discours, paragraphes
[12, 72]	διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε μὴ τὰ	τῆ	πόλει συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις
[12, 25]	Πότερον συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι	ἢ	ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν;
[12, 25]	ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν	ἢ	δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε
[12, 35]	τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων	ἢ	δικαίως. Εἰ γὰρ δὴ αὐτοὶ
[12, 35]	ὄντες πολῖται μαθόντες ἀπίασιν ὅτι	ἢ	δίκην δώσουσιν ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν,
[12, 33]	ἐκ τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον	ἢ	ἐκ τῶν λόγων τὴν ψῆφον
[12, 2]	~Τοὐναντίον δέ μοι δοκοῦμεν πείσεσθαι	ἢ	ἐν τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ.
[12, 84]	πονηρίας· τοσοῦτον ἢ ὑμῶν καταπεφρόνηκεν	ἢ	ἑτέροις πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων ἄξιον
[12, 52]	κάλλιον ἂν ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι,	ἢ	Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι
[12, 34]	καὶ ἀδελφοὶ ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ	ἢ	καὶ ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ γάρ,
[12, 39]	πολεμίων ἀπέκτειναν ὅσους τῶν πολιτῶν,	ἢ	ναῦς ὅπου τοσαύτας ἕσας αὐτοὶ
[12, 27]	τῷ ἧττον εἰκὸς ἦν προσταχθῆναι	ἢ	ὅστις ἀντειπών γε ἐτύγχανε καὶ
[12, 25]	ἄν σε ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον	ἢ	οὔ; Τὰ ὑπὸ τῶν ἀρχόντων
[12, 39]	ὅπου τοσαύτας ἕσας αὐτοὶ παρέδοσαν,	ἢ	πόλιν ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν
[12, 52]	δ' ἀντὶ τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι	ἢ	πρᾶξαι ἀγαθὸν πρὸς τοὺς ἐπὶ
[12, 35]	δίκην δώσουσιν ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν,	ἢ	πράξαντες μὲν ὧν ἐφίενται τύραννοι
[12, 83]	φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς ἂν ἔχοι	ἢ	τῇ πόλει, ἧς οὗτοι πολλὰ
[12, 83]	πόλει, ἧς οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν,	ἢ	τοῖς ἰδιώταις, ὧν οἰκίας ἐξεπόρθησαν;
[12, 27]	εἰκὸς ἦν ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι	ἢ	τὸν ἀντειπόντα οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο
[12, 1]	εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ' ἀνάγκη	ἢ	τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ τὸν
[12, 1]	ἀνάγκη ἢ τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν	ἢ	τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον δέ
[12, 32]	μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι	ἢ	τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν
[12, 30]	ὑμετέρας ζήτησιν ποιούμενοι ἢ ὑμῶν	ἢ	τῶν ὑμετέρων τινός. ~Καίτοι εἰ
[12, 30]	ἦλθον τὰς ὑμετέρας ζήτησιν ποιούμενοι	ἢ	ὑμῶν ἢ τῶν ὑμετέρων τινός.
[12, 84]	μάρτυρας τῆς τούτου πονηρίας· τοσοῦτον	ἢ	ὑμῶν καταπεφρόνηκεν ἢ ἑτέροις πεπίστευκεν.
[12, 2]	ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ τῶν ἰδίων	ἢ	ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ
[12, 89]	ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε ἀντειπεῖν,	ἢ	ὑπὲρ ὧν οὗτοι πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι.
