Chapitre
[45]	παίων τὸν προστυχόντα· καὶ πολλοὶ	ἄν,	εὖ ἴσθι, ἔπεσον εἰ μὴ
[23]	Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ ἑνὶ ἀποφράξαι	ἄν	μοι τάχιστα δοκῶ τὰ στόματα.
[6]	~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς μὲν ἄλλους τί	ἄν	σοι λέγοιμι; οἱ δὲ ἀπὸ
[3]	φιλοσόφων. ἐγὼ δέ, ἄπαγε, οὐκ	ἄν	τι τοιοῦτον εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ
[16]	οὐκέτι εἰρήνην ἄξων. τάχα δ´	ἄν	τινος καθίκετο τῇ βακτηρίᾳ, εἰ
[45]	Λαπίθας οὖν καὶ Κενταύρους εἶδες	ἄν,	τραπέζας ἀνατρεπομένας καὶ αἷμα ἐκκεχυμένον
[26]	Ζωπύρου τοῦ παιδαγωγοῦ αὐτοῦ μάθοις	ἂν	ἀληθὲς ὄν. ἀλλ´ οὐ χρὴ
[2]	γεγενημένα καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς	ἂν〉	ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ παρέργως τῶν
[35]	γυναῖκας. καὶ ἐμοὶ ἐδόκει, ὡς	ἂν	ἄριστά τις εἰκάσειεν, ὁμοιότατα εἶναι
[22]	παρεληλυθώς μοι βίος ἅπας μαρτύριον	ἂν	γένοιτο, ὅς γε ὁσημέραι πολλῶν
[28]	ἀμελείᾳ παριδεῖν αὐτόν, ἀλλ´ οὔποτ´	ἂν	ἐλπίσας κληθέντα ἐπινεῦσαι οὐδ´ ἂν
[28]	ἂν ἐλπίσας κληθέντα ἐπινεῦσαι οὐδ´	ἂν	ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί· ὥστε
[32]	ἐκεῖνο, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις, οὐκ	ἂν	ἔξαρνος γένοιο μὴ οὐχὶ φάρμακον
[23]	ὄναιο αὐτῶν. ἐγὼ δὲ ὡς	ἂν	μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἡγούμενος
[31]	ὁ Μελέαγρος ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν	ἂν	πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ ὁ
[39]	μόνοι γοῦν οἱ τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν	ἂν	πρὸς ἀρετήν· εἰ δὲ δεῖ
[4]	τινα ἢ πρὸς ἀνδριάντα ἡδέως	ἂν	προσελθὼν ἐκχέαι πάντα συνείρων ἀπνευστί.
[42]	ἐπεὶ ἠγανάκτει μετὰ τοῦτο ὡς	ἂν	τὰ μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ
[33]	παίσειν κατὰ κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν	ἂν	τὸν γέροντα, εἰ μὴ Ἀρισταίνετος
[15]	πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης αἰσχύνης αἴτιον	ἂν〉	τῷ Κλεοδήμῳ γενόμενον, εἰ ἔφθη
[16]	ἐμοῦ τὸν σκύφον, οὔποτε τοιοῦτος	ἂν	υἱὸς αὐτῇ γένοιτο οἷος ἐγώ,
[2]	ἐν σπουδῇ ἀκροώμενον. ὥστε οὐκ	ἂν	φθάνοις ἑστιῶν ἡμᾶς ἡδίστην ταύτην
[7]	~διὰ δὲ τὸν νυμφίον τὸν	Χαιρέαν	Ἴων ὁ Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο διδάσκαλος
[46]	τὴν αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν καὶ πρὸς	βίαν	συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ
[24]	ἐς ἐκείνην ἔχῃς καταφεύγειν τὴν	ἀπολογίαν	ὕστερον, ἐπιλαθέσθαι λέγων ἐν τοσούτῳ
[47]	τοῦ Διονίκου ἀπήγετο ἐς τὴν	οἰκίαν	ταινίαις κατειλημένος τὴν κεφαλήν, ἐπὶ
[17]	καὶ Ἀνακρέοντος, ὡς ἐξ ἁπάντων	μίαν	ᾠδὴν παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´
[23]	ἡγούμενος εἶναι οἴσω ῥᾳδίως τὴν	ἀτιμίαν.	~καίτοι ὅπως μὴ ἐς ἐκείνην
[15]	δεξιῶς πάνυ τοῦ Ἀρισταινέτου τὴν	παροινίαν	ἐνέγκαντος. ~Ὁ Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας,
[6]	καὶ δῆλοι ἦσαν ὥς τινα	πατραλοίαν	καὶ ἐναγῆ μυσαττόμενοι. οὗτοι μὲν
[45]	ἔπεσον εἰ μὴ κατέαξε τὴν	βακτηρίαν.	ἐγὼ δὲ παρὰ τὸν τοῖχον
[19]	μή, κατοίσειν αὐτοῦ ἔφη τὴν	βακτηρίαν.	οὕτω δὴ ὁ κακοδαίμων ὁ
[9]	ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν	ἀπορίαν·	Εἰ γάρ με, φησίν, ὦ
[3]	ταῦτα ἐξαγορεύσας καὶ πολλὴν τὴν	ἑωλοκρασίαν	κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ δέ,
[23]	τὸ βέλτιον οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν	φαντασίαν	ἔχεις. ἀλλὰ οἶδα ὅθεν μοι
[25]	οὐ παρέλαβεν ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν	θυσίαν	τοὺς ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ
[1]	καὶ τέλος αἵματι διαλυθῆναι τὴν	συνουσίαν.	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ πόθεν, ὦ Φίλων,
[5]	ἁπάντων. (ΦΙΛΩΝ) Οὐ μικρὰν λέγεις	αἰτίαν	τὸ πλουτεῖν τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ
[10]	εὐκταιοτάτην ἑορτὴν ἄγων τοὺς σοφωτάτους	ἑστιᾶν	πρὸ τῶν ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ
[5]	τε εἶναι δοκοῦντα καὶ πρὸς	φιλοσοφίαν	ὡρμημένον, ἔτι δὲ μόνον ὄντα
[44]	δὲ Ἕρμων τὸν Δίφιλον ἐπὶ	ξυμμαχίαν	ἥκοντα τοῦ Ζηνοθέμιδος ἀφῆκεν ἐπὶ
[26]	ἦν ἐμὲ λέγειν τὰ τοιαῦτα,	κἄν	τι προσέθηκα, ὅπερ σύ, εἰ
[13]	ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ	κἂν	ὀρθοστάδην δειπνήσαιμι ἐμπεριπατῶν ἅμα τῷ
[4]	δοκεῖς, εἰ ἀπορήσειας τῶν ἀκουσομένων,	κἂν	πρὸς κίονά τινα ἢ πρὸς
[23]	μὴ τῶν ἀπόρων εἴπω τι,	κερατίναν	ἢ σωρείτην ἢ θερίζοντα λόγον.
[29]	οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ μὲν συμπόσιον	ἅπαν	εἰς τοὺς ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα
[36]	καὶ ἅμα λέγων τὴν ὀθόνην	περισπᾶν	ἐπεχείρει, ἣν ὁ παῖς εἶχε
[43]	τὴν πρὸ τοῦ Ἕρμωνος ἀνείλετο	πιοτέραν,	ὡς ἔφην, οὖσαν· ὁ δ´
[13]	ὥσπερ οἱ Σκύθαι πρὸς τὴν	ἀφθονωτέραν	νομὴν μετεξανιστάμενος καὶ τοῖς περιφέρουσι
[27]	οἰκέτῃ τούτῳ, ἢν διδῷς αὐτῷ	μοῖράν	τινα ἢ συὸς ἢ ἐλάφου
[5]	νυμφίον ἐξ ἁπάντων. (ΦΙΛΩΝ) Οὐ	μικρὰν	λέγεις αἰτίαν τὸ πλουτεῖν τὸν
[1]	φιλοσόφους εἰρῆσθαι καὶ ἔριν οὐ	σμικρὰν	συστῆναι ἐπ´ αὐτοῖς, εἰ δὲ
[20]	ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε τὴν	θύραν	καὶ ξιφίδιον σπασάμενον ἀναδόντα αὐτῷ
[5]	ἔτι καὶ οὐ πάνυ καθ´	ὥραν	γάμων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐκ εἶχεν
[15]	δύο δραχμαὶ παρέσχον ἐκπεσοῦσαι, καὶ	ἠρυθρίασαν	ἄμφω μάλα σαφῶς. ἠπόρουν δὲ
[16]	Κλεανθί, Ἡρακλέους ἀρχηγέτου. ὡς δ´	ἐγέλασαν	ἐπὶ τούτῳ ἅπαντες, Ἐγελάσατε, εἶπεν,
[16]	τὸ αἴσχιστον. αὖθις ἐπὶ τούτοις	ἐγέλασαν	οἱ συμπόται, καὶ ὃς ἀγανακτήσας
[35]	καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο καὶ	ἐκεκράγεσαν	καὶ εἰς χεῖρας ᾔεσαν. ὁ
[28]	ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ μάλιστα ὅσοι	ᾔδεσαν	τὸν Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν ἄνθρωπον καὶ
[35]	καὶ ἐκεκράγεσαν καὶ εἰς χεῖρας	ᾔεσαν.	ὁ θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας καὶ
[12]	τὸ φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν·	ἐδεδοίκεσαν	γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν
[37]	ἡ πλείστη διατριβὴ ἐγένετο. πάντες	ἐπῄνεσαν	οἱ παρόντες, καὶ μάλιστα οἱ
[5]	ὦ Λυκῖνε, τίνες οἱ δειπνοῦντες	ἦσαν;	~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς μὲν ἄλλους τί
[6]	Στωϊκοὶ καὶ ἀπεστρέφοντο καὶ δῆλοι	ἦσαν	ὥς τινα πατραλοίαν καὶ ἐναγῆ
[44]	παρὰ τῶν γυναικῶν ἐγένετο καὶ	κατεπήδησαν	ἐς τὸ μεταίχμιον αἱ πολλαί,
[47]	Ἀλκιδάμας αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ γὰρ	ἠδυνήθησαν	ἐκβαλεῖν τὸν ἄνδρα, ἐπεὶ ἅπαξ
[2]	ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα, εἴτε γέροντες	ἐπαρῴνησάν	τι παρὰ τὸ δεῖπνον εἴτε
[46]	ἐγεγένητο· καὶ γὰρ οὐ ῥᾳδίως	εὐπόρησαν	φωτὸς ἄλλου, ἀλλὰ πολλὰ ἐπράχθη
[15]	τῷ Κλεοδήμῳ γενόμενον, εἰ ἔφθη	διαφοιτῆσαν	εἰς ἅπαντας, ἀλλὰ μὴ κατέσβη
[47]	~Ἐπὶ τούτοις διελύθη τὸ συμπόσιον	τελευτῆσαν	ἐκ τῶν δακρύων αὖθις εἰς
[35]	οἱ ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ	κληθεῖσαν	αὐτὴν ἐς τοῦ Πηλέως τὸν
[43]	Ἕρμωνος ἀνείλετο πιοτέραν, ὡς ἔφην,	οὖσαν·	ὁ δ´ ἀντεπελάβετο καὶ οὐκ
[36]	παῖς εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν	οὖσαν	παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ ἔμελλε λύσας
[25]	ὄψει γὰρ καὶ τὴν Ἄρτεμιν	ἀγανακτοῦσαν,	ὅτι μόνην αὐτὴν οὐ παρέλαβεν
[37]	Εὖ γε, ἔφη, ὦ Κλεόδημε,	εἰπάτωσαν	οὗτινος ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ
[3]	καὶ ὁ ποιητικὸς λόγος, μνάμονα	συμπόταν.	καὶ οὐδὲ ὁ Διόνικος ὀρθῶς
[25]	μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας χθονὸς	ἐν	ἀντιπόρθμοις, πεδί´ ἔχους´ εὐδαίμονα. καὶ
[1]	διατριβήν φασι γεγενῆσθαι ὑμῖν χθὲς	ἐν	Ἀρισταινέτου παρὰ τὸ δεῖπνον καί
[8]	ἐπέλαβον, οὐκ ὀλίγαι οὖσαι, καὶ	ἐν	αὐταῖς ἡ νύμφη πάνυ ἀκριβῶς
[38]	διότι δή ἐστί τι καὶ	ἐν	αὐτοῖς χρήσιμον ἐς τὸν λόγον.
[26]	ὄν. ἀλλ´ οὐ χρὴ ταράττειν	ἐν	γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν ἄλλους, καὶ
[22]	ἐγώ σοι ἄμοιρος, καὶ ταῦτα	ἐν	γειτόνων οἰκῶν. ἀνιῶμαι οὖν ἐπὶ
[8]	ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν παρόντων,	ἐν	δεξιᾷ μὲν εἰσιόντων αἱ γυναῖκες
[2]	ἔμοιγε, καὶ μάλιστα ὅσῳ νήφοντες	ἐν	εἰρήνῃ καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους
[34]	μόνα τὰ βιβλία καὶ τὰς	ἐν	ἐκείνοις φροντίδας ἀτενὲς ἀφορῶντας· τοσούτων
[11]	βίου τούτοις ξύνεστιν. ~Εἱστιώμεθα οὖν	ἐν	ἡσυχίᾳ τὸ πρῶτον, καὶ παρεσκεύαστο
[40]	ἐπὶ τούτοις ἐγένετο ὡς οὐκ	ἐν	καιρῷ λεγομένοις. Διονυσόδωρος δέ, Παῦσαι,
[47]	ὥστε καὶ τὸν Ἕρμωνα καίπερ	ἐν	κακοῖς ὄντα— δύο γὰρ ὀδόντας
[13]	καὶ τὸ ἀπὸ τούτου περιιὼν	ἐν	κύκλῳ ὁ Ἀλκιδάμας ἐδείπνει ὥσπερ
[37]	καὶ παρὰ τῷ ἡμετέρῳ Πλάτωνι	ἐν	λόγοις ἡ πλείστη διατριβὴ ἐγένετο.
[41]	ποτ´ ἄρ´ ἥ γ´ Ἀρισταινέτου	ἐν	μεγάροισι δῖα Κλεανθὶς ἄνασς´ ἐτρέφετ´
[17]	ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς	ἐν	μέρει διεξῄει καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ
[3]	πολλοὺς καὶ ἐπεξιέναι διηγουμένους πράγματα	ἐν	οἴνῳ καὶ μέθῃ γενόμενα, δέον
[34]	ὑπὸ διατειχίσματι αὐτῷ εἰρήνην ἄγοντες.	~Ἐν	ὅσῳ δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο, ποικίλα,
[2]	μὴ παρέργως τῶν τοιούτων ἀλλ´	ἐν	σπουδῇ ἀκροώμενον. ὥστε οὐκ ἂν
[47]	καθευδήσοντες ἀπήγοντο ἐμοῦντες οἱ πολλοὶ	ἐν	ταῖς ὁδοῖς. ὁ μέντοι Ἀλκιδάμας
[14]	ὀρθόν, ἔχων ἅμα τὸν σκύφον	ἐν	τῇ δεξιᾷ, οἷος ὁ παρὰ
[33]	γὰρ πίνων, ὁπόσον ἔτι λοιπὸν	ἐν	τῇ κύλικι, περὶ ἥμισυ σχεδόν,
[9]	ἀνάκοιν καὶ γένους τοῦ πρώτου	ἐν	τῇ πόλει. ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις
[46]	εἶτ´ ἀπολογούμενος Ἴωνα ἔφη ἀνελόμενον	ἐν	τῇ ταραχῇ δοῦναι αὐτῷ, ὅπως
[34]	βέλτιον· ἐκείνους γοῦν περιττοὺς ὄντας	ἐν	τοῖς λόγοις ἑώρων γέλωτα ἐπὶ
[15]	καὶ ὁμιλίαι καὶ φῶτα εἰσεκεκόμιστο.	ἐν	τοσούτῳ δ´ ἐγὼ τὸν παρεστῶτα
[44]	δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ.	ἐν	τοσούτῳ δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν
[24]	τὴν ἀπολογίαν ὕστερον, ἐπιλαθέσθαι λέγων	ἐν	τοσούτῳ θορύβῳ καὶ πράγμασι, δίς
[20]	ὑπτίας τὰς χεῖρας. τέλος οὖν	ἐν	τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε· ἐς
[11]	καὶ καρυκείας· ἅπαντα γὰρ ἄφθονα.	ἐν	τούτῳ δὲ ὁ Κλεόδημος ἐπικύψας
[43]	ταύτας ἀναιρεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ ἑκάτερον.	ἐν	τούτῳ τοίνυν ὁ Ζηνόθεμις— καί
[24]	ἕωθεν ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ καὶ	ἐν	τῷ ἀνακείῳ θύοντα ὕστερον. ταῦτα
[21]	κελεῦσαί οἱ ἔφη τὸν δεσπότην	ἐν	τῷ κοινῷ ἀναγνόντα εἰς ἐπήκοον
[4]	δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι πρὸς σὲ	ἐν	τῷ μέρει· καί, εἴ γε
[19]	ἀνταιρόμενος καὶ παίων καὶ παιόμενος	ἐν	τῷ μέρει. οἱ παρόντες δὲ
[35]	θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας καὶ ἐνούρει	ἐν	τῷ μέσῳ οὐκ αἰδούμενος τὰς
[46]	ἀλλὰ πολλὰ ἐπράχθη καὶ δεινὰ	ἐν	τῷ σκότῳ. καὶ ἐπεὶ παρῆν
[3]	τοιαῦτα ἐξετάζειν, ἃ καλῶς ἔχει	ἐν	τῷ συμποσίῳ καταλιπόντας ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ
[35]	τις εἰκάσειεν, ὁμοιότατα εἶναι τὰ	ἐν	τῷ συμποσίῳ οἷς περὶ τῆς
[22]	ἐμοὶ γὰρ ἡ εὐδαιμονία οὐκ	ἐν	ὑὸς ἀγρίου μοίρᾳ ἢ λαγωοῦ
[38]	ἀποφέρεσθαι ταῦτα. προὔκειτο δὲ οὐχ	ἓν	ἑκάστῳ πινάκιον, ἀλλ´ Ἀρισταινέτῳ μὲν
[25]	ἀγανακτοῦσαν, ὅτι μόνην αὐτὴν οὐ	παρέλαβεν	ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν θυσίαν τοὺς
[44]	ἐξώρυττε καὶ τὴν ῥῖνα προσφὺς	ἀπέτραγεν,	ὁ δὲ Ἕρμων τὸν Δίφιλον
[9]	ἄξεις Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός, ἵνα	μηδὲν	ἄλλο κακὸν εἴπω, Ἐπικουρείου, ἄπειμι
[4]	σὺ δὲ μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ)	Μηδὲν	πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ
[9]	πρῶτα, ἔφη· ἀτὰρ εἰ καὶ	μηδέν	τι ἕτερον ἱερεῖ γε ὄντι
[3]	αὑτοῦ ὀργίων ἀτέλεστον καὶ ἀβάκχευτον	περιεῖδεν.	ὅρα οὖν μὴ κακοήθων τινῶν
[15]	θλιβόμενον αὖθις ἐμειδίασεν, οὐ μὴν	συνεῖδεν,	οἶμαι, τὸ νόμισμα, ὥστε μὴ
[36]	λέγοντες τῶν χρημάτων τὴν κτῆσιν	οὐδὲν	ἀλλ´ ἢ τοῦτο ἐξ ἁπάντων
[31]	ὥσπερ ὁ Μελέαγρος ἀπομαρανθείς. καίτοι	οὐδὲν	ἂν πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ
[11]	ὡς μάρτυς εἴη. ἐγὼ δὲ	οὐδὲν	ἐδεόμην δείξοντός μοι τοῦ Ἴωνος,
[4]	καὶ φθάσεις εἰπὼν ἅπασιν, ὥστε	οὐδὲν	ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι
[11]	πρῶτον, καὶ παρεσκεύαστο ποικίλα. πλὴν	οὐδὲν	οἶμαι χρὴ καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι,
[34]	ἐνενόουν τὸ πρόχειρον ἐκεῖνο, ὡς	οὐδὲν	ὄφελος ἦν ἄρα ἐπίστασθαι τὰ
[18]	γελοιότερος φανείη, καὶ ἀνάπαιστα συγκροτῶν	διεξῆλθεν	αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ, καὶ τέλος
[18]	μᾶλλον οἱ συμπόται διαχυθεῖεν. καὶ	παρῆλθεν	ἄμορφός τις ἐξυρημένος τὴν κεφαλήν,
[7]	τῆς γνώμης ἀποβλέποντες. καὶ ἐπεὶ	παρῆλθεν	ὑπεξανίσταντο πάντες αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦντο
[20]	ἐξεχύθη ἐπ´ αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα Διόνικος	ἐπεισῆλθεν	ὁ ἰατρὸς οὐ πολὺ κατόπιν
[15]	καὶ μετὰ μικρὸν ὁ μὲν	προσῆλθεν	ὡς ἀποληψόμενος παρὰ τοῦ Κλεοδήμου
[37]	ἀηδίας οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες. καὶ	μετῆλθέν	τε ὁ Ἀρισταίνετος ἐπὶ τὸν
[23]	καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ οἶδα	ὅθεν	μοι ταῦτα, παρὰ τῶν θαυμαστῶν
[1]	διαλυθῆναι τὴν συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ	πόθεν,	ὦ Φίλων, ἠπίστατο Χαρῖνος ταῦτα;
[24]	δίς σε τήμερον προσηγόρευσα καὶ	ἕωθεν	ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ καὶ ἐν
[33]	τὸ μέσον αὐτοῖν κατεκλίθη, ὡς	διασταῖεν	ὑπὸ διατειχίσματι αὐτῷ εἰρήνην ἄγοντες.
