discours, paragraphes
[12, 13]	μοι κινδυνεύειν ἐδόκει, ὡς τοῦ	γε	ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη. ~Καλέσας δὲ
[12, 27]	ἦν προσταχθῆναι ἢ ὅστις ἀντειπών	γε	ἐτύγχανε καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος; Τίνα
[12, 20]	ὀργὴν ἔχοντες, οὐ τούτων ἀξίους	γε	ὄντας τῇ πόλει, ἀλλὰ πάσας
[12, 58]	κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν	δὲ	ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι
[12, 8]	ἐξελάσαντες Πείσωνί με παραδιδόασιν· οἱ	δὲ	ἄλλοι εἰς τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες
[12, 96]	ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς	δὲ	ἀπὸ τέκνων καὶ γονέων καὶ
[12, 78]	τῶν μὲν παρόντων καταφρονῶν, τῶν	δὲ	ἀπόντων ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ καλλίστῳ
[12, 90]	ὡς ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις· εἰ	δὲ	ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν ἔργων
[12, 19]	ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες	δὲ	ἀργύριον καὶ χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν
[12, 13]	θαρρεῖν, ὡς ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν	δὲ	αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ
[12, 68]	εἰπεῖν μὲν οὐδενὶ ἠθέλησεν, ἐκέλευσε	δὲ	αὑτῷ πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ, ὦ
[12, 14]	γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη. ~Καλέσας	δὲ	Δάμνιππον λέγω πρὸς αὐτὸν τάδε,
[12, 90]	οἴονται χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς	δὲ	δείξατε ἥντινα γνώμην ἔχετε περὶ
[12, 42]	ὀνόματα οὐδὲν δέομαι λέγειν. Ἀφικόμενος	δὲ	δεῦρο τἀναντία τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν
[12, 93]	τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς	δὲ	διὰ τὸν πρὸς ἀλλήλους πόλεμον
[12, 15]	εἴ τις ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου	δὲ	διαλεγομένου Θεόγνιδι (ἔμπειρος γὰρ ὢν
[12, 65]	προβούλων ὢν ταὔτ' ἔπραττεν, αὐτὸς	δὲ	δοκῶν εὐνούστατος εἶναι τοῖς πράγμασι
[12, 7]	οὖν αὐτοῖς δέκα συλλαβεῖν, τούτων	δὲ	δύο πένητας, ἵνα αὐτοῖς ᾖ
[12, 61]	τι δεῖ μάρτυρας παρασχέσθαι· ὅμως	δέ·	ἐγώ τε γὰρ δέομαι ἀναπαύσασθαι,
[12, 98]	εἰς τὴν πατρίδα κατηγάγετε. ~Εἰ	δὲ	ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ
[12, 68]	μήτε τὰς ναῦς παραδούς· ταῦτα	δὲ	εἰπεῖν μὲν οὐδενὶ ἠθέλησεν, ἐκέλευσε
[12, 68]	μέγα καὶ πολλοῦ ἄξιον. Ὑπέσχετο	δὲ	εἰρήνην ποιήσειν μήτε ὅμηρα δοὺς
[12, 16]	διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος	δὲ	εἰς Αρχένεω τοῦ ναυκλήρου ἐκεῖνον.
[12, 36]	ἐδύναντο ἐποίησαν ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ	δὲ	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν
[12, 54]	ὄντες εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν· ~οἱ	δὲ	εἰς τὸ ἄστυ ἐλθόντες τοὺς
[12, 53]	αὐτῶν ἁπάντων θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ	δὲ	εἰς τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ
[12, 16]	πευσόμενον περὶ τοῦ ἀδελφοῦ· ἥκων	δὲ	ἔλεγεν ὅτι Ερατοσθένης αὐτὸν ἐν
[12, 70]	μὲν ὑπέσχετο οὐδὲν ἔπραξεν, οὕτως	δὲ	ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ μικρὰν καὶ
[12, 26]	τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ	δὲ	ἐπὶ σοὶ μόνῳ ἐγένετο καὶ
[12, 61]	καὶ ἐκείνοις χάριν ἀποδώσετε. ~Ταῦτα	δὲ	ἐπίστασθε μὲν καὶ αὐτοί, καὶ
[12, 31]	καὶ καταλαβοῦσιν ἐξάρνοις γενέσθαι. τῷ	δὲ	Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι οὐκ
[12, 87]	ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα σώσειν, διὰ	δὲ	Ερατοσθένην καὶ τοὺς συνάρχοντας αὐτοῦ
[12, 43]	μεταξὺ βίον αὐτοῦ παρήσω· ἐπειδὴ	δὲ	ἡ ναυμαχία καὶ ἡ συμφορὰ
[12, 79]	κρείττους εἶναι τῶν πολεμίων, ψηφιζομένους	δὲ	ἥττους τῶν ἐχθρῶν. ~Μηδ' ὧν
[12, 73]	ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς	δὲ	Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν
[12, 21]	ἀτίμους {τῆς πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν	δὲ	θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. ~Καὶ
[12, 16]	θύρᾳ τὴν φυλακὴν ποιουμένων· τριῶν	δὲ	θυρῶν οὐσῶν, ἃς ἔδει με
[12, 26]	ἀντέλεγες μὲν ἵνα σώσειας, συνελάμβανες	δὲ	ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε μὲν
[12, 19]	ἀργύριον καὶ χρυσίον τοσοῦτον, χαλκὸν	δὲ	καὶ κόσμον καὶ ἔπιπλα καὶ
[12, 97]	ἤλθετε εἰς τὸν Πειραιᾶ. Πολλῶν	δὲ	καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες
[12, 96]	μὲν ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ἃ
[12, 68]	ὑμᾶς τοὺς φίλους ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος	δὲ	καὶ τῶν μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς
[12, 67]	αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν, εἰς τοσοῦτον	δὲ	κακίας ἦλθεν, ὥστε ἅμα μὲν
[12, 15]	ἐὰν μὲν λάθω, σωθήσομαι, ἐὰν	δὲ	ληφθῶ, ἡγούμην μέν, εἰ Θέογνις
[12, 19]	τὰ μὲν βέλτιστα ἔλαβον, τὰ	δὲ	λοιπὰ εἰς τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν,
[12, 74]	καὶ Λακεδαιμονίοις λέγοι. μετ' ἐκεῖνον	δὲ	Λύσανδρος ἀναστὰς ἄλλα τε πολλὰ
[12, 74]	τὰ ὅμοια πράττοντας αὑτῷ, δοκοῦντα	δὲ	Λυσάνδρῳ καὶ Λακεδαιμονίοις λέγοι. μετ'
[12, 59]	κακονούστατον δὲ τῇ πόλει, μισοῦντα	δὲ	μάλιστα τοὺς ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι
[12, 47]	οὖν τούτους τοσαῦτα λέγω, τοὺς	δὲ	μάρτυράς μοι κάλει. καὶ ὑμεῖς
[12, 12]	μὲν οὖν ἐκέλευον βαδίζειν, ἐμὲ	δὲ	μεθ' αὑτῶν ἀκολουθεῖν εἰς Δαμνίππου.
