| Chapitre |
| [42] |
δὲ
Δίφιλος
ἠξίου
καὶ
τὰ
|
τῷ |
Ζήνωνι
δὴ
ἀπόντι
παραδοθέντα
φέρεσθαι |
| [9] |
ἀπορίαν·
Εἰ
γάρ
με,
φησίν,
|
ὦ |
Ἀρισταίνετε,
δεύτερον
ἄξεις
Ἕρμωνος
τουτουί, |
| [31] |
Καλυδωνίου.
ἀλλὰ
πρὸς
τῆς
Ἑστίας,
|
ὦ |
Ἀρισταίνετε,
πέμπε
ὡς
τάχιστα
τῶν |
| [32] |
σὺ
μὲν
τῶν
Διοσκούρων
ἤδη,
|
ὦ |
Ἕρμων,
τοὺς
πλοκάμους
περικέκαρκας
χρυσοῦς |
| [28] |
δόξωμεν
ἐπὶ
τούτῳ
πεπομφέναι.
~Τούτων,
|
ὦ |
ἑταῖρε,
ἀναγινωσκομένων
μεταξὺ
ἱδρώς
τέ |
| [10] |
ἀναμὶξ
ἅπαντας.
(ΛΥΚΙΝΟΣ)
Ἔστι
γάρ,
|
ὦ |
ἑταῖρε,
οὐχὶ
τῶν
πολλῶν
τούτων |
| [36] |
χρὴ
τρόπον·
ἀπόκριναί
μοι
οὖν,
|
ὦ |
Ζηνόθεμι,
ἢ
σὺ
ἢ
ὁ |
| [9] |
καὶ
ὁ
Ἕρμων,
Ἔχε
μέν,
|
ὦ |
Ζηνόθεμι,
τὰ
πρῶτα,
ἔφη·
ἀτὰρ |
| [47] |
ἐξεκέκοπτο—
ἀντιμαρτύρεσθαι
λέγοντα,
Μέμνησο
μέντοι,
|
ὦ |
Ζηνόθεμι,
ὡς
οὐκ
ἀδιάφορον
ἡγῇ |
| [16] |
ἐπὶ
τούτῳ
ἅπαντες,
Ἐγελάσατε,
εἶπεν,
|
ὦ |
καθάρματα,
εἰ
τῇ
νύμφῃ
προὔπιον |
| [48] |
πλαγίως
ἐκάθευδε.
~Τοῦτό
σοι
τέλος,
|
ὦ |
καλὲ
Φίλων,
ἐγένετο
τοῦ
συμποσίου, |
| [16] |
τὰς
γυναῖκας,
Προπίνω
σοι,
ἔφη,
|
ὦ |
Κλεανθί,
Ἡρακλέους
ἀρχηγέτου.
ὡς
δ´ |
| [37] |
ὁ
Ἕρμων,
Εὖ
γε,
ἔφη,
|
ὦ |
Κλεόδημε,
εἰπάτωσαν
οὗτινος
ἕνεκα
ἡδονῆς |
| [37] |
δ´
ὃς
ὁ
Ζηνόθεμις,
εἰπέ,
|
ὦ |
Κλεόδημε,
καθ´
ὅ
τι
οὐκ |
| [32] |
Σωστράτου
γυναῖκα
τοῦ
μαθητοῦ
ἐμοίχευες,
|
ὦ |
Κλεόδημε,
καὶ
καταληφθεὶς
τὰ
αἴσχιστα |
| [4] |
τοιοῦτον
εἴποιμι.
~(ΦΙΛΩΝ)
Θρύπτῃ
ταῦτα,
|
ὦ |
Λυκῖνε.
ἀλλ´
οὔτι
γε
πρὸς |
| [1] |
~ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ
Η
ΛΑΠΙΘΑΙ.
~(ΦΙΛΩΝ)
Ποικίλην,
|
ὦ |
Λυκῖνε,
διατριβήν
φασι
γεγενῆσθαι
ὑμῖν |
| [2] |
αὐτοῖς
ἡ
φιλονικία.
~(ΦΙΛΩΝ)
Τοιγαροῦν,
|
ὦ |
Λυκῖνε,
καὶ
ὁ
Χαρῖνος
αὐτός, |
| [10] |
ὁ
γραμματικὸς
Ἱστιαῖος.
~(ΦΙΛΩΝ)
Βαβαί,
|
ὦ |
Λυκῖνε,
μουσεῖόν
τι
τὸ
συμπόσιον |
| [21] |
λύχνον
ἀνεγίνωσκεν.
(ΦΙΛΩΝ)
Ἦ
που,
|
ὦ |
Λυκῖνε,
τῆς
νύμφης
ἐγκώμιον
ἢ |
| [5] |
πλουτεῖν
τὸν
Εὔκριτον.
ἀτὰρ
οὖν,
|
ὦ |
Λυκῖνε,
τίνες
οἱ
δειπνοῦντες
ἦσαν; |
| [3] |
καὶ
πρᾶξαι.
~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
Νεανικώτερα
ἡμᾶς,
|
ὦ |
Φίλων,
ἀξιοῖς
ἐκφέρειν
ταῦτα
πρὸς |
| [38] |
ἀπεληλύθει.
καὶ
μέμνησό
μοι
τούτων,
|
ὦ |
Φίλων,
διότι
δή
ἐστί
τι |
| [34] |
ὅσῳ
δὲ
ταῦτ´
ἐγίνετο,
ποικίλα,
|
ὦ |
Φίλων,
ἐγὼ
πρὸς
ἐμαυτὸν
ἐνενόουν |
| [1] |
τὴν
συνουσίαν.
