discours, paragraphes
[12, 74]	περὶ σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθ'	ἃ	Θηραμένης κελεύει. ~Τῶν δ' ἐν
[12, 33]	τῶν λόγων τὴν ψῆφον φέρειν,	ἃ	ἴσασι γεγενημένα τῶν τότε λεγομένων
[12, 99]	ἐποίουν, ὑπέρ τε τῶν νεωρίων,	ἃ	καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων,
[12, 98]	διὰ τοὺς τούτων τρόπους ὠφέλησαν,	ἃ	καὶ τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται·
[12, 99]	προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν ἱερῶν,	ἃ	οὗτοι τὰ μὲν ἀπέδοντο τὰ
[12, 96]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων κακῶν	ἃ	πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν, οἳ τοὺς
[12, 69]	πολίταις οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ'	ἃ	πρὸς τοὺς πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν,
[12, 68]	αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι	μέγα	καὶ πολλοῦ ἄξιον. Ὑπέσχετο δὲ
[12, 92]	ὑμετέραν γνώμην ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ	ὀλίγα	ἑκατέρους ἀναμνήσας καταβαίνειν, τούς τε
[12, 86]	λέγειν ἀπολογήσονται καὶ τὰ τούτων	ἔργα	πολλοῦ ἄξια ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ
[12, 33]	συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ σου τὰ	ἔργα	φανερὰ γεγένηται οὐχ ὡς ἀνιωμένου
[12, 97]	ἠλευθερώσατε, τοὺς δ' εἰς τὴν	πατρίδα	κατηγάγετε. ~Εἰ δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ
[12, 69]	πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε	αὐτῷπατρίδα	καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ
[12, 8]	εἰς τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ	ἀνδράποδα	ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα μὲν
[12, 19]	ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ	ἀνδράποδα	εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν τὰ
[12, 33]	κακὰ εἰργασμένοις τὴν πόλιν πάντα	τἀγαθὰ	περὶ αὑτῶν λέγειν. ~Τοῦτο μέντοι
[12, 37]	εἰργάσθαι. Ταύτην γὰρ ἐσχάτην δίκην	δυνάμεθα	παρ' αὐτῶν λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ
[12, 4]	ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε	ἐδικασάμεθα	οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν
[12, 25]	τῶν ἀρχόντων προσταχθέντα δεδιὼς ἐποίουν.	Ἦσθα	δ' ἐν τῷ βουλευτηρίῳ, ὅτε
[12, 32]	δέ σε, ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ	ἦσθα	χρηστός, πολὺ μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν
[12, 49]	εὖνοί φασιν εἶναι, πῶς οὐκ	ἐνταῦθα	ἔδειξαν, αὐτοί τε τὰ βέλτιστα
[12, 25]	Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν ἢ	δίκαια;	Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε πάντων,
[12, 86]	ὑμῶν οὐδεὶς αὐτῶν οὐδὲ τὰ	δίκαια	πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς
[12, 53]	κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὸν	Πειραιᾶ	ἤλθομεν καὶ αἱ ταραχαὶ γεγενημέναι
[12, 40]	ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ τὸν	Πειραιᾶ	Λακεδαιμονίων προσταττόντων περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι
[12, 97]	ἐναντιου μένων ἤλθετε εἰς τὸν	Πειραιᾶ.	Πολλῶν δὲ καὶ μεγάλων κινδύνων
[12, 7]	αὐτοῖς ᾖ πρὸς τοὺς ἄλλους	ἀπολογία,	ὡς οὐ χρημάτων ἕνεκα ταῦτα
[12, 62]	περὶ Θηραμένους ὡς ἂν δύνωμαι	διὰ	βραχυτάτων διδάξω. Δέομαι δ' ὑμῶν
[12, 87]	ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα σώσειν,	διὰ	δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς συνάρχοντας
[12, 67]	πρὸς ἐκείνους πίστιν ὑμᾶς κατεδουλώσατο,	διὰ	δὲ τὴν πρὸς ὑμᾶς τοὺς
[12, 87]	εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς εἶναι, εἰ	διὰ	μὲν τοῦ ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς
[12, 20]	ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως εἰς ἡμᾶς	διὰ	τὰ χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν
[12, 66]	βουλόμενον τούτων ἀκροᾶσθαι, τότ' ἤδη	διά	τε τὸν πρὸς ἐκείνους φθόνον
[12, 3]	εἰς πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην, μὴ	διὰ	τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως
[12, 31]	τινός. ~Καίτοι εἰ χρὴ τοῖς	διὰ	τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι
[12, 67]	κακίας ἦλθεν, ὥστε ἅμα μὲν	διὰ	τὴν πρὸς ἐκείνους πίστιν ὑμᾶς
[12, 93]	πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ	διὰ	τὸν πρὸς ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους
[12, 98]	ἱερὰ οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους	διὰ	τοὺς τούτων τρόπους ὠφέλησαν, ἃ
[12, 89]	τῶν τριάκοντα κακὰ εἴργασται, καὶ	διὰ	τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι
[12, 36]	στρατηγούς, οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες, ὅτε	διὰ	χειμῶνα οὐχ οἷοί τ' ἔφασαν
[12, 23]	εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς	ἰδίᾳ	ἀδικούμενος οὔτε εἰς τὴν πόλιν
[12, 11]	φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ	ἐφόδιά	μοι δοῦναι, ~ὁ δ' ἀγαπήσειν
[12, 19]	κόσμον καὶ ἔπιπλα καὶ ἱμάτια	γυναικεῖα	ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ
[12, 24]	ἔχω· ἐπὶ μὲν τῇ τούτου	ὠφελείᾳ	καὶ πρὸς ἕτερον περὶ τούτου
[12, 55]	καὶ Κριτίᾳ καὶ τῇ ἐκείνων	ἑταιρείᾳ,	ἐπειδή αὐτοὶ εἰς τὴν ἀρχὴν
[12, 6]	μετοίκων, ὡς εἶέν τινες τῇ	πολιτείᾳ	ἀχθόμενοι· καλλίστην οὖν εἶναι πρόφασιν
[12, 7]	ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ συμφέροντα τῇ	πολιτεία	γεγένηται, ὥσπερ τι τῶν ἄλλων
[12, 73]	ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν καὶ τῇ	πολιτεία	χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης ἀπέφαινεν. ὑμεῖς
[12, 30]	μὲν δὴ οὐκ ἐν τῇ	οἰκία	ἀλλ' ἐν τῇ ὁδῷ, σῴζειν
[12, 12]	καὶ τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ	οἰκίᾳ	σκέψηται. ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐκέλευον
[12, 52]	ἀπήγαγεν εἰς τὸ δεσμωτήριον, καὶ	μιᾷ	ψήφῳ αὐτῶν ἁπάντων θάνατον κατεψηφίσατο.
