HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le Banquet

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 13 formes différentes pour 69 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[28]   τῇ τοῦ προσώπου ἐντάσει. ὁ γὰρ Ἀρισταίνετος ἐδόκει μοι οὐκ ἀμελείᾳ

[2]   ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν Διόνικον γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν

[11]   καὶ πέμματα καὶ καρυκείας· ἅπαντα γὰρ ἄφθονα. ἐν τούτῳ δὲ ὁ

[17]   ἦν τὸ συμπόσιον· ὁ μὲν γὰρ Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις

[23]   παραλιπὼν ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω γὰρ δύνασαι διακρίνειν τὸ βέλτιον οὐδὲ

[26]   ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς αἰτίαις· καὶ γὰρ εἰ Δίφιλος ἄξιος δύο ἤδη

[37]   τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γάρ, εἰ δοκεῖ, λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν

[20]   καὶ γελοῖον διηγήσατο· ἔφη μὲν γὰρ εἰσελθεῖν παρ´ αὐτὸν οὐκ εἰδὼς

[33]   ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε

[46]   τι γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς· σκύφος γὰρ ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ κόλπου ἐξαναστάντος

[36]   τῆς Ἰλιάδος κακὰ ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο οἱ ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν

[4]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως

[34]   οἱ δ´ ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ ἐς τὸν οἶνον ἔτι ἀναφέρειν

[43]   πάνυ πρόσεχε τὸν νοῦν, ὁμοῦ γάρ ἐσμεν ἤδη τῷ κεφαλαίῳ τῶν

[26]   υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως· ἡδὺς γάρ ἐστι τῷ μειρακίῳ καὶ πρὸς

[21]   οὐδ´ ἐγγὺς ἦν τούτου· ἐνεγέγραπτο γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως μὲν

[40]   ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων· ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν τὸν ζῆλον ἐπὶ τούτου

[38]   Διφίλῳ δὲ τὰ ἀμφοῖν, ὁ γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ μέμνησό μοι

[22]   πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ γὰρ ἡ εὐδαιμονία οὐκ ἐν ὑὸς

[16]   ~Ὁ Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ ἤδη, πυθόμενος ἥτις ἡ γαμουμένη

[47]   μέντοι Ἀλκιδάμας αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ γὰρ ἠδυνήθησαν ἐκβαλεῖν τὸν ἄνδρα, ἐπεὶ

[9]   ἢ Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ ἦν τοῖν ἀνάκοιν καὶ γένους

[25]   κατὰ τὸν Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει γὰρ καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν, ὅτι

[35]   Ἔριδος οἱ ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ κληθεῖσαν αὐτὴν ἐς τοῦ Πηλέως

[9]   Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον

[32]   τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις

[19]   ὁ κακοδαίμων ὁ Σατυρίων— τοῦτο γὰρ ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε.

[32]   οὐδὲν ἂν πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ ὁ Χρύσιππος τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο

[47]   καίπερ ἐν κακοῖς ὄντα— δύο γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα, Μέμνησο

[15]   ὄντα ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ, οἶμαι, καὶ ὅσα πάρεργα τῆς

[31]   εἶπεν ὁ Ἕρμων ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ, οἶμαι, ὗν τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ

[11]   τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται τῶν ὄψων καὶ

[46]   εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον ἐγεγένητο· καὶ γὰρ οὐ ῥᾳδίως εὐπόρησαν φωτὸς ἄλλου,

[33]   τὸν πατέρα. ~Καὶ ἅμα, ἔτυχε γὰρ πίνων, ὁπόσον ἔτι λοιπὸν ἐν

[20]   κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε· ἐς ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν ἐπὶ ῥητῷ πληγῶν

[30]   πάλαι τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι τοῖς Στωϊκοῖς καὶ διερρήγνυτο

[1]   Φίλων, ἠπίστατο Χαρῖνος ταῦτα; οὐ γὰρ συνεδείπνει μεθ´ ἡμῶν. (ΦΙΛΩΝ) Διονίκου

[21]   τοῖς μετὰ ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν γάρ τις εἰς τὸ μέσον οἰκέτης

[12]   φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς

[15]   ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ τὸν παῖδα μικρὸν ὕστερον ἀφανῶς

[41]   ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος

[3]   τῷ συμποσίῳ καταλιπόντας ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ γάρ, φησὶ καὶ ὁ ποιητικὸς λόγος,

[40]   καὶ παρὰ τίνι; Καὶ σὺ γὰρ φθέγγῃ, κάθαρμα; εἶπεν ὁ Ἴων,

[10]   ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι γάρ, ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν πολλῶν

[48]   τὰ δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀπέβη καὶ ταῦτα.