(ΛΥΚΙΝΟΣ)
Καὶ
πόθεν,
|
ὦ |
Φίλων,
ἠπίστατο
Χαρῖνος
ταῦτα;
οὐ |
| [43] |
τοίνυν
ὁ
Ζηνόθεμις—
καί
μοι,
|
ὦ |
Φίλων,
πάνυ
πρόσεχε
τὸν
νοῦν, |
| [24] |
ὕστερον,
ἐπιλαθέσθαι
λέγων
ἐν
τοσούτῳ
|
θορύβῳ |
καὶ
πράγμασι,
δίς
σε
τήμερον |
| [4] |
ἥξεις
καὶ
παρακολουθήσεις
καὶ
δεήσῃ.
|
κἀγὼ |
θρύψομαι
πρὸς
σὲ
ἐν
τῷ |
| [42] |
Εὔκριτον
τὰ
πρὸ
αὑτοῦ
ἑκάτερος
|
κἀγὼ |
τἀμὰ
καὶ
ὁ
Χαιρέας
ὅσα
|
| [16] |
ἂν
υἱὸς
αὐτῇ
γένοιτο
οἷος
|
ἐγώ, |
ἄτρεπτος
μὲν
ἀλκήν,
ἐλεύθερος
δὲ |
| [37] |
εἰς
τὸ
ἐμφανέστερον,
Παύσασθε,
ἔφη·
|
ἐγὼ |
γάρ,
εἰ
δοκεῖ,
λόγων
ἀφορμὰς |
| [41] |
Ἱστιαῖος
ὁ
βέλτιστος,
~Παύσασθε,
ἔφη·
|
ἐγὼ |
γὰρ
ὑμῖν
ἐπιθαλάμιον
ἀναγνώσομαι.
καὶ |
| [3] |
τὴν
ἑωλοκρασίαν
κατασκεδάσας
ἀνδρῶν
φιλοσόφων.
|
ἐγὼ |
δέ,
ἄπαγε,
οὐκ
ἄν
τι |
| [13] |
ὕπτιοι
κατακείμενοι
ἑστιᾶσθε
πορφυρίδας
ὑποβεβλημένοι·
|
ἐγὼ |
δὲ
κἂν
ὀρθοστάδην
δειπνήσαιμι
ἐμπεριπατῶν |
| [11] |
Λυκίνῳ
ταῦτα,
ὡς
μάρτυς
εἴη.
|
ἐγὼ |
δὲ
οὐδὲν
ἐδεόμην
δείξοντός
μοι |
| [45] |
εἰ
μὴ
κατέαξε
τὴν
βακτηρίαν.
|
ἐγὼ |
δὲ
παρὰ
τὸν
τοῖχον
ὀρθὸς |
| [23] |
Ἀλλὰ
σὺ
μὲν
ὄναιο
αὐτῶν.
|
ἐγὼ |
δὲ
ὡς
ἂν
μόνον
τὸ |
| [4] |
ἐρεῖς.
(ΦΙΛΩΝ)
Εἰ
μὴ
παντάπασιν
|
ἐγὼ |
ἐπιλέλησμαι
Λυκίνου,
αὐτὸς
σὺ
ἄμεινον
|
| [9] |
ὑπ´
ἐκεῖνον
ὁ
νυμφίος,
εἶτ´
|
ἐγὼ |
καὶ
παρ´
ἐμὲ
ὁ
Δίφιλος |
| [34] |
ταῦτ´
ἐγίνετο,
ποικίλα,
ὦ
Φίλων,
|
ἐγὼ |
πρὸς
ἐμαυτὸν
ἐνενόουν
τὸ
πρόχειρον |
| [22] |
τοῖς
ἄλλοις
φίλοις,
ἀλλὰ
μόνος
|
ἐγώ |
σοι
ἄμοιρος,
καὶ
ταῦτα
ἐν |
| [32] |
συνεπιστάμενοι
αὑτοῖς;
Ἀλλ´
οὐ
μαστροπὸς
|
ἐγὼ |
τῆς
ἐμαυτοῦ
γυναικός,
ἦ
δ´ |
| [24] |
τῷ
ἀνακείῳ
θύοντα
ὕστερον.
ταῦτα
|
ἐγὼ |
τοῖς
παροῦσιν
ἀπολελόγημαι.
~Εἰ
δὲ |
| [15] |
φῶτα
εἰσεκεκόμιστο.
ἐν
τοσούτῳ
δ´
|
ἐγὼ |
τὸν
παρεστῶτα
τῷ
Κλεοδήμῳ
παῖδα |
| [1] |
ὀλίγον
πρὸ
τῶν
τραυμάτων.
ὥστε
|
θαυμάζω |
εἴ
τι
σαφὲς
εἰπεῖν
ἐδύνατο |
| [32] |
εἰληφέναι,
οὐδ´
ἐπὶ
τέτταρσι
δραχμαῖς
|
δανείζω, |
οὐδὲ
ἄγχω
τοὺς
μαθητάς,
ἢν |
| [44] |
ἐκεῖνοι,
ἀλλ´
ὁ
μὲν
Κλεόδημος
|
ὀρθῷ |
τῷ
δακτύλῳ
τὸν
ὀφθαλμὸν
τοῦ |
| [13] |
τὸν
Ἡρακλέα
γράφουσιν.
