HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le Banquet

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε = 97 formes différentes pour 258 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[12]   προχειρότατα, ὁ μὲν τὸ Ἀφραίνεις Μενέλαε, ὁ δ´ Ἀλλ´ οὐκ Ἀτρεΐδῃ

[6]   Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν, καὶ εἰσελθόντα γε αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ

[4]   ἐν τῷ μέρει· καί, εἴ γε δοκεῖ, ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι,

[35]   καὶ κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι, οὕς γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας εἶναι ἀπὸ

[37]   ἀντεχόμενος. ~καὶ ὁ Ἕρμων, Εὖ γε, ἔφη, ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος

[45]   Ὅμηρον αἷμ´ ἐμέων" πλὴν ταραχῆς γε καὶ δακρύων μεστὰ ἦν πάντα.

[48]   ἀληθῶς ἀπέβη καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό γε μεμάθηκα ἤδη, ὡς οὐκ ἀσφαλὲς

[41]   ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ ταῦτα, εἴ γε μέμνημαι, τὰ ἐλεγεῖα· Ἢ οἵη

[5]   Παγκάλῳ νὴ Δία μειρακίῳ, ἁπαλῷ γε μὴν ἔτι καὶ οὐ πάνυ

[9]   καὶ μηδέν τι ἕτερον ἱερεῖ γε ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς εἶχεν, εἰ

[22]   ἅπας μαρτύριον ἂν γένοιτο, ὅς γε ὁσημέραι πολλῶν ἐνοχλούντων παρὰ πολὺ

[1]   μάλα· οὐ μὴν ἐξ ἀρχῆς γε οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ

[4]   ταῦτα, ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι γε πρὸς ἐμὲ οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν,

[3]   κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ δέ, ἄπαγε, οὐκ ἄν τι τοιοῦτον εἴποιμι.

[13]   τε καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον λέγεις καὶ μαλθακὸν

[4]   αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ δὲ μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι

[42]   δὴ ἀπόντι παραδοθέντα φέρεσθαι καὶ ἔλεγε μόνῳ οἱ παρατεθῆναι αὐτὰ καὶ

[46]   ἀπόλοιτο, καὶ ὁ Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις διελύθη

[2]   οὐκ οἶδ´ εἴ τις ἡδίων ἔμοιγε, καὶ μάλιστα ὅσῳ νήφοντες ἐν

[10]   σοφῶν ἀνδρῶν τῶν πλείστων, καὶ ἔγωγε τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι τὴν

[26]   ἤδη μαθητάς μου περισπάσας, ἀλλ´ ἔγωγε φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα

[47]   τὸν πόνον. καὶ ὁ νυμφίος δὲ ἀκεσαμένου τὸ τραῦμα τοῦ Διονίκου

[2]   μὲν οὐ παραγένοιτο ἅπασι, σὲ δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ γεγενημένα καὶ

[16]   τὴν παροινίαν ἐνέγκαντος. ~Ὁ Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ ἤδη, πυθόμενος

[35]   εἰς χεῖρας ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας καὶ ἐνούρει ἐν τῷ

[46]   βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο τι γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς·

[45]   ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι, οἱ δὲ ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον δὲ ἦν

[14]   ὁ σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν

[36]   εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα καὶ χρὴ

[43]   ἂν τὰ μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν

[44]   αἷμα εἶδε· καὶ ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ. ἐν

[3]   ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ δέ, ἄπαγε, οὐκ ἄν τι τοιοῦτον

[13]   Ἱστιαῖόν τε καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον λέγεις καὶ

[6]   Ἀρισταινέτου υἱέος τοῦ Ζήνωνος· τῶν δὲ ἀπὸ τοῦ περιπάτου Κλεόδημος, οἶσθα

[6]   τί ἄν σοι λέγοιμι; οἱ δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ λόγων, οὕσπερ

[13]   καὶ φοβερώτατος ἦν ἅπασιν. ~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον

[30]   τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα καὶ

[37]   καταθήσω ἐς τὸ μέσον· ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ

[39]   ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς ἀρετήν· εἰ δὲ δεῖ καὶ γυναικείου γάμου, κατὰ

[25]   ἐγὼ τοῖς παροῦσιν ἀπολελόγημαι. ~Εἰ δὲ δείπνου ἕνεκα ὀργίζεσθαί σοι δοκῶ,

[19]   αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ πάλαι δὲ δῆλος ἦν φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι

[42]   ὁμοίως καὶ ὁ Κλεόδημος. ὁ δὲ Δίφιλος ἠξίου καὶ τὰ τῷ

[19]   δὲ οἱ μὲν ᾐδοῦντο, οἱ δὲ ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ

[34]   ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ εἰσῄει με, μὴ ἄρα τὸ

[44]   τὴν ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ δὲ Ἕρμων τὸν Δίφιλον ἐπὶ ξυμμαχίαν