[12, 97]	τῶν ἐπιτηδείων, οἱ μὲν ἐν	πολεμίᾳ	τῇ πατρίδι τοὺς παῖδας καταλιπόντες,
[12, 98]	μικρῶν ἂν ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον	ἐρημίᾳ	τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ γὰρ οὐ
[12, 23]	ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ	παρανομία	προθύμως ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ' αὐτὸν
[12, 86]	καὶ τὰ τούτων ἔργα πολλοῦ	ἄξια	ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν
[12, 37]	ἂν θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι	ἄξια	εἰργάσθαι. Ταύτην γὰρ ἐσχάτην δίκην
[12, 98]	δείσαντες ἐφεύγετε μὴ πάθητε τοιαῦτα	οἷα	καὶ πρότερον, καὶ οὔτ' ἂν
[12, 40]	ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον	οἷα	τῆς ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν; οἵτινες
[12, 74]	μὲν Αθηναίων εἰδείη τοὺς τὰ	ὅμοια	πράττοντας αὑτῷ, δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ
[12, 33]	ἴσασι γεγενημένα τῶν τότε λεγομένων	τεκμήρια	λαμβάνοντας, ἐπειδὴ μάρτυρας περὶ αὐτῶν
[12, 69]	μὲν τῆς ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς	σωτήρια,	ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες
[12, 98]	ὠφέλησαν, ἃ καὶ τοῖς ἀδικοῦσι	σωτήρια	γίγνεται· οἱ δὲ παῖδες ὑμῶν,
[12, 11]	εἶχεν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀλλὰ	τρία	τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς
[12, 95]	ὅτι πολλὰς μάχας ἐν τῇ	ἀλλοτρίᾳ	μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων
[12, 3]	δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε	ἀλλότρια	πράγματα πράξας νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ
[12, 40]	καὶ τὰ περὶ τὴν Αττικὴν	φρούρια	καθεῖλον, καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι
[12, 75]	κελεύει. ~Τῶν δ' ἐν τῇ	ἐκκλησία	ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες
[12, 76]	ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα ἐν τῇ	ἐκκλησία	πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ οὐκ ἐμοὶ
[12, 19]	καὶ κόσμον καὶ ἔπιπλα καὶ	ἱμάτια	γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι,
[12, 78]	κατέλυσἐ) δικαίως δ' ἂν ἐν	δημοκρατίᾳ·	δὶς γὰρ ὑμᾶς κατεδουλώσατο, τῶν
[12, 55]	δοκοῦντες εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ	Κριτίᾳ	καὶ τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή
[12, 64]	πλὴν εἴ τις ἐτύγχανεν ἐκείνῳ	τἀναντία	πράττων· νῦν δὲ ὁρῶ τάς
[12, 42]	δέομαι λέγειν. Ἀφικόμενος δὲ δεῦρο	τἀναντία	τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε.
[12, 43]	πολιτῶν ἄρχοντες δὲ τῶν συνωμοτῶν,	ἐναντία	δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει πράττοντες·
[12, 42]	πρῶτον τῷ ὑμετέρῳ πλήθει τὰ	ἐναντία	ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν
[12, 43]	αὐτοῦ παρήσω· ἐπειδὴ δὲ ἡ	ναυμαχία	καὶ ἡ συμφορὰ τῇ πόλει
[12, 78]	πονηρίας, καὶ δικαίως μὲν ἐν	ὀλιγαρχίᾳ	δίκην δόντος (ἤδη γὰρ αὐτὴν
[12, 59]	ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν ὄντα τῇ	ὀλιγαρχίᾳ,	κακονούστατον δὲ τῇ πόλει, μισοῦντα
[12, 49]	οὐχ οἷόν τ' ἦν μείζω	κακὰ	γενέσθαι τῇ πόλει. Ὁπόσοι δ'
[12, 57]	ἐπολέμουν, τοῖς τε τριάκοντα πάντα	κακὰ	εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν πάντα κακὰ
[12, 33]	ἐπὶ τούτοις ἐστὶ πάντα τὰ	κακὰ	εἰργασμένοις τὴν πόλιν πάντα τἀγαθὰ
[12, 89]	ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα τῶν τριάκοντα	κακὰ	εἴργασται, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν
[12, 41]	ἐστιν αὐτούς τε πάντα τὰ	κακὰ	ἐργάζεσθαι καὶ τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν.
[12, 57]	κακὰ εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν πάντα	κακὰ	πεπονθόσι. Καίτοι τοῦτο πᾶσι δῆλον
[12, 76]	οὓς οἱ καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν,	δέκα	δ' ἐκ τῶν παρόντων· οὕτω
[12, 76]	μὲν οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε χειροτονῆσαι,	δέκα	δὲ οὓς οἱ καθεστηκότες ἔφοροι
[12, 76]	προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ αὐτοῖς	δέκα	μὲν οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε χειροτονῆσαι,
[12, 7]	πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς	δέκα	συλλαβεῖν, τούτων δὲ δύο πένητας,
[12, 14]	ἀδικῶ δ' οὐδέν, χρημάτων δ'	ἕνεκα	ἀπόλλυμαι. σὺ οὖν ταῦτα πάσχοντί
[12, 98]	δ' ἐπὶ ξένης μικρῶν ἂν	ἕνεκα	συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων.