[39]	παιδεραστεῖν· μόνοι γοῦν οἱ τοιοῦτοι	ἀποτελεσθεῖεν	ἂν πρὸς ἀρετήν· εἰ δὲ
[18]	ὡς ἔτι μᾶλλον οἱ συμπόται	διαχυθεῖεν.	καὶ παρῆλθεν ἄμορφός τις ἐξυρημένος
[19]	μὲν οὖν ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε	σκωφθεῖεν,	ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὸν
[35]	ἐδόκει, ὡς ἂν ἄριστά τις	εἰκάσειεν,	ὁμοιότατα εἶναι τὰ ἐν τῷ
[36]	πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ τις μὴ	καλέσειεν	ἐπὶ δεῖπνον· εἰ δὲ καὶ
[27]	ἐλάφου ἢ σησαμοῦντος, ὡς ἐμοὶ	διακομίσειεν	καὶ ἀντὶ τοῦ δείπνου ἀπολογία
[44]	ἐπὶ ξυμμαχίαν ἥκοντα τοῦ Ζηνοθέμιδος	ἀφῆκεν	ἐπὶ κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος.
[41]	ὑμῖν ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος	ἀνεγίνωσκεν.	ἦν δὲ ταῦτα, εἴ γε
[21]	Ἀρισταινέτου προσελθὼν πρὸς τὸν λύχνον	ἀνεγίνωσκεν.	(ΦΙΛΩΝ) Ἦ που, ὦ Λυκῖνε,
[17]	ἄρ´ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ	πέλεν	ἀνδρῶν. ὁ Ζηνόθεμις δ´ ἀνεγίνωσκε
[16]	αὐτῇ γένοιτο οἷος ἐγώ, ἄτρεπτος	μὲν	ἀλκήν, ἐλεύθερος δὲ τὴν γνώμην,
[43]	αὐτόν· παρέκειτο δ´ αὐτοῖς τὰ	μὲν	ἄλλα πάντα ἴσα, καὶ ἀνείλοντο
[6]	οἱ δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς	μὲν	ἄλλους τί ἄν σοι λέγοιμι;
[44]	ῥίπτει ἐπὶ τὸν Ἕρμωνα, κἀκείνου	μὲν	ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´
[30]	πρεσβυτικαί, καὶ τὸ τελευταῖον Οἰνεὺς	μὲν	Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις,
[20]	ῥητῷ πληγῶν ἀριθμῷ, καὶ πρῶτον	μὲν	αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ δὲ
[6]	πατραλοίαν καὶ ἐναγῆ μυσαττόμενοι. οὗτοι	μὲν	αὐτοῦ Ἀρισταινέτου φίλοι καὶ συνήθεις
[17]	μεστὸν ἦν τὸ συμπόσιον· ὁ	μὲν	γὰρ Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ
[20]	τι καὶ γελοῖον διηγήσατο· ἔφη	μὲν	γὰρ εἰσελθεῖν παρ´ αὐτὸν οὐκ
[45]	μεστὰ ἦν πάντα. καὶ αἱ	μὲν	γυναῖκες ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι,
[20]	ἐπὶ τοῦ προσώπου. Καὶ ὁ	μὲν	Διόνικος οὐ μεῖον εὐδοκιμήσας τοῦ
[8]	ἁπάντων σχεδὸν παρόντων, ἐν δεξιᾷ	μὲν	εἰσιόντων αἱ γυναῖκες ὅλον τὸν
[34]	ἁμαρτήματος ἦν ἰδεῖν, ἀλλ´ οἱ	μὲν	ἐποίουν αἰσχρά, οἱ δ´ ἔλεγον
[36]	εἰ δὲ καὶ κληθείητε, τοσαῦτα	μὲν	ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ τοῖς οἰκέταις
[36]	ὁ Ἀρισταίνετος ἐγένετο· ἀλλά, Νῦν	μέν,	ἔφη ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ
[22]	γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως	μὲν	ἔχω πρὸς δεῖπνα ὁ παρεληλυθώς
[44]	δ´ ἐμάχοντο συμπλακέντες, καὶ ὁ	μὲν	Ζηνόθεμις σκύφον ἀράμενος ἀπὸ τῆς
[25]	μέγα θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν	μὲν	ἥδε γαῖα, Πελοπίας χθονὸς ἐν
[14]	κεραμεῶν ἴσον δυναμένων. ἀλλ´ ἐκεῖνον	μὲν	ἤδη διενοχλοῦντα ἔπαυσεν ἐς τὸ
[19]	μέρει. οἱ παρόντες δὲ οἱ	μὲν	ᾐδοῦντο, οἱ δὲ ἐγέλων, ἄχρι
[35]	οὖν τὸ πρᾶγμα, καὶ οἱ	μὲν	ἰδιῶται κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε
[39]	δοκεῖ. καὶ μικρὸν ἐπισχών, Ἐχρῆν	μὲν	ἴσως, ἔφη, τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων
[38]	ἓν ἑκάστῳ πινάκιον, ἀλλ´ Ἀρισταινέτῳ	μὲν	καὶ Εὐκρίτῳ ἐπὶ μιᾶς τραπέζης
[44]	μὴν ἀπετράποντο ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ὁ	μὲν	Κλεόδημος ὀρθῷ τῷ δακτύλῳ τὸν
[23]	ἢ θερίζοντα λόγον. Ἀλλὰ σὺ	μὲν	ὄναιο αὐτῶν. ἐγὼ δὲ ὡς
[2]	γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν ὡς αὐτὸς	μὲν	οὐ παραγένοιτο ἅπασι, σὲ δὲ
[37]	ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν πλοῦτον. Οὐ	μὲν	οὖν, ἀλλὰ σύ. καὶ ἐπὶ
[19]	ἐπέσκωπτεν ἐς τοὺς παρόντας. ~οἱ	μὲν	οὖν ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν,
[39]	γάμων ἐρῶ τὰ εἰκότα. τὸ	μὲν	οὖν ἄριστον ἦν μὴ δεῖσθαι
[33]	γειτονήσεως, οὐκ ἀνάξιος ὤν. ὁ	μὲν	οὖν Ἕρμων ἀπεξύετο ἐκ τῆς
[12]	τὸν Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα" τοῖς	μὲν	οὖν πολλοῖς ἀναίσχυντα ἐδόκει πεποιηκέναι
[15]	οὗτινος εἴη τὰ νομίσματα, τοῦ	μὲν	παιδὸς ἀρνουμένου μὴ ἀποβεβληκέναι, τοῦ
[15]	μειδιάσειε. καὶ μετὰ μικρὸν ὁ	μὲν	προσῆλθεν ὡς ἀποληψόμενος παρὰ τοῦ
[29]	ποτε ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ	μὲν	συμπόσιον ἅπαν εἰς τοὺς ἀμφὶ
[46]	λύχνον ποτὲ κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας	μὲν	τὴν αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν καὶ πρὸς
[47]	πρεσβύτης ὁ Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις τῇ	μὲν	τῆς ῥινός, τῇ δὲ τοῦ
[12]	καὶ ὑπέκρουον τὰ προχειρότατα, ὁ	μὲν	τὸ Ἀφραίνεις Μενέλαε, ὁ δ´
[44]	πατάξας τῇ βακτηρίᾳ τοῦ Κλεοδήμου	μὲν	τὸ κρανίον, τοῦ Ἕρμωνος δὲ
[15]	φιάλης· ὁ παῖς δὲ πρὸς	μὲν	τὸν δάκτυλον θλιβόμενον αὖθις ἐμειδίασεν,
[43]	πωγώνων ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν, ὁ	μὲν	τὸν Κλεόδημον ὁ Ἕρμων, ὁ
[10]	ἑκάστης αἱρέσεως ἀπανθισάμενος, οὐχὶ τοὺς	μέν,	τοὺς δὲ οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ
[32]	ὑμεῖς ἐρεῖτε ταῦτα; οὐ σὺ	μὲν	τῶν Διοσκούρων ἤδη, ὦ Ἕρμων,
[43]	ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ εἴρηται, ὁ	μὲν	ὑπεράνω ὁ Ζηνόθεμις, ὁ δ´
[9]	ἐῴκει. καὶ ὁ Ἕρμων, Ἔχε	μέν,	ὦ Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα, ἔφη·
[15]	τινὰ ἢ ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο	μὲν	ὧδέ πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης αἰσχύνης
[43]	καὶ Δίφιλον, καὶ συνίσταντο οἱ	μὲν	ὡς τοῦτον, οἱ δ´ ὡς
[21]	Ἀμέλει καὶ ἡμεῖς τοιοῦτόν τι	ᾠήθημεν,	ἀλλ´ οὐδ´ ἐγγὺς ἦν τούτου·
[39]	τὰς γυναῖκας, ὡς ἔξω ζήλου	εἴημεν.	~Γέλως ἐπὶ τούτοις ἐγένετο ὡς
[40]	βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων· ποῦ γὰρ	εὑρίσκοιμεν	τὸν ζῆλον ἐπὶ τούτου καὶ
[43]	πρόσεχε τὸν νοῦν, ὁμοῦ γάρ	ἐσμεν	ἤδη τῷ κεφαλαίῳ τῶν πραχθέντων—
[4]	μέρει· καί, εἴ γε δοκεῖ,	ἀπίωμεν	ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ δὲ
[27]	γένοιτο, μὴ λαβεῖν, μὴ καὶ	δόξωμεν	ἐπὶ τούτῳ πεπομφέναι. ~Τούτων, ὦ
[47]	ὁδοῖς. ὁ μέντοι Ἀλκιδάμας αὐτοῦ	ἔμεινεν·	οὐ γὰρ ἠδυνήθησαν ἐκβαλεῖν τὸν
[33]	ἔμελλε παίσειν κατὰ κόρρης, καὶ	ἀπέκτεινεν	ἂν τὸν γέροντα, εἰ μὴ
[31]	καὶ ἑορτῇ πρέποντα. ~Νὴ Δί´,	εἶπεν	ὁ Ἕρμων ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ,
[40]	Καὶ σὺ γὰρ φθέγγῃ, κάθαρμα;	εἶπεν	ὁ Ἴων, καὶ Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο
[16]	ἐγέλασαν ἐπὶ τούτῳ ἅπαντες, Ἐγελάσατε,	εἶπεν,	ὦ καθάρματα, εἰ τῇ νύμφῃ
[17]	γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος κατακείμενος καὶ	συνέφερεν	ἐς τὸ αὐτὸ τὰ Πινδάρου
[33]	τῇ κύλικι, περὶ ἥμισυ σχεδόν,	κατεσκέδασεν	αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ καὶ ὁ
[15]	μὲν τὸν δάκτυλον θλιβόμενον αὖθις	ἐμειδίασεν,	οὐ μὴν συνεῖδεν, οἶμαι, τὸ
[46]	γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς· σκύφος γὰρ	ἐξέπεσεν	ἐκ τοῦ κόλπου ἐξαναστάντος αὐτοῦ.
[25]	πως· ἢ λάθετ´ ἢ οὐκ	ἐνόησεν,	ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ· καὶ
[1]	ὧν ἀρξαμένη ἐς τὸ αἷμα	ἐτελεύτησεν	αὐτοῖς ἡ φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν,
[12]	ταῦτα ὁ Κλεόδημος εἰρήκει καὶ	ἐπεισέπαισεν	ὁ Κυνικὸς Ἀλκιδάμας ἄκλητος, ἐκεῖνο
[14]	ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν ἤδη διενοχλοῦντα	ἔπαυσεν	ἐς τὸ παρὸν Ἀρισταίνετος τῷ
[33]	οὐ γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς	προσέπτυσέν	τε τὸν Ζηνόθεμιν καὶ τῇ
[10]	σοφωτάτους ἑστιᾶν πρὸ τῶν ἄλλων	ἠξίωσεν,	ὅ τι περ τὸ κεφάλαιον
[44]	οἰκετῶν ἐνίους βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας	κατέτρωσεν·	οὐ μὴν ἀπετράποντο ἐκεῖνοι, ἀλλ´
[18]	αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ, καὶ τέλος	ἐπέσκωπτεν	ἐς τοὺς παρόντας. ~οἱ μὲν
[43]	Ἴωνος· ἐκεῖνος δὲ μέσον ἑαυτὸν	ἐφύλαττεν.	~Οἱ δ´ ἐμάχοντο συμπλακέντες, καὶ
[44]	ἐν τοσούτῳ δὲ ὁ Ἀλκιδάμας	ἠρίστευεν	τῷ Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν, καὶ πατάξας
[5]	ὥραν γάμων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐκ	εἶχεν	ἄλλον ἐπιτηδειότερον, οἶμαι. τοῦτον οὖν
[9]	ἱερεῖ γε ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς	εἶχεν,	εἰ καὶ τοῦ Ἐπικούρου τοῦ〉
[15]	ὁ δὲ τόν τε δάκτυλον	ἀπέθλιψεν	αὐτοῦ καὶ δραχμὰς δύο, οἶμαι,
[44]	τοῦ Ἕρμωνος δὲ τὴν σιαγόνα	ἐπέτριψεν	καὶ τῶν οἰκετῶν ἐνίους βοηθεῖν
[29]	ὑπομειδιῶν ἅμα, καὶ τὸν οἰκέτην	ἀπέπεμψεν	εἰπὼν ὅτι ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´
[27]	~Προσέταξα δὲ τῷ οἰκέτῃ τούτῳ,	ἢν	διδῷς αὐτῷ μοῖράν τινα ἢ
[32]	δανείζω, οὐδὲ ἄγχω τοὺς μαθητάς,	ἢν	μὴ κατὰ καιρὸν ἀποδῶσι τοὺς
[16]	μὴν εὖ εἰδέναι χρὴ ὡς,	ἢν	μὴ λάβῃ παρ´ ἐμοῦ τὸν
[45]	δὲ ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον δὲ	ἦν	ἁπάντων κακῶν ὁ Ἀλκιδάμας, ἐπεὶ
[12]	καὶ ἀμείνων ἐδόκει καὶ φοβερώτατος	ἦν	ἅπασιν. ~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας
[34]	πρόχειρον ἐκεῖνο, ὡς οὐδὲν ὄφελος	ἦν	ἄρα ἐπίστασθαι τὰ μαθήματα, εἰ
[14]	~καὶ μέντοι καὶ σιτούμενος ἐνεργὸς	ἦν	ἀρετῆς πέρι καὶ κακίας μεταξὺ
[37]	καὶ ἐπὶ πολὺ τὸ τοιοῦτον	ἦν,	ἄχρι δὴ ὁ Ἴων προκύψας
[41]	ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν.	ἦν	δὲ ταῦτα, εἴ γε μέμνημαι,
[29]	δὲ ἐτετάρακτο καὶ θορύβου μεστὸς	ἦν,	ἐκέλευε δ´ ὅμως πίνειν ἡμᾶς
[26]	σύνεστιν. εἰ δὲ μὴ αἰσχρὸν	ἦν	ἐμὲ λέγειν τὰ τοιαῦτα, κἄν
[34]	τύχην ἕνα τινὰ ἔξω ἁμαρτήματος	ἦν	ἰδεῖν, ἀλλ´ οἱ μὲν ἐποίουν
[7]	ὅλως θεοῦ ἐπιδημία τὸ πρᾶγμα	ἦν	Ἴων ὁ θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον
[1]	καὶ αὐτός, οἶμαι, τῶν συνδείπνων	ἦν.	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μάλα· οὐ μὴν
[39]	εἰκότα. τὸ μὲν οὖν ἄριστον	ἦν	μὴ δεῖσθαι γάμων, ἀλλὰ πειθομένους
[6]	ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις	ἦν	ὁ πρεσβύτης ὁ ἀπὸ τῆς
[16]	καὶ παράφορον βλέπων καὶ δῆλος	ἦν	οὐκέτι εἰρήνην ἄξων. τάχα δ´
[45]	ταραχῆς γε καὶ δακρύων μεστὰ	ἦν	πάντα. καὶ αἱ μὲν γυναῖκες
[17]	ἐμέθυον ἤδη καὶ βοῆς μεστὸν	ἦν	τὸ συμπόσιον· ὁ μὲν γὰρ
[9]	Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ	ἦν	τοῖν ἀνάκοιν καὶ γένους τοῦ
[21]	τι ᾠήθημεν, ἀλλ´ οὐδ´ ἐγγὺς	ἦν	τούτου· ἐνεγέγραπτο γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς φιλόσοφος
[19]	ἐκεῖνος— καὶ πάλαι δὲ δῆλος	ἦν	φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι καὶ κατέχοντι
[19]	ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον	ἦν,	φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ
[36]	λέγων τὴν ὀθόνην περισπᾶν ἐπεχείρει,	ἣν	ὁ παῖς εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος,
[1]	ΛΑΠΙΘΑΙ. ~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε,	διατριβήν	φασι γεγενῆσθαι ὑμῖν χθὲς ἐν
[28]	τοῦ λόγου, χανεῖν μοι τὴν	γῆν	ηὐχόμην ὁρῶν τοὺς παρόντας γελῶντας
[4]	μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς	ὀργήν·	διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ,
[47]	Ἴωνι. καὶ οἵ τε τραυματίαι	φοράδην	ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες, καὶ μάλιστα
[13]	πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ κἂν	ὀρθοστάδην	δειπνήσαιμι ἐμπεριπατῶν ἅμα τῷ συμποσίῳ·
[17]	Ἀνακρέοντος, ὡς ἐξ ἁπάντων μίαν	ᾠδὴν	παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´ ἐκεῖνα
[3]	οἴνῳ καὶ μέθῃ γενόμενα, δέον	λήθην	ποιήσασθαι αὐτῶν καὶ νομίζειν ἐκεῖνα
[32]	Ἑτοιμοκλέους τοῦ γόητος, μετρεῖτε τὸν	Κλεάνθην	καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς ἄνδρας; τίνες
[32]	περικέκαρκας χρυσοῦς ὄντας καὶ δώσεις	δίκην	παραδοθεὶς τῷ δημίῳ, σὺ δὲ
[23]	διακρίνειν τὸ βέλτιον οὐδὲ τὴν	καταληπτικὴν	φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ οἶδα ὅθεν
[16]	γένοιτο οἷος ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν	ἀλκήν,	ἐλεύθερος δὲ τὴν γνώμην, τὸ
[15]	ἀποληψόμενος παρὰ τοῦ Κλεοδήμου τὴν	φιάλην,	ὁ δὲ τόν τε δάκτυλον
[44]	ἥκοντα τοῦ Ζηνοθέμιδος ἀφῆκεν ἐπὶ	κεφαλὴν	ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη δὲ
[47]	τὴν οἰκίαν ταινίαις κατειλημένος τὴν	κεφαλήν,	ἐπὶ τὸ ζεῦγος ἀνατεθεὶς ἐφ´
[18]	παρῆλθεν ἄμορφός τις ἐξυρημένος τὴν	κεφαλήν,	ὀλίγας ἐπὶ τῇ κορυφῇ τρίχας
[1]	~ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ Η ΛΑΠΙΘΑΙ. ~(ΦΙΛΩΝ)	Ποικίλην,	ὦ Λυκῖνε, διατριβήν φασι γεγενῆσθαι
[6]	ξὺν αὐτῷ Δίφιλος ὁ Λαβύρινθος	ἐπίκλην,	διδάσκαλος οὗτος ὢν τοῦ Ἀρισταινέτου
[3]	τὸν Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας καὶ	πολλὴν	τὴν ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων.