[29]   τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα· ὁ Ἀρισταίνετος δὲ ἐτετάρακτο καὶ θορύβου μεστὸς ἦν,

[43]   τὸν Κλεόδημον ὁ Ἕρμων, ὁ δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον, καὶ

[23]   Ζηνοθέμιδος καὶ Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη δὲ ἡ Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ ἑνὶ

[8]   Ἴων ὁ θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν παρόντων,

[23]   ὁ ἀνόητος ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ δὲ ἡμᾶς παραλιπὼν ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως·

[45]   οἱ δὲ ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον δὲ ἦν ἁπάντων κακῶν ὁ Ἀλκιδάμας,

[35]   ἀπὸ τῶν σχημάτων, οἱ σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο

[17]   τῶν κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ δὲ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος

[1]   ἔφη τοῦ ἰατροῦ ἀκοῦσαι. Διόνικος δὲ καὶ αὐτός, οἶμαι, τῶν συνδείπνων

[19]   ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν

[15]   ὑπὸ τῶν γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη δὲ καὶ ἐς τοὺς ἄλλους συνεχῶς

[45]   κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη δὲ καὶ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς διαλύειν

[13]   ἐμπεριπατῶν ἅμα τῷ συμποσίῳ· εἰ δὲ καὶ κάμοιμι, χαμαὶ τὸν τρίβωνα

[36]   μὴ καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον· εἰ δὲ καὶ κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες,

[29]   ὅτι ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´ ὀλίγον δὲ καὶ ὁ Ζήνων ὑπεξανέστη ἀφανῶς,

[33]   ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ καὶ ὁ Ἴων τῆς γειτονήσεως,

[30]   κελεύσαντος τοῦ πατρός. ~Ὁ Κλεόδημος δὲ καὶ πάλαι τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος—

[20]   τὸ θύριον σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε δὲ καὶ σημεῖα τῶν πληγῶν καὶ

[43]   πιμελεστέρα, οὕτως, οἶμαι, τυχόν. ἔδει δὲ καὶ ταύτας ἀναιρεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ

[13]   κατακείμενοι ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ κἂν ὀρθοστάδην δειπνήσαιμι ἐμπεριπατῶν ἅμα

[15]   παιδὸς ἀρνουμένου μὴ ἀποβεβληκέναι, τοῦ δὲ Κλεοδήμου, καθ´ ὃν ὁ ψόφος

[25]   λάθετ´ ἢ οὐκ ἐνόησεν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν

[43]   πλὴν μόνου τοῦ Ἴωνος· ἐκεῖνος δὲ μέσον ἑαυτὸν ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´

[26]   πρὸς χάριν αὐτῷ σύνεστιν. εἰ δὲ μὴ αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ λέγειν

[39]   εἰπεῖν καὶ ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα δὲ μὴ ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι μὴ

[1]   σμικρὰν συστῆναι ἐπ´ αὐτοῖς, εἰ δὲ μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ ἄχρι

[19]   τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν, εἰς δὲ μή, κατοίσειν αὐτοῦ ἔφη τὴν

[4]   ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ δὲ μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς

[5]   καὶ πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι δὲ μόνον ὄντα πλουτοῦντι τῷ Εὐκρίτῳ,

[22]   θορύβους καὶ παροινίας. ἐπὶ σοῦ δὲ μόνου εἰκότως ἀγανακτῆσαί μοι δοκῶ,

[46]   ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ λυχνίον

[44]   φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι

[47]   γάμους ἑορτάσας· καὶ τῶν ἄλλων δὲ ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ

[11]   ἅπαντα γὰρ ἄφθονα. ἐν τούτῳ δὲ ὁ Κλεόδημος ἐπικύψας ἐς τὸν

[44]   Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε δὲ

[19]   ἐν τῷ μέρει. οἱ παρόντες δὲ οἱ μὲν ᾐδοῦντο, οἱ δὲ

[15]   ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα σαφῶς. ἠπόρουν δὲ οἱ πλησίον οὗτινος εἴη τὰ

[18]   λαβὼν λεπτόγραμμόν τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων

[43]   ἴσα, καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ δὲ ὄρνις ἡ πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉

[33]   ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς

[10]   ἀπανθισάμενος, οὐχὶ τοὺς μέν, τοὺς δὲ οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ)

[11]   ταῦτα, ὡς μάρτυς εἴη. ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἐδεόμην δείξοντός μοι τοῦ

[16]   δὲ τὴν γνώμην, τὸ σῶμα δὲ οὕτω καρτερός· καὶ ἅμα παρεγύμνου

[38]   καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι ταῦτα. προὔκειτο δὲ οὐχ ἓν ἑκάστῳ πινάκιον, ἀλλ´

[45]   μὴ κατέαξε τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ παρὰ τὸν τοῖχον ὀρθὸς ἐφεστὼς

[20]   μὲν αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ δὲ παραδοὺς τοὺς αὐλοὺς ἐκείνῳ δέξασθαι

