττόμενον ποιοῦντας, ἐχθρὸν δ'
[12, 14]	πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ	ἅπαν	ποιήσειν αὐτόν, εἴ τις ἀργύριον
[12, 5]	κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων	καθαρὰν	ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ τοὺς
[12, 91]	οἴεσθε κρύβδην τὴν ψῆφον εἶναι	φανερὰν	γὰρ τῇ πόλει τὴν ὑμετέραν
[12, 76]	τῶν παρόντων· οὕτω γὰρ τὴν	ὑμετέραν	ἀσθένειαν ἑώρων καὶ τὴν αὑτῶν
[12, 91]	φανερὰν γὰρ τῇ πόλει τὴν	ὑμετέραν	γνώμην ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ ὀλίγα
[12, 91]	οὐδεὶς ὑμᾶς ἀναγκάζει παρὰ τὴν	ὑμετέραν	γνώμην ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω μὴ
[12, 39]	ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν τὴν	ὑμετέραν	κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ γὰρ ὅπλα τῶν
[12, 96]	τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν ἀρχὴν	βεβαιοτέραν	εἶναι τῆς παρὰ τῶν θεῶν
[12, 40]	ὅτι ἑαυτοῖς τὴν ἀρχὴν οὕτω	βεβαιοτέραν	ἐνόμιζον εἶναι. ~Πολλάκις οὖν ἐθαύμασα
[12, 51]	~Ἀλλ' οὗτος τὴν μὲν πόλιν	ἐχθρὰν	ἐνόμιζεν εἶναι, τοὺς δ' ὑμετέρους
[12, 2]	Πρότερον μὲν γὰρ ἔδει τὴν	ἔχθραν	τοὺς κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι, ἥτις εἴη
[12, 99]	ὑπέρ τε τῆς πόλεως, ἣν	μικρὰν	ἐποίουν, ὑπέρ τε τῶν νεωρίων,
[12, 70]	οὕτως δὲ ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ	μικρὰν	καὶ ἀσθενῆ γενέσθαι τὴν πόλιν,
[12, 87]	ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπ'	ἐκφορὰν	ἐλθεῖν. ~Καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες
[12, 88]	πόλιν ἀπολέσασι ἦ που ἐπ'	ἐκφορὰν	πολλοὶ ἥξουσιν, ὁπότε βοηθεῖν τοσοῦτοι
[12, 53]	γὰρ ἐκ Πειραιῶς κρείττους ὄντες	εἴασαν	αὐτοὺς ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ εἰς
[12, 18]	τριῶν ἡμῖν οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς	εἴασαν	ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο
[12, 96]	καὶ οὐδὲ ταφῆς τῆς νομιζομένης	εἴασαν	τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν ἀρχὴν
[12, 96]	καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν	ἠνάγκασαν	γενέσθαι καὶ οὐδὲ ταφῆς τῆς
[12, 21]	τῶν πολιτῶν εἰς τοὺς πολεμίους	ἐξήλασαν,	πολλοὺς δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες ἀτάφους
[12, 36]	διὰ χειμῶνα οὐχ οἷοί τ'	ἔφασαν	εἶναι τοὺς ἐκ τῆς θαλάττης
[12, 76]	αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον	ᾔδεσαν	τὰ μέλλοντα ἐν τῇ ἐκκλησία
[12, 88]	ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι	ἀπώλεσαν,	τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι
[12, 75]	τῇ ἐκκλησία ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ	ἦσαν,	γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν
[12, 53]	ἤλθομεν καὶ αἱ ταραχαὶ γεγενημέναι	ἦσαν	καὶ περὶ τῶν διαλλαγῶν οἱ
[12, 49]	ἔλαττον εἶχον σιωπῶντες· ἕτεροι γὰρ	ἦσαν	οἱ λέγοντες καὶ πράττοντες ὧν
[12, 43]	πράττοντες· ὧν Ερατοσθένης καὶ Κριτίας	ἦσαν.	~Οὗτοι δὲ φυλάρχους τε ἐπὶ
[12, 44]	τι ἄλλο πράττειν βούλοιντο, κύριοι	ἦσαν·	οὕτως οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων
[12, 49]	ὦ ἄνδρες δικασταί, ὅσοι κακόνοι	ἦσαν	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει, οὐδὲν ἔλαττον
[12, 98]	παῖδες ὑμῶν, ὅσοι μὲν ἐνθάδε	ἦσαν,	ὑπὸ τούτων ἂν ὑβρίζοντο, οἱ
[12, 83]	ἢ τοῖς ἰδιώταις, ὧν οἰκίας	ἐξεπόρθησαν;	~Ἐπειδὴ τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην
[12, 82]	ἂν παθόντες δίκην τὴν ἀξίαν	εἴησαν	τῶν ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον εἰ
[12, 38]	τριηραρχήσαντες, πόλεις πολεμίας οὔσας φίλας	ἐποίησαν·	~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν ἀποδεῖξαι ὅπου
[12, 36]	μὲν ὄντες καθ' ὅσον ἐδύναντο	ἐποίησαν	ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ εἰς
[12, 55]	ἐν Πειραιεῖ τοῖς ἐξ ἄστεως	ἐποίησαν.	~καὶ φανερῶς ἐπεδείξαντο ὅτι οὐχ
[12, 80]	χάριν αὐτοῖς ἴστε, ἢ ὧν	ἐποίησαν	ὀργίζεσθε· μηδ' ἀποῦσι μὲν τοῖς
[12, 21]	πολλοὺς δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες ἀτάφους	ἐποίησαν,	πολλοὺς δ' ἐπιτίμους ὄντας ἀτίμους
[12, 98]	ἀδικουμένους διὰ τοὺς τούτων τρόπους	ὠφέλησαν,	ἃ καὶ τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια
[12, 2]	πόλιν ἔχθρα, ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα	ἐτόλμησαν	εἰς αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι
[12, 75]	καὶ κακῶς βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα	ἐχειροτόνησαν.	~Παρήγγελτο γὰρ αὐτοῖς δέκα μὲν
[12, 85]	ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ' ἂν νῦν	ἐπεχείρησαν	ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ τῶν αὐτῶν
[12, 44]	φυλάρχους τε ἐπὶ τὰς φυλὰς	κατέστησαν,	καὶ ὅ τι δέοι χειροτονεῖσθαι
[12, 94]	ὑμετέρας δουλείας εἰς τὴν ἀκρόπολιν	κατέστησαν.	~Καὶ πρὸς ὑμᾶς μὲν ἔτι
[12, 36]	ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν	κατέστησαν,	ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν
[12, 21]	ἐπιτίμους ὄντας ἀτίμους {τῆς πόλεως}	κατέστησαν,	πολλῶν δὲ θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι
[12, 55]	ἐπειδή αὐτοὶ εἰς τὴν ἀρχὴν	κατέστησαν,	πολὺ μείζω στάσιν καὶ πόλεμον
[12, 43]	στάσεως ἦρξαν, πέντε ἄνδρες ἔφοροι	κατέστησαν	ὑπὸ τῶν καλουμένων ἑταίρων, συναγωγεῖς
[12, 5]	συκοφάνται ὄντες εἰς τὴν ἀρχὴν	κατέστησαν,	φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων καθαρὰν
[12, 18]	πολλῶν ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν	ἔδοσαν	εἰς τὴν ταφήν, ἀλλὰ τῶν
[12, 19]	δὲ λοιπὰ εἰς τὸ δημόσιον	ἀπέδοσαν,	εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν
[12, 39]	ναῦς ὅπου τοσαύτας ἕσας αὐτοὶ	παρέδοσαν,	ἢ πόλιν ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο
[12, 95]	πόλεως, ἣν ὑμῖν οἱ πατέρες	παρέδοσαν,	φεύγοντας δὲ ὑμᾶς ἐκ τῶν
[12, 40]	~Ἀλλὰ γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων	ἐσκύλευσαν	ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ
[12, 21]	πολλῶν δὲ θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι	ἐκώλυσαν.	~Καὶ εἰς τοσοῦτόν εἰσι τόλμης
[12, 70]	τὰ τείχη περιελεῖν καὶ τὴν	ὑπάρχουσαν	πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς ὅτι,
[12, 20]	ἐκ τῶν πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων	ἠξίωσαν	οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας ὥσπερ αὐτοὶ
[12, 40]	Αττικὴν φρούρια καθεῖλον, καὶ ὑμῖν	ἐδήλωσαν	ὅτι οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων
[12, 41]	τῶν λεγόντων ὑπὲρ αὐτοῦ, πλὴν	ὅταν	ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν αὐτῶν ἐστιν
[12, 40]	εἷλον οἷα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος	κατέσκαψαν;	οἵτινες καὶ τὰ περὶ τὴν
[12, 69]	ἄνδρες Αθηναῖοι, πραττούσης μὲν τῆς	ἐν	Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια, ἀντιλεγόντων δὲ
[12, 73]	ὅτι περὶ δουλείας καὶ ἐλευθερίας	ἐν	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης
[12, 12]	τοῦ ἐμοῦ, ἵνα καὶ τὰ	ἐν	ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ σκέψηται. ἐκεῖνον
[12, 97]	τοὺς παῖδας καταλιπόντες, οἱ δ'	ἐν	ξένῃ γῇ, πολλῶν ἐναντιου μένων
[12, 78]	αὑτοῦ πονηρίας, καὶ δικαίως μὲν	ἐν	ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος (ἤδη γὰρ
[12, 59]	πόλει, μισοῦντα δὲ μάλιστα τοὺς	ἐν	Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι δὲ πάντας ἀνθρώπους
[12, 56]	ἐπεδείξαντο ὅτι οὐχ ὑπὲρ τῶν	ἐν	Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ τῶν ἀδίκως
[12, 55]	στάσιν καὶ πόλεμον ἐπὶ τοὺς	ἐν	Πειραιεῖ τοῖς ἐξ ἄστεως ἐποίησαν.
[12, 54]	τε τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ τοὺς	ἐν	Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. ~Τούτων τοίνυν Φείδων
[12, 97]	ὄντες τῶν ἐπιτηδείων, οἱ μὲν	ἐν	πολεμίᾳ τῇ πατρίδι τοὺς παῖδας
[12, 79]	συγγνώμην καὶ ἔλεον μὴ εἶναι	ἐν	ταῖς ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ
[12, 95]	ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς μάχας	ἐν	τῇ ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ
[12, 77]	γὰρ τὰ ὑπ' ἐμοῦ εἰρημένα	ἐν	τῇ βουλῇ ἀπολογούμενος ἔλεγεν, ὀνειδίζων
[12, 75]	ἃ Θηραμένης κελεύει. ~Τῶν δ'	ἐν	τῇ ἐκκλησία ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ
[12, 76]	ὥστε πρότερον ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα	ἐν	τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ
[12, 10]	τῶν ὑπηρετῶν δύο, καὶ τὰ	ἐν	τῇ κιβωτῷ λαβεῖν ἐκέλευσεν. ~Ἐπεὶ
[12, 16]	δὲ ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης αὐτὸν	ἐν	τῇ ὁδῷ λαβὼν εἰς τὸ
[12, 30]	οὐκ ἐν τῇ οἰκία ἀλλ'	ἐν	τῇ ὁδῷ, σῴζειν τε αὐτὸν
[12, 30]	ἐποίουν; ~Καὶ μὲν δὴ οὐκ	ἐν	τῇ οἰκία ἀλλ' ἐν τῇ
[12, 38]	τοῦτο αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ	ἐν	τῇδε τῇ πόλει εἰθισμένον ἐστί,
[12, 13]	ᾧ παραδόντες ἐμὲ πάλιν ᾤχοντο.	Ἐν	τοιούτῳ δ' ὄντι μοι κινδυνεύειν
[12, 69]	ἕνεκα τἀπόρρητα ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ'	ἐν	τοῖς αὑτοῦ πολίταις οὐκ ἠθέλησεν
[12, 27]	αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ γὰρ δήπου	ἐν	τοῖς μετοίκοις πίστιν παρ' αὐτοῦ
[12, 6]	~Θέογνις γὰρ καὶ Πείσων ἔλεγον	ἐν	τοῖς τριάκοντα περὶ τῶν μετοίκων,
[12, 25]	προσταχθέντα δεδιὼς ἐποίουν. Ἦσθα δ'	ἐν	τῷ βουλευτηρίῳ, ὅτε οἱ λόγοι
[12, 94]	εἶναι. ~Ἀνθ' ὧν ὑμεῖς νῦν	ἐν	τῷ θαρραλέῳ ὄντες, καθ' ὅσον
[12, 50]	ἔσται. ὅπως τοίνυν μὴ φανήσεται	ἐν	τῷ λόγῳ τοῖς τριάκοντα ἐναντιούμενος·
[12, 2]	δέ μοι δοκοῦμεν πείσεσθαι ἢ	ἐν	τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ. Πρότερον
[12, 42]	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν τετρακοσίων	ἐν	τῷ στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν καθιστὰς ἔφευγεν
[12, 79]	δ' ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ καιρός,	ἐν	ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ ἔλεον
[12, 92]	πολίταις ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν τοιοῦτον πόλεμον,	ἐν	ᾧ ἡττηθέντες μὲν τοῖς νικήσασι
[12, 34]	θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ	ἀπήγαγεν	αὐτόν, ἢ ὡς δικαίως τοῦτ'
[12, 52]	καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν πολιτῶν	ἀπήγαγεν	εἰς τὸ δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ
[12, 30]	τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν	ἀπήγαγεν.	Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι
[12, 77]	εἰρημένα ἐν τῇ βουλῇ ἀπολογούμενος	ἔλεγεν,	ὀνειδίζων μὲν τοῖς φεύγουσιν, ὅτι
[12, 16]	περὶ τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων δὲ	ἔλεγεν	ὅτι Ερατοσθένης αὐτὸν ἐν τῇ
[12, 42]	ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν καθιστὰς	ἔφευγεν	ἐξ Ελλησπόντου τριήραρχος καταλιπὼν τὴν
[12, 38]	ἐστί, πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα	μηδὲν	ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν
[12, 50]	καὶ τοσοῦτον ἐδύνατο ὥστε ἐναντιούμενος	μηδὲν	κακὸν παθεῖν ὑπ' αὐτῶν. Χρῆν
[12, 44]	ὄντων ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ' ἀγαθὸν	μηδὲν	ψηφιεῖσθε πολλῶν τε ἐνδεεῖς ἔσεσθε.
[12, 31]	οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι οὐκ	εἶδεν·	ταῦτα γὰρ οὔτ' ἔλεγχον οὔτε
[12, 82]	καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι μὲν τοὺς	οὐδὲν	ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ
[12, 74]	αὐτοὺς μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι	οὐδὲν	αὐτῷ μέλοι τοῦ ὑμετέρου θορύβου,
[12, 42]	καὶ ἑτέρων, ὧν τὰ ὀνόματα	οὐδὲν	δέομαι λέγειν. Ἀφικόμενος δὲ δεῦρο
[12, 18]	Καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν	οὐδὲν	ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν, ἀλλὰ
[12, 49]	κακόνοι ἦσαν τῷ ὑμετέρῳ πλήθει,	οὐδὲν	ἔλαττον εἶχον σιωπῶντες· ἕτεροι γὰρ
[12, 70]	~Ὁ δὲ ὧν μὲν ὑπέσχετο	οὐδὲν	ἔπραξεν, οὕτως δὲ ἐνετεθύμητο ὡς
[12, 15]	ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν,	οὐδὲν	ἧττον ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ μή,
[12, 22]	ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν ὡς	οὐδὲν	κακὸν οὐδ' αἰσχρὸν εἰργασμένοι εἰσίν.
[12, 75]	γοῦν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι	οὐδὲν	κακὸν τῇ πόλει ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι
[12, 77]	φεύγουσιν, ὅτι δι' αὑτὸν κατέλθοιεν,	οὐδὲν	φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων δὲ τοῖς
[12, 14]	τὴν σὴν οἰκίαν, ἀδικῶ δ'	οὐδέν,	χρημάτων δ' ἕνεκα ἀπόλλυμαι. σὺ
[12, 26]	ὅ μέν, ὡς φῄς, ἀντειπὼν	οὐδὲν	ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι
[12, 51]	οὗτος τὴν μὲν πόλιν ἐχθρὰν	ἐνόμιζεν	εἶναι, τοὺς δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς
[12, 58]	πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα	ἔπειθεν	αὐτοὺς στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν
[12, 19]	ἔχουσα ἐτύγχανεν, ὅτε τὸ πρῶτον	ἦλθεν	εἰς τὴν οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ
[12, 67]	ἀπέκτεινεν, εἰς τοσοῦτον δὲ κακίας	ἦλθεν,	ὥστε ἅμα μὲν διὰ τὴν
[12, 43]	πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι οὔσης,	ὅθεν	τῆς στάσεως ἦρξαν, πέντε ἄνδρες
[12, 97]	εἰς πολλὰς πόλεις πλανηθέντες καὶ	πανταχόθεν	ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες τῶν ἐπιτηδείων,
[12, 48]	τῶν εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν, ὅτι ψευδεῖς	εἶεν,	καὶ Βάτραχος καὶ Αἰσχυλίδης οὐ
[12, 6]	τριάκοντα περὶ τῶν μετοίκων, ὡς	εἶέν	τινες τῇ πολιτείᾳ ἀχθόμενοι· καλλίστην
[12, 77]	τοῖς φεύγουσιν, ὅτι δι' αὑτὸν	κατέλθοιεν,	οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων δὲ
[12, 76]	δὲ οὓς οἱ καθεστηκότες ἔφοροι	κελεύοιεν,	δέκα δ' ἐκ τῶν παρόντων·
[12, 34]	δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος δὲ	ὡμολόγηκεν	ἀδίκως συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν
[12, 84]	τούτου πονηρίας· τοσοῦτον ἢ ὑμῶν	καταπεφρόνηκεν	ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων
[12, 89]	ἄλλων Ελλήνων πλεῖστα εἰς ὑμᾶς	ἐξημάρτηκεν,	οὐκ οἴονται χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι;
[12, 64]	δὲ τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας καθεῖλε.	~Περιέστηκεν	οὖν τῇ πόλει τοὐναντίον ἢ
[12, 9]	σῶσαι χρήματα λαβών. Ὁ δ'	ἔφασκεν,	εἰ πολλὰ εἴη. Εἶπον ὅτι
[12, 12]	δοῦναι, ~ὁ δ' ἀγαπήσειν με	ἔφασκεν,	εἰ τὸ σῶμα σώσω. Ἐξιοῦσι
[12, 12]	ἐρωτῶσιν ὅποι βαδίζοιμεν· ὁ δ'	ἔφασκεν	εἰς τὰ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ
[12, 84]	ἢ ὑμῶν καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις	πεπίστευκεν.	~Ὧν ἀμφοτέρων ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους
[12, 18]	δὲ ὅ τι ἕκαστος ἔτυχεν	ἔδωκεν	εἰς τὴν ἐκείνου ταφήν. ~Καὶ
[12, 17]	τὴν αἰτίαν εἰπεῖν δι' ἥντινα	ἔμελλεν	ἀποθανεῖσθαι· οὕτω πολλοῦ ἐδέησε κριθῆναι
[12, 69]	ταῦθ' ἃ πρὸς τοὺς πολεμίους	ἔμελλεν	ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα καὶ
[12, 88]	Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τῶν	μὲν	ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο,
[12, 74]	τοῦ ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς	μὲν	Αθηναίων εἰδείη τοὺς τὰ ὅμοια
[12, 69]	Θηραμένει, εἰδότες δὲ ὅτι οἱ	μὲν	ἄλλοι ἄνθρωποι τῶν πολεμίων ἕνεκα
[12, 28]	ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ τοῖς	μὲν	ἄλλοις Αθηναίοις ἱκανή μοι δοκεῖ
[12, 98]	ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ	μὲν	ἂν δείσαντες ἐφεύγετε μὴ πάθητε
[12, 93]	~Καὶ τοὺς ἰδίους οἴκους οὗτοι	μὲν	{ἂν} ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους
[12, 100]	τὴν ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι	μὲν	ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον
[12, 99]	τῶν ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ	μὲν	ἀπέδοντο τὰ δ' εἰσιόντες ἐμίαινον,
[12, 75]	παρασκευὴν καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ	μὲν	αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ
[12, 19]	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν τὰ	μὲν	βέλτιστα ἔλαβον, τὰ δὲ λοιπὰ
[12, 7]	ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι	μὲν	γὰρ ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο,
[12, 2]	τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ. Πρότερον	μὲν	γὰρ ἔδει τὴν ἔχθραν τοὺς
[12, 53]	ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ	μὲν	γὰρ ἐκ Πειραιῶς κρείττους ὄντες
[12, 64]	ἢ ὡς εἰκὸς ἦν. Ἄξιον	μὲν	γὰρ ἦν καὶ τοὺς φίλους
[12, 81]	τῇ πόλει καὶ Ερατοσθένει· οὗτος	μὲν	γὰρ κατήγορος καὶ δικαστὴς αὑτὸς
[12, 63]	δοκοῦσιν ἴσου ἄξιοι γεγενῆσθαι· ὁ	μὲν	γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν αὐτά,
[12, 91]	τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποιεῖτε· ~νυνὶ	μὲν	γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς ἀναγκάζει παρὰ
[12, 29]	πῶς ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ	μὲν	γάρ τις ἦν ἐν τῇ
[12, 90]	ἔχετε περὶ τῶν πραγμάτων. Εἰ	μὲν	γὰρ τούτου καταψηφιεῖσθε, δῆλοι ἔσεσθε
[12, 93]	ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι	μὲν	γὰρ ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι
[12, 30]	τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ	μὲν	δὴ οὐκ ἐν τῇ οἰκία
[12, 35]	διαψήφισιν περὶ αὑτοῦ πεποίηκε. ~Καὶ	μὲν	δὴ πολλοὶ καὶ τῶν ἀστῶν
[12, 89]	ὁπότε βοηθεῖν τοσοῦτοι παρασκευάζονται; ~Καὶ	μὲν	δὴ πολλῷ ῥᾷον ἡγοῦμαι εἶναι
[12, 49]	τῇ τῶν πολιτῶν βλάβῃ. ~Καὶ	μὲν	δή, ὦ ἄνδρες δικασταί, ὅσοι
[12, 67]	δὲ κακίας ἦλθεν, ὥστε ἅμα	μὲν	διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους πίστιν
[12, 6]	καλλίστην οὖν εἶναι πρόφασιν τιμωρεῖσθαι	μὲν	δοκεῖν, τῷ δ' ἔργω χρηματίζεσθαι·
[12, 15]	σωθήσομαι, ἐὰν δὲ ληφθῶ, ἡγούμην	μέν,	εἰ Θέογνις εἴη πεπεισμένος ὑπὸ
[12, 96]	πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν, οἳ τοὺς	μὲν	ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοὺς δ'
[12, 95]	τὰ ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε	μὲν	ἐκ τῆς πόλεως, ἣν ὑμῖν
[12, 57]	πᾶσι δῆλον ἦν, ὅτι εἰ	μὲν	ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς ἀδίκως,
[12, 78]	τῆς αὑτοῦ πονηρίας, καὶ δικαίως	μὲν	ἐν ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος (ἤδη
[12, 97]	ἐνδεεῖς ὄντες τῶν ἐπιτηδείων, οἱ	μὲν	ἐν πολεμίᾳ τῇ πατρίδι τοὺς
[12, 98]	οἱ δὲ παῖδες ὑμῶν, ὅσοι	μὲν	ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ τούτων ἂν
[12, 19]	τὴν ἐκείνου ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες	μὲν	ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες
[12, 95]	ἀκρόπολιν κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς ὑμᾶς	μὲν	ἔτι πολλῶν ὄντων εἰπεῖν τοσαῦτα
[12, 66]	ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως	μὲν	ἐτιμᾶτο, πιστὸν ἑαυτὸν παρεῖχεν· ἐπειδὴ
[12, 97]	ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς	μὲν	ἠλευθερώσατε, τοὺς δ' εἰς τὴν
[12, 9]	ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα	μὲν	ἠρώτων εἰ βούλοιτό με σῶσαι
[12, 18]	ταφήν, ἀλλὰ τῶν φίλων ὁ	μὲν	ἱμάτιον, ὁ δὲ προσκεφάλαιον, ὁ
[12, 26]	~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε πάντων, ἀντέλεγες	μὲν	ἵνα σώσειας, συνελάμβανες δὲ ἵνα
[12, 61]	χάριν ἀποδώσετε. ~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε	μὲν	καὶ αὐτοί, καὶ οἶδ' ὅ
[12, 66]	ἑαυτὸν παρεῖχεν· ἐπειδὴ δὲ Πείσανδρον	μὲν	καὶ Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους ἑώρα
[12, 5]	~Ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα πονηροὶ	μὲν	καὶ συκοφάνται ὄντες εἰς τὴν
[12, 58]	καὶ τῇ αὐτῇ γνώμῃ τοὺς	μὲν	κρείττους αὑτῶν δι' ὑμᾶς κακῶς
[12, 79]	συναρχόντων δίκην λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους	μὲν>	κρείττους εἶναι τῶν πολεμίων, ψηφιζομένους
[12, 15]	πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν	μὲν	λάθω, σωθήσομαι, ἐὰν δὲ ληφθῶ,
[12, 48]	καὶ ὑμεῖς ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν	μὲν	μαρτύρων ἀκηκόατε. Τὸ δὲ τελευταῖον
[12, 48]	ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον	μὲν	μὴ παρανόμως ἄρχειν, ἔπειτα τῇ
[12, 14]	λέγω πρὸς αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος	μέν	μοι τυγχάνεις ὤν, ἥκω δ'
[12, 8]	τὰς οἰκίας ἐβάδιζον· καὶ ἐμὲ	μὲν	ξένους ἑστιῶντα κατέλαβον, οὓς ἐξελάσαντες
[12, 59]	καὶ Λύσανδρον ἄρχοντα ᾐτήσατο, εὐνούστατον	μὲν	ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ
[12, 36]	λαβεῖν, τούτους δέ, οἳ ἰδιῶται	μὲν	ὄντες καθ' ὅσον ἐδύναντο ἐποίησαν
[12, 92]	τὴν ψῆφον φέρητε. Καὶ πρῶτον	μὲν	ὅσοι ἐξ ἄστεώς ἐστε, σκέψασθε
[12, 94]	τῶν ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες	μὲν	ὅτι ὑπὸ τούτων πονηροτάτων ὄντων
[12, 68]	ναῦς παραδούς· ταῦτα δὲ εἰπεῖν	μὲν	οὐδενὶ ἠθέλησεν, ἐκέλευσε δὲ αὑτῷ
[12, 48]	εἰς τὴν ἀρχὴν καταστὰς ἀγαθοῦ	μὲν	οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων δὲ πολλῶν.