Οὕτως,
ἔφη,
|
γιγνέσθω, |
ὁ
Ἀρισταίνετος,
εἴ
σοι
ἥδιον. |
| [36] |
δανείζετε
καὶ
τοκογλυφεῖτε
καὶ
ἐπὶ
|
μισθῷ |
παιδεύετε,
πάλιν
τε
αὖ
τὴν |
| [43] |
ὁμοῦ
γάρ
ἐσμεν
ἤδη
τῷ
|
κεφαλαίῳ |
τῶν
πραχθέντων—
ὁ
δὴ
Ζηνόθεμις, |
| [24] |
τῇ
οἰκίᾳ
καὶ
ἐν
τῷ
|
ἀνακείῳ |
θύοντα
ὕστερον.
ταῦτα
ἐγὼ
τοῖς |
| [36] |
τοῦτο
ἐξ
ἁπάντων
σκοπεῖτε
ὡς
|
πλείω |
κτήσεσθε
καὶ
διὰ
τοῦτο
ἀμφὶ |
| [35] |
μέσον
ὥσπερ
τι
μῆλον
οὐ
|
μείω |
τῆς
Ἰλιάδος
κακὰ
ἐξεργάσασθαι.
~Οὐ |
| [38] |
τῷ
Στωϊκῷ
καὶ
Ἕρμωνι
τῷ
|
Ἐπικουρείῳ
|
ὁμοίως
κοινὸν
καὶ
τούτοις·
εἶτα |
| [5] |
φιλοσοφοῦντι.
(ΦΙΛΩΝ)
Παγκάλῳ
νὴ
Δία
|
μειρακίῳ, |
ἁπαλῷ
γε
μὴν
ἔτι
καὶ |
| [26] |
εἰκότως·
ἡδὺς
γάρ
ἐστι
τῷ
|
μειρακίῳ |
καὶ
πρὸς
χάριν
αὐτῷ
σύνεστιν. |
| [35] |
ἀφ´
οὗ
τοσοῦτον
πόλεμον
ἐπ´
|
Ἰλίῳ |
γεγενῆσθαι.
καὶ
ὁ
Ἑτοιμοκλῆς
τοίνυν |
| [32] |
καὶ
δώσεις
δίκην
παραδοθεὶς
τῷ
|
δημίῳ, |
σὺ
δὲ
τὴν
Σωστράτου
γυναῖκα |
| [19] |
πρᾶγμα
ὑπερήδιστον
ἦν,
φιλόσοφος
ἀνὴρ
|
γελωτοποιῷ |
ἀνταιρόμενος
καὶ
παίων
καὶ
παιόμενος |
| [13] |
ὀρθοστάδην
δειπνήσαιμι
ἐμπεριπατῶν
ἅμα
τῷ
|
συμποσίῳ· |
εἰ
δὲ
καὶ
κάμοιμι,
χαμαὶ |
| [3] |
ἃ
καλῶς
ἔχει
ἐν
τῷ
|
συμποσίῳ |
καταλιπόντας
ἀπαλλάττεσθαι.
Μισῶ
γάρ,
φησὶ |
| [35] |
ὁμοιότατα
εἶναι
τὰ
ἐν
τῷ
|
συμποσίῳ |
οἷς
περὶ
τῆς
Ἔριδος
οἱ
|
| [38] |
καὶ
Ἴωνι,
μεθ´
οὓς
τῷ
|
νυμφίῳ |
καὶ
ἐμοί,
τῷ
Διφίλῳ
δὲ |
| [34] |
ἐποίουν
αἰσχρά,
οἱ
δ´
ἔλεγον
|
αἰσχίω· |
οὐδὲ
γὰρ
ἐς
τὸν
οἶνον
|
| [38] |
ἐχρῆν
λαβεῖν·
Ζηνοθέμιδι
δὲ
τῷ
|
Στωϊκῷ |
καὶ
Ἕρμωνι
τῷ
Ἐπικουρείῳ
ὁμοίως |
| [22] |
δὲ
μόνου
εἰκότως
ἀγανακτῆσαί
μοι
|
δοκῶ, |
ὃς
τοσοῦτον
χρόνον
ὑπ´
ἐμοῦ |
| [23] |
ἑνὶ
ἀποφράξαι
ἄν
μοι
τάχιστα
|
δοκῶ |
τὰ
στόματα.
ἢ
εἰπάτω
τις |
| [25] |
δὲ
δείπνου
ἕνεκα
ὀργίζεσθαί
σοι
|
δοκῶ, |
τὸ
κατὰ
τὸν
Οἰνέα
ἐννόησον· |
| [5] |
τοῦ
δανειστικοῦ,
τῷ
φιλοσοφοῦντι.