[12, 80]	πράξειν πλείω χάριν αὐτοῖς ἴστε,	ἢ	ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ' ἀποῦσι
[12, 86]	τὴν πόλιν, ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι	ἢ	ὡς δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται καὶ
[12, 34]	ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν,	ἢ	ὡς δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος
[12, 64]	~Περιέστηκεν οὖν τῇ πόλει τοὐναντίον	ἢ	ὡς εἰκὸς ἦν. Ἄξιον μὲν
[12, 34]	δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι,	ἢ	ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν, ἢ
[12, 38]	ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν,	ἢ	ὡς πολλὰς τῶν πολεμίων ναῦς
[12, 88]	δὲ τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι	ἦ	που ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ ἥξουσιν,
[12, 35]	οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν,	ἦ	που σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους
[12, 7]	δὲ δύο πένητας, ἵνα αὐτοῖς	ᾖ	πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπολογία, ὡς
[12, 43]	βίον αὐτοῦ παρήσω· ἐπειδὴ δὲ	ἡ	ναυμαχία καὶ ἡ συμφορὰ τῇ
[12, 58]	αὐτοὺς στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν	ἡ	πόλις ἔσται, καὶ ἄλλα λέγων
[12, 43]	ἐπειδὴ δὲ ἡ ναυμαχία καὶ	ἡ	συμφορὰ τῇ πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας
[12, 80]	δ' ἀφῆτε· μηδὲ τῆς τύχης,	ἣ	τούτους παρέδωκε τῇ πόλει, κάκιον
[12, 48]	συγκείμενα ἐπὶ τῇ τῶν πολιτῶν	βλάβῃ.	~Καὶ μὲν δή, ὦ ἄνδρες
[12, 24]	νομίζω, ἐπὶ δὲ τῇ τούτου	βλάβῃ	καὶ πρὸς αὐτὸν τοῦτον ὅσιον
[12, 97]	καταλιπόντες, οἱ δ' ἐν ξένῃ	γῇ,	πολλῶν ἐναντιου μένων ἤλθετε εἰς
[12, 35]	πόλεων ἢ δικαίως. Εἰ γὰρ	δὴ	αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες
[12, 81]	κάκιον ὑμῖν αὐτοῖς βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται	δὴ	Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου φίλων,
[12, 57]	οἱ τριάκοντα ἀδίκως· οὐ γὰρ	δὴ	ἑτέρων ἔργων αἰτίαν λαβόντες ἐκ
[12, 62]	αὐτοὺς λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε	δὴ	καὶ περὶ Θηραμένους ὡς ἂν
[12, 38]	δοῦναι δύναιντ' ἂν. ~Οὐ γὰρ	δὴ	οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι,
[12, 30]	τριάκοντα προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ μὲν	δὴ	οὐκ ἐν τῇ οἰκία ἀλλ'
[12, 35]	περὶ αὑτοῦ πεποίηκε. ~Καὶ μὲν	δὴ	πολλοὶ καὶ τῶν ἀστῶν καὶ
[12, 89]	βοηθεῖν τοσοῦτοι παρασκευάζονται; ~Καὶ μὲν	δὴ	πολλῷ ῥᾷον ἡγοῦμαι εἶναι ὑπὲρ
[12, 34]	ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε	δή,	τί ἄν, εἰ καὶ ἀδελφοὶ
[12, 49]	τῶν πολιτῶν βλάβῃ. ~Καὶ μὲν	δή,	ὦ ἄνδρες δικασταί, ὅσοι κακόνοι
[12, 78]	μὲν ἐν ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος	(ἤδη	γὰρ αὐτὴν κατέλυσἐ) δικαίως δ'
[12, 66]	οὐκέτι βουλόμενον τούτων ἀκροᾶσθαι, τότ'	ἤδη	διά τε τὸν πρὸς ἐκείνους
[12, 13]	ὡς τοῦ γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος	ἤδη.	~Καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς
[12, 15]	ὢν ἐτύγχανον τῆς οἰκίας, καὶ	ᾔδη	ὅτι ἀμφίθυρος εἴη) ἐδόκει μοι
[12, 18]	ἐδέησε κριθῆναι καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ	ἐπειδὴ	ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς,
[12, 55]	Κριτίᾳ καὶ τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ,	ἐπειδή	αὐτοὶ εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,