[40]   οὐκ ἐν καιρῷ λεγομένοις. Διονυσόδωρος δέ, Παῦσαι, ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων·

[25]   τοὺς ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ δὲ περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ πως·

[15]   μετὰ τῆς φιάλης· ὁ παῖς δὲ πρὸς μὲν τὸν δάκτυλον θλιβόμενον

[38]   νυμφίῳ καὶ ἐμοί, τῷ Διφίλῳ δὲ τὰ ἀμφοῖν, ὁ γὰρ Ζήνων

[34]   αὐτῷ εἰρήνην ἄγοντες. ~Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο, ποικίλα, ὦ Φίλων,

[41]   ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ ταῦτα, εἴ γε μέμνημαι, τὰ

[20]   ἐχόμενον ἤδη τῷ πάθει, τὸν δὲ ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε τὴν

[16]   ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν ἀλκήν, ἐλεύθερος δὲ τὴν γνώμην, τὸ σῶμα δὲ

[44]   μὲν τὸ κρανίον, τοῦ Ἕρμωνος δὲ τὴν σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ τῶν

[32]   δίκην παραδοθεὶς τῷ δημίῳ, σὺ δὲ τὴν Σωστράτου γυναῖκα τοῦ μαθητοῦ

[8]   ὑπὸ τῶν γυναικῶν περιεχομένη· ἐς δὲ τὸ ἀντίθυρον ἡ ἄλλη πληθύς,

[36]   κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα

[7]   καὶ ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ τὸν νυμφίον τὸν Χαιρέαν Ἴων

[15]   τοῦ Κλεοδήμου τὴν φιάλην, ὁ δὲ τόν τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ

[44]   δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε δὲ τοῦ νυμφίου τὸ κρανίον ἐς

[47]   τῇ μὲν τῆς ῥινός, τῇ δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος, βοῶν ἀπόλλυσθαι

[27]   φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα δὲ τῷ οἰκέτῃ τούτῳ, ἢν διδῷς

[38]   αὑτῷ ἑκάτερον ἐχρῆν λαβεῖν· Ζηνοθέμιδι δὲ τῷ Στωϊκῷ καὶ Ἕρμωνι τῷ

[9]   ὡς ἕκαστος ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ τῶν γυναικῶν πρῶτος ὁ Εὔκριτος,

[41]   αὐτῆς Ἑλένης. νυμφίε, καὶ σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων

[23]   σὺ μὲν ὄναιο αὐτῶν. ἐγὼ δὲ ὡς ἂν μόνον τὸ καλὸν

[20]   πολὺ κατόπιν τοῦ ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει δέ, ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων

[25]   θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας χθονὸς ἐν ἀντιπόρθμοις,

[18]   ἐκεῖνον ἀτερπῆ τὸν καιρὸν εἶναι μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα

[44]   τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ τὸ αἷμα εἶδε· καὶ ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε

[20]   οὖν ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε· ἐς ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν

[47]   ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι τέλος, ὦ καλὲ

[32]   οὐδ´ ἐπὶ τέτταρσι δραχμαῖς δανείζω, οὐδὲ ἄγχω τοὺς μαθητάς, ἢν μὴ

[34]   αἰσχρά, οἱ δ´ ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ ἐς τὸν οἶνον ἔτι

[26]   οὐ χρὴ ταράττειν ἐν γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν ἄλλους, καὶ μάλιστα ἐφ´

[34]   ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ κατὰ τύχην ἕνα τινὰ ἔξω

[3]   ποιητικὸς λόγος, μνάμονα συμπόταν. καὶ οὐδὲ ὁ Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς

[22]   παρὰ πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως οὐδὲ πώποτε φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς

[28]   ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί· ὥστε οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου. ~ἐπεὶ

[23]   γὰρ δύνασαι διακρίνειν τὸ βέλτιον οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ

[32]   ὃς ὁ Κλεόδημος, ὥσπερ σύ, οὐδὲ τοῦ ξένου μαθητοῦ λαβὼν τοὐφόδιον

[15]   ἢ ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο μὲν ὧδέ πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης αἰσχύνης αἴτιον

[25]   φησὶ δὲ περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ πως· ἢ λάθετ´ ἢ οὐκ

[19]   γὰρ ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν,

[13]   εὐνῆς μικροῦ δεῖν ὕπτιοι κατακείμενοι ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ κἂν

[37]   Ἴων προκύψας εἰς τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γάρ, εἰ δοκεῖ,

[41]   ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον

[32]   καταληφθεὶς τὰ αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε οὖν τοιαῦτα συνεπιστάμενοι αὑτοῖς; Ἀλλ´

[36]   ἐξ ἁπάντων σκοπεῖτε ὡς πλείω κτήσεσθε καὶ διὰ τοῦτο ἀμφὶ τοὺς

[37]   ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει καὶ παρὰ τῷ

[32]   τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας

[15]   ἤδη παρεφύλαττον ὅ τι καὶ μειδιάσειε. καὶ μετὰ μικρὸν ὁ μὲν

[41]   τῆς Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς Ἑλένης. νυμφίε, καὶ σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν

[36]   ἔδαφος, ἀλλ´ ὁ παῖς οὐκ ἀνῆκε καρτερῶς ἀντεχόμενος. ~καὶ ὁ Ἕρμων,

[25]   μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως γύαις ἀνῆκε Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά

[42]   ἀνθέλκοντες, καὶ τέλος ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε πολὺν γέλωτα παρασχὼν τοῖς συμπόταις,

[20]   τοῦ ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει δέ, ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν

[17]   πέλεν ἀνδρῶν. ὁ Ζηνόθεμις δ´ ἀνεγίνωσκε παρὰ τοῦ παιδὸς λαβὼν λεπτόγραμμόν

[15]   αὐτοῦ καὶ δραχμὰς δύο, οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ τῆς φιάλης· ὁ παῖς

[48]   ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι τέλος, ὦ καλὲ Φίλων, ἐγένετο τοῦ συμποσίου, ἢ

[44]   παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε δὲ τοῦ νυμφίου τὸ κρανίον

[36]   μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς τὸ

[33]   τῇ ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος λαβόμενος ἔμελλε παίσειν κατὰ κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν

[47]   ἐφ´ οὗ τὴν νύμφην ἀπάξειν ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος τοὺς γάμους ἑορτάσας·

[4]   ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι νῦν, οὐκ ἐάσεις με ἀνήκοον ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις καὶ

[34]   πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ εἰσῄει με, μὴ ἄρα τὸ ὑπὸ τῶν

[9]   ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις

[22]   λιπαρῶς τεθεραπευμένος οὐκ ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι κἀμὲ τοῖς ἄλλοις φίλοις, ἀλλὰ μόνος

[4]   ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν οἶδα ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί μοι δοκεῖς, εἰ

[26]   εἰ δὲ μὴ αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ λέγειν τὰ τοιαῦτα, κἄν τι

[9]   νυμφίος, εἶτ´ ἐγὼ καὶ παρ´ ἐμὲ ὁ Δίφιλος καὶ ὑπ´ αὐτῷ

[4]   Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι γε πρὸς ἐμὲ οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν, ὃς ἀκριβῶς

[37]   Ἕρμων, Εὖ γε, ἔφη, ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν

[37]   ὃς ὁ Ζηνόθεμις, εἰπέ, ὦ Κλεόδημε, καθ´ ὅ τι οὐκ ἀδιάφορον

[32]   γυναῖκα τοῦ μαθητοῦ ἐμοίχευες, ὦ Κλεόδημε, καὶ καταληφθεὶς τὰ αἴσχιστα ἔπαθες;

[12]   δ´ Ἀλλ´ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉 ἄλλα πρὸς

[4]   εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ ταῦτα, ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι γε πρὸς ἐμὲ

[1]   Η ΛΑΠΙΘΑΙ. ~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε, διατριβήν φασι γεγενῆσθαι ὑμῖν χθὲς

[2]   ἡ φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε, καὶ ὁ Χαρῖνος αὐτός, εἰ

[10]   γραμματικὸς Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν τι τὸ συμπόσιον διηγῇ

[21]   ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ) Ἦ που, ὦ Λυκῖνε, τῆς νύμφης ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον,

[5]   τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν, ὦ Λυκῖνε, τίνες οἱ δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)

[45]   εὖ ἴσθι, ἔπεσον εἰ μὴ κατέαξε τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ παρὰ

[16]   ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος ἐγένετο καὶ ἔληξε τοῦ θυμοῦ καὶ ἐνεφορεῖτο συμπεριιών.

[15]   ἰδόντων πλὴν μόνου, ὡς ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ τὸν

[29]   ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας καὶ τῇ

[5]   δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι πρῶτον εἰπέ, τῷ παιδὶ τῷ Ζήνωνι ὁ

[37]   ἦ δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις, εἰπέ, ὦ Κλεόδημε, καθ´ ὅ τι

[31]   πρὸς τῆς Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν, μὴ

[28]   ἐπὶ τούτῳ πεπομφέναι. ~Τούτων, ὦ ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς τέ μοι

[10]   ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι γάρ, ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν πολλῶν τούτων πλουσίων,

[41]   Ἑλένης. νυμφίε, καὶ σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος

[2]   αὐτὸς μὲν οὐ παραγένοιτο ἅπασι, σὲ δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ γεγενημένα

[4]   ὃς ἀκριβῶς πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν οἶδα ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι,

[4]   καὶ δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι πρὸς σὲ ἐν τῷ μέρει· καί, εἴ

[2]   καὶ ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ σὲ ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν

[24]   τοσούτῳ θορύβῳ καὶ πράγμασι, δίς σε τήμερον προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν ἐπὶ