[12, 50]	λόγῳ τοῖς τριάκοντα ἐναντιούμενος· εἰ	δὲ	μή, ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται ὅτι
[12, 15]	λαβεῖν, οὐδὲν ἧττον ἀφεθήσεσθαι, εἰ	δὲ	μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα διανοηθεὶς
[12, 2]	ἢ τὸν χρόνον ἐπιλιπεῖν. ~Τοὐναντίον	δέ	μοι δοκοῦμεν πείσεσθαι ἢ ἐν
[12, 81]	αὑτὸς ἦν τῶν κρινομένων, ἡμεῖς	δὲ	νυνὶ εἰς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν
[12, 35]	τὸ ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν· ὅσοι	δὲ	ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον ἀδίκως
[12, 18]	ἱμάτιον, ὁ δὲ προσκεφάλαιον, ὁ	δὲ	ὅ τι ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν
[12, 36]	παρ' ἐκείνων δίκην λαβεῖν, τούτους	δέ,	οἳ ἰδιῶται μὲν ὄντες καθ'
[12, 92]	τὴν ὑμετέραν γνώμην ποιήσετε. ~Βούλομαι	δὲ	ὀλίγα ἑκατέρους ἀναμνήσας καταβαίνειν, τούς
[12, 64]	ἐτύγχανεν ἐκείνῳ τἀναντία πράττων· νῦν	δὲ	ὁρῶ τάς τε ἀπολογίας εἰς
[12, 94]	τούτων πονηροτάτων ὄντων ἤρχεσθε, ἐνθυμηθέντες	δὲ	ὅτι μετ' ἀνδρῶν νῦν ἀρίστων
[12, 69]	ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες	δὲ	ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι
[12, 77]	ἐν τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα	δὲ	οὐκ ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ
[12, 76]	οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε χειροτονῆσαι, δέκα	δὲ	οὓς οἱ καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν,
[12, 88]	δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι	δέ,	οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν
[12, 23]	τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν	δὲ	οὔτε πρὸς τὴν πόλιν αὐτοῖς
[12, 11]	τῇ κιβωτῷ λαβεῖν ἐκέλευσεν. ~Ἐπεὶ	δὲ	οὐχ ὅσον ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ
[12, 98]	τοῖς ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται· οἱ	δὲ	παῖδες ὑμῶν, ὅσοι μὲν ἐνθάδε
[12, 60]	μάλιστα τοὺς ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι	δὲ	πάντας ἀνθρώπους ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς
[12, 29]	εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε· νῦν	δὲ	παρὰ τοῦ ποτε καὶ λήψεσθε
[12, 2]	εἴη πρὸς τοὺς φεύγοντας· νυνὶ	δὲ	παρὰ τῶν φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι
[12, 17]	ἐπιούσης νυκτὸς διέπλευσα Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ	δὲ	παρήγγειλαν οἱ τριάκοντα τοὐπ' ἐκείνων
[12, 30]	ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς	δὲ	πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι εἰς τὰς
[12, 3]	ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως	δὲ	πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς ὡς
[12, 66]	ἐτιμᾶτο, πιστὸν ἑαυτὸν παρεῖχεν· ἐπειδὴ	δὲ	Πείσανδρον μὲν καὶ Κάλλαισχρον καὶ
[12, 9]	ἐλθόντες τὰ ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ	δὲ	Πείσωνα μὲν ἠρώτων εἰ βούλοιτό
[12, 69]	ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια, ἀντιλεγόντων	δὲ	πολλῶν Θηραμένει, εἰδότες δὲ ὅτι
[12, 48]	ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων	δὲ	πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν ἀνὴρ
[12, 45]	οἷοί τε ἔσονται περιγενέσθαι, κακῶς	δὲ	πραττόντων δυνήσονται· καὶ ὑμᾶς ἡγοῦντο
[12, 13]	αὑτῶν ἀκολουθεῖν εἰς Δαμνίππου. ~Πείσων	δὲ	προσελθὼν σιγᾶν μοι παρεκελεύετο καὶ
[12, 18]	φίλων ὁ μὲν ἱμάτιον, ὁ	δὲ	προσκεφάλαιον, ὁ δὲ ὅ τι
[12, 32]	οἷόν τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν	δέ	σε, ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ ἦσθα
[12, 33]	τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν	δέ	σου τὰ ἔργα φανερὰ γεγένηται
[12, 26]	ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι	δὲ	συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει} ἐμοὶ
[12, 38]	τὰ κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι, περὶ	δὲ	σφῶν αὐτῶν ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε
[12, 8]	τῶν ἄλλων εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες	δὲ	τὰς οἰκίας ἐβάδιζον· καὶ ἐμὲ
[12, 48]	~Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε. Τὸ	δὲ	τελευταῖον εἰς τὴν ἀρχὴν καταστὰς
[12, 59]	μὲν ὄντα τῇ ὀλιγαρχίᾳ, κακονούστατον	δὲ	τῇ πόλει, μισοῦντα δὲ μάλιστα
[12, 24]	διαλέγεσθαι ἀσεβὲς εἶναι νομίζω, ἐπὶ	δὲ	τῇ τούτου βλάβῃ καὶ πρὸς
[12, 6]	τῷ δ' ἔργω χρηματίζεσθαι· πάντως	δὲ	τὴν μὲν πόλιν πένεσθαι τὴν
[12, 67]	ἐκείνους πίστιν ὑμᾶς κατεδουλώσατο, διὰ	δὲ	τὴν πρὸς ὑμᾶς τοὺς φίλους
[12, 99]	ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως	δὲ	τῆς ἐμῆς προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ
[12, 34]	σοι, εἰ βούλει, ἀντειπεῖν. Θαυμάζω	δὲ	τί ἄν ποτ' ἐποίησας συνειπών,