[12, 69]	μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι τῶν πολεμίων	ἕνεκα	τἀπόρρητα ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ' ἐν
[12, 7]	ἄλλους ἀπολογία, ὡς οὐ χρημάτων	ἕνεκα	ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ συμφέροντα τῇ
[12, 25]	ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν ἢ δίκαια;	Ἄδικα.	~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε πάντων, ἀντέλεγες
[12, 25]	Ἵνα μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς	ἄδικα	πάσχειν ἢ δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ'
[12, 40]	προσεκτήσαντο οἵαν τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο.	~Ἀλλὰ	γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν
[12, 99]	συμβολαίων ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων.	~Ἀλλὰ	γὰρ οὐ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι
[12, 83]	ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν;	ἀλλὰ	εἰ τὰ χρήματα τὰ φανερὰ
[12, 77]	δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι,	ἀλλὰ	ἐκείνῳ· πάντα γὰρ τὰ ὑπ'
[12, 85]	οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι βοηθήσοντες,	ἀλλὰ	ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι
[12, 42]	ὑμετέρῳ πλήθει τὰ ἐναντία ἔπραξεν,	ἀλλὰ	καὶ ἐπὶ τῶν τετρακοσίων ἐν
[12, 86]	μεγίστων κακῶν αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε.	~Ἀλλὰ	καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον
[12, 44]	οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων μόνον	ἀλλὰ	καὶ ὑπὸ τούτων πολιτῶν ὄντων
[12, 18]	οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι,	ἀλλὰ	κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν. Καὶ
[12, 50]	σωτηρίας ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχειν,	ἀλλὰ	μὴ ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς εἰς
[12, 79]	εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις,	ἀλλὰ	παρὰ Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου
[12, 20]	ἀξίους γε ὄντας τῇ πόλει,	ἀλλὰ	πάσας τὰς χορηγίας χορηγήσαντας, πολλὰς
[12, 1]	ὦ ἄνδρες δικασταί, τῆς κατηγορίας,	ἀλλὰ	παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ
[12, 74]	οὐ περὶ πολιτείας ὑμῖν ἔσται	ἀλλὰ	περὶ σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθ'
[12, 99]	κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν ἔργον ἐστίν,	ἀλλὰ	πολλῶν. ὅμως δὲ τῆς ἐμῆς
[12, 7]	οὐ χρημάτων ἕνεκα ταῦτα πέπρακται,	ἀλλὰ	συμφέροντα τῇ πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ
[12, 48]	καὶ Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν,	ἀλλὰ	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα πλασθέντα
[12, 72]	τὰ τῆ πόλει συμφέροντα ἕλοισθε,	ἀλλὰ	τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ
[12, 40]	ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο,	ἀλλὰ	τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς
[12, 23]	εἰς τὴν πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα,	ἀλλὰ	τῇ ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν.
[12, 46]	συμπράττοντας (οὐ γὰρ ἂν δυναίμην)	ἀλλὰ	τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι
[12, 87]	τὰ δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν.	~Ἀλλὰ	τοὺς μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν, οἳ
[12, 57]	λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον,	ἀλλὰ	τούτων. ~Ὥστε σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι,
[12, 11]	ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ ἄνδρες δικασταί,	ἀλλὰ	τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους
[12, 93]	ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο,	ἀλλὰ	τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο
[12, 18]	οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν,	ἀλλὰ	τῶν φίλων ὁ μὲν ἱμάτιον,
[12, 58]	Βοιωτῶν ἡ πόλις ἔσται, καὶ	ἄλλα	λέγων οἷ ᾤετο πείσειν μάλιστα.
[12, 74]	μετ' ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς	ἄλλα	τε πολλὰ εἶπε καὶ ὅτι
[12, 9]	λαβών. Ὁ δ' ἔφασκεν, εἰ	πολλὰ	εἴη. Εἶπον ὅτι τάλαντον ἀργυρίου
[12, 83]	ἢ τῇ πόλει, ἧς οὗτοι	πολλὰ	εἰλήφασιν, ἢ τοῖς ἰδιώταις, ὧν
[12, 74]	δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς ἄλλα τε	πολλὰ	εἶπε καὶ ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς
[12, 50]	ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς εἰς ὑμᾶς	πολλὰ	ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ' οὗτος τὴν μὲν
[12, 37]	οὐκ οἶδ' ὅ τι δεῖ	πολλὰ	κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν, οἳ οὐδ'
[12, 19]	χαλκὸν δὲ καὶ κόσμον καὶ	ἔπιπλα	καὶ ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα οὐδεπώποτε
[12, 95]	τούτων εἰρήνης οὔσης ἀφῃρέθητε τὰ	ὅπλα,	ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ
[12, 40]	τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ γὰρ	ὅπλα	τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα περ
[12, 67]	τοσοῦτον δὲ κακίας ἦλθεν, ὥστε	ἅμα	μὲν διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους
[12, 68]	τὴν πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε, φάσκων	πρᾶγμα	ηὑρηκέναι μέγα καὶ πολλοῦ ἄξιον.