[14]   λαβὼν δὲ ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν καὶ ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν

[44]   εἶδε· καὶ ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ

[46]   ἀνατρέψας τὸ λυχνίον σκότος μέγα ἐποίησε, καὶ τὸ πρᾶγμα, ὡς τὸ

[3]   καὶ οὐδὲ ὁ Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς τὸν Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας

[15]   ὡς ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ τὸν παῖδα μικρὸν ὕστερον

[33]   περὶ ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ καὶ ὁ Ἴων τῆς

[18]   τὸν καιρὸν εἶναι μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν τι

[15]   καὶ τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ παραστῆναι διένευσε τῶν ἐξώρων ἤδη καὶ καρτερῶν,

[19]   ᾐδοῦντο, οἱ δὲ ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ Ἀλκιδάμας ὑπὸ συγκεκροτημένου

[9]   τῇ πόλει. ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ με,

[36]   καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε, πάλιν τε αὖ τὴν ἡδονὴν μισοῦντες καὶ

[15]   τὴν φιάλην, ὁ δὲ τόν τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ δραχμὰς

[5]   ἐπιτηδειότερον, οἶμαι. τοῦτον οὖν κόσμιόν τε εἶναι δοκοῦντα καὶ πρὸς φιλοσοφίαν

[39]   τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων περὶ ἰδεῶν τε καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ ψυχῆς

[13]   τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν τε καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε,

[37]   μάλιστα οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν τε καὶ Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι τῆς ἀηδίας

[17]   καὶ ἔνθα δ´ ἄρ´ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν. ὁ

[18]   τρίχας ὀρθὰς ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό τε κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων, ὡς

[28]   ὦ ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς τέ μοι περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ

[37]   οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες. καὶ μετῆλθέν τε ὁ Ἀρισταίνετος ἐπὶ τὸν αὑτοῦ

[2]   τὸ δεῖπνον εἴτε νέοι, εἰπεῖν τε ὅσα ἥκιστα ἐχρῆν ὑπὸ τοῦ

[20]   τὸν δὲ ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε τὴν θύραν καὶ ξιφίδιον σπασάμενον

[33]   γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε τὸν Ζηνόθεμιν καὶ τῇ ἀριστερᾷ

[47]   Διονυσοδώρῳ καὶ Ἴωνι. καὶ οἵ τε τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες,

[9]   χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν ἅτε γέροντα ἢ Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον,

[2]   τοὺς λόγους αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ παρέργως τῶν τοιούτων ἀλλ´

[30]   οἱ πλεῖστοι· καὶ αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ τὸ τελευταῖον

[16]   δ´ ἐγέλασαν ἐπὶ τούτῳ ἅπαντες, Ἐγελάσατε, εἶπεν, ὦ καθάρματα, εἰ τῇ

[36]   τοὺς πλουσίους ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ

[9]   Εἰ γάρ με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός,

[31]   ἀλλὰ πρὸς τῆς Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν,

[36]   καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε, πάλιν τε αὖ τὴν ἡδονὴν

[36]   τοῦτο ἀμφὶ τοὺς πλουσίους ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ

[36]   αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ τις μὴ καλέσειεν

[36]   ἐπὶ δεῖπνον· εἰ δὲ καὶ κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ

[36]   ἔφη ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι

[2]   καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα, εἴτε γέροντες ἐπαρῴνησάν τι παρὰ τὸ

[2]   ἐπαρῴνησάν τι παρὰ τὸ δεῖπνον εἴτε νέοι, εἰπεῖν τε ὅσα ἥκιστα

[36]   αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ τις

[36]   ἀλλ´ ἢ τοῦτο ἐξ ἁπάντων σκοπεῖτε ὡς πλείω κτήσεσθε καὶ διὰ

[37]   τὸ μέσον· ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει καὶ

[32]   τίνες δὴ καὶ ὄντες ὑμεῖς ἐρεῖτε ταῦτα; οὐ σὺ μὲν τῶν

[32]   ἐννόμως φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους τοῦ γόητος, μετρεῖτε τὸν Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς

[36]   ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε, πάλιν

[46]   καὶ ἐπεὶ παρῆν τις λύχνον ποτὲ κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν τὴν

[29]   ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐπαύσατό ποτε ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ μὲν

[19]   ~οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς

[16]   λάβῃ παρ´ ἐμοῦ τὸν σκύφον, οὔποτε τοιοῦτος ἂν υἱὸς αὐτῇ γένοιτο

[22]   πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως οὐδὲ πώποτε φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς

[30]   διερρήγνυτο οὐκ ἔχων ἀρχὴν εὔλογον— τότε οὖν τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς

[44]   ἐπὶ τὸν Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ,

[41]   καὶ σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος καὶ Θέτιδος

[1]   ἐπέστη ὀλίγον πρὸ τῶν τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω εἴ τι σαφὲς εἰπεῖν

[47]   ἐπειλημμένος, βοῶν ἀπόλλυσθαι ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ τὸν Ἕρμωνα καίπερ ἐν

[15]   μὴν συνεῖδεν, οἶμαι, τὸ νόμισμα, ὥστε μὴ δεξαμένου ψόφον αἱ δύο

[28]   ἂν ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί· ὥστε οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου.

