HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lysias, Discours XII : Contre Ératosthène

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

κ = 3 formes différentes pour 46 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

discours, paragraphes

[12, 95]   εἰπεῖν τοσαῦτα λέγω. Ὅσοι δ' ἐκ Πειραιῶς ἐστε, πρῶτον μὲν τῶν

[12, 92]   τε ἐξ ἄστεως καὶ τοὺς ἐκ Πειραιῶς, ἵνα τὰς ὑμῖν τούτων

[12, 53]   ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ μὲν γὰρ ἐκ Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν αὐτοὺς

[12, 94]   ὑμῶν αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι

[12, 71]   μὲν τὰς μετὰ Λυσάνδρου ναῦς ἐκ Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν

[12, 96]   ὑπ' αὐτῶν, οἳ τοὺς μὲν ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοὺς δ' ἐκ

[12, 36]   οἷοί τ' ἔφασαν εἶναι τοὺς ἐκ τῆς θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε,

[12, 57]   δὴ ἑτέρων ἔργων αἰτίαν λαβόντες ἐκ τῆς πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων.

[12, 95]   ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ τῆς πόλεως, ἣν ὑμῖν οἱ

[12, 18]   καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν

[12, 12]   ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε καὶ Μνησιθείδης ἐκ τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι

[12, 33]   ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις, ὥστε τούσδε ἐκ τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ

[12, 96]   ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοὺς δ' ἐκ τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν,

[12, 33]   τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ ἐκ τῶν λόγων τὴν ψῆφον φέρειν,

[12, 9]   οὔτ' ἀνθρώπους νομίζει, ὅμως δ' ἐκ τῶν παρόντων ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον

[12, 76]   καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα δ' ἐκ τῶν παρόντων· οὕτω γὰρ τὴν

[12, 20]   οὐδένα κεκτημένους, πολλοὺς δ' Αθηναίων ἐκ τῶν πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων ἠξίωσαν

[12, 95]   πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ ὑμᾶς ἐκ τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν

[12, 35]   πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων ἢ δικαίως. Εἰ

[12, 93]   ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν {ἂν} ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς

[12, 19]   ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Μηλόβιος ἐκ τῶν ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ

[12, 84]   οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν,

[12, 84]   ποιοῦντες δίκην παρ' αὐτῶν ἱκανὴν οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ

[12, 47]   καὶ τοὺς ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν, οὐκ ἂν ἐπὶ μὲν τοῖς τῶν

[12, 34]   δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς οὐκ ἀπήγαγεν αὐτόν, ἢ ὡς δικαίως

[12, 31]   δὲ Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν·

[12, 36]   πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ τοὺς

[12, 1]   τριάκοντα, ὃν αὐτὸς εἶπε Λυσίας. ~Οὐκ ἄρξασθαί μοι δοκεῖ ἄπορον εἶναι,

[12, 99]   οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι οὐκ ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ'

[12, 31]   ὅτι οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν· ταῦτα γὰρ οὔτ' ἔλεγχον

[12, 22]   ἂν καὶ ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ οὐκ ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν δὲ οὔτε

[12, 77]   τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ οὐκ ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ·

[12, 30]   προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ μὲν δὴ οὐκ ἐν τῇ οἰκία ἀλλ' ἐν

[12, 45]   ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν μελλόντων οὐκ ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν τῶν ἐφόρων

[12, 49]   δ' εὖνοί φασιν εἶναι, πῶς οὐκ ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί τε τὰ

[12, 81]   ταῦτα πέπρακται. Ὁ μέντοι ἀγὼν οὐκ ἐξ ἴσου τῇ πόλει καὶ

[12, 33]   Οὐ γὰρ μόνον ἡμῖν παρεῖναι οὐκ ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ παρ' αὑτοῖς

[12, 2]   αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι ὡς οὐκ ἔχων οἰκείας ἔχθρας καὶ συμφορὰς

[12, 58]   ἦν, ὑμῖν δὲ ἀδίκως φεύγουσιν οὐκ ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν πόλιν, ἀλλ'

[12, 69]   δ' ἐν τοῖς αὑτοῦ πολίταις οὐκ ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ' ἃ πρὸς