[12, 17]	οἱ τριάκοντα τοὐπ' ἐκείνων εἰθισμένον	παράγγελμα,	πίνειν κώνειον, πρὶν τὴν αἰτίαν
[12, 12]	ἀγαπήσειν με ἔφασκεν, εἰ τὸ	σῶμα	σώσω. Ἐξιοῦσι δ' ἐμοὶ καὶ
[12, 37]	τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἠξίουν	ἱκανὰ	εἶναι τὰ κατηγορημένα· μέχρι γὰρ
[12, 79]	καταστάς. ~Περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους	ἱκανά	μοί ἐστι τὰ κατηγορημένα· ἥκει
[12, 20]	τὸ προσταττόμενον ποιοῦντας, ἐχθρὸν δ'	οὐδένα	κεκτημένους, πολλοὺς δ' Αθηναίων ἐκ
[12, 33]	τὴν ψῆφον φέρειν, ἃ ἴσασι	γεγενημένα	τῶν τότε λεγομένων τεκμήρια λαμβάνοντας,
[12, 77]	πάντα γὰρ τὰ ὑπ' ἐμοῦ	εἰρημένα	ἐν τῇ βουλῇ ἀπολογούμενος ἔλεγεν,
[12, 79]	Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι τὰ	κατηγορημένα·	ἥκει δ' ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ
[12, 37]	δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι τὰ	κατηγορημένα·	μέχρι γὰρ τούτου νομίζω χρῆναι
[12, 38]	εἰθισμένον ἐστί, πρὸς μὲν τὰ	κατηγορημένα	μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν
[12, 48]	ὑπὸ τῶν τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι,	συγκείμενα	ἐπὶ τῇ τῶν πολιτῶν βλάβῃ.
[12, 30]	τε αὐτὸν καὶ τὰ τούτοις	ἐψηφισμένα	παρόν, συλλαβὼν ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ
[12, 26]	μὲν ἵνα σώσειας, συνελάμβανες δὲ	ἵνα	ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε μὲν τὸ
[12, 7]	συλλαβεῖν, τούτων δὲ δύο πένητας,	ἵνα	αὐτοῖς ᾖ πρὸς τοὺς ἄλλους
[12, 59]	οὐ βουλομένων, ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο,	ἵνα	ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον
[12, 12]	τὰ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ,	ἵνα	καὶ τὰ ἐν ἐκείνῃ τῇ
[12, 25]	ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν;	Ἵνα	μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα
[12, 25]	κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον.	Ἵνα	μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ ἀποθάνητε
[12, 72]	τῆς πολιτείας τὴν ἐκκλησίαν ἐποίουν,	ἵνα	μήτε ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο
[12, 26]	ὦ σχετλιώτατε πάντων, ἀντέλεγες μὲν	ἵνα	σώσειας, συνελάμβανες δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς;
[12, 92]	ἄστεως καὶ τοὺς ἐκ Πειραιῶς,	ἵνα	τὰς ὑμῖν τούτων γεγενημένας συμφορὰς
[12, 85]	ἐπιμεληθῆναι, ἐνθυμουμένους ὅτι οὔτ' ἂν	ἐκεῖνα	ἐδύναντο ποιεῖν μὴ ἑτέρων συμπραττόντων
[12, 50]	μή, ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται ὅτι	ἐκεῖνά	τε αὐτῷ ἤρεσκε, καὶ τοσοῦτον
[12, 52]	ἐλθὼν μετὰ τῶν συναρχόντων εἰς	Σαλαμῖνα	καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν πολιτῶν
[12, 27]	γε ἐτύγχανε καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος;	Τίνα	γὰρ εἰκὸς ἦν ἧττον ταῦτα
[12, 35]	καὶ τῶν ξένων ἥκουσιν εἰσόμενοι	τίνα	γνώμην περὶ τούτων ἕξετε. Ὧν
[12, 90]	αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ δείξατε	ἥντινα	γνώμην ἔχετε περὶ τῶν πραγμάτων.
[12, 17]	πρὶν τὴν αἰτίαν εἰπεῖν δι'	ἥντινα	ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι· οὕτω πολλοῦ ἐδέησε
[12, 84]	αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν,	ἥντινά	τις βούλοιτο παρὰ τούτων λαμβάνειν;
[12, 39]	ἕσας αὐτοὶ παρέδοσαν, ἢ πόλιν	ἥντινα	τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν τὴν ὑμετέραν
[12, 58]	τὴν πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν εἰς	Λακεδαίμονα	ἔπειθεν αὐτοὺς στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι
[12, 36]	οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες, ὅτε διὰ	χειμῶνα	οὐχ οἷοί τ' ἔφασαν εἶναι
[12, 9]	τὰ ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ	Πείσωνα	μὲν ἠρώτων εἰ βούλοιτό με
[12, 19]	μὲν βέλτιστα ἔλαβον, τὰ δὲ	λοιπὰ	εἰς τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς
[12, 36]	τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ	ἄρα	χρὴ αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας
[12, 79]	ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ	παρὰ	Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου συναρχόντων
[12, 91]	μὲν γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς ἀναγκάζει	παρὰ	τὴν ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι. Ὥστε
[12, 29]	αὐτῆς, ὑφ' ἧς αὐτῷ προσετάττετο	παρὰ	τὸ δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως
[12, 29]	αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε· νῦν δὲ	παρὰ	τοῦ ποτε καὶ λήψεσθε δίκην,
[12, 100]	κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι δ' ἂν	παρὰ	τούτων δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν
