discours, paragraphes
[12, 16]	ποιουμένων· τριῶν δὲ θυρῶν οὐσῶν,	ἃς	ἔδει με διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι
[12, 83]	εἰ αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς	παῖδας	αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν τοῦ φόνου
[12, 69]	ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα καὶ	παῖδας	καὶ γυναῖκας καὶ ὑμᾶς αὐτούς.
[12, 97]	ἐν πολεμίᾳ τῇ πατρίδι τοὺς	παῖδας	καταλιπόντες, οἱ δ' ἐν ξένῃ
[12, 36]	ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ τοὺς	παῖδας	ὑφ' ὑμῶν ταῖς ἐσχάταις ζημίαις
[12, 53]	οἱ λόγοι ἐγίγνοντο, πολλὰς ἑκάτεροι	ἐλπίδας	εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς
[12, 19]	ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες μὲν ἑπτακοσίας	ἀσπίδας	τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ ἀργύριον
[12, 96]	καὶ γονέων καὶ γυναικῶν ἀφέλκοντες	φονέας	αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ οὐδὲ
[12, 20]	τῇ πόλει, ἀλλὰ πάσας τὰς	χορηγίας	χορηγήσαντας, πολλὰς δ' εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας,
[12, 81]	τῶν τούτου φίλων, οἷς τὰς	ἀπολογίας	ἀνοίσει καὶ μεθ' ὧν αὐτῷ
[12, 64]	νῦν δὲ ὁρῶ τάς τε	ἀπολογίας	εἰς ἐκεῖνον ἀναφερομένας, τούς τ'
[12, 2]	Οὐ μέντοι ὡς οὐκ ἔχων	οἰκείας	ἔχθρας καὶ συμφορὰς τοὺς λόγους
[12, 94]	σφετέρας ἀρχῆς καὶ τῆς ὑμετέρας	δουλείας	εἰς τὴν ἀκρόπολιν κατέστησαν. ~Καὶ
[12, 73]	ταῦτα· ἐγιγνώσκετε γὰρ ὅτι περὶ	δουλείας	καὶ ἐλευθερίας ἐν ἐκείνῃ τῇ
[12, 26]	σχετλιώτατε πάντων, ἀντέλεγες μὲν ἵνα	σώσειας,	συνελάμβανες δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ
[12, 77]	Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων δὲ τοῖς τῆς	πολιτείας	μετέχουσιν, ὅτι πάντων τῶν πεπραγμένων
[12, 72]	Φιλοχάρους καὶ Μιλτιάδου, περὶ τῆς	πολιτείας	τὴν ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα μήτε
[12, 74]	ἔχοι, καὶ ὅτι οὐ περὶ	πολιτείας	ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ περὶ σωτηρίας,
[12, 67]	κατηγορῶν ἀπέκτεινεν, εἰς τοσοῦτον δὲ	κακίας	ἦλθεν, ὥστε ἅμα μὲν διὰ
[12, 8]	εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ τὰς	οἰκίας	ἐβάδιζον· καὶ ἐμὲ μὲν ξένους
[12, 83]	εἰλήφασιν, ἢ τοῖς ἰδιώταις, ὧν	οἰκίας	ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ τοίνυν πάντα ποιοῦντες
[12, 30]	πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι εἰς τὰς	οἰκίας	ἦλθον τὰς ὑμετέρας ζήτησιν ποιούμενοι
[12, 15]	(ἔμπειρος γὰρ ὢν ἐτύγχανον τῆς	οἰκίας,	καὶ ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος εἴη)
[12, 18]	τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν οἰκιῶν οὐσῶν	οὐδεμιᾶς	εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι
[12, 38]	πολεμίων ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες, πόλεις	πολεμίας	οὔσας φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε
[12, 99]	πολλῶν. ὅμως δὲ τῆς ἐμῆς	προθυμίας	ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν ἱερῶν, ἃ
[12, 2]	ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς ἅπασι πολλῆς	ἀφθονίας	οὔσης ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἢ
[12, 73]	γὰρ ὅτι περὶ δουλείας καὶ	ἐλευθερίας	ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα ἠκκλησιάζετε.
[12, 86]	πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς τούτων	πονηρίας·	ἐβουλόμην μέντ' ἂν αὐτοὺς οὕτω
[12, 78]	Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ	πονηρίας,	καὶ δικαίως μὲν ἐν ὀλιγαρχίᾳ
[12, 84]	αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας τῆς τούτου	πονηρίας·	τοσοῦτον ἢ ὑμῶν καταπεφρόνηκεν ἢ
[12, 74]	πολιτείας ὑμῖν ἔσται ἀλλὰ περὶ	σωτηρίας,	εἰ μὴ ποιήσεθ' ἃ Θηραμένης
[12, 50]	δ' αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας	σωτηρίας	ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ
[12, 26]	πλῆθος ἦν ὑμῶν κύριον τῆς	σωτηρίας	τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς τοῖς
[12, 1]	εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί, τῆς	κατηγορίας,	ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς
[12, 96]	εἶναι τῆς παρὰ τῶν θεῶν	τιμωρίας.	~Ὅσοι δὲ τὸν θάνατον διέφυγον,
[12, 88]	ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν	τιμωρίας.	Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τῶν
[12, 100]	δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν τὰς	τιμωρίας	πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν. Ἀκηκόατε, ἑωράκατε,
[12, 19]	ἐκείνου ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες μὲν	ἑπτακοσίας	ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων, ἔχοντες δὲ
[12, 0]	τῶν τριάκοντα, ὃν αὐτὸς εἶπε	Λυσίας.	~Οὐκ ἄρξασθαί μοι δοκεῖ ἄπορον
[12, 20]	κατὰ τὸ ἐλάχιστον μέρος τῆς	οὐσίας	ἐλέου παρ' αὐτῶν ἐτυγχάνομεν. ἀλλ'
[12, 43]	ἡ συμφορὰ τῇ πόλει ἐγένετο,	δημοκρατίας	ἔτι οὔσης, ὅθεν τῆς στάσεως
[12, 43]	πλήθει πράττοντες· ὧν Ερατοσθένης καὶ	Κριτίας	ἦσαν. ~Οὗτοι δὲ φυλάρχους τε
[12, 65]	~Ὃς πρῶτον μὲν τῆς προτέρας	ὀλιγαρχίας	αἰτιώτατος ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς τὴν
[12, 93]	συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον	ὑπεροψίας	ἐλθόντες ὥστε οὐ τῶν ἀγαθῶν
[12, 94]	δὲ τῶν ἐπικούρων, οὓς οὗτοι	φύλακας	τῆς σφετέρας ἀρχῆς καὶ τῆς
[12, 69]	ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα καὶ παῖδας καὶ	γυναῖκας	καὶ ὑμᾶς αὐτούς. ~Ὁ δὲ
[12, 11]	κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ	φιάλας	ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά
[12, 38]	ἔλαβον τριηραρχήσαντες, πόλεις πολεμίας οὔσας	φίλας	ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν ἀποδεῖξαι
[12, 20]	ἀλλὰ πάσας τὰς χορηγίας χορηγήσαντας,	πολλὰς	δ' εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας, κοσμίους δ'
[12, 53]	τῶν διαλλαγῶν οἱ λόγοι ἐγίγνοντο,	πολλὰς	ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους
[12, 95]	μὲν τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι	πολλὰς	μάχας ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι
[12, 77]	αὐτὸς αἴτιος γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι,	πολλὰς	πίστεις αὐτοῖς ἔργῳ δεδωκὼς καὶ
[12, 97]	διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ εἰς	πολλὰς	πόλεις πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι,
[12, 38]	στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς	πολλὰς	τῶν πολεμίων ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες,
[12, 44]	δὲ φυλάρχους τε ἐπὶ τὰς	φυλὰς	κατέστησαν, καὶ ὅ τι δέοι
[12, 25]	ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ ἀποθάνητε Ἡγούμενος	ἡμᾶς	ἄδικα πάσχειν ἢ δίκαια; Ἄδικα.
[12, 26]	ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς τοῖς βουλομένοις	ἡμᾶς	ἀπολέσαι, ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ σοὶ
[12, 20]	δ' εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας, κοσμίους δ'	ἡμᾶς	αὐτοὺς παρέχοντας καὶ πᾶν τὸ
[12, 20]	αὐτῶν ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως εἰς	ἡμᾶς	διὰ τὰ χρήματα ἐξημάρτανον, ὥσπερ
[12, 98]	οὔτ' ἂν ἱερὰ οὔτε βωμοὶ	ὑμᾶς	ἀδικουμένους διὰ τοὺς τούτων τρόπους
[12, 91]	ἐποιεῖτε· ~νυνὶ μὲν γὰρ οὐδεὶς	ὑμᾶς	ἀναγκάζει παρὰ τὴν ὑμετέραν γνώμην
[12, 74]	ὦ ἄνδρες δικασταί, (καὶ τούτων	ὑμᾶς	αὐτοὺς μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι
[12, 69]	καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ	ὑμᾶς	αὐτούς. ~Ὁ δὲ ὧν μὲν
[12, 58]	χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων αἱρεθεὶς	ὑμᾶς	διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν αὐτῶν
[12, 28]	εἰς σφᾶς αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς	ὑμᾶς	εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ μὲν γάρ
[12, 87]	σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις νομίζοντες	ὑμᾶς	εἶναι, εἰ διὰ μὲν τοῦ
[12, 100]	αὐτοὺς ἡμῶν τε ἀκροᾶσθαι καὶ	ὑμᾶς	εἴσεσθαι τὴν ψῆφον φέροντας, ἡγουμένους,
[12, 95]	οἱ πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ	ὑμᾶς	ἐκ τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ'
[12, 93]	οὐ τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς	ὑμᾶς	ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες
[12, 3]	κατηγορίαν ποιήσομαι. ὅμως δὲ πειράσομαι	ὑμᾶς	ἐξ ἀρχῆς ὡς ἂν δύνωμαι
[12, 89]	τῶν ἄλλων Ελλήνων πλεῖστα εἰς	ὑμᾶς	ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι αὐτὸν
[12, 70]	οὔτε τῶν πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθ'	ὑμᾶς	ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων
[12, 74]	πολλὰ εἶπε καὶ ὅτι παρασπόνδους	ὑμᾶς	ἔχοι, καὶ ὅτι οὐ περὶ
[12, 45]	κακῶς δὲ πραττόντων δυνήσονται· καὶ	ὑμᾶς	ἡγοῦντο τῶν παρόντων κακῶν ἐπιθυμοῦντας
[12, 58]	τοὺς μὲν κρείττους αὑτῶν δι'	ὑμᾶς	κακῶς ποιεῖν ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν
[12, 67]	διὰ τὴν πρὸς ἐκείνους πίστιν	ὑμᾶς	κατεδουλώσατο, διὰ δὲ τὴν πρὸς
[12, 78]	ἂν ἐν δημοκρατίᾳ· δὶς γὰρ	ὑμᾶς	κατεδουλώσατο, τῶν μὲν παρόντων καταφρονῶν,
[12, 95]	τὴν ἀκρόπολιν κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς	ὑμᾶς	μὲν ἔτι πολλῶν ὄντων εἰπεῖν
[12, 93]	ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ	ὑμᾶς	οὐκ ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον,
[12, 50]	μὴ ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς εἰς	ὑμᾶς	πολλὰ ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ' οὗτος τὴν
[12, 65]	προτέρας ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος ἐγένετο, πείσας	ὑμᾶς	τὴν ἐπὶ τῶν τετρακοσίων πολιτείαν
[12, 67]	κατεδουλώσατο, διὰ δὲ τὴν πρὸς	ὑμᾶς	τοὺς φίλους ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος δὲ
[12, 73]	ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν	ὑμᾶς	τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι τὴν πόλιν
[12, 92]	Πειραιῶς, ἵνα τὰς ὑμῖν τούτων	γεγενημένας	συμφορὰς παραδείγματα ἔχοντες τὴν ψῆφον
[12, 51]	ὑπὲρ ὑμῶν ἀλλ' ὑπὲρ ἑαυτῶν	γιγνομένας,	ὁπότεροι τὰ πράγματα πράξουσι καὶ
[12, 64]	τάς τε ἀπολογίας εἰς ἐκεῖνον	ἀναφερομένας,	τούς τ' ἐκείνῳ συνόντας τιμᾶσθαι
[12, 26]	χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν	ἀπέκτεινας,	οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ
[12, 34]	ἐποίησας συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων	ἀπέκτεινας	Πολέμαρχον. Φέρε δή, τί ἄν,
[12, 44]	ὅ τι δέοι χειροτονεῖσθαι καὶ	οὕστινας	χρείη ἄρχειν παρήγγελλον, καὶ εἴ
[12, 87]	τούτοις μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι, σφόδρα	ἐπιλήσμονας	καὶ εὐήθεις νομίζοντες ὑμᾶς εἶναι,
[12, 3]	ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε ἀλλότρια πράγματα	πράξας	νῦν ἠνάγκασμαι ὑπὸ τῶν γεγενημένων
[12, 11]	ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας ἀργυρᾶς	τέτταρας,	ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά μοι δοῦναι,
[12, 60]	τὴν πόλιν εἰ μὴ δι'	ἄνδρας	ἀγαθούς, οἷς ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ
[12, 88]	οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον	πέρας	ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν
[12, 21]	{τῆς πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν δὲ	θυγατέρας	μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. ~Καὶ εἰς
[12, 83]	φόνου δίκην λάβοιμεν, ὧν οὗτοι	πατέρας	καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους
[12, 26]	ὑμῶν κύριον τῆς σωτηρίας τῆς	ἡμετέρας,	ἀντιλέγειν φῂς τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς
[12, 94]	τῆς σφετέρας ἀρχῆς καὶ τῆς	ὑμετέρας	δουλείας εἰς τὴν ἀκρόπολιν κατέστησαν.
[12, 30]	εἰς τὰς οἰκίας ἦλθον τὰς	ὑμετέρας	ζήτησιν ποιούμενοι ἢ ὑμῶν ἢ
[12, 50]	Χρῆν δ' αὐτὸν ὑπὲρ τῆς	ὑμετέρας	σωτηρίας ταύτην τὴν προθυμίαν ἔχειν,
[12, 94]	ἐπικούρων, οὓς οὗτοι φύλακας τῆς	σφετέρας	ἀρχῆς καὶ τῆς ὑμετέρας δουλείας
[12, 65]	γεγενημένου. ~Ὃς πρῶτον μὲν τῆς	προτέρας	ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς
[12, 19]	τῆς γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς χρυσοῦς	ἑλικτῆρας,	οὓς ἔχουσα ἐτύγχανεν, ὅτε τὸ
[12, 2]	μέντοι ὡς οὐκ ἔχων οἰκείας	ἔχθρας	καὶ συμφορὰς τοὺς λόγους ποιοῦμαι,
[12, 96]	οἳ τοὺς μὲν ἐκ τῆς	ἀγορᾶς	τοὺς δ' ἐκ τῶν ἱερῶν
[12, 51]	παραστήσω, καὶ τὰς πρὸς ἀλλήλους	διαφορὰς	οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀλλ' ὑπὲρ
[12, 92]	ἵνα τὰς ὑμῖν τούτων γεγενημένας	συμφορὰς	παραδείγματα ἔχοντες τὴν ψῆφον φέρητε.
[12, 2]	οὐκ ἔχων οἰκείας ἔχθρας καὶ	συμφορὰς	τοὺς λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς
[12, 20]	τὰς χορηγίας χορηγήσαντας, πολλὰς δ'	εἰσφορὰς	εἰσενεγκόντας, κοσμίους δ' ἡμᾶς αὐτοὺς
[12, 11]	καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας	ἀργυρᾶς	τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά μοι
[12, 87]	πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ τοὺς	μάρτυρας	ἄξιον ἰδεῖν, οἳ τούτοις μαρτυροῦντες
[12, 47]	τούτους τοσαῦτα λέγω, τοὺς δὲ	μάρτυράς	μοι κάλει. καὶ ὑμεῖς ἀνάβητε.