[35]	Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν ἐδόκει μοι τὴν	ἐπιστολὴν	ἐμβαλὼν ἐς τὸ μέσον ὥσπερ
[43]	τοῦτον, οἱ δ´ ὡς ἐκεῖνον	πλὴν	μόνου τοῦ Ἴωνος· ἐκεῖνος δὲ
[15]	τοῦτο οὐ πάνυ πολλῶν ἰδόντων	πλὴν	μόνου, ὡς ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ
[11]	τὸ πρῶτον, καὶ παρεσκεύαστο ποικίλα.	πλὴν	οὐδὲν οἶμαι χρὴ καὶ ταῦτα
[45]	τὸν αὑτοῦ Ὅμηρον αἷμ´ ἐμέων"	πλὴν	ταραχῆς γε καὶ δακρύων μεστὰ
[44]	βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν· οὐ	μὴν	ἀπετράποντο ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ὁ μὲν
[1]	ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μάλα· οὐ	μὴν	ἐξ ἀρχῆς γε οὐδ´ αὐτὸς
[5]	νὴ Δία μειρακίῳ, ἁπαλῷ γε	μὴν	ἔτι καὶ οὐ πάνυ καθ´
[16]	ἡμετέρου θεοῦ τοῦ Ἡρακλέους; καὶ	μὴν	εὖ εἰδέναι χρὴ ὡς, ἢν
[15]	δάκτυλον θλιβόμενον αὖθις ἐμειδίασεν, οὐ	μὴν	συνεῖδεν, οἶμαι, τὸ νόμισμα, ὥστε
[26]	~Ταῦτά σοι ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα	παρεθέμην,	ὅπως μάθῃς οἷον ἄνδρα παραλιπὼν
[11]	μάρτυς εἴη. ἐγὼ δὲ οὐδὲν	ἐδεόμην	δείξοντός μοι τοῦ Ἴωνος, πολὺ
[13]	οἱ Σκύθαι πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν	νομὴν	μετεξανιστάμενος καὶ τοῖς περιφέρουσι τὰ
[28]	λόγου, χανεῖν μοι τὴν γῆν	ηὐχόμην	ὁρῶν τοὺς παρόντας γελῶντας ἐφ´
[16]	μὲν ἀλκήν, ἐλεύθερος δὲ τὴν	γνώμην,	τὸ σῶμα δὲ οὕτω καρτερός·
[33]	ὡς διασταῖεν ὑπὸ διατειχίσματι αὐτῷ	εἰρήνην	ἄγοντες. ~Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτ´
[16]	βλέπων καὶ δῆλος ἦν οὐκέτι	εἰρήνην	ἄξων. τάχα δ´ ἄν τινος
[37]	Ἀρισταίνετος ἐπὶ τὸν αὑτοῦ τόπον	εἰρήνην	γεγενῆσθαι ἐλπίσας, ~καὶ ἅμα εἰσεκεκόμιστο
[24]	ἀτιμίαν. ~καίτοι ὅπως μὴ ἐς	ἐκείνην	ἔχῃς καταφεύγειν τὴν ἀπολογίαν ὕστερον,
[36]	παιδεύετε, πάλιν τε αὖ τὴν	ἡδονὴν	μισοῦντες καὶ τῶν Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες
[36]	ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα λέγων τὴν	ὀθόνην	περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν ὁ παῖς
[25]	καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν, ὅτι	μόνην	αὐτὴν οὐ παρέλαβεν ἐκεῖνος ἐπὶ
[38]	σησαμοῦντες καὶ ὅσα ἐντραγεῖν, καὶ	ἐξῆν	ἀποφέρεσθαι ταῦτα. προὔκειτο δὲ οὐχ
[12]	λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα,	βοὴν	ἀγαθὸν ἀτεχνῶς ὄντα καὶ κρακτικώτατον
[16]	ἥτις ἡ γαμουμένη παῖς καλοῖτο,	σιωπὴν	παραγγείλας μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἀποβλέψας
[6]	ἀλλὰ καὶ ὁ Ἐπικούρειος Ἕρμων	παρῆν,	καὶ εἰσελθόντα γε αὐτὸν εὐθὺς
[46]	ἐν τῷ σκότῳ. καὶ ἐπεὶ	παρῆν	τις λύχνον ποτὲ κομίζων, κατελήφθη
[38]	καὶ τὰ παρ´ αὑτῷ ἑκάτερον	ἐχρῆν	λαβεῖν· Ζηνοθέμιδι δὲ τῷ Στωϊκῷ
[39]	εἰ δοκεῖ. καὶ μικρὸν ἐπισχών,	Ἐχρῆν	μὲν ἴσως, ἔφη, τοιούτων ἀνδρῶν
[4]	γε πρὸς ἐμὲ οὕτως ποιεῖν	ἐχρῆν,	ὃς ἀκριβῶς πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά
[39]	τὰ Πλάτωνι δοκοῦντα κοινὰς εἶναι	ἐχρῆν	τὰς γυναῖκας, ὡς ἔξω ζήλου
[2]	νέοι, εἰπεῖν τε ὅσα ἥκιστα	ἐχρῆν	ὑπὸ τοῦ ἀκράτου προαχθέντες καὶ
[24]	μὴ ἐς ἐκείνην ἔχῃς καταφεύγειν	τὴν	ἀπολογίαν ὕστερον, ἐπιλαθέσθαι λέγων ἐν
[9]	πόλει. ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε	τὴν	ἀπορίαν· Εἰ γάρ με, φησίν,
[15]	ὁ ψόφος ἐγένετο, μὴ προσποιουμένου	τὴν	ἀπόρριψιν. ἠμελήθη οὖν καὶ παρώφθη
[25]	Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει γὰρ καὶ	τὴν	Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν, ὅτι μόνην αὐτὴν
[28]	ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί· ὥστε οὐδὲ	τὴν	ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´
[23]	ἀγαθὸν ἡγούμενος εἶναι οἴσω ῥᾳδίως	τὴν	ἀτιμίαν. ~καίτοι ὅπως μὴ ἐς
[46]	ποτὲ κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν	τὴν	αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν καὶ πρὸς βίαν
[13]	ἐδείπνει ὥσπερ οἱ Σκύθαι πρὸς	τὴν	ἀφθονωτέραν νομὴν μετεξανιστάμενος καὶ τοῖς
[45]	ἴσθι, ἔπεσον εἰ μὴ κατέαξε	τὴν	βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ παρὰ τὸν
[19]	δὲ μή, κατοίσειν αὐτοῦ ἔφη	τὴν	βακτηρίαν. οὕτω δὴ ὁ κακοδαίμων
[28]	τὸ τοῦ λόγου, χανεῖν μοι	τὴν	γῆν ηὐχόμην ὁρῶν τοὺς παρόντας
[16]	ἄτρεπτος μὲν ἀλκήν, ἐλεύθερος δὲ	τὴν	γνώμην, τὸ σῶμα δὲ οὕτω
[43]	ἔδει δὲ καὶ ταύτας ἀναιρεῖσθαι	τὴν	ἑαυτοῦ ἑκάτερον. ἐν τούτῳ τοίνυν
[35]	ὁ Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν ἐδόκει μοι	τὴν	ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς τὸ μέσον
[10]	ἔγωγε τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι	τὴν	εὐκταιοτάτην ἑορτὴν ἄγων τοὺς σοφωτάτους
[3]	Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας καὶ πολλὴν	τὴν	ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ
[36]	μισθῷ παιδεύετε, πάλιν τε αὖ	τὴν	ἡδονὴν μισοῦντες καὶ τῶν Ἐπικουρείων
[5]	εἱστία ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, ἀλλὰ	τὴν	θυγατέρα ἐξεδίδου αὐτὸς τὴν Κλεανθίδα
[20]	δὲ ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε	τὴν	θύραν καὶ ξιφίδιον σπασάμενον ἀναδόντα
[25]	αὐτὴν οὐ παρέλαβεν ἐκεῖνος ἐπὶ	τὴν	θυσίαν τοὺς ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν.
[23]	δύνασαι διακρίνειν τὸ βέλτιον οὐδὲ	τὴν	καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ οἶδα
[47]	ἐς τὴν οἰκίαν ταινίαις κατειλημένος	τὴν	κεφαλήν, ἐπὶ τὸ ζεῦγος ἀνατεθεὶς
[18]	καὶ παρῆλθεν ἄμορφός τις ἐξυρημένος	τὴν	κεφαλήν, ὀλίγας ἐπὶ τῇ κορυφῇ
[5]	ἀλλὰ τὴν θυγατέρα ἐξεδίδου αὐτὸς	τὴν	Κλεανθίδα τῷ Εὐκρίτου τοῦ δανειστικοῦ,
[36]	ἀδιάφορον εἶναι λέγοντες τῶν χρημάτων	τὴν	κτῆσιν οὐδὲν ἀλλ´ ἢ τοῦτο
[47]	τὸ ζεῦγος ἀνατεθεὶς ἐφ´ οὗ	τὴν	νύμφην ἀπάξειν ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος
[36]	οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα λέγων	τὴν	ὀθόνην περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν ὁ
[47]	τραῦμα τοῦ Διονίκου ἀπήγετο ἐς	τὴν	οἰκίαν ταινίαις κατειλημένος τὴν κεφαλήν,
[7]	οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸν εἰς	τὴν	ὀρθότητα τῆς γνώμης ἀποβλέποντες. καὶ
[43]	πραχθέντων— ὁ δὴ Ζηνόθεμις, φημί,	τὴν	παρ´ αὑτῷ ἀφεὶς τὴν πρὸ
[15]	αὐτίκα, δεξιῶς πάνυ τοῦ Ἀρισταινέτου	τὴν	παροινίαν ἐνέγκαντος. ~Ὁ Κυνικὸς δὲ
[43]	φημί, τὴν παρ´ αὑτῷ ἀφεὶς	τὴν	πρὸ τοῦ Ἕρμωνος ἀνείλετο πιοτέραν,
[44]	ὀφθαλμὸν τοῦ Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε καὶ	τὴν	ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ δὲ
[44]	τὸ κρανίον, τοῦ Ἕρμωνος δὲ	τὴν	σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ τῶν οἰκετῶν
[1]	πρᾶγμα καὶ τέλος αἵματι διαλυθῆναι	τὴν	συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ πόθεν, ὦ
[32]	παραδοθεὶς τῷ δημίῳ, σὺ δὲ	τὴν	Σωστράτου γυναῖκα τοῦ μαθητοῦ ἐμοίχευες,
[15]	ὡς ἀποληψόμενος παρὰ τοῦ Κλεοδήμου	τὴν	φιάλην, ὁ δὲ τόν τε
[33]	γέροντα, εἰ μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε	τὴν	χεῖρα καὶ ὑπερβὰς τὸν Ζηνόθεμιν
[10]	τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι τὴν	εὐκταιοτάτην	ἑορτὴν ἄγων τοὺς σοφωτάτους ἑστιᾶν
[29]	γεγονὸς ὑπομειδιῶν ἅμα, καὶ τὸν	οἰκέτην	ἀπέπεμψεν εἰπὼν ὅτι ἐπιμελήσεται τούτων.
[39]	οἱ τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς	ἀρετήν·	εἰ δὲ δεῖ καὶ γυναικείου
[20]	φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν	αὐλητήν.	καί τι καὶ γελοῖον διηγήσατο·
[23]	ἀπόρων εἴπω τι, κερατίναν ἢ	σωρείτην	ἢ θερίζοντα λόγον. Ἀλλὰ σὺ
[21]	ἔχων κελεῦσαί οἱ ἔφη τὸν	δεσπότην	ἐν τῷ κοινῷ ἀναγνόντα εἰς
[10]	Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι τὴν εὐκταιοτάτην	ἑορτὴν	ἄγων τοὺς σοφωτάτους ἑστιᾶν πρὸ
[36]	ὁ παῖς εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος,	μεστὴν	οὖσαν παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ ἔμελλε
[2]	οὐκ ἂν φθάνοις ἑστιῶν ἡμᾶς	ἡδίστην	ταύτην ἑστίασιν, ἧς οὐκ οἶδ´
[35]	ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ κληθεῖσαν	αὐτὴν	ἐς τοῦ Πηλέως τὸν γάμον
[25]	τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν, ὅτι μόνην	αὐτὴν	οὐ παρέλαβεν ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν
[2]	ἂν φθάνοις ἑστιῶν ἡμᾶς ἡδίστην	ταύτην	ἑστίασιν, ἧς οὐκ οἶδ´ εἴ
[43]	τοῦ Ἕρμωνος ἀνείλετο πιοτέραν, ὡς	ἔφην,	οὖσαν· ὁ δ´ ἀντεπελάβετο καὶ
[47]	ζεῦγος ἀνατεθεὶς ἐφ´ οὗ τὴν	νύμφην	ἀπάξειν ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος τοὺς
[30]	Στωϊκοῖς καὶ διερρήγνυτο οὐκ ἔχων	ἀρχὴν	εὔλογον— τότε οὖν τὸ ἐνδόσιμον
[14]	ἐπινενοηκέναι οὐκ εἰδὼς ὅσων κακῶν	ἀρχὴν	ὁ σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν
[28]	τοιούτῳ τινί· ὥστε οὐδὲ τὴν	ἀρχὴν	πειρᾶσθαι ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´ οὖν
[34]	γοῦν φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ κατὰ	τύχην	ἕνα τινὰ ἔξω ἁμαρτήματος ἦν
[38]	τὰ παρ´ αὑτῷ ἑκάτερον ἐχρῆν	λαβεῖν·	Ζηνοθέμιδι δὲ τῷ Στωϊκῷ καὶ
[27]	τοῦ δείπνου ἀπολογία γένοιτο, μὴ	λαβεῖν,	μὴ καὶ δόξωμεν ἐπὶ τούτῳ
[38]	ταγήνου καὶ σησαμοῦντες καὶ ὅσα	ἐντραγεῖν,	καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι ταῦτα. προὔκειτο
[12]	μέντοι τὸ φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα	λέγειν·	ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν
[26]	δὲ μὴ αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ	λέγειν	τὰ τοιαῦτα, κἄν τι προσέθηκα,
[24]	ὅπως μὴ ἐς ἐκείνην ἔχῃς	καταφεύγειν	τὴν ἀπολογίαν ὕστερον, ἐπιλαθέσθαι λέγων
[13]	ἐπὶ μαλακῆς ταύτης εὐνῆς μικροῦ	δεῖν	ὕπτιοι κατακείμενοι ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι·
[34]	ἕνα τινὰ ἔξω ἁμαρτήματος ἦν	ἰδεῖν,	ἀλλ´ οἱ μὲν ἐποίουν αἰσχρά,
[7]	διδάσκαλος αὐτοῦ ὤν, σεμνός τις	ἰδεῖν	καὶ θεοπρεπὴς καὶ πολὺ τὸ
[28]	Ἀρισταίνετος ἐδόκει μοι οὐκ ἀμελείᾳ	παριδεῖν	αὐτόν, ἀλλ´ οὔποτ´ ἂν ἐλπίσας
[19]	ἀπορρίψας τὸν τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ	παγκρατιάζειν,	εἰς δὲ μή, κατοίσειν αὐτοῦ
[3]	ᾖ τὸ ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα	ἐξετάζειν,	ἃ καλῶς ἔχει ἐν τῷ
[3]	δέον λήθην ποιήσασθαι αὐτῶν καὶ	νομίζειν	ἐκεῖνα πάντα θεοῦ ἔργα τοῦ
[44]	ἐπέτριψεν καὶ τῶν οἰκετῶν ἐνίους	βοηθεῖν	αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν· οὐ μὴν
[43]	καὶ τῶν πωγώνων ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο	βοηθεῖν,	ὁ μὲν τὸν Κλεόδημον ὁ
[4]	νῦν, οὐκ ἐάσεις με ἀνήκοον	ἀπελθεῖν,	ἀλλ´ ἥξεις καὶ παρακολουθήσεις καὶ
[20]	γελοῖον διηγήσατο· ἔφη μὲν γὰρ	εἰσελθεῖν	παρ´ αὐτὸν οὐκ εἰδὼς ἐχόμενον
[20]	αὐλεῖν· εἶτα ἐπεὶ μὴ δύναιτο,	παίειν	σκῦτος ἔχοντα ἐς ὑπτίας τὰς
[4]	οὔτι γε πρὸς ἐμὲ οὕτως	ποιεῖν	ἐχρῆν, ὃς ἀκριβῶς πολὺ πλέον
[2]	ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ σὲ ἡμᾶς	ἥκειν	ἐκέλευε. καὶ τὸν Διόνικον γὰρ
[21]	τὸ μέσον οἰκέτης παρ´ Ἑτοιμοκλέους	ἥκειν	λέγων τοῦ Στωϊκοῦ γραμματίδιον ἔχων
[47]	αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ γὰρ ἠδυνήθησαν	ἐκβαλεῖν	τὸν ἄνδρα, ἐπεὶ ἅπαξ καταβαλὼν
[26]	χρὴ ταράττειν ἐν γάμοις οὐδὲ	διαβάλλειν	ἄλλους, καὶ μάλιστα ἐφ´ οὕτως
[20]	ἀναδόντα αὐτῷ τοὺς αὐλοὺς κελεύειν	αὐλεῖν·	εἶτα ἐπεὶ μὴ δύναιτο, παίειν
[11]	τῷ παιδὶ κατόπιν ἑστῶτι ὀρέγει	λανθάνειν	οἰόμενος τοὺς ἄλλους, οὐ μεμνημένος
[28]	τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου,	χανεῖν	μοι τὴν γῆν ηὐχόμην ὁρῶν
[29]	μεστὸς ἦν, ἐκέλευε δ´ ὅμως	πίνειν	ἡμᾶς καὶ ἐπειρᾶτο εὖ διατίθεσθαι
[23]	εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω γὰρ δύνασαι	διακρίνειν	τὸ βέλτιον οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν
[47]	ἀνατεθεὶς ἐφ´ οὗ τὴν νύμφην	ἀπάξειν	ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος τοὺς γάμους
[1]	ὥστε θαυμάζω εἴ τι σαφὲς	εἰπεῖν	ἐδύνατο μὴ παρακολουθήσας ἐκείνοις, ἀφ´
[15]	καὶ ὅσα πάρεργα τῆς ἑστιάσεως	εἰπεῖν,	καὶ μάλιστα εἴ τι πρὸς
[39]	περὶ ἰδεῶν τε καὶ ἀσωμάτων	εἰπεῖν	καὶ ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα δὲ
[4]	ἀκριβῶς πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά σε	εἰπεῖν	οἶδα ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί
[2]	παρὰ τὸ δεῖπνον εἴτε νέοι,	εἰπεῖν	τε ὅσα ἥκιστα ἐχρῆν ὑπὸ
[18]	κενὸν ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα	εἰπεῖν	τι ἢ πρᾶξαι γελοῖον, ὡς
[2]	καὶ τὸν Διόνικον γὰρ αὐτὸν	εἰπεῖν	ὡς αὐτὸς μὲν οὐ παραγένοιτο
[48]	ἢ ἄμεινον τὸ τραγικὸν ἐκεῖνο	ἐπειπεῖν,	πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, πολλὰ
[34]	γὰρ ἐς τὸν οἶνον ἔτι	ἀναφέρειν	εἶχον τὰ γινόμενα λογιζόμενος οἷα
[3]	Νεανικώτερα ἡμᾶς, ὦ Φίλων, ἀξιοῖς	ἐκφέρειν	ταῦτα πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ
[33]	ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος λαβόμενος ἔμελλε	παίσειν	κατὰ κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν ἂν
[19]	οἱ παγκρατιάζειν, εἰς δὲ μή,	κατοίσειν	αὐτοῦ ἔφη τὴν βακτηρίαν. οὕτω
[43]	δ´ ἀντεπελάβετο καὶ οὐκ εἴα	πλεονεκτεῖν.	βοὴ τὸ ἐπὶ τούτοις, καὶ
[36]	παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ ἔμελλε λύσας	ἀπορρίπτειν	αὐτὰ ἐς τὸ ἔδαφος, ἀλλ´
[39]	ἀλλὰ πειθομένους Πλάτωνι καὶ Σωκράτει	παιδεραστεῖν·	μόνοι γοῦν οἱ τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν
[26]	ἀληθὲς ὄν. ἀλλ´ οὐ χρὴ	ταράττειν	ἐν γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν ἄλλους,
[5]	Οὐ μικρὰν λέγεις αἰτίαν τὸ	πλουτεῖν	τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν, ὦ
[20]	σπασάμενον ἀναδόντα αὐτῷ τοὺς αὐλοὺς	κελεύειν	αὐλεῖν· εἶτα ἐπεὶ μὴ δύναιτο,
[45]	δὲ καὶ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς	διαλύειν	αὐτοὺς ἐπιχειρῶν, λάξ, οἶμαι, εἰς
[45]	Ἱστιαίου διδαχθείς, ὡς ἔστιν ἐπισφαλὲς	διαλύειν	τὰ τοιαῦτα. Λαπίθας οὖν καὶ
[28]	ἐλπίσας κληθέντα ἐπινεῦσαι οὐδ´ ἂν	ἐμπαρασχεῖν	ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί· ὥστε οὐδὲ
[36]	τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε,	πάλιν	τε αὖ τὴν ἡδονὴν μισοῦντες
[43]	δὲ ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα καὶ	Ζηνόθεμιν	ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ εἴρηται, ὁ
[33]	τὴν χεῖρα καὶ ὑπερβὰς τὸν	Ζηνόθεμιν	ἐς τὸ μέσον αὐτοῖν κατεκλίθη,
[36]	γὰρ ἐπαύσαντο οἱ ἀμφὶ τὸν	Ζηνόθεμιν	καὶ Κλεόδημον φιλονικοῦντες, ἐπεὶ μέσος
[33]	κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε τὸν	Ζηνόθεμιν	καὶ τῇ ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος
[11]	Ἴωνα, Ὁρᾷς, ἔφη, τὸν γέροντα—	Ζηνόθεμιν	λέγων, ἐπήκουον γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται
[9]	εἶτα ἐνεδοιάζετο πότερον χρὴ πρότερον	Ζηνόθεμιν	τὸν Στωϊκὸν ἅτε γέροντα ἢ
[25]	ἐννόησον· ὄψει γὰρ καὶ τὴν	Ἄρτεμιν	ἀγανακτοῦσαν, ὅτι μόνην αὐτὴν οὐ
[40]	Διονυσόδωρος δέ, Παῦσαι, ἔφη, βαρβαρικὰ	ἡμῖν	ᾄδων· ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν τὸν
[20]	λοιπά, οὐκ ἄνευ θεοῦ τινος	ἡμῖν	ἐπιπαρών, ἀλλὰ καὶ πάνυ ~χρήσιμος
[38]	γεγενῆσθαι ἐλπίσας, ~καὶ ἅμα εἰσεκεκόμιστο	ἡμῖν	τὸ ἐντελὲς ὀνομαζόμενον δεῖπνον, μία
[37]	γάρ, εἰ δοκεῖ, λόγων ἀφορμὰς	ὑμῖν	ἀξίων τῆς παρούσης ἑορτῆς καταθήσω
[41]	βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γὰρ	ὑμῖν	ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν.