[12, 75]	κακὸν τῇ πόλει ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι	δέ	τινες καὶ πονηροὶ καὶ κακῶς
[12, 35]	τύραννοι τῆς πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες	δὲ	τὸ ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν· ὅσοι
[12, 71]	Λυσάνδρου ναῦς ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε	δὲ	τὸ τῶν πολεμίων στρατόπεδον. ~Τότε
[12, 28]	οἷς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι	δὲ	τοῖς μὲν ἄλλοις Αθηναίοις ἱκανή
[12, 88]	τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς	δὲ	τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι ἦ
[12, 47]	πολιτῶν κακοῖς πιστοὺς ἐνόμιζον, ἐπὶ	δὲ	τοῖς τῆς πόλεως ἀγαθοῖς ῥᾳδίως
[12, 77]	κατέλθοιεν, οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων	δὲ	τοῖς τῆς πολιτείας μετέχουσιν, ὅτι
[12, 97]	παρὰ τῶν θεῶν τιμωρίας. ~Ὅσοι	δὲ	τὸν θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες
[12, 82]	οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς	δὲ	τοὺς ἀπολέσαντας τὴν πόλιν κατὰ
[12, 54]	πλὴν Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας	δὲ	τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι
[12, 63]	Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος	δὲ	τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας καθεῖλε. ~Περιέστηκεν
[12, 28]	τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς	δὲ	τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς σφᾶς
[12, 59]	ᾤετο πείσειν μάλιστα. ~Οὐ δυνάμενος	δὲ	τούτων τυχεῖν, εἴτε καὶ τῶν
[12, 72]	τὸ τῶν πολεμίων στρατόπεδον. ~Τότε	δὲ	τούτων ὑπαρχόντων, καὶ παρόντος Λυσάνδρου
[12, 4]	ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη	δὲ	τριάκοντα ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ πώποτε
[12, 67]	μετέσχε τῶν Αριστοκράτους ἔργων. ~Βουλόμενος	δὲ	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει δοκεῖν πιστὸς
[12, 43]	ἄρχοντες δὲ τῶν συνωμοτῶν, ἐναντία	δὲ	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει πράττοντες· ὧν
[12, 89]	τοῦτο αὐτὸν ἀξιοῦσι σωθῆναι· ὅτι	δὲ	τῶν ἄλλων Ελλήνων πλεῖστα εἰς
[12, 94]	περὶ τῆς πόλεως βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες	δὲ	τῶν ἐπικούρων, οὓς οὗτοι φύλακας
[12, 43]	συναγωγεῖς μὲν τῶν πολιτῶν ἄρχοντες	δὲ	τῶν συνωμοτῶν, ἐναντία δὲ τῷ
[12, 95]	ὑμῖν οἱ πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας	δὲ	ὑμᾶς ἐκ τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο.
[12, 66]	ἑώρα προτέρους αὑτοῦ γιγνομένους, τὸ	δὲ	ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι βουλόμενον τούτων
[12, 44]	Ερατοσθένης καὶ Κριτίας ἦσαν. ~Οὗτοι	δὲ	φυλάρχους τε ἐπὶ τὰς φυλὰς
[12, 7]	ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν	δὲ	χρήματα περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν
[12, 69]	ἐκέλευσε δὲ αὑτῷ πιστεύειν. ~Ὑμεῖς	δέ,	ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι, πραττούσης μὲν
[12, 74]	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης	δέ,	ὦ ἄνδρες δικασταί, (καὶ τούτων
[12, 34]	ὡς δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος	δὲ	ὡμολόγηκεν ἀδίκως συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν
[12, 10]	πίστιν παρ' αὐτοῦ λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ	δὲ	ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ τοῖς
[12, 70]	γυναῖκας καὶ ὑμᾶς αὐτούς. ~Ὁ	δὲ	ὧν μὲν ὑπέσχετο οὐδὲν ἔπραξεν,
[12, 75]	αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ	δὲ	ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν
[12, 98]	δὲ παῖδες ὑμῶν, ὅσοι μὲν	ἐνθάδε	ἦσαν, ὑπὸ τούτων ἂν ὑβρίζοντο,
[12, 52]	τῶν συναρχόντων εἰς Σαλαμῖνα καὶ	Ελευσῖνάδε	τριακοσίους τῶν πολιτῶν ἀπήγαγεν εἰς
[12, 17]	πεπυσμένος τῆς ἐπιούσης νυκτὸς διέπλευσα	Μέγαράδε.	Πολεμάρχῳ δὲ παρήγγειλαν οἱ τριάκοντα
[12, 14]	δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς αὐτὸν	τάδε,	ἐπιτήδειος μέν μοι τυγχάνεις ὤν,
[12, 72]	μήτε ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο	μηδὲ	διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε μὴ τὰ
[12, 79]	τῶν τούτου συναρχόντων δίκην λαβεῖν,	μηδὲ	μαχομένους μὲν> κρείττους εἶναι τῶν
[12, 80]	τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ' ἀφῆτε·	μηδὲ	τῆς τύχης, ἣ τούτους παρέδωκε
[12, 38]	αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ ἐν	τῇδε	τῇ πόλει εἰθισμένον ἐστί, πρὸς
[12, 33]	ὡς ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις, ὥστε	τούσδε	ἐκ τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον
[12, 99]	ὑπὸ τούτων οὐ δυνάμενος εἰπεῖν.	Οὐδὲ	γὰρ ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν
[12, 99]	εἰπεῖν. Οὐδὲ γὰρ ἑνὸς κατηγόρου	οὐδὲ	δυοῖν ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν.