[12, 61]	καὶ οἶδ' ὅ τι δεῖ	μάρτυρας	παρασχέσθαι· ὅμως δέ· ἐγώ τε
[12, 74]	δικασταί, (καὶ τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς	μάρτυρας	παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι οὐδὲν αὐτῷ
[12, 33]	τότε λεγομένων τεκμήρια λαμβάνοντας, ἐπειδὴ	μάρτυρας	περὶ αὐτῶν οὐχ οἷόν τε
[12, 84]	ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς αὐτοὺς τοὺς	μάρτυρας	τῆς τούτου πονηρίας· τοσοῦτον ἢ
[12, 42]	δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε. Καὶ τούτων	μάρτυρας	ὑμῖν παρέξομαι. Μάρτυρες. ~Τὸν μὲν
[12, 46]	~Ὡς τοίνυν τῶν ἐφόρων ἐγένετο,	μάρτυρας	ὑμῖν παρέξομαι, οὐ τοὺς τότε
[12, 20]	γε ὄντας τῇ πόλει, ἀλλὰ	πάσας	τὰς χορηγίας χορηγήσαντας, πολλὰς δ'
[12, 39]	πολιτῶν, ἢ ναῦς ὅπου τοσαύτας	ἕσας	αὐτοὶ παρέδοσαν, ἢ πόλιν ἥντινα
[12, 14]	τοῦ γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη.	~Καλέσας	δὲ Δάμνιππον λέγω πρὸς αὐτὸν
[12, 34]	Θαυμάζω δὲ τί ἄν ποτ'	ἐποίησας	συνειπών, ὁπότε ἀντειπεῖν φάσκων ἀπέκτεινας
[12, 26]	μέν, ὡς φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν	ὠφέλησας,	ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ
[12, 92]	ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ ὀλίγα ἑκατέρους	ἀναμνήσας	καταβαίνειν, τούς τε ἐξ ἄστεως
[12, 63]	αὐτά, οὗτος δὲ τοὺς πολίτας	ἐξαπατήσας	καθεῖλε. ~Περιέστηκεν οὖν τῇ πόλει
[12, 65]	τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος ἐγένετο,	πείσας	ὑμᾶς τὴν ἐπὶ τῶν τετρακοσίων
[12, 38]	ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες, πόλεις πολεμίας	οὔσας	φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν
[12, 21]	πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν δὲ θυγατέρας	μελλούσας	ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. ~Καὶ εἰς τοσοῦτόν
[12, 81]	καὶ τῶν τούτου φίλων, οἷς	τὰς	ἀπολογίας ἀνοίσει καὶ μεθ' ὧν
[12, 57]	καὶ θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ	τὰς	ἀρχὰς καὶ τὴν πόλιν ἀμφοτέροις
[12, 71]	αὐτοῦ ἐτηρήθη, καὶ μετεπέμψατο μὲν	τὰς	μετὰ Λυσάνδρου ναῦς ἐκ Σάμου,
[12, 68]	μήτε τὰ τείχη καθελὼν μήτε	τὰς	ναῦς παραδούς· ταῦτα δὲ εἰπεῖν
[12, 8]	ἄλλων εὐλόγως πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ	τὰς	οἰκίας ἐβάδιζον· καὶ ἐμὲ μὲν
[12, 30]	δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι εἰς	τὰς	οἰκίας ἦλθον τὰς ὑμετέρας ζήτησιν
[12, 51]	ἐγὼ πολλοῖς τεκμηρίοις παραστήσω, καὶ	τὰς	πρὸς ἀλλήλους διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ
[12, 64]	τἀναντία πράττων· νῦν δὲ ὁρῶ	τάς	τε ἀπολογίας εἰς ἐκεῖνον ἀναφερομένας,
[12, 100]	τούτων δίκην λάβωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν	τὰς	τιμωρίας πεποιημένους. Παύσομαι κατηγορῶν. Ἀκηκόατε,
[12, 30]	ὅσοι εἰς τὰς οἰκίας ἦλθον	τὰς	ὑμετέρας ζήτησιν ποιούμενοι ἢ ὑμῶν
[12, 92]	καὶ τοὺς ἐκ Πειραιῶς, ἵνα	τὰς	ὑμῖν τούτων γεγενημένας συμφορὰς παραδείγματα
[12, 44]	~Οὗτοι δὲ φυλάρχους τε ἐπὶ	τὰς	φυλὰς κατέστησαν, καὶ ὅ τι
[12, 20]	ὄντας τῇ πόλει, ἀλλὰ πάσας	τὰς	χορηγίας χορηγήσαντας, πολλὰς δ' εἰσφορὰς
[12, 7]	δέκα συλλαβεῖν, τούτων δὲ δύο	πένητας,	ἵνα αὐτοῖς ᾖ πρὸς τοὺς
[12, 63]	ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος δὲ τοὺς	πολίτας	ἐξαπατήσας καθεῖλε. ~Περιέστηκεν οὖν τῇ
[12, 5]	τὴν πόλιν καὶ τοὺς λοιποὺς	πολίτας	ἐπ' ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι,
[12, 60]	τοὺς ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι δὲ	πάντας	ἀνθρώπους ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς πόλεως,
[12, 82]	ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς	ἀπολέσαντας	τὴν πόλιν κατὰ τὸν νόμον
[12, 20]	πόλει, ἀλλὰ πάσας τὰς χορηγίας	χορηγήσαντας,	πολλὰς δ' εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας, κοσμίους
[12, 46]	δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ Ερατοσθένους	ἀκούσαντας.	~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν
[12, 78]	αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς φίλους	ὄντας	ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανόντος
[12, 21]	ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους	ὄντας	ἀτίμους {τῆς πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν
[12, 67]	εἶναι Αντιφῶντα καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους	ὄντας	αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν, εἰς τοσοῦτον
[12, 20]	ἔχοντες, οὐ τούτων ἀξίους γε	ὄντας	τῇ πόλει, ἀλλὰ πάσας τὰς
[12, 95]	ἣν ὑμῖν οἱ πατέρες παρέδοσαν,	φεύγοντας	δὲ ὑμᾶς ἐκ τῶν πόλεων
[12, 2]	ἐπιδεῖξαι, ἥτις εἴη πρὸς τοὺς	φεύγοντας·	νυνὶ δὲ παρὰ τῶν φευγόντων
[12, 20]	χορηγίας χορηγήσαντας, πολλὰς δ' εἰσφορὰς	εἰσενεγκόντας,	κοσμίους δ' ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχοντας
[12, 33]	γεγενημένα τῶν τότε λεγομένων τεκμήρια	λαμβάνοντας,	ἐπειδὴ μάρτυρας περὶ αὐτῶν οὐχ
[12, 49]	τὰ βέλτιστα λέγοντες καὶ τοὺς	ἐξαμαρτάνοντας	ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ' ἂν ἔχοι
[12, 64]	ἐκεῖνον ἀναφερομένας, τούς τ' ἐκείνῳ	συνόντας	τιμᾶσθαι πειρωμένους, ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν
[12, 80]	ἀποῦσι μὲν τοῖς τριάκοντα ἐπιβουλεύετε,	παρόντας	δ' ἀφῆτε· μηδὲ τῆς τύχης,
[12, 100]	καὶ ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν ψῆφον	φέροντας,	ἡγουμένους, ὅσοι μὲν ἂν τούτων
[12, 74]	Αθηναίων εἰδείη τοὺς τὰ ὅμοια	πράττοντας	αὑτῷ, δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ καὶ
[12, 46]	ὑμῖν παρέξομαι, οὐ τοὺς τότε	συμπράττοντας	(οὐ γὰρ ἂν δυναίμην) ἀλλὰ
[12, 7]	ἀρχὴν δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ τοὺς	ἀκούοντας	οὐ χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν
[12, 20]	εἰσενεγκόντας, κοσμίους δ' ἡμᾶς αὐτοὺς	παρέχοντας	καὶ πᾶν τὸ προσταττόμενον ποιοῦντας,
[12, 54]	ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους,	ἄρχοντας	δὲ τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο,
[12, 87]	διὰ δὲ Ερατοσθένην καὶ τοὺς	συνάρχοντας	αὐτοῦ δεινὸν ἦν καὶ τῶν
[12, 20]	παρέχοντας καὶ πᾶν τὸ προσταττόμενον	ποιοῦντας,	ἐχθρὸν δ' οὐδένα κεκτημένους, πολλοὺς
[12, 82]	~Καὶ οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν	ἀδικοῦντας	ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς
[12, 20]	λυσαμένους· τοιούτων ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως	μετοικοῦντας	ὥσπερ αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ
[12, 45]	ὑμᾶς ἡγοῦντο τῶν παρόντων κακῶν	ἐπιθυμοῦντας	ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν μελλόντων οὐκ
[12, 2]	γὰρ ἔδει τὴν ἔχθραν τοὺς	κατηγοροῦντας	ἐπιδεῖξαι, ἥτις εἴη πρὸς τοὺς
[12, 36]	καθ' ὅσον ἐδύναντο ἐποίησαν ἡττηθῆναι	ναυμαχοῦντας,	ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν
[12, 74]	λέγοι. μετ' ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος	ἀναστὰς	ἄλλα τε πολλὰ εἶπε καὶ
[12, 73]	ἕλοισθε, ἀλλὰ τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε.	~Ἀναστὰς	δὲ Θηραμένης ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα
[12, 48]	δὲ τελευταῖον εἰς τὴν ἀρχὴν	καταστὰς	ἀγαθοῦ μὲν οὐδενὸς μετέσχεν, ἄλλων
[12, 78]	ὀνόματι χρώμενος δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος	καταστάς.	~Περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά
[12, 42]	τετρακοσίων ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὀλιγαρχίαν	καθιστὰς	ἔφευγεν ἐξ Ελλησπόντου τριήραρχος καταλιπὼν
[12, 39]	τῶν πολιτῶν, ἢ ναῦς ὅπου	τοσαύτας	ἕσας αὐτοὶ παρέδοσαν, ἢ πόλιν
[12, 28]	δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς	σφᾶς	αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς
[12, 35]	πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που	σφᾶς	αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν
[12, 95]	τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς	μάχας	ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ
[12, 57]	θᾶττον πλουτοῦντες. ~Λαβόντες γὰρ τὰς	ἀρχὰς	καὶ τὴν πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν,
[12, 24]	πρὸς ἕτερον περὶ τούτου διαλέγεσθαι	ἀσεβὲς	εἶναι νομίζω, ἐπὶ δὲ τῇ
[12, 24]	πρὸς αὐτὸν τοῦτον ὅσιον καὶ	εὐσεβές.	Ἀνάβηθι οὖν μοι καὶ ἀπόκριναι,
[12, 26]	καὶ μή, εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἀπήγαγες;	Εἶθ' ὅ μέν, ὡς φῄς,
[12, 25]	ὅ τι ἄν σε ἐρωτῶ.	~Ἀπήγαγες	Πολέμαρχον ἢ οὔ; Τὰ ὑπὸ
[12, 25]	συνηγόρευες τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ	ἀντέλεγες;	Ἀντέλεγον. Ἵνα μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα
[12, 26]	Ἄδικα. ~Εἶτ' ὦ σχετλιώτατε πάντων,	ἀντέλεγες	μὲν ἵνα σώσειας, συνελάμβανες δὲ
[12, 98]	ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται· οἱ δὲ	παῖδες	ὑμῶν, ὅσοι μὲν ἐνθάδε ἦσαν,
[12, 26]	πάντων, ἀντέλεγες μὲν ἵνα σώσειας,	συνελάμβανες	δὲ ἵνα ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε
[12, 32]	ἐξελεγχθῆναι. ~Χρῆν δέ σε, ὦ	Ερατόσθενες,	εἴπερ ἦσθα χρηστός, πολὺ μᾶλλον
[12, 75]	τῇ πόλει ἐψηφίσαντο· ὀλίγοι δέ	τινες	καὶ πονηροὶ καὶ κακῶς βουλευόμενοι
[12, 6]	περὶ τῶν μετοίκων, ὡς εἶέν	τινες	τῇ πολιτείᾳ ἀχθόμενοι· καλλίστην οὖν
[12, 40]	οἷα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν;	οἵτινες	καὶ τὰ περὶ τὴν Αττικὴν
[12, 97]	δὲ καὶ μεγάλων κινδύνων ὑπαρξάντων	ἄνδρες	ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε,
[12, 75]	δ' ἐν τῇ ἐκκλησία ὅσοι	ἄνδρες	ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν
[12, 69]	αὑτῷ πιστεύειν. ~Ὑμεῖς δέ, ὦ	ἄνδρες	Αθηναῖοι, πραττούσης μὲν τῆς ἐν
[12, 11]	οὐχ ὅσον ὡμολόγητο εἶχεν, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, ἀλλὰ τρία τάλαντα ἀργυρίου
[12, 34]	ὑεῖς; ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ γάρ, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι,
[12, 37]	ζημίαις κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, ἠξίουν ἱκανὰ εἶναι τὰ
[12, 74]	ἡμέρα ἠκκλησιάζετε. ~Θηραμένης δέ, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, (καὶ τούτων ὑμᾶς αὐτοὺς
[12, 49]	βλάβῃ. ~Καὶ μὲν δή, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, ὅσοι κακόνοι ἦσαν τῷ
[12, 71]	κομιεῖσθε. ~Καὶ τὸ τελευταῖον, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, οὐ πρότερον εἴασε τὴν
[12, 3]	ὀργίζεσθαι. ~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, οὔτ' ἐμαυτοῦ πώποτε οὔτε
[12, 1]	μοι δοκεῖ ἄπορον εἶναι, ὦ	ἄνδρες	δικασταί, τῆς κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι
[12, 24]	δ' αὐτὸν βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ	ἄνδρες	δικασταί. Τοιαύτην γὰρ γνώμην ἔχω·
[12, 43]	ὅθεν τῆς στάσεως ἦρξαν, πέντε	ἄνδρες	ἔφοροι κατέστησαν ὑπὸ τῶν καλουμένων
[12, 95]	τῆς πόλεως, ἣν ὑμῖν οἱ	πατέρες	παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ ὑμᾶς ἐκ
[12, 42]	Καὶ τούτων μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι.	Μάρτυρες.	~Τὸν μὲν τοίνυν μεταξὺ βίον
[12, 47]	μοι κάλει. καὶ ὑμεῖς ἀνάβητε.	Μάρτυρες.	~Τῶν μὲν μαρτύρων ἀκηκόατε. Τὸ
[12, 61]	πλείστων τοὺς αὐτοὺς λόγους ἀκούειν.	Μάρτυρες.	~Φέρε δὴ καὶ περὶ Θηραμένους
[12, 21]	πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς δ' ἀδίκως	ἀποκτείναντες	ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους
[12, 35]	δώσουσιν ὧν ἂν ἐξαμάρτωσιν, ἢ	πράξαντες	μὲν ὧν ἐφίενται τύραννοι τῆς
[12, 8]	μὲν ξένους ἑστιῶντα κατέλαβον, οὓς	ἐξελάσαντες	Πείσωνί με παραδιδόασιν· οἱ δὲ
[12, 92]	τοῖς νικήσασι τὸ ἴσον ἔχετε,	νικήσαντες	δ' ἄν τούτοις ἐδουλεύετε. ~Καὶ
[12, 88]	ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν,	τελευτήσαντες	τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς
[12, 38]	πολλὰς τῶν πολεμίων ναῦς ἔλαβον	τριηραρχήσαντες,	πόλεις πολεμίας οὔσας φίλας ἐποίησαν·
[12, 35]	ἐφίενται τύραννοι τῆς πόλεως ἔσονται,	δυστυχήσαντες	δὲ τὸ ἴσον ὑμῖν ἕξουσιν·
[12, 98]	τούτων ἡμάρτετε, αὐτοὶ μὲν ἂν	δείσαντες	ἐφεύγετε μὴ πάθητε τοιαῦτα οἷα
[12, 97]	δὲ τὸν θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ	κινδυνεύσαντες	καὶ εἰς πολλὰς πόλεις πλανηθέντες
[12, 94]	ὑπὸ τούτων πονηροτάτων ὄντων ἤρχεσθε,	ἐνθυμηθέντες	δὲ ὅτι μετ' ἀνδρῶν νῦν
[12, 94]	ὑπὲρ τῶν ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε,	ἐνθυμηθέντες	μὲν ὅτι ὑπὸ τούτων πονηροτάτων
[12, 97]	κινδυνεύσαντες καὶ εἰς πολλὰς πόλεις	πλανηθέντες	καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς ὄντες
[12, 92]	πολεμεῖν τοιοῦτον πόλεμον, ἐν ᾧ	ἡττηθέντες	μὲν τοῖς νικήσασι τὸ ἴσον
[12, 94]	καὶ περὶ τῆς πόλεως βουλεύεσθε,	ἀναμνησθέντες	δὲ τῶν ἐπικούρων, οὓς οὗτοι
[12, 88]	ἐκφορὰν ἐλθεῖν. ~Καίτοι οὗτοι μὲν	σωθέντες	πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν
[12, 53]	μὲν γὰρ ἐκ Πειραιῶς κρείττους	ὄντες	εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ
[12, 5]	τριάκοντα πονηροὶ μὲν καὶ συκοφάνται	ὄντες	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες
[12, 34]	τί ἄν, εἰ καὶ ἀδελφοὶ	ὄντες	ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ ὑεῖς;
[12, 94]	ὑμεῖς νῦν ἐν τῷ θαρραλέῳ	ὄντες,	καθ' ὅσον δύνασθε, καὶ ὑπὲρ
[12, 36]	τούτους δέ, οἳ ἰδιῶται μὲν	ὄντες	καθ' ὅσον ἐδύναντο ἐποίησαν ἡττηθῆναι
[12, 90]	τῶν αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ τούτοις	ὄντες,	καὶ οὐχ ἕξετε λέγειν ὅτι
[12, 35]	ἕξετε. Ὧν οἱ μὲν ὑμέτεροι	ὄντες	πολῖται μαθόντες ἀπίασιν ὅτι ἢ
[12, 97]	πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς	ὄντες	τῶν ἐπιτηδείων, οἱ μὲν ἐν
[12, 85]	εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν αἰτίους	λαβόντες	ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων
[12, 35]	δὴ αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες	λαβόντες	ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς αὐτοὺς
[12, 57]	μεῖζον δυνάμενοι καὶ θᾶττον πλουτοῦντες.	~Λαβόντες	γὰρ τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν
[12, 57]	γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων αἰτίαν	λαβόντες	ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ
[12, 60]	δηλώσατε παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην	λαβόντες,	ὅτι καὶ ἐκείνοις χάριν ἀποδώσετε.
[12, 8]	τι τῶν ἄλλων εὐλόγως πεποιηκότες.	~Διαλαβόντες	δὲ τὰς οἰκίας ἐβάδιζον· καὶ
[12, 60]	ὀλέθρῳ τῆς πόλεως, καὶ πόλεις	ἐπάγοντες,	καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν
[12, 38]	περὶ δὲ σφῶν αὐτῶν ἕτερα	λέγοντες	ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες ὡς
[12, 49]	σιωπῶντες· ἕτεροι γὰρ ἦσαν οἱ	λέγοντες	καὶ πράττοντες ὧν οὐχ οἷόν
[12, 49]	ἔδειξαν, αὐτοί τε τὰ βέλτιστα	λέγοντες	καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες; ~Ἴσως
[12, 5]	ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην τραπέσθαι, τοιαῦτα	λέγοντες	οὐ τοιαῦτα ποιεῖν ἐτόλμων, ὡς
[12, 13]	αὐτόθι Θέογνιν ἑτέρους φυλάττοντα· ᾧ	παραδόντες	ἐμὲ πάλιν ᾤχοντο. Ἐν τοιούτῳ
[12, 93]	ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν	μεταδιδόντες	εὔνους ᾤοντο εἶναι. ~Ἀνθ' ὧν
[12, 96]	τοὺς δ' ἐκ τῶν ἱερῶν	συναρπάζοντες	βιαίως ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ ἀπὸ
[12, 87]	κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ εὐήθεις	νομίζοντες	ὑμᾶς εἶναι, εἰ διὰ μὲν
[12, 35]	οἱ μὲν ὑμέτεροι ὄντες πολῖται	μαθόντες	ἀπίασιν ὅτι ἢ δίκην δώσουσιν
[12, 82]	ἠδικήκασι λάβοιτε. Τί γὰρ ἂν	παθόντες	δίκην τὴν ἀξίαν εἴησαν τῶν
[12, 8]	δὲ ἄλλοι εἰς τὸ ἐργαστήριον	ἐλθόντες	τὰ ἀνδράποδα ἀπεγράφοντο. ~Ἐγὼ δὲ
[12, 54]	~οἱ δὲ εἰς τὸ ἄστυ	ἐλθόντες	τοὺς μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον πλὴν
[12, 93]	δ' ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας	ἐλθόντες	ὥστε οὐ τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι
[12, 12]	καὶ Μνησιθείδης ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου	ἀπιόντες,	καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς ταῖς
[12, 75]	ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο	ἀπιόντες,	τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς συνειδότες,
[12, 99]	τὰ μὲν ἀπέδοντο τὰ δ'	εἰσιόντες	ἐμίαινον, ὑπέρ τε τῆς πόλεως,
[12, 36]	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν	ἑκόντες	πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι,
[12, 96]	τέκνων καὶ γονέων καὶ γυναικῶν	ἀφέλκοντες	φονέας αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ
[12, 5]	ὄντες εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν,	φάσκοντες	χρῆναι τῶν ἀδίκων καθαρὰν ποιῆσαι
[12, 56]	τεθνεῶτες αὐτοὺς ἐλύπουν οὐδ' οἱ	μέλλοντες	ἀποθανεῖσθαι, ἀλλ' οἱ μεῖζον δυνάμενοι
[12, 37]	ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων δὶς	ἀποθανόντες	δίκην δοῦναι δύναιντ' ἂν. ~Οὐ
[12, 75]	ἐκκλησία ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν,	γνόντες	τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν ἀνάγκην,
[12, 75]	τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν αὐτοῦ	μένοντες	ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο
[12, 86]	τὴν αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν	ἀποφαίνοντες	τῆς τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ'
[12, 49]	βέλτιστα λέγοντες καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας	ἀποτρέποντες;	~Ἴσως δ' ἂν ἔχοι εἰπεῖν
[12, 97]	πολεμίᾳ τῇ πατρίδι τοὺς παῖδας	καταλιπόντες,	οἱ δ' ἐν ξένῃ γῇ,
[12, 85]	σωθήσεσθαι, οἳ οὐ τούτοις ἥκουσι	βοηθήσοντες,	ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν ἄδειαν σφίσιν
[12, 73]	οὕτω διακείμενοι ἐθορυβεῖτε ὡς οὐ	ποιήσοντες	ταῦτα· ἐγιγνώσκετε γὰρ ὅτι περὶ
[12, 43]	ἐναντία δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει	πράττοντες·	ὧν Ερατοσθένης καὶ Κριτίας ἦσαν.