[12, 5]	μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀδικεῖσθαι.	~Ἐπειδὴ	δ' οἱ τριάκοντα πονηροὶ μὲν
[12, 36]	ὅσον ἐδύναντο ἐποίησαν ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας,	ἐπειδὴ	δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,
[12, 53]	ψήφῳ αὐτῶν ἁπάντων θάνατον κατεψηφίσατο.	~Ἐπειδὴ	δὲ εἰς τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν
[12, 26]	φῂς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι,	ἐπειδὴ	δὲ ἐπὶ σοὶ μόνῳ ἐγένετο
[12, 43]	τοίνυν μεταξὺ βίον αὐτοῦ παρήσω·	ἐπειδὴ	δὲ ἡ ναυμαχία καὶ ἡ
[12, 66]	μὲν ἐτιμᾶτο, πιστὸν ἑαυτὸν παρεῖχεν·	ἐπειδὴ	δὲ Πείσανδρον μὲν καὶ Κάλλαισχρον
[12, 10]	εἶναι πίστιν παρ' αὐτοῦ λαβεῖν.	~Ἐπειδὴ	δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ
[12, 99]	ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων, οἷς ὑμεῖς,	ἐπειδὴ	ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι
[12, 33]	τῶν τότε λεγομένων τεκμήρια λαμβάνοντας,	ἐπειδὴ	μάρτυρας περὶ αὐτῶν οὐχ οἷόν
[12, 74]	αὐτῷ μέλοι τοῦ ὑμετέρου θορύβου,	ἐπειδὴ	πολλοὺς μὲν Αθηναίων εἰδείη τοὺς
[12, 84]	τοῖς ἰδιώταις, ὧν οἰκίας ἐξεπόρθησαν;	~Ἐπειδὴ	τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην παρ'
[12, 65]	τοῖς πράγμασι στρατηγὸς ὑπ' αὐτῶν	ᾑρέθη.	~Καὶ ἕως μὲν ἐτιμᾶτο, πιστὸν
[12, 27]	τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ	ἀληθῆ	λέγει φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ
[12, 22]	Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην ἂν αὐτοὺς	ἀληθῆ	λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν καὶ
[12, 1]	δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι, μήτε	τἀληθῆ	βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ'
[12, 48]	καὶ Βάτραχος καὶ Αἰσχυλίδης οὐ	τἀληθῆ	μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ ὑπὸ τῶν
[12, 71]	ἐκείνων καιρὸς ἐπιμελῶς ὑπ' αὐτοῦ	ἐτηρήθη,	καὶ μετεπέμψατο μὲν τὰς μετὰ
[12, 70]	οὐδεὶς πώποτε οὔτε τῶν πολεμίων	ἐμνήσθη	οὔτε τῶν πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθ'
[12, 4]	ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς πατὴρ Κέφαλος	ἐπείσθη	μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς ταύτην
[12, 27]	λέγει φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ	προσετάχθη.	Οὐ γὰρ δήπου ἐν τοῖς
[12, 15]	οἰκίας, καὶ ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος	εἴη)	ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι σωθῆναι,
[12, 9]	Ὁ δ' ἔφασκεν, εἰ πολλὰ	εἴη.	Εἶπον ὅτι τάλαντον ἀργυρίου ἕτοιμος
[12, 15]	ληφθῶ, ἡγούμην μέν, εἰ Θέογνις	εἴη	πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου χρήματα
[12, 2]	ἔχθραν τοὺς κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι, ἥτις	εἴη	πρὸς τοὺς φεύγοντας· νυνὶ δὲ
[12, 74]	θορύβου, ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν Αθηναίων	εἰδείη	τοὺς τὰ ὅμοια πράττοντας αὑτῷ,
[12, 44]	τι δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ οὕστινας	χρείη	ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ εἴ τι
[12, 14]	ποιήσειν αὐτόν, εἴ τις ἀργύριον	διδοίη.	~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι (ἔμπειρος
[12, 1]	βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι, ἀλλ'	ἀνάγκη	ἢ τὸν κατήγορον ἀπειπεῖν ἢ