[41]	Θέτιδος παϊδός. ἄμμες δὴ αὖθ´	ὑμῖν	τοῦτον θαλαμήϊον ὕμνον ξυνὸν ἐπ´
[1]	ὦ Λυκῖνε, διατριβήν φασι γεγενῆσθαι	ὑμῖν	χθὲς ἐν Ἀρισταινέτου παρὰ τὸ
[9]	Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ ἦν τοῖν	ἀνάκοιν	καὶ γένους τοῦ πρώτου ἐν
[9]	τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ ἦν	τοῖν	ἀνάκοιν καὶ γένους τοῦ πρώτου
[33]	κύλικι, περὶ ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν	αὐτοῖν.	ἀπέλαυσε δὲ καὶ ὁ Ἴων
[33]	τὸν Ζηνόθεμιν ἐς τὸ μέσον	αὐτοῖν	κατεκλίθη, ὡς διασταῖεν ὑπὸ διατειχίσματι
[38]	ἐμοί, τῷ Διφίλῳ δὲ τὰ	ἀμφοῖν,	ὁ γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ
[11]	ἱμάτιον καὶ ὅσα τῷ παιδὶ	κατόπιν	ἑστῶτι ὀρέγει λανθάνειν οἰόμενος τοὺς
[17]	διεξῄει καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τῶν	κατόπιν	ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ δὲ Ἱστιαῖος
[20]	ἐπεισῆλθεν ὁ ἰατρὸς οὐ πολὺ	κατόπιν	τοῦ ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει δέ, ὡς
[26]	ἐστι τῷ μειρακίῳ καὶ πρὸς	χάριν	αὐτῷ σύνεστιν. εἰ δὲ μὴ
[1]	τινας λόγους φιλοσόφους εἰρῆσθαι καὶ	ἔριν	οὐ σμικρὰν συστῆναι ἐπ´ αὐτοῖς,
[2]	φθάνοις ἑστιῶν ἡμᾶς ἡδίστην ταύτην	ἑστίασιν,	ἧς οὐκ οἶδ´ εἴ τις
[12]	ἀμείνων ἐδόκει καὶ φοβερώτατος ἦν	ἅπασιν.	~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν
[21]	τῷ κοινῷ ἀναγνόντα εἰς ἐπήκοον	ἅπασιν	ὀπίσω αὖθις ἀπαλλάττεσθαι. ἐφέντος οὖν
[4]	ποιήσεις αὐτὸ καὶ φθάσεις εἰπὼν	ἅπασιν,	ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´
[4]	πολλοὺς ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ) Εἰ μὴ	παντάπασιν	ἐγὼ ἐπιλέλησμαι Λυκίνου, αὐτὸς σὺ
[36]	εἶναι λέγοντες τῶν χρημάτων τὴν	κτῆσιν	οὐδὲν ἀλλ´ ἢ τοῦτο ἐξ
[9]	τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ με,	φησίν,	ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις Ἕρμωνος
[43]	καὶ συμπεσόντες ἔπαιον ἀλλήλους ταῖς	ὄρνισιν	αὐταῖς εἰς τὰ πρόσωπα, καὶ
[22]	ἄλλοις ἀφθόνως ἀπολαύω τὰ καθήκοντα	εἰδόσιν,	ἐπεὶ καὶ τήμερον παρὰ τῷ
[35]	περὶ τῆς Ἔριδος οἱ ποιηταὶ	λέγουσιν·	οὐ γὰρ κληθεῖσαν αὐτὴν ἐς
[7]	προσώπῳ· Κανόνα γοῦν οἱ πολλοὶ	ὀνομάζουσιν	αὐτὸν εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς
[21]	ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον, οἷα πολλὰ	ποιοῦσιν;	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει καὶ ἡμεῖς τοιοῦτόν
[6]	αὐτὸν οἱ μαθηταὶ καὶ Κοπίδα	καλοῦσιν.	ἀλλὰ καὶ ὁ Ἐπικούρειος Ἕρμων
[24]	θύοντα ὕστερον. ταῦτα ἐγὼ τοῖς	παροῦσιν	ἀπολελόγημαι. ~Εἰ δὲ δείπνου ἕνεκα
[37]	Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος ἕνεκα ἡδονῆς	κατηγοροῦσιν	αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους
[13]	ἐπ´ ἀγκῶνος οἷον τὸν Ἡρακλέα	γράφουσιν.	Οὕτως, ἔφη, γιγνέσθω, ὁ Ἀρισταίνετος,
[39]	μοι ὁπόσοι μὴ κατὰ ταὐτὰ	φιλοσοφοῦσιν,	περὶ γάμων ἐρῶ τὰ εἰκότα.
[45]	ὑπὸ τοῦ Ἱστιαίου διδαχθείς, ὡς	ἔστιν	ἐπισφαλὲς διαλύειν τὰ τοιαῦτα. Λαπίθας
[10]	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου τούτοις	ξύνεστιν.	~Εἱστιώμεθα οὖν ἐν ἡσυχίᾳ τὸ
[26]	μειρακίῳ καὶ πρὸς χάριν αὐτῷ	σύνεστιν.	εἰ δὲ μὴ αἰσχρὸν ἦν
[15]	ψόφος ἐγένετο, μὴ προσποιουμένου τὴν	ἀπόρριψιν.	ἠμελήθη οὖν καὶ παρώφθη τοῦτο
[26]	παιδαγωγοῦ αὐτοῦ μάθοις ἂν ἀληθὲς	ὄν.	ἀλλ´ οὐ χρὴ ταράττειν ἐν
[16]	καιρὸν εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς εὐμεγέθης, πρὸς	ὃν	ἀποβλέψας ἡμερώτερος ἐγένετο καὶ ἔληξε
[15]	ἀποβεβληκέναι, τοῦ δὲ Κλεοδήμου, καθ´	ὃν	ὁ ψόφος ἐγένετο, μὴ προσποιουμένου
[12]	ἐκεῖνο τὸ κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν	Μενέλαον	αὐτόματον ἥκοντα" τοῖς μὲν οὖν
[8]	γυναῖκες ὅλον τὸν κλιντῆρα ἐκεῖνον	ἐπέλαβον,	οὐκ ὀλίγαι οὖσαι, καὶ ἐν
[34]	μὲν ἐποίουν αἰσχρά, οἱ δ´	ἔλεγον	αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ ἐς τὸν
[29]	εἰπὼν ὅτι ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´	ὀλίγον	δὲ καὶ ὁ Ζήνων ὑπεξανέστη
[1]	σχεδὸν ἤδη τῆς μάχης ἐπέστη	ὀλίγον	πρὸ τῶν τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω
[18]	λεπτόγραμμόν τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ	ὀλίγον,	ὥσπερ εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων τὰ
[23]	κερατίναν ἢ σωρείτην ἢ θερίζοντα	λόγον.	Ἀλλὰ σὺ μὲν ὄναιο αὐτῶν.
[38]	ἐν αὐτοῖς χρήσιμον ἐς τὸν	λόγον.	(ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ
[30]	καὶ διερρήγνυτο οὐκ ἔχων ἀρχὴν	εὔλογον—	τότε οὖν τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης
[1]	ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης	σχεδὸν	ἤδη τῆς μάχης ἐπέστη ὀλίγον
[33]	ἐν τῇ κύλικι, περὶ ἥμισυ	σχεδόν,	κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ καὶ
[8]	~Δέον δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων	σχεδὸν	παρόντων, ἐν δεξιᾷ μὲν εἰσιόντων
[8]	ἦν Ἴων ὁ θαυμαστὸς συμπαρών.	~Δέον	δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν
[3]	ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ γενόμενα,	δέον	λήθην ποιήσασθαι αὐτῶν καὶ νομίζειν
[4]	ποιεῖν ἐχρῆν, ὃς ἀκριβῶς πολὺ	πλέον	ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν οἶδα ἢ
[22]	ἀνιῶμαι οὖν ἐπὶ σοὶ τὸ	πλέον	οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ γὰρ
[35]	κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι, οὕς γε	ἐθαύμαζον	οἰόμενοί τινας εἶναι ἀπὸ τῶν
[28]	ἄνθρωπον καὶ σεμνὸν εἶναι δοκοῦντα.	ἐθαύμαζον	οὖν οἷος ὢν διαλάθοι αὐτοὺς
[12]	ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν	ἀγαθὸν	ἀτεχνῶς ὄντα καὶ κρακτικώτατον κυνῶν
[23]	ὡς ἂν μόνον τὸ καλὸν	ἀγαθὸν	ἡγούμενος εἶναι οἴσω ῥᾳδίως τὴν
[14]	ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας τὸν ἀγκῶνα	ὀρθόν,	ἔχων ἅμα τὸν σκύφον ἐν
[13]	θρόνον τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι παρ´	Ἱστιαῖόν	τε καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ,
[10]	ἠξίωσεν, ὅ τι περ τὸ	κεφάλαιον	ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως ἀπανθισάμενος, οὐχὶ
[43]	τὸ ἐπὶ τούτοις, καὶ συμπεσόντες	ἔπαιον	ἀλλήλους ταῖς ὄρνισιν αὐταῖς εἰς
[15]	τῷ Κλεοδήμῳ παῖδα οἰνοχόον ὄντα	ὡραῖον	ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ, οἶμαι,
[19]	τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι ἀπέρριψε	Μελιταῖον	κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος—
[30]	ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ τὸ	τελευταῖον	Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ
[34]	εἰ μή τις καὶ τὸν	βίον	ῥυθμίζοι πρὸς τὸ βέλτιον· ἐκείνους
[13]	γιγνέσθω, ὁ Ἀρισταίνετος, εἴ σοι	ἥδιον.	καὶ τὸ ἀπὸ τούτου περιιὼν
[19]	Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι ἀπέρριψε Μελιταῖον	κυνίδιον	προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ
[21]	Ἑτοιμοκλέους ἥκειν λέγων τοῦ Στωϊκοῦ	γραμματίδιον	ἔχων κελεῦσαί οἱ ἔφη τὸν
[20]	αὐτοῦ τὸ σκῦτος· καὶ τὸ	ξιφίδιον	ἀπορρῖψαι τάχιστα διὰ τῆς φωταγωγοῦ
[20]	ἐπικλεῖσαί τε τὴν θύραν καὶ	ξιφίδιον	σπασάμενον ἀναδόντα αὐτῷ τοὺς αὐλοὺς
[32]	οὐδὲ τοῦ ξένου μαθητοῦ λαβὼν	τοὐφόδιον	παρακαταθήκας ἔπειτα ὤμοσα κατὰ τῆς
[13]	Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε, φησί,	γυναικεῖον	λέγεις καὶ μαλθακὸν ἐπὶ θρόνου
[20]	Καὶ ὁ μὲν Διόνικος οὐ	μεῖον	εὐδοκιμήσας τοῦ γελωτοποιοῦ ἐπὶ τῇ
[9]	ἦ δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις,	Ἐπικούρειον	ἱερέα, καὶ ἅμα λέγων κατεκλίνετο
[9]	ἅτε γέροντα ἢ Ἕρμωνα τὸν	Ἐπικούρειον,	ἱερεὺς γὰρ ἦν τοῖν ἀνάκοιν
[10]	Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ Λυκῖνε,	μουσεῖόν	τι τὸ συμπόσιον διηγῇ σοφῶν
[41]	ἄμμες δὴ αὖθ´ ὑμῖν τοῦτον	θαλαμήϊον	ὕμνον ξυνὸν ἐπ´ ἀμφοτέροις πολλάκις
[38]	προὔκειτο δὲ οὐχ ἓν ἑκάστῳ	πινάκιον,	ἀλλ´ Ἀρισταινέτῳ μὲν καὶ Εὐκρίτῳ
[17]	τοῦ παιδὸς λαβὼν λεπτόγραμμόν τι	βιβλίον.	~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι,
[28]	μάλιστα ὅσοι ᾔδεσαν τὸν Ἑτοιμοκλέα,	πολιὸν	ἄνθρωπον καὶ σεμνὸν εἶναι δοκοῦντα.
[41]	~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν	ἐπιθαλάμιον	ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν
[21]	Λυκῖνε, τῆς νύμφης ἐγκώμιον ἢ	ἐπιθαλάμιον,	οἷα πολλὰ ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει
[7]	καὶ θεοπρεπὴς καὶ πολὺ τὸ	κόσμιον	ἐπιφαίνων τῷ προσώπῳ· Κανόνα γοῦν
[5]	ἄλλον ἐπιτηδειότερον, οἶμαι. τοῦτον οὖν	κόσμιόν	τε εἶναι δοκοῦντα καὶ πρὸς
[44]	ἐγένετο καὶ κατεπήδησαν ἐς τὸ	μεταίχμιον	αἱ πολλαί, καὶ μάλιστα ἡ
[21]	που, ὦ Λυκῖνε, τῆς νύμφης	ἐγκώμιον	ἢ ἐπιθαλάμιον, οἷα πολλὰ ποιοῦσιν;
[44]	διεῖλε δὲ τοῦ νυμφίου τὸ	κρανίον	ἐς δύο χρηστῷ μάλα καὶ
[44]	βακτηρίᾳ τοῦ Κλεοδήμου μὲν τὸ	κρανίον,	τοῦ Ἕρμωνος δὲ τὴν σιαγόνα
[46]	δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ	λυχνίον	σκότος μέγα ἐποίησε, καὶ τὸ
[26]	πολλῶν ὀλίγα παρεθέμην, ὅπως μάθῃς	οἷον	ἄνδρα παραλιπὼν Δίφιλον ἑστιᾷς καὶ
[13]	τρίβωνα ὑποβαλόμενος κείσομαι ἐπ´ ἀγκῶνος	οἷον	τὸν Ἡρακλέα γράφουσιν. Οὕτως, ἔφη,
[20]	τὸν αὐλητήν. καί τι καὶ	γελοῖον	διηγήσατο· ἔφη μὲν γὰρ εἰσελθεῖν
[46]	σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο τι	γελοῖον	ἐφωράθη πεποιηκώς· σκύφος γὰρ ἐξέπεσεν
[18]	εἰσελθόντα εἰπεῖν τι ἢ πρᾶξαι	γελοῖον,	ὡς ἔτι μᾶλλον οἱ συμπόται
[17]	ὡς ἐξ ἁπάντων μίαν ᾠδὴν	παγγέλοιον	ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ
[19]	δὲ καὶ εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα	ὅμοιόν	τι ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν
[18]	εἶναι μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε τὸν	γελωτοποιὸν	εἰσελθόντα εἰπεῖν τι ἢ πρᾶξαι
[16]	ὦ καθάρματα, εἰ τῇ νύμφῃ	προὔπιον	ἐπὶ τοῦ ἡμετέρου θεοῦ τοῦ
[36]	ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες,	αὔριον	δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα καὶ
[20]	γειτνιῶντας, ὑφ´ ὧν ἀνασπασάντων τὸ	θύριον	σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε δὲ καὶ
[22]	ὁ παρεληλυθώς μοι βίος ἅπας	μαρτύριον	ἂν γένοιτο, ὅς γε ὁσημέραι
[15]	μάλα σαφῶς. ἠπόρουν δὲ οἱ	πλησίον	οὗτινος εἴη τὰ νομίσματα, τοῦ
[20]	τοῦ γελωτοποιοῦ ἐπὶ τῇ διηγήσει	πλησίον	τοῦ Ἱστιαίου παραβύσας ἑαυτὸν ἐδείπνει
[29]	ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ μὲν	συμπόσιον	ἅπαν εἰς τοὺς ἀμφὶ τὸν
[19]	αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι καὶ κατέχοντι τὸ	συμπόσιον	ἀπορρίψας τὸν τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ
[10]	ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν τι τὸ	συμπόσιον	διηγῇ σοφῶν ἀνδρῶν τῶν πλείστων,
[0]		~ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ	Η ΛΑΠΙΘΑΙ. ~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ
[9]	Ἐπικουρείου, ἄπειμι ὅλον σοι τὸ	συμπόσιον	καταλιπών. καὶ ἅμα τὸν παῖδα
[17]	καὶ βοῆς μεστὸν ἦν τὸ	συμπόσιον·	ὁ μὲν γὰρ Διονυσόδωρος ὁ
[47]	πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις διελύθη τὸ	συμπόσιον	τελευτῆσαν ἐκ τῶν δακρύων αὖθις
[11]	ὄψων καὶ ἀναπέπλησται ζωμοῦ τὸ	ἱμάτιον	καὶ ὅσα τῷ παιδὶ κατόπιν
[15]	ὧδέ πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης αἰσχύνης	αἴτιον	ἂν〉 τῷ Κλεοδήμῳ γενόμενον, εἰ
[34]	τὸν βίον ῥυθμίζοι πρὸς τὸ	βέλτιον·	ἐκείνους γοῦν περιττοὺς ὄντας ἐν
[23]	οὔπω γὰρ δύνασαι διακρίνειν τὸ	βέλτιον	οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις.
[26]	παραλιπὼν Δίφιλον ἑστιᾷς καὶ τὸν	υἱὸν	αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως· ἡδὺς γάρ
[5]	ὄντα πλουτοῦντι τῷ Εὐκρίτῳ, προείλετο	νυμφίον	ἐξ ἁπάντων. (ΦΙΛΩΝ) Οὐ μικρὰν
[7]	ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ τὸν	νυμφίον	τὸν Χαιρέαν Ἴων ὁ Πλατωνικὸς
[13]	Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον λέγεις καὶ	μαλθακὸν	ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι ἢ σκίμποδος,
[9]	τουτουί, ἀνδρός, ἵνα μηδὲν ἄλλο	κακὸν	εἴπω, Ἐπικουρείου, ἄπειμι ὅλον σοι
[32]	ἂν ἔξαρνος γένοιο μὴ οὐχὶ	φάρμακον	ἀποδόσθαι Κρίτωνι ἐπὶ τὸν πατέρα.
[48]	τοῦ συμποσίου, ἢ ἄμεινον τὸ	τραγικὸν	ἐκεῖνο ἐπειπεῖν, πολλαὶ μορφαὶ τῶν
[2]	ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν	Διόνικον	γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν ὡς αὐτὸς
[6]	Κλεόδημος, οἶσθα τὸν στωμύλον, τὸν	ἐλεγκτικόν·	Ξίφος αὐτὸν οἱ μαθηταὶ καὶ
[9]	πότερον χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν	Στωϊκὸν	ἅτε γέροντα ἢ Ἕρμωνα τὸν
[35]	ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων μόνον καὶ	κατεγίνωσκον	αὐτῶν, οἶμαι, οὕς γε ἐθαύμαζον
[17]	προμαντευόμενος τὰ μέλλοντα, σὺν δ´	ἔβαλον	ῥινούς· καὶ ἔνθα δ´ ἄρ´
[23]	δὲ ὡς ἂν μόνον τὸ	καλὸν	ἀγαθὸν ἡγούμενος εἶναι οἴσω ῥᾳδίως
[40]	ᾄδων· ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν τὸν	ζῆλον	ἐπὶ τούτου καὶ παρὰ τίνι;
[35]	Πηλέως τὸν γάμον ῥῖψαι τὸ	μῆλον	εἰς τὸ σύνδειπνον, ἀφ´ οὗ
[35]	ἐς τὸ μέσον ὥσπερ τι	μῆλον	οὐ μείω τῆς Ἰλιάδος κακὰ
[29]	τοὺς ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα καὶ	Δίφιλον	ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας καὶ
[45]	τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τοῦ Κλεοδήμου	Δίφιλον	εἶναι οἰηθέντος. ἔκειτο οὖν ἄθλιος
[44]	ἀπέτραγεν, ὁ δὲ Ἕρμων τὸν	Δίφιλον	ἐπὶ ξυμμαχίαν ἥκοντα τοῦ Ζηνοθέμιδος
[26]	ὅπως μάθῃς οἷον ἄνδρα παραλιπὼν	Δίφιλον	ἑστιᾷς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῷ
[43]	ὁ δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ	Δίφιλον,	καὶ συνίσταντο οἱ μὲν ὡς
[5]	γάμων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐκ εἶχεν	ἄλλον	ἐπιτηδειότερον, οἶμαι. τοῦτον οὖν κόσμιόν
[16]	καρτερός· καὶ ἅμα παρεγύμνου ἑαυτὸν	μᾶλλον	ἄχρι πρὸς τὸ αἴσχιστον. αὖθις
[18]	ἢ πρᾶξαι γελοῖον, ὡς ἔτι	μᾶλλον	οἱ συμπόται διαχυθεῖεν. καὶ παρῆλθεν
[9]	ἄλλο κακὸν εἴπω, Ἐπικουρείου, ἄπειμι	ὅλον	σοι τὸ συμπόσιον καταλιπών. καὶ
[8]	δεξιᾷ μὲν εἰσιόντων αἱ γυναῖκες	ὅλον	τὸν κλιντῆρα ἐκεῖνον ἐπέλαβον, οὐκ
[6]	τοῦ περιπάτου Κλεόδημος, οἶσθα τὸν	στωμύλον,	τὸν ἐλεγκτικόν· Ξίφος αὐτὸν οἱ
[15]	φιάλην, ὁ δὲ τόν τε	δάκτυλον	ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ δραχμὰς δύο,
[15]	παῖς δὲ πρὸς μὲν τὸν	δάκτυλον	θλιβόμενον αὖθις ἐμειδίασεν, οὐ μὴν
[35]	αὐτὴν ἐς τοῦ Πηλέως τὸν	γάμον	ῥῖψαι τὸ μῆλον εἰς τὸ
[35]	τὸ σύνδειπνον, ἀφ´ οὗ τοσοῦτον	πόλεμον	ἐπ´ Ἰλίῳ γεγενῆσθαι. καὶ ὁ
[43]	ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν, ὁ μὲν τὸν	Κλεόδημον	ὁ Ἕρμων, ὁ δὲ Ζηνόθεμις
[36]	οἱ ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν καὶ	Κλεόδημον	φιλονικοῦντες, ἐπεὶ μέσος αὐτῶν ὁ
[38]	ἐστί τι καὶ ἐν αὐτοῖς	χρήσιμον	ἐς τὸν λόγον. (ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι
[30]	ἀρχὴν εὔλογον— τότε οὖν τὸ	ἐνδόσιμον	παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα, ἔφη,
[44]	Κλεόδημος ὀρθῷ τῷ δακτύλῳ τὸν	ὀφθαλμὸν	τοῦ Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε καὶ τὴν
[17]	ἀνεγίνωσκε παρὰ τοῦ παιδὸς λαβὼν	λεπτόγραμμόν	τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον,
[15]	καὶ καρτερῶν, ὀρεωκόμον τινὰ ἢ	ἱπποκόμον.	καὶ τοῦτο μὲν ὧδέ πως
[15]	τῶν ἐξώρων ἤδη καὶ καρτερῶν,	ὀρεωκόμον	τινὰ ἢ ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο
[36]	Νῦν μέν, ἔφη ὁ Κλεόδημος,	ἱκανόν,	εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον
[18]	ἀτερπῆ τὸν καιρὸν εἶναι μηδὲ	κενὸν	ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν
[20]	τε τὴν θύραν καὶ ξιφίδιον	σπασάμενον	ἀναδόντα αὐτῷ τοὺς αὐλοὺς κελεύειν
[5]	εἶναι δοκοῦντα καὶ πρὸς φιλοσοφίαν	ὡρμημένον,	ἔτι δὲ μόνον ὄντα πλουτοῦντι
[44]	σκύφον ἀράμενος ἀπὸ τῆς τραπέζης	κείμενον	πρὸ τοῦ Ἀρισταινέτου ῥίπτει ἐπὶ
[15]	δὲ πρὸς μὲν τὸν δάκτυλον	θλιβόμενον	αὖθις ἐμειδίασεν, οὐ μὴν συνεῖδεν,
[34]	ἄρα τὸ ὑπὸ τῶν πολλῶν	λεγόμενον	ἀληθὲς ᾖ καὶ τὸ πεπαιδεῦσθαι
[38]	ἅμα εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν τὸ ἐντελὲς	ὀνομαζόμενον	δεῖπνον, μία ὄρνις ἑκάστῳ καὶ
[46]	αὐτοῦ. εἶτ´ ἀπολογούμενος Ἴωνα ἔφη	ἀνελόμενον	ἐν τῇ ταραχῇ δοῦναι αὐτῷ,
[15]	αἰσχύνης αἴτιον ἂν〉 τῷ Κλεοδήμῳ	γενόμενον,	εἰ ἔφθη διαφοιτῆσαν εἰς ἅπαντας,
[20]	εἰσελθεῖν παρ´ αὐτὸν οὐκ εἰδὼς	ἐχόμενον	ἤδη τῷ πάθει, τὸν δὲ
[45]	ἄν, τραπέζας ἀνατρεπομένας καὶ αἷμα	ἐκκεχυμένον	καὶ σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ
[2]	τῶν τοιούτων ἀλλ´ ἐν σπουδῇ	ἀκροώμενον.	ὥστε οὐκ ἂν φθάνοις ἑστιῶν
[35]	τῶν σχημάτων, οἱ σοφοὶ δὲ	ἠσέλγαινον	καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο καὶ
[31]	ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν ἂν πάθοι	δεινόν·	~ἀδιάφορα γὰρ ὁ Χρύσιππος τὰ
[18]	τὰ ὄψα μηχανώμενος Ἀρισταίνετος μηδ´	ἐκεῖνον	ἀτερπῆ τὸν καιρὸν εἶναι μηδὲ
[8]	αἱ γυναῖκες ὅλον τὸν κλιντῆρα	ἐκεῖνον	ἐπέλαβον, οὐκ ὀλίγαι οὖσαι, καὶ
[14]	τῶν κεραμεῶν ἴσον δυναμένων. ἀλλ´	ἐκεῖνον	μὲν ἤδη διενοχλοῦντα ἔπαυσεν ἐς
[9]	εἶτα ὁ Ἴων καὶ ὑπ´	ἐκεῖνον	ὁ νυμφίος, εἶτ´ ἐγὼ καὶ
[43]	ὡς τοῦτον, οἱ δ´ ὡς	ἐκεῖνον	πλὴν μόνου τοῦ Ἴωνος· ἐκεῖνος
[4]	ἐγὼ ἐπιλέλησμαι Λυκίνου, αὐτὸς σὺ	ἄμεινον	ποιήσεις αὐτὸ καὶ φθάσεις εἰπὼν
[48]	Φίλων, ἐγένετο τοῦ συμποσίου, ἢ	ἄμεινον	τὸ τραγικὸν ἐκεῖνο ἐπειπεῖν, πολλαὶ
[34]	αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ ἐς τὸν	οἶνον	ἔτι ἀναφέρειν εἶχον τὰ γινόμενα
[12]	Κυνικὸς Ἀλκιδάμας ἄκλητος, ἐκεῖνο τὸ	κοινὸν	ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα"
[38]	καὶ Εὐκρίτῳ ἐπὶ μιᾶς τραπέζης	κοινόν,	καὶ τὰ παρ´ αὑτῷ ἑκάτερον
[38]	καὶ Ἕρμωνι τῷ Ἐπικουρείῳ ὁμοίως	κοινὸν	καὶ τούτοις· εἶτα ἑξῆς Κλεοδήμῳ
[3]	Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς τὸν	Χαρῖνον	ταῦτα ἐξαγορεύσας καὶ πολλὴν τὴν
[28]	τὸν Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν ἄνθρωπον καὶ	σεμνὸν	εἶναι δοκοῦντα. ἐθαύμαζον οὖν οἷος
[41]	δὴ αὖθ´ ὑμῖν τοῦτον θαλαμήϊον	ὕμνον	ξυνὸν ἐπ´ ἀμφοτέροις πολλάκις ᾀσόμεθα.