[12, 49]	γὰρ ἦσαν οἱ λέγοντες καὶ	πράττοντες	ὧν οὐχ οἷόν τ' ἦν
[12, 19]	μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων,	ἔχοντες	δὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον τοσοῦτον,
[12, 19]	εἰς τὴν ἐκείνου ταφήν. ~Καὶ	ἔχοντες	μὲν ἑπτακοσίας ἀσπίδας τῶν ἡμετέρων,
[12, 20]	ἂν ἕτεροι μεγάλων ἀδικημάτων ὀργὴν	ἔχοντες,	οὐ τούτων ἀξίους γε ὄντας
[12, 92]	ὑμῖν τούτων γεγενημένας συμφορὰς παραδείγματα	ἔχοντες	τὴν ψῆφον φέρητε. Καὶ πρῶτον
[12, 43]	ἑταίρων, συναγωγεῖς μὲν τῶν πολιτῶν	ἄρχοντες	δὲ τῶν συνωμοτῶν, ἐναντία δὲ
[12, 38]	ἕτερα λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν	ἀποδεικνύντες	ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ
[12, 84]	οἰκίας ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ τοίνυν πάντα	ποιοῦντες	δίκην παρ' αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ
[12, 55]	ὁ Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι οἱ	δοκοῦντες	εἶναι ἐναντιώτατοι Χαρικλεῖ καὶ Κριτίᾳ
[12, 87]	μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν, οἳ τούτοις	μαρτυροῦντες	αὑτῶν κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ
[12, 56]	οἱ μεῖζον δυνάμενοι καὶ θᾶττον	πλουτοῦντες.	~Λαβόντες γὰρ τὰς ἀρχὰς καὶ
[12, 36]	τοὺς μὲν στρατηγούς, οἳ ἐνίκων	ναυμαχοῦντες,	ὅτε διὰ χειμῶνα οὐχ οἷοί
[12, 49]	ὑμετέρῳ πλήθει, οὐδὲν ἔλαττον εἶχον	σιωπῶντες·	ἕτεροι γὰρ ἦσαν οἱ λέγοντες
[12, 60]	πόλεως, καὶ πόλεις ἐπάγοντες, καὶ	τελευτῶντες	Λακεδαιμονίους καὶ τῶν συμμάχων ὁπόσους
[12, 69]	σωτήρια, ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν Θηραμένει,	εἰδότες	δὲ ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι
[12, 75]	ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν αὐτοῖς	συνειδότες,	ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ πόλει
[12, 35]	γὰρ δὴ αὐτοὶ οἱ κακῶς	πεπονθότες	λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς
[12, 7]	ὥσπερ τι τῶν ἄλλων εὐλόγως	πεποιηκότες.	~Διαλαβόντες δὲ τὰς οἰκίας ἐβάδιζον·
[12, 76]	χειροτονῆσαι, δέκα δὲ οὓς οἱ	καθεστηκότες	ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα δ' ἐκ
[12, 82]	τὴν ἀξίαν εἴησαν τῶν ἔργων	δεδωκότες;	~Πότερον εἰ αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ
[12, 56]	ἀδίκως ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ	τεθνεῶτες	αὐτοὺς ἐλύπουν οὐδ' οἱ μέλλοντες
[12, 25]	ἐγίγνοντο περὶ ἡμῶν; Ἦν. Πότερον	συνηγόρευες	τοῖς κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες;
[12, 29]	πόλει ἀρχὴ ἰσχυροτέρα αὐτῆς, ὑφ'	ἧς	αὐτῷ προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον
[12, 83]	ἂν ἔχοι ἢ τῇ πόλει,	ἧς	οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ τοῖς
[12, 12]	Πείσωνι ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε καὶ	Μνησιθείδης	ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ
[12, 48]	ψευδεῖς εἶεν, καὶ Βάτραχος καὶ	Αἰσχυλίδης	οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν, ἀλλὰ τὰ
[12, 73]	καὶ τῇ πολιτεία χρῆσθαι ἣν	Δρακοντίδης	ἀπέφαινεν. ὑμεῖς δ' ὅμως καὶ
[12, 55]	{ὁ τῶν τριάκοντα} γενόμενος καὶ	Ἱπποκλῆς	καὶ Ἐπιχάρης ὁ Λαμπτρεὺς καὶ
[12, 2]	λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς ἅπασι	πολλῆς	ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ τῶν ἰδίων
[12, 69]	πραττούσης μὲν τῆς ἐν Αρείπάγῳ	βουλῆς	σωτήρια, ἀντιλεγόντων δὲ πολλῶν Θηραμένει,
[12, 99]	ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως δὲ τῆς	ἐμῆς	προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν ἱερῶν,
[12, 22]	ἐκώλυσαν. ~Καὶ εἰς τοσοῦτόν εἰσι	τόλμης	ἀφιγμένοι ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ
[12, 41]	εἶναι. ~Πολλάκις οὖν ἐθαύμασα τῆς	τόλμης	τῶν λεγόντων ὑπὲρ αὐτοῦ, πλὴν
[12, 23]	μου, ὥσπερ καὶ πρότερον εἶπον,	Ερατοσθένης	ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος
[12, 16]	ἀδελφοῦ· ἥκων δὲ ἔλεγεν ὅτι	Ερατοσθένης	αὐτὸν ἐν τῇ ὁδῷ λαβὼν
[12, 43]	τῷ ὑμετέρῳ πλήθει πράττοντες· ὧν	Ερατοσθένης	καὶ Κριτίας ἦσαν. ~Οὗτοι δὲ
[12, 76]	γὰρ αὐτοῖς δέκα μὲν οὓς	Θηραμένης	ἀπέδειξε χειροτονῆσαι, δέκα δὲ οὓς
[12, 74]	ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα ἠκκλησιάζετε.	~Θηραμένης	δέ, ὦ ἄνδρες δικασταί, (καὶ
[12, 73]	τἀκείνοις δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ	Θηραμένης	ἐκέλευσεν ὑμᾶς τριάκοντα ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι
[12, 74]	σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθ' ἃ	Θηραμένης	κελεύει. ~Τῶν δ' ἐν τῇ
[12, 96]	γενέσθαι καὶ οὐδὲ ταφῆς τῆς	νομιζομένης	εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν αὑτῶν
[12, 98]	ἂν ὑβρίζοντο, οἱ δ' ἐπὶ	ξένης	μικρῶν ἂν ἕνεκα συμβολαίων ἐδούλευον
[12, 95]	τῶν πολεμίων ἀλλ' ὑπὸ τούτων	εἰρήνης	οὔσης ἀφῃρέθητε τὰ ὅπλα, ἔπειθ'
[12, 26]	ἵνα σώσειας, συνελάμβανες δὲ ἵνα	ἀποκτείνῃς;	Καὶ ὅτε μὲν τὸ πλῆθος
[12, 55]	τριάκοντα} γενόμενος καὶ Ἱπποκλῆς καὶ	Ἐπιχάρης	ὁ Λαμπτρεὺς καὶ ἕτεροι οἱ
[12, 95]	πολεμίων ἀλλ' ὑπὸ τούτων εἰρήνης	οὔσης	ἀφῃρέθητε τὰ ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι
[12, 43]	τῇ πόλει ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι	οὔσης,	ὅθεν τῆς στάσεως ἦρξαν, πέντε
[12, 2]	ἀλλ' ὡς ἅπασι πολλῆς ἀφθονίας	οὔσης	ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἢ ὑπὲρ
[12, 17]	~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος τῆς	ἐπιούσης	νυκτὸς διέπλευσα Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ δὲ
[12, 69]	~Ὑμεῖς δέ, ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι,	πραττούσης	μὲν τῆς ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς
[12, 96]	αὐτῶν, οἳ τοὺς μὲν ἐκ	τῆς	ἀγορᾶς τοὺς δ' ἐκ τῶν
[12, 78]	ὑμῶν ἀποθανόντος Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ	τῆς	αὑτοῦ πονηρίας, καὶ δικαίως μὲν
[12, 19]	τρόπου τοῦ αὑτῶν ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο·	τῆς	γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς χρυσοῦς ἑλικτῆρας,
[12, 40]	ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα	τῆς	ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν; οἵτινες καὶ
[12, 99]	ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν. ὅμως δὲ	τῆς	ἐμῆς προθυμίας ἐλλέλειπται, ὑπέρ τῶν
[12, 69]	ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι, πραττούσης μὲν	τῆς	ἐν Αρείπάγῳ βουλῆς σωτήρια, ἀντιλεγόντων
[12, 17]	ἀπαγάγοι. ~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος	τῆς	ἐπιούσης νυκτὸς διέπλευσα Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ
[12, 26]	ἦν ὑμῶν κύριον τῆς σωτηρίας	τῆς	ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς τοῖς βουλομένοις
[12, 36]	τ' ἔφασαν εἶναι τοὺς ἐκ	τῆς	θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι
[12, 1]	ἄπορον εἶναι, ὦ ἄνδρες δικασταί,	τῆς	κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα
[12, 96]	ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ οὐδὲ ταφῆς	τῆς	νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι τὴν
[12, 15]	Θεόγνιδι (ἔμπειρος γὰρ ὢν ἐτύγχανον	τῆς	οἰκίας, καὶ ᾔδη ὅτι ἀμφίθυρος
[12, 20]	οὐδὲ κατὰ τὸ ἐλάχιστον μέρος	τῆς	οὐσίας ἐλέου παρ' αὐτῶν ἐτυγχάνομεν.
[12, 88]	τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι	τῆς	παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ
[12, 96]	τὴν αὑτῶν ἀρχὴν βεβαιοτέραν εἶναι	τῆς	παρὰ τῶν θεῶν τιμωρίας. ~Ὅσοι
[12, 47]	πιστοὺς ἐνόμιζον, ἐπὶ δὲ τοῖς	τῆς	πόλεως ἀγαθοῖς ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς
[12, 51]	ὁπότεροι τὰ πράγματα πράξουσι καὶ	τῆς	πόλεως ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ ὑπὲρ
[12, 94]	τοῖς πολεμίοις μάχεσθε καὶ περὶ	τῆς	πόλεως βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες δὲ τῶν
[12, 57]	ἑτέρων ἔργων αἰτίαν λαβόντες ἐκ	τῆς	πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε
[12, 35]	πράξαντες μὲν ὧν ἐφίενται τύραννοι	τῆς	πόλεως ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ τὸ
[12, 99]	δ' εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ τε	τῆς	πόλεως, ἣν μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ
[12, 95]	ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ	τῆς	πόλεως, ἣν ὑμῖν οἱ πατέρες
[12, 62]	ἀκοῦσαι ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ καὶ	τῆς	πόλεως, καὶ μηδενὶ τοῦτο παραστῇ,
[12, 60]	δὲ πάντας ἀνθρώπους ἐπ' ὀλέθρῳ	τῆς	πόλεως, καὶ πόλεις ἐπάγοντες, καὶ
[12, 21]	πολλοὺς δ' ἐπιτίμους ὄντας ἀτίμους	{τῆς	πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν δὲ θυγατέρας
[12, 77]	φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων δὲ τοῖς	τῆς	πολιτείας μετέχουσιν, ὅτι πάντων τῶν
[12, 72]	καὶ Φιλοχάρους καὶ Μιλτιάδου, περὶ	τῆς	πολιτείας τὴν ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα
[12, 65]	κακῶν γεγενημένου. ~Ὃς πρῶτον μὲν	τῆς	προτέρας ὀλιγαρχίας αἰτιώτατος ἐγένετο, πείσας
[12, 43]	ἐγένετο, δημοκρατίας ἔτι οὔσης, ὅθεν	τῆς	στάσεως ἦρξαν, πέντε ἄνδρες ἔφοροι
[12, 94]	τῶν ἐπικούρων, οὓς οὗτοι φύλακας	τῆς	σφετέρας ἀρχῆς καὶ τῆς ὑμετέρας
[12, 26]	τὸ πλῆθος ἦν ὑμῶν κύριον	τῆς	σωτηρίας τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς
[12, 41]	ἐνόμιζον εἶναι. ~Πολλάκις οὖν ἐθαύμασα	τῆς	τόλμης τῶν λεγόντων ὑπὲρ αὐτοῦ,
[12, 84]	ἀπολογησόμενος πρὸς αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας	τῆς	τούτου πονηρίας· τοσοῦτον ἢ ὑμῶν
[12, 86]	αὑτῶν ἀρετὴν πλείονος ἀξίαν ἀποφαίνοντες	τῆς	τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ' ἂν
[12, 80]	ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ' ἀφῆτε· μηδὲ	τῆς	τύχης, ἣ τούτους παρέδωκε τῇ
[12, 94]	φύλακας τῆς σφετέρας ἀρχῆς καὶ	τῆς	ὑμετέρας δουλείας εἰς τὴν ἀκρόπολιν
[12, 50]	αὐτῶν. Χρῆν δ' αὐτὸν ὑπὲρ	τῆς	ὑμετέρας σωτηρίας ταύτην τὴν προθυμίαν
[12, 81]	οὗτος μὲν γὰρ κατήγορος καὶ	δικαστὴς	αὑτὸς ἦν τῶν κρινομένων, ἡμεῖς
[12, 36]	ἔφασαν εἶναι τοὺς ἐκ τῆς	θαλάττης	ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε, ἡγούμενοι χρῆναι
[12, 29]	ἐν τῇ πόλει ἀρχὴ ἰσχυροτέρα	αὐτῆς,	ὑφ' ἧς αὐτῷ προσετάττετο παρὰ
[12, 26]	ἀπήγαγες; Εἶθ' ὅ μέν, ὡς	φῄς,	ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς
[12, 26]	τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν	φῂς	τοῖς βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ
[12, 96]	αὑτῶν ἠνάγκασαν γενέσθαι καὶ οὐδὲ	ταφῆς	τῆς νομιζομένης εἴασαν τυχεῖν, ἡγούμενοι
[12, 94]	οὓς οὗτοι φύλακας τῆς σφετέρας	ἀρχῆς	καὶ τῆς ὑμετέρας δουλείας εἰς
[12, 3]	ὅμως δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ	ἀρχῆς	ὡς ἂν δύνωμαι δι' ἐλαχίστων
[12, 80]	παρόντας δ' ἀφῆτε· μηδὲ τῆς	τύχης,	ἣ τούτους παρέδωκε τῇ πόλει,
[12, 36]	παῖδας ὑφ' ὑμῶν ταῖς ἐσχάταις	ζημίαις	κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ ἄνδρες
[12, 79]	μὴ εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις	γνώμαις,	ἀλλὰ παρὰ Ερατοσθένους καὶ τῶν
[12, 79]	ἔλεον μὴ εἶναι ἐν ταῖς	ὑμετέραις	γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ Ερατοσθένους καὶ
[12, 12]	καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς ταῖς	θύραις,	καὶ ἐρωτῶσιν ὅποι βαδίζοιμεν· ὁ
[12, 36]	καὶ τοὺς παῖδας ὑφ' ὑμῶν	ταῖς	ἐσχάταις ζημίαις κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ τοίνυν,
[12, 12]	ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς αὐταῖς	ταῖς	θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν ὅποι βαδίζοιμεν·
[12, 79]	καὶ ἔλεον μὴ εἶναι ἐν	ταῖς	ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ Ερατοσθένους
[12, 36]	τοὺς παῖδας ὑφ' ὑμῶν ταῖς	ἐσχάταις	ζημίαις κολάζεσθαι; ~Ἐγὼ τοίνυν, ὦ
[12, 92]	ὥστε ἀδελφοῖς καὶ ὑέσι καὶ	πολίταις	ἠναγκάζεσθε πολεμεῖν τοιοῦτον πόλεμον, ἐν
[12, 69]	ἐκεῖνος δ' ἐν τοῖς αὑτοῦ	πολίταις	οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ' ἃ
[12, 12]	ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι πρὸς	αὐταῖς	ταῖς θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν ὅποι
[12, 83]	οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ τοῖς	ἰδιώταις,	ὧν οἰκίας ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ τοίνυν
[12, 37]	ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου τῶν πεπραγμένων	δὶς	ἀποθανόντες δίκην δοῦναι δύναιντ' ἂν.
[12, 78]	δικαίως δ' ἂν ἐν δημοκρατίᾳ·	δὶς	γὰρ ὑμᾶς κατεδουλώσατο, τῶν μὲν
[12, 16]	ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον. Ἀφικόμενος δὲ	εἰς	Αρχένεω τοῦ ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω
[12, 16]	Αρχένεω τοῦ ναυκλήρου ἐκεῖνον. Πέμπω	εἰς	ἄστυ, πευσόμενον περὶ τοῦ ἀδελφοῦ·
[12, 2]	ἔχθρα, ἀνθ' ὅτου τοιαῦτα ἐτόλμησαν	εἰς	αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι ὡς
[12, 12]	ἐμὲ δὲ μεθ' αὑτῶν ἀκολουθεῖν	εἰς	Δαμνίππου. ~Πείσων δὲ προσελθὼν σιγᾶν
[12, 64]	δὲ ὁρῶ τάς τε ἀπολογίας	εἰς	ἐκεῖνον ἀναφερομένας, τούς τ' ἐκείνῳ
[12, 20]	παρ' αὐτῶν ἐτυγχάνομεν. ἀλλ' οὕτως	εἰς	ἡμᾶς διὰ τὰ χρήματα ἐξημάρτανον,
[12, 81]	τῶν κρινομένων, ἡμεῖς δὲ νυνὶ	εἰς	κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν. ~Καὶ
[12, 58]	ἀποδοῦναι τὴν πόλιν, ἀλλ' ἐλθὼν	εἰς	Λακεδαίμονα ἔπειθεν αὐτοὺς στρατεύεσθαι, διαβάλλων
[12, 97]	θάνατον διέφυγον, πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ	εἰς	πολλὰς πόλεις πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν
[12, 3]	γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν, ὥστε πολλάκις	εἰς	πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην, μὴ διὰ
[12, 52]	Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ τῶν συναρχόντων	εἰς	Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν
[12, 28]	αὐτοὺς δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν	εἰς	σφᾶς αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς
[12, 12]	ὅποι βαδίζοιμεν· ὁ δ' ἔφασκεν	εἰς	τὰ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ ἐμοῦ,
[12, 30]	Ὑμεῖς δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι	εἰς	τὰς οἰκίας ἦλθον τὰς ὑμετέρας
[12, 4]	Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους	εἰς	ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι, ἔτη
[12, 94]	ἀρχῆς καὶ τῆς ὑμετέρας δουλείας	εἰς	τὴν ἀκρόπολιν κατέστησαν. ~Καὶ πρὸς
[12, 48]	μαρτύρων ἀκηκόατε. Τὸ δὲ τελευταῖον	εἰς	τὴν ἀρχὴν καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν
[12, 36]	ἐποίησαν ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ	εἰς	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες
[12, 55]	τῇ ἐκείνων ἑταιρείᾳ, ἐπειδή αὐτοὶ	εἰς	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, πολὺ μείζω
[12, 5]	πονηροὶ μὲν καὶ συκοφάνται ὄντες	εἰς	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, φάσκοντες χρῆναι
[12, 18]	ὅ τι ἕκαστος ἔτυχεν ἔδωκεν	εἰς	τὴν ἐκείνου ταφήν. ~Καὶ ἔχοντες
[12, 14]	πρόθυμον παράσχου τὴν σεαυτοῦ δύναμιν	εἰς	τὴν ἐμὴν σωτηρίαν. Ὁ δ'
[12, 19]	ἐτύγχανεν, ὅτε τὸ πρῶτον ἦλθεν	εἰς	τὴν οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ τῶν
[12, 97]	τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε, τοὺς δ'	εἰς	τὴν πατρίδα κατηγάγετε. ~Εἰ δὲ
[12, 23]	οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε	εἰς	τὴν πόλιν ὁρῶν ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ
[12, 14]	μοι τυγχάνεις ὤν, ἥκω δ'	εἰς	τὴν σὴν οἰκίαν, ἀδικῶ δ'
[12, 18]	ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν	εἰς	τὴν ταφήν, ἀλλὰ τῶν φίλων
[12, 54]	εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ	εἰς	τὸ ἄστυ ἐλθόντες τοὺς μὲν
[12, 16]	αὐτὸν ἐν τῇ ὁδῷ λαβὼν	εἰς	τὸ δεσμωτήριον ἀπαγάγοι. ~Καὶ ἐγὼ
[12, 26]	καὶ σῶσαι Πολέμαρχον καὶ μή,	εἰς	τὸ δεσμωτήριον ἀπήγαγες; Εἶθ' ὅ
[12, 52]	Ελευσῖνάδε τριακοσίους τῶν πολιτῶν ἀπήγαγεν	εἰς	τὸ δεσμωτήριον, καὶ μιᾷ ψήφῳ
[12, 19]	βέλτιστα ἔλαβον, τὰ δὲ λοιπὰ	εἰς	τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν, εἰς τοσαύτην
[12, 10]	τὸ τάλαντόν με σώσειν, εἰσελθὼν	εἰς	τὸ δωμάτιον τὴν κιβωτὸν ἀνοίγνυμι.
