discours, paragraphes
[12, 46]	οὐ τοὺς τότε συμπράττοντας (οὐ	γὰρ	ἂν δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ
[12, 22]	ἂν αὐτοὺς ἀληθῆ λέγειν· μετῆν	γὰρ	ἂν καὶ ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ
[12, 82]	τὴν πόλιν ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί	γὰρ	ἂν παθόντες δίκην τὴν ἀξίαν
[12, 7]	οὐ χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν	γὰρ	ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν
[12, 14]	εἶναι πρὸς Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο	γὰρ	ἅπαν ποιήσειν αὐτόν, εἴ τις
[12, 78]	ἐν ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος (ἤδη	γὰρ	αὐτὴν κατέλυσἐ) δικαίως δ' ἂν
[12, 76]	βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο	γὰρ	αὐτοῖς δέκα μὲν οὓς Θηραμένης
[12, 24]	ἐρέσθαι, ὦ ἄνδρες δικασταί. Τοιαύτην	γὰρ	γνώμην ἔχω· ἐπὶ μὲν τῇ
[12, 61]	παρασχέσθαι· ὅμως δέ· ἐγώ τε	γὰρ	δέομαι ἀναπαύσασθαι, ὑμῶν τ' ἐνίοις
[12, 35]	τῶν πόλεων ἢ δικαίως. Εἰ	γὰρ	δὴ αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες
[12, 57]	δικαίως, οἱ τριάκοντα ἀδίκως· οὐ	γὰρ	δὴ ἑτέρων ἔργων αἰτίαν λαβόντες
[12, 38]	δίκην δοῦναι δύναιντ' ἂν. ~Οὐ	γὰρ	δὴ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προσήκει
[12, 27]	ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ	γὰρ	δήπου ἐν τοῖς μετοίκοις πίστιν
[12, 2]	πρὸ τοῦ χρόνῳ. Πρότερον μὲν	γὰρ	ἔδει τὴν ἔχθραν τοὺς κατηγοροῦντας
[12, 27]	ἐτύγχανε καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος; Τίνα	γὰρ	εἰκὸς ἦν ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι
[12, 53]	ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ μὲν	γὰρ	ἐκ Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν
[12, 99]	τούτων οὐ δυνάμενος εἰπεῖν. Οὐδὲ	γὰρ	ἑνὸς κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν ἔργον
[12, 37]	τῷ φεύγοντι ἄξια εἰργάσθαι. Ταύτην	γὰρ	ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα παρ' αὐτῶν
[12, 64]	ὡς εἰκὸς ἦν. Ἄξιον μὲν	γὰρ	ἦν καὶ τοὺς φίλους τοὺς
[12, 31]	ἐκείνοις ἂν δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος	γὰρ	ἦν πεμφθεῖσι μὴ ἐλθεῖν καὶ
[12, 49]	οὐδὲν ἔλαττον εἶχον σιωπῶντες· ἕτεροι	γὰρ	ἦσαν οἱ λέγοντες καὶ πράττοντες
[12, 6]	τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι. ~Θέογνις	γὰρ	καὶ Πείσων ἔλεγον ἐν τοῖς
[12, 45]	πολλῶν τε ἐνδεεῖς ἔσεσθε. ~Τοῦτο	γὰρ	καλῶς ἠπίσταντο, ὅτι ἄλλως μὲν
[12, 81]	πόλει καὶ Ερατοσθένει· οὗτος μὲν	γὰρ	κατήγορος καὶ δικαστὴς αὑτὸς ἦν
[12, 63]	ἴσου ἄξιοι γεγενῆσθαι· ὁ μὲν	γὰρ	Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος
[12, 63]	μετὰ Θηραμένους ὅπως καθαιρεθήσεται. Οὐ	γάρ	μοι δοκοῦσιν ἴσου ἄξιοι γεγενῆσθαι·