[35]	οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων	μόνον	καὶ κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι, οὕς
[30]	Κλεάνθης, ῥημάτια δύστηνα καὶ ἐρωτήσεις	μόνον	καὶ σχήματα φιλοσόφων, τὰ δ´
[5]	πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι δὲ	μόνον	ὄντα πλουτοῦντι τῷ Εὐκρίτῳ, προείλετο
[23]	αὐτῶν. ἐγὼ δὲ ὡς ἂν	μόνον	τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἡγούμενος εἶναι
[47]	ὡς οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν	πόνον.	καὶ ὁ νυμφίος δὲ ἀκεσαμένου
[13]	δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε	θρόνον	τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν
[22]	ἀγανακτῆσαί μοι δοκῶ, ὃς τοσοῦτον	χρόνον	ὑπ´ ἐμοῦ λιπαρῶς τεθεραπευμένος οὐκ
[22]	Παμμένει δειπνῆσαι πολυτελές, ὥς φασι,	δεῖπνον	δυνάμενος οὐκ ἐπένευσα ἱκετεύοντι, σοὶ
[36]	εἴ τις μὴ καλέσειεν ἐπὶ	δεῖπνον·	εἰ δὲ καὶ κληθείητε, τοσαῦτα
[2]	γέροντες ἐπαρῴνησάν τι παρὰ τὸ	δεῖπνον	εἴτε νέοι, εἰπεῖν τε ὅσα
[6]	καὶ συνήθεις ὄντες παρεκέκληντο ἐπὶ	δεῖπνον	καὶ ξὺν αὐτοῖς ὁ γραμματικὸς
[1]	χθὲς ἐν Ἀρισταινέτου παρὰ τὸ	δεῖπνον	καί τινας λόγους φιλοσόφους εἰρῆσθαι
[38]	εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν τὸ ἐντελὲς ὀνομαζόμενον	δεῖπνον,	μία ὄρνις ἑκάστῳ καὶ κρέας
[31]	τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς τὸ	δεῖπνον,	ὥστε οὐκ ἄκαιρον ᾤετο μεμνῆσθαι
[35]	ῥῖψαι τὸ μῆλον εἰς τὸ	σύνδειπνον,	ἀφ´ οὗ τοσοῦτον πόλεμον ἐπ´
[41]	αὖθ´ ὑμῖν τοῦτον θαλαμήϊον ὕμνον	ξυνὸν	ἐπ´ ἀμφοτέροις πολλάκις ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος
[21]	τοῦ Ἀρισταινέτου προσελθὼν πρὸς τὸν	λύχνον	ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ) Ἦ που, ὦ
[46]	σκότῳ. καὶ ἐπεὶ παρῆν τις	λύχνον	ποτὲ κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν
[11]	οὐ μεμνημένος τῶν μεθ´ αὑτόν;	δεῖξον	οὖν καὶ Λυκίνῳ ταῦτα, ὡς
[4]	ἀπαλλάττεσθαι νῦν, οὐκ ἐάσεις με	ἀνήκοον	ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις καὶ παρακολουθήσεις
[21]	ἐν τῷ κοινῷ ἀναγνόντα εἰς	ἐπήκοον	ἅπασιν ὀπίσω αὖθις ἀπαλλάττεσθαι. ἐφέντος
[15]	τὸν παρεστῶτα τῷ Κλεοδήμῳ παῖδα	οἰνοχόον	ὄντα ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ
[33]	ἔτυχε γὰρ πίνων, ὁπόσον ἔτι	λοιπὸν	ἐν τῇ κύλικι, περὶ ἥμισυ
[36]	ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα καὶ χρὴ	τρόπον·	ἀπόκριναί μοι οὖν, ὦ Ζηνόθεμι,
[37]	ὁ Ἀρισταίνετος ἐπὶ τὸν αὑτοῦ	τόπον	εἰρήνην γεγενῆσθαι ἐλπίσας, ~καὶ ἅμα
[28]	ὅσοι ᾔδεσαν τὸν Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν	ἄνθρωπον	καὶ σεμνὸν εἶναι δοκοῦντα. ἐθαύμαζον
[14]	ἤδη διενοχλοῦντα ἔπαυσεν ἐς τὸ	παρὸν	Ἀρισταίνετος τῷ παιδὶ νεύσας εὐμεγέθη
[22]	τὰ καθήκοντα εἰδόσιν, ἐπεὶ καὶ	τήμερον	παρὰ τῷ μαθητῇ Παμμένει δειπνῆσαι
[24]	θορύβῳ καὶ πράγμασι, δίς σε	τήμερον	προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν ἐπὶ τῇ
[12]	χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες· ἐς μέντοι τὸ	φανερὸν	οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ
[43]	καὶ ταύτας ἀναιρεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ	ἑκάτερον.	ἐν τούτῳ τοίνυν ὁ Ζηνόθεμις—
[38]	κοινόν, καὶ τὰ παρ´ αὑτῷ	ἑκάτερον	ἐχρῆν λαβεῖν· Ζηνοθέμιδι δὲ τῷ
[9]	ἀτὰρ εἰ καὶ μηδέν τι	ἕτερον	ἱερεῖ γε ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς
[5]	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐκ εἶχεν ἄλλον	ἐπιτηδειότερον,	οἶμαι. τοῦτον οὖν κόσμιόν τε
[9]	Εὔκριτος, εἶτα Ἀρισταίνετος. εἶτα ἐνεδοιάζετο	πότερον	χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν
[11]	δείξοντός μοι τοῦ Ἴωνος, πολὺ	πρότερον	αὐτὰ ἐκ περιωπῆς ἑωρακώς. ~Ἅμα
[9]	Ἀρισταίνετος. εἶτα ἐνεδοιάζετο πότερον χρὴ	πρότερον	Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν ἅτε γέροντα
[14]	νεύσας εὐμεγέθη σκύφον ἀναδοῦναι αὐτῷ	ζωρότερον	ἐγχέαντα· καὶ ἐδόκει ἄριστα ἐπινενοηκέναι
[37]	ὁ Ἴων προκύψας εἰς τὸ	ἐμφανέστερον,	Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γάρ, εἰ
[15]	μετέστησε γὰρ τὸν παῖδα μικρὸν	ὕστερον	ἀφανῶς ὑπεξαγαγὼν καὶ τῷ Κλεοδήμῳ
[24]	ἐκείνην ἔχῃς καταφεύγειν τὴν ἀπολογίαν	ὕστερον,	ἐπιλαθέσθαι λέγων ἐν τοσούτῳ θορύβῳ
[24]	καὶ ἐν τῷ ἀνακείῳ θύοντα	ὕστερον.	ταῦτα ἐγὼ τοῖς παροῦσιν ἀπολελόγημαι.
[9]	γάρ με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε,	δεύτερον	ἄξεις Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός, ἵνα
[46]	πρᾶγμα, ὡς τὸ εἰκός, μακρῷ	χαλεπώτερον	ἐγεγένητο· καὶ γὰρ οὐ ῥᾳδίως
[15]	μάλιστα εἴ τι πρὸς τὸ	γλαφυρώτερον	ἐπράχθη— μάλα ἤδη παρεφύλαττον ὅ
[45]	οὖν ἄθλιος κατὰ τὸν αὑτοῦ	Ὅμηρον	αἷμ´ ἐμέων" πλὴν ταραχῆς γε
[20]	διὰ τῆς φωταγωγοῦ ἐς τὸ	ὕπαιθρον	τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ ἀπὸ
[32]	τοὺς μαθητάς, ἢν μὴ κατὰ	καιρὸν	ἀποδῶσι τοὺς μισθούς. Ἀλλ´ ἐκεῖνο,
[18]	Ἀρισταίνετος μηδ´ ἐκεῖνον ἀτερπῆ τὸν	καιρὸν	εἶναι μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε τὸν
[16]	τῇ βακτηρίᾳ, εἰ μὴ κατὰ	καιρὸν	εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς εὐμεγέθης, πρὸς ὃν
[12]	καὶ ἄλλοι〉 ἄλλα πρὸς τὸν	καιρὸν	εὔστοχα καὶ χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες· ἐς
[31]	ἐς τὸ δεῖπνον, ὥστε οὐκ	ἄκαιρον	ᾤετο μεμνῆσθαι τοῦ Καλυδωνίου. ἀλλὰ
[34]	ἐγὼ πρὸς ἐμαυτὸν ἐνενόουν τὸ	πρόχειρον	ἐκεῖνο, ὡς οὐδὲν ὄφελος ἦν
[42]	ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ τὸν Πατρόκλου	νεκρὸν	ἀνθέλκοντες, καὶ τέλος ἐνικήθη καὶ
[39]	ἄρχομαι, ἔφη, εἰ δοκεῖ. καὶ	μικρὸν	ἐπισχών, Ἐχρῆν μὲν ἴσως, ἔφη,
[14]	δὲ ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε	μικρὸν	καὶ ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν
[15]	τι καὶ μειδιάσειε. καὶ μετὰ	μικρὸν	ὁ μὲν προσῆλθεν ὡς ἀποληψόμενος
[15]	Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ τὸν παῖδα	μικρὸν	ὕστερον ἀφανῶς ὑπεξαγαγὼν καὶ τῷ
[36]	κοσμιώτατος Δίφιλος, καθ´ ὅ τι	ἀδιάφορον	εἶναι λέγοντες τῶν χρημάτων τὴν
[37]	Κλεόδημε, καθ´ ὅ τι οὐκ	ἀδιάφορον	ἡγῇ τὸν πλοῦτον. Οὐ μὲν
[47]	μέντοι, ὦ Ζηνόθεμι, ὡς οὐκ	ἀδιάφορον	ἡγῇ τὸν πόνον. καὶ ὁ
[16]	ὃς ἀγανακτήσας ἐπανίστατο δριμὺ καὶ	παράφορον	βλέπων καὶ δῆλος ἦν οὐκέτι
[14]	ἐς τὸν χρυσὸν καὶ τὸν	ἄργυρον	ἀποσκώπτων· ἠρώτα γοῦν τὸν Ἀρισταίνετον,
[8]	γυναικῶν περιεχομένη· ἐς δὲ τὸ	ἀντίθυρον	ἡ ἄλλη πληθύς, ὡς ἕκαστος
[26]	αὐτῷ σύνεστιν. εἰ δὲ μὴ	αἰσχρὸν	ἦν ἐμὲ λέγειν τὰ τοιαῦτα,
[13]	καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν τε καὶ	Διονυσόδωρον.	ὁ δέ, Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον
[33]	ὑπερβὰς τὸν Ζηνόθεμιν ἐς τὸ	μέσον	αὐτοῖν κατεκλίθη, ὡς διασταῖεν ὑπὸ
[43]	μόνου τοῦ Ἴωνος· ἐκεῖνος δὲ	μέσον	ἑαυτὸν ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´ ἐμάχοντο
[21]	παρελθὼν γάρ τις εἰς τὸ	μέσον	οἰκέτης παρ´ Ἑτοιμοκλέους ἥκειν λέγων
[37]	παρούσης ἑορτῆς καταθήσω ἐς τὸ	μέσον·	ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ
[35]	τὴν ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς τὸ	μέσον	ὥσπερ τι μῆλον οὐ μείω
[45]	καὶ πολλοὶ ἄν, εὖ ἴσθι,	ἔπεσον	εἰ μὴ κατέαξε τὴν βακτηρίαν.
[25]	δοκῶ, τὸ κατὰ τὸν Οἰνέα	ἐννόησον·	ὄψει γὰρ καὶ τὴν Ἄρτεμιν
[14]	καὶ τηλικαῦται κύλικες τῶν κεραμεῶν	ἴσον	δυναμένων. ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν ἤδη
[33]	~Καὶ ἅμα, ἔτυχε γὰρ πίνων,	ὁπόσον	ἔτι λοιπὸν ἐν τῇ κύλικι,
[14]	μεταξὺ διεξιὼν καὶ ἐς τὸν	χρυσὸν	καὶ τὸν ἄργυρον ἀποσκώπτων· ἠρώτα
[14]	ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας	τὸν	ἀγκῶνα ὀρθόν, ἔχων ἅμα τὸν
[33]	Ἕρμων ἀπεξύετο ἐκ τῆς κεφαλῆς	τὸν	ἄκρατον προνενευκὼς καὶ τοὺς παρόντας
[12]	οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ	τὸν	Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς ὄντα
[19]	σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς	τὸν	Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι ἀπέρριψε Μελιταῖον
[47]	ἔμεινεν· οὐ γὰρ ἠδυνήθησαν ἐκβαλεῖν	τὸν	ἄνδρα, ἐπεὶ ἅπαξ καταβαλὼν ἑαυτὸν
[14]	καὶ ἐς τὸν χρυσὸν καὶ	τὸν	ἄργυρον ἀποσκώπτων· ἠρώτα γοῦν τὸν
[10]	ἀνδρῶν τῶν πλείστων, καὶ ἔγωγε	τὸν	Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι τὴν εὐκταιοτάτην
[42]	ἔδει, καὶ ἀνείλοντο οἱ ἀμφὶ	τὸν	Ἀρισταίνετον καὶ Εὔκριτον τὰ πρὸ
[37]	παρόντες, καὶ μάλιστα οἱ ἀμφὶ	τὸν	Ἀρισταίνετόν τε καὶ Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι
[14]	τὸν ἄργυρον ἀποσκώπτων· ἠρώτα γοῦν	τὸν	Ἀρισταίνετον, τί βούλονται αὐτῷ αἱ
[20]	ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα	τὸν	αὐλητήν. καί τι καὶ γελοῖον
[45]	οἰηθέντος. ἔκειτο οὖν ἄθλιος κατὰ	τὸν	αὑτοῦ Ὅμηρον αἷμ´ ἐμέων" πλὴν
[37]	μετῆλθέν τε ὁ Ἀρισταίνετος ἐπὶ	τὸν	αὑτοῦ τόπον εἰρήνην γεγενῆσθαι ἐλπίσας,
[34]	μαθήματα, εἰ μή τις καὶ	τὸν	βίον ῥυθμίζοι πρὸς τὸ βέλτιον·
[35]	κληθεῖσαν αὐτὴν ἐς τοῦ Πηλέως	τὸν	γάμον ῥῖψαι τὸ μῆλον εἰς
[18]	καιρὸν εἶναι μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε	τὸν	γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν τι ἢ
[33]	κατὰ κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν ἂν	τὸν	γέροντα, εἰ μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε
[11]	ἐς τὸν Ἴωνα, Ὁρᾷς, ἔφη,	τὸν	γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον γάρ—
[15]	ὁ παῖς δὲ πρὸς μὲν	τὸν	δάκτυλον θλιβόμενον αὖθις ἐμειδίασεν, οὐ
[20]	εἰδὼς ἐχόμενον ἤδη τῷ πάθει,	τὸν	δὲ ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε
[21]	γραμματίδιον ἔχων κελεῦσαί οἱ ἔφη	τὸν	δεσπότην ἐν τῷ κοινῷ ἀναγνόντα
[2]	σὲ ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε. καὶ	τὸν	Διόνικον γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν ὡς
[44]	προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ δὲ Ἕρμων	τὸν	Δίφιλον ἐπὶ ξυμμαχίαν ἥκοντα τοῦ
[6]	περιπάτου Κλεόδημος, οἶσθα τὸν στωμύλον,	τὸν	ἐλεγκτικόν· Ξίφος αὐτὸν οἱ μαθηταὶ
[9]	Στωϊκὸν ἅτε γέροντα ἢ Ἕρμωνα	τὸν	Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ ἦν τοῖν
[43]	μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ ἀμφὶ	τὸν	Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο,
[47]	ἀπόλλυσθαι ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ	τὸν	Ἕρμωνα καίπερ ἐν κακοῖς ὄντα—
[44]	πρὸ τοῦ Ἀρισταινέτου ῥίπτει ἐπὶ	τὸν	Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν ἅμαρτε, παραὶ
[28]	ἑκάστῳ καὶ μάλιστα ὅσοι ᾔδεσαν	τὸν	Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν ἄνθρωπον καὶ σεμνὸν
[5]	μικρὰν λέγεις αἰτίαν τὸ πλουτεῖν	τὸν	Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν, ὦ Λυκῖνε,
[40]	ἡμῖν ᾄδων· ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν	τὸν	ζῆλον ἐπὶ τούτου καὶ παρὰ
[33]	ἐπέσχε τὴν χεῖρα καὶ ὑπερβὰς	τὸν	Ζηνόθεμιν ἐς τὸ μέσον αὐτοῖν
[36]	~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο οἱ ἀμφὶ	τὸν	Ζηνόθεμιν καὶ Κλεόδημον φιλονικοῦντες, ἐπεὶ
[33]	εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε	τὸν	Ζηνόθεμιν καὶ τῇ ἀριστερᾷ τοῦ
[29]	συμπόσιον ἅπαν εἰς τοὺς ἀμφὶ	τὸν	Ζήνωνα καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας
[13]	ὑποβαλόμενος κείσομαι ἐπ´ ἀγκῶνος οἷον	τὸν	Ἡρακλέα γράφουσιν. Οὕτως, ἔφη, γιγνέσθω,
[11]	δὲ ὁ Κλεόδημος ἐπικύψας ἐς	τὸν	Ἴωνα, Ὁρᾷς, ἔφη, τὸν γέροντα—
[18]	μηχανώμενος Ἀρισταίνετος μηδ´ ἐκεῖνον ἀτερπῆ	τὸν	καιρὸν εἶναι μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε
[12]	θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉 ἄλλα πρὸς	τὸν	καιρὸν εὔστοχα καὶ χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες·
[32]	φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους τοῦ γόητος, μετρεῖτε	τὸν	Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς ἄνδρας;
[43]	ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν, ὁ μὲν	τὸν	Κλεόδημον ὁ Ἕρμων, ὁ δὲ
[8]	μὲν εἰσιόντων αἱ γυναῖκες ὅλον	τὸν	κλιντῆρα ἐκεῖνον ἐπέλαβον, οὐκ ὀλίγαι
[38]	καὶ ἐν αὐτοῖς χρήσιμον ἐς	τὸν	λόγον. (ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[21]	οὖν τοῦ Ἀρισταινέτου προσελθὼν πρὸς	τὸν	λύχνον ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ) Ἦ που,
[12]	ἄκλητος, ἐκεῖνο τὸ κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος,	τὸν	Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα" τοῖς μὲν
[43]	μοι, ὦ Φίλων, πάνυ πρόσεχε	τὸν	νοῦν, ὁμοῦ γάρ ἐσμεν ἤδη
[7]	ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ	τὸν	νυμφίον τὸν Χαιρέαν Ἴων ὁ
[29]	τὸ γεγονὸς ὑπομειδιῶν ἅμα, καὶ	τὸν	οἰκέτην ἀπέπεμψεν εἰπὼν ὅτι ἐπιμελήσεται
[25]	ὀργίζεσθαί σοι δοκῶ, τὸ κατὰ	τὸν	Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει γὰρ καὶ
[34]	ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ ἐς	τὸν	οἶνον ἔτι ἀναφέρειν εἶχον τὰ
[44]	μὲν Κλεόδημος ὀρθῷ τῷ δακτύλῳ	τὸν	ὀφθαλμὸν τοῦ Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε καὶ
[9]	τὸ συμπόσιον καταλιπών. καὶ ἅμα	τὸν	παῖδα ἐκάλει καὶ ἐξιόντι ἐῴκει.