[12, 8]	με παραδιδόασιν· οἱ δὲ ἄλλοι	εἰς	τὸ ἐργαστήριον ἐλθόντες τὰ ἀνδράποδα
[12, 53]	ἁπάντων θάνατον κατεψηφίσατο. ~Ἐπειδὴ δὲ	εἰς	τὸν Πειραιᾶ ἤλθομεν καὶ αἱ
[12, 97]	γῇ, πολλῶν ἐναντιου μένων ἤλθετε	εἰς	τὸν Πειραιᾶ. Πολλῶν δὲ καὶ
[12, 19]	λοιπὰ εἰς τὸ δημόσιον ἀπέδοσαν,	εἰς	τοσαύτην ἀπληστίαν καὶ αἰσχροκέρδειαν ἀφίκοντο
[12, 67]	φιλτάτους ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν,	εἰς	τοσοῦτον δὲ κακίας ἦλθεν, ὥστε
[12, 22]	θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. ~Καὶ	εἰς	τοσοῦτόν εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθ'
[12, 93]	οὐκ ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον,	εἰς	τοσοῦτον ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε οὐ
[12, 4]	οὕτως ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε	εἰς	τοὺς ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ
[12, 21]	γὰρ πολλοὺς μὲν τῶν πολιτῶν	εἰς	τοὺς πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς δ'
[12, 28]	δοκεῖ πρόφασις εἶναι τῶν γεγενημένων	εἰς	τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν·
[12, 89]	δὲ τῶν ἄλλων Ελλήνων πλεῖστα	εἰς	ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι
[12, 50]	ἀλλὰ μὴ ὑπὲρ Θηραμένους, ὃς	εἰς	ὑμᾶς πολλὰ ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ' οὗτος
[12, 43]	κατέστησαν ὑπὸ τῶν καλουμένων ἑταίρων,	συναγωγεῖς	μὲν τῶν πολιτῶν ἄρχοντες δὲ
[12, 72]	ἐποίουν, ἵνα μήτε ῥήτωρ αὐτοῖς	μηδεὶς	ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς τε
[12, 48]	περὶ τῶν εἰσαγγελιῶν ἁπασῶν, ὅτι	ψευδεῖς	εἶεν, καὶ Βάτραχος καὶ Αἰσχυλίδης
[12, 86]	ἀποφανοῦσιν. Ἀλλ' οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν	οὐδεὶς	αὐτῶν οὐδὲ τὰ δίκαια πώποτε
[12, 70]	τὴν πόλιν, ὥστε περὶ ὧν	οὐδεὶς	πώποτε οὔτε τῶν πολεμίων ἐμνήσθη
[12, 91]	προσταχθέντα ἐποιεῖτε· ~νυνὶ μὲν γὰρ	οὐδεὶς	ὑμᾶς ἀναγκάζει παρὰ τὴν ὑμετέραν
[12, 44]	ἀγαθὸν μηδὲν ψηφιεῖσθε πολλῶν τε	ἐνδεεῖς	ἔσεσθε. ~Τοῦτο γὰρ καλῶς ἠπίσταντο,
[12, 97]	πόλεις πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι,	ἐνδεεῖς	ὄντες τῶν ἐπιτηδείων, οἱ μὲν
[12, 58]	σφόδρα χρὴ ὀργίζεσθαι, ὅτι Φείδων	αἱρεθεὶς	ὑμᾶς διαλλάξαι καὶ καταγαγεῖν τῶν
[12, 16]	δὲ μή, ὁμοίως ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα	διανοηθεὶς	ἔδει με ἐκείνων ἐπὶ τῇ
[12, 87]	αὑτῶν κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας καὶ	εὐήθεις	νομίζοντες ὑμᾶς εἶναι, εἰ διὰ
[12, 60]	ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς πόλεως, καὶ	πόλεις	ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ
[12, 97]	πολλαχοῦ κινδυνεύσαντες καὶ εἰς πολλὰς	πόλεις	πλανηθέντες καὶ πανταχόθεν ἐκκηρυττόμενοι, ἐνδεεῖς
[12, 38]	τῶν πολεμίων ναῦς ἔλαβον τριηραρχήσαντες,	πόλεις	πολεμίας οὔσας φίλας ἐποίησαν· ~ἐπεὶ
[12, 81]	δικαστὴς αὑτὸς ἦν τῶν κρινομένων,	ἡμεῖς	δὲ νυνὶ εἰς κατηγορίαν καὶ
[12, 4]	ᾤκησε, καὶ οὐδενὶ πώποτε οὔτε	ἡμεῖς	οὔτε ἐκεῖνος δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα
[12, 57]	εἰ μὲν ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον,	ὑμεῖς	ἀδίκως, εἰ δ' ὑμεῖς δικαίως,
[12, 47]	δὲ μάρτυράς μοι κάλει. καὶ	ὑμεῖς	ἀνάβητε. Μάρτυρες. ~Τῶν μὲν μαρτύρων
[12, 73]	πολιτεία χρῆσθαι ἣν Δρακοντίδης ἀπέφαινεν.	ὑμεῖς	δ' ὅμως καὶ οὕτω διακείμενοι
[12, 90]	οὐκ οἴονται χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι;	~Ὑμεῖς	δὲ δείξατε ἥντινα γνώμην ἔχετε
[12, 93]	ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο,	ὑμεῖς	δὲ διὰ τὸν πρὸς ἀλλήλους
[12, 30]	τούτοις ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν ἀπήγαγεν.	Ὑμεῖς	δὲ πᾶσιν ὀργίζεσθε, ὅσοι εἰς
[12, 82]	τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν,	ὑμεῖς	δὲ τοὺς ἀπολέσαντας τὴν πόλιν
[12, 69]	ἠθέλησεν, ἐκέλευσε δὲ αὑτῷ πιστεύειν.	~Ὑμεῖς	δέ, ὦ ἄνδρες Αθηναῖοι, πραττούσης
[12, 60]	μὴ δι' ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς	ὑμεῖς	δηλώσατε παρὰ τῶν ἐχθρῶν δίκην
[12, 57]	ἔφευγον, ὑμεῖς ἀδίκως, εἰ δ'	ὑμεῖς	δικαίως, οἱ τριάκοντα ἀδίκως· οὐ
[12, 89]	ῥᾷον ἡγοῦμαι εἶναι ὑπὲρ ὧν	ὑμεῖς	ἐπάσχετε ἀντειπεῖν, ἢ ὑπὲρ ὧν
[12, 99]	καὶ ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων, οἷς	ὑμεῖς,	ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε,
[12, 94]	εὔνους ᾤοντο εἶναι. ~Ἀνθ' ὧν	ὑμεῖς	νῦν ἐν τῷ θαρραλέῳ ὄντες,
[12, 72]	αὐτοῖς μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο	ὑμεῖς	τε μὴ τὰ τῆ πόλει
[12, 14]	αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι	τυγχάνεις	ὤν, ἥκω δ' εἰς τὴν
[12, 77]	αἴτιος γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς	πίστεις	αὐτοῖς ἔργῳ δεδωκὼς καὶ παρ'
[12, 34]	ὄντες ἐτύχετε αὐτοῦ ἢ καὶ	ὑεῖς;	ἀπεψηφίσασθε; Δεῖ γάρ, ὦ ἄνδρες
[12, 83]	λάβοιμεν, ὧν οὗτοι πατέρας καὶ	ὑεῖς	καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ
[12, 3]	τῶν γεγενημένων τούτου κατηγορεῖν, ὥστε	πολλάκις	εἰς πολλὴν ἀθυμίαν κατέστην, μὴ
[12, 41]	ἀρχὴν οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον εἶναι.	~Πολλάκις	οὖν ἐθαύμασα τῆς τόλμης τῶν
[12, 58]	στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν ἡ	πόλις	ἔσται, καὶ ἄλλα λέγων οἷ
[12, 6]	περὶ τῶν ὑμετέρων ἀναμνῆσαι πειράσομαι.	~Θέογνις	γὰρ καὶ Πείσων ἔλεγον ἐν
[12, 15]	δὲ ληφθῶ, ἡγούμην μέν, εἰ	Θέογνις	εἴη πεπεισμένος ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου
[12, 27]	ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ τὸν ἀντειπόντα	οἷς	ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ
[12, 81]	Ερατοσθένους καὶ τῶν τούτου φίλων,	οἷς	τὰς ἀπολογίας ἀνοίσει καὶ μεθ'
[12, 60]	εἰ μὴ δι' ἄνδρας ἀγαθούς,	οἷς	ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ τῶν ἐχθρῶν
[12, 99]	καθεῖλον, καὶ ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων,	οἷς	ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ
[12, 47]	ἐπὶ δὲ τοῖς τῆς πόλεως	ἀγαθοῖς	ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς μὲν οὖν
[12, 28]	~Ἔτι δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις	Αθηναίοις	ἱκανή μοι δοκεῖ πρόφασις εἶναι
[12, 94]	νῦν ἀρίστων πολιτεύεσθε καὶ τοῖς	πολεμίοις	μάχεσθε καὶ περὶ τῆς πόλεως
[12, 61]	γὰρ δέομαι ἀναπαύσασθαι, ὑμῶν τ'	ἐνίοις	ἥδιον ὡς πλείστων τοὺς αὐτοὺς
[12, 50]	ὅτι ἐδεδοίκει, καὶ ὑμῶν τοῦτο	ἐνίοις	ἱκανὸν ἔσται. ὅπως τοίνυν μὴ
[12, 74]	αὑτῷ, δοκοῦντα δὲ Λυσάνδρῳ καὶ	Λακεδαιμονίοις	λέγοι. μετ' ἐκεῖνον δὲ Λύσανδρος
[12, 26]	ὡς φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας,	ἀξιοῖς	χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν
[12, 51]	ὡς ἀμφότερα ταῦτα ἐγὼ πολλοῖς	τεκμηρίοις	παραστήσω, καὶ τὰς πρὸς ἀλλήλους
[12, 47]	ἐπὶ μὲν τοῖς τῶν πολιτῶν	κακοῖς	πιστοὺς ἐνόμιζον, ἐπὶ δὲ τοῖς
[12, 27]	Οὐ γὰρ δήπου ἐν τοῖς	μετοίκοις	πίστιν παρ' αὐτοῦ ἐλάμβανον. Ἔπειτα
[12, 28]	πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ τοῖς μὲν	ἄλλοις	Αθηναίοις ἱκανή μοι δοκεῖ πρόφασις
[12, 51]	φίλους, ὡς ἀμφότερα ταῦτα ἐγὼ	πολλοῖς	τεκμηρίοις παραστήσω, καὶ τὰς πρὸς
[12, 90]	δῆλοι ἔσεσθε ὡς ὀργιζόμενοι τοῖς	πεπραγμένοις·	εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε τῶν
[12, 77]	ὅτι πάντων τῶν πεπραγμένων τοῖς	εἰρημένοις	τρόποις ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς αἴτιος
[12, 42]	Ἀφικόμενος δὲ δεῦρο τἀναντία τοῖς	βουλομένοις	δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε. Καὶ τούτων
[12, 26]	τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς τοῖς	βουλομένοις	ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ
[12, 33]	ἀνιωμένου ἀλλ' ὡς ἡδομένου τοῖς	γιγνομένοις,	ὥστε τούσδε ἐκ τῶν ἔργων
[12, 57]	τοῖς τε τριάκοντα πάντα κακὰ	εἰργασμένοις	καὶ ὑμῖν πάντα κακὰ πεπονθόσι.
[12, 33]	τούτοις ἐστὶ πάντα τὰ κακὰ	εἰργασμένοις	τὴν πόλιν πάντα τἀγαθὰ περὶ
[12, 72]	τῆ πόλει συμφέροντα ἕλοισθε, ἀλλὰ	τἀκείνοις	δοκοῦντα ψηφίσαισθε. ~Ἀναστὰς δὲ Θηραμένης
[12, 31]	σωτηρίαν ἑτέρους ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν,	ἐκείνοις	ἂν δικαιότερον ἔχοιτε· κίνδυνος γὰρ
[12, 70]	ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλ' αὐτὸς	ἐκείνοις	ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε Πειραιῶς τὰ
[12, 54]	καὶ Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας δὲ τοὺς	ἐκείνοις	ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως ἂν
[12, 60]	ἐχθρῶν δίκην λαβόντες, ὅτι καὶ	ἐκείνοις	χάριν ἀποδώσετε. ~Ταῦτα δὲ ἐπίστασθε
[12, 31]	πεμφθεῖσι μὴ ἐλθεῖν καὶ καταλαβοῦσιν	ἐξάρνοις	γενέσθαι. τῷ δὲ Ερατοσθένει ἐξῆν
[12, 77]	πάντων τῶν πεπραγμένων τοῖς εἰρημένοις	τρόποις	ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς αἴτιος γεγενημένος
[12, 84]	τοσοῦτον ἢ ὑμῶν καταπεφρόνηκεν ἢ	ἑτέροις	πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων ἄξιον ἐπιμεληθῆναι,
[12, 57]	τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν πόλιν	ἀμφοτέροις	ἐπολέμουν, τοῖς τε τριάκοντα πάντα
[12, 98]	τούτων τρόπους ὠφέλησαν, ἃ καὶ	τοῖς	ἀδικοῦσι σωτήρια γίγνεται· οἱ δὲ
[12, 69]	τἀπόρρητα ποιοῦνται, ἐκεῖνος δ' ἐν	τοῖς	αὑτοῦ πολίταις οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν
[12, 42]	λέγειν. Ἀφικόμενος δὲ δεῦρο τἀναντία	τοῖς	βουλομένοις δημοκρατίαν εἶναι ἔπραττε. Καὶ
[12, 26]	σωτηρίας τῆς ἡμετέρας, ἀντιλέγειν φῂς	τοῖς	βουλομένοις ἡμᾶς ἀπολέσαι, ἐπειδὴ δὲ
[12, 33]	ὡς ἀνιωμένου ἀλλ' ὡς ἡδομένου	τοῖς	γιγνομένοις, ὥστε τούσδε ἐκ τῶν
[12, 31]	ὑμετέρων τινός. ~Καίτοι εἰ χρὴ	τοῖς	διὰ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἑτέρους
[12, 77]	μετέχουσιν, ὅτι πάντων τῶν πεπραγμένων	τοῖς	εἰρημένοις τρόποις ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς
[12, 55]	πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ	τοῖς	ἐξ ἄστεως ἐποίησαν. ~καὶ φανερῶς
[12, 83]	ἧς οὗτοι πολλὰ εἰλήφασιν, ἢ	τοῖς	ἰδιώταις, ὧν οἰκίας ἐξεπόρθησαν; ~Ἐπειδὴ
[12, 25]	περὶ ἡμῶν; Ἦν. Πότερον συνηγόρευες	τοῖς	κελεύουσιν ἀποκτεῖναι ἢ ἀντέλεγες; Ἀντέλεγον.
[12, 32]	εἴπερ ἦσθα χρηστός, πολὺ μᾶλλον	τοῖς	μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι
[12, 28]	ἐκεῖνοι ἐβούλοντο πραχθῆναι; ~Ἔτι δὲ	τοῖς	μὲν ἄλλοις Αθηναίοις ἱκανή μοι
[12, 27]	προσετάχθη. Οὐ γὰρ δήπου ἐν	τοῖς	μετοίκοις πίστιν παρ' αὐτοῦ ἐλάμβανον.
[12, 92]	πόλεμον, ἐν ᾧ ἡττηθέντες μὲν	τοῖς	νικήσασι τὸ ἴσον ἔχετε, νικήσαντες
[12, 10]	δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ	τοῖς	παισὶν ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ τάλαντόν
[12, 90]	καταψηφιεῖσθε, δῆλοι ἔσεσθε ὡς ὀργιζόμενοι	τοῖς	πεπραγμένοις· εἰ δὲ ἀποψηφιεῖσθε, ὀφθήσεσθε
[12, 94]	ἀνδρῶν νῦν ἀρίστων πολιτεύεσθε καὶ	τοῖς	πολεμίοις μάχεσθε καὶ περὶ τῆς
[12, 65]	αὐτὸς δὲ δοκῶν εὐνούστατος εἶναι	τοῖς	πράγμασι στρατηγὸς ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη.