[12, 33]	οὐχ οἷόν τε παρασχέσθαι. Οὐ	γὰρ	μόνον ἡμῖν παρεῖναι οὐκ ἐξῆν,
[12, 23]	οὔτε πρὸς ἐμέ· τὸν ἀδελφὸν	γὰρ	μου, ὥσπερ καὶ πρότερον εἶπον,
[12, 42]	καὶ τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν. ~Οὐ	γὰρ	νῦν πρῶτον τῷ ὑμετέρῳ πλήθει
[12, 40]	οἵαν τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ~Ἀλλὰ	γὰρ	ὅπλα τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα
[12, 73]	ὡς οὐ ποιήσοντες ταῦτα· ἐγιγνώσκετε	γὰρ	ὅτι περὶ δουλείας καὶ ἐλευθερίας
[12, 99]	ἐδούλευον ἐρημίᾳ τῶν ἐπικουρησόντων. ~Ἀλλὰ	γὰρ	οὐ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι βούλομαι
[12, 91]	τριάκοντα προσταχθέντα ἐποιεῖτε· ~νυνὶ μὲν	γὰρ	οὐδεὶς ὑμᾶς ἀναγκάζει παρὰ τὴν
[12, 31]	ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν· ταῦτα	γὰρ	οὔτ' ἔλεγχον οὔτε βάσανον εἶχεν,
[12, 19]	τοῦ αὑτῶν ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς	γὰρ	Πολεμάρχου γυναικὸς χρυσοῦς ἑλικτῆρας, οὓς
[12, 21]	μετοικοῦντας ὥσπερ αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι	γὰρ	πολλοὺς μὲν τῶν πολιτῶν εἰς
[12, 77]	δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ· πάντα	γὰρ	τὰ ὑπ' ἐμοῦ εἰρημένα ἐν
[12, 57]	δυνάμενοι καὶ θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες	γὰρ	τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν πόλιν
[12, 62]	Ερατοσθένους κινδυνεύοντος Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι	γὰρ	ταῦτα ἀπολογήσεσθαι αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ
[12, 91]	κρύβδην τὴν ψῆφον εἶναι φανερὰν	γὰρ	τῇ πόλει τὴν ὑμετέραν γνώμην
[12, 76]	δ' ἐκ τῶν παρόντων· οὕτω	γὰρ	τὴν ὑμετέραν ἀσθένειαν ἑώρων καὶ
[12, 29]	ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ μὲν	γάρ	τις ἦν ἐν τῇ πόλει
[12, 90]	περὶ τῶν πραγμάτων. Εἰ μὲν	γὰρ	τούτου καταψηφιεῖσθε, δῆλοι ἔσεσθε ὡς
[12, 37]	ἱκανὰ εἶναι τὰ κατηγορημένα· μέχρι	γὰρ	τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν, ἕως
[12, 78]	δ' ἂν ἐν δημοκρατίᾳ· δὶς	γὰρ	ὑμᾶς κατεδουλώσατο, τῶν μὲν παρόντων
[12, 93]	πόλεμον ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν	γὰρ	ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ'
[12, 52]	καὶ τῆς πόλεως ἄρξουσιν. ~Εἰ	γὰρ	ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ
[12, 34]	ἢ καὶ ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ	γάρ,	ὦ ἄνδρες δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν
[12, 15]	~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι (ἔμπειρος	γὰρ	ὢν ἐτύγχανον τῆς οἰκίας, καὶ
[12, 33]	παρεῖναι οὐκ ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ	παρ'	αὑτοῖς εἶναι, ὥστ' ἐπὶ τούτοις