[4]   αὐτὸ καὶ φθάσεις εἰπὼν ἅπασιν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό

[31]   ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς τὸ δεῖπνον, ὥστε οὐκ ἄκαιρον ᾤετο μεμνῆσθαι τοῦ

[2]   τοιούτων ἀλλ´ ἐν σπουδῇ ἀκροώμενον. ὥστε οὐκ ἂν φθάνοις ἑστιῶν ἡμᾶς

[44]   δακτύλῳ τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε καὶ τὴν ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν,

[35]   κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων μόνον

[35]   μὲν ἰδιῶται κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´

[29]   ἐτετάρακτο καὶ θορύβου μεστὸς ἦν, ἐκέλευε δ´ ὅμως πίνειν ἡμᾶς καὶ

[13]   ~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι παρ´

[2]   ἕκαστα, παρὰ σὲ ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν Διόνικον γὰρ αὐτὸν

[20]   ἀνασπασάντων τὸ θύριον σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε δὲ καὶ σημεῖα τῶν πληγῶν

[9]   ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ ὁ Ἕρμων, Ἔχε μέν, ὦ Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα,

[43]   καί μοι, ὦ Φίλων, πάνυ πρόσεχε τὸν νοῦν, ὁμοῦ γάρ ἐσμεν

[8]   ἄλλη πληθύς, ὡς ἕκαστος ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ τῶν γυναικῶν πρῶτος

[33]   ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε τὸν

[36]   περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν ὁ παῖς εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν

[33]   τὸν γέροντα, εἰ μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν χεῖρα καὶ ὑπερβὰς τὸν