[12, 57]	καὶ τὴν πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν,	τοῖς	τε τριάκοντα πάντα κακὰ εἰργασμένοις
[12, 88]	οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ	τοῖς	τὴν πόλιν ἀπολέσασι ἦ που
[12, 47]	κακοῖς πιστοὺς ἐνόμιζον, ἐπὶ δὲ	τοῖς	τῆς πόλεως ἀγαθοῖς ῥᾳδίως παρέβαινον·
[12, 77]	οὐδὲν φροντιζόντων Λακεδαιμονίων, ὀνειδίζων δὲ	τοῖς	τῆς πολιτείας μετέχουσιν, ὅτι πάντων
[12, 50]	μὴ φανήσεται ἐν τῷ λόγῳ	τοῖς	τριάκοντα ἐναντιούμενος· εἰ δὲ μή,
[12, 80]	ἐποίησαν ὀργίζεσθε· μηδ' ἀποῦσι μὲν	τοῖς	τριάκοντα ἐπιβουλεύετε, παρόντας δ' ἀφῆτε·
[12, 29]	καὶ λήψεσθε δίκην, εἴπερ ἐξέσται	τοῖς	τριάκοντα λέγειν ὅτι τὰ ὑπὸ
[12, 6]	γὰρ καὶ Πείσων ἔλεγον ἐν	τοῖς	τριάκοντα περὶ τῶν μετοίκων, ὡς
[12, 47]	ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν ἐπὶ μὲν	τοῖς	τῶν πολιτῶν κακοῖς πιστοὺς ἐνόμιζον,
[12, 77]	βουλῇ ἀπολογούμενος ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν	τοῖς	φεύγουσιν, ὅτι δι' αὑτὸν κατέλθοιεν,
[12, 86]	ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν συνερούντων	αὐτοῖς	ἄξιον θαυμάζειν, πότερον ὡς καλοὶ
[12, 80]	παρέδωκε τῇ πόλει, κάκιον ὑμῖν	αὐτοῖς	βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ Ερατοσθένους καὶ
[12, 88]	ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο,	αὐτοῖς	δὲ τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι
[12, 76]	τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο γὰρ	αὐτοῖς	δέκα μὲν οὓς Θηραμένης ἀπέδειξε
[12, 7]	περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο. Ἔδοξεν οὖν	αὐτοῖς	δέκα συλλαβεῖν, τούτων δὲ δύο
[12, 77]	γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις	αὐτοῖς	ἔργῳ δεδωκὼς καὶ παρ' ἐκείνων
[12, 7]	τούτων δὲ δύο πένητας, ἵνα	αὐτοῖς	ᾖ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπολογία,
[12, 80]	φασι μέλλειν πράξειν πλείω χάριν	αὐτοῖς	ἴστε, ἢ ὧν ἐποίησαν ὀργίζεσθε·
[12, 72]	ἐκκλησίαν ἐποίουν, ἵνα μήτε ῥήτωρ	αὐτοῖς	μηδεὶς ἐναντιοῖτο μηδὲ διαπειλοῖτο ὑμεῖς
[12, 2]	φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν	αὐτοῖς	πρὸς τὴν πόλιν ἔχθρα, ἀνθ'
[12, 75]	ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν σφίσιν	αὐτοῖς	συνειδότες, ὅτι οὐδὲν κακὸν τῇ
[12, 1]	κατηγορίας, ἀλλὰ παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα	αὐτοῖς	τὸ μέγεθος καὶ τοσαῦτα τὸ
[12, 23]	δὲ οὔτε πρὸς τὴν πόλιν	αὐτοῖς	τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε πρὸς ἐμέ·
[12, 33]	οὐκ ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ παρ'	αὑτοῖς	εἶναι, ὥστ' ἐπὶ τούτοις ἐστὶ
[12, 40]	Λακεδαιμονίων προσταττόντων περιεῖλον, ἀλλ' ὅτι	ἑαυτοῖς	τὴν ἀρχὴν οὕτω βεβαιοτέραν ἐνόμιζον
[12, 92]	ἴσον ἔχετε, νικήσαντες δ' ἄν	τούτοις	ἐδουλεύετε. ~Καὶ τοὺς ἰδίους οἴκους
[12, 33]	παρ' αὑτοῖς εἶναι, ὥστ' ἐπὶ	τούτοις	ἐστὶ πάντα τὰ κακὰ εἰργασμένοις
[12, 30]	σῴζειν τε αὐτὸν καὶ τὰ	τούτοις	ἐψηφισμένα παρόν, συλλαβὼν ἀπήγαγεν. Ὑμεῖς
[12, 85]	αὐτῶν οἰόμενοι σωθήσεσθαι, οἳ οὐ	τούτοις	ἥκουσι βοηθήσοντες, ἀλλὰ ἡγούμενοι πολλὴν
[12, 87]	τοὺς μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν, οἳ	τούτοις	μαρτυροῦντες αὑτῶν κατηγοροῦσι, σφόδρα ἐπιλήσμονας
[12, 90]	ὀφθήσεσθε τῶν αὐτῶν ἔργων ἐπιθυμηταὶ	τούτοις	ὄντες, καὶ οὐχ ἕξετε λέγειν
[12, 92]	τούτων οὕτω σφόδρα ἤρχεσθε, ὥστε	ἀδελφοῖς	καὶ ὑέσι καὶ πολίταις ἠναγκάζεσθε
[12, 28]	ἄλλοις Αθηναίοις ἱκανή μοι δοκεῖ	πρόφασις	εἶναι τῶν γεγενημένων εἰς τοὺς
[12, 14]	γὰρ ἅπαν ποιήσειν αὐτόν, εἴ	τις	ἀργύριον διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου
[12, 84]	ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν, ἥντινά	τις	βούλοιτο παρὰ τούτων λαμβάνειν; Πᾶν
[12, 64]	τοὺς Θηραμένους προσαπολωλέναι, πλὴν εἴ	τις	ἐτύγχανεν ἐκείνῳ τἀναντία πράττων· νῦν
[12, 29]	εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ μὲν γάρ	τις	ἦν ἐν τῇ πόλει ἀρχὴ
[12, 2]	τὴν ἔχθραν τοὺς κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι,	ἥτις	εἴη πρὸς τοὺς φεύγοντας· νυνὶ
[12, 2]	παρὰ τῶν φευγόντων χρὴ πυνθάνεσθαι	ἥτις	ἦν αὐτοῖς πρὸς τὴν πόλιν
[12, 27]	ἧττον εἰκὸς ἦν προσταχθῆναι ἢ	ὅστις	ἀντειπών γε ἐτύγχανε καὶ γνώμην
[12, 84]	δ' ἄν μοι δοκεῖ τολμῆσαι,	ὅστις	νυνὶ οὐχ ἑτέρων ὄντων τῶν
[12, 50]	ἔχειν, ἀλλὰ μὴ ὑπὲρ Θηραμένους,	ὃς	εἰς ὑμᾶς πολλὰ ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ'
[12, 65]	ἀλλ' οὐ μεγάλων κακῶν γεγενημένου.	~Ὃς	πρῶτον μὲν τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας
[12, 65]	δοκῶν εὐνούστατος εἶναι τοῖς πράγμασι	στρατηγὸς	ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη. ~Καὶ ἕως
[12, 40]	τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς ἑαυτῶν	πατρίδος	κατέσκαψαν; οἵτινες καὶ τὰ περὶ
[12, 66]	φθόνον καὶ τὸ παρ' ὑμῶν	δέος	μετέσχε τῶν Αριστοκράτους ἔργων. ~Βουλόμενος
[12, 48]	πολλῶν. Καίτοι εἴπερ ἦν ἀνὴρ	ἀγαθός,	ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον μὲν μὴ
[12, 1]	παύσασθαι λέγοντι· τοιαῦτα αὐτοῖς τὸ	μέγεθος	καὶ τοσαῦτα τὸ πλῆθος εἴργασται,
[12, 1]	τὸ μέγεθος καὶ τοσαῦτα τὸ	πλῆθος	εἴργασται, ὥστε μήτ' ἂν ψευδόμενον
[12, 26]	ἀποκτείνῃς; Καὶ ὅτε μὲν τὸ	πλῆθος	ἦν ὑμῶν κύριον τῆς σωτηρίας
[12, 66]	αὑτοῦ γιγνομένους, τὸ δὲ ὑμέτερον	πλῆθος	οὐκέτι βουλόμενον τούτων ἀκροᾶσθαι, τότ'
[12, 19]	πρῶτον ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν	Μηλόβιος	ἐκ τῶν ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ
[12, 12]	δ' ἐμοὶ καὶ Πείσωνι ἐπιτυγχάνει	Μηλόβιός	τε καὶ Μνησιθείδης ἐκ τοῦ
[12, 14]	Δάμνιππον λέγω πρὸς αὐτὸν τάδε,	ἐπιτήδειος	μέν μοι τυγχάνεις ὤν, ἥκω
[12, 77]	εἰρημένοις τρόποις ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς	αἴτιος	γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις
[12, 19]	ἀπόδειξιν ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ Πολεμάρχου	γυναικὸς	χρυσοῦς ἑλικτῆρας, οὓς ἔχουσα ἐτύγχανεν,
[12, 28]	σφᾶς αὐτοὺς ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς	εἰκὸς	ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ μὲν γάρ τις
[12, 27]	δίκην; ~Καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτο	εἰκὸς	αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ λέγει
[12, 64]	τῇ πόλει τοὐναντίον ἢ ὡς	εἰκὸς	ἦν. Ἄξιον μὲν γὰρ ἦν
[12, 27]	καὶ γνώμην ἀποδεδειγμένος; Τίνα γὰρ	εἰκὸς	ἦν ἧττον ταῦτα ὑπηρετῆσαι ἢ
[12, 27]	αὐτοῦ ἐλάμβανον. Ἔπειτα τῷ ἧττον	εἰκὸς	ἦν προσταχθῆναι ἢ ὅστις ἀντειπών
[12, 78]	καλλίστῳ ὀνόματι χρώμενος δεινοτάτων ἔργων	διδάσκαλος	καταστάς. ~Περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους
[12, 4]	δι' ἐλαχίστων διδάξαι. ~Οὑμὸς πατὴρ	Κέφαλος	ἐπείσθη μὲν ὑπὸ Περικλέους εἰς
[12, 50]	ἐναντιούμενος· εἰ δὲ μή, ἐνταυθοῖ	δῆλος	ἔσται ὅτι ἐκεῖνά τε αὐτῷ
[12, 62]	ταῦτα ἀπολογήσεσθαι αὐτόν, ὅτι ἐκείνῳ	φίλος	ἦν καὶ τῶν αὐτῶν ἔργων
[12, 9]	εἴη. Εἶπον ὅτι τάλαντον ἀργυρίου	ἕτοιμος	εἴην δοῦναι· ὁ δ' ὡμολόγησε
[12, 58]	αὑτῶν δι' ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν	ἕτοιμος	ἦν, ὑμῖν δὲ ἀδίκως φεύγουσιν
[12, 4]	ἂν δύνωμαι δι' ἐλαχίστων διδάξαι.	~Οὑμὸς	πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ
[12, 37]	τοιούτων ἀνδρῶν, οἳ οὐδ' ὑπὲρ	ἑνὸς	ἑκάστου τῶν πεπραγμένων δὶς ἀποθανόντες
[12, 99]	οὐ δυνάμενος εἰπεῖν. Οὐδὲ γὰρ	ἑνὸς	κατηγόρου οὐδὲ δυοῖν ἔργον ἐστίν,
[12, 7]	ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ ἀνθρώπους περὶ	οὐδενὸς	ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ χρήματα περὶ
[12, 48]	τὴν ἀρχὴν καταστὰς ἀγαθοῦ μὲν	οὐδενὸς	μετέσχεν, ἄλλων δὲ πολλῶν. Καίτοι
[12, 68]	καὶ τῶν μεγίστων ἀξιούμενος, αὐτὸς	ἐπαγγειλάμενος	σώσειν τὴν πόλιν αὐτὸς ἀπώλεσε,
[12, 59]	οἷ ᾤετο πείσειν μάλιστα. ~Οὐ	δυνάμενος	δὲ τούτων τυχεῖν, εἴτε καὶ
[12, 99]	τὰ πραχθέντα ὑπὸ τούτων οὐ	δυνάμενος	εἰπεῖν. Οὐδὲ γὰρ ἑνὸς κατηγόρου
[12, 24]	τῇ ἑαυτοῦ παρανομία προθύμως ἐξυπηρετῶν.	~Ἀναβιβασάμενος	δ' αὐτὸν βούλομαι ἐρέσθαι, ὦ
[12, 27]	ἀντειπών γε ἐτύγχανε καὶ γνώμην	ἀποδεδειγμένος;	Τίνα γὰρ εἰκὸς ἦν ἧττον
[12, 77]	τρόποις ὑπ' ἐμοῦ αὐτὸς αἴτιος	γεγενημένος	τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις αὐτοῖς
[12, 71]	τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι, ἕως ὁ	λεγόμενος	ὑπ' ἐκείνων καιρὸς ἐπιμελῶς ὑπ'
[12, 70]	ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων	ἀναγκαζόμενος,	ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ
[12, 10]	τὴν κιβωτὸν ἀνοίγνυμι. Πείσων δ'	αἰσθόμενος	εἰσέρχεται, καὶ ἰδὼν τὰ ἐνόντα
[12, 42]	τὰ ὀνόματα οὐδὲν δέομαι λέγειν.	Ἀφικόμενος	δὲ δεῦρο τἀναντία τοῖς βουλομένοις
[12, 16]	με διελθεῖν, ἅπασαι ἀνεῳγμέναι ἔτυχον.	Ἀφικόμενος	δὲ εἰς Αρχένεω τοῦ ναυκλήρου
[12, 70]	Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλ' αὐτὸς ἐκείνοις	ἐπαγγελλόμενος,	τοῦ τε Πειραιῶς τὰ τείχη
[12, 67]	δέος μετέσχε τῶν Αριστοκράτους ἔργων.	~Βουλόμενος	δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει δοκεῖν
[12, 55]	τοίνυν Φείδων {ὁ τῶν τριάκοντα}	γενόμενος	καὶ Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης ὁ
[12, 84]	αὐτῶν τῶν κακῶς πεπονθότων, ἥκει	ἀπολογησόμενος	πρὸς αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας τῆς
[12, 15]	ἡγούμην μέν, εἰ Θέογνις εἴη	πεπεισμένος	ὑπὸ τοῦ Δαμνίππου χρήματα λαβεῖν,
[12, 17]	δεσμωτήριον ἀπαγάγοι. ~Καὶ ἐγὼ τοιαῦτα	πεπυσμένος	τῆς ἐπιούσης νυκτὸς διέπλευσα Μέγαράδε.
[12, 25]	μὴ ἀποθάνωμεν; Ἵνα μὴ ἀποθάνητε	Ἡγούμενος	ἡμᾶς ἄδικα πάσχειν ἢ δίκαια;
[12, 77]	ἐμοῦ εἰρημένα ἐν τῇ βουλῇ	ἀπολογούμενος	ἔλεγεν, ὀνειδίζων μὲν τοῖς φεύγουσιν,
[12, 68]	~Τιμώμενος δὲ καὶ τῶν μεγίστων	ἀξιούμενος,	αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν
[12, 50]	ἐν τῷ λόγῳ τοῖς τριάκοντα	ἐναντιούμενος·	εἰ δὲ μή, ἐνταυθοῖ δῆλος
[12, 50]	ἤρεσκε, καὶ τοσοῦτον ἐδύνατο ὥστε	ἐναντιούμενος	μηδὲν κακὸν παθεῖν ὑπ' αὐτῶν.
[12, 23]	Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε αὐτὸς ἰδίᾳ	ἀδικούμενος	οὔτε εἰς τὴν πόλιν ὁρῶν
[12, 68]	πρὸς ὑμᾶς τοὺς φίλους ἀπώλεσε.	~Τιμώμενος	δὲ καὶ τῶν μεγίστων ἀξιούμενος,
[12, 10]	ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶν	ἐπαρώμενος,	λαβὼν τὸ τάλαντόν με σώσειν,
[12, 78]	ἐπιθυμῶν, καὶ τῷ καλλίστῳ ὀνόματι	χρώμενος	δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος καταστάς. ~Περὶ
[12, 69]	τῶν πολεμίων ἕνεκα τἀπόρρητα ποιοῦνται,	ἐκεῖνος	δ' ἐν τοῖς αὑτοῦ πολίταις
[12, 4]	οὐδενὶ πώποτε οὔτε ἡμεῖς οὔτε	ἐκεῖνος	δίκην οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν,
[12, 79]	τὰ κατηγορημένα· ἥκει δ' ὑμῖν	ἐκεῖνος	ὁ καιρός, ἐν ᾧ δεῖ
[12, 30]	ἢ ὑμῶν ἢ τῶν ὑμετέρων	τινός.	~Καίτοι εἰ χρὴ τοῖς διὰ
[12, 86]	κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν ἀρετὴν	πλείονος	ἀξίαν ἀποφαίνοντες τῆς τούτων πονηρίας·
[12, 31]	ἔχειν, ἐκείνοις ἂν δικαιότερον ἔχοιτε·	κίνδυνος	γὰρ ἦν πεμφθεῖσι μὴ ἐλθεῖν
[12, 54]	τοὺς μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον πλὴν	Φείδωνος	καὶ Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας δὲ τοὺς
[12, 74]	Λακεδαιμονίοις λέγοι. μετ' ἐκεῖνον δὲ	Λύσανδρος	ἀναστὰς ἄλλα τε πολλὰ εἶπε
[12, 22]	ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον	μέρος.	~Νῦν δὲ οὔτε πρὸς τὴν
[12, 20]	~Καὶ οὐδὲ κατὰ τὸ ἐλάχιστον	μέρος	τῆς οὐσίας ἐλέου παρ' αὐτῶν
[12, 79]	ἥκει δ' ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ	καιρός,	ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ
[12, 71]	ἕως ὁ λεγόμενος ὑπ' ἐκείνων	καιρὸς	ἐπιμελῶς ὑπ' αὐτοῦ ἐτηρήθη, καὶ
[12, 15]	διδοίη. ~Ἐκείνου δὲ διαλεγομένου Θεόγνιδι	(ἔμπειρος	γὰρ ὢν ἐτύγχανον τῆς οἰκίας,
[12, 81]	καὶ Ερατοσθένει· οὗτος μὲν γὰρ	κατήγορος	καὶ δικαστὴς αὑτὸς ἦν τῶν
[12, 51]	πολλοῖς τεκμηρίοις παραστήσω, καὶ τὰς	πρὸς	ἀλλήλους διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν
[12, 53]	ἐγίγνοντο, πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν	πρὸς	ἀλλήλους ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν.
[12, 93]	ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ διὰ τὸν	πρὸς	ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι
[12, 12]	τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι	πρὸς	αὐταῖς ταῖς θύραις, καὶ ἐρωτῶσιν
[12, 14]	ἤδη. ~Καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω	πρὸς	αὐτὸν τάδε, ἐπιτήδειος μέν μοι
[12, 24]	δὲ τῇ τούτου βλάβῃ καὶ	πρὸς	αὐτὸν τοῦτον ὅσιον καὶ εὐσεβές.