[9]   ὦ Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα, ἔφη· ἀτὰρ εἰ καὶ μηδέν τι ἕτερον

[5]   αἰτίαν τὸ πλουτεῖν τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν, ὦ Λυκῖνε, τίνες οἱ

[10]   τῶν ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ τι περ τὸ κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως

[47]   ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ τὸν Ἕρμωνα καίπερ ἐν κακοῖς ὄντα— δύο γὰρ

[4]   Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως μὴ

[26]   τὰ τοιαῦτα, κἄν τι προσέθηκα, ὅπερ σύ, εἰ θέλεις, παρὰ Ζωπύρου

[6]   δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις

[37]   δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει καὶ παρὰ τῷ ἡμετέρῳ

[43]   Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ εἴρηται, ὁ μὲν ὑπεράνω ὁ

[18]   τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων τὰ ὄψα

[14]   τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν,

[31]   φθάσῃ ὁ πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ ὁ Μελέαγρος ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν

[13]   ἐν κύκλῳ ὁ Ἀλκιδάμας ἐδείπνει ὥσπερ οἱ Σκύθαι πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν

[17]   παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ προμαντευόμενος τὰ μέλλοντα, σὺν δ´

[32]   ἦ δ´ ὃς ὁ Κλεόδημος, ὥσπερ σύ, οὐδὲ τοῦ ξένου μαθητοῦ

[35]   ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς τὸ μέσον ὥσπερ τι μῆλον οὐ μείω τῆς

[42]   καὶ ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ τὸν Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες, καὶ

[13]   ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι ἢ σκίμποδος, ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ μαλακῆς ταύτης εὐνῆς

[37]   ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἀξιοῦντες. Οὔκ, ἀλλὰ

[19]   τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν, φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ παίων καὶ

[44]   αἱ πολλαί, καὶ μάλιστα ἡ μήτηρ τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ τὸ αἷμα

[17]   ὁ μὲν γὰρ Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς ἐν μέρει

[6]   ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ τὸν νυμφίον

[9]   Ζήνων ὁ μαθητής, εἶτα ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος.