[12, 20]	ἐκ τῶν ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ	οὐδὲ	κατὰ τὸ ἐλάχιστον μέρος τῆς
[12, 33]	ἡμῖν παρεῖναι οὐκ ἐξῆν, ἀλλ'	οὐδὲ	παρ' αὑτοῖς εἶναι, ὥστ' ἐπὶ
[12, 86]	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν οὐδεὶς αὐτῶν	οὐδὲ	τὰ δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν.
[12, 96]	φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ	οὐδὲ	ταφῆς τῆς νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν,
[12, 40]	καθεῖλον, καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι	οὐδὲ	τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων προσταττόντων περιεῖλον,
[12, 38]	δύναιντ' ἂν. ~Οὐ γὰρ δὴ	οὐδὲ	τοῦτο αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι, ὅπερ
[12, 27]	τουτοισὶ δοῦναι δίκην; ~Καὶ μὴν	οὐδὲ	τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ
[12, 94]	τῷ θαρραλέῳ ὄντες, καθ' ὅσον	δύνασθε,	καὶ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν καὶ
[12, 99]	ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ	ἐδύνασθε,	ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ' αὐτοὺς
[12, 94]	καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ Πειραιῶς	τιμωρήσασθε,	ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι ὑπὸ τούτων
[12, 34]	ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς;	ἀπεψηφίσασθε;	Δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 61]	ἐκείνοις χάριν ἀποδώσετε. ~Ταῦτα δὲ	ἐπίστασθε	μὲν καὶ αὐτοί, καὶ οἶδ'
[12, 92]	μὲν ὅσοι ἐξ ἄστεώς ἐστε,	σκέψασθε	ὅτι ὑπὸ τούτων οὕτω σφόδρα
[12, 92]	ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι καὶ πολίταις	ἠναγκάζεσθε	πολεμεῖν τοιοῦτον πόλεμον, ἐν ᾧ
[12, 80]	αὐτοῖς ἴστε, ἢ ὧν ἐποίησαν	ὀργίζεσθε·	μηδ' ἀποῦσι μὲν τοῖς τριάκοντα
[12, 30]	συλλαβὼν ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν	ὀργίζεσθε,	ὅσοι εἰς τὰς οἰκίας ἦλθον
[12, 91]	ἀποψηφισαμένους ὑμῶν αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ'	οἴεσθε	κρύβδην τὴν ψῆφον εἶναι φανερὰν
[12, 44]	μηδὲν ψηφιεῖσθε πολλῶν τε ἐνδεεῖς	ἔσεσθε.	~Τοῦτο γὰρ καλῶς ἠπίσταντο, ὅτι
[12, 90]	μὲν γὰρ τούτου καταψηφιεῖσθε, δῆλοι	ἔσεσθε	ὡς ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις· εἰ
[12, 70]	εἰ μὴ πασῶν τῶν ἐλπίδων	ἀποστερηθήσεσθε,	ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν
[12, 90]	τοῖς πεπραγμένοις· εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε,	ὀφθήσεσθε	τῶν αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ τούτοις
[12, 94]	μάχεσθε καὶ περὶ τῆς πόλεως	βουλεύεσθε,	ἀναμνησθέντες δὲ τῶν ἐπικούρων, οὓς
[12, 44]	καὶ ὑπὸ τούτων πολιτῶν ὄντων	ἐπεβουλεύεσθε	ὅπως μήτ' ἀγαθὸν μηδὲν ψηφιεῖσθε
[12, 94]	ὅτι μετ' ἀνδρῶν νῦν ἀρίστων	πολιτεύεσθε	καὶ τοῖς πολεμίοις μάχεσθε καὶ
[12, 94]	ἀρίστων πολιτεύεσθε καὶ τοῖς πολεμίοις	μάχεσθε	καὶ περὶ τῆς πόλεως βουλεύεσθε,
[12, 94]	ὅτι ὑπὸ τούτων πονηροτάτων ὄντων	ἤρχεσθε,	ἐνθυμηθέντες δὲ ὅτι μετ' ἀνδρῶν
[12, 92]	ὅτι ὑπὸ τούτων οὕτω σφόδρα	ἤρχεσθε,	ὥστε ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι καὶ
[12, 29]	δὲ παρὰ τοῦ ποτε καὶ	λήψεσθε	δίκην, εἴπερ ἐξέσται τοῖς τριάκοντα
[12, 100]	ἡγουμένους, ὅσοι μὲν ἂν τούτων	ἀποψηφίσησθε,	αὐτῶν θάνατον κατεψηφισμένους ἔσεσθαι, ὅσοι
[12, 84]	παρ' αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ ἂν	δύναισθε	λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν
[12, 72]	συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα	ψηφίσαισθε.	~Ἀναστὰς δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς
[12, 70]	ταχεῖαν παρ' αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν	κομιεῖσθε.	~Καὶ τὸ τελευταῖον, ὦ ἄνδρες
[12, 44]	ἐπεβουλεύεσθε ὅπως μήτ' ἀγαθὸν μηδὲν	ψηφιεῖσθε	πολλῶν τε ἐνδεεῖς ἔσεσθε. ~Τοῦτο
[12, 90]	πραγμάτων. Εἰ μὲν γὰρ τούτου	καταψηφιεῖσθε,	δῆλοι ἔσεσθε ὡς ὀργιζόμενοι τοῖς
[12, 90]	ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις· εἰ δὲ	ἀποψηφιεῖσθε,	ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ
[12, 72]	μὴ τὰ τῆ πόλει συμφέροντα	ἕλοισθε,	ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς
[12, 34]	ὑμῖν τὴν διαψήφισιν περὶ αὑτοῦ	πεποίηκε.	~Καὶ μὲν δὴ πολλοὶ καὶ
[12, 50]	ἔσται ὅτι ἐκεῖνά τε αὐτῷ	ἤρεσκε,	καὶ τοσοῦτον ἐδύνατο ὥστε ἐναντιούμενος
[12, 80]	μηδὲ τῆς τύχης, ἣ τούτους	παρέδωκε	τῇ πόλει, κάκιον ὑμῖν αὐτοῖς
[12, 63]	οὗτος δὲ τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας	καθεῖλε.	~Περιέστηκεν οὖν τῇ πόλει τοὐναντίον
[12, 16]	δὲ θυρῶν οὐσῶν, ἃς ἔδει	με	διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος
[12, 16]	ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει	με	ἐκείνων ἐπὶ τῇ αὐλείῳ θύρᾳ
[12, 12]	μοι δοῦναι, ~ὁ δ' ἀγαπήσειν	με	ἔφασκεν, εἰ τὸ σῶμα σώσω.