[12, 84]	τῶν κακῶς πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος	πρὸς	αὐτοὺς τοὺς μάρτυρας τῆς τούτου
[12, 67]	ὥστε ἅμα μὲν διὰ τὴν	πρὸς	ἐκείνους πίστιν ὑμᾶς κατεδουλώσατο, διὰ
[12, 66]	τότ' ἤδη διά τε τὸν	πρὸς	ἐκείνους φθόνον καὶ τὸ παρ'
[12, 23]	πόλιν αὐτοῖς τοιαῦτα ὑπάρχει οὔτε	πρὸς	ἐμέ· τὸν ἀδελφὸν γὰρ μου,
[12, 24]	μὲν τῇ τούτου ὠφελείᾳ καὶ	πρὸς	ἕτερον περὶ τούτου διαλέγεσθαι ἀσεβὲς
[12, 14]	Ἐδόκει δ' αὐτῷ βέλτιον εἶναι	πρὸς	Θέογνιν μνησθῆναι· ἡγεῖτο γὰρ ἅπαν
[12, 47]	τῆς πόλεως ἀγαθοῖς ῥᾳδίως παρέβαινον·	πρὸς	μὲν οὖν τούτους τοσαῦτα λέγω,
[12, 38]	τῇδε τῇ πόλει εἰθισμένον ἐστί,	πρὸς	μὲν τὰ κατηγορημένα μηδὲν ἀπολογεῖσθαι,
[12, 23]	ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν δὲ οὔτε	πρὸς	τὴν πόλιν αὐτοῖς τοιαῦτα ὑπάρχει
[12, 2]	χρὴ πυνθάνεσθαι ἥτις ἦν αὐτοῖς	πρὸς	τὴν πόλιν ἔχθρα, ἀνθ' ὅτου
[12, 7]	δύο πένητας, ἵνα αὐτοῖς ᾖ	πρὸς	τοὺς ἄλλους ἀπολογία, ὡς οὐ
[12, 52]	ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι ἀγαθὸν	πρὸς	τοὺς ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ
[12, 69]	οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ' ἃ	πρὸς	τοὺς πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως
[12, 2]	τοὺς κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι, ἥτις εἴη	πρὸς	τοὺς φεύγοντας· νυνὶ δὲ παρὰ
[12, 95]	εἰς τὴν ἀκρόπολιν κατέστησαν. ~Καὶ	πρὸς	ὑμᾶς μὲν ἔτι πολλῶν ὄντων
[12, 67]	ὑμᾶς κατεδουλώσατο, διὰ δὲ τὴν	πρὸς	ὑμᾶς τοὺς φίλους ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος
[12, 15]	τῆς οἰκίας, καὶ ᾔδη ὅτι	ἀμφίθυρος	εἴη) ἐδόκει μοι ταύτῃ πειρᾶσθαι
[12, 65]	ταὔτ' ἔπραττεν, αὐτὸς δὲ δοκῶν	εὐνούστατος	εἶναι τοῖς πράγμασι στρατηγὸς ὑπ'
[12, 65]	πρῶτον μὲν τῆς προτέρας ὀλιγαρχίας	αἰτιώτατος	ἐγένετο, πείσας ὑμᾶς τὴν ἐπὶ
[12, 17]	ἐγὼ τοιαῦτα πεπυσμένος τῆς ἐπιούσης	νυκτὸς	διέπλευσα Μέγαράδε. Πολεμάρχῳ δὲ παρήγγειλαν
[12, 78]	δικαίως μὲν ἐν ὀλιγαρχίᾳ δίκην	δόντος	(ἤδη γὰρ αὐτὴν κατέλυσἐ) δικαίως
[12, 78]	ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν	ἀποθανόντος	Θηραμένους ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ
[12, 72]	~Τότε δὲ τούτων ὑπαρχόντων, καὶ	παρόντος	Λυσάνδρου καὶ Φιλοχάρους καὶ Μιλτιάδου,
[12, 62]	μηδενὶ τοῦτο παραστῇ, ὡς Ερατοσθένους	κινδυνεύοντος	Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα
[12, 13]	ἐδόκει, ὡς τοῦ γε ἀποθανεῖν	ὑπάρχοντος	ἤδη. ~Καλέσας δὲ Δάμνιππον λέγω
[12, 52]	ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν	κατειληφότος,	τότε ἐπιδείξασθαι τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν
[12, 18]	προσκεφάλαιον, ὁ δὲ ὅ τι	ἕκαστος	ἔτυχεν ἔδωκεν εἰς τὴν ἐκείνου
[12, 26]	φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς	χρηστὸς	νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας,
[12, 32]	σε, ὦ Ερατόσθενες, εἴπερ ἦσθα	χρηστός,	πολὺ μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν ἀδίκως
[12, 67]	δὲ τῷ ὑμετέρῳ πλήθει δοκεῖν	πιστὸς	εἶναι Αντιφῶντα καὶ Αρχεπτόλεμον φιλτάτους
[12, 77]	τοῖς εἰρημένοις τρόποις ὑπ' ἐμοῦ	αὐτὸς	αἴτιος γεγενημένος τοιούτων τυγχάνοι, πολλὰς
[12, 68]	αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν	αὐτὸς	ἀπώλεσε, φάσκων πρᾶγμα ηὑρηκέναι μέγα
[12, 65]	τῶν προβούλων ὢν ταὔτ' ἔπραττεν,	αὐτὸς	δὲ δοκῶν εὐνούστατος εἶναι τοῖς
[12, 0]	τοῦ γενομένου τῶν τριάκοντα, ὃν	αὐτὸς	εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι
[12, 70]	οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλ'	αὐτὸς	ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε Πειραιῶς
[12, 68]	δὲ καὶ τῶν μεγίστων ἀξιούμενος,	αὐτὸς	ἐπαγγειλάμενος σώσειν τὴν πόλιν αὐτὸς
[12, 23]	πρότερον εἶπον, Ερατοσθένης ἀπέκτεινεν, οὔτε	αὐτὸς	ἰδίᾳ ἀδικούμενος οὔτε εἰς τὴν
[12, 81]	μὲν γὰρ κατήγορος καὶ δικαστὴς	αὑτὸς	ἦν τῶν κρινομένων, ἡμεῖς δὲ
[12, 63]	γὰρ Λακεδαιμονίων ἀκόντων ᾠκοδόμησεν αὐτά,	οὗτος	δὲ τοὺς πολίτας ἐξαπατήσας καθεῖλε.
[12, 34]	ἢ ὡς δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν.	Οὗτος	δὲ ὡμολόγηκεν ἀδίκως συλλαβεῖν, ὥστε
[12, 81]	ἴσου τῇ πόλει καὶ Ερατοσθένει·	οὗτος	μὲν γὰρ κατήγορος καὶ δικαστὴς
[12, 51]	εἰς ὑμᾶς πολλὰ ἐξήμαρτεν. ~Ἀλλ'	οὗτος	τὴν μὲν πόλιν ἐχθρὰν ἐνόμιζεν
[12, 48]	ἁπασῶν, ὅτι ψευδεῖς εἶεν, καὶ	Βάτραχος	καὶ Αἰσχυλίδης οὐ τἀληθῆ μηνύουσιν,
[12, 42]	ὀλιγαρχίαν καθιστὰς ἔφευγεν ἐξ Ελλησπόντου	τριήραρχος	καταλιπὼν τὴν ναῦν, μετὰ Ἰατροκλέους
[12, 71]	μετεπέμψατο μὲν τὰς μετὰ Λυσάνδρου	ναῦς	ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ τὸ
[12, 38]	ἢ ὡς πολλὰς τῶν πολεμίων	ναῦς	ἔλαβον τριηραρχήσαντες, πόλεις πολεμίας οὔσας
[12, 39]	ἀπέκτειναν ὅσους τῶν πολιτῶν, ἢ	ναῦς	ὅπου τοσαύτας ἕσας αὐτοὶ παρέδοσαν,
[12, 68]	τὰ τείχη καθελὼν μήτε τὰς	ναῦς	παραδούς· ταῦτα δὲ εἰπεῖν μὲν
[12, 55]	καὶ Ἱπποκλῆς καὶ Ἐπιχάρης ὁ	Λαμπτρεὺς	καὶ ἕτεροι οἱ δοκοῦντες εἶναι
[12, 8]	ἐμὲ μὲν ξένους ἑστιῶντα κατέλαβον,	οὓς	ἐξελάσαντες Πείσωνί με παραδιδόασιν· οἱ
[12, 19]	γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς χρυσοῦς ἑλικτῆρας,	οὓς	ἔχουσα ἐτύγχανεν, ὅτε τὸ πρῶτον
[12, 76]	~Παρήγγελτο γὰρ αὐτοῖς δέκα μὲν	οὓς	Θηραμένης ἀπέδειξε χειροτονῆσαι, δέκα δὲ
[12, 76]	Θηραμένης ἀπέδειξε χειροτονῆσαι, δέκα δὲ	οὓς	οἱ καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα
[12, 88]	τὴν πόλιν ἀπολέσαι· ἐκεῖνοι δέ,	οὓς	οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον
[12, 94]	βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες δὲ τῶν ἐπικούρων,	οὓς	οὗτοι φύλακας τῆς σφετέρας ἀρχῆς
[12, 36]	οὖν δεινὸν εἰ τοὺς μὲν	στρατηγούς,	οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες, ὅτε διὰ
[12, 61]	ἥδιον ὡς πλείστων τοὺς αὐτοὺς	λόγους	ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ καὶ
[12, 2]	οἰκείας ἔχθρας καὶ συμφορὰς τοὺς	λόγους	ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς ἅπασι πολλῆς
[12, 35]	ἦ που σφᾶς αὐτοὺς ἡγήσονται	περιέργους	ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν
[12, 68]	δὲ εἰρήνην ποιήσειν μήτε ὅμηρα	δοὺς	μήτε τὰ τείχη καθελὼν μήτε
[12, 68]	τείχη καθελὼν μήτε τὰς ναῦς	παραδούς·	ταῦτα δὲ εἰπεῖν μὲν οὐδενὶ
[12, 74]	τε πολλὰ εἶπε καὶ ὅτι	παρασπόνδους	ὑμᾶς ἔχοι, καὶ ὅτι οὐ
[12, 9]	Ἠπιστάμην μὲν οὖν ὅτι οὔτε	θεοὺς	οὔτ' ἀνθρώπους νομίζει, ὅμως δ'
[12, 4]	πατὴρ Κέφαλος ἐπείσθη μὲν ὑπὸ	Περικλέους	εἰς ταύτην τὴν γῆν ἀφικέσθαι,
[12, 42]	τριήραρχος καταλιπὼν τὴν ναῦν, μετὰ	Ἰατροκλέους	καὶ ἑτέρων, ὧν τὰ ὀνόματα
[12, 63]	σφόδρ' ἂν αὐτὸν οἶμαι μετὰ	Θεμιστοκλέους	πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι πράττειν ὅπως οἰκοδομηθήσεται
[12, 60]	πόλιν εἰ μὴ δι' ἄνδρας	ἀγαθούς,	οἷς ὑμεῖς δηλώσατε παρὰ τῶν
[12, 87]	εἰ διὰ μὲν τοῦ ὑμετέρου	πλήθους	ἀδεῶς ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα σώσειν,
[12, 93]	ἄν τούτοις ἐδουλεύετε. ~Καὶ τοὺς	ἰδίους	οἴκους οὗτοι μὲν {ἂν} ἐκ
[12, 69]	εἰπεῖν ταῦθ' ἃ πρὸς τοὺς	πολεμίους	ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα
[12, 21]	μὲν τῶν πολιτῶν εἰς τοὺς	πολεμίους	ἐξήλασαν, πολλοὺς δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες
[12, 20]	χορηγήσαντας, πολλὰς δ' εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας,	κοσμίους	δ' ἡμᾶς αὐτοὺς παρέχοντας καὶ
[12, 60]	καὶ πόλεις ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες	Λακεδαιμονίους	καὶ τῶν συμμάχων ὁπόσους ἐδύναντο
[12, 20]	ἀδικημάτων ὀργὴν ἔχοντες, οὐ τούτων	ἀξίους	γε ὄντας τῇ πόλει, ἀλλὰ
[12, 52]	συναρχόντων εἰς Σαλαμῖνα καὶ Ελευσῖνάδε	τριακοσίους	τῶν πολιτῶν ἀπήγαγεν εἰς τὸ
[12, 11]	ἀλλὰ τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ	τετρακοσίους	κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ
[12, 85]	βούλωνται, εἰ τοὺς μεγίστων κακῶν	αἰτίους	λαβόντες ἀφήσετε. ~Ἀλλὰ καὶ τῶν
[12, 11]	καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν	δαρεικοὺς	καὶ φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην
[12, 93]	τούτοις ἐδουλεύετε. ~Καὶ τοὺς ἰδίους	οἴκους	οὗτοι μὲν {ἂν} ἐκ τῶν
[12, 47]	σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον, καὶ τοὺς	ὅρκους,	εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν ἐπὶ
[12, 77]	ἔργῳ δεδωκὼς καὶ παρ' ἐκείνων	ὅρκους	εἰληφώς. ~Καὶ τοσούτων καὶ ἑτέρων
[12, 93]	μὲν {ἂν} ἐκ τῶν πραγμάτων	μεγάλους	ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ διὰ τὸν
[12, 47]	κατεμαρτύρουν ἂν αὐτῶν, καὶ τοὺς	διδασκάλους	τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν
[12, 51]	τεκμηρίοις παραστήσω, καὶ τὰς πρὸς	ἀλλήλους	διαφορὰς οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀλλ'
[12, 53]	πολλὰς ἑκάτεροι ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς	ἀλλήλους	ἔσεσθαι, ὡς ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ
[12, 93]	ὑμεῖς δὲ διὰ τὸν πρὸς	ἀλλήλους	πόλεμον ἐλάττους ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν
[12, 67]	δὲ τὴν πρὸς ὑμᾶς τοὺς	φίλους	ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος δὲ καὶ τῶν
[12, 78]	μεγάλων αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν αὑτοὺς	φίλους	ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν
[12, 64]	μὲν γὰρ ἦν καὶ τοὺς	φίλους	τοὺς Θηραμένους προσαπολωλέναι, πλὴν εἴ
[12, 51]	εἶναι, τοὺς δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς	φίλους,	ὡς ἀμφότερα ταῦτα ἐγὼ πολλοῖς
[12, 7]	ἵνα αὐτοῖς ᾖ πρὸς τοὺς	ἄλλους	ἀπολογία, ὡς οὐ χρημάτων ἕνεκα
[12, 4]	δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε εἰς τοὺς	ἄλλους	ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν ἄλλων
[12, 21]	πολιτῶν εἰς τοὺς πολεμίους ἐξήλασαν,	πολλοὺς	δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες ἀτάφους ἐποίησαν,
[12, 20]	ποιοῦντας, ἐχθρὸν δ' οὐδένα κεκτημένους,	πολλοὺς	δ' Αθηναίων ἐκ τῶν πολεμίων
[12, 21]	δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες ἀτάφους ἐποίησαν,	πολλοὺς	δ' ἐπιτίμους ὄντας ἀτίμους {τῆς
[12, 74]	μέλοι τοῦ ὑμετέρου θορύβου, ἐπειδὴ	πολλοὺς	μὲν Αθηναίων εἰδείη τοὺς τὰ
[12, 21]	ὥσπερ αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι γὰρ	πολλοὺς	μὲν τῶν πολιτῶν εἰς τοὺς
[12, 36]	τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες	πολλοὺς	τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ
[12, 21]	ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους ὄντας	ἀτίμους	{τῆς πόλεως} κατέστησαν, πολλῶν δὲ
[12, 21]	ἀποκτείναντες ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δ'	ἐπιτίμους	ὄντας ἀτίμους {τῆς πόλεως} κατέστησαν,
[12, 86]	ἐβουλόμην μέντ' ἂν αὐτοὺς οὕτω	προθύμους	εἶναι σῴζειν τὴν πόλιν, ὥσπερ
[12, 46]	ἂν δυναίμην) ἀλλὰ τοὺς αὐτοῦ	Ερατοσθένους	ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν
[12, 79]	ταῖς ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ	Ερατοσθένους	καὶ τῶν τούτου συναρχόντων δίκην
[12, 81]	ὑμῖν αὐτοῖς βοηθήσητε. ~Κατηγόρηται δὴ	Ερατοσθένους	καὶ τῶν τούτου φίλων, οἷς
[12, 62]	καὶ μηδενὶ τοῦτο παραστῇ, ὡς	Ερατοσθένους	κινδυνεύοντος Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ
[12, 0]	~Κατὰ	Ερατοσθένους	τοῦ γενομένου τῶν τριάκοντα, ὃν
[12, 54]	τριάκοντα ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος καὶ	Ἐρατοσθένους,	ἄρχοντας δὲ τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους
[12, 78]	ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανόντος	Θηραμένους	ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ πονηρίας,
[12, 79]	διδάσκαλος καταστάς. ~Περὶ μὲν τοίνυν	Θηραμένους	ἱκανά μοί ἐστι τὰ κατηγορημένα·
[12, 62]	τοῦτο παραστῇ, ὡς Ερατοσθένους κινδυνεύοντος	Θηραμένους	κατηγορῶ. Πυνθάνομαι γὰρ ταῦτα ἀπολογήσεσθαι
[12, 63]	τὰ τείχη, ὁπότε καὶ μετὰ	Θηραμένους	ὅπως καθαιρεθήσεται. Οὐ γάρ μοι
[12, 50]	προθυμίαν ἔχειν, ἀλλὰ μὴ ὑπὲρ	Θηραμένους,	ὃς εἰς ὑμᾶς πολλὰ ἐξήμαρτεν.