[33]   ἐπὶ τὸν πατέρα. ~Καὶ ἅμα, ἔτυχε γὰρ πίνων, ὁπόσον ἔτι λοιπὸν

[19]   εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας

[1]   οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν ἤδη τῆς μάχης

Chapitre
[12]	προχειρότατα, ὁ μὲν τὸ Ἀφραίνεις	Μενέλαε,	ὁ δ´ Ἀλλ´ οὐκ Ἀτρεΐδῃ
[6]	Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν, καὶ εἰσελθόντα	γε	αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ
[4]	ἐν τῷ μέρει· καί, εἴ	γε	δοκεῖ, ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι,
[35]	καὶ κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι, οὕς	γε	ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας εἶναι ἀπὸ
[37]	ἀντεχόμενος. ~καὶ ὁ Ἕρμων, Εὖ	γε,	ἔφη, ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος
[45]	Ὅμηρον αἷμ´ ἐμέων" πλὴν ταραχῆς	γε	καὶ δακρύων μεστὰ ἦν πάντα.
[48]	ἀληθῶς ἀπέβη καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό	γε	μεμάθηκα ἤδη, ὡς οὐκ ἀσφαλὲς
[41]	ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ ταῦτα, εἴ	γε	μέμνημαι, τὰ ἐλεγεῖα· Ἢ οἵη
[5]	Παγκάλῳ νὴ Δία μειρακίῳ, ἁπαλῷ	γε	μὴν ἔτι καὶ οὐ πάνυ
[9]	καὶ μηδέν τι ἕτερον ἱερεῖ	γε	ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς εἶχεν, εἰ
[22]	ἅπας μαρτύριον ἂν γένοιτο, ὅς	γε	ὁσημέραι πολλῶν ἐνοχλούντων παρὰ πολὺ
[1]	μάλα· οὐ μὴν ἐξ ἀρχῆς	γε	οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ
[4]	ταῦτα, ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι	γε	πρὸς ἐμὲ οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν,
[3]	κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ δέ,	ἄπαγε,	οὐκ ἄν τι τοιοῦτον εἴποιμι.
[13]	τε καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ,	Ἄπαγε,	φησί, γυναικεῖον λέγεις καὶ μαλθακὸν
[4]	αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ δὲ μὴ	λέγε.	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι
[42]	δὴ ἀπόντι παραδοθέντα φέρεσθαι καὶ	ἔλεγε	μόνῳ οἱ παρατεθῆναι αὐτὰ καὶ
[46]	ἀπόλοιτο, καὶ ὁ Ἴων κηδεμονικῶς	ἔλεγε	τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις διελύθη
[2]	οὐκ οἶδ´ εἴ τις ἡδίων	ἔμοιγε,	καὶ μάλιστα ὅσῳ νήφοντες ἐν
[10]	σοφῶν ἀνδρῶν τῶν πλείστων, καὶ	ἔγωγε	τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι τὴν
[26]	ἤδη μαθητάς μου περισπάσας, ἀλλ´	ἔγωγε	φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα
[47]	τὸν πόνον. καὶ ὁ νυμφίος	δὲ	ἀκεσαμένου τὸ τραῦμα τοῦ Διονίκου
[2]	μὲν οὐ παραγένοιτο ἅπασι, σὲ	δὲ	ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ γεγενημένα καὶ
[16]	τὴν παροινίαν ἐνέγκαντος. ~Ὁ Κυνικὸς	δὲ	Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ ἤδη, πυθόμενος
[35]	εἰς χεῖρας ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος	δὲ	Ἀλκιδάμας καὶ ἐνούρει ἐν τῷ
[46]	βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος	δὲ	ἄλλο τι γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς·
[45]	ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι, οἱ	δὲ	ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον δὲ ἦν
[14]	ὁ σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν	δὲ	ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν
[36]	εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον	δὲ	ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα καὶ χρὴ
[43]	ἂν τὰ μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ	δὲ	ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν
[44]	αἷμα εἶδε· καὶ ἡ νύμφη	δὲ	ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ. ἐν
[3]	ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ	δέ,	ἄπαγε, οὐκ ἄν τι τοιοῦτον
[13]	Ἱστιαῖόν τε καὶ Διονυσόδωρον. ὁ	δέ,	Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον λέγεις καὶ
[6]	Ἀρισταινέτου υἱέος τοῦ Ζήνωνος· τῶν	δὲ	ἀπὸ τοῦ περιπάτου Κλεόδημος, οἶσθα
[6]	τί ἄν σοι λέγοιμι; οἱ	δὲ	ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ λόγων, οὕσπερ
[13]	καὶ φοβερώτατος ἦν ἅπασιν. ~Ὁ	δὲ	Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον
[30]	τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς	δὲ	Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα καὶ
[37]	καταθήσω ἐς τὸ μέσον· ὑμεῖς	δὲ	ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ
[39]	ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς ἀρετήν· εἰ	δὲ	δεῖ καὶ γυναικείου γάμου, κατὰ
[25]	ἐγὼ τοῖς παροῦσιν ἀπολελόγημαι. ~Εἰ	δὲ	δείπνου ἕνεκα ὀργίζεσθαί σοι δοκῶ,
[19]	αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ πάλαι	δὲ	δῆλος ἦν φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι
[42]	ὁμοίως καὶ ὁ Κλεόδημος. ὁ	δὲ	Δίφιλος ἠξίου καὶ τὰ τῷ
[19]	δὲ οἱ μὲν ᾐδοῦντο, οἱ	δὲ	ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ
[34]	ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα	δὲ	εἰσῄει με, μὴ ἄρα τὸ
[44]	τὴν ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ	δὲ	Ἕρμων τὸν Δίφιλον ἐπὶ ξυμμαχίαν
[29]	τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα· ὁ Ἀρισταίνετος	δὲ	ἐτετάρακτο καὶ θορύβου μεστὸς ἦν,
[43]	τὸν Κλεόδημον ὁ Ἕρμων, ὁ	δὲ	Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον, καὶ
[23]	Ζηνοθέμιδος καὶ Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη	δὲ	ἡ Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ ἑνὶ
[8]	Ἴων ὁ θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον	δὲ	ἤδη κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν παρόντων,
[23]	ὁ ἀνόητος ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ	δὲ	ἡμᾶς παραλιπὼν ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως·