[12, 77]	ὑπ' ἐμοῦ εἰρημένα ἐν τῇ	βουλῇ	ἀπολογούμενος ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν τοῖς
[12, 48]	μὴ παρανόμως ἄρχειν, ἔπειτα τῇ	βουλῇ	μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν
[12, 52]	πρᾶξαι ἀγαθὸν πρὸς τοὺς ἐπὶ	Φυλῇ,	ἐλθὼν μετὰ τῶν συναρχόντων εἰς
[12, 25]	Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα	μὴ	ἀποθάνητε Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν
[12, 25]	ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον. Ἵνα	μὴ	ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος
[12, 60]	ἀπολέσαι παρεσκευάζοντο τὴν πόλιν εἰ	μὴ	δι' ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς
[12, 3]	πολλάκις εἰς πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην,	μὴ	διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ
[12, 79]	ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ ἔλεον	μὴ	εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις,
[12, 26]	ἐγένετο καὶ σῶσαι Πολέμαρχον καὶ	μή,	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπήγαγες; Εἶθ'
[12, 31]	ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ ἦν πεμφθεῖσι	μὴ	ἐλθεῖν καὶ καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις γενέσθαι.
[12, 50]	τοῖς τριάκοντα ἐναντιούμενος· εἰ δὲ	μή,	ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται ὅτι ἐκεῖνά
[12, 85]	οὔτ' ἂν ἐκεῖνα ἐδύναντο ποιεῖν	μὴ	ἑτέρων συμπραττόντων οὔτ' ἂν νῦν
[12, 15]	οὐδὲν ἧττον ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ	μή,	ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει
[12, 98]	αὐτοὶ μὲν ἂν δείσαντες ἐφεύγετε	μὴ	πάθητε τοιαῦτα οἷα καὶ πρότερον,
[12, 48]	ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον μὲν	μὴ	παρανόμως ἄρχειν, ἔπειτα τῇ βουλῇ
[12, 70]	καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς ὅτι, εἰ	μὴ	πασῶν τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν
[12, 74]	ἔσται ἀλλὰ περὶ σωτηρίας, εἰ	μὴ	ποιήσεθ' ἃ Θηραμένης κελεύει. ~Τῶν
[12, 72]	ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε	μὴ	τὰ τῆ πόλει συμφέροντα ἕλοισθε,
[12, 91]	ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω	μὴ	τούτων ἀποψηφισαμένους ὑμῶν αὐτῶν καταψηφίσασθαι.
[12, 50]	ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ	μὴ	ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς εἰς ὑμᾶς
[12, 85]	οὔτ' ἂν νῦν ἐπεχείρησαν ἐλθεῖν	μὴ	ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι,
[12, 50]	ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται. ὅπως τοίνυν	μὴ	φανήσεται ἐν τῷ λόγῳ τοῖς
[12, 58]	Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ τῇ αὐτῇ	γνώμῃ	τοὺς μὲν κρείττους αὑτῶν δι'
[12, 28]	δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις Αθηναίοις	ἱκανή	μοι δοκεῖ πρόφασις εἶναι τῶν
[12, 70]	ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ μικρὰν καὶ	ἀσθενῆ	γενέσθαι τὴν πόλιν, ὥστε περὶ
[12, 97]	παῖδας καταλιπόντες, οἱ δ' ἐν	ξένῃ	γῇ, πολλῶν ἐναντιου μένων ἤλθετε
[12, 73]	περὶ δουλείας καὶ ἐλευθερίας ἐν	ἐκείνῃ	τῇ ἡμέρα ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης δέ,
[12, 12]	ἐμοῦ, ἵνα καὶ τὰ ἐν	ἐκείνῃ	τῇ οἰκίᾳ σκέψηται. ἐκεῖνον μὲν