[12, 8]	ἑστιῶντα κατέλαβον, οὓς ἐξελάσαντες Πείσωνί	με	παραδιδόασιν· οἱ δὲ ἄλλοι εἰς
[12, 9]	Πείσωνα μὲν ἠρώτων εἰ βούλοιτό	με	σῶσαι χρήματα λαβών. Ὁ δ'
[12, 10]	παισὶν ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ τάλαντόν	με	σώσειν, εἰσελθὼν εἰς τὸ δωμάτιον
[12, 12]	ἐκεῖνον μὲν οὖν ἐκέλευον βαδίζειν,	ἐμὲ	δὲ μεθ' αὑτῶν ἀκολουθεῖν εἰς
[12, 8]	δὲ τὰς οἰκίας ἐβάδιζον· καὶ	ἐμὲ	μὲν ξένους ἑστιῶντα κατέλαβον, οὓς
[12, 13]	Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες	ἐμὲ	πάλιν ᾤχοντο. Ἐν τοιούτῳ δ'
[12, 23]	αὐτοῖς τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε πρὸς	ἐμέ·	τὸν ἀδελφὸν γὰρ μου, ὥσπερ
[12, 27]	προσταχθῆναι ἢ ὅστις ἀντειπών γε	ἐτύγχανε	καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος; Τίνα γὰρ
[12, 76]	αὐτοῖς δέκα μὲν οὓς Θηραμένης	ἀπέδειξε	χειροτονῆσαι, δέκα δὲ οὓς οἱ
[12, 74]	Λύσανδρος ἀναστὰς ἄλλα τε πολλὰ	εἶπε	καὶ ὅτι παρασπόνδους ὑμᾶς ἔχοι,
[12, 0]	γενομένου τῶν τριάκοντα, ὃν αὐτὸς	εἶπε	Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι δοκεῖ
[12, 62]	τοὺς αὐτοὺς λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες.	~Φέρε	δὴ καὶ περὶ Θηραμένους ὡς
[12, 34]	ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον.	Φέρε	δή, τί ἄν, εἰ καὶ
[12, 24]	καὶ ἀπόκριναι, ὅ τι ἄν	σε	ἐρωτῶ. ~Ἀπήγαγες Πολέμαρχον ἢ οὔ;
[12, 32]	τ' εἶναι ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν δέ	σε,	ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ ἦσθα χρηστός,
[12, 71]	ὦ ἄνδρες δικασταί, οὐ πρότερον	εἴασε	τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι, ἕως ὁ
[12, 67]	τὴν πρὸς ὑμᾶς τοὺς φίλους	ἀπώλεσε.	~Τιμώμενος δὲ καὶ τῶν μεγίστων
[12, 68]	ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν αὐτὸς	ἀπώλεσε,	φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα καὶ
[12, 9]	ἕτοιμος εἴην δοῦναι· ὁ δ'	ὡμολόγησε	ταῦτα ποιήσειν. Ἠπιστάμην μὲν οὖν
[12, 17]	ἥντινα ἔμελλεν ἀποθανεῖσθαι· οὕτω πολλοῦ	ἐδέησε	κριθῆναι καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ
[12, 4]	γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη δὲ τριάκοντα	ᾤκησε,	καὶ οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς
[12, 71]	μετὰ Λυσάνδρου ναῦς ἐκ Σάμου,	ἐπεδήμησε	δὲ τὸ τῶν πολεμίων στρατόπεδον.
[12, 13]	παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν, ὡς ἥξων	ἐκεῖσε.	Καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους
[12, 70]	τῶν πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθ' ὑμᾶς	ἔπεισε	πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος,
[12, 70]	πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε τῶν πολιτῶν	ἤλπισε,	ταῦθ' ὑμᾶς ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ
[12, 68]	δὲ εἰπεῖν μὲν οὐδενὶ ἠθέλησεν,	ἐκέλευσε	δὲ αὑτῷ πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ,
[12, 78]	δίκην δόντος (ἤδη γὰρ αὐτὴν	κατέλυσἐ)	δικαίως δ' ἂν ἐν δημοκρατίᾳ·
[12, 100]	βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ' αὐτοὺς ἡμῶν	τε	ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν
[12, 64]	πράττων· νῦν δὲ ὁρῶ τάς	τε	ἀπολογίας εἰς ἐκεῖνον ἀναφερομένας, τούς
[12, 30]	ἀλλ' ἐν τῇ ὁδῷ, σῴζειν	τε	αὐτὸν καὶ τὰ τούτοις ἐψηφισμένα
[12, 50]	ἐνταυθοῖ δῆλος ἔσται ὅτι ἐκεῖνά	τε	αὐτῷ ἤρεσκε, καὶ τοσοῦτον ἐδύνατο
[12, 61]	μάρτυρας παρασχέσθαι· ὅμως δέ· ἐγώ	τε	γὰρ δέομαι ἀναπαύσασθαι, ὑμῶν τ'
[12, 44]	μήτ' ἀγαθὸν μηδὲν ψηφιεῖσθε πολλῶν	τε	ἐνδεεῖς ἔσεσθε. ~Τοῦτο γὰρ καλῶς
[12, 92]	ὀλίγα ἑκατέρους ἀναμνήσας καταβαίνειν, τούς	τε	ἐξ ἄστεως καὶ τοὺς ἐκ
[12, 44]	Κριτίας ἦσαν. ~Οὗτοι δὲ φυλάρχους	τε	ἐπὶ τὰς φυλὰς κατέστησαν, καὶ
[12, 45]	ὅτι ἄλλως μὲν οὐχ οἷοί	τε	ἔσονται περιγενέσθαι, κακῶς δὲ πραττόντων
[12, 12]	ἐμοὶ καὶ Πείσωνι ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός	τε	καὶ Μνησιθείδης ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου
[12, 72]	μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς	τε	μὴ τὰ τῆ πόλει συμφέροντα
[12, 41]	ὅτι τῶν αὐτῶν ἐστιν αὐτούς	τε	πάντα τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι καὶ
[12, 33]	μάρτυρας περὶ αὐτῶν οὐχ οἷόν	τε	παρασχέσθαι. Οὐ γὰρ μόνον ἡμῖν
[12, 70]	ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ	τε	Πειραιῶς τὰ τείχη περιελεῖν καὶ
[12, 85]	πολλὴν ἄδειαν σφίσιν ἔσεσθαι τῶν	τε>	πεπραγμένων καὶ τοῦ λοιποῦ ποιεῖν
[12, 74]	ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος ἀναστὰς ἄλλα	τε	πολλὰ εἶπε καὶ ὅτι παρασπόνδους
[12, 49]	πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί	τε	τὰ βέλτιστα λέγοντες καὶ τοὺς
[12, 99]	τὰ δ' εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ	τε	τῆς πόλεως, ἣν μικρὰν ἐποίουν,
[12, 66]	τούτων ἀκροᾶσθαι, τότ' ἤδη διά	τε	τὸν πρὸς ἐκείνους φθόνον καὶ
[12, 54]	ἂν ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούς	τε	τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ τοὺς ἐν
[12, 57]	τὴν πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς	τε	τριάκοντα πάντα κακὰ εἰργασμένοις καὶ
[12, 99]	πόλεως, ἣν μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ	τε	τῶν νεωρίων, ἃ καθεῖλον, καὶ
[12, 100]	πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν. Ἀκηκόατε, ἑωράκατε,	πεπόνθατε,	ἔχετε· δικάζετε.