[12, 27]	δήπου ἐν τοῖς μετοίκοις πίστιν	παρ'	αὐτοῦ ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ ἧττον
[12, 9]	ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν	παρ'	αὐτοῦ λαβεῖν. ~Ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν,
[12, 70]	πασῶν τῶν ἐλπίδων ἀποστερηθήσεσθε, ταχεῖαν	παρ'	αὐτοῦ τὴν τιμωρίαν κομιεῖσθε. ~Καὶ
[12, 20]	ἐλάχιστον μέρος τῆς οὐσίας ἐλέου	παρ'	αὐτῶν ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως εἰς
[12, 84]	~Ἐπειδὴ τοίνυν πάντα ποιοῦντες δίκην	παρ'	αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ ἂν δύναισθε
[12, 37]	Ταύτην γὰρ ἐσχάτην δίκην δυνάμεθα	παρ'	αὐτῶν λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ οἶδ'
[12, 36]	χρῆναι τῇ τῶν τεθνεώτων ἀρετῇ	παρ'	ἐκείνων δίκην λαβεῖν, τούτους δέ,
[12, 77]	πίστεις αὐτοῖς ἔργῳ δεδωκὼς καὶ	παρ'	ἐκείνων ὅρκους εἰληφώς. ~Καὶ τοσούτων
[12, 66]	πρὸς ἐκείνους φθόνον καὶ τὸ	παρ'	ὑμῶν δέος μετέσχε τῶν Αριστοκράτους
[12, 82]	κατὰ τὸν νόμον ἀξιοῦτε κρίνειν,	παρ'	ὧν οὐδ' ἂν παρανόμως βουλόμενοι
[12, 63]	τῶν αὐτῶν ἔργων μετεῖχε. ~Καίτοι	σφόδρ'	ἂν αὐτὸν οἶμαι μετὰ Θεμιστοκλέους
[12, 47]	τοὺς διδασκάλους τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων	σφόδρ'	ἂν ἐκόλαζον, καὶ τοὺς ὅρκους,
[12, 40]	ὅπλα τῶν πολεμίων ἐσκύλευσαν ὅσα	περ	ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα
[12, 27]	οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν,	εἴπερ	ἀληθῆ λέγει φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς
[12, 29]	τοῦ ποτε καὶ λήψεσθε δίκην,	εἴπερ	ἐξέσται τοῖς τριάκοντα λέγειν ὅτι
[12, 48]	μετέσχεν, ἄλλων δὲ πολλῶν. Καίτοι	εἴπερ	ἦν ἀνὴρ ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν
[12, 32]	~Χρῆν δέ σε, ὦ Ερατόσθενες,	εἴπερ	ἦσθα χρηστός, πολὺ μᾶλλον τοῖς
[12, 38]	οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ προσήκει ποιῆσαι,	ὅπερ	ἐν τῇδε τῇ πόλει εἰθισμένον
[12, 20]	ἡμᾶς διὰ τὰ χρήματα ἐξημάρτανον,	ὥσπερ	ἂν ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν
[12, 20]	τοιούτων ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας	ὥσπερ	αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ πολλοὺς
[12, 23]	ἐμέ· τὸν ἀδελφὸν γὰρ μου,	ὥσπερ	καὶ πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν,
[12, 96]	ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν ὀργίσθητε μὲν	ὥσπερ	ὅτ' ἐφεύγετε, ἀναμνήσθητε δὲ καὶ
[12, 86]	προθύμους εἶναι σῴζειν τὴν πόλιν,	ὥσπερ	οὗτοι ἀπολλύναι ἢ ὡς δεινοὶ
[12, 64]	τ' ἐκείνῳ συνόντας τιμᾶσθαι πειρωμένους,	ὥσπερ	πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίου ἀλλ' οὐ
[12, 7]	ἀλλὰ συμφέροντα τῇ πολιτεία γεγένηται,	ὥσπερ	τι τῶν ἄλλων εὐλόγως πεποιηκότες.