[12, 12]	ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ σκέψηται. ἐκεῖνον	μὲν	οὖν ἐκέλευον βαδίζειν, ἐμὲ δὲ
[12, 9]	δ' ὡμολόγησε ταῦτα ποιήσειν. Ἠπιστάμην	μὲν	οὖν ὅτι οὔτε θεοὺς οὔτ'
[12, 47]	πόλεως ἀγαθοῖς ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς	μὲν	οὖν τούτους τοσαῦτα λέγω, τοὺς
[12, 3]	ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ	μὲν	οὖν, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὔτ'
[12, 76]	ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ αὐτοῖς δέκα	μὲν	οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε χειροτονῆσαι, δέκα
[12, 45]	γὰρ καλῶς ἠπίσταντο, ὅτι ἄλλως	μὲν	οὐχ οἷοί τε ἔσονται περιγενέσθαι,
[12, 78]	δὶς γὰρ ὑμᾶς κατεδουλώσατο, τῶν	μὲν	παρόντων καταφρονῶν, τῶν δὲ ἀπόντων
[12, 65]	τετρακοσίων πολιτείαν ἑλέσθαι. Καὶ ὁ	μὲν	πατὴρ αὐτοῦ τῶν προβούλων ὢν
[12, 51]	πολλὰ ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ' οὗτος τὴν	μὲν	πόλιν ἐχθρὰν ἐνόμιζεν εἶναι, τοὺς
[12, 6]	ἔργω χρηματίζεσθαι· πάντως δὲ τὴν	μὲν	πόλιν πένεσθαι τὴν δ' ἀρχὴν
[12, 36]	~Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τοὺς	μὲν	στρατηγούς, οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες, ὅτε
[12, 88]	ἐπ' ἐκφορὰν ἐλθεῖν. ~Καίτοι οὗτοι	μὲν	σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο τὴν
[12, 38]	τῇ πόλει εἰθισμένον ἐστί, πρὸς	μὲν	τὰ κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ
[12, 71]	ὑπ' αὐτοῦ ἐτηρήθη, καὶ μετεπέμψατο	μὲν	τὰς μετὰ Λυσάνδρου ναῦς ἐκ
[12, 24]	Τοιαύτην γὰρ γνώμην ἔχω· ἐπὶ	μὲν	τῇ τούτου ὠφελείᾳ καὶ πρὸς
[12, 69]	δέ, ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι, πραττούσης	μὲν	τῆς ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια,
[12, 65]	μεγάλων κακῶν γεγενημένου. ~Ὃς πρῶτον	μὲν	τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος ἐγένετο,
[12, 26]	δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε	μὲν	τὸ πλῆθος ἦν ὑμῶν κύριον
[12, 79]	δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος καταστάς. ~Περὶ	μὲν	τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι
[12, 43]	μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι. Μάρτυρες. ~Τὸν	μὲν	τοίνυν μεταξὺ βίον αὐτοῦ παρήσω·
[12, 92]	τοιοῦτον πόλεμον, ἐν ᾧ ἡττηθέντες	μὲν	τοῖς νικήσασι τὸ ἴσον ἔχετε,
[12, 80]	ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ' ἀποῦσι	μὲν	τοῖς τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ'
[12, 47]	εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν ἐπὶ	μὲν	τοῖς τῶν πολιτῶν κακοῖς πιστοὺς
[12, 77]	τῇ βουλῇ ἀπολογούμενος ἔλεγεν, ὀνειδίζων	μὲν	τοῖς φεύγουσιν, ὅτι δι' αὑτὸν
[12, 87]	νομίζοντες ὑμᾶς εἶναι, εἰ διὰ	μὲν	τοῦ ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται
[12, 82]	καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι	μὲν	τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν,
[12, 54]	εἰς τὸ ἄστυ ἐλθόντες τοὺς	μὲν	τριάκοντα ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος καὶ
[12, 95]	δ' ἐκ Πειραιῶς ἐστε, πρῶτον	μὲν	τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς
[12, 43]	ὑπὸ τῶν καλουμένων ἑταίρων, συναγωγεῖς	μὲν	τῶν πολιτῶν ἄρχοντες δὲ τῶν
[12, 21]	αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς	μὲν	τῶν πολιτῶν εἰς τοὺς πολεμίους
[12, 35]	περὶ τούτων ἕξετε. Ὧν οἱ	μὲν	ὑμέτεροι ὄντες πολῖται μαθόντες ἀπίασιν
[12, 70]	ὑμᾶς αὐτούς. ~Ὁ δὲ ὧν	μὲν	ὑπέσχετο οὐδὲν ἔπραξεν, οὕτως δὲ
[12, 4]	διδάξαι. ~Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη	μὲν	ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην τὴν
[12, 35]	ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες	μὲν	ὧν ἐφίενται τύραννοι τῆς πόλεως
[12, 26]	τὸ δεσμωτήριον ἀπήγαγες; Εἶθ' ὅ	μέν,	ὡς φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας,
[12, 96]	πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν ὀργίσθητε	μὲν	ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε δὲ
[12, 81]	νυνὶ εἰς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν	καθέσταμεν.	~Καὶ οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν
[12, 83]	ἱκανὴν ἂν τοῦ φόνου δίκην	λάβοιμεν,	ὧν οὗτοι πατέρας καὶ ὑεῖς
[12, 12]	ταῖς θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν ὅποι	βαδίζοιμεν·	ὁ δ' ἔφασκεν εἰς τὰ
[12, 4]	ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε	ἐφύγομεν,	ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε
[12, 53]	~Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὸν Πειραιᾶ	ἤλθομεν	καὶ αἱ ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν
[12, 13]	καὶ θαρρεῖν, ὡς ἥξων ἐκεῖσε.	Καταλαμβάνομεν	δὲ αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα·
[12, 20]	τῆς οὐσίας ἐλέου παρ' αὐτῶν	ἐτυγχάνομεν.	ἀλλ' οὕτως εἰς ἡμᾶς διὰ
[12, 53]	λόγοι ἐγίγνοντο, πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας	εἴχομεν	πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι
[12, 2]	χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον δέ μοι	δοκοῦμεν	πείσεσθαι ἢ ἐν τῷ πρὸ
[12, 4]	ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως	ᾠκοῦμεν	δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε εἰς τοὺς
[12, 25]	ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ	ἀποθάνωμεν;	Ἵνα μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς
[12, 64]	Θηραμένους προσαπολωλέναι, πλὴν εἴ τις	ἐτύγχανεν	ἐκείνῳ τἀναντία πράττων· νῦν δὲ
[12, 19]	γυναικὸς χρυσοῦς ἑλικτῆρας, οὓς ἔχουσα	ἐτύγχανεν,	ὅτε τὸ πρῶτον ἦλθεν εἰς
[12, 73]	τῇ πολιτεία χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης	ἀπέφαινεν.	ὑμεῖς δ' ὅμως καὶ οὕτω
[12, 67]	Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν	ἀπέκτεινεν,	εἰς τοσοῦτον δὲ κακίας ἦλθεν,
[12, 23]	ὥσπερ καὶ πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης	ἀπέκτεινεν,	οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε
[12, 42]	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει τὰ ἐναντία	ἔπραξεν,	ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν τετρακοσίων
[12, 34]	αὐτόν, ἢ ὡς δικαίως τοῦτ'	ἔπραξεν.	Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν ἀδίκως συλλαβεῖν,
[12, 70]	δὲ ὧν μὲν ὑπέσχετο οὐδὲν	ἔπραξεν,	οὕτως δὲ ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ
[12, 53]	πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι	ἔδοξεν.	Οἱ μὲν γὰρ ἐκ Πειραιῶς
[12, 7]	δὲ χρήματα περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο.	Ἔδοξεν	οὖν αὐτοῖς δέκα συλλαβεῖν, τούτων
[12, 74]	τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς μάρτυρας παρέξομαἰ)	εἶπεν	ὅτι οὐδὲν αὐτῷ μέλοι τοῦ
[12, 58]	ὑμῖν δὲ ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ	ἠθέλησεν	ἀποδοῦναι τὴν πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν
[12, 69]	ἐν τοῖς αὑτοῦ πολίταις οὐκ	ἠθέλησεν	εἰπεῖν ταῦθ' ἃ πρὸς τοὺς
[12, 68]	ταῦτα δὲ εἰπεῖν μὲν οὐδενὶ	ἠθέλησεν,	ἐκέλευσε δὲ αὑτῷ πιστεύειν. ~Ὑμεῖς
[12, 63]	ὁ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων	ᾠκοδόμησεν	αὐτά, οὗτος δὲ τοὺς πολίτας
[12, 86]	αὐτῶν οὐδὲ τὰ δίκαια πώποτε	ἐπεχείρησεν	εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας ἄξιον
[12, 31]	Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι οὐκ	ἀπήντησεν,	ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν· ταῦτα
[12, 10]	παρ' αὐτοῦ λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ δὲ	ὤμοσεν,	ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶν
[12, 10]	τὰ ἐν τῇ κιβωτῷ λαβεῖν	ἐκέλευσεν.	~Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὅσον ὡμολόγητο
[12, 73]	δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ Θηραμένης	ἐκέλευσεν	ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν
[12, 50]	Θηραμένους, ὃς εἰς ὑμᾶς πολλὰ	ἐξήμαρτεν.	~Ἀλλ' οὗτος τὴν μὲν πόλιν
[12, 65]	αὐτοῦ τῶν προβούλων ὢν ταὔτ'	ἔπραττεν,	αὐτὸς δὲ δοκῶν εὐνούστατος εἶναι
[12, 11]	~Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὅσον ὡμολόγητο	εἶχεν,	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀλλὰ τρία
[12, 31]	γὰρ οὔτ' ἔλεγχον οὔτε βάσανον	εἶχεν,	ὥστε μηδ' ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[12, 66]	ἕως μὲν ἐτιμᾶτο, πιστὸν ἑαυτὸν	παρεῖχεν·	ἐπειδὴ δὲ Πείσανδρον μὲν καὶ
[12, 48]	ἀρχὴν καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς	μετέσχεν,	ἄλλων δὲ πολλῶν. Καίτοι εἴπερ
[12, 18]	ὁ δὲ ὅ τι ἕκαστος	ἔτυχεν	ἔδωκεν εἰς τὴν ἐκείνου ταφήν.
[12, 48]	ἄλλων δὲ πολλῶν. Καίτοι εἴπερ	ἦν	ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον
[12, 64]	πόλει τοὐναντίον ἢ ὡς εἰκὸς	ἦν.	Ἄξιον μὲν γὰρ ἦν καὶ
[12, 2]	τῶν φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις	ἦν	αὐτοῖς πρὸς τὴν πόλιν ἔχθρα,
[12, 29]	ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ μὲν γάρ τις	ἦν	ἐν τῇ πόλει ἀρχὴ ἰσχυροτέρα
[12, 27]	γνώμην ἀποδεδειγμένος; Τίνα γὰρ εἰκὸς	ἦν	ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν
[12, 64]	εἰκὸς ἦν. Ἄξιον μὲν γὰρ	ἦν	καὶ τοὺς φίλους τοὺς Θηραμένους
[12, 62]	ἀπολογήσεσθαι αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ φίλος	ἦν	καὶ τῶν αὐτῶν ἔργων μετεῖχε.
[12, 87]	καὶ τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν	ἦν	καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπ' ἐκφορὰν
[12, 49]	πράττοντες ὧν οὐχ οἷόν τ'	ἦν	μείζω κακὰ γενέσθαι τῇ πόλει.
[12, 57]	πεπονθόσι. Καίτοι τοῦτο πᾶσι δῆλον	ἦν,	ὅτι εἰ μὲν ἐκεῖνοι δικαίως
[12, 31]	ἂν δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ	ἦν	πεμφθεῖσι μὴ ἐλθεῖν καὶ καταλαβοῦσιν
[12, 25]	οἱ λόγοι ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν;	Ἦν.	Πότερον συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι
[12, 27]	ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ ἧττον εἰκὸς	ἦν	προσταχθῆναι ἢ ὅστις ἀντειπών γε
[12, 29]	~Εἰ μὲν γάρ τις ἦν	ἐν	τῇ πόλει ἀρχὴ ἰσχυροτέρα αὐτῆς,
[12, 81]	γὰρ κατήγορος καὶ δικαστὴς αὑτὸς	ἦν	τῶν κρινομένων, ἡμεῖς δὲ νυνὶ
[12, 58]	δι' ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος	ἦν,	ὑμῖν δὲ ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ
[12, 26]	Καὶ ὅτε μὲν τὸ πλῆθος	ἦν	ὑμῶν κύριον τῆς σωτηρίας τῆς
[12, 73]	πόλιν καὶ τῇ πολιτεία χρῆσθαι	ἣν	Δρακοντίδης ἀπέφαινεν. ὑμεῖς δ' ὅμως
[12, 99]	ἐμίαινον, ὑπέρ τε τῆς πόλεως,	ἣν	μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ τε τῶν
[12, 95]	ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ τῆς πόλεως,	ἣν	ὑμῖν οἱ πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας
[12, 4]	ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην τὴν	γῆν	ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ τριάκοντα ᾤκησε,
[12, 20]	ὥσπερ ἂν ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων	ὀργὴν	ἔχοντες, οὐ τούτων ἀξίους γε
[12, 91]	ὑμῶν αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε	κρύβδην	τὴν ψῆφον εἶναι φανερὰν γὰρ
[12, 9]	Εἶπον ὅτι τάλαντον ἀργυρίου ἕτοιμος	εἴην	δοῦναι· ὁ δ' ὡμολόγησε ταῦτα
[12, 16]	ἐπὶ τῇ αὐλείῳ θύρᾳ τὴν	φυλακὴν	ποιουμένων· τριῶν δὲ θυρῶν οὐσῶν,
[12, 75]	γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν	ἀνάγκην,	οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν
[12, 78]	καὶ δικαίως μὲν ἐν ὀλιγαρχίᾳ	δίκην	δόντος (ἤδη γὰρ αὐτὴν κατέλυσἐ)
[12, 37]	ἑκάστου τῶν πεπραγμένων δὶς ἀποθανόντες	δίκην	δοῦναι δύναιντ' ἂν. ~Οὐ γὰρ
[12, 37]	ἄξια εἰργάσθαι. Ταύτην γὰρ ἐσχάτην	δίκην	δυνάμεθα παρ' αὐτῶν λαβεῖν. Ὥστ'
[12, 35]	πολῖται μαθόντες ἀπίασιν ὅτι ἢ	δίκην	δώσουσιν ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ
[12, 29]	παρὰ τοῦ ποτε καὶ λήψεσθε	δίκην,	εἴπερ ἐξέσται τοῖς τριάκοντα λέγειν
[12, 26]	{οἴει} ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ δοῦναι	δίκην;	~Καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς
[12, 79]	Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου συναρχόντων	δίκην	λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους μὲν> κρείττους
[12, 36]	τῶν τεθνεώτων ἀρετῇ παρ' ἐκείνων	δίκην	λαβεῖν, τούτους δέ, οἳ ἰδιῶται
[12, 83]	αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν τοῦ φόνου	δίκην	λάβοιμεν, ὧν οὗτοι πατέρας καὶ
[12, 60]	ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ τῶν ἐχθρῶν	δίκην	λαβόντες, ὅτι καὶ ἐκείνοις χάριν
[12, 100]	ὅσοι δ' ἂν παρὰ τούτων	δίκην	λάβωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν τὰς τιμωρίας
[12, 82]	ὧν οὐδ' ἂν παρανόμως βουλόμενοι	δίκην	λαμβάνειν ἀξίαν τῶν ἀδικημάτων ὧν
[12, 4]	πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος	δίκην	οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ'
[12, 84]	ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ τοίνυν πάντα ποιοῦντες	δίκην	παρ' αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ ἂν
[12, 82]	λάβοιτε. Τί γὰρ ἂν παθόντες	δίκην	τὴν ἀξίαν εἴησαν τῶν ἔργων
[12, 40]	οἵτινες καὶ τὰ περὶ τὴν	Αττικὴν	φρούρια καθεῖλον, καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν
[12, 85]	τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι	πολλὴν	ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι τῶν τε>
[12, 3]	τούτου κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς	πολλὴν	ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ τὴν
[12, 64]	τοὺς φίλους τοὺς Θηραμένους προσαπολωλέναι,	πλὴν	εἴ τις ἐτύγχανεν ἐκείνῳ τἀναντία
[12, 41]	τόλμης τῶν λεγόντων ὑπὲρ αὐτοῦ,	πλὴν	ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν αὐτῶν
[12, 54]	ἐλθόντες τοὺς μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον	πλὴν	Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας δὲ
[12, 52]	ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου	Φυλὴν	κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι τὴν αὑτοῦ
[12, 27]	καὶ τουτοισὶ δοῦναι δίκην; ~Καὶ	μὴν	οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν,
[12, 9]	ὁ δ' ὡμολόγησε ταῦτα ποιήσειν.	Ἠπιστάμην	μὲν οὖν ὅτι οὔτε θεοὺς
[12, 14]	τὴν σεαυτοῦ δύναμιν εἰς τὴν	ἐμὴν	σωτηρίαν. Ὁ δ' ὑπέσχετο ταῦτα
[12, 46]	τότε συμπράττοντας (οὐ γὰρ ἂν	δυναίμην)	ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας.