[15]	ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ	τὸν	παῖδα μικρὸν ὕστερον ἀφανῶς ὑπεξαγαγὼν
[15]	εἰσεκεκόμιστο. ἐν τοσούτῳ δ´ ἐγὼ	τὸν	παρεστῶτα τῷ Κλεοδήμῳ παῖδα οἰνοχόον
[32]	οὐχὶ φάρμακον ἀποδόσθαι Κρίτωνι ἐπὶ	τὸν	πατέρα. ~Καὶ ἅμα, ἔτυχε γὰρ
[42]	ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ	τὸν	Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες, καὶ τέλος
[37]	ὅ τι οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ	τὸν	πλοῦτον. Οὐ μὲν οὖν, ἀλλὰ
[47]	Ζηνόθεμι, ὡς οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ	τὸν	πόνον. καὶ ὁ νυμφίος δὲ
[45]	τὸ καθ´ αὑτὸν ἐτρέψατο, παίων	τὸν	προστυχόντα· καὶ πολλοὶ ἄν, εὖ
[14]	τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν, ἔχων ἅμα	τὸν	σκύφον ἐν τῇ δεξιᾷ, οἷος
[16]	ἢν μὴ λάβῃ παρ´ ἐμοῦ	τὸν	σκύφον, οὔποτε τοιοῦτος ἂν υἱὸς
[9]	ἐνεδοιάζετο πότερον χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν	τὸν	Στωϊκὸν ἅτε γέροντα ἢ Ἕρμωνα
[6]	ἀπὸ τοῦ περιπάτου Κλεόδημος, οἶσθα	τὸν	στωμύλον, τὸν ἐλεγκτικόν· Ξίφος αὐτὸν
[15]	Κλεοδήμου τὴν φιάλην, ὁ δὲ	τόν	τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ
[45]	τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ παρὰ	τὸν	τοῖχον ὀρθὸς ἐφεστὼς ἑώρων ἕκαστα
[19]	καὶ κατέχοντι τὸ συμπόσιον ἀπορρίψας	τὸν	τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν, εἰς
[13]	εἰ δὲ καὶ κάμοιμι, χαμαὶ	τὸν	τρίβωνα ὑποβαλόμενος κείσομαι ἐπ´ ἀγκῶνος
[26]	ἄνδρα παραλιπὼν Δίφιλον ἑστιᾷς καὶ	τὸν	υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως· ἡδὺς
[7]	Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ τὸν νυμφίον	τὸν	Χαιρέαν Ἴων ὁ Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο
[3]	ὁ Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς	τὸν	Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας καὶ πολλὴν
[14]	κακίας μεταξὺ διεξιὼν καὶ ἐς	τὸν	χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον ἀποσκώπτων·
[12]	τὸ κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν Μενέλαον	αὐτόματον	ἥκοντα" τοῖς μὲν οὖν πολλοῖς
[33]	ἀπεξύετο ἐκ τῆς κεφαλῆς τὸν	ἄκρατον	προνενευκὼς καὶ τοὺς παρόντας ἐμαρτύρετο,
[12]	βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς ὄντα καὶ	κρακτικώτατον	κυνῶν ἁπάντων, παρ´ ὃ καὶ
[10]	τῶν πλείστων, καὶ ἔγωγε τὸν	Ἀρισταίνετον	ἐπαινῶ, ὅτι τὴν εὐκταιοτάτην ἑορτὴν
[42]	καὶ ἀνείλοντο οἱ ἀμφὶ τὸν	Ἀρισταίνετον	καὶ Εὔκριτον τὰ πρὸ αὑτοῦ
[37]	καὶ μάλιστα οἱ ἀμφὶ τὸν	Ἀρισταίνετόν	τε καὶ Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι τῆς
[14]	ἄργυρον ἀποσκώπτων· ἠρώτα γοῦν τὸν	Ἀρισταίνετον,	τί βούλονται αὐτῷ αἱ τοσαῦται
[37]	ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν τε καὶ	Εὔκριτον,	ἀπαλλάξασθαι τῆς ἀηδίας οὕτω γοῦν
[5]	λέγεις αἰτίαν τὸ πλουτεῖν τὸν	Εὔκριτον.	ἀτὰρ οὖν, ὦ Λυκῖνε, τίνες
[42]	οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετον καὶ	Εὔκριτον	τὰ πρὸ αὑτοῦ ἑκάτερος κἀγὼ
[48]	μεμάθηκα ἤδη, ὡς οὐκ ἀσφαλὲς	ἄπρακτον	ὄντα συνεστιᾶσθαι τοιούτοις φιλοσόφοις.
[3]	εἴ τινα τῶν αὑτοῦ ὀργίων	ἀτέλεστον	καὶ ἀβάκχευτον περιεῖδεν. ὅρα οὖν
[17]	πλεῖστοι ἐμέθυον ἤδη καὶ βοῆς	μεστὸν	ἦν τὸ συμπόσιον· ὁ μὲν
[45]	περιχυθεῖσαι, οἱ δὲ ἄλλοι κατέπαυον.	μέγιστον	δὲ ἦν ἁπάντων κακῶν ὁ
[25]	ἔχους´ εὐδαίμονα. καὶ Σοφοκλῆς· συὸς	μέγιστον	χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως γύαις ἀνῆκε
[19]	συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ πρᾶγμα	ὑπερήδιστον	ἦν, φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος
[10]	παιδείας μέλει αὐτῷ καὶ τὸ	πλεῖστον	τοῦ βίου τούτοις ξύνεστιν. ~Εἱστιώμεθα
[39]	τὰ εἰκότα. τὸ μὲν οὖν	ἄριστον	ἦν μὴ δεῖσθαι γάμων, ἀλλὰ
[16]	ἑαυτὸν μᾶλλον ἄχρι πρὸς τὸ	αἴσχιστον.	αὖθις ἐπὶ τούτοις ἐγέλασαν οἱ
[15]	τὸ γλαφυρώτερον ἐπράχθη— μάλα ἤδη	παρεφύλαττον	ὅ τι καὶ μειδιάσειε. καὶ
[19]	τι ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν	αὐτόν,	ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ πάλαι δὲ
[28]	ἐδόκει μοι οὐκ ἀμελείᾳ παριδεῖν	αὐτόν,	ἀλλ´ οὔποτ´ ἂν ἐλπίσας κληθέντα
[2]	ἐκέλευε. καὶ τὸν Διόνικον γὰρ	αὐτὸν	εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν οὐ
[7]	Κανόνα γοῦν οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσιν	αὐτὸν	εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς γνώμης
[13]	ἅπασιν. ~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας	αὐτὸν	ἐκέλευε θρόνον τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι
[20]	τοιόνδε· ἐς ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι	αὐτὸν	ἐπὶ ῥητῷ πληγῶν ἀριθμῷ, καὶ
[6]	Ἕρμων παρῆν, καὶ εἰσελθόντα γε	αὐτὸν	εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ καὶ
[6]	τὸν στωμύλον, τὸν ἐλεγκτικόν· Ξίφος	αὐτὸν	οἱ μαθηταὶ καὶ Κοπίδα καλοῦσιν.
[9]	ἅμα λέγων κατεκλίνετο καὶ μετ´	αὐτὸν	ὅμως ὁ Ἕρμων, εἶτα Κλεόδημος
[20]	ἔφη μὲν γὰρ εἰσελθεῖν παρ´	αὐτὸν	οὐκ εἰδὼς ἐχόμενον ἤδη τῷ
[43]	ὁ Ζηνόθεμις, ὁ δ´ ὑπ´	αὐτόν·	παρέκειτο δ´ αὐτοῖς τὰ μὲν
[11]	ἄλλους, οὐ μεμνημένος τῶν μεθ´	αὑτόν;	δεῖξον οὖν καὶ Λυκίνῳ ταῦτα,
[45]	Ἀλκιδάμας, ἐπεὶ ἅπαξ τὸ καθ´	αὑτὸν	ἐτρέψατο, παίων τὸν προστυχόντα· καὶ
[20]	διηγήσει πλησίον τοῦ Ἱστιαίου παραβύσας	ἑαυτὸν	ἐδείπνει ὅσα λοιπά, οὐκ ἄνευ
[14]	μικρὸν καὶ ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν	ἑαυτὸν	ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας
[47]	τὸν ἄνδρα, ἐπεὶ ἅπαξ καταβαλὼν	ἑαυτὸν	ἐπὶ τῆς κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε.
[43]	τοῦ Ἴωνος· ἐκεῖνος δὲ μέσον	ἑαυτὸν	ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´ ἐμάχοντο συμπλακέντες,
[18]	ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό τε κατακλῶν	ἑαυτὸν	καὶ διαστρέφων, ὡς γελοιότερος φανείη,
[32]	ὑμεῖς, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας	ἑαυτὸν	καὶ φθεγξάμενος παμμέγεθες, ἢ ἀφ´
[16]	οὕτω καρτερός· καὶ ἅμα παρεγύμνου	ἑαυτὸν	μᾶλλον ἄχρι πρὸς τὸ αἴσχιστον.
[28]	κληθέντα ἐπινεῦσαι οὐδ´ ἂν ἐμπαρασχεῖν	ἑαυτὸν	τοιούτῳ τινί· ὥστε οὐδὲ τὴν
[45]	ἐφεστὼς ἑώρων ἕκαστα οὐκ ἀναμιγνὺς	ἑαυτὸν	ὑπὸ τοῦ Ἱστιαίου διδαχθείς, ὡς
[34]	ποικίλα, ὦ Φίλων, ἐγὼ πρὸς	ἐμαυτὸν	ἐνενόουν τὸ πρόχειρον ἐκεῖνο, ὡς
[22]	πλουσιωτέρων ὅμως οὐδὲ πώποτε φέρων	ἐμαυτὸν	ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς ἐπὶ τοῖς
[22]	ἐπένευσα ἱκετεύοντι, σοὶ ὁ ἀνόητος	ἐμαυτὸν	φυλάττων. ~σὺ δὲ ἡμᾶς παραλιπὼν
[3]	τῶν αὑτοῦ ὀργίων ἀτέλεστον καὶ	ἀβάκχευτον	περιεῖδεν. ὅρα οὖν μὴ κακοήθων
[3]	δέ, ἄπαγε, οὐκ ἄν τι	τοιοῦτον	εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ ταῦτα, ὦ
[37]	σύ. καὶ ἐπὶ πολὺ τὸ	τοιοῦτον	ἦν, ἄχρι δὴ ὁ Ἴων
[21]	ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει καὶ ἡμεῖς	τοιοῦτόν	τι ᾠήθημεν, ἀλλ´ οὐδ´ ἐγγὺς
[37]	τι οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν	πλοῦτον.	Οὐ μὲν οὖν, ἀλλὰ σύ.
[35]	εἰς τὸ σύνδειπνον, ἀφ´ οὗ	τοσοῦτον	πόλεμον ἐπ´ Ἰλίῳ γεγενῆσθαι. καὶ
[22]	εἰκότως ἀγανακτῆσαί μοι δοκῶ, ὃς	τοσοῦτον	χρόνον ὑπ´ ἐμοῦ λιπαρῶς τεθεραπευμένος
[41]	παϊδός. ἄμμες δὴ αὖθ´ ὑμῖν	τοῦτον	θαλαμήϊον ὕμνον ξυνὸν ἐπ´ ἀμφοτέροις
[43]	καὶ συνίσταντο οἱ μὲν ὡς	τοῦτον,	οἱ δ´ ὡς ἐκεῖνον πλὴν
[5]	οὐκ εἶχεν ἄλλον ἐπιτηδειότερον, οἶμαι.	τοῦτον	οὖν κόσμιόν τε εἶναι δοκοῦντα
[5]	ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι	πρῶτον	εἰπέ, τῷ παιδὶ τῷ Ζήνωνι
[11]	~Εἱστιώμεθα οὖν ἐν ἡσυχίᾳ τὸ	πρῶτον,	καὶ παρεσκεύαστο ποικίλα. πλὴν οὐδὲν
[20]	ἐπὶ ῥητῷ πληγῶν ἀριθμῷ, καὶ	πρῶτον	μὲν αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ
[45]	Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι, οἱ δὲ ἄλλοι	κατέπαυον.	μέγιστον δὲ ἦν ἁπάντων κακῶν
[17]	ἐνεφορεῖτο συμπεριιών. ~καὶ οἱ πλεῖστοι	ἐμέθυον	ἤδη καὶ βοῆς μεστὸν ἦν
[45]	πάντα. καὶ αἱ μὲν γυναῖκες	ἐκώκυον	τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι, οἱ δὲ
[11]	ἔφη, τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων,	ἐπήκουον	γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται τῶν ὄψων
[12]	πολλοῖς ἀναίσχυντα ἐδόκει πεποιηκέναι καὶ	ὑπέκρουον	τὰ προχειρότατα, ὁ μὲν τὸ
[15]	τὸ νόμισμα, ὥστε μὴ δεξαμένου	ψόφον	αἱ δύο δραχμαὶ παρέσχον ἐκπεσοῦσαι,
[14]	Ἀρισταίνετος τῷ παιδὶ νεύσας εὐμεγέθη	σκύφον	ἀναδοῦναι αὐτῷ ζωρότερον ἐγχέαντα· καὶ
[44]	συμπλακέντες, καὶ ὁ μὲν Ζηνόθεμις	σκύφον	ἀράμενος ἀπὸ τῆς τραπέζης κείμενον
[14]	ἀγκῶνα ὀρθόν, ἔχων ἅμα τὸν	σκύφον	ἐν τῇ δεξιᾷ, οἷος ὁ
[16]	μὴ λάβῃ παρ´ ἐμοῦ τὸν	σκύφον,	οὔποτε τοιοῦτος ἂν υἱὸς αὐτῇ
[34]	ἐς τὸν οἶνον ἔτι ἀναφέρειν	εἶχον	τὰ γινόμενα λογιζόμενος οἷα ὁ
[45]	βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ παρὰ τὸν	τοῖχον	ὀρθὸς ἐφεστὼς ἑώρων ἕκαστα οὐκ
[15]	δεξαμένου ψόφον αἱ δύο δραχμαὶ	παρέσχον	ἐκπεσοῦσαι, καὶ ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα
[43]	τοῦ Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα, οὕτως, οἶμαι,	τυχόν.	ἔδει δὲ καὶ ταύτας ἀναιρεῖσθαι
[31]	Ἕρμων ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ, οἶμαι,	ὗν	τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς τὸ
[42]	καὶ τέλος ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε	πολὺν	γέλωτα παρασχὼν τοῖς συμπόταις, καὶ
[36]	αὐτῶν ὁ Ἀρισταίνετος ἐγένετο· ἀλλά,	Νῦν	μέν, ἔφη ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν,
[4]	ἀπνευστί. εἰ γοῦν ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι	νῦν,	οὐκ ἐάσεις με ἀνήκοον ἀπελθεῖν,
[35]	Ἰλίῳ γεγενῆσθαι. καὶ ὁ Ἑτοιμοκλῆς	τοίνυν	ἐδόκει μοι τὴν ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν
[39]	(ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ	τοίνυν	Ἴων, Πρῶτος οὖν ἄρχομαι, ἔφη,
[43]	τὴν ἑαυτοῦ ἑκάτερον. ἐν τούτῳ	τοίνυν	ὁ Ζηνόθεμις— καί μοι, ὦ
[6]	ὄντες παρεκέκληντο ἐπὶ δεῖπνον καὶ	ξὺν	αὐτοῖς ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ
[6]	ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς καὶ	ξὺν	αὐτῷ Δίφιλος ὁ Λαβύρινθος ἐπίκλην,
[45]	Κλεοδήμου Δίφιλον εἶναι οἰηθέντος. ἔκειτο	οὖν	ἄθλιος κατὰ τὸν αὑτοῦ Ὅμηρον
[37]	ἡγῇ τὸν πλοῦτον. Οὐ μὲν	οὖν,	ἀλλὰ σύ. καὶ ἐπὶ πολὺ
[19]	ἐς τοὺς παρόντας. ~οἱ μὲν	οὖν	ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ
[39]	ἐρῶ τὰ εἰκότα. τὸ μὲν	οὖν	ἄριστον ἦν μὴ δεῖσθαι γάμων,
[39]	~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ τοίνυν Ἴων, Πρῶτος	οὖν	ἄρχομαι, ἔφη, εἰ δοκεῖ. καὶ
[11]	τοῦ βίου τούτοις ξύνεστιν. ~Εἱστιώμεθα	οὖν	ἐν ἡσυχίᾳ τὸ πρῶτον, καὶ
[20]	ἐς ὑπτίας τὰς χεῖρας. τέλος	οὖν	ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε·
[29]	ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´	οὖν	ἐπαύσατό ποτε ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων,
[22]	ταῦτα ἐν γειτόνων οἰκῶν. ἀνιῶμαι	οὖν	ἐπὶ σοὶ τὸ πλέον οὕτως
[42]	ἐπ´ ἀμφοτέροις πολλάκις ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος	οὖν	ἐπὶ τούτοις, ὡς τὸ εἰκός,
[33]	οὐκ ἀνάξιος ὤν. ὁ μὲν	οὖν	Ἕρμων ἀπεξύετο ἐκ τῆς κεφαλῆς
[45]	ἐπισφαλὲς διαλύειν τὰ τοιαῦτα. Λαπίθας	οὖν	καὶ Κενταύρους εἶδες ἄν, τραπέζας
[11]	μεμνημένος τῶν μεθ´ αὑτόν; δεῖξον	οὖν	καὶ Λυκίνῳ ταῦτα, ὡς μάρτυς
[15]	μὴ προσποιουμένου τὴν ἀπόρριψιν. ἠμελήθη	οὖν	καὶ παρώφθη τοῦτο οὐ πάνυ
[5]	εἶχεν ἄλλον ἐπιτηδειότερον, οἶμαι. τοῦτον	οὖν	κόσμιόν τε εἶναι δοκοῦντα καὶ
[3]	ἀτέλεστον καὶ ἀβάκχευτον περιεῖδεν. ὅρα	οὖν	μὴ κακοήθων τινῶν ἀνθρώπων ᾖ
[28]	καὶ σεμνὸν εἶναι δοκοῦντα. ἐθαύμαζον	οὖν	οἷος ὢν διαλάθοι αὐτοὺς ἐξαπατωμένους
[44]	μάλα καὶ βαθεῖ τραύματι. βοὴ	οὖν	παρὰ τῶν γυναικῶν ἐγένετο καὶ
[12]	Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα" τοῖς μὲν	οὖν	πολλοῖς ἀναίσχυντα ἐδόκει πεποιηκέναι καὶ
[19]	ὑπὸ συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς. γέλως	οὖν	πολὺς ἐξεχύθη ἐπ´ αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα
[12]	αὐτὰ ἐκ περιωπῆς ἑωρακώς. ~Ἅμα	οὖν	ταῦτα ὁ Κλεόδημος εἰρήκει καὶ
[30]	οὐκ ἔχων ἀρχὴν εὔλογον— τότε	οὖν	τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς,
[35]	ἔτι καὶ ἄποτος ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο	οὖν	τὸ πρᾶγμα, καὶ οἱ μὲν
[32]	τὰ αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε	οὖν	τοιαῦτα συνεπιστάμενοι αὑτοῖς; Ἀλλ´ οὐ
[21]	ἅπασιν ὀπίσω αὖθις ἀπαλλάττεσθαι. ἐφέντος	οὖν	τοῦ Ἀρισταινέτου προσελθὼν πρὸς τὸν
[36]	καὶ χρὴ τρόπον· ἀπόκριναί μοι	οὖν,	ὦ Ζηνόθεμι, ἢ σὺ ἢ
[5]	τὸ πλουτεῖν τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ	οὖν,	ὦ Λυκῖνε, τίνες οἱ δειπνοῦντες
[4]	ἐκχέαι πάντα συνείρων ἀπνευστί. εἰ	γοῦν	ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι νῦν, οὐκ ἐάσεις
[37]	Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι τῆς ἀηδίας οὕτω	γοῦν	ἐλπίσαντες. καὶ μετῆλθέν τε ὁ
[7]	κόσμιον ἐπιφαίνων τῷ προσώπῳ· Κανόνα	γοῦν	οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸν εἰς
[39]	Πλάτωνι καὶ Σωκράτει παιδεραστεῖν· μόνοι	γοῦν	οἱ τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς
[34]	ῥυθμίζοι πρὸς τὸ βέλτιον· ἐκείνους	γοῦν	περιττοὺς ὄντας ἐν τοῖς λόγοις
[14]	καὶ τὸν ἄργυρον ἀποσκώπτων· ἠρώτα	γοῦν	τὸν Ἀρισταίνετον, τί βούλονται αὐτῷ
[34]	ἐκείνοις φροντίδας ἀτενὲς ἀφορῶντας· τοσούτων	γοῦν	φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ κατὰ τύχην
[34]	ἦν ἰδεῖν, ἀλλ´ οἱ μὲν	ἐποίουν	αἰσχρά, οἱ δ´ ἔλεγον αἰσχίω·
[43]	ὦ Φίλων, πάνυ πρόσεχε τὸν	νοῦν,	ὁμοῦ γάρ ἐσμεν ἤδη τῷ
[34]	ὦ Φίλων, ἐγὼ πρὸς ἐμαυτὸν	ἐνενόουν	τὸ πρόχειρον ἐκεῖνο, ὡς οὐδὲν
[2]	ἐτελεύτησεν αὐτοῖς ἡ φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ)	Τοιγαροῦν,	ὦ Λυκῖνε, καὶ ὁ Χαρῖνος
[15]	καὶ ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα σαφῶς.	ἠπόρουν	δὲ οἱ πλησίον οὗτινος εἴη
[17]	ἐκεῖνα ὥσπερ προμαντευόμενος τὰ μέλλοντα,	σὺν	δ´ ἔβαλον ῥινούς· καὶ ἔνθα
[33]	Ἴων τῆς γειτονήσεως, οὐκ ἀνάξιος	ὤν.	ὁ μὲν οὖν Ἕρμων ἀπεξύετο
[7]	ὁ Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο διδάσκαλος αὐτοῦ	ὤν,	σεμνός τις ἰδεῖν καὶ θεοπρεπὴς
[28]	εἶναι δοκοῦντα. ἐθαύμαζον οὖν οἷος	ὢν	διαλάθοι αὐτοὺς ἐξαπατωμένους τῷ πώγωνι
[6]	ὁ Λαβύρινθος ἐπίκλην, διδάσκαλος οὗτος	ὢν	τοῦ Ἀρισταινέτου υἱέος τοῦ Ζήνωνος·
[20]	αὐτῷ ἐπικαλεῖσθαι τοὺς γειτνιῶντας, ὑφ´	ὧν	ἀνασπασάντων τὸ θύριον σωθῆναι αὐτός.