Chapitre
[28]	τῇ τοῦ προσώπου ἐντάσει. ὁ	γὰρ	Ἀρισταίνετος ἐδόκει μοι οὐκ ἀμελείᾳ
[2]	ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν Διόνικον	γὰρ	αὐτὸν εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν
[11]	καὶ πέμματα καὶ καρυκείας· ἅπαντα	γὰρ	ἄφθονα. ἐν τούτῳ δὲ ὁ
[17]	ἦν τὸ συμπόσιον· ὁ μὲν	γὰρ	Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις
[23]	παραλιπὼν ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω	γὰρ	δύνασαι διακρίνειν τὸ βέλτιον οὐδὲ
[26]	ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς αἰτίαις· καὶ	γὰρ	εἰ Δίφιλος ἄξιος δύο ἤδη
[37]	τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ	γάρ,	εἰ δοκεῖ, λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν
[20]	καὶ γελοῖον διηγήσατο· ἔφη μὲν	γὰρ	εἰσελθεῖν παρ´ αὐτὸν οὐκ εἰδὼς
[33]	ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ	γὰρ	εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε
[46]	τι γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς· σκύφος	γὰρ	ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ κόλπου ἐξαναστάντος
[36]	τῆς Ἰλιάδος κακὰ ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ	γὰρ	ἐπαύσαντο οἱ ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν
[4]	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι	γάρ,	ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως
[34]	οἱ δ´ ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ	γὰρ	ἐς τὸν οἶνον ἔτι ἀναφέρειν
[43]	πάνυ πρόσεχε τὸν νοῦν, ὁμοῦ	γάρ	ἐσμεν ἤδη τῷ κεφαλαίῳ τῶν
[26]	υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως· ἡδὺς	γάρ	ἐστι τῷ μειρακίῳ καὶ πρὸς
[21]	οὐδ´ ἐγγὺς ἦν τούτου· ἐνεγέγραπτο	γάρ·	~Ἑτοιμοκλῆς φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως μὲν
[40]	ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων· ποῦ	γὰρ	εὑρίσκοιμεν τὸν ζῆλον ἐπὶ τούτου
[38]	Διφίλῳ δὲ τὰ ἀμφοῖν, ὁ	γὰρ	Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ μέμνησό μοι
[22]	πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ	γὰρ	ἡ εὐδαιμονία οὐκ ἐν ὑὸς
[16]	~Ὁ Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει	γὰρ	ἤδη, πυθόμενος ἥτις ἡ γαμουμένη
[47]	μέντοι Ἀλκιδάμας αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ	γὰρ	ἠδυνήθησαν ἐκβαλεῖν τὸν ἄνδρα, ἐπεὶ
[9]	ἢ Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς	γὰρ	ἦν τοῖν ἀνάκοιν καὶ γένους
[25]	κατὰ τὸν Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει	γὰρ	καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν, ὅτι
[35]	Ἔριδος οἱ ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ	γὰρ	κληθεῖσαν αὐτὴν ἐς τοῦ Πηλέως
[9]	Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ	γάρ	με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον
[32]	τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου	γὰρ	μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις
[19]	ὁ κακοδαίμων ὁ Σατυρίων— τοῦτο	γὰρ	ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε.
[32]	οὐδὲν ἂν πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα	γὰρ	ὁ Χρύσιππος τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο
[47]	καίπερ ἐν κακοῖς ὄντα— δύο	γὰρ	ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα, Μέμνησο
[15]	ὄντα ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ	γάρ,	οἶμαι, καὶ ὅσα πάρεργα τῆς
[31]	εἶπεν ὁ Ἕρμων ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει	γάρ,	οἶμαι, ὗν τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ
[11]	τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον	γάρ—	ὅπως ἐμφορεῖται τῶν ὄψων καὶ
[46]	εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον ἐγεγένητο· καὶ	γὰρ	οὐ ῥᾳδίως εὐπόρησαν φωτὸς ἄλλου,
[33]	τὸν πατέρα. ~Καὶ ἅμα, ἔτυχε	γὰρ	πίνων, ὁπόσον ἔτι λοιπὸν ἐν
[20]	κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε· ἐς ἀγῶνα	γὰρ	προκαλέσασθαι αὐτὸν ἐπὶ ῥητῷ πληγῶν
[30]	πάλαι τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο	γὰρ	συμπλακῆναι τοῖς Στωϊκοῖς καὶ διερρήγνυτο
[1]	Φίλων, ἠπίστατο Χαρῖνος ταῦτα; οὐ	γὰρ	συνεδείπνει μεθ´ ἡμῶν. (ΦΙΛΩΝ) Διονίκου
[21]	τοῖς μετὰ ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν	γάρ	τις εἰς τὸ μέσον οἰκέτης
[12]	φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν	γὰρ	τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς
[15]	ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε	γὰρ	τὸν παῖδα μικρὸν ὕστερον ἀφανῶς
[41]	ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ	γὰρ	ὑμῖν ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος
[3]	τῷ συμποσίῳ καταλιπόντας ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ	γάρ,	φησὶ καὶ ὁ ποιητικὸς λόγος,
[40]	καὶ παρὰ τίνι; Καὶ σὺ	γὰρ	φθέγγῃ, κάθαρμα; εἶπεν ὁ Ἴων,
[10]	ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι	γάρ,	ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν πολλῶν
[48]	τὰ δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα	γὰρ	ὡς ἀληθῶς ἀπέβη καὶ ταῦτα.
[9]	ὦ Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα, ἔφη·	ἀτὰρ	εἰ καὶ μηδέν τι ἕτερον
[5]	αἰτίαν τὸ πλουτεῖν τὸν Εὔκριτον.	ἀτὰρ	οὖν, ὦ Λυκῖνε, τίνες οἱ
[10]	τῶν ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ τι	περ	τὸ κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως
[47]	ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ τὸν Ἕρμωνα	καίπερ	ἐν κακοῖς ὄντα— δύο γὰρ
[4]	Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι γάρ,	ἐπείπερ	οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως μὴ
[26]	τὰ τοιαῦτα, κἄν τι προσέθηκα,	ὅπερ	σύ, εἰ θέλεις, παρὰ Ζωπύρου
[6]	δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ λόγων,	οὕσπερ	ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις
[37]	δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε	ὥσπερ	ἀμέλει καὶ παρὰ τῷ ἡμετέρῳ
[43]	Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο,	ὥσπερ	εἴρηται, ὁ μὲν ὑπεράνω ὁ
[18]	τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον,	ὥσπερ	εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων τὰ ὄψα
[14]	τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος,	ὥσπερ	ἠπειλήκει, πήξας τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν,
[31]	φθάσῃ ὁ πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ	ὥσπερ	ὁ Μελέαγρος ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν
[13]	ἐν κύκλῳ ὁ Ἀλκιδάμας ἐδείπνει	ὥσπερ	οἱ Σκύθαι πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν
[17]	παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´ ἐκεῖνα	ὥσπερ	προμαντευόμενος τὰ μέλλοντα, σὺν δ´
[32]	ἦ δ´ ὃς ὁ Κλεόδημος,	ὥσπερ	σύ, οὐδὲ τοῦ ξένου μαθητοῦ
[35]	ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς τὸ μέσον	ὥσπερ	τι μῆλον οὐ μείω τῆς
[42]	καὶ ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι	ὥσπερ	τὸν Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες, καὶ
[13]	ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι ἢ σκίμποδος,	ὥσπερ	ὑμεῖς ἐπὶ μαλακῆς ταύτης εὐνῆς
[37]	ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι	ὑπὲρ	τοὺς ἄλλους ἀξιοῦντες. Οὔκ, ἀλλὰ
[19]	τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν, φιλόσοφος	ἀνὴρ	γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ παίων καὶ
[44]	αἱ πολλαί, καὶ μάλιστα ἡ	μήτηρ	τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ τὸ αἷμα
[17]	ὁ μὲν γὰρ Διονυσόδωρος ὁ	ῥήτωρ	αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς ἐν μέρει
[6]	ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ ὁ	ῥήτωρ	Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ τὸν νυμφίον
[9]	Ζήνων ὁ μαθητής, εἶτα ὁ	ῥήτωρ	Διονυσόδωρος καὶ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος.

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/04/2005