(ΦΙΛΩΝ)
|
Παγκάλῳ |
νὴ
Δία
μειρακίῳ,
ἁπαλῷ
γε |
| [5] |
(ΦΙΛΩΝ)
Παγκάλῳ
νὴ
Δία
μειρακίῳ,
|
ἁπαλῷ |
γε
μὴν
ἔτι
καὶ
οὐ |
| [38] |
τῷ
νυμφίῳ
καὶ
ἐμοί,
τῷ
|
Διφίλῳ |
δὲ
τὰ
ἀμφοῖν,
ὁ
γὰρ |
| [13] |
τὸ
ἀπὸ
τούτου
περιιὼν
ἐν
|
κύκλῳ |
ὁ
Ἀλκιδάμας
ἐδείπνει
ὥσπερ
οἱ |
| [14] |
δεξιᾷ,
οἷος
ὁ
παρὰ
τῷ
|
Φόλῳ
|
Ἡρακλῆς
ὑπὸ
τῶν
γραφέων
δείκνυται. |
| [44] |
ὁ
μὲν
Κλεόδημος
ὀρθῷ
τῷ
|
δακτύλῳ |
τὸν
ὀφθαλμὸν
τοῦ
Ζηνοθέμιδος
ἐξώρυττε |
| [15] |
μεγάλης
αἰσχύνης
αἴτιον
ἂν〉
τῷ
|
Κλεοδήμῳ |
γενόμενον,
εἰ
ἔφθη
διαφοιτῆσαν
εἰς |
| [38] |
κοινὸν
καὶ
τούτοις·
εἶτα
ἑξῆς
|
Κλεοδήμῳ |
καὶ
Ἴωνι,
μεθ´
οὓς
τῷ |
| [15] |
δ´
ἐγὼ
τὸν
παρεστῶτα
τῷ
|
Κλεοδήμῳ |
παῖδα
οἰνοχόον
ὄντα
ὡραῖον
ἰδὼν |
| [15] |
ὕστερον
ἀφανῶς
ὑπεξαγαγὼν
καὶ
τῷ
|
Κλεοδήμῳ |
τινὰ
παραστῆναι
διένευσε
τῶν
ἐξώρων |
| [20] |
προκαλέσασθαι
αὐτὸν
ἐπὶ
ῥητῷ
πληγῶν
|
ἀριθμῷ, |
καὶ
πρῶτον
μὲν
αὐτὸς
αὐλῆσαι |
| [23] |
ἀπείη
δὲ
ἡ
Ἀδράστεια—
συλ–
|
λογισμῷ |
ἑνὶ
ἀποφράξαι
ἄν
μοι
τάχιστα |
| [12] |
Ἀλλ´
οὐκ
Ἀτρεΐδῃ
Ἀγαμέμνονι
ἥνδανε
|
θυμῷ, |
καὶ
ἄλλοι〉
ἄλλα
πρὸς
τὸν |
| [25] |
οὐκ
ἐνόησεν,
ἀάσατο
δὲ
μέγα
|
θυμῷ· |
καὶ
Εὐριπίδης·
Καλυδὼν
μὲν
ἥδε |
| [43] |
κατέκειντο,
ὥσπερ
εἴρηται,
ὁ
μὲν
|
ὑπεράνω |
ὁ
Ζηνόθεμις,
ὁ
δ´
ὑπ´ |
| [10] |
πλείστων,
καὶ
ἔγωγε
τὸν
Ἀρισταίνετον
|
ἐπαινῶ, |
ὅτι
τὴν
εὐκταιοτάτην
ἑορτὴν
ἄγων |
| [20] |
μετὰ
δὲ
παραδοὺς
τοὺς
αὐλοὺς
|
ἐκείνῳ
|
δέξασθαι
παρ´
αὐτοῦ
τὸ
σκῦτος· |
| [42] |
τἀμὰ
καὶ
ὁ
Χαιρέας
ὅσα
|
ἐκείνῳ |
ἔκειτο
καὶ
Ἴων
ὁμοίως
καὶ |
| [11] |
μεθ´
αὑτόν;
δεῖξον
οὖν
καὶ
|
Λυκίνῳ |
ταῦτα,
ὡς
μάρτυς
εἴη.
ἐγὼ |
| [3] |
καὶ
ἐπεξιέναι
διηγουμένους
πράγματα
ἐν
|
οἴνῳ |
καὶ
μέθῃ
γενόμενα,
δέον
λήθην |
| [21] |
ἔφη
τὸν
δεσπότην
ἐν
τῷ
|
κοινῷ
|
ἀναγνόντα
εἰς
ἐπήκοον
ἅπασιν
ὀπίσω |
| [16] |
φωνῇ
ἀποβλέψας
ἐς
τὰς
γυναῖκας,
|
Προπίνω |
σοι,
ἔφη,
ὦ
Κλεανθί,
Ἡρακλέους |
| [42] |
ἀπόντι
παραδοθέντα
φέρεσθαι
καὶ
ἔλεγε
|
μόνῳ |
οἱ
παρατεθῆναι
αὐτὰ
καὶ
πρὸς |
| [20] |
χεῖρας.
τέλος
οὖν
ἐν
τοσούτῳ
|
κινδύνῳ |
ἐπινοῆσαι
τοιόνδε·
ἐς
ἀγῶνα
γὰρ
|
| [34] |
οὐδὲ
κατὰ
τύχην
ἕνα
τινὰ
|
ἔξω |
ἁμαρτήματος
ἦν
ἰδεῖν,
ἀλλ´
οἱ |
| [2] |
νήφοντες
ἐν
εἰρήνῃ
καὶ
ἀναιμωτὶ
|
ἔξω
|
βέλους
ἑστιασόμεθα,
εἴτε
γέροντες
ἐπαρῴνησάν |
| [39] |
εἶναι
ἐχρῆν
τὰς
γυναῖκας,
ὡς
|
ἔξω |
ζήλου
εἴημεν.