[12, 93]   ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ ὑμᾶς οὐκ ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον, εἰς

[12, 37]   δυνάμεθα παρ' αὐτῶν λαβεῖν. Ὥστ' οὐκ οἶδ' ὅ τι δεῖ πολλὰ

[12, 26]   νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ {οἴει} ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ δοῦναι

[12, 89]   Ελλήνων πλεῖστα εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν, οὐκ οἴονται χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς

[12, 36]   ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. ~Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τοὺς μὲν

[12, 88]   τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. Οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν

discours, paragraphes
[12, 95]	εἰπεῖν τοσαῦτα λέγω. Ὅσοι δ'	ἐκ	Πειραιῶς ἐστε, πρῶτον μὲν τῶν
[12, 92]	τε ἐξ ἄστεως καὶ τοὺς	ἐκ	Πειραιῶς, ἵνα τὰς ὑμῖν τούτων
[12, 53]	ἀμφότεροι ἔδοξεν. Οἱ μὲν γὰρ	ἐκ	Πειραιῶς κρείττους ὄντες εἴασαν αὐτοὺς
[12, 94]	ὑμῶν αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τῶν	ἐκ	Πειραιῶς τιμωρήσασθε, ἐνθυμηθέντες μὲν ὅτι
[12, 71]	μὲν τὰς μετὰ Λυσάνδρου ναῦς	ἐκ	Σάμου, ἐπεδήμησε δὲ τὸ τῶν
[12, 96]	ὑπ' αὐτῶν, οἳ τοὺς μὲν	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς τοὺς δ' ἐκ
[12, 36]	οἷοί τ' ἔφασαν εἶναι τοὺς	ἐκ	τῆς θαλάττης ἀνελέσθαι, θανάτῳ ἐζημιώσατε,
[12, 57]	δὴ ἑτέρων ἔργων αἰτίαν λαβόντες	ἐκ	τῆς πόλεως ἐξέπεσον, ἀλλὰ τούτων.
[12, 95]	ὅπλα, ἔπειθ' ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν	ἐκ	τῆς πόλεως, ἣν ὑμῖν οἱ
[12, 18]	καὶ ἀπολογήσασθαι. ~Καὶ ἐπειδὴ ἀπεδέρετο	ἐκ	τοῦ δεσμωτηρίου τεθνεώς, τριῶν ἡμῖν
[12, 12]	ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε καὶ Μνησιθείδης	ἐκ	τοῦ ἐργαστηρίου ἀπιόντες, καὶ καταλαμβάνουσι
[12, 33]	ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις, ὥστε τούσδε	ἐκ	τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ
[12, 96]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοὺς δ'	ἐκ	τῶν ἱερῶν συναρπάζοντες βιαίως ἀπέκτειναν,
[12, 33]	τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ	ἐκ	τῶν λόγων τὴν ψῆφον φέρειν,
[12, 9]	οὔτ' ἀνθρώπους νομίζει, ὅμως δ'	ἐκ	τῶν παρόντων ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον
[12, 76]	καθεστηκότες ἔφοροι κελεύοιεν, δέκα δ'	ἐκ	τῶν παρόντων· οὕτω γὰρ τὴν
[12, 20]	οὐδένα κεκτημένους, πολλοὺς δ' Αθηναίων	ἐκ	τῶν πολεμίων λυσαμένους· τοιούτων ἠξίωσαν
[12, 95]	πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ ὑμᾶς	ἐκ	τῶν πόλεων ἐξῃτοῦντο. ~Ἀνθ' ὧν