[12, 11]	δαρεικοὺς καὶ φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας,	ἐδεόμην	αὐτοῦ ἐφόδιά μοι δοῦναι, ~ὁ
[12, 22]	αἰσχρὸν εἰργασμένοι εἰσίν. Ἐγὼ δ'	ἐβουλόμην	ἂν αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν
[12, 86]	ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς τούτων πονηρίας·	ἐβουλόμην	μέντ' ἂν αὐτοὺς οὕτω προθύμους
[12, 15]	λάθω, σωθήσομαι, ἐὰν δὲ ληφθῶ,	ἡγούμην	μέν, εἰ Θέογνις εἴη πεπεισμένος
[12, 27]	ὅστις ἀντειπών γε ἐτύγχανε καὶ	γνώμην	ἀποδεδειγμένος; Τίνα γὰρ εἰκὸς ἦν
[12, 90]	ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ δείξατε ἥντινα	γνώμην	ἔχετε περὶ τῶν πραγμάτων. Εἰ
[12, 24]	ὦ ἄνδρες δικασταί. Τοιαύτην γὰρ	γνώμην	ἔχω· ἐπὶ μὲν τῇ τούτου
[12, 35]	τῶν ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι τίνα	γνώμην	περὶ τούτων ἕξετε. Ὧν οἱ
[12, 91]	γὰρ τῇ πόλει τὴν ὑμετέραν	γνώμην	ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ ὀλίγα ἑκατέρους
[12, 91]	ὑμᾶς ἀναγκάζει παρὰ τὴν ὑμετέραν	γνώμην	ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω μὴ τούτων
[12, 29]	ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ	συγγνώμην	εἴχετε· νῦν δὲ παρὰ τοῦ
[12, 31]	τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι	συγγνώμην	ἔχειν, ἐκείνοις ἂν δικαιότερον ἔχοιτε·
[12, 79]	ὁ καιρός, ἐν ᾧ δεῖ	συγγνώμην	καὶ ἔλεον μὴ εἶναι ἐν
[12, 83]	ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν,	ἱκανὴν	ἂν τοῦ φόνου δίκην λάβοιμεν,
[12, 84]	πάντα ποιοῦντες δίκην παρ' αὐτῶν	ἱκανὴν	οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς
[12, 34]	Δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί,	Ερατοσθένην	δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς
[12, 87]	τοὺς τριάκοντα σώσειν, διὰ δὲ	Ερατοσθένην	καὶ τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν
[12, 68]	καὶ πολλοῦ ἄξιον. Ὑπέσχετο δὲ	εἰρήνην	ποιήσειν μήτε ὅμηρα δοὺς μήτε
[12, 5]	λοιποὺς πολίτας ἐπ' ἀρετὴν καὶ	δικαιοσύνην	τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες οὐ τοιαῦτα
[12, 33]	γὰρ μόνον ἡμῖν παρεῖναι οὐκ	ἐξῆν,	ἀλλ' οὐδὲ παρ' αὑτοῖς εἶναι,
[12, 31]	ἐξάρνοις γενέσθαι. τῷ δὲ Ερατοσθένει	ἐξῆν	εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα
[12, 50]	μηδὲν κακὸν παθεῖν ὑπ' αὐτῶν.	Χρῆν	δ' αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας
[12, 32]	βουλομένων οἷόν τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι.	~Χρῆν	δέ σε, ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ
[12, 48]	Καίτοι εἴπερ ἦν ἀνὴρ ἀγαθός,	ἐχρῆν	αὐτὸν πρῶτον μὲν μὴ παρανόμως
[12, 14]	ὤν, ἥκω δ' εἰς τὴν	σὴν	οἰκίαν, ἀδικῶ δ' οὐδέν, χρημάτων
[12, 28]	γεγενημένων εἰς τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν	τὴν	αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ τοὺς τριάκοντα,
[12, 17]	εἰθισμένον παράγγελμα, πίνειν κώνειον, πρὶν	τὴν	αἰτίαν εἰπεῖν δι' ἥντινα ἔμελλεν
[12, 94]	καὶ τῆς ὑμετέρας δουλείας εἰς	τὴν	ἀκρόπολιν κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς ὑμᾶς
[12, 75]	ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ	τὴν	ἀνάγκην, οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες
[12, 82]	Τί γὰρ ἂν παθόντες δίκην	τὴν	ἀξίαν εἴησαν τῶν ἔργων δεδωκότες;
[12, 3]	πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ	τὴν	ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ
[12, 48]	ἀκηκόατε. Τὸ δὲ τελευταῖον εἰς	τὴν	ἀρχὴν καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς
[12, 36]	ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ εἰς	τὴν	ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς
[12, 55]	ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ εἰς	τὴν	ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ μείζω στάσιν
[12, 5]	μὲν καὶ συκοφάνται ὄντες εἰς	τὴν	ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν
[12, 40]	προσταττόντων περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι ἑαυτοῖς	τὴν	ἀρχὴν οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον εἶναι.
[12, 40]	κατέσκαψαν; οἵτινες καὶ τὰ περὶ	τὴν	Αττικὴν φρούρια καθεῖλον, καὶ ὑμῖν
[12, 52]	Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι	τὴν	αὑτοῦ εὔνοιαν ὁ δ' ἀντὶ
[12, 86]	πότερον ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται,	τὴν	αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες
[12, 96]	τῆς νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι	τὴν	αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι τῆς
[12, 76]	τὴν ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων καὶ	τὴν	αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον
[12, 4]	μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην	τὴν	γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ τριάκοντα
[12, 6]	δὲ τὴν μὲν πόλιν πένεσθαι	τὴν	δ' ἀρχὴν δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ
[12, 34]	ἀδίκως συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν	τὴν	διαψήφισιν περὶ αὑτοῦ πεποίηκε. ~Καὶ
[12, 31]	~Καίτοι εἰ χρὴ τοῖς διὰ	τὴν	ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην
[12, 18]	τι ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς	τὴν	ἐκείνου ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες μὲν
[12, 71]	ἄνδρες δικασταί, οὐ πρότερον εἴασε	τὴν	ἐκκλησίαν γενέσθαι, ἕως ὁ λεγόμενος
[12, 72]	καὶ Μιλτιάδου, περὶ τῆς πολιτείας	τὴν	ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα μήτε ῥήτωρ
[12, 14]	παράσχου τὴν σεαυτοῦ δύναμιν εἰς	τὴν	ἐμὴν σωτηρίαν. Ὁ δ' ὑπέσχετο
[12, 65]	ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς	τὴν	ἐπὶ τῶν τετρακοσίων πολιτείαν ἑλέσθαι.
[12, 2]	χρόνῳ. Πρότερον μὲν γὰρ ἔδει	τὴν	ἔχθραν τοὺς κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι, ἥτις
[12, 3]	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ	τὴν	κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως δὲ πειράσομαι
[12, 10]	σώσειν, εἰσελθὼν εἰς τὸ δωμάτιον	τὴν	κιβωτὸν ἀνοίγνυμι. Πείσων δ' αἰσθόμενος
[12, 51]	ὑμᾶς πολλὰ ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ' οὗτος	τὴν	μὲν πόλιν ἐχθρὰν ἐνόμιζεν εἶναι,
[12, 6]	δ' ἔργω χρηματίζεσθαι· πάντως δὲ	τὴν	μὲν πόλιν πένεσθαι τὴν δ'
[12, 42]	ἔφευγεν ἐξ Ελλησπόντου τριήραρχος καταλιπὼν	τὴν	ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων,
[12, 19]	ὅτε τὸ πρῶτον ἦλθεν εἰς	τὴν	οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ τῶν ὤτων
[12, 75]	ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες	τὴν	παρασκευὴν καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ
[12, 97]	μὲν ἠλευθερώσατε, τοὺς δ' εἰς	τὴν	πατρίδα κατηγάγετε. ~Εἰ δὲ ἐδυστυχήσατε
[12, 58]	ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι	τὴν	πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα
[12, 57]	~Λαβόντες γὰρ τὰς ἀρχὰς καὶ	τὴν	πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς τε
[12, 88]	μὲν σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο	τὴν	πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ, οὓς
[12, 88]	φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ τοῖς	τὴν	πόλιν ἀπολέσασι ἦ που ἐπ'
[12, 23]	μέρος. ~Νῦν δὲ οὔτε πρὸς	τὴν	πόλιν αὐτοῖς τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε
[12, 68]	μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν	τὴν	πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα
[12, 60]	οὐ διαλλάξαι ἀλλ' ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο	τὴν	πόλιν εἰ μὴ δι' ἄνδρας
[12, 2]	πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν αὐτοῖς πρὸς	τὴν	πόλιν ἔχθρα, ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα
[12, 82]	λαμβάνειν ἀξίαν τῶν ἀδικημάτων ὧν	τὴν	πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί γὰρ
[12, 73]	ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι	τὴν	πόλιν καὶ τῇ πολιτεία χρῆσθαι
[12, 5]	χρῆναι τῶν ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι	τὴν	πόλιν καὶ τοὺς λοιποὺς πολίτας
[12, 82]	ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας	τὴν	πόλιν κατὰ τὸν νόμον ἀξιοῦτε
[12, 23]	αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε εἰς	τὴν	πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ τῇ
[12, 33]	ἐστὶ πάντα τὰ κακὰ εἰργασμένοις	τὴν	πόλιν πάντα τἀγαθὰ περὶ αὑτῶν
[12, 86]	αὐτοὺς οὕτω προθύμους εἶναι σῴζειν	τὴν	πόλιν, ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι ἢ
[12, 70]	χρὴ μικρὰν καὶ ἀσθενῆ γενέσθαι	τὴν	πόλιν, ὥστε περὶ ὧν οὐδεὶς
[12, 50]	ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην	τὴν	προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ μὴ ὑπὲρ
[12, 67]	ἦλθεν, ὥστε ἅμα μὲν διὰ	τὴν	πρὸς ἐκείνους πίστιν ὑμᾶς κατεδουλώσατο,
[12, 67]	πίστιν ὑμᾶς κατεδουλώσατο, διὰ δὲ	τὴν	πρὸς ὑμᾶς τοὺς φίλους ἀπώλεσε.
[12, 14]	ταῦτα πάσχοντί μοι πρόθυμον παράσχου	τὴν	σεαυτοῦ δύναμιν εἰς τὴν ἐμὴν
[12, 14]	τυγχάνεις ὤν, ἥκω δ' εἰς	τὴν	σὴν οἰκίαν, ἀδικῶ δ' οὐδέν,
[12, 18]	ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν εἰς	τὴν	ταφήν, ἀλλὰ τῶν φίλων ὁ
[12, 70]	ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ	τὴν	τιμωρίαν κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ τελευταῖον,
[12, 76]	ἐκ τῶν παρόντων· οὕτω γὰρ	τὴν	ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων καὶ τὴν
[12, 91]	εἶναι φανερὰν γὰρ τῇ πόλει	τὴν	ὑμετέραν γνώμην ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ
[12, 91]	γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς ἀναγκάζει παρὰ	τὴν	ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω
[12, 39]	πόλιν ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν	τὴν	ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ γὰρ ὅπλα
[12, 70]	Πειραιῶς τὰ τείχη περιελεῖν καὶ	τὴν	ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς
[12, 16]	ἐκείνων ἐπὶ τῇ αὐλείῳ θύρᾳ	τὴν	φυλακὴν ποιουμένων· τριῶν δὲ θυρῶν
[12, 91]	αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε κρύβδην	τὴν	ψῆφον εἶναι φανερὰν γὰρ τῇ
[12, 33]	μᾶλλον ἢ ἐκ τῶν λόγων	τὴν	ψῆφον φέρειν, ἃ ἴσασι γεγενημένα
[12, 92]	τούτων γεγενημένας συμφορὰς παραδείγματα ἔχοντες	τὴν	ψῆφον φέρητε. Καὶ πρῶτον μὲν
[12, 100]	τε ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι	τὴν	ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι μὲν
[12, 37]	φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι. Ταύτην γὰρ	ἐσχάτην	δίκην δυνάμεθα παρ' αὐτῶν λαβεῖν.
[12, 22]	ἐβουλόμην ἂν αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν·	μετῆν	γὰρ ἂν καὶ ἐμοὶ τούτου
[12, 5]	καὶ τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ'	ἀρετὴν	καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες
[12, 86]	καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν	ἀρετὴν	πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς τούτων
[12, 3]	ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν ἀθυμίαν	κατέστην,	μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως
[12, 6]	εἶέν τινες τῇ πολιτείᾳ ἀχθόμενοι·	καλλίστην	οὖν εἶναι πρόφασιν τιμωρεῖσθαι μὲν
[12, 2]	ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς	αὐτὴν	ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι ὡς οὐκ
[12, 78]	ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος (ἤδη γὰρ	αὐτὴν	κατέλυσἐ) δικαίως δ' ἂν ἐν
[12, 24]	βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ ἄνδρες δικασταί.	Τοιαύτην	γὰρ γνώμην ἔχω· ἐπὶ μὲν
[12, 39]	αὐτοὶ παρέδοσαν, ἢ πόλιν ἥντινα	τοιαύτην	προσεκτήσαντο οἵαν τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο.
[12, 19]	εἰς τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς	τοσαύτην	ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο καὶ
[12, 37]	δόξῃ τῷ φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι.	Ταύτην	γὰρ ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα παρ'
[12, 4]	ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς	ταύτην	τὴν γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ
[12, 50]	αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας	ταύτην	τὴν προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ μὴ
[12, 32]	μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι	μηνυτὴν	γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους
[12, 48]	παρανόμως ἄρχειν, ἔπειτα τῇ βουλῇ	μηνυτὴν	γίγνεσθαι περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν,
[12, 75]	ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες τὴν	παρασκευὴν	καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν
[12, 18]	αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν	ταφήν,	ἀλλὰ τῶν φίλων ὁ μὲν
[12, 18]	ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς τὴν ἐκείνου	ταφήν.	~Καὶ ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας
[12, 96]	εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν	ἀρχὴν	βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ τῶν
[12, 6]	μὲν πόλιν πένεσθαι τὴν δ'	ἀρχὴν	δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ τοὺς ἀκούοντας
[12, 48]	Τὸ δὲ τελευταῖον εἰς τὴν	ἀρχὴν	καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν,
[12, 36]	ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν
[12, 55]	ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστησαν, πολὺ μείζω στάσιν καὶ
[12, 5]	καὶ συκοφάνται ὄντες εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν ἀδίκων
[12, 40]	περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι ἑαυτοῖς τὴν	ἀρχὴν	οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον εἶναι. ~Πολλάκις
[12, 10]	καὶ τὰ ἐν τῇ κιβωτῷ	λαβεῖν	ἐκέλευσεν. ~Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὅσον
[12, 9]	ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν παρ' αὐτοῦ	λαβεῖν.	~Ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ
[12, 79]	καὶ τῶν τούτου συναρχόντων δίκην	λαβεῖν,	μηδὲ μαχομένους μὲν> κρείττους εἶναι
[12, 15]	πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου χρήματα	λαβεῖν,	οὐδὲν ἧττον ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ
[12, 84]	αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ ἂν δύναισθε	λαβεῖν,	πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ
[12, 36]	τεθνεώτων ἀρετῇ παρ' ἐκείνων δίκην	λαβεῖν,	τούτους δέ, οἳ ἰδιῶται μὲν
[12, 37]	ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα παρ' αὐτῶν	λαβεῖν.	Ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ τι
[12, 7]	ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς δέκα	συλλαβεῖν,	τούτων δὲ δύο πένητας, ἵνα
[12, 34]	ἔπραξεν. Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν ἀδίκως	συλλαβεῖν,	ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν διαψήφισιν
[12, 58]	Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ	καταγαγεῖν	τῶν αὐτῶν ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε
[12, 86]	οὗτοι ἀπολλύναι ἢ ὡς δεινοὶ	λέγειν	ἀπολογήσονται καὶ τὰ τούτων ἔργα
[12, 42]	ὧν τὰ ὀνόματα οὐδὲν δέομαι	λέγειν.	Ἀφικόμενος δὲ δεῦρο τἀναντία τοῖς
[12, 22]	δ' ἐβουλόμην ἂν αὐτοὺς ἀληθῆ	λέγειν·	μετῆν γὰρ ἂν καὶ ἐμοὶ
[12, 29]	δίκην, εἴπερ ἐξέσται τοῖς τριάκοντα	λέγειν	ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα
[12, 90]	τούτοις ὄντες, καὶ οὐχ ἕξετε	λέγειν	ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα
[12, 99]	οὐ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλομαι	λέγειν,	τὰ πραχθέντα ὑπὸ τούτων οὐ
[12, 33]	πόλιν πάντα τἀγαθὰ περὶ αὑτῶν	λέγειν.	~Τοῦτο μέντοι οὐ φεύγω, ἀλλ'
[12, 26]	κύριον τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας,	ἀντιλέγειν	φῂς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι,
[12, 87]	εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας ἄξιον	ἰδεῖν,	οἳ τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι,
[12, 86]	καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον	θαυμάζειν,	πότερον ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται,
[12, 12]	σκέψηται. ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐκέλευον	βαδίζειν,	ἐμὲ δὲ μεθ' αὑτῶν ἀκολουθεῖν
[12, 30]	οἰκία ἀλλ' ἐν τῇ ὁδῷ,	σῴζειν	τε αὐτὸν καὶ τὰ τούτοις
[12, 86]	ἂν αὐτοὺς οὕτω προθύμους εἶναι	σῴζειν	τὴν πόλιν, ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι
[12, 50]	ἐδύνατο ὥστε ἐναντιούμενος μηδὲν κακὸν	παθεῖν	ὑπ' αὐτῶν. Χρῆν δ' αὐτὸν
[12, 88]	ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ ἥξουσιν, ὁπότε	βοηθεῖν	τοσοῦτοι παρασκευάζονται; ~Καὶ μὲν δὴ
[12, 31]	κίνδυνος γὰρ ἦν πεμφθεῖσι μὴ	ἐλθεῖν	καὶ καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις γενέσθαι. τῷ
[12, 87]	καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπ' ἐκφορὰν	ἐλθεῖν.	~Καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν
[12, 85]	συμπραττόντων οὔτ' ἂν νῦν ἐπεχείρησαν	ἐλθεῖν	μὴ ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰόμενοι
[12, 16]	θυρῶν οὐσῶν, ἃς ἔδει με	διελθεῖν,	ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ
[12, 53]	Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν αὐτοὺς	ἀπελθεῖν·	~οἱ δὲ εἰς τὸ ἄστυ
[12, 12]	βαδίζειν, ἐμὲ δὲ μεθ' αὑτῶν	ἀκολουθεῖν	εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ προσελθὼν
[12, 58]	κρείττους αὑτῶν δι' ὑμᾶς κακῶς	ποιεῖν	ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν δὲ ἀδίκως
[12, 5]	τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες οὐ τοιαῦτα	ποιεῖν	ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ περὶ τῶν
[12, 85]	ὅτι οὔτ' ἂν ἐκεῖνα ἐδύναντο	ποιεῖν	μὴ ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ' ἂν
[12, 85]	τε> πεπραγμένων καὶ τοῦ λοιποῦ	ποιεῖν	ὅ τι ἂν βούλωνται, εἰ
[12, 67]	~Βουλόμενος δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει	δοκεῖν	πιστὸς εἶναι Αντιφῶντα καὶ Αρχεπτόλεμον
[12, 6]	οὖν εἶναι πρόφασιν τιμωρεῖσθαι μὲν	δοκεῖν,	τῷ δ' ἔργω χρηματίζεσθαι· πάντως
[12, 70]	τοῦ τε Πειραιῶς τὰ τείχη	περιελεῖν	καὶ τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι,
[12, 80]	τῶν ἐχθρῶν. ~Μηδ' ὧν φασι	μέλλειν	πράξειν πλείω χάριν αὐτοῖς ἴστε,
[12, 92]	καὶ ὑέσι καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε	πολεμεῖν	τοιοῦτον πόλεμον, ἐν ᾧ ἡττηθέντες
[12, 82]	οὐδ' ἂν παρανόμως βουλόμενοι δίκην	λαμβάνειν	ἀξίαν τῶν ἀδικημάτων ὧν τὴν
[12, 7]	γὰρ ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο,	λαμβάνειν	δὲ χρήματα περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο.
[12, 84]	ἥντινά τις βούλοιτο παρὰ τούτων	λαμβάνειν;	Πᾶν δ' ἄν μοι δοκεῖ
[12, 32]	γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους	συλλαμβάνειν.	~Νῦν δέ σου τὰ ἔργα
[12, 13]	κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ γε	ἀποθανεῖν	ὑπάρχοντος ἤδη. ~Καλέσας δὲ Δάμνιππον
[12, 4]	ὥστε μήτε εἰς τοὺς ἄλλους	ἐξαμαρτάνειν	μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀδικεῖσθαι.
[12, 2]	ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς αὐτὴν	ἐξαμαρτάνειν.	Οὐ μέντοι ὡς οὐκ ἔχων
[12, 92]	~Βούλομαι δὲ ὀλίγα ἑκατέρους ἀναμνήσας	καταβαίνειν,	τούς τε ἐξ ἄστεως καὶ
[12, 41]	κακὰ ἐργάζεσθαι καὶ τοὺς τοιούτους	ἐπαινεῖν.	~Οὐ γὰρ νῦν πρῶτον τῷ
[12, 78]	γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους ὄντας	ἀποφαίνειν,	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανόντος Θηραμένους
[12, 17]	τριάκοντα τοὐπ' ἐκείνων εἰθισμένον παράγγελμα,	πίνειν	κώνειον, πρὶν τὴν αἰτίαν εἰπεῖν
[12, 82]	πόλιν κατὰ τὸν νόμον ἀξιοῦτε	κρίνειν,	παρ' ὧν οὐδ' ἂν παρανόμως
[12, 80]	ἐχθρῶν. ~Μηδ' ὧν φασι μέλλειν	πράξειν	πλείω χάριν αὐτοῖς ἴστε, ἢ
[12, 86]	οὐδὲ τὰ δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν	εἰπεῖν.	~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν,
[12, 1]	ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ βουλόμενον	εἰπεῖν	ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη ἢ
[12, 17]	πίνειν κώνειον, πρὶν τὴν αἰτίαν	εἰπεῖν	δι' ἥντινα ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι· οὕτω
[12, 68]	τὰς ναῦς παραδούς· ταῦτα δὲ	εἰπεῖν	μὲν οὐδενὶ ἠθέλησεν, ἐκέλευσε δὲ
[12, 50]	ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ' ἂν ἔχοι	εἰπεῖν	ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν τοῦτο
[12, 31]	γενέσθαι. τῷ δὲ Ερατοσθένει ἐξῆν	εἰπεῖν	ὅτι οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι
[12, 99]	πραχθέντα ὑπὸ τούτων οὐ δυνάμενος	εἰπεῖν.	Οὐδὲ γὰρ ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ
[12, 69]	τοῖς αὑτοῦ πολίταις οὐκ ἠθέλησεν	εἰπεῖν	ταῦθ' ἃ πρὸς τοὺς πολεμίους
[12, 95]	ὑμᾶς μὲν ἔτι πολλῶν ὄντων	εἰπεῖν	τοσαῦτα λέγω. Ὅσοι δ' ἐκ
[12, 1]	ἀλλ' ἀνάγκη ἢ τὸν κατήγορον	ἀπειπεῖν	ἢ τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον
[12, 89]	εἶναι ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε	ἀντειπεῖν,	ἢ ὑπὲρ ὧν οὗτοι πεποιήκασιν
[12, 34]	ἀλλ' ὁμολογῶ σοι, εἰ βούλει,	ἀντειπεῖν.	Θαυμάζω δὲ τί ἄν ποτ'
[12, 34]	ἄν ποτ' ἐποίησας συνειπών, ὁπότε	ἀντειπεῖν	φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε δή,
[12, 27]	πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ λέγει φάσκων	ἀντειπεῖν,	ὡς αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ γὰρ
[12, 1]	κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ τὸν χρόνον	ἐπιλιπεῖν.	~Τοὐναντίον δέ μοι δοκοῦμεν πείσεσθαι
[12, 84]	οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν	ἀπολιπεῖν,	ἥντινά τις βούλοιτο παρὰ τούτων
[12, 69]	ἃ πρὸς τοὺς πολεμίους ἔμελλεν	ἐρεῖν,	ὅμως ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα καὶ παῖδας
[12, 33]	ἐκ τῶν λόγων τὴν ψῆφον	φέρειν,	ἃ ἴσασι γεγενημένα τῶν τότε
[12, 28]	τῶν γεγενημένων εἰς τοὺς τριάκοντα	ἀναφέρειν	τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ τοὺς
[12, 37]	μέχρι γὰρ τούτου νομίζω χρῆναι	κατηγορεῖν,	ἕως ἂν θανάτου δόξῃ τῷ
[12, 37]	οἶδ' ὅ τι δεῖ πολλὰ	κατηγορεῖν	τοιούτων ἀνδρῶν, οἳ οὐδ' ὑπὲρ
[12, 3]	ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν γεγενημένων τούτου	κατηγορεῖν,	ὥστε πολλάκις εἰς πολλὴν ἀθυμίαν
[12, 13]	προσελθὼν σιγᾶν μοι παρεκελεύετο καὶ	θαρρεῖν,	ὡς ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ
[12, 14]	Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν	ποιήσειν	αὐτόν, εἴ τις ἀργύριον διδοίη.