~Γέλως
ἐπὶ
τούτοις |
| [9] |
ἀνδρός,
ἵνα
μηδὲν
ἄλλο
κακὸν
|
εἴπω, |
Ἐπικουρείου,
ἄπειμι
ὅλον
σοι
τὸ |
| [23] |
ἕξεως;
ἵνα
μὴ
τῶν
ἀπόρων
|
εἴπω |
τι,
κερατίναν
ἢ
σωρείτην
ἢ |
| [23] |
ἡμᾶς
παραλιπὼν
ἄλλους
εὐωχεῖς,
εἰκότως·
|
οὔπω |
γὰρ
δύνασαι
διακρίνειν
τὸ
βέλτιον |
| [7] |
πολὺ
τὸ
κόσμιον
ἐπιφαίνων
τῷ
|
προσώπῳ· |
Κανόνα
γοῦν
οἱ
πολλοὶ
ὀνομάζουσιν |
| [39] |
κατὰ
ταὐτὰ
φιλοσοφοῦσιν,
περὶ
γάμων
|
ἐρῶ |
τὰ
εἰκότα.
τὸ
μὲν
οὖν |
| [37] |
ὥσπερ
ἀμέλει
καὶ
παρὰ
τῷ
|
ἡμετέρῳ |
Πλάτωνι
ἐν
λόγοις
ἡ
πλείστη |
| [40] |
τούτοις
ἐγένετο
ὡς
οὐκ
ἐν
|
καιρῷ |
λεγομένοις.
Διονυσόδωρος
δέ,
Παῦσαι,
ἔφη, |
| [46] |
τὸ
πρᾶγμα,
ὡς
τὸ
εἰκός,
|
μακρῷ |
χαλεπώτερον
ἐγεγένητο·
καὶ
γὰρ
οὐ |
| [47] |
γέλωτα
ἐπὶ
τῷ
Ἀλκιδάμαντι
καὶ
|
Διονυσοδώρῳ |
καὶ
Ἴωνι.
καὶ
οἵ
τε |
| [35] |
Ἀλκιδάμας
καὶ
ἐνούρει
ἐν
τῷ
|
μέσῳ |
οὐκ
αἰδούμενος
τὰς
γυναῖκας.
καὶ |
| [37] |
ὑμῖν
ἀξίων
τῆς
παρούσης
ἑορτῆς
|
καταθήσω |
ἐς
τὸ
μέσον·
ὑμεῖς
δὲ |
| [4] |
πάντα
συνείρων
ἀπνευστί.
εἰ
γοῦν
|
ἐθελήσω |
ἀπαλλάττεσθαι
νῦν,
οὐκ
ἐάσεις
με |
| [3] |
ἐν
τῷ
συμποσίῳ
καταλιπόντας
ἀπαλλάττεσθαι.
|
Μισῶ |
γάρ,
φησὶ
καὶ
ὁ
ποιητικὸς |
| [23] |
τὸ
καλὸν
ἀγαθὸν
ἡγούμενος
εἶναι
|
οἴσω |
ῥᾳδίως
τὴν
ἀτιμίαν.
~καίτοι
ὅπως |
| [21] |
κοινῷ
ἀναγνόντα
εἰς
ἐπήκοον
ἅπασιν
|
ὀπίσω |
αὖθις
ἀπαλλάττεσθαι.
ἐφέντος
οὖν
τοῦ |
| [34] |
διατειχίσματι
αὐτῷ
εἰρήνην
ἄγοντες.
~Ἐν
|
ὅσῳ |
δὲ
ταῦτ´
ἐγίνετο,
ποικίλα,
ὦ |
| [2] |
τις
ἡδίων
ἔμοιγε,
καὶ
μάλιστα
|
ὅσῳ |
νήφοντες
ἐν
εἰρήνῃ
καὶ
ἀναιμωτὶ |
| [47] |
δακρύων
αὖθις
εἰς
γέλωτα
ἐπὶ
|
τῷ |
Ἀλκιδάμαντι
καὶ
Διονυσοδώρῳ
καὶ
Ἴωνι. |
| [24] |
ἐπὶ
τῇ
οἰκίᾳ
καὶ
ἐν
|
τῷ |
ἀνακείῳ
θύοντα
ὕστερον.
ταῦτα
ἐγὼ |
| [44] |
ἀλλ´
ὁ
μὲν
Κλεόδημος
ὀρθῷ
|
τῷ |
δακτύλῳ
τὸν
ὀφθαλμὸν
τοῦ
Ζηνοθέμιδος |
| [32] |
ὄντας
καὶ
δώσεις
δίκην
παραδοθεὶς
|
τῷ |
δημίῳ,
σὺ
δὲ
τὴν
Σωστράτου |
| [38] |
οὓς
τῷ
νυμφίῳ
καὶ
ἐμοί,
|
τῷ |
Διφίλῳ
δὲ
τὰ
ἀμφοῖν,
ὁ |
| [38] |
δὲ
τῷ
Στωϊκῷ
καὶ
Ἕρμωνι
|
τῷ |
Ἐπικουρείῳ
ὁμοίως
κοινὸν
καὶ
τούτοις· |
| [5] |
θυγατέρα
ἐξεδίδου
αὐτὸς
τὴν
Κλεανθίδα
|
τῷ
|
Εὐκρίτου
τοῦ
δανειστικοῦ,
τῷ
φιλοσοφοῦντι. |
| [5] |
ἔτι
δὲ
μόνον
ὄντα
πλουτοῦντι
|
τῷ |
Εὐκρίτῳ,
προείλετο
νυμφίον
ἐξ
ἁπάντων. |
| [44] |
τοσούτῳ
δὲ
ὁ
Ἀλκιδάμας
ἠρίστευεν
|
τῷ |
Ζηνοθέμιδι