[12, 84]	ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά τις βούλοιτο	παρὰ	τούτων λαμβάνειν; Πᾶν δ' ἄν
[12, 60]	ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς δηλώσατε	παρὰ	τῶν ἐχθρῶν δίκην λαβόντες, ὅτι
[12, 88]	τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς	παρὰ	τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ οὖν
[12, 96]	αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι τῆς	παρὰ	τῶν θεῶν τιμωρίας. ~Ὅσοι δὲ
[12, 2]	πρὸς τοὺς φεύγοντας· νυνὶ δὲ	παρὰ	τῶν φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις
[12, 87]	οἳ τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι,	σφόδρα	ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς
[12, 92]	σκέψασθε ὅτι ὑπὸ τούτων οὕτω	σφόδρα	ἤρχεσθε, ὥστε ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι
[12, 58]	πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε	σφόδρα	χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς
[12, 98]	καὶ πρότερον, καὶ οὔτ' ἂν	ἱερὰ	οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους διὰ
[12, 73]	καὶ ἐλευθερίας ἐν ἐκείνῃ τῇ	ἡμέρα	ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης δέ, ὦ ἄνδρες
[12, 33]	~Νῦν δέ σου τὰ ἔργα	φανερὰ	γεγένηται οὐχ ὡς ἀνιωμένου ἀλλ'
[12, 83]	ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα τὰ	φανερὰ	δημεύσαιτε, καλῶς ἂν ἔχοι ἢ
[12, 38]	ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν	ἕτερα	λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες
[12, 1]	εἴργασται, ὥστε μήτ' ἂν ψευδόμενον	δεινότερα	τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ
[12, 29]	ἦν ἐν τῇ πόλει ἀρχὴ	ἰσχυροτέρα	αὐτῆς, ὑφ' ἧς αὐτῷ προσετάττετο
[12, 51]	δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς φίλους, ὡς	ἀμφότερα	ταῦτα ἐγὼ πολλοῖς τεκμηρίοις παραστήσω,
[12, 68]	Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην ποιήσειν μήτε	ὅμηρα	δοὺς μήτε τὰ τείχη καθελὼν
[12, 2]	ἦν αὐτοῖς πρὸς τὴν πόλιν	ἔχθρα,	ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν εἰς
[12, 43]	δὲ ἡ ναυμαχία καὶ ἡ	συμφορὰ	τῇ πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι
[12, 16]	με ἐκείνων ἐπὶ τῇ αὐλείῳ	θύρᾳ	τὴν φυλακὴν ποιουμένων· τριῶν δὲ
[12, 66]	μὲν καὶ Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους	ἑώρα	προτέρους αὑτοῦ γιγνομένους, τὸ δὲ
[12, 41]	βεβαιοτέραν ἐνόμιζον εἶναι. ~Πολλάκις οὖν	ἐθαύμασα	τῆς τόλμης τῶν λεγόντων ὑπὲρ
[12, 19]	καὶ ἔπιπλα καὶ ἱμάτια γυναικεῖα	ὅσα	οὐδεπώποτε ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ ἀνδράποδα
[12, 40]	γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν	ὅσα	περ ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη
[12, 17]	τοιαῦτα πεπυσμένος τῆς ἐπιούσης νυκτὸς	διέπλευσα	Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ δὲ παρήγγειλαν οἱ
[12, 19]	Πολεμάρχου γυναικὸς χρυσοῦς ἑλικτῆρας, οὓς	ἔχουσα	ἐτύγχανεν, ὅτε τὸ πρῶτον ἦλθεν
[12, 8]	ἄλλοι εἰς τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες	τὰ	ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ Πείσωνα
[12, 49]	οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί τε	τὰ	βέλτιστα λέγοντες καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας
[12, 99]	ἃ οὗτοι τὰ μὲν ἀπέδοντο	τὰ	δ' εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ τε
[12, 19]	ὧν τὰ μὲν βέλτιστα ἔλαβον,	τὰ	δὲ λοιπὰ εἰς τὸ δημόσιον
[12, 86]	ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς αὐτῶν οὐδὲ	τὰ	δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ
[12, 12]	ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ, ἵνα καὶ	τὰ	ἐν ἐκείνῃ τῇ οἰκίᾳ σκέψηται.
[12, 10]	καλεῖ τῶν ὑπηρετῶν δύο, καὶ	τὰ	ἐν τῇ κιβωτῷ λαβεῖν ἐκέλευσεν.
[12, 42]	νῦν πρῶτον τῷ ὑμετέρῳ πλήθει	τὰ	ἐναντία ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ
[12, 10]	δ' αἰσθόμενος εἰσέρχεται, καὶ ἰδὼν	τὰ	ἐνόντα καλεῖ τῶν ὑπηρετῶν δύο,
[12, 33]	ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ σου	τὰ	ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ ὡς
[12, 33]	ὥστ' ἐπὶ τούτοις ἐστὶ πάντα	τὰ	κακὰ εἰργασμένοις τὴν πόλιν πάντα
[12, 41]	αὐτῶν ἐστιν αὐτούς τε πάντα	τὰ	κακὰ ἐργάζεσθαι καὶ τοὺς τοιούτους
[12, 79]	τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι	τὰ	κατηγορημένα· ἥκει δ' ὑμῖν ἐκεῖνος
[12, 37]	ἄνδρες δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι	τὰ	κατηγορημένα· μέχρι γὰρ τούτου νομίζω
[12, 38]	πόλει εἰθισμένον ἐστί, πρὸς μὲν	τὰ	κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ δὲ
[12, 76]	δύναμιν ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον ᾔδεσαν	τὰ	μέλλοντα ἐν τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι.