[12, 37]	χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως ἂν θανάτου	δόξῃ	τῷ φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι. Ταύτην
[12, 36]	πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα	χρὴ	αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας ὑφ'
[12, 33]	ὥστε τούσδε ἐκ τῶν ἔργων	χρὴ	μᾶλλον ἢ ἐκ τῶν λόγων
[12, 70]	ἔπραξεν, οὕτως δὲ ἐνετεθύμητο ὡς	χρὴ	μικρὰν καὶ ἀσθενῆ γενέσθαι τὴν
[12, 58]	ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε σφόδρα	χρὴ	ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς ὑμᾶς
[12, 2]	νυνὶ δὲ παρὰ τῶν φευγόντων	χρὴ	πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν αὐτοῖς πρὸς
[12, 31]	τῶν ὑμετέρων τινός. ~Καίτοι εἰ	χρὴ	τοῖς διὰ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν
[12, 95]	ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς μάχας ἐν	τῇ	ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ τῶν
[12, 16]	διανοηθεὶς ἔδει με ἐκείνων ἐπὶ	τῇ	αὐλείῳ θύρᾳ τὴν φυλακὴν ποιουμένων·
[12, 58]	αὐτῶν ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ	τῇ	αὐτῇ γνώμῃ τοὺς μὲν κρείττους
[12, 77]	τὰ ὑπ' ἐμοῦ εἰρημένα ἐν	τῇ	βουλῇ ἀπολογούμενος ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν
[12, 48]	μὲν μὴ παρανόμως ἄρχειν, ἔπειτα	τῇ	βουλῇ μηνυτὴν γίγνεσθαι περὶ τῶν
[12, 23]	τὴν πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ	τῇ	ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος
[12, 55]	ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ καὶ	τῇ	ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ εἰς
[12, 75]	Θηραμένης κελεύει. ~Τῶν δ' ἐν	τῇ	ἐκκλησία ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν,
[12, 76]	πρότερον ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα ἐν	τῇ	ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ οὐκ
[12, 73]	δουλείας καὶ ἐλευθερίας ἐν ἐκείνῃ	τῇ	ἡμέρα ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης δέ, ὦ
[12, 10]	ὑπηρετῶν δύο, καὶ τὰ ἐν	τῇ	κιβωτῷ λαβεῖν ἐκέλευσεν. ~Ἐπεὶ δὲ
[12, 16]	ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης αὐτὸν ἐν	τῇ	ὁδῷ λαβὼν εἰς τὸ δεσμωτήριον
[12, 30]	ἐν τῇ οἰκία ἀλλ' ἐν	τῇ	ὁδῷ, σῴζειν τε αὐτὸν καὶ
[12, 30]	~Καὶ μὲν δὴ οὐκ ἐν	τῇ	οἰκία ἀλλ' ἐν τῇ ὁδῷ,
[12, 12]	ἵνα καὶ τὰ ἐν ἐκείνῃ	τῇ	οἰκίᾳ σκέψηται. ἐκεῖνον μὲν οὖν
[12, 59]	ἄρχοντα ᾐτήσατο, εὐνούστατον μὲν ὄντα	τῇ	ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ τῇ πόλει,
[12, 97]	ἐπιτηδείων, οἱ μὲν ἐν πολεμίᾳ	τῇ	πατρίδι τοὺς παῖδας καταλιπόντες, οἱ
[12, 20]	οὐ τούτων ἀξίους γε ὄντας	τῇ	πόλει, ἀλλὰ πάσας τὰς χορηγίας
[12, 29]	μὲν γάρ τις ἦν ἐν	τῇ	πόλει ἀρχὴ ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ'
[12, 43]	ἡ ναυμαχία καὶ ἡ συμφορὰ	τῇ	πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι οὔσης,
[12, 38]	προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ ἐν τῇδε	τῇ	πόλει εἰθισμένον ἐστί, πρὸς μὲν
[12, 75]	αὐτοῖς συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν	τῇ	πόλει ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι δέ τινες
[12, 83]	δημεύσαιτε, καλῶς ἂν ἔχοι ἢ	τῇ	πόλει, ἧς οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν,
[12, 81]	μέντοι ἀγὼν οὐκ ἐξ ἴσου	τῇ	πόλει καὶ Ερατοσθένει· οὗτος μὲν
[12, 80]	τῆς τύχης, ἣ τούτους παρέδωκε	τῇ	πόλει, κάκιον ὑμῖν αὐτοῖς βοηθήσητε.