[12, 96]	καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ἃ	πεπόνθατε	ὑπ' αὐτῶν, οἳ τοὺς μὲν
[12, 100]	τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν. Ἀκηκόατε,	ἑωράκατε,	πεπόνθατε, ἔχετε· δικάζετε.
[12, 90]	χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς δὲ	δείξατε	ἥντινα γνώμην ἔχετε περὶ τῶν
[12, 100]	τὰς τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν.	Ἀκηκόατε,	ἑωράκατε, πεπόνθατε, ἔχετε· δικάζετε.
[12, 48]	ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν μαρτύρων	ἀκηκόατε.	Τὸ δὲ τελευταῖον εἰς τὴν
[12, 99]	ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι	βοηθήσατε.	~Οἶμαι δ' αὐτοὺς ἡμῶν τε
[12, 98]	τὴν πατρίδα κατηγάγετε. ~Εἰ δὲ	ἐδυστυχήσατε	καὶ τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν
[12, 36]	ἐκ τῆς θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ	ἐζημιώσατε,	ἡγούμενοι χρῆναι τῇ τῶν τεθνεώτων
[12, 60]	δι' ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς	δηλώσατε	παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην λαβόντες,
[12, 97]	ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς μὲν	ἠλευθερώσατε,	τοὺς δ' εἰς τὴν πατρίδα
[12, 26]	ἢ δίκαια; Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ	σχετλιώτατε	πάντων, ἀντέλεγες μὲν ἵνα σώσειας,
[12, 69]	τοὺς πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως	ἐπετρέψατε	αὐτῷπατρίδα καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας
[12, 97]	τοὺς δ' εἰς τὴν πατρίδα	κατηγάγετε.	~Εἰ δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων
[12, 96]	ὧν ὀργίσθητε μὲν ὥσπερ ὅτ'	ἐφεύγετε,	ἀναμνήσθητε δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[12, 98]	ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν ἂν δείσαντες	ἐφεύγετε	μὴ πάθητε τοιαῦτα οἷα καὶ
[12, 73]	ἐλευθερίας ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα	ἠκκλησιάζετε.	~Θηραμένης δέ, ὦ ἄνδρες δικασταί,
[12, 100]	κατηγορῶν. Ἀκηκόατε, ἑωράκατε, πεπόνθατε, ἔχετε·	δικάζετε.
[12, 97]	ξένῃ γῇ, πολλῶν ἐναντιου μένων	ἤλθετε	εἰς τὸν Πειραιᾶ. Πολλῶν δὲ
[12, 73]	ἐθορυβεῖτε ὡς οὐ ποιήσοντες ταῦτα·	ἐγιγνώσκετε	γὰρ ὅτι περὶ δουλείας καὶ
[12, 90]	ἐπιθυμηταὶ τούτοις ὄντες, καὶ οὐχ	ἕξετε	λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ τῶν
[12, 35]	εἰσόμενοι τίνα γνώμην περὶ τούτων	ἕξετε.	Ὧν οἱ μὲν ὑμέτεροι ὄντες
[12, 91]	τῇ πόλει τὴν ὑμετέραν γνώμην	ποιήσετε.	~Βούλομαι δὲ ὀλίγα ἑκατέρους ἀναμνήσας
[12, 85]	τοὺς μεγίστων κακῶν αἰτίους λαβόντες	ἀφήσετε.	~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων αὐτοῖς
[12, 60]	λαβόντες, ὅτι καὶ ἐκείνοις χάριν	ἀποδώσετε.	~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε μὲν καὶ
[12, 98]	~Εἰ δὲ ἐδυστυχήσατε καὶ τούτων	ἡμάρτετε,	αὐτοὶ μὲν ἂν δείσαντες ἐφεύγετε
[12, 39]	πολεμίας οὔσας φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ	κελεύετε	αὐτὸν ἀποδεῖξαι ὅπου τοσούτους τῶν
[12, 80]	μηδ' ἀποῦσι μὲν τοῖς τριάκοντα	ἐπιβουλεύετε,	παρόντας δ' ἀφῆτε· μηδὲ τῆς
[12, 92]	ἔχετε, νικήσαντες δ' ἄν τούτοις	ἐδουλεύετε.	~Καὶ τοὺς ἰδίους οἴκους οὗτοι
[12, 100]	Παύσομαι κατηγορῶν. Ἀκηκόατε, ἑωράκατε, πεπόνθατε,	ἔχετε·	δικάζετε.
[12, 92]	μὲν τοῖς νικήσασι τὸ ἴσον	ἔχετε,	νικήσαντες δ' ἄν τούτοις ἐδουλεύετε.