συμμαχῶν,
καὶ
πατάξας
τῇ |
| [5] |
μοι
πρῶτον
εἰπέ,
τῷ
παιδὶ
|
τῷ |
Ζήνωνι
ὁ
Ἀρισταίνετος
ἀγόμενος
γυναῖκα |
| [37] |
ἀκούσεσθε
ὥσπερ
ἀμέλει
καὶ
παρὰ
|
τῷ |
ἡμετέρῳ
Πλάτωνι
ἐν
λόγοις
ἡ |
| [43] |
νοῦν,
ὁμοῦ
γάρ
ἐσμεν
ἤδη
|
τῷ |
κεφαλαίῳ
τῶν
πραχθέντων—
ὁ
δὴ |
| [15] |
ἐκεχωρήκει,
μεγάλης
αἰσχύνης
αἴτιον
ἂν〉
|
τῷ
|
Κλεοδήμῳ
γενόμενον,
εἰ
ἔφθη
διαφοιτῆσαν |
| [15] |
τοσούτῳ
δ´
ἐγὼ
τὸν
παρεστῶτα
|
τῷ |
Κλεοδήμῳ
παῖδα
οἰνοχόον
ὄντα
ὡραῖον
|
| [15] |
μικρὸν
ὕστερον
ἀφανῶς
ὑπεξαγαγὼν
καὶ
|
τῷ |
Κλεοδήμῳ
τινὰ
παραστῆναι
διένευσε
τῶν
|
| [21] |
οἱ
ἔφη
τὸν
δεσπότην
ἐν
|
τῷ |
κοινῷ
ἀναγνόντα
εἰς
ἐπήκοον
ἅπασιν |
| [22] |
εἰδόσιν,
ἐπεὶ
καὶ
τήμερον
παρὰ
|
τῷ |
μαθητῇ
Παμμένει
δειπνῆσαι
πολυτελές,
ὥς |
| [26] |
παραδέδωκας,
εἰκότως·
ἡδὺς
γάρ
ἐστι
|
τῷ |
μειρακίῳ
καὶ
πρὸς
χάριν
αὐτῷ
|
| [4] |
κἀγὼ
θρύψομαι
πρὸς
σὲ
ἐν
|
τῷ |
μέρει·
καί,
εἴ
γε
δοκεῖ, |
| [19] |
καὶ
παίων
καὶ
παιόμενος
ἐν
|
τῷ |
μέρει.
οἱ
παρόντες
δὲ
οἱ |
| [35] |
δὲ
Ἀλκιδάμας
καὶ
ἐνούρει
ἐν
|
τῷ |
μέσῳ
οὐκ
αἰδούμενος
τὰς
γυναῖκας. |
| [38] |
Κλεοδήμῳ
καὶ
Ἴωνι,
μεθ´
οὓς
|
τῷ |
νυμφίῳ
καὶ
ἐμοί,
τῷ
Διφίλῳ |
| [27] |
αὐτῆς
ἕνεκα
σιωπήσομαι.
~Προσέταξα
δὲ
|
τῷ |
οἰκέτῃ
τούτῳ,
ἢν
διδῷς
αὐτῷ |
| [20] |
αὐτὸν
οὐκ
εἰδὼς
ἐχόμενον
ἤδη
|
τῷ |
πάθει,
τὸν
δὲ
ταχέως
ἀναστάντα |
| [11] |
ζωμοῦ
τὸ
ἱμάτιον
καὶ
ὅσα
|
τῷ |
παιδὶ
κατόπιν
ἑστῶτι
ὀρέγει
λανθάνειν |
| [14] |
ἔπαυσεν
ἐς
τὸ
παρὸν
Ἀρισταίνετος
|
τῷ |
παιδὶ
νεύσας
εὐμεγέθη
σκύφον
ἀναδοῦναι
|
| [5] |
~ἀλλ´
ἐκεῖνό
μοι
πρῶτον
εἰπέ,
|
τῷ |
παιδὶ
τῷ
Ζήνωνι
ὁ
Ἀρισταίνετος
|
| [7] |
καὶ
πολὺ
τὸ
κόσμιον
ἐπιφαίνων
|
τῷ |
προσώπῳ·
Κανόνα
γοῦν
οἱ
πολλοὶ |
| [28] |
οἷος
ὢν
διαλάθοι
αὐτοὺς
ἐξαπατωμένους
|
τῷ |
πώγωνι
καὶ
τῇ
τοῦ
προσώπου |
| [46] |
πολλὰ
ἐπράχθη
καὶ
δεινὰ
ἐν
|
τῷ |
σκότῳ.
καὶ
ἐπεὶ
παρῆν
τις
|
| [38] |
ἑκάτερον
ἐχρῆν
λαβεῖν·
Ζηνοθέμιδι
δὲ
|
τῷ |
Στωϊκῷ
καὶ
Ἕρμωνι
τῷ
Ἐπικουρείῳ
|
| [13] |
κἂν
ὀρθοστάδην
δειπνήσαιμι
ἐμπεριπατῶν
ἅμα
|
τῷ |
συμποσίῳ·
εἰ
δὲ
καὶ
κάμοιμι, |
| [3] |
ἐξετάζειν,
ἃ
καλῶς
ἔχει
ἐν
|
τῷ |
συμποσίῳ
καταλιπόντας
ἀπαλλάττεσθαι.
Μισῶ
γάρ, |
| [35] |
εἰκάσειεν,
ὁμοιότατα
εἶναι
τὰ
ἐν
|
τῷ |
συμποσίῳ
οἷς
περὶ
τῆς
Ἔριδος |
| [5] |
Κλεανθίδα
τῷ
Εὐκρίτου
τοῦ
δανειστικοῦ,
|
τῷ |
φιλοσοφοῦντι.