[12, 64]	ἦν καὶ τοὺς φίλους τοὺς	Θηραμένους	προσαπολωλέναι, πλὴν εἴ τις ἐτύγχανεν
[12, 62]	Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ καὶ περὶ	Θηραμένους	ὡς ἂν δύνωμαι διὰ βραχυτάτων
[12, 91]	ψηφίζεσθαι. Ὥστε συμβουλεύω μὴ τούτων	ἀποψηφισαμένους	ὑμῶν αὐτῶν καταψηφίσασθαι. Μηδ' οἴεσθε
[12, 20]	δ' Αθηναίων ἐκ τῶν πολεμίων	λυσαμένους·	τοιούτων ἠξίωσαν οὐχ ὁμοίως μετοικοῦντας
[12, 100]	λάβωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν τὰς τιμωρίας	πεποιημένους.	Παύσομαι κατηγορῶν. Ἀκηκόατε, ἑωράκατε, πεπόνθατε,
[12, 20]	προσταττόμενον ποιοῦντας, ἐχθρὸν δ' οὐδένα	κεκτημένους,	πολλοὺς δ' Αθηναίων ἐκ τῶν
[12, 79]	μὲν> κρείττους εἶναι τῶν πολεμίων,	ψηφιζομένους	δὲ ἥττους τῶν ἐχθρῶν. ~Μηδ'
[12, 66]	καὶ ἑτέρους ἑώρα προτέρους αὑτοῦ	γιγνομένους,	τὸ δὲ ὑμέτερον πλῆθος οὐκέτι
[12, 79]	τούτου συναρχόντων δίκην λαβεῖν, μηδὲ	μαχομένους	μὲν> κρείττους εἶναι τῶν πολεμίων,
[12, 100]	ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε, αὐτῶν θάνατον	κατεψηφισμένους	ἔσεσθαι, ὅσοι δ' ἂν παρὰ
[12, 100]	ὑμᾶς εἴσεσθαι τὴν ψῆφον φέροντας,	ἡγουμένους,	ὅσοι μὲν ἂν τούτων ἀποψηφίσησθε,
[12, 98]	ἂν ἱερὰ οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς	ἀδικουμένους	διὰ τοὺς τούτων τρόπους ὠφέλησαν,
[12, 32]	μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως	ἀπολουμένους	συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ σου τὰ
[12, 85]	πεπίστευκεν. ~Ὧν ἀμφοτέρων ἄξιον ἐπιμεληθῆναι,	ἐνθυμουμένους	ὅτι οὔτ' ἂν ἐκεῖνα ἐδύναντο
[12, 35]	αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν	τηρουμένους.	~Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τοὺς
[12, 64]	τούς τ' ἐκείνῳ συνόντας τιμᾶσθαι	πειρωμένους,	ὥσπερ πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίου ἀλλ'
[12, 8]	οἰκίας ἐβάδιζον· καὶ ἐμὲ μὲν	ξένους	ἑστιῶντα κατέλαβον, οὓς ἐξελάσαντες Πείσωνί
[12, 11]	τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους	κυζικηνοὺς	καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας
[12, 67]	ἅμα μὲν διὰ τὴν πρὸς	ἐκείνους	πίστιν ὑμᾶς κατεδουλώσατο, διὰ δὲ
[12, 66]	ἤδη διά τε τὸν πρὸς	ἐκείνους	φθόνον καὶ τὸ παρ' ὑμῶν
[12, 93]	ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες	εὔνους	ᾤοντο εἶναι. ~Ἀνθ' ὧν ὑμεῖς
[12, 5]	ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ τοὺς	λοιποὺς	πολίτας ἐπ' ἀρετὴν καὶ δικαιοσύνην
[12, 98]	ὑμᾶς ἀδικουμένους διὰ τοὺς τούτων	τρόπους	ὠφέλησαν, ἃ καὶ τοῖς ἀδικοῦσι
[12, 29]	αὐτῷ προσετάττετο παρὰ τὸ δίκαιον	ἀνθρώπους	ἀπολλύναι, ἴσως ἂν εἰκότως αὐτῷ
[12, 60]	ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι δὲ πάντας	ἀνθρώπους	ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς πόλεως, καὶ
[12, 9]	οὖν ὅτι οὔτε θεοὺς οὔτ'	ἀνθρώπους	νομίζει, ὅμως δ' ἐκ τῶν
[12, 7]	χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ	ἀνθρώπους	περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ
[12, 72]	ὑπαρχόντων, καὶ παρόντος Λυσάνδρου καὶ	Φιλοχάρους	καὶ Μιλτιάδου, περὶ τῆς πολιτείας
[12, 92]	γνώμην ποιήσετε. ~Βούλομαι δὲ ὀλίγα	ἑκατέρους	ἀναμνήσας καταβαίνειν, τούς τε ἐξ
[12, 31]	τοῖς διὰ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν	ἑτέρους	ἀπολέσασι συγγνώμην ἔχειν, ἐκείνοις ἂν
[12, 66]	Πείσανδρον μὲν καὶ Κάλλαισχρον καὶ	ἑτέρους	ἑώρα προτέρους αὑτοῦ γιγνομένους, τὸ
[12, 13]	ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι Θέογνιν	ἑτέρους	φυλάττοντα· ᾧ παραδόντες ἐμὲ πάλιν
[12, 51]	ἐχθρὰν ἐνόμιζεν εἶναι, τοὺς δ'	ὑμετέρους	ἐχθροὺς φίλους, ὡς ἀμφότερα ταῦτα
[12, 66]	καὶ Κάλλαισχρον καὶ ἑτέρους ἑώρα	προτέρους	αὑτοῦ γιγνομένους, τὸ δὲ ὑμέτερον
[12, 51]	ἐνόμιζεν εἶναι, τοὺς δ' ὑμετέρους	ἐχθροὺς	φίλους, ὡς ἀμφότερα ταῦτα ἐγὼ
[12, 59]	ἑκατὸν τάλαντα ἐδανείσατο, ἵνα ἔχοι	ἐπικούρους	μισθοῦσθαι, καὶ Λύσανδρον ἄρχοντα ᾐτήσατο,
[12, 39]	ὅπου τοσούτους τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν	ὅσους	τῶν πολιτῶν, ἢ ναῦς ὅπου
[12, 60]	τελευτῶντες Λακεδαιμονίους καὶ τῶν συμμάχων	ὁπόσους	ἐδύναντο πεῖσαι, οὐ διαλλάξαι ἀλλ'
[12, 19]	ἐποιήσαντο· τῆς γὰρ Πολεμάρχου γυναικὸς	χρυσοῦς	ἑλικτῆρας, οὓς ἔχουσα ἐτύγχανεν, ὅτε
[12, 32]	ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ	τοὺς	ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ
[12, 7]	δ' ἀρχὴν δεῖσθαι χρημάτων. ~Καὶ	τοὺς	ἀκούοντας οὐ χαλεπῶς ἔπειθον· ἀποκτιννύναι
[12, 7]	πένητας, ἵνα αὐτοῖς ᾖ πρὸς	τοὺς	ἄλλους ἀπολογία, ὡς οὐ χρημάτων
[12, 4]	ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε εἰς	τοὺς	ἄλλους ἐξαμαρτάνειν μήτε ὑπὸ τῶν
[12, 82]	ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ	τοὺς	ἀπολέσαντας τὴν πόλιν κατὰ τὸν
[12, 46]	(οὐ γὰρ ἂν δυναίμην) ἀλλὰ	τοὺς	αὐτοῦ Ερατοσθένους ἀκούσαντας. ~Καίτοι εἰ
[12, 61]	τ' ἐνίοις ἥδιον ὡς πλείστων	τοὺς	αὐτοὺς λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε
[12, 97]	ἀγαθοὶ γενόμενοι τοὺς μὲν ἠλευθερώσατε,	τοὺς	δ' εἰς τὴν πατρίδα κατηγάγετε.
[12, 96]	τοὺς μὲν ἐκ τῆς ἀγορᾶς	τοὺς	δ' ἐκ τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες
[12, 51]	μὲν πόλιν ἐχθρὰν ἐνόμιζεν εἶναι,	τοὺς	δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς φίλους, ὡς
[12, 96]	τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν,	τοὺς	δὲ ἀπὸ τέκνων καὶ γονέων
[12, 47]	μὲν οὖν τούτους τοσαῦτα λέγω,	τοὺς	δὲ μάρτυράς μοι κάλει. καὶ
[12, 47]	ἐσωφρόνουν κατεμαρτύρουν ἂν αὐτῶν, καὶ	τοὺς	διδασκάλους τῶν σφετέρων ἁμαρτημάτων σφόδρ'
[12, 92]	τούς τε ἐξ ἄστεως καὶ	τοὺς	ἐκ Πειραιῶς, ἵνα τὰς ὑμῖν
[12, 36]	οὐχ οἷοί τ' ἔφασαν εἶναι	τοὺς	ἐκ τῆς θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ
[12, 54]	Φείδωνος καὶ Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας δὲ	τοὺς	ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως
[12, 59]	τῇ πόλει, μισοῦντα δὲ μάλιστα	τοὺς	ἐν Πειραιεῖ. ~Μισθωσάμενοι δὲ πάντας
[12, 55]	μείζω στάσιν καὶ πόλεμον ἐπὶ	τοὺς	ἐν Πειραιεῖ τοῖς ἐξ ἄστεως
[12, 54]	τούς τε τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ	τοὺς	ἐν Πειραιεῖ φιλεῖσθαι. ~Τούτων τοίνυν
[12, 49]	τε τὰ βέλτιστα λέγοντες καὶ	τοὺς	ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες; ~Ἴσως δ' ἂν
[12, 52]	τι ἢ πρᾶξαι ἀγαθὸν πρὸς	τοὺς	ἐπὶ Φυλῇ, ἐλθὼν μετὰ τῶν
[12, 64]	γὰρ ἦν καὶ τοὺς φίλους	τοὺς	Θηραμένους προσαπολωλέναι, πλὴν εἴ τις
[12, 93]	δ' ἄν τούτοις ἐδουλεύετε. ~Καὶ	τοὺς	ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν {ἂν}
[12, 2]	μὲν γὰρ ἔδει τὴν ἔχθραν	τοὺς	κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι, ἥτις εἴη πρὸς
[12, 2]	ἔχων οἰκείας ἔχθρας καὶ συμφορὰς	τοὺς	λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ' ὡς ἅπασι
[12, 5]	καθαρὰν ποιῆσαι τὴν πόλιν καὶ	τοὺς	λοιποὺς πολίτας ἐπ' ἀρετὴν καὶ
[12, 87]	δίκαια πώποτε ἐπεχείρησεν εἰπεῖν. ~Ἀλλὰ	τοὺς	μάρτυρας ἄξιον ἰδεῖν, οἳ τούτοις
[12, 84]	πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς αὐτοὺς	τοὺς	μάρτυρας τῆς τούτου πονηρίας· τοσοῦτον
[12, 85]	ὅ τι ἂν βούλωνται, εἰ	τοὺς	μεγίστων κακῶν αἰτίους λαβόντες ἀφήσετε.
[12, 96]	ἃ πεπόνθατε ὑπ' αὐτῶν, οἳ	τοὺς	μὲν ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοὺς
[12, 97]	κινδύνων ὑπαρξάντων ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι	τοὺς	μὲν ἠλευθερώσατε, τοὺς δ' εἰς
[12, 58]	μετεῖχε καὶ τῇ αὐτῇ γνώμῃ	τοὺς	μὲν κρείττους αὑτῶν δι' ὑμᾶς
[12, 36]	τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ	τοὺς	μὲν στρατηγούς, οἳ ἐνίκων ναυμαχοῦντες,
[12, 54]	δὲ εἰς τὸ ἄστυ ἐλθόντες	τοὺς	μὲν τριάκοντα ἐξέβαλον πλὴν Φείδωνος
[12, 47]	ἁμαρτημάτων σφόδρ' ἂν ἐκόλαζον, καὶ	τοὺς	ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν
[12, 82]	ἀπολογίαν καθέσταμεν. ~Καὶ οὗτοι μὲν	τοὺς	οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς
[12, 83]	~Πότερον εἰ αὐτοὺς ἀποκτείναιτε καὶ	τοὺς	παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν τοῦ
[12, 97]	μὲν ἐν πολεμίᾳ τῇ πατρίδι	τοὺς	παῖδας καταλιπόντες, οἱ δ' ἐν
[12, 36]	οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ	τοὺς	παῖδας ὑφ' ὑμῶν ταῖς ἐσχάταις
[12, 69]	ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ' ἃ πρὸς	τοὺς	πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν, ὅμως ἐπετρέψατε
[12, 21]	πολλοὺς μὲν τῶν πολιτῶν εἰς	τοὺς	πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς δ' ἀδίκως
[12, 63]	ἀκόντων ᾠκοδόμησεν αὐτά, οὗτος δὲ	τοὺς	πολίτας ἐξαπατήσας καθεῖλε. ~Περιέστηκεν οὖν
[12, 87]	σώσειν, διὰ δὲ Ερατοσθένην καὶ	τοὺς	συνάρχοντας αὐτοῦ δεινὸν ἦν καὶ
[12, 64]	τε ἀπολογίας εἰς ἐκεῖνον ἀναφερομένας,	τούς	τ' ἐκείνῳ συνόντας τιμᾶσθαι πειρωμένους,
[12, 74]	ἐπειδὴ πολλοὺς μὲν Αθηναίων εἰδείη	τοὺς	τὰ ὅμοια πράττοντας αὑτῷ, δοκοῦντα
[12, 92]	δὲ ὀλίγα ἑκατέρους ἀναμνήσας καταβαίνειν,	τούς	τε ἐξ ἄστεως καὶ τοὺς
[12, 54]	δικαίως ἂν ὑπὸ τῶν αὐτῶν	τούς	τε τριάκοντα μισεῖσθαι καὶ τοὺς
[12, 41]	πάντα τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι καὶ	τοὺς	τοιούτους ἐπαινεῖν. ~Οὐ γὰρ νῦν
[12, 46]	ἐγένετο, μάρτυρας ὑμῖν παρέξομαι, οὐ	τοὺς	τότε συμπράττοντας (οὐ γὰρ ἂν
[12, 98]	οὔτε βωμοὶ ὑμᾶς ἀδικουμένους διὰ	τοὺς	τούτων τρόπους ὠφέλησαν, ἃ καὶ
[12, 28]	πρόφασις εἶναι τῶν γεγενημένων εἰς	τοὺς	τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς
[12, 28]	ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν· αὐτοὺς δὲ	τοὺς	τριάκοντα, ἐὰν εἰς σφᾶς αὐτοὺς
[12, 35]	ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον ἀδίκως	τοὺς	τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων
[12, 87]	τοῦ ὑμετέρου πλήθους ἀδεῶς ἡγοῦνται	τοὺς	τριάκοντα σώσειν, διὰ δὲ Ερατοσθένην
[12, 2]	κατηγοροῦντας ἐπιδεῖξαι, ἥτις εἴη πρὸς	τοὺς	φεύγοντας· νυνὶ δὲ παρὰ τῶν
[12, 67]	διὰ δὲ τὴν πρὸς ὑμᾶς	τοὺς	φίλους ἀπώλεσε. ~Τιμώμενος δὲ καὶ
[12, 64]	Ἄξιον μὲν γὰρ ἦν καὶ	τοὺς	φίλους τοὺς Θηραμένους προσαπολωλέναι, πλὴν
[12, 66]	παρ' ὑμῶν δέος μετέσχε τῶν	Αριστοκράτους	ἔργων. ~Βουλόμενος δὲ τῷ ὑμετέρῳ
[12, 67]	πιστὸς εἶναι Αντιφῶντα καὶ Αρχεπτόλεμον	φιλτάτους	ὄντας αὑτῷ κατηγορῶν ἀπέκτεινεν, εἰς
[12, 83]	πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς	ἀκρίτους	ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα
[12, 82]	οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας	ἀκρίτους	ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας
[12, 36]	ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν	ἀκρίτους	ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς
[12, 54]	Ἐρατοσθένους, ἄρχοντας δὲ τοὺς ἐκείνοις	ἐχθίστους	εἵλοντο, ἡγούμενοι δικαίως ἂν ὑπὸ
[12, 47]	μὲν τοῖς τῶν πολιτῶν κακοῖς	πιστοὺς	ἐνόμιζον, ἐπὶ δὲ τοῖς τῆς
[12, 93]	ὥστε οὐ τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι	πιστοὺς	ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν
[12, 93]	διὰ τὸν πρὸς ἀλλήλους πόλεμον	ἐλάττους	ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ ὑμᾶς
[12, 79]	εἶναι τῶν πολεμίων, ψηφιζομένους δὲ	ἥττους	τῶν ἐχθρῶν. ~Μηδ' ὧν φασι
[12, 58]	τῇ αὐτῇ γνώμῃ τοὺς μὲν	κρείττους	αὑτῶν δι' ὑμᾶς κακῶς ποιεῖν
[12, 79]	δίκην λαβεῖν, μηδὲ μαχομένους μὲν>	κρείττους	εἶναι τῶν πολεμίων, ψηφιζομένους δὲ
[12, 53]	Οἱ μὲν γὰρ ἐκ Πειραιῶς	κρείττους	ὄντες εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν· ~οἱ
[12, 22]	εἰσίν. Ἐγὼ δ' ἐβουλόμην ἂν	αὐτοὺς	ἀληθῆ λέγειν· μετῆν γὰρ ἂν
[12, 28]	τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς σφᾶς	αὐτοὺς	ἀναφέρωσι, πῶς ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι;
[12, 53]	ἐκ Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν	αὐτοὺς	ἀπελθεῖν· ~οἱ δὲ εἰς τὸ
[12, 83]	τῶν ἔργων δεδωκότες; ~Πότερον εἰ	αὐτοὺς	ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν,
[12, 28]	τοὺς τριάκοντα ἀναφέρειν τὴν αἰτίαν·	αὐτοὺς	δὲ τοὺς τριάκοντα, ἐὰν εἰς
[12, 56]	ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες	αὐτοὺς	ἐλύπουν οὐδ' οἱ μέλλοντες ἀποθανεῖσθαι,
[12, 35]	λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς	αὐτοὺς	ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους.
[12, 100]	ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ'	αὐτοὺς	ἡμῶν τε ἀκροᾶσθαι καὶ ὑμᾶς
[12, 36]	ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ	αὐτοὺς	καὶ τοὺς παῖδας ὑφ' ὑμῶν
[12, 61]	ἐνίοις ἥδιον ὡς πλείστων τοὺς	αὐτοὺς	λόγους ἀκούειν. Μάρτυρες. ~Φέρε δὴ
[12, 74]	ἄνδρες δικασταί, (καὶ τούτων ὑμᾶς	αὐτοὺς	μάρτυρας παρέξομαἰ) εἶπεν ὅτι οὐδὲν
[12, 69]	παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ ὑμᾶς	αὐτούς.	~Ὁ δὲ ὧν μὲν ὑπέσχετο
[12, 86]	τούτων πονηρίας· ἐβουλόμην μέντ' ἂν	αὐτοὺς	οὕτω προθύμους εἶναι σῴζειν τὴν
[12, 20]	εἰσφορὰς εἰσενεγκόντας, κοσμίους δ' ἡμᾶς	αὐτοὺς	παρέχοντας καὶ πᾶν τὸ προσταττόμενον
[12, 58]	ἀλλ' ἐλθὼν εἰς Λακεδαίμονα ἔπειθεν	αὐτοὺς	στρατεύεσθαι, διαβάλλων ὅτι Βοιωτῶν ἡ
[12, 41]	ἐνθυμηθῶ ὅτι τῶν αὐτῶν ἐστιν	αὐτούς	τε πάντα τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι
[12, 84]	κακῶς πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς	αὐτοὺς	τοὺς μάρτυρας τῆς τούτου πονηρίας·
[12, 78]	καὶ μεγάλων αἰτίου γεγενημένου τολμήσουσιν	αὑτοὺς	φίλους ὄντας ἀποφαίνειν, οὐχ ὑπὲρ
[12, 41]	τὰ κακὰ ἐργάζεσθαι καὶ τοὺς	τοιούτους	ἐπαινεῖν. ~Οὐ γὰρ νῦν πρῶτον
[12, 39]	~ἐπεὶ κελεύετε αὐτὸν ἀποδεῖξαι ὅπου	τοσούτους	τῶν πολεμίων ἀπέκτειναν ὅσους τῶν
[12, 36]	ἀρετῇ παρ' ἐκείνων δίκην λαβεῖν,	τούτους	δέ, οἳ ἰδιῶται μὲν ὄντες
[12, 80]	ἀφῆτε· μηδὲ τῆς τύχης, ἣ	τούτους	παρέδωκε τῇ πόλει, κάκιον ὑμῖν
[12, 47]	ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς μὲν οὖν	τούτους	τοσαῦτα λέγω, τοὺς δὲ μάρτυράς
[12, 21]	ἐξήλασαν, πολλοὺς δ' ἀδίκως ἀποκτείναντες	ἀτάφους	ἐποίησαν, πολλοὺς δ' ἐπιτίμους ὄντας
[12, 83]	οὗτοι πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ	ἀδελφοὺς	ἀκρίτους ἀπέκτειναν; ἀλλὰ εἰ τὰ
[12, 44]	καὶ Κριτίας ἦσαν. ~Οὗτοι δὲ	φυλάρχους	τε ἐπὶ τὰς φυλὰς κατέστησαν,
[12, 51]	τοὺς δ' ὑμετέρους ἐχθροὺς φίλους,	ὡς	ἀμφότερα ταῦτα ἐγὼ πολλοῖς τεκμηρίοις
[12, 53]	ἐλπίδας εἴχομεν πρὸς ἀλλήλους ἔσεσθαι,	ὡς	ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ μὲν γὰρ
[12, 3]	δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς	ὡς	ἂν δύνωμαι δι' ἐλαχίστων διδάξαι.