[12, 90]	~Ὑμεῖς δὲ δείξατε ἥντινα γνώμην	ἔχετε	περὶ τῶν πραγμάτων. Εἰ μὲν
[12, 93]	τὸν πρὸς ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους	ἔχετε·	συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ
[12, 29]	ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην	εἴχετε·	νῦν δὲ παρὰ τοῦ ποτε
[12, 89]	ἡγοῦμαι εἶναι ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς	ἐπάσχετε	ἀντειπεῖν, ἢ ὑπὲρ ὧν οὗτοι
[12, 34]	ἄν, εἰ καὶ ἀδελφοὶ ὄντες	ἐτύχετε	αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε;
[12, 47]	μάρτυράς μοι κάλει. καὶ ὑμεῖς	ἀνάβητε.	Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε.
[12, 98]	μὲν ἂν δείσαντες ἐφεύγετε μὴ	πάθητε	τοιαῦτα οἷα καὶ πρότερον, καὶ
[12, 95]	ἀλλ' ὑπὸ τούτων εἰρήνης οὔσης	ἀφῃρέθητε	τὰ ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε
[12, 96]	ὀργίσθητε μὲν ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε,	ἀναμνήσθητε	δὲ καὶ τῶν ἄλλων κακῶν
[12, 95]	ἐστε, πρῶτον μὲν τῶν ὅπλων	ἀναμνήσθητε,	ὅτι πολλὰς μάχας ἐν τῇ
[12, 96]	τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν	ὀργίσθητε	μὲν ὥσπερ ὅτ' ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε
[12, 95]	ἀφῃρέθητε τὰ ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι	ἐξεκηρύχθητε	μὲν ἐκ τῆς πόλεως, ἣν
[12, 4]	ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε	μήτε	εἰς τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε
[12, 68]	ἄξιον. Ὑπέσχετο δὲ εἰρήνην ποιήσειν	μήτε	ὅμηρα δοὺς μήτε τὰ τείχη
[12, 72]	πολιτείας τὴν ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα	μήτε	ῥήτωρ αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ
[12, 68]	εἰρήνην ποιήσειν μήτε ὅμηρα δοὺς	μήτε	τὰ τείχη καθελὼν μήτε τὰς
[12, 1]	ψευδόμενον δεινότερα τῶν ὑπαρχόντων κατηγορῆσαι,	μήτε	τἀληθῆ βουλόμενον εἰπεῖν ἅπαντα δύνασθαι,
[12, 68]	δοὺς μήτε τὰ τείχη καθελὼν	μήτε	τὰς ναῦς παραδούς· ταῦτα δὲ
[12, 4]	μήτε εἰς τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν	μήτε	ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀδικεῖσθαι. ~Ἐπειδὴ
[12, 25]	Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ	ἀποθάνητε	Ἡγούμενος ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν ἢ
[12, 92]	συμφορὰς παραδείγματα ἔχοντες τὴν ψῆφον	φέρητε.	Καὶ πρῶτον μὲν ὅσοι ἐξ
[12, 80]	τῇ πόλει, κάκιον ὑμῖν αὐτοῖς	βοηθήσητε.	~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους καὶ τῶν
[12, 80]	τοῖς τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ'	ἀφῆτε·	μηδὲ τῆς τύχης, ἣ τούτους
[12, 83]	ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον εἰ αὐτοὺς	ἀποκτείναιτε	καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν
[12, 83]	εἰ τὰ χρήματα τὰ φανερὰ	δημεύσαιτε,	καλῶς ἂν ἔχοι ἢ τῇ
[12, 59]	καὶ τῶν ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων	εἴτε	καὶ αὐτῶν οὐ βουλομένων, ἑκατὸν
[12, 59]	~Οὐ δυνάμενος δὲ τούτων τυχεῖν,	εἴτε	καὶ τῶν ἱερῶν ἐμποδὼν ὄντων
[12, 73]	δ' ὅμως καὶ οὕτω διακείμενοι	ἐθορυβεῖτε	ὡς οὐ ποιήσοντες ταῦτα· ἐγιγνώσκετε
[12, 90]	τὰ ὑπὸ τῶν τριάκοντα προσταχθέντα	ἐποιεῖτε·	~νυνὶ μὲν γὰρ οὐδεὶς ὑμᾶς
[12, 82]	ἀδικημάτων ὧν τὴν πόλιν ἠδικήκασι	λάβοιτε.	Τί γὰρ ἂν παθόντες δίκην
[12, 31]	συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις ἂν δικαιότερον	ἔχοιτε·	κίνδυνος γὰρ ἦν πεμφθεῖσι μὴ
[12, 43]	οὔσης, ὅθεν τῆς στάσεως ἦρξαν,	πέντε	ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ τῶν
[12, 36]	μὲν στρατηγούς, οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες,	ὅτε	διὰ χειμῶνα οὐχ οἷοί τ'
[12, 26]	συνελάμβανες δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ	ὅτε	μὲν τὸ πλῆθος ἦν ὑμῶν
[12, 25]	Ἦσθα δ' ἐν τῷ βουλευτηρίῳ,	ὅτε	οἱ λόγοι ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν;
[12, 19]	χρυσοῦς ἑλικτῆρας, οὓς ἔχουσα ἐτύγχανεν,	ὅτε	τὸ πρῶτον ἦλθεν εἰς τὴν
[12, 38]	δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα λέγοντες	ἐνίοτε	ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς στρατιῶται
[12, 29]	εἴχετε· νῦν δὲ παρὰ τοῦ	ποτε	καὶ λήψεσθε δίκην, εἴπερ ἐξέσται
[12, 34]	τί ἄν ποτ' ἐποίησας συνειπών,	ὁπότε	ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας Πολέμαρχον. Φέρε
[12, 88]	που ἐπ' ἐκφορὰν πολλοὶ ἥξουσιν,	ὁπότε	βοηθεῖν τοσοῦτοι παρασκευάζονται; ~Καὶ μὲν
[12, 63]	πράττειν ὅπως οἰκοδομηθήσεται τὰ τείχη,	ὁπότε	καὶ μετὰ Θηραμένους ὅπως καθαιρεθήσεται.