(ΦΙΛΩΝ)
Παγκάλῳ
νὴ
Δία |
| [14] |
τῇ
δεξιᾷ,
οἷος
ὁ
παρὰ
|
τῷ |
Φόλῳ
Ἡρακλῆς
ὑπὸ
τῶν
γραφέων |
| [45] |
καὶ
αἱ
μὲν
γυναῖκες
ἐκώκυον
|
τῷ |
Χαιρέᾳ
περιχυθεῖσαι,
οἱ
δὲ
ἄλλοι |
| [23] |
τάχιστα
δοκῶ
τὰ
στόματα.
ἢ
|
εἰπάτω |
τις
αὐτῶν,
τί
ἐστὶ
φιλοσοφία; |
| [31] |
γάρ,
οἶμαι,
ὗν
τινα
ἐσκευάσθαι
|
Ἀρισταινέτῳ |
ἐς
τὸ
δεῖπνον,
ὥστε
οὐκ |
| [38] |
οὐχ
ἓν
ἑκάστῳ
πινάκιον,
ἀλλ´
|
Ἀρισταινέτῳ |
μὲν
καὶ
Εὐκρίτῳ
ἐπὶ
μιᾶς |
| [22] |
τούτου·
ἐνεγέγραπτο
γάρ·
~Ἑτοιμοκλῆς
φιλόσοφος
|
Ἀρισταινέτῳ. |
Ὅπως
μὲν
ἔχω
πρὸς
δεῖπνα |
| [20] |
ἀγῶνα
γὰρ
προκαλέσασθαι
αὐτὸν
ἐπὶ
|
ῥητῷ |
πληγῶν
ἀριθμῷ,
καὶ
πρῶτον
μὲν
|
| [38] |
πινάκιον,
ἀλλ´
Ἀρισταινέτῳ
μὲν
καὶ
|
Εὐκρίτῳ |
ἐπὶ
μιᾶς
τραπέζης
κοινόν,
καὶ |
| [5] |
δὲ
μόνον
ὄντα
πλουτοῦντι
τῷ
|
Εὐκρίτῳ, |
προείλετο
νυμφίον
ἐξ
ἁπάντων.
(ΦΙΛΩΝ) |
| [46] |
ἐπράχθη
καὶ
δεινὰ
ἐν
τῷ
|
σκότῳ. |
καὶ
ἐπεὶ
παρῆν
τις
λύχνον |
| [38] |
ἐντελὲς
ὀνομαζόμενον
δεῖπνον,
μία
ὄρνις
|
ἑκάστῳ |
καὶ
κρέας
ὑὸς
καὶ
λαγῷα |
| [28] |
ὁρῶν
τοὺς
παρόντας
γελῶντας
ἐφ´
|
ἑκάστῳ |
καὶ
μάλιστα
ὅσοι
ᾔδεσαν
τὸν |
| [38] |
ταῦτα.
προὔκειτο
δὲ
οὐχ
ἓν
|
ἑκάστῳ |
πινάκιον,
ἀλλ´
Ἀρισταινέτῳ
μὲν
καὶ
|
| [44] |
νυμφίου
τὸ
κρανίον
ἐς
δύο
|
χρηστῷ |
μάλα
καὶ
βαθεῖ
τραύματι.
βοὴ |
| [22] |
ἐπὶ
σοὶ
τὸ
πλέον
οὕτως
|
ἀχαρίστῳ |
φανέντι·
ἐμοὶ
γὰρ
ἡ
εὐδαιμονία |
| [14] |
γοῦν
τὸν
Ἀρισταίνετον,
τί
βούλονται
|
αὐτῷ |
αἱ
τοσαῦται
καὶ
τηλικαῦται
κύλικες |
| [6] |
ἀπὸ
τῆς
στοᾶς
καὶ
ξὺν
|
αὐτῷ |
Δίφιλος
ὁ
Λαβύρινθος
ἐπίκλην,
διδάσκαλος |
| [33] |
κατεκλίθη,
ὡς
διασταῖεν
ὑπὸ
διατειχίσματι
|
αὐτῷ |
εἰρήνην
ἄγοντες.
~Ἐν
ὅσῳ
δὲ |
| [20] |
ἀπὸ
τούτου
ἀσφαλέστερος
ἤδη
προσπαλαίων
|
αὐτῷ |
ἐπικαλεῖσθαι
τοὺς
γειτνιῶντας,
ὑφ´
ὧν |
| [19] |
πάλαι
δὲ
δῆλος
ἦν
φθονῶν
|
αὐτῷ |
εὐδοκιμοῦντι
καὶ
κατέχοντι
τὸ
συμπόσιον
|
| [9] |
ἐμὲ
ὁ
Δίφιλος
καὶ
ὑπ´
|
αὐτῷ |
Ζήνων
ὁ
μαθητής,
εἶτα
ὁ |
| [14] |
παιδὶ
νεύσας
εὐμεγέθη
σκύφον
ἀναδοῦναι
|
αὐτῷ |
ζωρότερον
ἐγχέαντα·
καὶ
ἐδόκει
ἄριστα |
| [7] |
καὶ
ἐπεὶ
παρῆλθεν
ὑπεξανίσταντο
πάντες
|
αὐτῷ |
καὶ
ἐδεξιοῦντο
ὥς
τινα
τῶν |
| [10] |
πλουσίων,
ἀλλὰ
καὶ
παιδείας
μέλει
|
αὐτῷ |
καὶ
τὸ
πλεῖστον
τοῦ
βίου |
| [27] |
τῷ
οἰκέτῃ
τούτῳ,
ἢν
διδῷς
|
αὐτῷ |
μοῖράν
τινα
ἢ
συὸς
ἢ |
| [46] |
ἀνελόμενον
ἐν
τῇ
ταραχῇ
δοῦναι
|
αὐτῷ, |
ὅπως
μὴ
ἀπόλοιτο,
καὶ
ὁ |
| [26] |
Δίφιλον
ἑστιᾷς
καὶ
τὸν
υἱὸν
|
αὐτῷ |
παραδέδωκας,
εἰκότως·
ἡδὺς
γάρ
ἐστι |
| [26] |
τῷ
μειρακίῳ
καὶ
πρὸς
χάριν
|
αὐτῷ
|
σύνεστιν.