[12, 59]	ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον δὲ	τῇ	πόλει, μισοῦντα δὲ μάλιστα τοὺς
[12, 49]	τ' ἦν μείζω κακὰ γενέσθαι	τῇ	πόλει. Ὁπόσοι δ' εὖνοί φασιν
[12, 91]	τὴν ψῆφον εἶναι φανερὰν γὰρ	τῇ	πόλει τὴν ὑμετέραν γνώμην ποιήσετε.
[12, 64]	πολίτας ἐξαπατήσας καθεῖλε. ~Περιέστηκεν οὖν	τῇ	πόλει τοὐναντίον ἢ ὡς εἰκὸς
[12, 6]	τῶν μετοίκων, ὡς εἶέν τινες	τῇ	πολιτείᾳ ἀχθόμενοι· καλλίστην οὖν εἶναι
[12, 7]	ἕνεκα ταῦτα πέπρακται, ἀλλὰ συμφέροντα	τῇ	πολιτεία γεγένηται, ὥσπερ τι τῶν
[12, 73]	ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν καὶ	τῇ	πολιτεία χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης ἀπέφαινεν.
[12, 24]	ἀσεβὲς εἶναι νομίζω, ἐπὶ δὲ	τῇ	τούτου βλάβῃ καὶ πρὸς αὐτὸν
[12, 24]	γὰρ γνώμην ἔχω· ἐπὶ μὲν	τῇ	τούτου ὠφελείᾳ καὶ πρὸς ἕτερον
[12, 48]	τριάκοντα πλασθέντα εἰσαγγέλλουσι, συγκείμενα ἐπὶ	τῇ	τῶν πολιτῶν βλάβῃ. ~Καὶ μὲν
[12, 36]	ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι χρῆναι	τῇ	τῶν τεθνεώτων ἀρετῇ παρ' ἐκείνων
[12, 4]	εἰς ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι,	ἔτη	δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ
[12, 36]	ἡγούμενοι χρῆναι τῇ τῶν τεθνεώτων	ἀρετῇ	παρ' ἐκείνων δίκην λαβεῖν, τούτους
[12, 62]	τῆς πόλεως, καὶ μηδενὶ τοῦτο	παραστῇ,	ὡς Ερατοσθένους κινδυνεύοντος Θηραμένους κατηγορῶ.
[12, 58]	ἔργων Ερατοσθένει μετεῖχε καὶ τῇ	αὐτῇ	γνώμῃ τοὺς μὲν κρείττους αὑτῶν
[12, 15]	ὅτι ἀμφίθυρος εἴη) ἐδόκει μοι	ταύτῃ	πειρᾶσθαι σωθῆναι, ἐνθυμουμένῳ ὅτι, ἐὰν
[12, 68]	μήτε ὅμηρα δοὺς μήτε τὰ	τείχη	καθελὼν μήτε τὰς ναῦς παραδούς·
[12, 63]	προσποιεῖσθαι πράττειν ὅπως οἰκοδομηθήσεται τὰ	τείχη,	ὁπότε καὶ μετὰ Θηραμένους ὅπως
[12, 70]	ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε Πειραιῶς τὰ	τείχη	περιελεῖν καὶ τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν
[12, 40]	ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ	τείχη	τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς ἑαυτῶν
[12, 29]	τις ἦν ἐν τῇ πόλει	ἀρχὴ	ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ' ἧς αὐτῷ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005