[12, 86]	οὐδεὶς αὐτῶν οὐδὲ τὰ δίκαια	πώποτε	ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς μάρτυρας
[12, 3]	ὦ ἄνδρες δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ	πώποτε	οὔτε ἀλλότρια πράγματα πράξας νῦν
[12, 4]	δὲ τριάκοντα ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ	πώποτε	οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην
[12, 70]	πόλιν, ὥστε περὶ ὧν οὐδεὶς	πώποτε	οὔτε τῶν πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε
[12, 19]	ἔπιπλα καὶ ἱμάτια γυναικεῖα ὅσα	οὐδεπώποτε	ᾤοντο κτήσεσθαι, καὶ ἀνδράποδα εἴκοσι
[12, 72]	δὲ τὸ τῶν πολεμίων στρατόπεδον.	~Τότε	δὲ τούτων ὑπαρχόντων, καὶ παρόντος
[12, 52]	ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος,	τότε	ἐπιδείξασθαι τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν ὁ
[12, 33]	φέρειν, ἃ ἴσασι γεγενημένα τῶν	τότε	λεγομένων τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ μάρτυρας
[12, 46]	μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι, οὐ τοὺς	τότε	συμπράττοντας (οὐ γὰρ ἂν δυναίμην)
[12, 95]	λέγω. Ὅσοι δ' ἐκ Πειραιῶς	ἐστε,	πρῶτον μὲν τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε,
[12, 92]	πρῶτον μὲν ὅσοι ἐξ ἄστεώς	ἐστε,	σκέψασθε ὅτι ὑπὸ τούτων οὕτω
[12, 80]	μέλλειν πράξειν πλείω χάριν αὐτοῖς	ἴστε,	ἢ ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ'
[12, 92]	ὑπὸ τούτων οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε,	ὥστε	ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι καὶ πολίταις
[12, 67]	εἰς τοσοῦτον δὲ κακίας ἦλθεν,	ὥστε	ἅμα μὲν διὰ τὴν πρὸς
[12, 50]	αὐτῷ ἤρεσκε, καὶ τοσοῦτον ἐδύνατο	ὥστε	ἐναντιούμενος μηδὲν κακὸν παθεῖν ὑπ'
[12, 31]	οὔτ' ἔλεγχον οὔτε βάσανον εἶχεν,	ὥστε	μηδ' ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν βουλομένων
[12, 1]	καὶ τοσαῦτα τὸ πλῆθος εἴργασται,	ὥστε	μήτ' ἂν ψευδόμενον δεινότερα τῶν
[12, 4]	ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι	ὥστε	μήτε εἰς τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν
[12, 93]	ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας ἐλθόντες	ὥστε	οὐ τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς
[12, 70]	καὶ ἀσθενῆ γενέσθαι τὴν πόλιν,	ὥστε	περὶ ὧν οὐδεὶς πώποτε οὔτε
[12, 3]	ὑπὸ τῶν γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν,	ὥστε	πολλάκις εἰς πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην,
[12, 76]	καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν ἠπίσταντο,	ὥστε	πρότερον ᾔδεσαν τὰ μέλλοντα ἐν
[12, 34]	Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν ἀδίκως συλλαβεῖν,	ὥστε	ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν διαψήφισιν περὶ
[12, 91]	παρὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην ψηφίζεσθαι.	Ὥστε	συμβουλεύω μὴ τούτων ἀποψηφισαμένους ὑμῶν
[12, 58]	τῆς πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων.	~Ὥστε	σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων
[12, 33]	ἀλλ' ὡς ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις,	ὥστε	τούσδε ἐκ τῶν ἔργων χρὴ
[12, 42]	τἀναντία τοῖς βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι	ἔπραττε.	Καὶ τούτων μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι.
[12, 3]	ἄνδρες δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε	οὔτε	ἀλλότρια πράγματα πράξας νῦν ἠνάγκασμαι
[12, 23]	καὶ πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν,	οὔτε	αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε εἰς
[12, 31]	εἶδεν· ταῦτα γὰρ οὔτ' ἔλεγχον	οὔτε	βάσανον εἶχεν, ὥστε μηδ' ὑπὸ
[12, 98]	πρότερον, καὶ οὔτ' ἂν ἱερὰ	οὔτε	βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους διὰ τοὺς
[12, 4]	οὔτε ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην	οὔτε	ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως
[12, 23]	ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος	οὔτε	εἰς τὴν πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα,
[12, 4]	καὶ οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς	οὔτε	ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε
[12, 4]	οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα	οὔτε	ἐφύγομεν, ἀλλ' οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι
[12, 4]	τριάκοντα ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ πώποτε	οὔτε	ἡμεῖς οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε
[12, 9]	ποιήσειν. Ἠπιστάμην μὲν οὖν ὅτι	οὔτε	θεοὺς οὔτ' ἀνθρώπους νομίζει, ὅμως
[12, 23]	τὴν πόλιν αὐτοῖς τοιαῦτα ὑπάρχει	οὔτε	πρὸς ἐμέ· τὸν ἀδελφὸν γὰρ
[12, 23]	οὐκ ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν δὲ	οὔτε	πρὸς τὴν πόλιν αὐτοῖς τοιαῦτα
[12, 70]	ὥστε περὶ ὧν οὐδεὶς πώποτε	οὔτε	τῶν πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε τῶν
[12, 70]	πώποτε οὔτε τῶν πολεμίων ἐμνήσθη	οὔτε	τῶν πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθ' ὑμᾶς
[12, 82]	τὴν πόλιν κατὰ τὸν νόμον	ἀξιοῦτε	κρίνειν, παρ' ὧν οὐδ' ἂν
[12, 58]	καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν ἔργων Ερατοσθένει	μετεῖχε	καὶ τῇ αὐτῇ γνώμῃ τοὺς
[12, 62]	ἦν καὶ τῶν αὐτῶν ἔργων	μετεῖχε.	~Καίτοι σφόδρ' ἂν αὐτὸν οἶμαι
[12, 66]	καὶ τὸ παρ' ὑμῶν δέος	μετέσχε	τῶν Αριστοκράτους ἔργων. ~Βουλόμενος δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005