εἰ
δὲ
μὴ
αἰσχρὸν |
| [20] |
θύραν
καὶ
ξιφίδιον
σπασάμενον
ἀναδόντα
|
αὐτῷ |
τοὺς
αὐλοὺς
κελεύειν
αὐλεῖν·
εἶτα |
| [43] |
δὴ
Ζηνόθεμις,
φημί,
τὴν
παρ´
|
αὑτῷ |
ἀφεὶς
τὴν
πρὸ
τοῦ
Ἕρμωνος |
| [38] |
τραπέζης
κοινόν,
καὶ
τὰ
παρ´
|
αὑτῷ |
ἑκάτερον
ἐχρῆν
λαβεῖν·
Ζηνοθέμιδι
δὲ |
| [37] |
καὶ
Εὔκριτον,
ἀπαλλάξασθαι
τῆς
ἀηδίας
|
οὕτω |
γοῦν
ἐλπίσαντες.
καὶ
μετῆλθέν
τε |
| [19] |
κατοίσειν
αὐτοῦ
ἔφη
τὴν
βακτηρίαν.
|
οὕτω |
δὴ
ὁ
κακοδαίμων
ὁ
Σατυρίων— |
| [16] |
τὴν
γνώμην,
τὸ
σῶμα
δὲ
|
οὕτω |
καρτερός·
καὶ
ἅμα
παρεγύμνου
ἑαυτὸν |
| [28] |
ἐπινεῦσαι
οὐδ´
ἂν
ἐμπαρασχεῖν
ἑαυτὸν
|
τοιούτῳ |
τινί·
ὥστε
οὐδὲ
τὴν
ἀρχὴν |
| [15] |
ὁμιλίαι
καὶ
φῶτα
εἰσεκεκόμιστο.
ἐν
|
τοσούτῳ |
δ´
ἐγὼ
τὸν
παρεστῶτα
τῷ |
| [44] |
ἀνεπήδησε
φοβηθεῖσα
περὶ
αὐτοῦ.
ἐν
|
τοσούτῳ |
δὲ
ὁ
Ἀλκιδάμας
ἠρίστευεν
τῷ |
| [24] |
ἀπολογίαν
ὕστερον,
ἐπιλαθέσθαι
λέγων
ἐν
|
τοσούτῳ |
θορύβῳ
καὶ
πράγμασι,
δίς
σε |
| [20] |
τὰς
χεῖρας.
τέλος
οὖν
ἐν
|
τοσούτῳ |
κινδύνῳ
ἐπινοῆσαι
τοιόνδε·
ἐς
ἀγῶνα |
| [16] |
ἀρχηγέτου.
ὡς
δ´
ἐγέλασαν
ἐπὶ
|
τούτῳ |
ἅπαντες,
Ἐγελάσατε,
εἶπεν,
ὦ
καθάρματα, |
| [11] |
καρυκείας·
ἅπαντα
γὰρ
ἄφθονα.
ἐν
|
τούτῳ |
δὲ
ὁ
Κλεόδημος
ἐπικύψας
ἐς |
| [27] |
σιωπήσομαι.
~Προσέταξα
δὲ
τῷ
οἰκέτῃ
|
τούτῳ, |
ἢν
διδῷς
αὐτῷ
μοῖράν
τινα
|
| [27] |
λαβεῖν,
μὴ
καὶ
δόξωμεν
ἐπὶ
|
τούτῳ
|
πεπομφέναι.
~Τούτων,
ὦ
ἑταῖρε,
ἀναγινωσκομένων |
| [43] |
ἀναιρεῖσθαι
τὴν
ἑαυτοῦ
ἑκάτερον.
ἐν
|
τούτῳ
|
τοίνυν
ὁ
Ζηνόθεμις—
καί
μοι, |
| [22] |
πλακοῦντος,
ἃ
παρ´
ἄλλοις
ἀφθόνως
|
ἀπολαύω
|
τὰ
καθήκοντα
εἰδόσιν,
ἐπεὶ
καὶ |
| [15] |
δραχμαὶ
παρέσχον
ἐκπεσοῦσαι,
καὶ
ἠρυθρίασαν
|
ἄμφω |
μάλα
σαφῶς.
ἠπόρουν
δὲ
οἱ
|
| [32] |
ἐπὶ
τέτταρσι
δραχμαῖς
δανείζω,
οὐδὲ
|
ἄγχω |
τοὺς
μαθητάς,
ἢν
μὴ
κατὰ |
| [22] |
~Ἑτοιμοκλῆς
φιλόσοφος
Ἀρισταινέτῳ.
Ὅπως
μὲν
|
ἔχω |
πρὸς
δεῖπνα
ὁ
παρεληλυθώς
μοι |