[12, 35]	πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν	ἐκ	τῶν πόλεων ἢ δικαίως. Εἰ
[12, 93]	ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν {ἂν}	ἐκ	τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς
[12, 19]	ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Μηλόβιος	ἐκ	τῶν ὤτων ἐξείλετο. ~Καὶ οὐδὲ
[12, 84]	οὐκ ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς	οὐκ	αἰσχρὸν ὑμῖν καὶ ἡντινοῦν ἀπολιπεῖν,
[12, 84]	ποιοῦντες δίκην παρ' αὐτῶν ἱκανὴν	οὐκ	ἂν δύναισθε λαβεῖν, πῶς οὐκ
[12, 47]	καὶ τοὺς ὅρκους, εἰ ἐσωφρόνουν,	οὐκ	ἂν ἐπὶ μὲν τοῖς τῶν
[12, 34]	δυοῖν θάτερον ἀποδεῖξαι, ἢ ὡς	οὐκ	ἀπήγαγεν αὐτόν, ἢ ὡς δικαίως
[12, 31]	δὲ Ερατοσθένει ἐξῆν εἰπεῖν ὅτι	οὐκ	ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι οὐκ εἶδεν·
[12, 36]	πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι,	οὐκ	ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ τοὺς
[12, 1]	τριάκοντα, ὃν αὐτὸς εἶπε Λυσίας.	~Οὐκ	ἄρξασθαί μοι δοκεῖ ἄπορον εἶναι,
[12, 99]	οἷς ὑμεῖς, ἐπειδὴ ζῶσιν ἐπαμῦναι	οὐκ	ἐδύνασθε, ἀποθανοῦσι βοηθήσατε. ~Οἶμαι δ'
[12, 31]	ὅτι οὐκ ἀπήντησεν, ἔπειτα ὅτι	οὐκ	εἶδεν· ταῦτα γὰρ οὔτ' ἔλεγχον
[12, 22]	ἂν καὶ ἐμοὶ τούτου τἀγαθοῦ	οὐκ	ἐλάχιστον μέρος. ~Νῦν δὲ οὔτε
[12, 77]	τῇ ἐκκλησία πραχθήσεσθαι. ~Ταῦτα δὲ	οὐκ	ἐμοὶ δεῖ πιστεῦσαι, ἀλλὰ ἐκείνῳ·
[12, 30]	προσταχθέντα ἐποίουν; ~Καὶ μὲν δὴ	οὐκ	ἐν τῇ οἰκία ἀλλ' ἐν
[12, 45]	ἐπιθυμοῦντας ἀπαλλαγῆναι περὶ τῶν μελλόντων	οὐκ	ἐνθυμήσεσθαι. ~Ὡς τοίνυν τῶν ἐφόρων
[12, 49]	δ' εὖνοί φασιν εἶναι, πῶς	οὐκ	ἐνταῦθα ἔδειξαν, αὐτοί τε τὰ
[12, 81]	ταῦτα πέπρακται. Ὁ μέντοι ἀγὼν	οὐκ	ἐξ ἴσου τῇ πόλει καὶ
[12, 33]	Οὐ γὰρ μόνον ἡμῖν παρεῖναι	οὐκ	ἐξῆν, ἀλλ' οὐδὲ παρ' αὑτοῖς
[12, 2]	αὐτὴν ἐξαμαρτάνειν. Οὐ μέντοι ὡς	οὐκ	ἔχων οἰκείας ἔχθρας καὶ συμφορὰς
[12, 58]	ἦν, ὑμῖν δὲ ἀδίκως φεύγουσιν	οὐκ	ἠθέλησεν ἀποδοῦναι τὴν πόλιν, ἀλλ'
[12, 69]	δ' ἐν τοῖς αὑτοῦ πολίταις	οὐκ	ἠθέλησεν εἰπεῖν ταῦθ' ἃ πρὸς
[12, 93]	ἔχετε· συνωφελεῖσθαι μὲν γὰρ ὑμᾶς	οὐκ	ἠξίουν, συνδιαβάλλεσθαι δ' ἠνάγκαζον, εἰς
[12, 37]	δυνάμεθα παρ' αὐτῶν λαβεῖν. Ὥστ'	οὐκ	οἶδ' ὅ τι δεῖ πολλὰ
[12, 26]	νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας,	οὐκ	{οἴει} ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ δοῦναι
[12, 89]	Ελλήνων πλεῖστα εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκεν,	οὐκ	οἴονται χρῆναι αὐτὸν ἀπολέσθαι; ~Ὑμεῖς
[12, 36]	ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους.	~Οὐκ	οὖν δεινὸν εἰ τοὺς μὲν
[12, 88]	τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας.	Οὐκ	οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 18/04/2005