[12, 14]	σωτηρίαν. Ὁ δ' ὑπέσχετο ταῦτα	ποιήσειν.	Ἐδόκει δ' αὐτῷ βέλτιον εἶναι
[12, 9]	δοῦναι· ὁ δ' ὡμολόγησε ταῦτα	ποιήσειν.	Ἠπιστάμην μὲν οὖν ὅτι οὔτε
[12, 68]	πολλοῦ ἄξιον. Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην	ποιήσειν	μήτε ὅμηρα δοὺς μήτε τὰ
[12, 12]	ἐφόδιά μοι δοῦναι, ~ὁ δ'	ἀγαπήσειν	με ἔφασκεν, εἰ τὸ σῶμα
[12, 58]	καὶ ἄλλα λέγων οἷ ᾤετο	πείσειν	μάλιστα. ~Οὐ δυνάμενος δὲ τούτων
[12, 87]	πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα	σώσειν,	διὰ δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς
[12, 10]	ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ τάλαντόν με	σώσειν,	εἰσελθὼν εἰς τὸ δωμάτιον τὴν
[12, 68]	τῶν μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος	σώσειν	τὴν πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων
[12, 44]	παρήγγελλον, καὶ εἴ τι ἄλλο	πράττειν	βούλοιντο, κύριοι ἦσαν· οὕτως οὐχ
[12, 63]	οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι	πράττειν	ὅπως οἰκοδομηθήσεται τὰ τείχη, ὁπότε
[12, 13]	Ἐν τοιούτῳ δ' ὄντι μοι	κινδυνεύειν	ἐδόκει, ὡς τοῦ γε ἀποθανεῖν
[12, 27]	μὴν οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ	πιστεύειν,	εἴπερ ἀληθῆ λέγει φάσκων ἀντειπεῖν,
[12, 68]	οὐδενὶ ἠθέλησεν, ἐκέλευσε δὲ αὑτῷ	πιστεύειν.	~Ὑμεῖς δέ, ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι,
[12, 61]	ὡς πλείστων τοὺς αὐτοὺς λόγους	ἀκούειν.	Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ καὶ περὶ
[12, 50]	ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην τὴν προθυμίαν	ἔχειν,	ἀλλὰ μὴ ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς
[12, 31]	ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην	ἔχειν,	ἐκείνοις ἂν δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος
[12, 48]	αὐτὸν πρῶτον μὲν μὴ παρανόμως	ἄρχειν,	ἔπειτα τῇ βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι
[12, 44]	δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας χρείη	ἄρχειν	παρήγγελλον, καὶ εἴ τι ἄλλο
[12, 25]	μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα	πάσχειν	ἢ δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ
[12, 59]	μάλιστα. ~Οὐ δυνάμενος δὲ τούτων	τυχεῖν,	εἴτε καὶ τῶν ἱερῶν ἐμποδὼν
[12, 96]	οὐδὲ ταφῆς τῆς νομιζομένης εἴασαν	τυχεῖν,	ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν
[12, 88]	ἐλθεῖν. ~Καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες	πάλιν	ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι·
[12, 13]	ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες ἐμὲ	πάλιν	ᾤχοντο. Ἐν τοιούτῳ δ' ὄντι
[12, 58]	φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν	πόλιν,	ἀλλ' ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν
[12, 57]	γὰρ τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν	πόλιν	ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς τε τριάκοντα
[12, 88]	σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο τὴν	πόλιν	ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι
[12, 88]	συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν	πόλιν	ἀπολέσασι ἦ που ἐπ' ἐκφορὰν
[12, 23]	~Νῦν δὲ οὔτε πρὸς τὴν	πόλιν	αὐτοῖς τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε πρὸς
[12, 68]	ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν	πόλιν	αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι
[12, 60]	διαλλάξαι ἀλλ' ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο τὴν	πόλιν	εἰ μὴ δι' ἄνδρας ἀγαθούς,
[12, 2]	ἥτις ἦν αὐτοῖς πρὸς τὴν	πόλιν	ἔχθρα, ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν
[12, 51]	ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ' οὗτος τὴν μὲν	πόλιν	ἐχθρὰν ἐνόμιζεν εἶναι, τοὺς δ'
[12, 82]	ἀξίαν τῶν ἀδικημάτων ὧν τὴν	πόλιν	ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί γὰρ ἂν
[12, 39]	τοσαύτας ἕσας αὐτοὶ παρέδοσαν, ἢ	πόλιν	ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν τὴν
[12, 73]	ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν	πόλιν	καὶ τῇ πολιτεία χρῆσθαι ἣν
[12, 5]	τῶν ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι τὴν	πόλιν	καὶ τοὺς λοιποὺς πολίτας ἐπ'
[12, 82]	ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας τὴν	πόλιν	κατὰ τὸν νόμον ἀξιοῦτε κρίνειν,
[12, 23]	ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε εἰς τὴν	πόλιν	ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ
[12, 33]	πάντα τὰ κακὰ εἰργασμένοις τὴν	πόλιν	πάντα τἀγαθὰ περὶ αὑτῶν λέγειν.
[12, 6]	χρηματίζεσθαι· πάντως δὲ τὴν μὲν	πόλιν	πένεσθαι τὴν δ' ἀρχὴν δεῖσθαι
[12, 86]	οὕτω προθύμους εἶναι σῴζειν τὴν	πόλιν,	ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι ἢ ὡς
[12, 70]	μικρὰν καὶ ἀσθενῆ γενέσθαι τὴν	πόλιν,	ὥστε περὶ ὧν οὐδεὶς πώποτε
[12, 94]	τῆς ὑμετέρας δουλείας εἰς τὴν	ἀκρόπολιν	κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς ὑμᾶς μὲν
[12, 14]	μοι πρόθυμον παράσχου τὴν σεαυτοῦ	δύναμιν	εἰς τὴν ἐμὴν σωτηρίαν. Ὁ
[12, 76]	ἀσθένειαν ἑώρων καὶ τὴν αὑτῶν	δύναμιν	ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον ᾔδεσαν τὰ
[12, 18]	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν	ἡμῖν	οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι,
[12, 33]	τε παρασχέσθαι. Οὐ γὰρ μόνον	ἡμῖν	παρεῖναι οὐκ ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ
[12, 38]	αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν,	ὑμῖν	ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν,
[12, 80]	τούτους παρέδωκε τῇ πόλει, κάκιον	ὑμῖν	αὐτοῖς βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους
[12, 58]	ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος ἦν,	ὑμῖν	δὲ ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν
[12, 40]	τὴν Αττικὴν φρούρια καθεῖλον, καὶ	ὑμῖν	ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ
[12, 79]	ἐστι τὰ κατηγορημένα· ἥκει δ'	ὑμῖν	ἐκεῖνος ὁ καιρός, ἐν ᾧ
[12, 35]	ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ τὸ ἴσον	ὑμῖν	ἕξουσιν· ὅσοι δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν,
[12, 74]	καὶ ὅτι οὐ περὶ πολιτείας	ὑμῖν	ἔσται ἀλλὰ περὶ σωτηρίας, εἰ
[12, 84]	δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν	ὑμῖν	καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις
[12, 95]	μὲν ἐκ τῆς πόλεως, ἣν	ὑμῖν	οἱ πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ
[12, 57]	τριάκοντα πάντα κακὰ εἰργασμένοις καὶ	ὑμῖν	πάντα κακὰ πεπονθόσι. Καίτοι τοῦτο
[12, 42]	εἶναι ἔπραττε. Καὶ τούτων μάρτυρας	ὑμῖν	παρέξομαι. Μάρτυρες. ~Τὸν μὲν τοίνυν
[12, 46]	τοίνυν τῶν ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας	ὑμῖν	παρέξομαι, οὐ τοὺς τότε συμπράττοντας
[12, 34]	ὡμολόγηκεν ἀδίκως συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν	ὑμῖν	τὴν διαψήφισιν περὶ αὑτοῦ πεποίηκε.
[12, 92]	τοὺς ἐκ Πειραιῶς, ἵνα τὰς	ὑμῖν	τούτων γεγενημένας συμφορὰς παραδείγματα ἔχοντες
[12, 13]	ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι	Θέογνιν	ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες ἐμὲ
[12, 14]	δ' αὐτῷ βέλτιον εἶναι πρὸς	Θέογνιν	μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν ποιήσειν
[12, 19]	καὶ τοῦ τρόπου τοῦ αὑτῶν	ἀπόδειξιν	ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς
[12, 99]	Οὐδὲ γὰρ ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ	δυοῖν	ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως
[12, 34]	γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, Ερατοσθένην	δυοῖν	θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ
[12, 60]	δίκην λαβόντες, ὅτι καὶ ἐκείνοις	χάριν	ἀποδώσετε. ~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε μὲν
[12, 80]	ὧν φασι μέλλειν πράξειν πλείω	χάριν	αὐτοῖς ἴστε, ἢ ὧν ἐποίησαν
[12, 17]	ἐκείνων εἰθισμένον παράγγελμα, πίνειν κώνειον,	πρὶν	τὴν αἰτίαν εἰπεῖν δι' ἥντινα
[12, 35]	μὲν ὑμέτεροι ὄντες πολῖται μαθόντες	ἀπίασιν	ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν ὧν
[12, 89]	ἀντειπεῖν, ἢ ὑπὲρ ὧν οὗτοι	πεποιήκασιν	ἀπολογήσασθαι. Καίτοι λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει
[12, 8]	κατέλαβον, οὓς ἐξελάσαντες Πείσωνί με	παραδιδόασιν·	οἱ δὲ ἄλλοι εἰς τὸ
[12, 30]	παρόν, συλλαβὼν ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ	πᾶσιν	ὀργίζεσθε, ὅσοι εἰς τὰς οἰκίας
[12, 73]	δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα	ἀνδράσιν	ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν καὶ τῇ
[12, 55]	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ μείζω	στάσιν	καὶ πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐν
[12, 49]	τῇ πόλει. Ὁπόσοι δ' εὖνοί	φασιν	εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν,
[12, 83]	τῇ πόλει, ἧς οὗτοι πολλὰ	εἰλήφασιν,	ἢ τοῖς ἰδιώταις, ὧν οἰκίας
[12, 6]	πολιτείᾳ ἀχθόμενοι· καλλίστην οὖν εἶναι	πρόφασιν	τιμωρεῖσθαι μὲν δοκεῖν, τῷ δ'
[12, 30]	τὰς οἰκίας ἦλθον τὰς ὑμετέρας	ζήτησιν	ποιούμενοι ἢ ὑμῶν ἢ τῶν
[12, 10]	ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ τοῖς	παισὶν	ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ τάλαντόν με
[12, 22]	οὐδὲν κακὸν οὐδ' αἰσχρὸν εἰργασμένοι	εἰσίν.	Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην ἂν αὐτοὺς
[12, 38]	ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται ἀγαθοί	εἰσιν,	ἢ ὡς πολλὰς τῶν πολεμίων
[12, 34]	συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν	διαψήφισιν	περὶ αὑτοῦ πεποίηκε. ~Καὶ μὲν
[12, 75]	δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν	σφίσιν	αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν
[12, 85]	βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν	σφίσιν	ἔσεσθαι τῶν τε> πεπραγμένων καὶ
[12, 31]	ἦν πεμφθεῖσι μὴ ἐλθεῖν καὶ	καταλαβοῦσιν	ἐξάρνοις γενέσθαι. τῷ δὲ Ερατοσθένει
[12, 89]	ὧν οὗτοι πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι. Καίτοι	λέγουσιν	ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα τῶν τριάκοντα
[12, 22]	ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ	λέγουσιν	ὡς οὐδὲν κακὸν οὐδ' αἰσχρὸν
[12, 36]	δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,	ὁμολογοῦσιν	ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους
[12, 77]	ἀπολογούμενος ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν τοῖς	φεύγουσιν,	ὅτι δι' αὑτὸν κατέλθοιεν, οὐδὲν
[12, 58]	ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν δὲ ἀδίκως	φεύγουσιν	οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν πόλιν,
[12, 22]	τοσοῦτόν εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ'	ἥκουσιν	ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν ὡς οὐδὲν
[12, 35]	τῶν ἀστῶν καὶ τῶν ξένων	ἥκουσιν	εἰσόμενοι τίνα γνώμην περὶ τούτων
[12, 63]	ὅπως καθαιρεθήσεται. Οὐ γάρ μοι	δοκοῦσιν	ἴσου ἄξιοι γεγενῆσθαι· ὁ μὲν
[12, 32]	ἦσθα χρηστός, πολὺ μᾶλλον τοῖς	μέλλουσιν	ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ
[12, 35]	ὑμῖν ἕξουσιν· ὅσοι δὲ ξένοι	ἐπιδημοῦσιν,	εἴσονται πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα
[12, 86]	τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ ἄξια	ἀποφανοῦσιν.	Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς
[12, 35]	δυστυχήσαντες δὲ τὸ ἴσον ὑμῖν	ἕξουσιν·	ὅσοι δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται
[12, 88]	ἦ που ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ	ἥξουσιν,	ὁπότε βοηθεῖν τοσοῦτοι παρασκευάζονται; ~Καὶ
[12, 51]	πράγματα πράξουσι καὶ τῆς πόλεως	ἄρξουσιν.	~Εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων
[12, 78]	μικρῶν καὶ μεγάλων αἰτίου γεγενημένου	τολμήσουσιν	αὑτοὺς φίλους ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ
[12, 35]	αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες	ἀφήσουσιν,	ἦ που σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται
[12, 35]	μαθόντες ἀπίασιν ὅτι ἢ δίκην	δώσουσιν	ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες
[12, 18]	αὐτόν. Καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων	αἰτοῦσιν	οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν,
[12, 35]	εἴσονται πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα	ἐκκηρύττουσιν	ἐκ τῶν πόλεων ἢ δικαίως.
[12, 25]	ἡμῶν; Ἦν. Πότερον συνηγόρευες τοῖς	κελεύουσιν	ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα
[12, 48]	Βάτραχος καὶ Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ	μηνύουσιν,	ἀλλὰ τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα
[12, 77]	ὀνειδίζων δὲ τοῖς τῆς πολιτείας	μετέχουσιν,	ὅτι πάντων τῶν πεπραγμένων τοῖς
[12, 100]	δ' ἂν παρὰ τούτων δίκην	λάβωσιν,	ὑπὲρ αὐτῶν τὰς τιμωρίας πεποιημένους.
[12, 99]	τῶν τεθνεώτων, οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ	ζῶσιν	ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε.