[12, 99]	τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ γὰρ οὐ	τὰ	μέλλοντα ἔσεσθαι βούλομαι λέγειν, τὰ
[12, 99]	ὑπέρ τῶν ἱερῶν, ἃ οὗτοι	τὰ	μὲν ἀπέδοντο τὰ δ' εἰσιόντες
[12, 19]	ἀνδράποδα εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ὧν	τὰ	μὲν βέλτιστα ἔλαβον, τὰ δὲ
[12, 74]	πολλοὺς μὲν Αθηναίων εἰδείη τοὺς	τὰ	ὅμοια πράττοντας αὑτῷ, δοκοῦντα δὲ
[12, 42]	μετὰ Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων, ὧν	τὰ	ὀνόματα οὐδὲν δέομαι λέγειν. Ἀφικόμενος
[12, 95]	ὑπὸ τούτων εἰρήνης οὔσης ἀφῃρέθητε	τὰ	ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν
[12, 40]	ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν; οἵτινες καὶ	τὰ	περὶ τὴν Αττικὴν φρούρια καθεῖλον,
[12, 51]	ἀλλ' ὑπὲρ ἑαυτῶν γιγνομένας, ὁπότεροι	τὰ	πράγματα πράξουσι καὶ τῆς πόλεως
[12, 99]	τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλομαι λέγειν,	τὰ	πραχθέντα ὑπὸ τούτων οὐ δυνάμενος
[12, 75]	καὶ πονηροὶ καὶ κακῶς βουλευόμενοι	τὰ	προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ αὐτοῖς
[12, 68]	ποιήσειν μήτε ὅμηρα δοὺς μήτε	τὰ	τείχη καθελὼν μήτε τὰς ναῦς
[12, 63]	πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι πράττειν ὅπως οἰκοδομηθήσεται	τὰ	τείχη, ὁπότε καὶ μετὰ Θηραμένους
[12, 70]	ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε Πειραιῶς	τὰ	τείχη περιελεῖν καὶ τὴν ὑπάρχουσαν
[12, 72]	μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε μὴ	τὰ	τῆ πόλει συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ
[12, 12]	βαδίζοιμεν· ὁ δ' ἔφασκεν εἰς	τὰ	τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ, ἵνα
[12, 30]	ὁδῷ, σῴζειν τε αὐτὸν καὶ	τὰ	τούτοις ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν ἀπήγαγεν.
[12, 86]	ὡς δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται καὶ	τὰ	τούτων ἔργα πολλοῦ ἄξια ἀποφανοῦσιν.
[12, 77]	πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ· πάντα γὰρ	τὰ	ὑπ' ἐμοῦ εἰρημένα ἐν τῇ
[12, 25]	ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ οὔ;	Τὰ	ὑπὸ τῶν ἀρχόντων προσταχθέντα δεδιὼς
[12, 48]	Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ	τὰ	ὑπὸ τῶν τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι,
[12, 90]	καὶ οὐχ ἕξετε λέγειν ὅτι	τὰ	ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποιεῖτε·
[12, 29]	ἐξέσται τοῖς τριάκοντα λέγειν ὅτι	τὰ	ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν;
[12, 83]	ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα	τὰ	φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς ἂν ἔχοι
[12, 20]	ἀλλ' οὕτως εἰς ἡμᾶς διὰ	τὰ	χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν ἕτεροι
[12, 83]	ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ	τὰ	χρήματα τὰ φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς
[12, 0]		~Κατὰ	Ερατοσθένους τοῦ γενομένου τῶν τριάκοντα,
[12, 20]	τῶν ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ	κατὰ	τὸ ἐλάχιστον μέρος τῆς οὐσίας
[12, 82]	δὲ τοὺς ἀπολέσαντας τὴν πόλιν	κατὰ	τὸν νόμον ἀξιοῦτε κρίνειν, παρ'
[12, 3]	οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε ἀλλότρια	πράγματα	πράξας νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν
[12, 51]	ὑπὲρ ἑαυτῶν γιγνομένας, ὁπότεροι τὰ	πράγματα	πράξουσι καὶ τῆς πόλεως ἄρξουσιν.
[12, 92]	τὰς ὑμῖν τούτων γεγενημένας συμφορὰς	παραδείγματα	ἔχοντες τὴν ψῆφον φέρητε. Καὶ
[12, 20]	οὕτως εἰς ἡμᾶς διὰ τὰ	χρήματα	ἐξημάρτανον, ὥσπερ ἂν ἕτεροι μεγάλων
[12, 15]	εἴη πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου	χρήματα	λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον ἀφεθήσεσθαι, εἰ
[12, 9]	ἠρώτων εἰ βούλοιτό με σῶσαι	χρήματα	λαβών. Ὁ δ' ἔφασκεν, εἰ
[12, 7]	περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ	χρήματα	περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν
[12, 83]	ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ τὰ	χρήματα	τὰ φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς ἂν
[12, 42]	Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων, ὧν τὰ	ὀνόματα	οὐδὲν δέομαι λέγειν. Ἀφικόμενος δὲ
[12, 63]	~Καίτοι σφόδρ' ἂν αὐτὸν οἶμαι	μετὰ	Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι πράττειν ὅπως
[12, 63]	οἰκοδομηθήσεται τὰ τείχη, ὁπότε καὶ	μετὰ	Θηραμένους ὅπως καθαιρεθήσεται. Οὐ γάρ
[12, 42]	Ελλησπόντου τριήραρχος καταλιπὼν τὴν ναῦν,	μετὰ	Ἰατροκλέους καὶ ἑτέρων, ὧν τὰ
[12, 71]	ἐτηρήθη, καὶ μετεπέμψατο μὲν τὰς	μετὰ	Λυσάνδρου ναῦς ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε
[12, 52]	πρὸς τοὺς ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν	μετὰ	τῶν συναρχόντων εἰς Σαλαμῖνα καὶ
[12, 69]	ἄλλοι ἄνθρωποι τῶν πολεμίων ἕνεκα	τἀπόρρητα	ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ' ἐν τοῖς
[12, 31]	ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀπήντησεν,	ἔπειτα	ὅτι οὐκ εἶδεν· ταῦτα γὰρ
[12, 48]	πρῶτον μὲν μὴ παρανόμως ἄρχειν,	ἔπειτα	τῇ βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ
[12, 27]	μετοίκοις πίστιν παρ' αὐτοῦ ἐλάμβανον.	Ἔπειτα	τῷ ἧττον εἰκὸς ἦν προσταχθῆναι
[12, 11]	ὦ ἄνδρες δικασταί, ἀλλὰ τρία	τάλαντα	ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ
[12, 59]	καὶ αὐτῶν οὐ βουλομένων, ἑκατὸν	τάλαντα	ἐδανείσατο, ἵνα ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι,
[12, 77]	ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ·	πάντα	γὰρ τὰ ὑπ' ἐμοῦ εἰρημένα
[12, 57]	ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς τε τριάκοντα	πάντα	κακὰ εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν πάντα
[12, 57]	πάντα κακὰ εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν	πάντα	κακὰ πεπονθόσι. Καίτοι τοῦτο πᾶσι
[12, 84]	ὧν οἰκίας ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ τοίνυν	πάντα	ποιοῦντες δίκην παρ' αὐτῶν ἱκανὴν
[12, 33]	εἶναι, ὥστ' ἐπὶ τούτοις ἐστὶ	πάντα	τὰ κακὰ εἰργασμένοις τὴν πόλιν
[12, 41]	τῶν αὐτῶν ἐστιν αὐτούς τε	πάντα	τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι καὶ τοὺς
[12, 33]	τὰ κακὰ εἰργασμένοις τὴν πόλιν	πάντα	τἀγαθὰ περὶ αὑτῶν λέγειν. ~Τοῦτο
[12, 1]	κατηγορῆσαι, μήτε τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν	ἅπαντα	δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη ἢ τὸν
[12, 48]	ἀλλὰ τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα	πλασθέντα	εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα ἐπὶ τῇ τῶν
[12, 99]	μέλλοντα ἔσεσθαι βούλομαι λέγειν, τὰ	πραχθέντα	ὑπὸ τούτων οὐ δυνάμενος εἰπεῖν.