[12, 62]	~Φέρε δὴ καὶ περὶ Θηραμένους	ὡς	ἂν δύνωμαι διὰ βραχυτάτων διδάξω.
[12, 33]	τὰ ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ	ὡς	ἀνιωμένου ἀλλ' ὡς ἡδομένου τοῖς
[12, 2]	συμφορὰς τοὺς λόγους ποιοῦμαι, ἀλλ'	ὡς	ἅπασι πολλῆς ἀφθονίας οὔσης ὑπὲρ
[12, 27]	εἴπερ ἀληθῆ λέγει φάσκων ἀντειπεῖν,	ὡς	αὐτῷ προσετάχθη. Οὐ γὰρ δήπου
[12, 86]	πόλιν, ὥσπερ οὗτοι ἀπολλύναι ἢ	ὡς	δεινοὶ λέγειν ἀπολογήσονται καὶ τὰ
[12, 34]	ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν, ἢ	ὡς	δικαίως τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος δὲ
[12, 5]	λέγοντες οὐ τοιαῦτα ποιεῖν ἐτόλμων,	ὡς	ἐγὼ περὶ τῶν ἐμαυτοῦ πρῶτον
[12, 6]	τοῖς τριάκοντα περὶ τῶν μετοίκων,	ὡς	εἶέν τινες τῇ πολιτείᾳ ἀχθόμενοι·
[12, 64]	οὖν τῇ πόλει τοὐναντίον ἢ	ὡς	εἰκὸς ἦν. Ἄξιον μὲν γὰρ
[12, 89]	οὗτοι πεποιήκασιν ἀπολογήσασθαι. Καίτοι λέγουσιν	ὡς	Ερατοσθένει ἐλάχιστα τῶν τριάκοντα κακὰ
[12, 62]	πόλεως, καὶ μηδενὶ τοῦτο παραστῇ,	ὡς	Ερατοσθένους κινδυνεύοντος Θηραμένους κατηγορῶ. Πυνθάνομαι
[12, 33]	γεγένηται οὐχ ὡς ἀνιωμένου ἀλλ'	ὡς	ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις, ὥστε τούσδε
[12, 13]	σιγᾶν μοι παρεκελεύετο καὶ θαρρεῖν,	ὡς	ἥξων ἐκεῖσε. Καταλαμβάνομεν δὲ αὐτόθι
[12, 86]	συνερούντων αὐτοῖς ἄξιον θαυμάζειν, πότερον	ὡς	καλοὶ κἀγαθοὶ αἰτήσονται, τὴν αὑτῶν
[12, 90]	γὰρ τούτου καταψηφιεῖσθε, δῆλοι ἔσεσθε	ὡς	ὀργιζόμενοι τοῖς πεπραγμένοις· εἰ δὲ
[12, 73]	ὅμως καὶ οὕτω διακείμενοι ἐθορυβεῖτε	ὡς	οὐ ποιήσοντες ταῦτα· ἐγιγνώσκετε γὰρ
[12, 7]	ᾖ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπολογία,	ὡς	οὐ χρημάτων ἕνεκα ταῦτα πέπρακται,
[12, 22]	ὥσθ' ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν	ὡς	οὐδὲν κακὸν οὐδ' αἰσχρὸν εἰργασμένοι
[12, 34]	Ερατοσθένην δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ	ὡς	οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν, ἢ ὡς
[12, 2]	εἰς αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι	ὡς	οὐκ ἔχων οἰκείας ἔχθρας καὶ
[12, 61]	ἀναπαύσασθαι, ὑμῶν τ' ἐνίοις ἥδιον	ὡς	πλείστων τοὺς αὐτοὺς λόγους ἀκούειν.
[12, 38]	ὡς στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ	ὡς	πολλὰς τῶν πολεμίων ναῦς ἔλαβον
[12, 38]	λέγοντες ἐνίοτε ἐξαπατῶσιν, ὑμῖν ἀποδεικνύντες	ὡς	στρατιῶται ἀγαθοί εἰσιν, ἢ ὡς
[12, 46]	περὶ τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι.	~Ὡς	τοίνυν τῶν ἐφόρων ἐγένετο, μάρτυρας
[12, 13]	δ' ὄντι μοι κινδυνεύειν ἐδόκει,	ὡς	τοῦ γε ἀποθανεῖν ὑπάρχοντος ἤδη.
[12, 26]	δεσμωτήριον ἀπήγαγες; Εἶθ' ὅ μέν,	ὡς	φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς
[12, 70]	οὐδὲν ἔπραξεν, οὕτως δὲ ἐνετεθύμητο	ὡς	χρὴ μικρὰν καὶ ἀσθενῆ γενέσθαι
[12, 7]	γεγένηται, ὥσπερ τι τῶν ἄλλων	εὐλόγως	πεποιηκότες. ~Διαλαβόντες δὲ τὰς οἰκίας
[12, 70]	τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ	εἰδὼς	ὅτι, εἰ μὴ πασῶν τῶν
[12, 37]	γὰρ τούτου νομίζω χρῆναι κατηγορεῖν,	ἕως	ἂν θανάτου δόξῃ τῷ φεύγοντι
[12, 66]	στρατηγὸς ὑπ' αὐτῶν ᾑρέθη. ~Καὶ	ἕως	μὲν ἐτιμᾶτο, πιστὸν ἑαυτὸν παρεῖχεν·
[12, 71]	πρότερον εἴασε τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι,	ἕως	ὁ λεγόμενος ὑπ' ἐκείνων καιρὸς
[12, 87]	διὰ μὲν τοῦ ὑμετέρου πλήθους	ἀδεῶς	ἡγοῦνται τοὺς τριάκοντα σώσειν, διὰ
[12, 47]	ἐνόμιζον, ἐπὶ δὲ τοῖς τῆς	πόλεως	ἀγαθοῖς ῥᾳδίως παρέβαινον· πρὸς μὲν
[12, 51]	τὰ πράγματα πράξουσι καὶ τῆς	πόλεως	ἄρξουσιν. ~Εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν
[12, 94]	πολεμίοις μάχεσθε καὶ περὶ τῆς	πόλεως	βουλεύεσθε, ἀναμνησθέντες δὲ τῶν ἐπικούρων,
[12, 57]	ἔργων αἰτίαν λαβόντες ἐκ τῆς	πόλεως	ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων. ~Ὥστε σφόδρα
[12, 35]	μὲν ὧν ἐφίενται τύραννοι τῆς	πόλεως	ἔσονται, δυστυχήσαντες δὲ τὸ ἴσον
[12, 99]	εἰσιόντες ἐμίαινον, ὑπέρ τε τῆς	πόλεως,	ἣν μικρὰν ἐποίουν, ὑπέρ τε
[12, 95]	ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ τῆς	πόλεως,	ἣν ὑμῖν οἱ πατέρες παρέδοσαν,
[12, 62]	ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ καὶ τῆς	πόλεως,	καὶ μηδενὶ τοῦτο παραστῇ, ὡς
[12, 60]	πάντας ἀνθρώπους ἐπ' ὀλέθρῳ τῆς	πόλεως,	καὶ πόλεις ἐπάγοντες, καὶ τελευτῶντες
[12, 21]	δ' ἐπιτίμους ὄντας ἀτίμους {τῆς	πόλεως}	κατέστησαν, πολλῶν δὲ θυγατέρας μελλούσας
[12, 18]	ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου	τεθνεώς,	τριῶν ἡμῖν οἰκιῶν οὐσῶν οὐδεμιᾶς
[12, 43]	δημοκρατίας ἔτι οὔσης, ὅθεν τῆς	στάσεως	ἦρξαν, πέντε ἄνδρες ἔφοροι κατέστησαν
[12, 55]	τοὺς ἐν Πειραιεῖ τοῖς ἐξ	ἄστεως	ἐποίησαν. ~καὶ φανερῶς ἐπεδείξαντο ὅτι
[12, 92]	Καὶ πρῶτον μὲν ὅσοι ἐξ	ἄστεώς	ἐστε, σκέψασθε ὅτι ὑπὸ τούτων
[12, 92]	ἀναμνήσας καταβαίνειν, τούς τε ἐξ	ἄστεως	καὶ τοὺς ἐκ Πειραιῶς, ἵνα
[12, 96]	δ' ἐκ τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες	βιαίως	ἀπέκτειναν, τοὺς δὲ ἀπὸ τέκνων
[12, 54]	τοὺς ἐκείνοις ἐχθίστους εἵλοντο, ἡγούμενοι	δικαίως	ἂν ὑπὸ τῶν αὐτῶν τούς
[12, 78]	δόντος (ἤδη γὰρ αὐτὴν κατέλυσἐ)	δικαίως	δ' ἂν ἐν δημοκρατίᾳ· δὶς
[12, 35]	ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων ἢ	δικαίως.	Εἰ γὰρ δὴ αὐτοὶ οἱ
[12, 57]	ἦν, ὅτι εἰ μὲν ἐκεῖνοι	δικαίως	ἔφευγον, ὑμεῖς ἀδίκως, εἰ δ'
[12, 78]	ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ πονηρίας, καὶ	δικαίως	μὲν ἐν ὀλιγαρχίᾳ δίκην δόντος
[12, 57]	ὑμεῖς ἀδίκως, εἰ δ' ὑμεῖς	δικαίως,	οἱ τριάκοντα ἀδίκως· οὐ γὰρ
[12, 34]	οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν, ἢ ὡς	δικαίως	τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν
[12, 95]	τοσαῦτα λέγω. Ὅσοι δ' ἐκ	Πειραιῶς	ἐστε, πρῶτον μὲν τῶν ὅπλων
[12, 92]	ἐξ ἄστεως καὶ τοὺς ἐκ	Πειραιῶς,	ἵνα τὰς ὑμῖν τούτων γεγενημένας
[12, 53]	ἔδοξεν. Οἱ μὲν γὰρ ἐκ	Πειραιῶς	κρείττους ὄντες εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν·
[12, 70]	αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε	Πειραιῶς	τὰ τείχη περιελεῖν καὶ τὴν
[12, 94]	αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ	Πειραιῶς	τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι ὑπὸ
[12, 47]	δὲ τοῖς τῆς πόλεως ἀγαθοῖς	ῥᾳδίως	παρέβαινον· πρὸς μὲν οὖν τούτους
[12, 25]	Τὰ ὑπὸ τῶν ἀρχόντων προσταχθέντα	δεδιὼς	ἐποίουν. Ἦσθα δ' ἐν τῷ
[12, 3]	κατέστην, μὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν	ἀναξίως	καὶ ἀδυνάτως ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ
[12, 15]	ἧττον ἀφεθήσεσθαι, εἰ δὲ μή,	ὁμοίως	ἀποθανεῖσθαι. ~Ταῦτα διανοηθεὶς ἔδει με
[12, 20]	πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων ἠξίωσαν οὐχ	ὁμοίως	μετοικοῦντας ὥσπερ αὐτοὶ ἐπολιτεύοντο. ~Οὗτοι
[12, 75]	δέ τινες καὶ πονηροὶ καὶ	κακῶς	βουλευόμενοι τὰ προσταχθέντα ἐχειροτόνησαν. ~Παρήγγελτο
[12, 45]	οὐχ οἷοί τε ἔσονται περιγενέσθαι,	κακῶς	δὲ πραττόντων δυνήσονται· καὶ ὑμᾶς
[12, 35]	Εἰ γὰρ δὴ αὐτοὶ οἱ	κακῶς	πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που
[12, 84]	τῶν δικαστῶν ἀλλ' αὐτῶν τῶν	κακῶς	πεπονθότων, ἥκει ἀπολογησόμενος πρὸς αὐτοὺς
[12, 58]	μὲν κρείττους αὑτῶν δι' ὑμᾶς	κακῶς	ποιεῖν ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν δὲ
[12, 32]	χρηστός, πολὺ μᾶλλον τοῖς μέλλουσιν	ἀδίκως	ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς
[12, 21]	τοὺς πολεμίους ἐξήλασαν, πολλοὺς δ'	ἀδίκως	ἀποκτείναντες ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δ'
[12, 56]	ἐν Πειραιεῖ οὐδ' ὑπὲρ τῶν	ἀδίκως	ἀπολλυμένων ἐστασίαζον, οὐδ' οἱ τεθνεῶτες
[12, 32]	ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς	ἀδίκως	ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. ~Νῦν δέ σου
[12, 57]	μὲν ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς	ἀδίκως,	εἰ δ' ὑμεῖς δικαίως, οἱ
[12, 57]	δ' ὑμεῖς δικαίως, οἱ τριάκοντα	ἀδίκως·	οὐ γὰρ δὴ ἑτέρων ἔργων
[12, 34]	τοῦτ' ἔπραξεν. Οὗτος δὲ ὡμολόγηκεν	ἀδίκως	συλλαβεῖν, ὥστε ῥᾳδίαν ὑμῖν τὴν
[12, 88]	οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν	ἀδίκως	τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς
[12, 35]	δὲ ξένοι ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον	ἀδίκως	τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν
[12, 58]	ποιεῖν ἕτοιμος ἦν, ὑμῖν δὲ	ἀδίκως	φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν
[12, 77]	τυγχάνοι, πολλὰς πίστεις αὐτοῖς ἔργῳ	δεδωκὼς	καὶ παρ' ἐκείνων ὅρκους εἰληφώς.
[12, 83]	τὰ χρήματα τὰ φανερὰ δημεύσαιτε,	καλῶς	ἂν ἔχοι ἢ τῇ πόλει,
[12, 45]	τε ἐνδεεῖς ἔσεσθε. ~Τοῦτο γὰρ	καλῶς	ἠπίσταντο, ὅτι ἄλλως μὲν οὐχ
[12, 71]	ὁ λεγόμενος ὑπ' ἐκείνων καιρὸς	ἐπιμελῶς	ὑπ' αὐτοῦ ἐτηρήθη, καὶ μετεπέμψατο
[12, 45]	~Τοῦτο γὰρ καλῶς ἠπίσταντο, ὅτι	ἄλλως	μὲν οὐχ οἷοί τε ἔσονται
[12, 9]	οὔτε θεοὺς οὔτ' ἀνθρώπους νομίζει,	ὅμως	δ' ἐκ τῶν παρόντων ἐδόκει
[12, 61]	ὅ τι δεῖ μάρτυρας παρασχέσθαι·	ὅμως	δέ· ἐγώ τε γὰρ δέομαι
[12, 3]	καὶ ἐμαυτοῦ τὴν κατηγορίαν ποιήσομαι.	ὅμως	δὲ πειράσομαι ὑμᾶς ἐξ ἀρχῆς
[12, 99]	δυοῖν ἔργον ἐστίν, ἀλλὰ πολλῶν.	ὅμως	δὲ τῆς ἐμῆς προθυμίας ἐλλέλειπται,
[12, 69]	πρὸς τοὺς πολεμίους ἔμελλεν ἐρεῖν,	ὅμως	ἐπετρέψατε αὐτῷπατρίδα καὶ παῖδας καὶ
[12, 73]	ἣν Δρακοντίδης ἀπέφαινεν. ὑμεῖς δ'	ὅμως	καὶ οὕτω διακείμενοι ἐθορυβεῖτε ὡς
[12, 48]	ἐχρῆν αὐτὸν πρῶτον μὲν μὴ	παρανόμως	ἄρχειν, ἔπειτα τῇ βουλῇ μηνυτὴν
[12, 82]	κρίνειν, παρ' ὧν οὐδ' ἂν	παρανόμως	βουλόμενοι δίκην λαμβάνειν ἀξίαν τῶν
[12, 23]	ἐξαμαρτάνοντα, ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ παρανομία	προθύμως	ἐξυπηρετῶν. ~Ἀναβιβασάμενος δ' αὐτὸν βούλομαι
[12, 84]	ἱκανὴν οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν,	πῶς	οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν
[12, 49]	Ὁπόσοι δ' εὖνοί φασιν εἶναι,	πῶς	οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί τε
[12, 28]	ἐὰν εἰς σφᾶς αὐτοὺς ἀναφέρωσι,	πῶς	ὑμᾶς εἰκὸς ἀποδέχεσθαι; ~Εἰ μὲν
[12, 7]	χρημάτων. ~Καὶ τοὺς ἀκούοντας οὐ	χαλεπῶς	ἔπειθον· ἀποκτιννύναι μὲν γὰρ ἀνθρώπους
[12, 63]	τείχη, ὁπότε καὶ μετὰ Θηραμένους	ὅπως	καθαιρεθήσεται. Οὐ γάρ μοι δοκοῦσιν
[12, 44]	ὑπὸ τούτων πολιτῶν ὄντων ἐπεβουλεύεσθε	ὅπως	μήτ' ἀγαθὸν μηδὲν ψηφιεῖσθε πολλῶν
[12, 63]	μετὰ Θεμιστοκλέους πολιτευόμενον προσποιεῖσθαι πράττειν	ὅπως	οἰκοδομηθήσεται τὰ τείχη, ὁπότε καὶ
[12, 50]	ὑμῶν τοῦτο ἐνίοις ἱκανὸν ἔσται.	ὅπως	τοίνυν μὴ φανήσεται ἐν τῷ
[12, 56]	τοῖς ἐξ ἄστεως ἐποίησαν. ~καὶ	φανερῶς	ἐπεδείξαντο ὅτι οὐχ ὑπὲρ τῶν
[12, 29]	παρὰ τὸ δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι,	ἴσως	ἂν εἰκότως αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε·
[12, 50]	λέγοντες καὶ τοὺς ἐξαμαρτάνοντας ἀποτρέποντες;	~Ἴσως	δ' ἂν ἔχοι εἰπεῖν ὅτι
[12, 3]	διὰ τὴν ἀπειρίαν ἀναξίως καὶ	ἀδυνάτως	ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ ἐμαυτοῦ
[12, 6]	δοκεῖν, τῷ δ' ἔργω χρηματίζεσθαι·	πάντως	δὲ τὴν μὲν πόλιν πένεσθαι
[12, 29]	δίκαιον ἀνθρώπους ἀπολλύναι, ἴσως ἂν	εἰκότως	αὐτῷ συγγνώμην εἴχετε· νῦν δὲ
[12, 70]	ὧν μὲν ὑπέσχετο οὐδὲν ἔπραξεν,	οὕτως	δὲ ἐνετεθύμητο ὡς χρὴ μικρὰν
[12, 20]	ἐλέου παρ' αὐτῶν ἐτυγχάνομεν. ἀλλ'	οὕτως	εἰς ἡμᾶς διὰ τὰ χρήματα
[12, 44]	ἄλλο πράττειν βούλοιντο, κύριοι ἦσαν·	οὕτως	οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων μόνον
[12, 4]	οὔτε ἐδικασάμεθα οὔτε ἐφύγομεν, ἀλλ'	οὕτως	ᾠκοῦμεν δημοκρατούμενοι ὥστε μήτε εἰς
[12, 77]	δεδωκὼς καὶ παρ' ἐκείνων ὅρκους	εἰληφώς.	~Καὶ τοσούτων καὶ ἑτέρων κακῶν