[12, 38]	σφῶν αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε	ἐξαπατῶσιν,	ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται ἀγαθοί
[12, 35]	ἢ δίκην δώσουσιν ὧν ἂν	ἐξαμάρτωσιν,	ἢ πράξαντες μὲν ὧν ἐφίενται
[12, 12]	πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις, καὶ	ἐρωτῶσιν	ὅποι βαδίζοιμεν· ὁ δ' ἔφασκεν
[12, 99]	ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν ἔργον	ἐστίν,	ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως δὲ τῆς
[12, 41]	ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν αὐτῶν	ἐστιν	αὐτούς τε πάντα τὰ κακὰ
[12, 27]	γὰρ δήπου ἐν τοῖς μετοίκοις	πίστιν	παρ' αὐτοῦ ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ
[12, 9]	παρόντων ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον εἶναι	πίστιν	παρ' αὐτοῦ λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ δὲ
[12, 67]	μὲν διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους	πίστιν	ὑμᾶς κατεδουλώσατο, διὰ δὲ τὴν
[12, 0]	Ερατοσθένους τοῦ γενομένου τῶν τριάκοντα,	ὃν	αὐτὸς εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί
[12, 89]	παρασκευάζονται; ~Καὶ μὲν δὴ πολλῷ	ῥᾷον	ἡγοῦμαι εἶναι ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς
[12, 19]	ἑκατόν, ὧν τὰ μὲν βέλτιστα	ἔλαβον,	τὰ δὲ λοιπὰ εἰς τὸ
[12, 38]	ὡς πολλὰς τῶν πολεμίων ναῦς	ἔλαβον	τριηραρχήσαντες, πόλεις πολεμίας οὔσας φίλας
[12, 8]	καὶ ἐμὲ μὲν ξένους ἑστιῶντα	κατέλαβον,	οὓς ἐξελάσαντες Πείσωνί με παραδιδόασιν·
[12, 6]	πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ καὶ Πείσων	ἔλεγον	ἐν τοῖς τριάκοντα περὶ τῶν
[12, 25]	τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες;	Ἀντέλεγον.	Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ
[12, 75]	οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν	ἦγον,	οἱ δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο
[12, 99]	γὰρ ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν	ἔργον	ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως δὲ
[12, 57]	ὅτι εἰ μὲν ἐκεῖνοι δικαίως	ἔφευγον,	ὑμεῖς ἀδίκως, εἰ δ' ὑμεῖς
[12, 97]	τιμωρίας. ~Ὅσοι δὲ τὸν θάνατον	διέφυγον,	πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ εἰς πολλὰς
[12, 71]	ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν πολεμίων	στρατόπεδον.	~Τότε δὲ τούτων ὑπαρχόντων, καὶ
[12, 79]	ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ	ἔλεον	μὴ εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις
[12, 56]	οὐδ' ὑπὲρ τῶν ἀδίκως ἀπολλυμένων	ἐστασίαζον,	οὐδ' οἱ τεθνεῶτες αὐτοὺς ἐλύπουν
[12, 52]	~Εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων	ἐστασίαζον,	ποῦ κάλλιον ἂν ἦν ἀνδρὶ
[12, 93]	ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ'	ἠνάγκαζον,	εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε
[12, 47]	τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν	ἐκόλαζον,	καὶ τοὺς ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν,
[12, 8]	πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ τὰς οἰκίας	ἐβάδιζον·	καὶ ἐμὲ μὲν ξένους ἑστιῶντα
[12, 56]	οἱ μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ' οἱ	μεῖζον	δυνάμενοι καὶ θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες
[12, 40]	ἑαυτοῖς τὴν ἀρχὴν οὕτω βεβαιοτέραν	ἐνόμιζον	εἶναι. ~Πολλάκις οὖν ἐθαύμασα τῆς
[12, 47]	τοῖς τῶν πολιτῶν κακοῖς πιστοὺς	ἐνόμιζον,	ἐπὶ δὲ τοῖς τῆς πόλεως
[12, 44]	πολιτῶν ὄντων ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ'	ἀγαθὸν	μηδὲν ψηφιεῖσθε πολλῶν τε ἐνδεεῖς
[12, 52]	τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι	ἀγαθὸν	πρὸς τοὺς ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν
[12, 7]	~Καὶ τοὺς ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς	ἔπειθον·	ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ ἀνθρώπους περὶ
[12, 30]	ὀργίζεσθε, ὅσοι εἰς τὰς οἰκίας	ἦλθον	τὰς ὑμετέρας ζήτησιν ποιούμενοι ἢ
[12, 29]	ἧς αὐτῷ προσετάττετο παρὰ τὸ	δίκαιον	ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως
[12, 18]	ὁ μὲν ἱμάτιον, ὁ δὲ	προσκεφάλαιον,	ὁ δὲ ὅ τι ἕκαστος
[12, 48]	μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε. Τὸ δὲ	τελευταῖον	εἰς τὴν ἀρχὴν καταστὰς ἀγαθοῦ
[12, 71]	τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ	τελευταῖον,	ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐ πρότερον
[12, 43]	Μάρτυρες. ~Τὸν μὲν τοίνυν μεταξὺ	βίον	αὐτοῦ παρήσω· ἐπειδὴ δὲ ἡ
[12, 88]	οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν	βίον	πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν
[12, 61]	δέομαι ἀναπαύσασθαι, ὑμῶν τ' ἐνίοις	ἥδιον	ὡς πλείστων τοὺς αὐτοὺς λόγους
[12, 17]	τοὐπ' ἐκείνων εἰθισμένον παράγγελμα, πίνειν	κώνειον,	πρὶν τὴν αἰτίαν εἰπεῖν δι'
[12, 80]	ἣ τούτους παρέδωκε τῇ πόλει,	κάκιον	ὑμῖν αὐτοῖς βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ
[12, 52]	ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ	κάλλιον	ἂν ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ
[12, 85]	ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων	ἄξιον	ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ' ἂν
[12, 86]	~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς	ἄξιον	θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ
[12, 87]	ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας	ἄξιον	ἰδεῖν, οἳ τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν
[12, 64]	τοὐναντίον ἢ ὡς εἰκὸς ἦν.	Ἄξιον	μὲν γὰρ ἦν καὶ τοὺς
[12, 68]	πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα καὶ πολλοῦ	ἄξιον.	Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην ποιήσειν μήτε
[12, 31]	μηδ' ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν βουλομένων	οἷόν	τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν δέ
[12, 49]	λέγοντες καὶ πράττοντες ὧν οὐχ	οἷόν	τ' ἦν μείζω κακὰ γενέσθαι
[12, 33]	ἐπειδὴ μάρτυρας περὶ αὐτῶν οὐχ	οἷόν	τε παρασχέσθαι. Οὐ γὰρ μόνον
[12, 8]	οἱ δὲ ἄλλοι εἰς τὸ	ἐργαστήριον	ἐλθόντες τὰ ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ
[12, 16]	τῇ ὁδῷ λαβὼν εἰς τὸ	δεσμωτήριον	ἀπαγάγοι. ~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος
[12, 26]	Πολέμαρχον καὶ μή, εἰς τὸ	δεσμωτήριον	ἀπήγαγες; Εἶθ' ὅ μέν, ὡς
[12, 52]	τῶν πολιτῶν ἀπήγαγεν εἰς τὸ	δεσμωτήριον,	καὶ μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν ἁπάντων
[12, 14]	ἅπαν ποιήσειν αὐτόν, εἴ τις	ἀργύριον	διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι
[12, 19]	ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ	ἀργύριον	καὶ χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ
[12, 26]	μὲν τὸ πλῆθος ἦν ὑμῶν	κύριον	τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν
[12, 18]	οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ	κλεισίον	μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν. Καὶ πολλῶν
[12, 24]	βλάβῃ καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον	ὅσιον	καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν μοι
[12, 19]	τὰ δὲ λοιπὰ εἰς τὸ	δημόσιον	ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ
[12, 19]	ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ ἀργύριον καὶ	χρυσίον	τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ καὶ κόσμον
[12, 18]	ἀλλὰ τῶν φίλων ὁ μὲν	ἱμάτιον,	ὁ δὲ προσκεφάλαιον, ὁ δὲ
[12, 10]	με σώσειν, εἰσελθὼν εἰς τὸ	δωμάτιον	τὴν κιβωτὸν ἀνοίγνυμι. Πείσων δ'
[12, 14]	ταῦτα ποιήσειν. Ἐδόκει δ' αὐτῷ	βέλτιον	εἶναι πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο
[12, 2]	ἀπειπεῖν ἢ τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν.	~Τοὐναντίον	δέ μοι δοκοῦμεν πείσεσθαι ἢ
[12, 64]	καθεῖλε. ~Περιέστηκεν οὖν τῇ πόλει	τοὐναντίον	ἢ ὡς εἰκὸς ἦν. Ἄξιον
[12, 22]	ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν ὡς οὐδὲν	κακὸν	οὐδ' αἰσχρὸν εἰργασμένοι εἰσίν. Ἐγὼ
[12, 50]	τοσοῦτον ἐδύνατο ὥστε ἐναντιούμενος μηδὲν	κακὸν	παθεῖν ὑπ' αὐτῶν. Χρῆν δ'
[12, 75]	σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι οὐδὲν	κακὸν	τῇ πόλει ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι δέ
[12, 19]	δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον τοσοῦτον,	χαλκὸν	δὲ καὶ κόσμον καὶ ἔπιπλα
[12, 54]	ἄστυ ἐλθόντες τοὺς μὲν τριάκοντα	ἐξέβαλον	πλὴν Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας
[12, 57]	κακὰ πεπονθόσι. Καίτοι τοῦτο πᾶσι	δῆλον	ἦν, ὅτι εἰ μὲν ἐκεῖνοι
[12, 40]	ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα	εἷλον	οἷα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν;
[12, 40]	τὰ περὶ τὴν Αττικὴν φρούρια	καθεῖλον,	καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ
[12, 99]	ὑπέρ τε τῶν νεωρίων, ἃ	καθεῖλον,	καὶ ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων, οἷς
[12, 40]	οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων προσταττόντων	περιεῖλον,	ἀλλ' ὅτι ἑαυτοῖς τὴν ἀρχὴν
[12, 33]	τούσδε ἐκ τῶν ἔργων χρὴ	μᾶλλον	ἢ ἐκ τῶν λόγων τὴν
[12, 32]	Ερατόσθενες, εἴπερ ἦσθα χρηστός, πολὺ	μᾶλλον	τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν
[12, 44]	χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας χρείη ἄρχειν	παρήγγελλον,	καὶ εἴ τι ἄλλο πράττειν
[12, 93]	δὲ διὰ τὸν πρὸς ἀλλήλους	πόλεμον	ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ
[12, 92]	καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν τοιοῦτον	πόλεμον,	ἐν ᾧ ἡττηθέντες μὲν τοῖς
[12, 55]	κατέστησαν, πολὺ μείζω στάσιν καὶ	πόλεμον	ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ τοῖς
[12, 67]	δοκεῖν πιστὸς εἶναι Αντιφῶντα καὶ	Αρχεπτόλεμον	φιλτάτους ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν,
[12, 82]	ἀπολέσαντας τὴν πόλιν κατὰ τὸν	νόμον	ἀξιοῦτε κρίνειν, παρ' ὧν οὐδ'
[12, 19]	χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν δὲ καὶ	κόσμον	καὶ ἔπιπλα καὶ ἱμάτια γυναικεῖα
[12, 14]	σὺ οὖν ταῦτα πάσχοντί μοι	πρόθυμον	παράσχου τὴν σεαυτοῦ δύναμιν εἰς
[12, 27]	τοῖς μετοίκοις πίστιν παρ' αὐτοῦ	ἐλάμβανον.	Ἔπειτα τῷ ἧττον εἰκὸς ἦν
[12, 50]	ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις	ἱκανὸν	ἔσται. ὅπως τοίνυν μὴ φανήσεται
[12, 31]	ταῦτα γὰρ οὔτ' ἔλεγχον οὔτε	βάσανον	εἶχεν, ὥστε μηδ' ὑπὸ τῶν
[12, 20]	εἰς ἡμᾶς διὰ τὰ χρήματα	ἐξημάρτανον,	ὥσπερ ἂν ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων
[12, 15]	διαλεγομένου Θεόγνιδι (ἔμπειρος γὰρ ὢν	ἐτύγχανον	τῆς οἰκίας, καὶ ᾔδη ὅτι
[12, 1]	πλῆθος εἴργασται, ὥστε μήτ' ἂν	ψευδόμενον	δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε
[12, 1]	τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ	βουλόμενον	εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη
[12, 66]	τὸ δὲ ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι	βουλόμενον	τούτων ἀκροᾶσθαι, τότ' ἤδη διά
[12, 16]	ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω εἰς ἄστυ,	πευσόμενον	περὶ τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων δὲ
[12, 20]	αὐτοὺς παρέχοντας καὶ πᾶν τὸ	προσταττόμενον	ποιοῦντας, ἐχθρὸν δ' οὐδένα κεκτημένους,
[12, 63]	ἂν αὐτὸν οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους	πολιτευόμενον	προσποιεῖσθαι πράττειν ὅπως οἰκοδομηθήσεται τὰ
[12, 38]	ὅπερ ἐν τῇδε τῇ πόλει	εἰθισμένον	ἐστί, πρὸς μὲν τὰ κατηγορημένα
[12, 17]	παρήγγειλαν οἱ τριάκοντα τοὐπ' ἐκείνων	εἰθισμένον	παράγγελμα, πίνειν κώνειον, πρὶν τὴν
[12, 47]	τοῖς τῆς πόλεως ἀγαθοῖς ῥᾳδίως	παρέβαινον·	πρὸς μὲν οὖν τούτους τοσαῦτα
[12, 99]	μὲν ἀπέδοντο τὰ δ' εἰσιόντες	ἐμίαινον,	ὑπέρ τε τῆς πόλεως, ἣν
[12, 36]	ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν	δεινὸν	εἰ τοὺς μὲν στρατηγούς, οἳ
[12, 88]	τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ οὖν	δεινὸν	εἰ τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων
[12, 87]	Ερατοσθένην καὶ τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ	δεινὸν	ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπ'
[12, 64]	ὁρῶ τάς τε ἀπολογίας εἰς	ἐκεῖνον	ἀναφερομένας, τούς τ' ἐκείνῳ συνόντας
[12, 74]	Λυσάνδρῳ καὶ Λακεδαιμονίοις λέγοι. μετ'	ἐκεῖνον	δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς ἄλλα τε
[12, 12]	ἐν ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ σκέψηται.	ἐκεῖνον	μὲν οὖν ἐκέλευον βαδίζειν, ἐμὲ
[12, 16]	δὲ εἰς Αρχένεω τοῦ ναυκλήρου	ἐκεῖνον.	Πέμπω εἰς ἄστυ, πευσόμενον περὶ
[12, 66]	διά τε τὸν πρὸς ἐκείνους	φθόνον	καὶ τὸ παρ' ὑμῶν δέος
[12, 44]	οὕτως οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων	μόνον	ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων πολιτῶν
[12, 33]	οἷόν τε παρασχέσθαι. Οὐ γὰρ	μόνον	ἡμῖν παρεῖναι οὐκ ἐξῆν, ἀλλ'
[12, 1]	τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ τὸν	χρόνον	ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον δέ μοι δοκοῦμεν
[12, 23]	γὰρ μου, ὥσπερ καὶ πρότερον	εἶπον,	Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ
[12, 9]	δ' ἔφασκεν, εἰ πολλὰ εἴη.	Εἶπον	ὅτι τάλαντον ἀργυρίου ἕτοιμος εἴην
[12, 14]	ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη. ~Καλέσας δὲ	Δάμνιππον	λέγω πρὸς αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος
[12, 30]	αὐτὸν καὶ τὰ τούτοις ἐψηφισμένα	παρόν,	συλλαβὼν ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν
[12, 66]	πιστὸν ἑαυτὸν παρεῖχεν· ἐπειδὴ δὲ	Πείσανδρον	μὲν καὶ Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους
[12, 59]	ἵνα ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ	Λύσανδρον	ἄρχοντα ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν ὄντα
[12, 34]	ὦ ἄνδρες δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν	θάτερον	ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν
[12, 24]	τῇ τούτου ὠφελείᾳ καὶ πρὸς	ἕτερον	περὶ τούτου διαλέγεσθαι ἀσεβὲς εἶναι
[12, 66]	προτέρους αὑτοῦ γιγνομένους, τὸ δὲ	ὑμέτερον	πλῆθος οὐκέτι βουλόμενον τούτων ἀκροᾶσθαι,
[12, 31]	ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις ἂν	δικαιότερον	ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ ἦν πεμφθεῖσι
[12, 35]	ὅσοι δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται	πότερον	ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ
[12, 83]	ἀξίαν εἴησαν τῶν ἔργων δεδωκότες;	~Πότερον	εἰ αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς
[12, 25]	λόγοι ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν; Ἦν.	Πότερον	συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ
[12, 86]	τῶν συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν,	πότερον	ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν
[12, 71]	τελευταῖον, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐ	πρότερον	εἴασε τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι, ἕως
[12, 23]	ἀδελφὸν γὰρ μου, ὥσπερ καὶ	πρότερον	εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς
[12, 76]	τὴν αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε	πρότερον	ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα ἐν τῇ
[12, 98]	μὴ πάθητε τοιαῦτα οἷα καὶ	πρότερον,	καὶ οὔτ' ἂν ἱερὰ οὔτε
[12, 2]	ἐν τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ.	Πρότερον	μὲν γὰρ ἔδει τὴν ἔχθραν
[12, 20]	καὶ πᾶν τὸ προσταττόμενον ποιοῦντας,	ἐχθρὸν	δ' οὐδένα κεκτημένους, πολλοὺς δ'
[12, 1]	δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη ἢ τὸν	κατήγορον	ἀπειπεῖν ἢ τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν.
[12, 1]	Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι δοκεῖ	ἄπορον	εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί, τῆς
[12, 22]	λέγουσιν ὡς οὐδὲν κακὸν οὐδ'	αἰσχρὸν	εἰργασμένοι εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην
[12, 84]	ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ	αἰσχρὸν	ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά
[12, 66]	ἐπειδὴ δὲ Πείσανδρον μὲν καὶ	Κάλλαισχρον	καὶ ἑτέρους ἑώρα προτέρους αὑτοῦ
[12, 57]	αἰτίαν λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως	ἐξέπεσον,	ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε σφόδρα χρὴ
[12, 92]	ἡττηθέντες μὲν τοῖς νικήσασι τὸ	ἴσον	ἔχετε, νικήσαντες δ' ἄν τούτοις
[12, 35]	πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ τὸ	ἴσον	ὑμῖν ἕξουσιν· ὅσοι δὲ ξένοι
[12, 94]	ἐν τῷ θαρραλέῳ ὄντες, καθ'	ὅσον	δύνασθε, καὶ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν
[12, 36]	οἳ ἰδιῶται μὲν ὄντες καθ'	ὅσον	ἐδύναντο ἐποίησαν ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ
[12, 11]	λαβεῖν ἐκέλευσεν. ~Ἐπεὶ δὲ οὐχ	ὅσον	ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 23]	τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε πρὸς ἐμέ·	τὸν	ἀδελφὸν γὰρ μου, ὥσπερ καὶ
[12, 27]	ἦν ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ	τὸν	ἀντειπόντα οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι;
[12, 88]	δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες	τὸν	βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ
[12, 97]	τῶν θεῶν τιμωρίας. ~Ὅσοι δὲ	τὸν	θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ
[12, 1]	ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη ἢ	τὸν	κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ τὸν χρόνον
[12, 43]	τούτων μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι. Μάρτυρες.	~Τὸν	μὲν τοίνυν μεταξὺ βίον αὐτοῦ
[12, 82]	τοὺς ἀπολέσαντας τὴν πόλιν κατὰ	τὸν	νόμον ἀξιοῦτε κρίνειν, παρ' ὧν
[12, 53]	θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ εἰς	τὸν	Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ αἱ ταραχαὶ
[12, 40]	καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ	τὸν	Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων προσταττόντων περιεῖλον, ἀλλ'
[12, 97]	πολλῶν ἐναντιου μένων ἤλθετε εἰς	τὸν	Πειραιᾶ. Πολλῶν δὲ καὶ μεγάλων
[12, 93]	μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ διὰ	τὸν	πρὸς ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους ἔχετε·
[12, 66]	ἀκροᾶσθαι, τότ' ἤδη διά τε	τὸν	πρὸς ἐκείνους φθόνον καὶ τὸ
[12, 1]	ἢ τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ	τὸν	χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον δέ μοι
[12, 11]	ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ	ἑκατὸν	δαρεικοὺς καὶ φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας,
[12, 59]	εἴτε καὶ αὐτῶν οὐ βουλομένων,	ἑκατὸν	τάλαντα ἐδανείσατο, ἵνα ἔχοι ἐπικούρους
[12, 19]	κτήσεσθαι, καὶ ἀνδράποδα εἴκοσι καὶ	ἑκατόν,	ὧν τὰ μὲν βέλτιστα ἔλαβον,
[12, 97]	θεῶν τιμωρίας. ~Ὅσοι δὲ τὸν	θάνατον	διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ εἰς
[12, 52]	καὶ μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν ἁπάντων	θάνατον	κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὸν
[12, 100]	μὲν ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν	θάνατον	κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι δ' ἂν
[12, 9]	ἐκ τῶν παρόντων ἐδόκει μοι	ἀναγκαιότατον	εἶναι πίστιν παρ' αὐτοῦ λαβεῖν.
[12, 59]	εὐνούστατον μὲν ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ,	κακονούστατον	δὲ τῇ πόλει, μισοῦντα δὲ
[12, 59]	μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον ἄρχοντα ᾐτήσατο,	εὐνούστατον	μὲν ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον
[12, 9]	εἰ πολλὰ εἴη. Εἶπον ὅτι	τάλαντον	ἀργυρίου ἕτοιμος εἴην δοῦναι· ὁ
[12, 10]	τοῖς παισὶν ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ	τάλαντόν	με σώσειν, εἰσελθὼν εἰς τὸ
[12, 66]	ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως μὲν ἐτιμᾶτο,	πιστὸν	ἑαυτὸν παρεῖχεν· ἐπειδὴ δὲ Πείσανδρον
[12, 22]	καὶ ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ οὐκ	ἐλάχιστον	μέρος. ~Νῦν δὲ οὔτε πρὸς
[12, 20]	ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ κατὰ τὸ	ἐλάχιστον	μέρος τῆς οὐσίας ἐλέου παρ'
[12, 56]	ἀλλ' οἱ μεῖζον δυνάμενοι καὶ	θᾶττον	πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ τὰς ἀρχὰς
[12, 49]	ἦσαν τῷ ὑμετέρῳ πλήθει, οὐδὲν	ἔλαττον	εἶχον σιωπῶντες· ἕτεροι γὰρ ἦσαν
[12, 15]	τοῦ Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν, οὐδὲν	ἧττον	ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ μή, ὁμοίως
[12, 27]	παρ' αὐτοῦ ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ	ἧττον	εἰκὸς ἦν προσταχθῆναι ἢ ὅστις
[12, 27]	ἀποδεδειγμένος; Τίνα γὰρ εἰκὸς ἦν	ἧττον	ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν ἀντειπόντα
[12, 89]	κακὰ εἴργασται, καὶ διὰ τοῦτο	αὐτὸν	ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν
[12, 39]	οὔσας φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε	αὐτὸν	ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων
[12, 89]	ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι	αὐτὸν	ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ δείξατε ἥντινα
[12, 24]	παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ'	αὐτὸν	βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ ἄνδρες δικασταί.
[12, 14]	μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν ποιήσειν	αὐτόν,	εἴ τις ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου
[12, 16]	ἥκων δὲ ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης	αὐτὸν	ἐν τῇ ὁδῷ λαβὼν εἰς
[12, 34]	ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν	αὐτόν,	ἢ ὡς δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν.