[12, 25]	οὔ; Τὰ ὑπὸ τῶν ἀρχόντων	προσταχθέντα	δεδιὼς ἐποίουν. Ἦσθα δ' ἐν
[12, 90]	ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα	προσταχθέντα	ἐποιεῖτε· ~νυνὶ μὲν γὰρ οὐδεὶς
[12, 29]	ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα	προσταχθέντα	ἐποίουν; ~Καὶ μὲν δὴ οὐκ
[12, 75]	πονηροὶ καὶ κακῶς βουλευόμενοι τὰ	προσταχθέντα	ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ αὐτοῖς δέκα
[12, 59]	Λύσανδρον ἄρχοντα ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν	ὄντα	τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ τῇ
[12, 57]	εἰ δ' ὑμεῖς δικαίως, οἱ	τριάκοντα	ἀδίκως· οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων
[12, 28]	εἶναι τῶν γεγενημένων εἰς τοὺς	τριάκοντα	ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ
[12, 73]	~Ἀναστὰς δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς	τριάκοντα	ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν καὶ
[12, 55]	~Τούτων τοίνυν Φείδων {ὁ τῶν	τριάκοντα}	γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης
[12, 28]	τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ τοὺς	τριάκοντα,	ἐὰν εἰς σφᾶς αὐτοὺς ἀναφέρωσι,
[12, 35]	ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον ἀδίκως τοὺς	τριάκοντα	ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων ἢ
[12, 50]	φανήσεται ἐν τῷ λόγῳ τοῖς	τριάκοντα	ἐναντιούμενος· εἰ δὲ μή, ἐνταυθοῖ
[12, 54]	τὸ ἄστυ ἐλθόντες τοὺς μὲν	τριάκοντα	ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους,
[12, 80]	ὀργίζεσθε· μηδ' ἀποῦσι μὲν τοῖς	τριάκοντα	ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ' ἀφῆτε· μηδὲ
[12, 89]	λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει ἐλάχιστα τῶν	τριάκοντα	κακὰ εἴργασται, καὶ διὰ τοῦτο
[12, 29]	λήψεσθε δίκην, εἴπερ ἐξέσται τοῖς	τριάκοντα	λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν
[12, 54]	ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούς τε	τριάκοντα	μισεῖσθαι καὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ
[12, 0]	~Κατὰ Ερατοσθένους τοῦ γενομένου τῶν	τριάκοντα,	ὃν αὐτὸς εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ
[12, 57]	πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς τε	τριάκοντα	πάντα κακὰ εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν
[12, 6]	καὶ Πείσων ἔλεγον ἐν τοῖς	τριάκοντα	περὶ τῶν μετοίκων, ὡς εἶέν
[12, 48]	μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ ὑπὸ τῶν	τριάκοντα	πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα ἐπὶ τῇ
[12, 5]	ἄλλων ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ δ' οἱ	τριάκοντα	πονηροὶ μὲν καὶ συκοφάνται ὄντες
[12, 90]	λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν	τριάκοντα	προσταχθέντα ἐποιεῖτε· ~νυνὶ μὲν γὰρ
[12, 29]	λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν	τριάκοντα	προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ μὲν δὴ
[12, 87]	ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς	τριάκοντα	σώσειν, διὰ δὲ Ερατοσθένην καὶ
[12, 17]	Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ δὲ παρήγγειλαν οἱ	τριάκοντα	τοὐπ' ἐκείνων εἰθισμένον παράγγελμα, πίνειν
[12, 4]	τὴν γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ	τριάκοντα	ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ πώποτε οὔτε
[12, 76]	ἠπίσταντο, ὥστε πρότερον ᾔδεσαν τὰ	μέλλοντα	ἐν τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα
[12, 99]	ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ γὰρ οὐ τὰ	μέλλοντα	ἔσεσθαι βούλομαι λέγειν, τὰ πραχθέντα
[12, 23]	οὔτε εἰς τὴν πόλιν ὁρῶν	ἐξαμαρτάνοντα,	ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως
[12, 10]	αἰσθόμενος εἰσέρχεται, καὶ ἰδὼν τὰ	ἐνόντα	καλεῖ τῶν ὑπηρετῶν δύο, καὶ
[12, 27]	ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν	ἀντειπόντα	οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι
[12, 72]	τε μὴ τὰ τῆ πόλει	συμφέροντα	ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε.
[12, 7]	χρημάτων ἕνεκα ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ	συμφέροντα	τῇ πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ τι
[12, 13]	Καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους	φυλάττοντα·	ᾧ παραδόντες ἐμὲ πάλιν ᾤχοντο.
[12, 59]	ἔχοι ἐπικούρους μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον	ἄρχοντα	ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν ὄντα τῇ
[12, 74]	τοὺς τὰ ὅμοια πράττοντας αὑτῷ,	δοκοῦντα	δὲ Λυσάνδρῳ καὶ Λακεδαιμονίοις λέγοι.