[12, 41]	ἐθαύμασα τῆς τόλμης τῶν λεγόντων	ὑπὲρ	αὐτοῦ, πλὴν ὅταν ἐνθυμηθῶ ὅτι
[12, 100]	ἂν παρὰ τούτων δίκην λάβωσιν,	ὑπὲρ	αὐτῶν τὰς τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι
[12, 51]	διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀλλ'	ὑπὲρ	ἑαυτῶν γιγνομένας, ὁπότεροι τὰ πράγματα
[12, 37]	κατηγορεῖν τοιούτων ἀνδρῶν, οἳ οὐδ'	ὑπὲρ	ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων δὶς
[12, 50]	τὴν προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ μὴ	ὑπὲρ	Θηραμένους, ὃς εἰς ὑμᾶς πολλὰ
[12, 62]	διδάξω. Δέομαι δ' ὑμῶν ἀκοῦσαι	ὑπέρ	τ' ἐμαυτοῦ καὶ τῆς πόλεως,
[12, 99]	ἀπέδοντο τὰ δ' εἰσιόντες ἐμίαινον,	ὑπέρ	τε τῆς πόλεως, ἣν μικρὰν
[12, 99]	τῆς πόλεως, ἣν μικρὰν ἐποίουν,	ὑπέρ	τε τῶν νεωρίων, ἃ καθεῖλον,
[12, 78]	ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανόντος Θηραμένους ἀλλ'	ὑπὲρ	τῆς αὑτοῦ πονηρίας, καὶ δικαίως
[12, 50]	ὑπ' αὐτῶν. Χρῆν δ' αὐτὸν	ὑπὲρ	τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην τὴν
[12, 3]	τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ ἀδυνάτως	ὑπὲρ	τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ τὴν
[12, 52]	τῆς πόλεως ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ	ὑπὲρ	τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον
[12, 56]	ὑπὲρ τῶν ἐν Πειραιεῖ οὐδ'	ὑπὲρ	τῶν ἀδίκως ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ'
[12, 2]	οὔσης ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἢ	ὑπὲρ	τῶν δημοσίων ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ μὲν
[12, 94]	καὶ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν καὶ	ὑπὲρ	τῶν ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες
[12, 56]	~καὶ φανερῶς ἐπεδείξαντο ὅτι οὐχ	ὑπὲρ	τῶν ἐν Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ
[12, 2]	ὡς ἅπασι πολλῆς ἀφθονίας οὔσης	ὑπὲρ	τῶν ἰδίων ἢ ὑπὲρ τῶν
[12, 99]	δὲ τῆς ἐμῆς προθυμίας ἐλλέλειπται,	ὑπέρ	τῶν ἱερῶν, ἃ οὗτοι τὰ
[12, 99]	τῶν νεωρίων, ἃ καθεῖλον, καὶ	ὑπὲρ	τῶν τεθνεώτων, οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ
[12, 51]	τὰς πρὸς ἀλλήλους διαφορὰς οὐχ	ὑπὲρ	ὑμῶν ἀλλ' ὑπὲρ ἑαυτῶν γιγνομένας,
[12, 78]	αὑτοὺς φίλους ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ	ὑπὲρ	ὑμῶν ἀποθανόντος Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ
[12, 94]	ὄντες, καθ' ὅσον δύνασθε, καὶ	ὑπὲρ	ὑμῶν αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν
[12, 86]	πολλοῦ ἄξια ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ	ὑπὲρ	ὑμῶν οὐδεὶς αὐτῶν οὐδὲ τὰ
[12, 35]	που σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους	ὑπὲρ	ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν δεινὸν
[12, 89]	ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε ἀντειπεῖν, ἢ	ὑπὲρ	ὧν οὗτοι πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι. Καίτοι
[12, 89]	δὴ πολλῷ ῥᾷον ἡγοῦμαι εἶναι	ὑπὲρ	ὧν ὑμεῖς ἐπάσχετε ἀντειπεῖν, ἢ
[12, 48]	δὲ πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν	ἀνὴρ	ἀγαθός, ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον μὲν
[12, 65]	πολιτείαν ἑλέσθαι. Καὶ ὁ μὲν	πατὴρ	αὐτοῦ τῶν προβούλων ὢν ταὔτ'
[12, 4]	δύνωμαι δι' ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς	πατὴρ	Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους
[12, 72]	τὴν ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα μήτε	ῥήτωρ	αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/04/2005