[12, 18]	ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο	αὐτόν.	Καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν
[12, 30]	ἐν τῇ ὁδῷ, σῴζειν τε	αὐτὸν	καὶ τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν,
[12, 63]	ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ' ἂν	αὐτὸν	οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι
[12, 62]	κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα ἀπολογήσεσθαι	αὐτόν,	ὅτι ἐκείνῳ φίλος ἦν καὶ
[12, 48]	εἴπερ ἦν ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν	αὐτὸν	πρῶτον μὲν μὴ παρανόμως ἄρχειν,
[12, 14]	~Καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς	αὐτὸν	τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι τυγχάνεις
[12, 24]	τῇ τούτου βλάβῃ καὶ πρὸς	αὐτὸν	τοῦτον ὅσιον καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι
[12, 50]	παθεῖν ὑπ' αὐτῶν. Χρῆν δ'	αὐτὸν	ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην
[12, 77]	μὲν τοῖς φεύγουσιν, ὅτι δι'	αὑτὸν	κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων
[12, 66]	~Καὶ ἕως μὲν ἐτιμᾶτο, πιστὸν	ἑαυτὸν	παρεῖχεν· ἐπειδὴ δὲ Πείσανδρον μὲν
[12, 92]	ὑέσι καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν	τοιοῦτον	πόλεμον, ἐν ᾧ ἡττηθέντες μὲν
[12, 67]	ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν, εἰς	τοσοῦτον	δὲ κακίας ἦλθεν, ὥστε ἅμα
[12, 50]	ἐκεῖνά τε αὐτῷ ἤρεσκε, καὶ	τοσοῦτον	ἐδύνατο ὥστε ἐναντιούμενος μηδὲν κακὸν
[12, 22]	μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. ~Καὶ εἰς	τοσοῦτόν	εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν
[12, 84]	τοὺς μάρτυρας τῆς τούτου πονηρίας·	τοσοῦτον	ἢ ὑμῶν καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις
[12, 93]	ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον, εἰς	τοσοῦτον	ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε οὐ τῶν
[12, 19]	ἔχοντες δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον	τοσοῦτον,	χαλκὸν δὲ καὶ κόσμον καὶ
[12, 24]	τούτου βλάβῃ καὶ πρὸς αὐτὸν	τοῦτον	ὅσιον καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι οὖν
[12, 10]	εἰσελθὼν εἰς τὸ δωμάτιον τὴν	κιβωτὸν	ἀνοίγνυμι. Πείσων δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται,
[12, 5]	ὡς ἐγὼ περὶ τῶν ἐμαυτοῦ	πρῶτον	εἰπὼν καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων
[12, 19]	οὓς ἔχουσα ἐτύγχανεν, ὅτε τὸ	πρῶτον	ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Μηλόβιος
[12, 48]	ἦν ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν	πρῶτον	μὲν μὴ παρανόμως ἄρχειν, ἔπειτα
[12, 92]	ἔχοντες τὴν ψῆφον φέρητε. Καὶ	πρῶτον	μὲν ὅσοι ἐξ ἄστεώς ἐστε,
[12, 65]	οὐ μεγάλων κακῶν γεγενημένου. ~Ὃς	πρῶτον	μὲν τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος
[12, 95]	Ὅσοι δ' ἐκ Πειραιῶς ἐστε,	πρῶτον	μὲν τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι
[12, 42]	τοιούτους ἐπαινεῖν. ~Οὐ γὰρ νῦν	πρῶτον	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει τὰ ἐναντία
[12, 12]	οἰκίᾳ σκέψηται. ἐκεῖνον μὲν οὖν	ἐκέλευον	βαδίζειν, ἐμὲ δὲ μεθ' αὑτῶν
[12, 98]	ξένης μικρῶν ἂν ἕνεκα συμβολαίων	ἐδούλευον	ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ γὰρ
[12, 91]	καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε κρύβδην τὴν	ψῆφον	εἶναι φανερὰν γὰρ τῇ πόλει
[12, 33]	ἢ ἐκ τῶν λόγων τὴν	ψῆφον	φέρειν, ἃ ἴσασι γεγενημένα τῶν
[12, 92]	γεγενημένας συμφορὰς παραδείγματα ἔχοντες τὴν	ψῆφον	φέρητε. Καὶ πρῶτον μὲν ὅσοι
[12, 100]	ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν	ψῆφον	φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι μὲν ἂν
[12, 23]	ὑπάρχει οὔτε πρὸς ἐμέ· τὸν	ἀδελφὸν	γὰρ μου, ὥσπερ καὶ πρότερον
[12, 31]	οὐκ εἶδεν· ταῦτα γὰρ οὔτ'	ἔλεγχον	οὔτε βάσανον εἶχεν, ὥστε μηδ'
[12, 49]	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει, οὐδὲν ἔλαττον	εἶχον	σιωπῶντες· ἕτεροι γὰρ ἦσαν οἱ
[12, 25]	τι ἄν σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες	Πολέμαρχον	ἢ οὔ; Τὰ ὑπὸ τῶν
[12, 26]	σοὶ μόνῳ ἐγένετο καὶ σῶσαι	Πολέμαρχον	καὶ μή, εἰς τὸ δεσμωτήριον
[12, 34]	συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας	Πολέμαρχον.	Φέρε δή, τί ἄν, εἰ
[12, 16]	ἔδει με διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι	ἔτυχον.	Ἀφικόμενος δὲ εἰς Αρχένεω τοῦ
[12, 42]	ἐξ Ελλησπόντου τριήραρχος καταλιπὼν τὴν	ναῦν,	μετὰ Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων, ὧν
[12, 94]	ἐνθυμηθέντες δὲ ὅτι μετ' ἀνδρῶν	νῦν	ἀρίστων πολιτεύεσθε καὶ τοῖς πολεμίοις
[12, 64]	τις ἐτύγχανεν ἐκείνῳ τἀναντία πράττων·	νῦν	δὲ ὁρῶ τάς τε ἀπολογίας
[12, 23]	τούτου τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον μέρος.	~Νῦν	δὲ οὔτε πρὸς τὴν πόλιν
[12, 29]	ἂν εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε·	νῦν	δὲ παρὰ τοῦ ποτε καὶ
[12, 33]	ἢ τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν.	~Νῦν	δέ σου τὰ ἔργα φανερὰ
[12, 94]	ᾤοντο εἶναι. ~Ἀνθ' ὧν ὑμεῖς	νῦν	ἐν τῷ θαρραλέῳ ὄντες, καθ'
[12, 85]	μὴ ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ' ἂν	νῦν	ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ τῶν
[12, 3]	πώποτε οὔτε ἀλλότρια πράγματα πράξας	νῦν	ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν γεγενημένων τούτου
[12, 42]	τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν. ~Οὐ γὰρ	νῦν	πρῶτον τῷ ὑμετέρῳ πλήθει τὰ
[12, 79]	ἔργων διδάσκαλος καταστάς. ~Περὶ μὲν	τοίνυν	Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι τὰ
[12, 43]	ὑμῖν παρέξομαι. Μάρτυρες. ~Τὸν μὲν	τοίνυν	μεταξὺ βίον αὐτοῦ παρήσω· ἐπειδὴ
[12, 50]	τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται. ὅπως	τοίνυν	μὴ φανήσεται ἐν τῷ λόγῳ
[12, 84]	ἰδιώταις, ὧν οἰκίας ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ	τοίνυν	πάντα ποιοῦντες δίκην παρ' αὐτῶν
[12, 46]	τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς	τοίνυν	τῶν ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν
[12, 55]	τοὺς ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. ~Τούτων	τοίνυν	Φείδων {ὁ τῶν τριάκοντα} γενόμενος
[12, 37]	ταῖς ἐσχάταις ζημίαις κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ	τοίνυν,	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ
[12, 7]	χρήματα περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν	οὖν	αὐτοῖς δέκα συλλαβεῖν, τούτων δὲ
[12, 36]	περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ	οὖν	δεινὸν εἰ τοὺς μὲν στρατηγούς,
[12, 88]	παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ	οὖν	δεινὸν εἰ τῶν μὲν ἀδίκως
[12, 41]	οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον εἶναι. ~Πολλάκις	οὖν	ἐθαύμασα τῆς τόλμης τῶν λεγόντων
[12, 6]	τινες τῇ πολιτείᾳ ἀχθόμενοι· καλλίστην	οὖν	εἶναι πρόφασιν τιμωρεῖσθαι μὲν δοκεῖν,
[12, 12]	τῇ οἰκίᾳ σκέψηται. ἐκεῖνον μὲν	οὖν	ἐκέλευον βαδίζειν, ἐμὲ δὲ μεθ'
[12, 24]	τοῦτον ὅσιον καὶ εὐσεβές. Ἀνάβηθι	οὖν	μοι καὶ ἀπόκριναι, ὅ τι
[12, 9]	ὡμολόγησε ταῦτα ποιήσειν. Ἠπιστάμην μὲν	οὖν	ὅτι οὔτε θεοὺς οὔτ' ἀνθρώπους
[12, 14]	χρημάτων δ' ἕνεκα ἀπόλλυμαι. σὺ	οὖν	ταῦτα πάσχοντί μοι πρόθυμον παράσχου
[12, 64]	τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας καθεῖλε. ~Περιέστηκεν	οὖν	τῇ πόλει τοὐναντίον ἢ ὡς
[12, 47]	ἀγαθοῖς ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς μὲν	οὖν	τούτους τοσαῦτα λέγω, τοὺς δὲ
[12, 3]	τῶν δημοσίων ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ μὲν	οὖν,	ὦ ἄνδρες δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ
[12, 75]	οἱ δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο	γοῦν	σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι οὐδὲν
[12, 37]	~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἠξίουν	ἱκανὰ εἶναι τὰ κατηγορημένα· μέχρι
[12, 93]	συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ	ἠξίουν,	συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον
[12, 25]	ὑπὸ τῶν ἀρχόντων προσταχθέντα δεδιὼς	ἐποίουν.	Ἦσθα δ' ἐν τῷ βουλευτηρίῳ,
[12, 72]	περὶ τῆς πολιτείας τὴν ἐκκλησίαν	ἐποίουν,	ἵνα μήτε ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς
[12, 29]	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα	ἐποίουν;	~Καὶ μὲν δὴ οὐκ ἐν
[12, 99]	τε τῆς πόλεως, ἣν μικρὰν	ἐποίουν,	ὑπέρ τε τῶν νεωρίων, ἃ
[12, 57]	ἀρχὰς καὶ τὴν πόλιν ἀμφοτέροις	ἐπολέμουν,	τοῖς τε τριάκοντα πάντα κακὰ
[12, 84]	πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ	ἡντινοῦν	ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις βούλοιτο παρὰ
[12, 47]	αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ	ἐσωφρόνουν	κατεμαρτύρουν ἂν αὐτῶν, καὶ τοὺς
[12, 47]	ἐκόλαζον, καὶ τοὺς ὅρκους, εἰ	ἐσωφρόνουν,	οὐκ ἂν ἐπὶ μὲν τοῖς
[12, 56]	ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες αὐτοὺς	ἐλύπουν	οὐδ' οἱ μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ'
[12, 47]	Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν	κατεμαρτύρουν	ἂν αὐτῶν, καὶ τοὺς διδασκάλους
[12, 14]	τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι τυγχάνεις	ὤν,	ἥκω δ' εἰς τὴν σὴν
[12, 15]	δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι (ἔμπειρος γὰρ	ὢν	ἐτύγχανον τῆς οἰκίας, καὶ ᾔδη
[12, 65]	μὲν πατὴρ αὐτοῦ τῶν προβούλων	ὢν	ταὔτ' ἔπραττεν, αὐτὸς δὲ δοκῶν
[12, 85]	ὑμῶν καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν.	~Ὧν	ἀμφοτέρων ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι
[12, 35]	ἀπίασιν ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν	ὧν	ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες μὲν
[12, 81]	τὰς ἀπολογίας ἀνοίσει καὶ μεθ'	ὧν	αὐτῷ ταῦτα πέπρακται. Ὁ μέντοι
[12, 35]	ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν ὧν	ἂν	ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες μὲν ὧν
[12, 80]	πλείω χάριν αὐτοῖς ἴστε, ἢ	ὧν	ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ' ἀποῦσι μὲν
[12, 43]	δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει πράττοντες·	ὧν	Ερατοσθένης καὶ Κριτίας ἦσαν. ~Οὗτοι
[12, 35]	ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ πράξαντες μὲν	ὧν	ἐφίενται τύραννοι τῆς πόλεως ἔσονται,
[12, 70]	καὶ ὑμᾶς αὐτούς. ~Ὁ δὲ	ὧν	μὲν ὑπέσχετο οὐδὲν ἔπραξεν, οὕτως
[12, 35]	τίνα γνώμην περὶ τούτων ἕξετε.	Ὧν	οἱ μὲν ὑμέτεροι ὄντες πολῖται
[12, 83]	πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ τοῖς ἰδιώταις,	ὧν	οἰκίας ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ τοίνυν πάντα
[12, 96]	ἐκ τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ'	ὧν	ὀργίσθητε μὲν ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε,
[12, 82]	τὸν νόμον ἀξιοῦτε κρίνειν, παρ'	ὧν	οὐδ' ἂν παρανόμως βουλόμενοι δίκην
[12, 70]	γενέσθαι τὴν πόλιν, ὥστε περὶ	ὧν	οὐδεὶς πώποτε οὔτε τῶν πολεμίων
[12, 83]	ἂν τοῦ φόνου δίκην λάβοιμεν,	ὧν	οὗτοι πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ
[12, 89]	ὑμεῖς ἐπάσχετε ἀντειπεῖν, ἢ ὑπὲρ	ὧν	οὗτοι πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι. Καίτοι λέγουσιν
[12, 49]	ἦσαν οἱ λέγοντες καὶ πράττοντες	ὧν	οὐχ οἷόν τ' ἦν μείζω
[12, 19]	καὶ ἀνδράποδα εἴκοσι καὶ ἑκατόν,	ὧν	τὰ μὲν βέλτιστα ἔλαβον, τὰ
[12, 42]	ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων,	ὧν	τὰ ὀνόματα οὐδὲν δέομαι λέγειν.
[12, 82]	δίκην λαμβάνειν ἀξίαν τῶν ἀδικημάτων	ὧν	τὴν πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί
[12, 89]	πολλῷ ῥᾷον ἡγοῦμαι εἶναι ὑπὲρ	ὧν	ὑμεῖς ἐπάσχετε ἀντειπεῖν, ἢ ὑπὲρ
[12, 94]	μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο εἶναι. ~Ἀνθ'	ὧν	ὑμεῖς νῦν ἐν τῷ θαρραλέῳ
[12, 80]	δὲ ἥττους τῶν ἐχθρῶν. ~Μηδ'	ὧν	φασι μέλλειν πράξειν πλείω χάριν
[12, 16]	Ερατοσθένης αὐτὸν ἐν τῇ ὁδῷ	λαβὼν	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπαγάγοι. ~Καὶ
[12, 9]	εἰ βούλοιτό με σῶσαι χρήματα	λαβών.	Ὁ δ' ἔφασκεν, εἰ πολλὰ
[12, 10]	ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶν ἐπαρώμενος,	λαβὼν	τὸ τάλαντόν με σώσειν, εἰσελθὼν
[12, 26]	ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ	συλλαβὼν	ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ
[12, 30]	καὶ τὰ τούτοις ἐψηφισμένα παρόν,	συλλαβὼν	ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε,
[12, 81]	αὐτῷ ταῦτα πέπρακται. Ὁ μέντοι	ἀγὼν	οὐκ ἐξ ἴσου τῇ πόλει
[12, 53]	γεγενημέναι ἦσαν καὶ περὶ τῶν	διαλλαγῶν	οἱ λόγοι ἐγίγνοντο, πολλὰς ἑκάτεροι
[12, 58]	ἡ πόλις ἔσται, καὶ ἄλλα	λέγων	οἷ ᾤετο πείσειν μάλιστα. ~Οὐ
[12, 33]	χρὴ μᾶλλον ἢ ἐκ τῶν	λόγων	τὴν ψῆφον φέρειν, ἃ ἴσασι
[12, 57]	ἀδίκως· οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων	ἔργων	αἰτίαν λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως
[12, 66]	ὑμῶν δέος μετέσχε τῶν Αριστοκράτους	ἔργων.	~Βουλόμενος δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει
[12, 82]	δίκην τὴν ἀξίαν εἴησαν τῶν	ἔργων	δεδωκότες; ~Πότερον εἰ αὐτοὺς ἀποκτείναιτε
[12, 78]	τῷ καλλίστῳ ὀνόματι χρώμενος δεινοτάτων	ἔργων	διδάσκαλος καταστάς. ~Περὶ μὲν τοίνυν
[12, 90]	δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν	ἔργων	ἐπιθυμηταὶ τούτοις ὄντες, καὶ οὐχ
[12, 58]	διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν	ἔργων	Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ τῇ αὐτῇ
[12, 62]	φίλος ἦν καὶ τῶν αὐτῶν	ἔργων	μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ' ἂν αὐτὸν
[12, 33]	γιγνομένοις, ὥστε τούσδε ἐκ τῶν	ἔργων	χρὴ μᾶλλον ἢ ἐκ τῶν
[12, 10]	Πείσων δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται, καὶ	ἰδὼν	τὰ ἐνόντα καλεῖ τῶν ὑπηρετῶν
[12, 93]	πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν	ὀνειδῶν	μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο εἶναι. ~Ἀνθ'
[12, 58]	~Ὥστε σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι	Φείδων	αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν
[12, 55]	ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. ~Τούτων τοίνυν	Φείδων	{ὁ τῶν τριάκοντα} γενόμενος καὶ
[12, 70]	ὅτι, εἰ μὴ πασῶν τῶν	ἐλπίδων	ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ τὴν
[12, 59]	τυχεῖν, εἴτε καὶ τῶν ἱερῶν	ἐμποδὼν	ὄντων εἴτε καὶ αὐτῶν οὐ
[12, 96]	βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ τῶν	θεῶν	τιμωρίας. ~Ὅσοι δὲ τὸν θάνατον
[12, 95]	φεύγοντας δὲ ὑμᾶς ἐκ τῶν	πόλεων	ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν ὀργίσθητε μὲν
[12, 35]	τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν	πόλεων	ἢ δικαίως. Εἰ γὰρ δὴ
[12, 96]	τοὺς δὲ ἀπὸ τέκνων καὶ	γονέων	καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν
[12, 77]	αὑτὸν κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων,	ὀνειδίζων	δὲ τοῖς τῆς πολιτείας μετέχουσιν,
[12, 77]	ἐν τῇ βουλῇ ἀπολογούμενος ἔλεγεν,	ὀνειδίζων	μὲν τοῖς φεύγουσιν, ὅτι δι'
[12, 64]	συνόντας τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν	ἀγαθῶν	αἰτίου ἀλλ' οὐ μεγάλων κακῶν
[12, 93]	ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε οὐ τῶν	ἀγαθῶν	κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ
[12, 58]	ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν πόλιν, ἀλλ'	ἐλθὼν	εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς στρατεύεσθαι,
[12, 52]	ἀγαθὸν πρὸς τοὺς ἐπὶ Φυλῇ,	ἐλθὼν	μετὰ τῶν συναρχόντων εἰς Σαλαμῖνα
[12, 10]	λαβὼν τὸ τάλαντόν με σώσειν,	εἰσελθὼν	εἰς τὸ δωμάτιον τὴν κιβωτὸν
[12, 13]	ἀκολουθεῖν εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ	προσελθὼν	σιγᾶν μοι παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν,
[12, 98]	ἐπὶ ξένης μικρῶν ἂν ἕνεκα	συμβολαίων	ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ
[12, 74]	ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν	Αθηναίων	εἰδείη τοὺς τὰ ὅμοια πράττοντας
[12, 20]	δ' οὐδένα κεκτημένους, πολλοὺς δ'	Αθηναίων	ἐκ τῶν πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων
[12, 2]	πολλῆς ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ τῶν	ἰδίων	ἢ ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὀργίζεσθαι.
[12, 97]	πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες τῶν	ἐπιτηδείων,	οἱ μὲν ἐν πολεμίᾳ τῇ
[12, 18]	τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν	οἰκιῶν	οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ
[12, 48]	βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ τῶν	εἰσαγγελιῶν	ἁπασῶν, ὅτι ψευδεῖς εἶεν, καὶ
[12, 95]	ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ τῶν	πολεμίων	ἀλλ' ὑπὸ τούτων εἰρήνης οὔσης
[12, 39]	αὐτὸν ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους τῶν	πολεμίων	ἀπέκτειναν ὅσους τῶν πολιτῶν, ἢ
[12, 70]	ὧν οὐδεὶς πώποτε οὔτε τῶν	πολεμίων	ἐμνήσθη οὔτε τῶν πολιτῶν ἤλπισε,
[12, 69]	οἱ μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι τῶν	πολεμίων	ἕνεκα τἀπόρρητα ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ'
[12, 40]	κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ γὰρ ὅπλα τῶν	πολεμίων	ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο,
[12, 20]	πολλοὺς δ' Αθηναίων ἐκ τῶν	πολεμίων	λυσαμένους· τοιούτων ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως
[12, 44]	ἦσαν· οὕτως οὐχ ὑπὸ τῶν	πολεμίων	μόνον ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων
[12, 38]	εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς τῶν	πολεμίων	ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες, πόλεις πολεμίας
[12, 71]	Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν	πολεμίων	στρατόπεδον. ~Τότε δὲ τούτων ὑπαρχόντων,
[12, 79]	μαχομένους μὲν> κρείττους εἶναι τῶν	πολεμίων,	ψηφιζομένους δὲ ἥττους τῶν ἐχθρῶν.
[12, 63]	ἄξιοι γεγενῆσθαι· ὁ μὲν γὰρ	Λακεδαιμονίων	ἀκόντων ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος δὲ
[12, 70]	ὑμᾶς ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ	Λακεδαιμονίων	ἀναγκαζόμενος, ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος,
[12, 77]	δι' αὑτὸν κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων	Λακεδαιμονίων,	ὀνειδίζων δὲ τοῖς τῆς πολιτείας
[12, 40]	ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ	Λακεδαιμονίων	προσταττόντων περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι ἑαυτοῖς
[12, 16]	αὐλείῳ θύρᾳ τὴν φυλακὴν ποιουμένων·	τριῶν	δὲ θυρῶν οὐσῶν, ἃς ἔδει
[12, 18]	ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς,	τριῶν	ἡμῖν οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν
[12, 99]	μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ τε τῶν	νεωρίων,	ἃ καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ τῶν
[12, 42]	ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν	τετρακοσίων	ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν καθιστὰς
[12, 65]	πείσας ὑμᾶς τὴν ἐπὶ τῶν	τετρακοσίων	πολιτείαν ἑλέσθαι. Καὶ ὁ μὲν
[12, 2]	τῶν ἰδίων ἢ ὑπὲρ τῶν	δημοσίων	ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ
[12, 18]	προὔθεντο αὐτόν. Καὶ πολλῶν ὄντων	ἱματίων	αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν
[12, 96]	ἀναμνήσθητε δὲ καὶ τῶν ἄλλων	κακῶν	ἃ πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν, οἳ
[12, 85]	ἂν βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων	κακῶν	αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ
[12, 64]	ἀγαθῶν αἰτίου ἀλλ' οὐ μεγάλων	κακῶν	γεγενημένου. ~Ὃς πρῶτον μὲν τῆς
[12, 45]	καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν παρόντων	κακῶν	ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν μελλόντων
[12, 78]	εἰληφώς. ~Καὶ τοσούτων καὶ ἑτέρων	κακῶν	καὶ αἰσχρῶν καὶ πάλαι καὶ
[12, 16]	ἄστυ, πευσόμενον περὶ τοῦ ἀδελφοῦ·	ἥκων	δὲ ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης αὐτὸν
[12, 96]	ἀπὸ τέκνων καὶ γονέων καὶ	γυναικῶν	ἀφέλκοντες φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι
[12, 5]	ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι τῶν	ἀδίκων	καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ
[12, 36]	εἰ τοὺς μὲν στρατηγούς, οἳ	ἐνίκων	ναυμαχοῦντες, ὅτε διὰ χειμῶνα οὐχ
[12, 6]	ἐν τοῖς τριάκοντα περὶ τῶν	μετοίκων,	ὡς εἶέν τινες τῇ πολιτείᾳ
[12, 65]	ὢν ταὔτ' ἔπραττεν, αὐτὸς δὲ	δοκῶν	εὐνούστατος εἶναι τοῖς πράγμασι στρατηγὸς
[12, 27]	αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ λέγει	φάσκων	ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ
[12, 34]	ποτ' ἐποίησας συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν	φάσκων	ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε δή, τί
[12, 68]	σώσειν τὴν πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε,	φάσκων	πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα καὶ πολλοῦ
[12, 20]	χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν ἕτεροι	μεγάλων	ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες, οὐ τούτων
[12, 78]	καὶ νεωστὶ καὶ μικρῶν καὶ	μεγάλων	αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους
[12, 64]	πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίου ἀλλ' οὐ	μεγάλων	κακῶν γεγενημένου. ~Ὃς πρῶτον μὲν
[12, 97]	τὸν Πειραιᾶ. Πολλῶν δὲ καὶ	μεγάλων	κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι
[12, 68]	ὅμηρα δοὺς μήτε τὰ τείχη	καθελὼν	μήτε τὰς ναῦς παραδούς· ταῦτα
[12, 18]	εἰς τὴν ταφήν, ἀλλὰ τῶν	φίλων	ὁ μὲν ἱμάτιον, ὁ δὲ
[12, 81]	δὴ Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου	φίλων,	οἷς τὰς ἀπολογίας ἀνοίσει καὶ
[12, 4]	ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν	ἄλλων	ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ' οἱ τριάκοντα
[12, 48]	καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν,	ἄλλων	δὲ πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν
[12, 89]	ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν	ἄλλων	Ελλήνων πλεῖστα εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν,
[12, 7]	πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ τι τῶν	ἄλλων	εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ τὰς
[12, 96]	ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν,
[12, 58]	εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς στρατεύεσθαι,	διαβάλλων	ὅτι Βοιωτῶν ἡ πόλις ἔσται,
[12, 64]	ἐκείνῳ συνόντας τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ	πολλῶν	ἀγαθῶν αἰτίου ἀλλ' οὐ μεγάλων
[12, 21]	ὄντας ἀτίμους {τῆς πόλεως} κατέστησαν,	πολλῶν	δὲ θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν.