[12, 72]	πόλει συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις	δοκοῦντα	ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν
[12, 59]	ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ τῇ πόλει,	μισοῦντα	δὲ μάλιστα τοὺς ἐν Πειραιεῖ.
[12, 8]	ἐβάδιζον· καὶ ἐμὲ μὲν ξένους	ἑστιῶντα	κατέλαβον, οὓς ἐξελάσαντες Πείσωνί με
[12, 67]	ὑμετέρῳ πλήθει δοκεῖν πιστὸς εἶναι	Αντιφῶντα	καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους ὄντας αὑτῷ
[12, 89]	ὅτι δὲ τῶν ἄλλων Ελλήνων	πλεῖστα	εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται
[12, 58]	ἄλλα λέγων οἷ ᾤετο πείσειν	μάλιστα.	~Οὐ δυνάμενος δὲ τούτων τυχεῖν,
[12, 59]	δὲ τῇ πόλει, μισοῦντα δὲ	μάλιστα	τοὺς ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι δὲ
[12, 19]	καὶ ἑκατόν, ὧν τὰ μὲν	βέλτιστα	ἔλαβον, τὰ δὲ λοιπὰ εἰς
[12, 49]	ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί τε τὰ	βέλτιστα	λέγοντες καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες;
[12, 89]	ἀπολογήσασθαι. Καίτοι λέγουσιν ὡς Ερατοσθένει	ἐλάχιστα	τῶν τριάκοντα κακὰ εἴργασται, καὶ
[12, 63]	μὲν γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν	αὐτά,	οὗτος δὲ τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας
[12, 1]	τῆς κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι·	τοιαῦτα	αὐτοῖς τὸ μέγεθος καὶ τοσαῦτα
[12, 40]	περ ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη	τοιαῦτα	εἷλον οἷα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος
[12, 2]	τὴν πόλιν ἔχθρα, ἀνθ' ὅτου	τοιαῦτα	ἐτόλμησαν εἰς αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ
[12, 5]	ἐπ' ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι,	τοιαῦτα	λέγοντες οὐ τοιαῦτα ποιεῖν ἐτόλμων,
[12, 98]	ἂν δείσαντες ἐφεύγετε μὴ πάθητε	τοιαῦτα	οἷα καὶ πρότερον, καὶ οὔτ'
[12, 17]	τὸ δεσμωτήριον ἀπαγάγοι. ~Καὶ ἐγὼ	τοιαῦτα	πεπυσμένος τῆς ἐπιούσης νυκτὸς διέπλευσα
[12, 5]	δικαιοσύνην τραπέσθαι, τοιαῦτα λέγοντες οὐ	τοιαῦτα	ποιεῖν ἐτόλμων, ὡς ἐγὼ περὶ
[12, 23]	οὔτε πρὸς τὴν πόλιν αὐτοῖς	τοιαῦτα	ὑπάρχει οὔτε πρὸς ἐμέ· τὸν
[12, 95]	μὲν ἔτι πολλῶν ὄντων εἰπεῖν	τοσαῦτα	λέγω. Ὅσοι δ' ἐκ Πειραιῶς
[12, 47]	παρέβαινον· πρὸς μὲν οὖν τούτους	τοσαῦτα	λέγω, τοὺς δὲ μάρτυράς μοι
[12, 1]	τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ μέγεθος καὶ	τοσαῦτα	τὸ πλῆθος εἴργασται, ὥστε μήτ'
[12, 62]	κινδυνεύοντος Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ	ταῦτα	ἀπολογήσεσθαι αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ φίλος
[12, 31]	ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν·	ταῦτα	γὰρ οὔτ' ἔλεγχον οὔτε βάσανον
[12, 68]	καθελὼν μήτε τὰς ναῦς παραδούς·	ταῦτα	δὲ εἰπεῖν μὲν οὐδενὶ ἠθέλησεν,
[12, 61]	ὅτι καὶ ἐκείνοις χάριν ἀποδώσετε.	~Ταῦτα	δὲ ἐπίστασθε μὲν καὶ αὐτοί,
[12, 77]	μέλλοντα ἐν τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι.	~Ταῦτα	δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι,
[12, 16]	εἰ δὲ μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι.	~Ταῦτα	διανοηθεὶς ἔδει με ἐκείνων ἐπὶ
[12, 73]	διακείμενοι ἐθορυβεῖτε ὡς οὐ ποιήσοντες	ταῦτα·	ἐγιγνώσκετε γὰρ ὅτι περὶ δουλείας
[12, 51]	ὑμετέρους ἐχθροὺς φίλους, ὡς ἀμφότερα	ταῦτα	ἐγὼ πολλοῖς τεκμηρίοις παραστήσω, καὶ
[12, 14]	δ' ἕνεκα ἀπόλλυμαι. σὺ οὖν	ταῦτα	πάσχοντί μοι πρόθυμον παράσχου τὴν
[12, 7]	ἀπολογία, ὡς οὐ χρημάτων ἕνεκα	ταῦτα	πέπρακται, ἀλλὰ συμφέροντα τῇ πολιτεία
[12, 81]	ἀνοίσει καὶ μεθ' ὧν αὐτῷ	ταῦτα	πέπρακται. Ὁ μέντοι ἀγὼν οὐκ
[12, 14]	ἐμὴν σωτηρίαν. Ὁ δ' ὑπέσχετο	ταῦτα	ποιήσειν. Ἐδόκει δ' αὐτῷ βέλτιον
[12, 9]	εἴην δοῦναι· ὁ δ' ὡμολόγησε	ταῦτα	ποιήσειν. Ἠπιστάμην μὲν οὖν ὅτι
[12, 27]	Τίνα γὰρ εἰκὸς ἦν ἧττον	ταῦτα	ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν ἀντειπόντα οἷς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005