[23]	σου φιλοσόφων, Ζηνοθέμιδος καὶ Λαβυρίνθου,	ὧν—	ἀπείη δὲ ἡ Ἀδράστεια— συλ–
[1]	ἐδύνατο μὴ παρακολουθήσας ἐκείνοις, ἀφ´	ὧν	ἀρξαμένη ἐς τὸ αἷμα ἐτελεύτησεν
[41]	ἐτρέφετ´ ἐνδυκέως, προὔχους´ ἀλλάων πασάων	παρθενικάων,	κρέσσων τῆς Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς
[41]	Κλεανθὶς ἄνασς´ ἐτρέφετ´ ἐνδυκέως, προὔχους´	ἀλλάων	πασάων παρθενικάων, κρέσσων τῆς Κυθέρης
[41]	ἄνασς´ ἐτρέφετ´ ἐνδυκέως, προὔχους´ ἀλλάων	πασάων	παρθενικάων, κρέσσων τῆς Κυθέρης ἠδ´
[14]	ἀρχὴν ὁ σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει.	λαβὼν	δὲ ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε
[17]	δ´ ἀνεγίνωσκε παρὰ τοῦ παιδὸς	λαβὼν	λεπτόγραμμόν τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ
[32]	σύ, οὐδὲ τοῦ ξένου μαθητοῦ	λαβὼν	τοὐφόδιον παρακαταθήκας ἔπειτα ὤμοσα κατὰ
[41]	σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε	ἐφήβων	κρέσσων Νιρῆος καὶ Θέτιδος παϊδός.
[10]	ἐπαινῶ, ὅτι τὴν εὐκταιοτάτην ἑορτὴν	ἄγων	τοὺς σοφωτάτους ἑστιᾶν πρὸ τῶν
[15]	τὸν παῖδα μικρὸν ὕστερον ἀφανῶς	ὑπεξαγαγὼν	καὶ τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ παραστῆναι
[24]	καταφεύγειν τὴν ἀπολογίαν ὕστερον, ἐπιλαθέσθαι	λέγων	ἐν τοσούτῳ θορύβῳ καὶ πράγμασι,
[11]	Ὁρᾷς, ἔφη, τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν	λέγων,	ἐπήκουον γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται τῶν
[9]	Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον ἱερέα, καὶ ἅμα	λέγων	κατεκλίνετο καὶ μετ´ αὐτὸν ὅμως
[36]	τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα	λέγων	τὴν ὀθόνην περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν
[21]	μέσον οἰκέτης παρ´ Ἑτοιμοκλέους ἥκειν	λέγων	τοῦ Στωϊκοῦ γραμματίδιον ἔχων κελεῦσαί
[20]	γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν ἐπὶ ῥητῷ	πληγῶν	ἀριθμῷ, καὶ πρῶτον μὲν αὐτὸς
[20]	ἐδείκνυε δὲ καὶ σημεῖα τῶν	πληγῶν	καὶ ἀμυχάς τινας ἐπὶ τοῦ
[37]	ἔφη· ἐγὼ γάρ, εἰ δοκεῖ,	λόγων	ἀφορμὰς ὑμῖν ἀξίων τῆς παρούσης
[6]	οἱ δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ	λόγων,	οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα,
[40]	δέ, Παῦσαι, ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν	ᾄδων·	ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν τὸν ζῆλον
[15]	Κλεοδήμῳ παῖδα οἰνοχόον ὄντα ὡραῖον	ἰδὼν	ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ, οἶμαι, καὶ
[25]	δὲ μέγα θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης·	Καλυδὼν	μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας χθονὸς
[39]	ἔφη, τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων περὶ	ἰδεῶν	τε καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ
[14]	τοσαῦται καὶ τηλικαῦται κύλικες τῶν	κεραμεῶν	ἴσον δυναμένων. ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν
[45]	κατὰ τὸν αὑτοῦ Ὅμηρον αἷμ´	ἐμέων"	πλὴν ταραχῆς γε καὶ δακρύων
[36]	τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν	κρεῶν,	καὶ ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ
[14]	τῷ Φόλῳ Ἡρακλῆς ὑπὸ τῶν	γραφέων	δείκνυται. ~Ἤδη δὲ καὶ ἐς
[46]	καὶ πρὸς βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ	σπουδάζων,	Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο τι γελοῖον
[18]	φανείη, καὶ ἀνάπαιστα συγκροτῶν διεξῆλθεν	αἰγυπτιάζων	τῇ φωνῇ, καὶ τέλος ἐπέσκωπτεν
[46]	ἐπεὶ παρῆν τις λύχνον ποτὲ	κομίζων,	κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν τὴν αὐλητρίδα
[3]	ἀβάκχευτον περιεῖδεν. ὅρα οὖν μὴ	κακοήθων	τινῶν ἀνθρώπων ᾖ τὸ ἀκριβῶς
[21]	~χρήσιμος τοῖς μετὰ ταῦτα γεγενημένος.	παρελθὼν	γάρ τις εἰς τὸ μέσον
[4]	ἢ πρὸς ἀνδριάντα ἡδέως ἂν	προσελθὼν	ἐκχέαι πάντα συνείρων ἀπνευστί. εἰ
[21]	ἀπαλλάττεσθαι. ἐφέντος οὖν τοῦ Ἀρισταινέτου	προσελθὼν	πρὸς τὸν λύχνον ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ)
[34]	καὶ τὸ πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ τῶν	ὀρθῶν	λογισμῶν τοὺς ἐς μόνα τὰ
[40]	γὰρ φθέγγῃ, κάθαρμα; εἶπεν ὁ	Ἴων,	καὶ Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο τὰ εἰκότα.
[9]	Κλεόδημος ὁ Περιπατητικός, εἶτα ὁ	Ἴων	καὶ ὑπ´ ἐκεῖνον ὁ νυμφίος,
[46]	ὅπως μὴ ἀπόλοιτο, καὶ ὁ	Ἴων	κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ
[7]	θεοῦ ἐπιδημία τὸ πρᾶγμα ἦν	Ἴων	ὁ θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον δὲ
[7]	δὲ τὸν νυμφίον τὸν Χαιρέαν	Ἴων	ὁ Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο διδάσκαλος αὐτοῦ
[42]	Χαιρέας ὅσα ἐκείνῳ ἔκειτο καὶ	Ἴων	ὁμοίως καὶ ὁ Κλεόδημος. ὁ
[37]	τοιοῦτον ἦν, ἄχρι δὴ ὁ	Ἴων	προκύψας εἰς τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε,
[39]	Μεμνήσομαι δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ τοίνυν	Ἴων,	Πρῶτος οὖν ἄρχομαι, ἔφη, εἰ
[33]	αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ καὶ ὁ	Ἴων	τῆς γειτονήσεως, οὐκ ἀνάξιος ὤν.
[20]	τὸ ἀπὸ τούτου ἀσφαλέστερος ἤδη	προσπαλαίων	αὐτῷ ἐπικαλεῖσθαι τοὺς γειτνιῶντας, ὑφ´
[19]	φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ	παίων	καὶ παιόμενος ἐν τῷ μέρει.
[45]	ἅπαξ τὸ καθ´ αὑτὸν ἐτρέψατο,	παίων	τὸν προστυχόντα· καὶ πολλοὶ ἄν,
[3]	οἶδα εἴ τινα τῶν αὑτοῦ	ὀργίων	ἀτέλεστον καὶ ἀβάκχευτον περιεῖδεν. ὅρα
[2]	ἧς οὐκ οἶδ´ εἴ τις	ἡδίων	ἔμοιγε, καὶ μάλιστα ὅσῳ νήφοντες
[29]	ἐπειρᾶτο εὖ διατίθεσθαι τὸ γεγονὸς	ὑπομειδιῶν	ἅμα, καὶ τὸν οἰκέτην ἀπέπεμψεν
[36]	τὴν ἡδονὴν μισοῦντες καὶ τῶν	Ἐπικουρείων	κατηγοροῦντες αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς
[13]	ἥδιον. καὶ τὸ ἀπὸ τούτου	περιιὼν	ἐν κύκλῳ ὁ Ἀλκιδάμας ἐδείπνει
[16]	ἔληξε τοῦ θυμοῦ καὶ ἐνεφορεῖτο	συμπεριιών.	~καὶ οἱ πλεῖστοι ἐμέθυον ἤδη
[48]	ἐκεῖνο ἐπειπεῖν, πολλαὶ μορφαὶ τῶν	δαιμονίων,	πολλὰ δ´ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί,
[37]	εἰ δοκεῖ, λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν	ἀξίων	τῆς παρούσης ἑορτῆς καταθήσω ἐς
[14]	ἀρετῆς πέρι καὶ κακίας μεταξὺ	διεξιὼν	καὶ ἐς τὸν χρυσὸν καὶ
[19]	οὕτω δὴ ὁ κακοδαίμων ὁ	Σατυρίων—	τοῦτο γὰρ ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο—
[10]	ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν πολλῶν τούτων	πλουσίων,	ἀλλὰ καὶ παιδείας μέλει αὐτῷ
[2]	ἀκροώμενον. ὥστε οὐκ ἂν φθάνοις	ἑστιῶν	ἡμᾶς ἡδίστην ταύτην ἑστίασιν, ἧς
[25]	τὴν θυσίαν τοὺς ἄλλους θεοὺς	ἑστιῶν.	φησὶ δὲ περὶ αὐτῶν Ὅμηρος
[14]	ἄριστα ἐπινενοηκέναι οὐκ εἰδὼς ὅσων	κακῶν	ἀρχὴν ὁ σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει.
[45]	κατέπαυον. μέγιστον δὲ ἦν ἁπάντων	κακῶν	ὁ Ἀλκιδάμας, ἐπεὶ ἅπαξ τὸ
[44]	τραύματι. βοὴ οὖν παρὰ τῶν	γυναικῶν	ἐγένετο καὶ κατεπήδησαν ἐς τὸ
[8]	πάνυ ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ τῶν	γυναικῶν	περιεχομένη· ἐς δὲ τὸ ἀντίθυρον
[9]	ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ τῶν	γυναικῶν	πρῶτος ὁ Εὔκριτος, εἶτα Ἀρισταίνετος.
[22]	ἄμοιρος, καὶ ταῦτα ἐν γειτόνων	οἰκῶν.	ἀνιῶμαι οὖν ἐπὶ σοὶ τὸ
[29]	οὖν ἐπαύσατό ποτε ὁ οἰκέτης	ἀναγινώσκων,	τὸ μὲν συμπόσιον ἅπαν εἰς
[14]	ἐσίγησε μικρὸν καὶ ἐς τοὔδαφος	καταβαλὼν	ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει,
[47]	ἐκβαλεῖν τὸν ἄνδρα, ἐπεὶ ἅπαξ	καταβαλὼν	ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης πλαγίως
[35]	τοίνυν ἐδόκει μοι τὴν ἐπιστολὴν	ἐμβαλὼν	ἐς τὸ μέσον ὥσπερ τι
[19]	οἱ μὲν ᾐδοῦντο, οἱ δὲ	ἐγέλων,	ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ Ἀλκιδάμας
[35]	παροινοῦντες οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´	ἐγέλων	μόνον καὶ κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι,
[19]	παρόντας. ~οἱ μὲν οὖν ἄλλοι	ἐγέλων	ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ καὶ
[3]	πρᾶξαι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Νεανικώτερα ἡμᾶς, ὦ	Φίλων,	ἀξιοῖς ἐκφέρειν ταῦτα πρὸς τοὺς
[10]	Διονυσόδωρος καὶ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος.	~(ΦΙΛΩΝ)	Βαβαί, ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν τι
[1]	οὐ γὰρ συνεδείπνει μεθ´ ἡμῶν.	(ΦΙΛΩΝ)	Διονίκου ἔφη τοῦ ἰατροῦ ἀκοῦσαι.
[38]	καὶ μέμνησό μοι τούτων, ὦ	Φίλων,	διότι δή ἐστί τι καὶ
[48]	~Τοῦτό σοι τέλος, ὦ καλὲ	Φίλων,	ἐγένετο τοῦ συμποσίου, ἢ ἄμεινον
[34]	δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο, ποικίλα, ὦ	Φίλων,	ἐγὼ πρὸς ἐμαυτὸν ἐνενόουν τὸ
[4]	ὅπως μὴ πρὸς πολλοὺς ἐρεῖς.	(ΦΙΛΩΝ)	Εἰ μὴ παντάπασιν ἐγὼ ἐπιλέλησμαι
[21]	προσελθὼν πρὸς τὸν λύχνον ἀνεγίνωσκεν.	(ΦΙΛΩΝ)	Ἦ που, ὦ Λυκῖνε, τῆς
[1]	συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ πόθεν, ὦ	Φίλων,	ἠπίστατο Χαρῖνος ταῦτα; οὐ γὰρ
[4]	οὐκ ἄν τι τοιοῦτον εἴποιμι.	~(ΦΙΛΩΝ)	Θρύπτῃ ταῦτα, ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´
[38]	αὐτοῖς χρήσιμον ἐς τὸν λόγον.	(ΦΙΛΩΝ)	Μεμνήσομαι δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ τοίνυν
[5]	Εὐκρίτῳ, προείλετο νυμφίον ἐξ ἁπάντων.	(ΦΙΛΩΝ)	Οὐ μικρὰν λέγεις αἰτίαν τὸ
[5]	Εὐκρίτου τοῦ δανειστικοῦ, τῷ φιλοσοφοῦντι.	(ΦΙΛΩΝ)	Παγκάλῳ νὴ Δία μειρακίῳ, ἁπαλῷ
[43]	ὁ Ζηνόθεμις— καί μοι, ὦ	Φίλων,	πάνυ πρόσεχε τὸν νοῦν, ὁμοῦ
[1]	~ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ Η ΛΑΠΙΘΑΙ.	~(ΦΙΛΩΝ)	Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε, διατριβήν φασι
[2]	αἷμα ἐτελεύτησεν αὐτοῖς ἡ φιλονικία.	~(ΦΙΛΩΝ)	Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε, καὶ ὁ
[18]	ὀρθὰς ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό τε	κατακλῶν	ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων, ὡς γελοιότερος
[47]	τοὺς γάμους ἑορτάσας· καὶ τῶν	ἄλλων	δὲ ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ
[10]	τοὺς σοφωτάτους ἑστιᾶν πρὸ τῶν	ἄλλων	ἠξίωσεν, ὅ τι περ τὸ
[22]	ἂν γένοιτο, ὅς γε ὁσημέραι	πολλῶν	ἐνοχλούντων παρὰ πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων
[15]	καὶ παρώφθη τοῦτο οὐ πάνυ	πολλῶν	ἰδόντων πλὴν μόνου, ὡς ἐμοὶ
[34]	μὴ ἄρα τὸ ὑπὸ τῶν	πολλῶν	λεγόμενον ἀληθὲς ᾖ καὶ τὸ
[26]	ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά σοι ἀπὸ	πολλῶν	ὀλίγα παρεθέμην, ὅπως μάθῃς οἷον
[10]	γάρ, ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν	πολλῶν	τούτων πλουσίων, ἀλλὰ καὶ παιδείας
[39]	οὖν ἄριστον ἦν μὴ δεῖσθαι	γάμων,	ἀλλὰ πειθομένους Πλάτωνι καὶ Σωκράτει
[39]	μὴ κατὰ ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν, περὶ	γάμων	ἐρῶ τὰ εἰκότα. τὸ μὲν
[5]	καὶ οὐ πάνυ καθ´ ὥραν	γάμων.	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐκ εἶχεν ἄλλον
[1]	ταῦτα; οὐ γὰρ συνεδείπνει μεθ´	ἡμῶν.	(ΦΙΛΩΝ) Διονίκου ἔφη τοῦ ἰατροῦ
[19]	τὴν βακτηρίαν. οὕτω δὴ ὁ	κακοδαίμων	ὁ Σατυρίων— τοῦτο γὰρ ὁ
[33]	ἀνάξιος ὤν. ὁ μὲν οὖν	Ἕρμων	ἀπεξύετο ἐκ τῆς κεφαλῆς τὸν
[9]	καὶ μετ´ αὐτὸν ὅμως ὁ	Ἕρμων,	εἶτα Κλεόδημος ὁ Περιπατητικός, εἶτα
[37]	ἀνῆκε καρτερῶς ἀντεχόμενος. ~καὶ ὁ	Ἕρμων,	Εὖ γε, ἔφη, ὦ Κλεόδημε,
[9]	καὶ ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ ὁ	Ἕρμων,	Ἔχε μέν, ὦ Ζηνόθεμι, τὰ
[43]	ὁ μὲν τὸν Κλεόδημον ὁ	Ἕρμων,	ὁ δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ
[6]	καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ ὁ Ἐπικούρειος	Ἕρμων	παρῆν, καὶ εἰσελθόντα γε αὐτὸν
[44]	ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ δὲ	Ἕρμων	τὸν Δίφιλον ἐπὶ ξυμμαχίαν ἥκοντα
[32]	μὲν τῶν Διοσκούρων ἤδη, ὦ	Ἕρμων,	τοὺς πλοκάμους περικέκαρκας χρυσοῦς ὄντας
[31]	πρέποντα. ~Νὴ Δί´, εἶπεν ὁ	Ἕρμων	ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ, οἶμαι, ὗν
[34]	τὸ πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ τῶν ὀρθῶν	λογισμῶν	τοὺς ἐς μόνα τὰ βιβλία
[14]	τηλικαῦται κύλικες τῶν κεραμεῶν ἴσον	δυναμένων.	ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν ἤδη διενοχλοῦντα
[28]	τούτῳ πεπομφέναι. ~Τούτων, ὦ ἑταῖρε,	ἀναγινωσκομένων	μεταξὺ ἱδρώς τέ μοι περιεχεῖτο
[4]	μοι δοκεῖς, εἰ ἀπορήσειας τῶν	ἀκουσομένων,	κἂν πρὸς κίονά τινα ἢ
[38]	δὲ τὰ ἀμφοῖν, ὁ γὰρ	Ζήνων	ἀπεληλύθει. καὶ μέμνησό μοι τούτων,
[30]	ἐξεργάζεται ὁ καλὸς Χρύσιππος καὶ	Ζήνων	ὁ θαυμαστὸς καὶ Κλεάνθης, ῥημάτια
[9]	ὁ Δίφιλος καὶ ὑπ´ αὐτῷ	Ζήνων	ὁ μαθητής, εἶτα ὁ ῥήτωρ
[29]	μετ´ ὀλίγον δὲ καὶ ὁ	Ζήνων	ὑπεξανέστη ἀφανῶς, τοῦ παιδαγωγοῦ νεύσαντος
[7]	θεοπρεπὴς καὶ πολὺ τὸ κόσμιον	ἐπιφαίνων	τῷ προσώπῳ· Κανόνα γοῦν οἱ
[12]	κυνῶν ἁπάντων, παρ´ ὃ καὶ	ἀμείνων	ἐδόκει καὶ φοβερώτατος ἦν ἅπασιν.