[12, 97]	μένων ἤλθετε εἰς τὸν Πειραιᾶ.	Πολλῶν	δὲ καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων
[12, 97]	οἱ δ' ἐν ξένῃ γῇ,	πολλῶν	ἐναντιου μένων ἤλθετε εἰς τὸν
[12, 69]	Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια, ἀντιλεγόντων δὲ	πολλῶν	Θηραμένει, εἰδότες δὲ ὅτι οἱ
[12, 48]	μὲν οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων δὲ	πολλῶν.	Καίτοι εἴπερ ἦν ἀνὴρ ἀγαθός,
[12, 99]	οὐδὲ δυοῖν ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ	πολλῶν.	ὅμως δὲ τῆς ἐμῆς προθυμίας
[12, 95]	~Καὶ πρὸς ὑμᾶς μὲν ἔτι	πολλῶν	ὄντων εἰπεῖν τοσαῦτα λέγω. Ὅσοι
[12, 18]	κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν. Καὶ	πολλῶν	ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν
[12, 44]	ὅπως μήτ' ἀγαθὸν μηδὲν ψηφιεῖσθε	πολλῶν	τε ἐνδεεῖς ἔσεσθε. ~Τοῦτο γὰρ
[12, 95]	Πειραιῶς ἐστε, πρῶτον μὲν τῶν	ὅπλων	ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς μάχας ἐν
[12, 65]	ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ τῶν	προβούλων	ὢν ταὔτ' ἔπραττεν, αὐτὸς δὲ
[12, 25]	ὅτε οἱ λόγοι ἐγίγνοντο περὶ	ἡμῶν;	Ἦν. Πότερον συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν
[12, 100]	ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ' αὐτοὺς	ἡμῶν	τε ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι
[12, 5]	τοιαῦτα λέγοντες οὐ τοιαῦτα ποιεῖν	ἐτόλμων,	ὡς ἐγὼ περὶ τῶν ἐμαυτοῦ
[12, 62]	διὰ βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι δ'	ὑμῶν	ἀκοῦσαι ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ καὶ
[12, 51]	πρὸς ἀλλήλους διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ	ὑμῶν	ἀλλ' ὑπὲρ ἑαυτῶν γιγνομένας, ὁπότεροι
[12, 78]	φίλους ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ	ὑμῶν	ἀποθανόντος Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ τῆς
[12, 94]	καθ' ὅσον δύνασθε, καὶ ὑπὲρ	ὑμῶν	αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ
[12, 91]	Ὥστε συμβουλεύω μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους	ὑμῶν	αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε κρύβδην
[12, 40]	τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα περ	ὑμῶν	ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον
[12, 66]	ἐκείνους φθόνον καὶ τὸ παρ'	ὑμῶν	δέος μετέσχε τῶν Αριστοκράτους ἔργων.
[12, 30]	τὰς ὑμετέρας ζήτησιν ποιούμενοι ἢ	ὑμῶν	ἢ τῶν ὑμετέρων τινός. ~Καίτοι
[12, 84]	τῆς τούτου πονηρίας· τοσοῦτον ἢ	ὑμῶν	καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν
[12, 26]	ὅτε μὲν τὸ πλῆθος ἦν	ὑμῶν	κύριον τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας,
[12, 98]	σωτήρια γίγνεται· οἱ δὲ παῖδες	ὑμῶν,	ὅσοι μὲν ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ
[12, 86]	ἄξια ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ	ὑμῶν	οὐδεὶς αὐτῶν οὐδὲ τὰ δίκαια
[12, 61]	ἐγώ τε γὰρ δέομαι ἀναπαύσασθαι,	ὑμῶν	τ' ἐνίοις ἥδιον ὡς πλείστων
[12, 36]	αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας ὑφ'	ὑμῶν	ταῖς ἐσχάταις ζημίαις κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ
[12, 35]	σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ	ὑμῶν	τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ
[12, 50]	ἔχοι εἰπεῖν ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ	ὑμῶν	τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται. ὅπως
[12, 78]	παρόντων καταφρονῶν, τῶν δὲ ἀπόντων	ἐπιθυμῶν,	καὶ τῷ καλλίστῳ ὀνόματι χρώμενος
[12, 97]	ἐν ξένῃ γῇ, πολλῶν ἐναντιου	μένων	ἤλθετε εἰς τὸν Πειραιᾶ. Πολλῶν
[12, 37]	οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου τῶν	πεπραγμένων	δὶς ἀποθανόντες δίκην δοῦναι δύναιντ'
[12, 85]	ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι τῶν τε>	πεπραγμένων	καὶ τοῦ λοιποῦ ποιεῖν ὅ
[12, 77]	πολιτείας μετέχουσιν, ὅτι πάντων τῶν	πεπραγμένων	τοῖς εἰρημένοις τρόποις ὑπ' ἐμοῦ
[12, 28]	μοι δοκεῖ πρόφασις εἶναι τῶν	γεγενημένων	εἰς τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν
[12, 3]	πράξας νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν	γεγενημένων	τούτου κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις εἰς
[12, 33]	ἃ ἴσασι γεγενημένα τῶν τότε	λεγομένων	τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ μάρτυρας περὶ
[12, 59]	ὄντων εἴτε καὶ αὐτῶν οὐ	βουλομένων,	ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο, ἵνα ἔχοι
[12, 31]	ὥστε μηδ' ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν	βουλομένων	οἷόν τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν
[12, 81]	καὶ δικαστὴς αὑτὸς ἦν τῶν	κρινομένων,	ἡμεῖς δὲ νυνὶ εἰς κατηγορίαν
[12, 56]	Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ τῶν ἀδίκως	ἀπολλυμένων	ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες αὐτοὺς
[12, 16]	τῇ αὐλείῳ θύρᾳ τὴν φυλακὴν	ποιουμένων·	τριῶν δὲ θυρῶν οὐσῶν, ἃς
[12, 52]	ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν	ἀδικουμένων	ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἂν ἦν
[12, 43]	ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ τῶν	καλουμένων	ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν τῶν πολιτῶν
[12, 35]	καὶ τῶν ἀστῶν καὶ τῶν	ξένων	ἥκουσιν εἰσόμενοι τίνα γνώμην περὶ
[12, 89]	σωθῆναι· ὅτι δὲ τῶν ἄλλων	Ελλήνων	πλεῖστα εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ
[12, 36]	τῇ τῶν τεθνεώτων ἀρετῇ παρ'	ἐκείνων	δίκην λαβεῖν, τούτους δέ, οἳ
[12, 17]	δὲ παρήγγειλαν οἱ τριάκοντα τοὐπ'	ἐκείνων	εἰθισμένον παράγγελμα, πίνειν κώνειον, πρὶν
[12, 16]	ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει με	ἐκείνων	ἐπὶ τῇ αὐλείῳ θύρᾳ τὴν
[12, 55]	Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ καὶ τῇ	ἐκείνων	ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ εἰς τὴν
[12, 71]	γενέσθαι, ἕως ὁ λεγόμενος ὑπ'	ἐκείνων	καιρὸς ἐπιμελῶς ὑπ' αὐτοῦ ἐτηρήθη,
[12, 77]	αὐτοῖς ἔργῳ δεδωκὼς καὶ παρ'	ἐκείνων	ὅρκους εἰληφώς. ~Καὶ τοσούτων καὶ
[12, 96]	βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ ἀπὸ	τέκνων	καὶ γονέων καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες
[12, 78]	ὑμᾶς κατεδουλώσατο, τῶν μὲν παρόντων	καταφρονῶν,	τῶν δὲ ἀπόντων ἐπιθυμῶν, καὶ
[12, 97]	Πειραιᾶ. Πολλῶν δὲ καὶ μεγάλων	κινδύνων	ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς
[12, 13]	μοι παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν, ὡς	ἥξων	ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι Θέογνιν
[12, 5]	ἐγὼ περὶ τῶν ἐμαυτοῦ πρῶτον	εἰπὼν	καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι
[12, 34]	δὲ τί ἄν ποτ' ἐποίησας	συνειπών,	ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον.
[12, 27]	εἰκὸς ἦν προσταχθῆναι ἢ ὅστις	ἀντειπών	γε ἐτύγχανε καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος;
[12, 26]	Εἶθ' ὅ μέν, ὡς φῄς,	ἀντειπὼν	οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι,
[12, 42]	καθιστὰς ἔφευγεν ἐξ Ελλησπόντου τριήραρχος	καταλιπὼν	τὴν ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους καὶ
[12, 94]	ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες δὲ ὅτι μετ'	ἀνδρῶν	νῦν ἀρίστων πολιτεύεσθε καὶ τοῖς
[12, 37]	τι δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν τοιούτων	ἀνδρῶν,	οἳ οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου
[12, 99]	ἐμῆς προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν	ἱερῶν,	ἃ οὗτοι τὰ μὲν ἀπέδοντο
[12, 59]	τούτων τυχεῖν, εἴτε καὶ τῶν	ἱερῶν	ἐμποδὼν ὄντων εἴτε καὶ αὐτῶν
[12, 96]	ἀγορᾶς τοὺς δ' ἐκ τῶν	ἱερῶν	συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ
[12, 57]	τριάκοντα ἀδίκως· οὐ γὰρ δὴ	ἑτέρων	ἔργων αἰτίαν λαβόντες ἐκ τῆς
[12, 78]	ὅρκους εἰληφώς. ~Καὶ τοσούτων καὶ	ἑτέρων	κακῶν καὶ αἰσχρῶν καὶ πάλαι
[12, 84]	δοκεῖ τολμῆσαι, ὅστις νυνὶ οὐχ	ἑτέρων	ὄντων τῶν δικαστῶν ἀλλ' αὐτῶν
[12, 85]	ἂν ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν μὴ	ἑτέρων	συμπραττόντων οὔτ' ἂν νῦν ἐπεχείρησαν
[12, 42]	τὴν ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους καὶ	ἑτέρων,	ὧν τὰ ὀνόματα οὐδὲν δέομαι
[12, 19]	ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν	ἡμετέρων,	ἔχοντες δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον
[12, 5]	πρῶτον εἰπὼν καὶ περὶ τῶν	ὑμετέρων	ἀναμνῆσαι πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ καὶ
[12, 30]	ποιούμενοι ἢ ὑμῶν ἢ τῶν	ὑμετέρων	τινός. ~Καίτοι εἰ χρὴ τοῖς
[12, 47]	αὐτῶν, καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν	σφετέρων	ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον, καὶ
[12, 85]	καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν	ἀμφοτέρων	ἄξιον ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ'
[12, 31]	εἶχεν, ὥστε μηδ' ὑπὸ τῶν	ἐχθρῶν	βουλομένων οἷόν τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι.
[12, 60]	οἷς ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ τῶν	ἐχθρῶν	δίκην λαβόντες, ὅτι καὶ ἐκείνοις
[12, 79]	πολεμίων, ψηφιζομένους δὲ ἥττους τῶν	ἐχθρῶν.	~Μηδ' ὧν φασι μέλλειν πράξειν
[12, 88]	πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν	ἐχθρῶν	τιμωρίας. Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ
[12, 43]	ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ τῶν καλουμένων	ἑταίρων,	συναγωγεῖς μὲν τῶν πολιτῶν ἄρχοντες
[12, 98]	ὑβρίζοντο, οἱ δ' ἐπὶ ξένης	μικρῶν	ἂν ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ
[12, 78]	καὶ πάλαι καὶ νεωστὶ καὶ	μικρῶν	καὶ μεγάλων αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν
[12, 23]	ἀδικούμενος οὔτε εἰς τὴν πόλιν	ὁρῶν	ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ παρανομία
[12, 100]	αὐτῶν τὰς τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι	κατηγορῶν.	Ἀκηκόατε, ἑωράκατε, πεπόνθατε, ἔχετε· δικάζετε.
[12, 67]	καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας αὑτῷ	κατηγορῶν	ἀπέκτεινεν, εἰς τοσοῦτον δὲ κακίας
[12, 46]	οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν τῶν	ἐφόρων	ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι, οὐ
[12, 16]	τὴν φυλακὴν ποιουμένων· τριῶν δὲ	θυρῶν	οὐσῶν, ἃς ἔδει με διελθεῖν,
[12, 94]	πόλεως βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες δὲ τῶν	ἐπικούρων,	οὓς οὗτοι φύλακας τῆς σφετέρας
[12, 48]	ὑμεῖς ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν	μαρτύρων	ἀκηκόατε. Τὸ δὲ τελευταῖον εἰς
[12, 78]	τοσούτων καὶ ἑτέρων κακῶν καὶ	αἰσχρῶν	καὶ πάλαι καὶ νεωστὶ καὶ
[12, 76]	οὕτω γὰρ τὴν ὑμετέραν ἀσθένειαν	ἑώρων	καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο,
[12, 70]	εὖ εἰδὼς ὅτι, εἰ μὴ	πασῶν	τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ'
[12, 48]	μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν	ἁπασῶν,	ὅτι ψευδεῖς εἶεν, καὶ Βάτραχος
[12, 10]	τὸ δωμάτιον τὴν κιβωτὸν ἀνοίγνυμι.	Πείσων	δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται, καὶ ἰδὼν
[12, 13]	μεθ' αὑτῶν ἀκολουθεῖν εἰς Δαμνίππου.	~Πείσων	δὲ προσελθὼν σιγᾶν μοι παρεκελεύετο
[12, 6]	ἀναμνῆσαι πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ καὶ	Πείσων	ἔλεγον ἐν τοῖς τριάκοντα περὶ
[12, 16]	φυλακὴν ποιουμένων· τριῶν δὲ θυρῶν	οὐσῶν,	ἃς ἔδει με διελθεῖν, ἅπασαι
[12, 18]	δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν οἰκιῶν	οὐσῶν	οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον
[12, 93]	τοσοῦτον ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε οὐ	τῶν	ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο,
[12, 82]	παρανόμως βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν ἀξίαν	τῶν	ἀδικημάτων ὧν τὴν πόλιν ἠδικήκασι
[12, 52]	πόλεως ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ ὑπὲρ	τῶν	ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἂν
[12, 5]	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι	τῶν	ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν
[12, 56]	τῶν ἐν Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ	τῶν	ἀδίκως ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ
[12, 4]	τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ	τῶν	ἄλλων ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ' οἱ
[12, 89]	αὐτὸν ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι δὲ	τῶν	ἄλλων Ελλήνων πλεῖστα εἰς ὑμᾶς
[12, 7]	τῇ πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ τι	τῶν	ἄλλων εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ
[12, 96]	ὅτ' ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε δὲ καὶ	τῶν	ἄλλων κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπ'
[12, 66]	τὸ παρ' ὑμῶν δέος μετέσχε	τῶν	Αριστοκράτους ἔργων. ~Βουλόμενος δὲ τῷ
[12, 25]	Πολέμαρχον ἢ οὔ; Τὰ ὑπὸ	τῶν	ἀρχόντων προσταχθέντα δεδιὼς ἐποίουν. Ἦσθα
[12, 35]	~Καὶ μὲν δὴ πολλοὶ καὶ	τῶν	ἀστῶν καὶ τῶν ξένων ἥκουσιν
[12, 90]	πεπραγμένοις· εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε	τῶν	αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ τούτοις ὄντες,
[12, 58]	αἱρεθεὶς ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν	τῶν	αὐτῶν ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ
[12, 62]	ὅτι ἐκείνῳ φίλος ἦν καὶ	τῶν	αὐτῶν ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ'
[12, 41]	αὐτοῦ, πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι	τῶν	αὐτῶν ἐστιν αὐτούς τε πάντα
[12, 85]	νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ	τῶν	αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ οὐ
[12, 54]	εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως ἂν ὑπὸ	τῶν	αὐτῶν τούς τε τριάκοντα μισεῖσθαι
[12, 28]	ἱκανή μοι δοκεῖ πρόφασις εἶναι	τῶν	γεγενημένων εἰς τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν
[12, 3]	πράγματα πράξας νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ	τῶν	γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις
[12, 75]	μὴ ποιήσεθ' ἃ Θηραμένης κελεύει.	~Τῶν	δ' ἐν τῇ ἐκκλησία ὅσοι
[12, 78]	κατεδουλώσατο, τῶν μὲν παρόντων καταφρονῶν,	τῶν	δὲ ἀπόντων ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ
[12, 2]	ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἢ ὑπὲρ	τῶν	δημοσίων ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ μὲν οὖν,
[12, 53]	ταραχαὶ γεγενημέναι ἦσαν καὶ περὶ	τῶν	διαλλαγῶν οἱ λόγοι ἐγίγνοντο, πολλὰς
[12, 84]	ὅστις νυνὶ οὐχ ἑτέρων ὄντων	τῶν	δικαστῶν ἀλλ' αὐτῶν τῶν κακῶς
[12, 48]	τῇ βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ	τῶν	εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν, ὅτι ψευδεῖς εἶεν,
[12, 94]	ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν καὶ ὑπὲρ	τῶν	ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν
[12, 70]	εἰδὼς ὅτι, εἰ μὴ πασῶν	τῶν	ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ
[12, 5]	ποιεῖν ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ περὶ	τῶν	ἐμαυτοῦ πρῶτον εἰπὼν καὶ περὶ
[12, 56]	φανερῶς ἐπεδείξαντο ὅτι οὐχ ὑπὲρ	τῶν	ἐν Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ τῶν
[12, 98]	ἂν ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ	τῶν	ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ γὰρ οὐ τὰ
[12, 94]	τῆς πόλεως βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες δὲ	τῶν	ἐπικούρων, οὓς οὗτοι φύλακας τῆς
[12, 97]	καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες	τῶν	ἐπιτηδείων, οἱ μὲν ἐν πολεμίᾳ
[12, 82]	παθόντες δίκην τὴν ἀξίαν εἴησαν	τῶν	ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον εἰ αὐτοὺς
[12, 33]	τοῖς γιγνομένοις, ὥστε τούσδε ἐκ	τῶν	ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ ἐκ
[12, 46]	μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν	τῶν	ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι,
[12, 31]	βάσανον εἶχεν, ὥστε μηδ' ὑπὸ	τῶν	ἐχθρῶν βουλομένων οἷόν τ' εἶναι
[12, 60]	ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ	τῶν	ἐχθρῶν δίκην λαβόντες, ὅτι καὶ
[12, 79]	τῶν πολεμίων, ψηφιζομένους δὲ ἥττους	τῶν	ἐχθρῶν. ~Μηδ' ὧν φασι μέλλειν
[12, 88]	βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ	τῶν	ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ οὖν δεινὸν
[12, 19]	~Καὶ ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας	τῶν	ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ ἀργύριον καὶ
[12, 96]	ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ	τῶν	θεῶν τιμωρίας. ~Ὅσοι δὲ τὸν
[12, 2]	ἅπασι πολλῆς ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ	τῶν	ἰδίων ἢ ὑπὲρ τῶν δημοσίων
[12, 99]	τῆς ἐμῆς προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ	τῶν	ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ μὲν
[12, 59]	δὲ τούτων τυχεῖν, εἴτε καὶ	τῶν	ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων εἴτε καὶ
[12, 96]	τῆς ἀγορᾶς τοὺς δ' ἐκ	τῶν	ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς
[12, 84]	ὄντων τῶν δικαστῶν ἀλλ' αὐτῶν	τῶν	κακῶς πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς
[12, 43]	πέντε ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ	τῶν	καλουμένων ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν τῶν
[12, 81]	κατήγορος καὶ δικαστὴς αὑτὸς ἦν	τῶν	κρινομένων, ἡμεῖς δὲ νυνὶ εἰς
[12, 41]	~Πολλάκις οὖν ἐθαύμασα τῆς τόλμης	τῶν	λεγόντων ὑπὲρ αὐτοῦ, πλὴν ὅταν
[12, 33]	ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ ἐκ	τῶν	λόγων τὴν ψῆφον φέρειν, ἃ
[12, 68]	φίλους ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος δὲ καὶ	τῶν	μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν
[12, 45]	παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ	τῶν	μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν
[12, 88]	τιμωρίας. Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ	τῶν	μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι
[12, 48]	κάλει. καὶ ὑμεῖς ἀνάβητε. Μάρτυρες.	~Τῶν	μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε. Τὸ δὲ
[12, 78]	δημοκρατίᾳ· δὶς γὰρ ὑμᾶς κατεδουλώσατο,	τῶν	μὲν παρόντων καταφρονῶν, τῶν δὲ
[12, 6]	ἔλεγον ἐν τοῖς τριάκοντα περὶ	τῶν	μετοίκων, ὡς εἶέν τινες τῇ
[12, 99]	ἣν μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ τε	τῶν	νεωρίων, ἃ καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ
[12, 35]	πολλοὶ καὶ τῶν ἀστῶν καὶ	τῶν	ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι τίνα γνώμην
[12, 93]	κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ	τῶν	ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο εἶναι.