[33]	πατέρα. ~Καὶ ἅμα, ἔτυχε γὰρ	πίνων,	ὁπόσον ἔτι λοιπὸν ἐν τῇ
[3]	περιεῖδεν. ὅρα οὖν μὴ κακοήθων	τινῶν	ἀνθρώπων ᾖ τὸ ἀκριβῶς τὰ
[46]	κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν τὴν αὐλητρίδα	ἀπογυμνῶν	καὶ πρὸς βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ
[47]	ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος, βοῶν ἀπόλλυσθαι ὑπ´	ἀλγηδόνων,	ὥστε καὶ τὸν Ἕρμωνα καίπερ
[19]	καὶ πάλαι δὲ δῆλος ἦν	φθονῶν	αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι καὶ κατέχοντι τὸ
[22]	σοι ἄμοιρος, καὶ ταῦτα ἐν	γειτόνων	οἰκῶν. ἀνιῶμαι οὖν ἐπὶ σοὶ
[7]	καὶ ἐδεξιοῦντο ὥς τινα τῶν	κρειττόνων,	καὶ ὅλως θεοῦ ἐπιδημία τὸ
[1]	δὲ καὶ αὐτός, οἶμαι, τῶν	συνδείπνων	ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μάλα· οὐ
[12]	ἀγαθὸν ἀτεχνῶς ὄντα καὶ κρακτικώτατον	κυνῶν	ἁπάντων, παρ´ ὃ καὶ ἀμείνων
[43]	εἰς τὰ πρόσωπα, καὶ τῶν	πωγώνων	ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν, ὁ μὲν
[16]	καὶ δῆλος ἦν οὐκέτι εἰρήνην	ἄξων.	τάχα δ´ ἄν τινος καθίκετο
[47]	τῇ δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος,	βοῶν	ἀπόλλυσθαι ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ
[36]	εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν οὖσαν	παντοδαπῶν	κρεῶν, καὶ ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν
[16]	ἀγανακτήσας ἐπανίστατο δριμὺ καὶ παράφορον	βλέπων	καὶ δῆλος ἦν οὐκέτι εἰρήνην
[4]	ἄμεινον ποιήσεις αὐτὸ καὶ φθάσεις	εἰπὼν	ἅπασιν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσῃ.
[29]	ἅμα, καὶ τὸν οἰκέτην ἀπέπεμψεν	εἰπὼν	ὅτι ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´ ὀλίγον
[19]	ὅμοιόν τι ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον	προσειπὼν	αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ πάλαι
[23]	ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ δὲ ἡμᾶς	παραλιπὼν	ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω γὰρ
[26]	παρεθέμην, ὅπως μάθῃς οἷον ἄνδρα	παραλιπὼν	Δίφιλον ἑστιᾷς καὶ τὸν υἱὸν
[9]	ἄπειμι ὅλον σοι τὸ συμπόσιον	καταλιπών.	καὶ ἅμα τὸν παῖδα ἐκάλει
[42]	πρὸς τοὺς διακόνους ἐμάχετο, καὶ	ἀντέσπων	τῆς ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ τὸν
[3]	ὅρα οὖν μὴ κακοήθων τινῶν	ἀνθρώπων	ᾖ τὸ ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα
[29]	ὠχριῶντας καὶ τῇ ἀπορίᾳ τῶν	προσώπων	ἐπαληθεύοντας τὰ ὑπὸ τοῦ Ἑτοιμοκλέους
[20]	οὐκ ἄνευ θεοῦ τινος ἡμῖν	ἐπιπαρών,	ἀλλὰ καὶ πάνυ ~χρήσιμος τοῖς
[7]	πρᾶγμα ἦν Ἴων ὁ θαυμαστὸς	συμπαρών.	~Δέον δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων
[17]	οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν	ἀνδρῶν.	ὁ Ζηνόθεμις δ´ ἀνεγίνωσκε παρὰ
[39]	Ἐχρῆν μὲν ἴσως, ἔφη, τοιούτων	ἀνδρῶν	παρόντων περὶ ἰδεῶν τε καὶ
[10]	τι τὸ συμπόσιον διηγῇ σοφῶν	ἀνδρῶν	τῶν πλείστων, καὶ ἔγωγε τὸν
[3]	καὶ πολλὴν τὴν ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας	ἀνδρῶν	φιλοσόφων. ἐγὼ δέ, ἄπαγε, οὐκ
[41]	νυμφίε, καὶ σὺ δὲ χαῖρε,	κρατερῶν	κράτιστε ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος καὶ
[15]	διένευσε τῶν ἐξώρων ἤδη καὶ	καρτερῶν,	ὀρεωκόμον τινὰ ἢ ἱπποκόμον. καὶ
[22]	πολλῶν ἐνοχλούντων παρὰ πολὺ σοῦ	πλουσιωτέρων	ὅμως οὐδὲ πώποτε φέρων ἐμαυτὸν
[22]	σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως οὐδὲ πώποτε	φέρων	ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς ἐπὶ
[4]	ἡδέως ἂν προσελθὼν ἐκχέαι πάντα	συνείρων	ἀπνευστί. εἰ γοῦν ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι
[45]	Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς διαλύειν αὐτοὺς	ἐπιχειρῶν,	λάξ, οἶμαι, εἰς τοὺς ὀδόντας
[28]	χανεῖν μοι τὴν γῆν ηὐχόμην	ὁρῶν	τοὺς παρόντας γελῶντας ἐφ´ ἑκάστῳ
[23]	σχέσις ἕξεως; ἵνα μὴ τῶν	ἀπόρων	εἴπω τι, κερατίναν ἢ σωρείτην
[32]	ταῦτα; οὐ σὺ μὲν τῶν	Διοσκούρων	ἤδη, ὦ Ἕρμων, τοὺς πλοκάμους
[34]	περιττοὺς ὄντας ἐν τοῖς λόγοις	ἑώρων	γέλωτα ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας.
[45]	παρὰ τὸν τοῖχον ὀρθὸς ἐφεστὼς	ἑώρων	ἕκαστα οὐκ ἀναμιγνὺς ἑαυτὸν ὑπὸ
[15]	Κλεοδήμῳ τινὰ παραστῆναι διένευσε τῶν	ἐξώρων	ἤδη καὶ καρτερῶν, ὀρεωκόμον τινὰ
[14]	ἐδόκει ἄριστα ἐπινενοηκέναι οὐκ εἰδὼς	ὅσων	κακῶν ἀρχὴν ὁ σκύφος ἐκεῖνος
[41]	δὲ χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων	κρέσσων	Νιρῆος καὶ Θέτιδος παϊδός. ἄμμες
[41]	ἐνδυκέως, προὔχους´ ἀλλάων πασάων παρθενικάων,	κρέσσων	τῆς Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς Ἑλένης.
[4]	καί μοι δοκεῖς, εἰ ἀπορήσειας	τῶν	ἀκουσομένων, κἂν πρὸς κίονά τινα
[47]	ἄθλιος τοὺς γάμους ἑορτάσας· καὶ	τῶν	ἄλλων δὲ ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο
[10]	ἄγων τοὺς σοφωτάτους ἑστιᾶν πρὸ	τῶν	ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ τι περ
[31]	ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς τάχιστα	τῶν	ἀπαρχῶν, μὴ καὶ φθάσῃ ὁ
[23]	διαφέρει σχέσις ἕξεως; ἵνα μὴ	τῶν	ἀπόρων εἴπω τι, κερατίναν ἢ
[3]	ὃς οὐκ οἶδα εἴ τινα	τῶν	αὑτοῦ ὀργίων ἀτέλεστον καὶ ἀβάκχευτον
[14]	παρὰ τῷ Φόλῳ Ἡρακλῆς ὑπὸ	τῶν	γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη δὲ καὶ
[44]	βαθεῖ τραύματι. βοὴ οὖν παρὰ	τῶν	γυναικῶν ἐγένετο καὶ κατεπήδησαν ἐς
[8]	νύμφη πάνυ ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ	τῶν	γυναικῶν περιεχομένη· ἐς δὲ τὸ
[9]	ἕκαστος ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ	τῶν	γυναικῶν πρῶτος ὁ Εὔκριτος, εἶτα
[48]	τραγικὸν ἐκεῖνο ἐπειπεῖν, πολλαὶ μορφαὶ	τῶν	δαιμονίων, πολλὰ δ´ ἀέλπτως κραίνουσι
[47]	διελύθη τὸ συμπόσιον τελευτῆσαν ἐκ	τῶν	δακρύων αὖθις εἰς γέλωτα ἐπὶ
[6]	τοῦ Ἀρισταινέτου υἱέος τοῦ Ζήνωνος·	τῶν	δὲ ἀπὸ τοῦ περιπάτου Κλεόδημος,
[32]	ἐρεῖτε ταῦτα; οὐ σὺ μὲν	τῶν	Διοσκούρων ἤδη, ὦ Ἕρμων, τοὺς
[15]	τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ παραστῆναι διένευσε	τῶν	ἐξώρων ἤδη καὶ καρτερῶν, ὀρεωκόμον
[36]	αὖ τὴν ἡδονὴν μισοῦντες καὶ	τῶν	Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα
[23]	οἶδα ὅθεν μοι ταῦτα, παρὰ	τῶν	θαυμαστῶν σου φιλοσόφων, Ζηνοθέμιδος καὶ
[17]	μέρει διεξῄει καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ	τῶν	κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ δὲ
[14]	αἱ τοσαῦται καὶ τηλικαῦται κύλικες	τῶν	κεραμεῶν ἴσον δυναμένων. ἀλλ´ ἐκεῖνον
[7]	αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦντο ὥς τινα	τῶν	κρειττόνων, καὶ ὅλως θεοῦ ἐπιδημία
[11]	οἰόμενος τοὺς ἄλλους, οὐ μεμνημένος	τῶν	μεθ´ αὑτόν; δεῖξον οὖν καὶ
[44]	δὲ τὴν σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ	τῶν	οἰκετῶν ἐνίους βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας
[34]	ᾖ καὶ τὸ πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ	τῶν	ὀρθῶν λογισμῶν τοὺς ἐς μόνα
[11]	λέγων, ἐπήκουον γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται	τῶν	ὄψων καὶ ἀναπέπλησται ζωμοῦ τὸ
[18]	~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι,	τῶν	παρακομιζόντων τὰ ὄψα μηχανώμενος Ἀρισταίνετος
[10]	τὸ συμπόσιον διηγῇ σοφῶν ἀνδρῶν	τῶν	πλείστων, καὶ ἔγωγε τὸν Ἀρισταίνετον
[20]	αὐτός. ἐδείκνυε δὲ καὶ σημεῖα	τῶν	πληγῶν καὶ ἀμυχάς τινας ἐπὶ
[34]	με, μὴ ἄρα τὸ ὑπὸ	τῶν	πολλῶν λεγόμενον ἀληθὲς ᾖ καὶ
[10]	Ἔστι γάρ, ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ	τῶν	πολλῶν τούτων πλουσίων, ἀλλὰ καὶ
[34]	τοῖς λόγοις ἑώρων γέλωτα ἐπὶ	τῶν	πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ εἰσῄει
[43]	γάρ ἐσμεν ἤδη τῷ κεφαλαίῳ	τῶν	πραχθέντων— ὁ δὴ Ζηνόθεμις, φημί,
[29]	καὶ ὠχριῶντας καὶ τῇ ἀπορίᾳ	τῶν	προσώπων ἐπαληθεύοντας τὰ ὑπὸ τοῦ
[43]	αὐταῖς εἰς τὰ πρόσωπα, καὶ	τῶν	πωγώνων ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν, ὁ
[1]	Διόνικος δὲ καὶ αὐτός, οἶμαι,	τῶν	συνδείπνων ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μάλα·
[35]	ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας εἶναι ἀπὸ	τῶν	σχημάτων, οἱ σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον
[2]	ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ παρέργως	τῶν	τοιούτων ἀλλ´ ἐν σπουδῇ ἀκροώμενον.
[1]	τῆς μάχης ἐπέστη ὀλίγον πρὸ	τῶν	τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω εἴ τι
[36]	ὅ τι ἀδιάφορον εἶναι λέγοντες	τῶν	χρημάτων τὴν κτῆσιν οὐδὲν ἀλλ´
[34]	λόγοις ἑώρων γέλωτα ἐπὶ τῶν	πραγμάτων	ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ εἰσῄει με,
[36]	τι ἀδιάφορον εἶναι λέγοντες τῶν	χρημάτων	τὴν κτῆσιν οὐδὲν ἀλλ´ ἢ
[35]	οἰόμενοί τινας εἶναι ἀπὸ τῶν	σχημάτων,	οἱ σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον καὶ
[1]	μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ ἄχρι	τραυμάτων	προχωρῆσαι τὸ πρᾶγμα καὶ τέλος
[1]	μάχης ἐπέστη ὀλίγον πρὸ τῶν	τραυμάτων.	ὥστε θαυμάζω εἴ τι σαφὲς
[39]	παρόντων περὶ ἰδεῶν τε καὶ	ἀσωμάτων	εἰπεῖν καὶ ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα
[13]	ἐγὼ δὲ κἂν ὀρθοστάδην δειπνήσαιμι	ἐμπεριπατῶν	ἅμα τῷ συμποσίῳ· εἰ δὲ
[44]	τὴν σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ τῶν	οἰκετῶν	ἐνίους βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν·
[17]	ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τῶν κατόπιν ἐφεστώτων	οἰκετῶν,	ὁ δὲ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς
[45]	ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον δὲ ἦν	ἁπάντων	κακῶν ὁ Ἀλκιδάμας, ἐπεὶ ἅπαξ
[17]	Ἡσιόδου καὶ Ἀνακρέοντος, ὡς ἐξ	ἁπάντων	μίαν ᾠδὴν παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα
[12]	ἀτεχνῶς ὄντα καὶ κρακτικώτατον κυνῶν	ἁπάντων,	παρ´ ὃ καὶ ἀμείνων ἐδόκει
[36]	οὐδὲν ἀλλ´ ἢ τοῦτο ἐξ	ἁπάντων	σκοπεῖτε ὡς πλείω κτήσεσθε καὶ
[8]	συμπαρών. ~Δέον δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι	ἁπάντων	σχεδὸν παρόντων, ἐν δεξιᾷ μὲν
[5]	τῷ Εὐκρίτῳ, προείλετο νυμφίον ἐξ	ἁπάντων.	(ΦΙΛΩΝ) Οὐ μικρὰν λέγεις αἰτίαν
[20]	ἐπικαλεῖσθαι τοὺς γειτνιῶντας, ὑφ´ ὧν	ἀνασπασάντων	τὸ θύριον σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε
[43]	ἐσμεν ἤδη τῷ κεφαλαίῳ τῶν	πραχθέντων—	ὁ δὴ Ζηνόθεμις, φημί, τὴν
[15]	παρώφθη τοῦτο οὐ πάνυ πολλῶν	ἰδόντων	πλὴν μόνου, ὡς ἐμοὶ ἔδοξε,
[18]	δὲ ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι, τῶν	παρακομιζόντων	τὰ ὄψα μηχανώμενος Ἀρισταίνετος μηδ´
[8]	σχεδὸν παρόντων, ἐν δεξιᾷ μὲν	εἰσιόντων	αἱ γυναῖκες ὅλον τὸν κλιντῆρα
[18]	παιδὸς λαβὼν λεπτόγραμμόν τι βιβλίον.	~Διαλιπόντων	δὲ ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι, τῶν
[8]	δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν	παρόντων,	ἐν δεξιᾷ μὲν εἰσιόντων αἱ
[34]	ἀτενὲς ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν φιλοσόφων	παρόντων	οὐδὲ κατὰ τύχην ἕνα τινὰ
[39]	μὲν ἴσως, ἔφη, τοιούτων ἀνδρῶν	παρόντων	περὶ ἰδεῶν τε καὶ ἀσωμάτων
[22]	γένοιτο, ὅς γε ὁσημέραι πολλῶν	ἐνοχλούντων	παρὰ πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως
[18]	ὡς γελοιότερος φανείη, καὶ ἀνάπαιστα	συγκροτῶν	διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ, καὶ
[14]	τὸν χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον	ἀποσκώπτων·	ἠρώτα γοῦν τὸν Ἀρισταίνετον, τί
[23]	ὅθεν μοι ταῦτα, παρὰ τῶν	θαυμαστῶν	σου φιλοσόφων, Ζηνοθέμιδος καὶ Λαβυρίνθου,
[10]	συμπόσιον διηγῇ σοφῶν ἀνδρῶν τῶν	πλείστων,	καὶ ἔγωγε τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ,
[13]	καὶ τοῖς περιφέρουσι τὰ ὄψα	συμπερινοστῶν.	~καὶ μέντοι καὶ σιτούμενος ἐνεργὸς
[22]	ἱκετεύοντι, σοὶ ὁ ἀνόητος ἐμαυτὸν	φυλάττων.	~σὺ δὲ ἡμᾶς παραλιπὼν ἄλλους
[23]	λόγον. Ἀλλὰ σὺ μὲν ὄναιο	αὐτῶν.	ἐγὼ δὲ ὡς ἂν μόνον
[3]	μέθῃ γενόμενα, δέον λήθην ποιήσασθαι	αὐτῶν	καὶ νομίζειν ἐκεῖνα πάντα θεοῦ
[36]	καὶ Κλεόδημον φιλονικοῦντες, ἐπεὶ μέσος	αὐτῶν	ὁ Ἀρισταίνετος ἐγένετο· ἀλλά, Νῦν
[35]	ἀλλ´ ἐγέλων μόνον καὶ κατεγίνωσκον	αὐτῶν,	οἶμαι, οὕς γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί
[25]	θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ δὲ περὶ	αὐτῶν	Ὅμηρος ὧδέ πως· ἢ λάθετ´
[23]	τὰ στόματα. ἢ εἰπάτω τις	αὐτῶν,	τί ἐστὶ φιλοσοφία; ἢ τὰ
[2]	ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ παρέργως τῶν	τοιούτων	ἀλλ´ ἐν σπουδῇ ἀκροώμενον. ὥστε
[39]	ἐπισχών, Ἐχρῆν μὲν ἴσως, ἔφη,	τοιούτων	ἀνδρῶν παρόντων περὶ ἰδεῶν τε
[34]	ἐν ἐκείνοις φροντίδας ἀτενὲς ἀφορῶντας·	τοσούτων	γοῦν φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ κατὰ
[29]	οἰκέτην ἀπέπεμψεν εἰπὼν ὅτι ἐπιμελήσεται	τούτων.	μετ´ ὀλίγον δὲ καὶ ὁ
[10]	ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν πολλῶν	τούτων	πλουσίων, ἀλλὰ καὶ παιδείας μέλει
[28]	καὶ δόξωμεν ἐπὶ τούτῳ πεπομφέναι.	~Τούτων,	ὦ ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς
[38]	Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ μέμνησό μοι	τούτων,	ὦ Φίλων, διότι δή ἐστί
[17]	καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τῶν κατόπιν	ἐφεστώτων	οἰκετῶν, ὁ δὲ Ἱστιαῖος ὁ
[20]	δέ, ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα	θεραπεύων	Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν. καί τι
[47]	τὸ συμπόσιον τελευτῆσαν ἐκ τῶν	δακρύων	αὖθις εἰς γέλωτα ἐπὶ τῷ
[45]	ἐμέων" πλὴν ταραχῆς γε καὶ	δακρύων	μεστὰ ἦν πάντα. καὶ αἱ
[18]	ὠρχήσατό τε κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ	διαστρέφων,	ὡς γελοιότερος φανείη, καὶ ἀνάπαιστα
[10]	μουσεῖόν τι τὸ συμπόσιον διηγῇ	σοφῶν	ἀνδρῶν τῶν πλείστων, καὶ ἔγωγε
[3]	πολλὴν τὴν ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας ἀνδρῶν	φιλοσόφων.	ἐγὼ δέ, ἄπαγε, οὐκ ἄν
[23]	ταῦτα, παρὰ τῶν θαυμαστῶν σου	φιλοσόφων,	Ζηνοθέμιδος καὶ Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη
[34]	φροντίδας ἀτενὲς ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν	φιλοσόφων	παρόντων οὐδὲ κατὰ τύχην ἕνα
[30]	καὶ ἐρωτήσεις μόνον καὶ σχήματα	φιλοσόφων,	τὰ δ´ ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς οἱ
[44]	ὁ Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι	συμμαχῶν,	καὶ πατάξας τῇ βακτηρίᾳ τοῦ
[14]	ἠπειλήκει, πήξας τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν,	ἔχων	ἅμα τὸν σκύφον ἐν τῇ
[30]	τοῖς Στωϊκοῖς καὶ διερρήγνυτο οὐκ	ἔχων	ἀρχὴν εὔλογον— τότε οὖν τὸ
[21]	ἥκειν λέγων τοῦ Στωϊκοῦ γραμματίδιον	ἔχων	κελεῦσαί οἱ ἔφη τὸν δεσπότην
[18]	ἐπὶ τῇ κορυφῇ τρίχας ὀρθὰς	ἔχων·	οὗτος ὠρχήσατό τε κατακλῶν ἑαυτὸν
[31]	Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς τάχιστα τῶν	ἀπαρχῶν,	μὴ καὶ φθάσῃ ὁ πρεσβύτης
[42]	ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε πολὺν γέλωτα	παρασχὼν	τοῖς συμπόταις, καὶ μάλιστα ἐπεὶ
[39]	ἔφη, εἰ δοκεῖ. καὶ μικρὸν	ἐπισχών,	Ἐχρῆν μὲν ἴσως, ἔφη, τοιούτων
[11]	ἐπήκουον γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται τῶν	ὄψων	καὶ ἀναπέπλησται ζωμοῦ τὸ ἱμάτιον