[12, 95]	ἐκ Πειραιῶς ἐστε, πρῶτον μὲν	τῶν	ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς μάχας
[12, 9]	ἀνθρώπους νομίζει, ὅμως δ' ἐκ	τῶν	παρόντων ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον εἶναι
[12, 45]	πραττόντων δυνήσονται· καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο	τῶν	παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ
[12, 76]	ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα δ' ἐκ	τῶν	παρόντων· οὕτω γὰρ τὴν ὑμετέραν
[12, 37]	οἳ οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου	τῶν	πεπραγμένων δὶς ἀποθανόντες δίκην δοῦναι
[12, 77]	τῆς πολιτείας μετέχουσιν, ὅτι πάντων	τῶν	πεπραγμένων τοῖς εἰρημένοις τρόποις ὑπ'
[12, 95]	τῇ ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ	τῶν	πολεμίων ἀλλ' ὑπὸ τούτων εἰρήνης
[12, 39]	κελεύετε αὐτὸν ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους	τῶν	πολεμίων ἀπέκτειναν ὅσους τῶν πολιτῶν,
[12, 70]	περὶ ὧν οὐδεὶς πώποτε οὔτε	τῶν	πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε τῶν πολιτῶν
[12, 69]	ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι	τῶν	πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα ποιοῦνται, ἐκεῖνος
[12, 40]	ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ γὰρ ὅπλα	τῶν	πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν
[12, 20]	κεκτημένους, πολλοὺς δ' Αθηναίων ἐκ	τῶν	πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων ἠξίωσαν οὐχ
[12, 44]	κύριοι ἦσαν· οὕτως οὐχ ὑπὸ	τῶν	πολεμίων μόνον ἀλλὰ καὶ ὑπὸ
[12, 38]	ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς πολλὰς	τῶν	πολεμίων ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες, πόλεις
[12, 71]	ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ τὸ	τῶν	πολεμίων στρατόπεδον. ~Τότε δὲ τούτων
[12, 79]	μηδὲ μαχομένους μὲν> κρείττους εἶναι	τῶν	πολεμίων, ψηφιζομένους δὲ ἥττους τῶν
[12, 95]	παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ ὑμᾶς ἐκ	τῶν	πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν ὀργίσθητε
[12, 35]	ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ	τῶν	πόλεων ἢ δικαίως. Εἰ γὰρ
[12, 36]	ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς	τῶν	πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα
[12, 52]	εἰς Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους	τῶν	πολιτῶν ἀπήγαγεν εἰς τὸ δεσμωτήριον,
[12, 43]	τῶν καλουμένων ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν	τῶν	πολιτῶν ἄρχοντες δὲ τῶν συνωμοτῶν,
[12, 48]	πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα ἐπὶ τῇ	τῶν	πολιτῶν βλάβῃ. ~Καὶ μὲν δή,
[12, 21]	ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς μὲν	τῶν	πολιτῶν εἰς τοὺς πολεμίους ἐξήλασαν,
[12, 39]	τοσούτους τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν ὅσους	τῶν	πολιτῶν, ἢ ναῦς ὅπου τοσαύτας
[12, 70]	οὔτε τῶν πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε	τῶν	πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθ' ὑμᾶς ἔπεισε
[12, 47]	οὐκ ἂν ἐπὶ μὲν τοῖς	τῶν	πολιτῶν κακοῖς πιστοὺς ἐνόμιζον, ἐπὶ
[12, 90]	δείξατε ἥντινα γνώμην ἔχετε περὶ	τῶν	πραγμάτων. Εἰ μὲν γὰρ τούτου
[12, 93]	οἴκους οὗτοι μὲν {ἂν} ἐκ	τῶν	πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ
[12, 65]	Καὶ ὁ μὲν πατὴρ αὐτοῦ	τῶν	προβούλων ὢν ταὔτ' ἔπραττεν, αὐτὸς
[12, 60]	ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ	τῶν	συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ
[12, 52]	τοὺς ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ	τῶν	συναρχόντων εἰς Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε
[12, 86]	αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ	τῶν	συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν, πότερον
[12, 43]	μὲν τῶν πολιτῶν ἄρχοντες δὲ	τῶν	συνωμοτῶν, ἐναντία δὲ τῷ ὑμετέρῳ
[12, 47]	ἂν αὐτῶν, καὶ τοὺς διδασκάλους	τῶν	σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον,
[12, 85]	ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι	τῶν	τε> πεπραγμένων καὶ τοῦ λοιποῦ
[12, 36]	θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι χρῆναι τῇ	τῶν	τεθνεώτων ἀρετῇ παρ' ἐκείνων δίκην
[12, 87]	συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν ἦν καὶ	τῶν	τεθνεώτων ἐπ' ἐκφορὰν ἐλθεῖν. ~Καίτοι
[12, 99]	νεωρίων, ἃ καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ	τῶν	τεθνεώτων, οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν
[12, 42]	ἐναντία ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ	τῶν	τετρακοσίων ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν
[12, 65]	ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς τὴν ἐπὶ	τῶν	τετρακοσίων πολιτείαν ἑλέσθαι. Καὶ ὁ
[12, 33]	ψῆφον φέρειν, ἃ ἴσασι γεγενημένα	τῶν	τότε λεγομένων τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ
[12, 79]	γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ Ερατοσθένους καὶ	τῶν	τούτου συναρχόντων δίκην λαβεῖν, μηδὲ
[12, 81]	βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους καὶ	τῶν	τούτου φίλων, οἷς τὰς ἀπολογίας
[12, 55]	φιλεῖσθαι. ~Τούτων τοίνυν Φείδων {ὁ	τῶν	τριάκοντα} γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς καὶ
[12, 89]	Καίτοι λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα	τῶν	τριάκοντα κακὰ εἴργασται, καὶ διὰ
[12, 0]	~Κατὰ Ερατοσθένους τοῦ γενομένου	τῶν	τριάκοντα, ὃν αὐτὸς εἶπε Λυσίας.
[12, 48]	τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ ὑπὸ	τῶν	τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα ἐπὶ
[12, 90]	ἕξετε λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ	τῶν	τριάκοντα προσταχθέντα ἐποιεῖτε· ~νυνὶ μὲν
[12, 29]	τριάκοντα λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ	τῶν	τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ μὲν
[12, 5]	ἐμαυτοῦ πρῶτον εἰπὼν καὶ περὶ	τῶν	ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι. ~Θέογνις γὰρ
[12, 30]	ζήτησιν ποιούμενοι ἢ ὑμῶν ἢ	τῶν	ὑμετέρων τινός. ~Καίτοι εἰ χρὴ
[12, 1]	ὥστε μήτ' ἂν ψευδόμενον δεινότερα	τῶν	ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ βουλόμενον
[12, 10]	καὶ ἰδὼν τὰ ἐνόντα καλεῖ	τῶν	ὑπηρετῶν δύο, καὶ τὰ ἐν
[12, 2]	τοὺς φεύγοντας· νυνὶ δὲ παρὰ	τῶν	φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν
[12, 18]	ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν, ἀλλὰ	τῶν	φίλων ὁ μὲν ἱμάτιον, ὁ
[12, 19]	εἰς τὴν οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ	τῶν	ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ κατὰ
[12, 90]	ἥντινα γνώμην ἔχετε περὶ τῶν	πραγμάτων.	Εἰ μὲν γὰρ τούτου καταψηφιεῖσθε,
[12, 93]	οὗτοι μὲν {ἂν} ἐκ τῶν	πραγμάτων	μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ διὰ
[12, 20]	ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν ἕτεροι μεγάλων	ἀδικημάτων	ὀργὴν ἔχοντες, οὐ τούτων ἀξίους
[12, 82]	βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν ἀξίαν τῶν	ἀδικημάτων	ὧν τὴν πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε.
[12, 14]	σὴν οἰκίαν, ἀδικῶ δ' οὐδέν,	χρημάτων	δ' ἕνεκα ἀπόλλυμαι. σὺ οὖν
[12, 7]	τοὺς ἄλλους ἀπολογία, ὡς οὐ	χρημάτων	ἕνεκα ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ συμφέροντα
[12, 6]	πένεσθαι τὴν δ' ἀρχὴν δεῖσθαι	χρημάτων.	~Καὶ τοὺς ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς
[12, 47]	καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων	ἁμαρτημάτων	σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον, καὶ τοὺς
[12, 78]	καὶ τῷ καλλίστῳ ὀνόματι χρώμενος	δεινοτάτων	ἔργων διδάσκαλος καταστάς. ~Περὶ μὲν
[12, 94]	ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι ὑπὸ τούτων	πονηροτάτων	ὄντων ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες δὲ ὅτι
[12, 62]	Θηραμένους ὡς ἂν δύνωμαι διὰ	βραχυτάτων	διδάξω. Δέομαι δ' ὑμῶν ἀκοῦσαι
[12, 10]	ἰδὼν τὰ ἐνόντα καλεῖ τῶν	ὑπηρετῶν	δύο, καὶ τὰ ἐν τῇ
[12, 23]	ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως	ἐξυπηρετῶν.	~Ἀναβιβασάμενος δ' αὐτὸν βούλομαι ἐρέσθαι,
[12, 36]	κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν	πολιτῶν	ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ
[12, 52]	Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν	πολιτῶν	ἀπήγαγεν εἰς τὸ δεσμωτήριον, καὶ
[12, 43]	καλουμένων ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν τῶν	πολιτῶν	ἄρχοντες δὲ τῶν συνωμοτῶν, ἐναντία
[12, 48]	εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα ἐπὶ τῇ τῶν	πολιτῶν	βλάβῃ. ~Καὶ μὲν δή, ὦ
[12, 21]	~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς μὲν τῶν	πολιτῶν	εἰς τοὺς πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς
[12, 39]	τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν ὅσους τῶν	πολιτῶν,	ἢ ναῦς ὅπου τοσαύτας ἕσας
[12, 70]	τῶν πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε τῶν	πολιτῶν	ἤλπισε, ταῦθ' ὑμᾶς ἔπεισε πρᾶξαι,
[12, 47]	ἂν ἐπὶ μὲν τοῖς τῶν	πολιτῶν	κακοῖς πιστοὺς ἐνόμιζον, ἐπὶ δὲ
[12, 44]	μόνον ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων	πολιτῶν	ὄντων ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ' ἀγαθὸν
[12, 97]	Πολλῶν δὲ καὶ μεγάλων κινδύνων	ὑπαρξάντων	ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς μὲν
[12, 26]	δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε	πάντων,	ἀντέλεγες μὲν ἵνα σώσειας, συνελάμβανες
[12, 77]	τοῖς τῆς πολιτείας μετέχουσιν, ὅτι	πάντων	τῶν πεπραγμένων τοῖς εἰρημένοις τρόποις
[12, 52]	δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ ψήφῳ αὐτῶν	ἁπάντων	θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ εἰς
[12, 95]	πρὸς ὑμᾶς μὲν ἔτι πολλῶν	ὄντων	εἰπεῖν τοσαῦτα λέγω. Ὅσοι δ'
[12, 59]	εἴτε καὶ τῶν ἱερῶν ἐμποδὼν	ὄντων	εἴτε καὶ αὐτῶν οὐ βουλομένων,
[12, 44]	ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων πολιτῶν	ὄντων	ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ' ἀγαθὸν μηδὲν
[12, 94]	μὲν ὅτι ὑπὸ τούτων πονηροτάτων	ὄντων	ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες δὲ ὅτι μετ'
[12, 18]	μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν. Καὶ πολλῶν	ὄντων	ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν εἰς
[12, 84]	τολμῆσαι, ὅστις νυνὶ οὐχ ἑτέρων	ὄντων	τῶν δικαστῶν ἀλλ' αὐτῶν τῶν
[12, 41]	οὖν ἐθαύμασα τῆς τόλμης τῶν	λεγόντων	ὑπὲρ αὐτοῦ, πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ
[12, 69]	τῆς ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια,	ἀντιλεγόντων	δὲ πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες δὲ
[12, 2]	φεύγοντας· νυνὶ δὲ παρὰ τῶν	φευγόντων	χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν αὐτοῖς
[12, 77]	ὅτι δι' αὑτὸν κατέλθοιεν, οὐδὲν	φροντιζόντων	Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων δὲ τοῖς τῆς
[12, 63]	γεγενῆσθαι· ὁ μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων	ἀκόντων	ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος δὲ τοὺς
[12, 45]	κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν	μελλόντων	οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν τῶν
[12, 78]	μὲν παρόντων καταφρονῶν, τῶν δὲ	ἀπόντων	ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ καλλίστῳ ὀνόματι
[12, 9]	νομίζει, ὅμως δ' ἐκ τῶν	παρόντων	ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν
[12, 45]	δυνήσονται· καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν	παρόντων	κακῶν ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν
[12, 78]	γὰρ ὑμᾶς κατεδουλώσατο, τῶν μὲν	παρόντων	καταφρονῶν, τῶν δὲ ἀπόντων ἐπιθυμῶν,
[12, 76]	κελεύοιεν, δέκα δ' ἐκ τῶν	παρόντων·	οὕτω γὰρ τὴν ὑμετέραν ἀσθένειαν
[12, 98]	ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν	ἐπικουρησόντων.	~Ἀλλὰ γὰρ οὐ τὰ μέλλοντα
[12, 45]	τε ἔσονται περιγενέσθαι, κακῶς δὲ	πραττόντων	δυνήσονται· καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν
[12, 85]	ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν μὴ ἑτέρων	συμπραττόντων	οὔτ' ἂν νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν
[12, 40]	ὅτι οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων	προσταττόντων	περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι ἑαυτοῖς τὴν
[12, 25]	ἢ οὔ; Τὰ ὑπὸ τῶν	ἀρχόντων	προσταχθέντα δεδιὼς ἐποίουν. Ἦσθα δ'
[12, 79]	παρὰ Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου	συναρχόντων	δίκην λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους μὲν>
[12, 52]	ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ τῶν	συναρχόντων	εἰς Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους
[12, 72]	πολεμίων στρατόπεδον. ~Τότε δὲ τούτων	ὑπαρχόντων,	καὶ παρόντος Λυσάνδρου καὶ Φιλοχάρους
[12, 1]	μήτ' ἂν ψευδόμενον δεινότερα τῶν	ὑπαρχόντων	κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν
[12, 86]	λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν	συνερούντων	αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν, πότερον ὡς
[12, 84]	δικαστῶν ἀλλ' αὐτῶν τῶν κακῶς	πεπονθότων,	ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς αὐτοὺς τοὺς
[12, 43]	τῶν πολιτῶν ἄρχοντες δὲ τῶν	συνωμοτῶν,	ἐναντία δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει
[12, 35]	μὲν δὴ πολλοὶ καὶ τῶν	ἀστῶν	καὶ τῶν ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι
[12, 84]	νυνὶ οὐχ ἑτέρων ὄντων τῶν	δικαστῶν	ἀλλ' αὐτῶν τῶν κακῶς πεπονθότων,
[12, 68]	ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος δὲ καὶ τῶν	μεγίστων	ἀξιούμενος, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν
[12, 85]	τι ἂν βούλωνται, εἰ τοὺς	μεγίστων	κακῶν αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ
[12, 61]	ὑμῶν τ' ἐνίοις ἥδιον ὡς	πλείστων	τοὺς αὐτοὺς λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες.
[12, 94]	δὲ ὅτι μετ' ἀνδρῶν νῦν	ἀρίστων	πολιτεύεσθε καὶ τοῖς πολεμίοις μάχεσθε
[12, 3]	ἀρχῆς ὡς ἂν δύνωμαι δι'	ἐλαχίστων	διδάξαι. ~Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη
[12, 64]	εἴ τις ἐτύγχανεν ἐκείνῳ τἀναντία	πράττων·	νῦν δὲ ὁρῶ τάς τε
[12, 52]	τὸ δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ ψήφῳ	αὐτῶν	ἁπάντων θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ
[12, 90]	εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν	αὐτῶν	ἔργων ἐπιθυμηταὶ τούτοις ὄντες, καὶ
[12, 58]	ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν	αὐτῶν	ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ τῇ
[12, 62]	ἐκείνῳ φίλος ἦν καὶ τῶν	αὐτῶν	ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι σφόδρ' ἂν
[12, 41]	πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν	αὐτῶν	ἐστιν αὐτούς τε πάντα τὰ
[12, 38]	μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν	αὐτῶν	ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν
[12, 20]	μέρος τῆς οὐσίας ἐλέου παρ'	αὐτῶν	ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως εἰς ἡμᾶς
[12, 65]	εἶναι τοῖς πράγμασι στρατηγὸς ὑπ'	αὐτῶν	ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως μὲν ἐτιμᾶτο,
[12, 100]	ὅσοι μὲν ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε,	αὐτῶν	θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι δ'
[12, 83]	αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας	αὐτῶν,	ἱκανὴν ἂν τοῦ φόνου δίκην
[12, 84]	τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην παρ'	αὐτῶν	ἱκανὴν οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν,
[12, 47]	~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν	αὐτῶν,	καὶ τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων
[12, 94]	ὅσον δύνασθε, καὶ ὑπὲρ ὑμῶν	αὐτῶν	καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ Πειραιῶς
[12, 91]	συμβουλεύω μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους ὑμῶν	αὐτῶν	καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε κρύβδην τὴν
[12, 37]	γὰρ ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα παρ'	αὐτῶν	λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ
[12, 96]	ἄλλων κακῶν ἃ πεπόνθατε ὑπ'	αὐτῶν,	οἳ τοὺς μὲν ἐκ τῆς
[12, 85]	ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν μὴ ὑπὸ τῶν	αὐτῶν	οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ οὐ τούτοις
[12, 59]	ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων εἴτε καὶ	αὐτῶν	οὐ βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο,
[12, 86]	Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς	αὐτῶν	οὐδὲ τὰ δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν
[12, 33]	τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ μάρτυρας περὶ	αὐτῶν	οὐχ οἷόν τε παρασχέσθαι. Οὐ
[12, 100]	παρὰ τούτων δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ	αὐτῶν	τὰς τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν.
[12, 54]	ἡγούμενοι δικαίως ἂν ὑπὸ τῶν	αὐτῶν	τούς τε τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ
[12, 84]	ἑτέρων ὄντων τῶν δικαστῶν ἀλλ'	αὐτῶν	τῶν κακῶς πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος
[12, 50]	ἐναντιούμενος μηδὲν κακὸν παθεῖν ὑπ'	αὐτῶν.	Χρῆν δ' αὐτὸν ὑπὲρ τῆς
[12, 12]	ἐκέλευον βαδίζειν, ἐμὲ δὲ μεθ'	αὑτῶν	ἀκολουθεῖν εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ
[12, 19]	ἀφίκοντο καὶ τοῦ τρόπου τοῦ	αὑτῶν	ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ Πολεμάρχου
[12, 86]	ὡς καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν	αὑτῶν	ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς
[12, 96]	νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν	αὑτῶν	ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι τῆς παρὰ
[12, 58]	αὐτῇ γνώμῃ τοὺς μὲν κρείττους	αὑτῶν	δι' ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος
[12, 76]	ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων καὶ τὴν	αὑτῶν	δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον ᾔδεσαν
[12, 96]	γονέων καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες φονέας	αὑτῶν	ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ οὐδὲ ταφῆς
[12, 87]	ἄξιον ἰδεῖν, οἳ τούτοις μαρτυροῦντες	αὑτῶν	κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις
[12, 33]	τὴν πόλιν πάντα τἀγαθὰ περὶ	αὑτῶν	λέγειν. ~Τοῦτο μέντοι οὐ φεύγω,
[12, 51]	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀλλ' ὑπὲρ	ἑαυτῶν	γιγνομένας, ὁπότεροι τὰ πράγματα πράξουσι
[12, 40]	τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς	ἑαυτῶν	πατρίδος κατέσκαψαν; οἵτινες καὶ τὰ
[12, 31]	εἰ χρὴ τοῖς διὰ τὴν	ἑαυτῶν	σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν,
[12, 37]	ὅ τι δεῖ πολλὰ κατηγορεῖν	τοιούτων	ἀνδρῶν, οἳ οὐδ' ὑπὲρ ἑνὸς
[12, 20]	Αθηναίων ἐκ τῶν πολεμίων λυσαμένους·	τοιούτων	ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας ὥσπερ
[12, 77]	ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς αἴτιος γεγενημένος	τοιούτων	τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις αὐτοῖς ἔργῳ
[12, 78]	παρ' ἐκείνων ὅρκους εἰληφώς. ~Καὶ	τοσούτων	καὶ ἑτέρων κακῶν καὶ αἰσχρῶν
[12, 66]	δὲ ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι βουλόμενον	τούτων	ἀκροᾶσθαι, τότ' ἤδη διά τε
[12, 98]	ὅσοι μὲν ἐνθάδε ἦσαν, ὑπὸ	τούτων	ἂν ὑβρίζοντο, οἱ δ' ἐπὶ
[12, 20]	μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες, οὐ	τούτων	ἀξίους γε ὄντας τῇ πόλει,
[12, 91]	γνώμην ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω μὴ	τούτων	ἀποψηφισαμένους ὑμῶν αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ'
[12, 100]	φέροντας, ἡγουμένους, ὅσοι μὲν ἂν	τούτων	ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι,
[12, 92]	ἐκ Πειραιῶς, ἵνα τὰς ὑμῖν	τούτων	γεγενημένας συμφορὰς παραδείγματα ἔχοντες τὴν
[12, 7]	Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς δέκα συλλαβεῖν,	τούτων	δὲ δύο πένητας, ἵνα αὐτοῖς
[12, 100]	ἔσεσθαι, ὅσοι δ' ἂν παρὰ	τούτων	δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν τὰς
[12, 95]	ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀλλ' ὑπὸ	τούτων	εἰρήνης οὔσης ἀφῃρέθητε τὰ ὅπλα,
[12, 35]	ἥκουσιν εἰσόμενοι τίνα γνώμην περὶ	τούτων	ἕξετε. Ὧν οἱ μὲν ὑμέτεροι
[12, 86]	δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται καὶ τὰ	τούτων	ἔργα πολλοῦ ἄξια ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ'
[12, 98]	κατηγάγετε. ~Εἰ δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ	τούτων	ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν ἂν δείσαντες
[12, 84]	ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις βούλοιτο παρὰ	τούτων	λαμβάνειν; Πᾶν δ' ἄν μοι
[12, 42]	βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε. Καὶ	τούτων	μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι. Μάρτυρες. ~Τὸν
[12, 99]	βούλομαι λέγειν, τὰ πραχθέντα ὑπὸ	τούτων	οὐ δυνάμενος εἰπεῖν. Οὐδὲ γὰρ
[12, 92]	ἄστεώς ἐστε, σκέψασθε ὅτι ὑπὸ	τούτων	οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε, ὥστε ἀδελφοῖς
[12, 44]	πολεμίων μόνον ἀλλὰ καὶ ὑπὸ	τούτων	πολιτῶν ὄντων ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ'
[12, 86]	ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς	τούτων	πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ' ἂν αὐτοὺς
[12, 94]	τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι ὑπὸ	τούτων	πονηροτάτων ὄντων ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες δὲ
[12, 55]	καὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι.	~Τούτων	τοίνυν Φείδων {ὁ τῶν τριάκοντα}
[12, 98]	βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους διὰ τοὺς	τούτων	τρόπους ὠφέλησαν, ἃ καὶ τοῖς
[12, 59]	πείσειν μάλιστα. ~Οὐ δυνάμενος δὲ	τούτων	τυχεῖν, εἴτε καὶ τῶν ἱερῶν
[12, 74]	δέ, ὦ ἄνδρες δικασταί, (καὶ	τούτων	ὑμᾶς αὐτοὺς μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν
[12, 72]	τῶν πολεμίων στρατόπεδον. ~Τότε δὲ	τούτων	ὑπαρχόντων, καὶ παρόντος Λυσάνδρου καὶ
[12, 57]	ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ	τούτων.	~Ὥστε σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι
[12, 19]	τὴν οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ τῶν	ὤτων	ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ κατὰ τὸ
[12, 36]	ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι χρῆναι τῇ τῶν	τεθνεώτων	ἀρετῇ παρ' ἐκείνων δίκην λαβεῖν,
[12, 87]	αὐτοῦ δεινὸν ἦν καὶ τῶν	τεθνεώτων	ἐπ' ἐκφορὰν ἐλθεῖν. ~Καίτοι οὗτοι
[12, 88]	δεινὸν εἰ τῶν μὲν ἀδίκως	τεθνεώτων	οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ
[12, 99]	ἃ καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ τῶν	τεθνεώτων,	οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι
[12, 58]	ἔπειθεν αὐτοὺς στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι	Βοιωτῶν	ἡ πόλις ἔσται, καὶ ἄλλα
[12, 9]	ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα μὲν	ἠρώτων	εἰ βούλοιτό με σῶσαι χρήματα
[12, 38]	κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ	σφῶν	αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν,
[12, 60]	καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν	συμμάχων	ὁπόσους ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι
[12, 2]	ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι ὡς οὐκ	ἔχων	οἰκείας ἔχθρας καὶ συμφορὰς τοὺς