[45]	οἱ δὲ ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον	δὲ	ἦν ἁπάντων κακῶν ὁ Ἀλκιδάμας,
[35]	ἀπὸ τῶν σχημάτων, οἱ σοφοὶ	δὲ	ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο
[17]	τῶν κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ	δὲ	Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος
[1]	ἔφη τοῦ ἰατροῦ ἀκοῦσαι. Διόνικος	δὲ	καὶ αὐτός, οἶμαι, τῶν συνδείπνων
[19]	ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ	δὲ	καὶ εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν
[15]	ὑπὸ τῶν γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη	δὲ	καὶ ἐς τοὺς ἄλλους συνεχῶς
[45]	κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη	δὲ	καὶ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς διαλύειν
[13]	ἐμπεριπατῶν ἅμα τῷ συμποσίῳ· εἰ	δὲ	καὶ κάμοιμι, χαμαὶ τὸν τρίβωνα
[36]	μὴ καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον· εἰ	δὲ	καὶ κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες,
[29]	ὅτι ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´ ὀλίγον	δὲ	καὶ ὁ Ζήνων ὑπεξανέστη ἀφανῶς,
[33]	ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε	δὲ	καὶ ὁ Ἴων τῆς γειτονήσεως,
[30]	κελεύσαντος τοῦ πατρός. ~Ὁ Κλεόδημος	δὲ	καὶ πάλαι τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος—
[20]	τὸ θύριον σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε	δὲ	καὶ σημεῖα τῶν πληγῶν καὶ
[43]	πιμελεστέρα, οὕτως, οἶμαι, τυχόν. ἔδει	δὲ	καὶ ταύτας ἀναιρεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ
[13]	κατακείμενοι ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ	δὲ	κἂν ὀρθοστάδην δειπνήσαιμι ἐμπεριπατῶν ἅμα
[15]	παιδὸς ἀρνουμένου μὴ ἀποβεβληκέναι, τοῦ	δὲ	Κλεοδήμου, καθ´ ὃν ὁ ψόφος
[25]	λάθετ´ ἢ οὐκ ἐνόησεν, ἀάσατο	δὲ	μέγα θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν
[43]	πλὴν μόνου τοῦ Ἴωνος· ἐκεῖνος	δὲ	μέσον ἑαυτὸν ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´
[26]	πρὸς χάριν αὐτῷ σύνεστιν. εἰ	δὲ	μὴ αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ λέγειν
[39]	εἰπεῖν καὶ ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα	δὲ	μὴ ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι μὴ
[1]	σμικρὰν συστῆναι ἐπ´ αὐτοῖς, εἰ	δὲ	μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ ἄχρι
[19]	τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν, εἰς	δὲ	μή, κατοίσειν αὐτοῦ ἔφη τὴν
[4]	ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ	δὲ	μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς
[5]	καὶ πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι	δὲ	μόνον ὄντα πλουτοῦντι τῷ Εὐκρίτῳ,
[22]	θορύβους καὶ παροινίας. ἐπὶ σοῦ	δὲ	μόνου εἰκότως ἀγανακτῆσαί μοι δοκῶ,
[46]	ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος	δὲ	ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ λυχνίον
[44]	φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ	δὲ	ὁ Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι
[47]	γάμους ἑορτάσας· καὶ τῶν ἄλλων	δὲ	ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ
[11]	ἅπαντα γὰρ ἄφθονα. ἐν τούτῳ	δὲ	ὁ Κλεόδημος ἐπικύψας ἐς τὸν
[44]	Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν ἅμαρτε, παραὶ	δέ	οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε δὲ
[19]	ἐν τῷ μέρει. οἱ παρόντες	δὲ	οἱ μὲν ᾐδοῦντο, οἱ δὲ
[15]	ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα σαφῶς. ἠπόρουν	δὲ	οἱ πλησίον οὗτινος εἴη τὰ
[18]	λαβὼν λεπτόγραμμόν τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων	δὲ	ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων
[43]	ἴσα, καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ	δὲ	ὄρνις ἡ πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉
[33]	ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος	δέ—	οὐ γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς
[10]	ἀπανθισάμενος, οὐχὶ τοὺς μέν, τοὺς	δὲ	οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[11]	ταῦτα, ὡς μάρτυς εἴη. ἐγὼ	δὲ	οὐδὲν ἐδεόμην δείξοντός μοι τοῦ
[16]	δὲ τὴν γνώμην, τὸ σῶμα	δὲ	οὕτω καρτερός· καὶ ἅμα παρεγύμνου
[38]	καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι ταῦτα. προὔκειτο	δὲ	οὐχ ἓν ἑκάστῳ πινάκιον, ἀλλ´
[45]	μὴ κατέαξε τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ	δὲ	παρὰ τὸν τοῖχον ὀρθὸς ἐφεστὼς
[20]	μὲν αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ	δὲ	παραδοὺς τοὺς αὐλοὺς ἐκείνῳ δέξασθαι
[40]	οὐκ ἐν καιρῷ λεγομένοις. Διονυσόδωρος	δέ,	Παῦσαι, ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων·
[25]	τοὺς ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ	δὲ	περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ πως·
[15]	μετὰ τῆς φιάλης· ὁ παῖς	δὲ	πρὸς μὲν τὸν δάκτυλον θλιβόμενον
[38]	νυμφίῳ καὶ ἐμοί, τῷ Διφίλῳ	δὲ	τὰ ἀμφοῖν, ὁ γὰρ Ζήνων
[34]	αὐτῷ εἰρήνην ἄγοντες. ~Ἐν ὅσῳ	δὲ	ταῦτ´ ἐγίνετο, ποικίλα, ὦ Φίλων,
[41]	ἀναγνώσομαι. καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν	δὲ	ταῦτα, εἴ γε μέμνημαι, τὰ
[20]	ἐχόμενον ἤδη τῷ πάθει, τὸν	δὲ	ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε τὴν
[16]	ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν ἀλκήν, ἐλεύθερος	δὲ	τὴν γνώμην, τὸ σῶμα δὲ
[44]	μὲν τὸ κρανίον, τοῦ Ἕρμωνος	δὲ	τὴν σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ τῶν
[32]	δίκην παραδοθεὶς τῷ δημίῳ, σὺ	δὲ	τὴν Σωστράτου γυναῖκα τοῦ μαθητοῦ
[8]	ὑπὸ τῶν γυναικῶν περιεχομένη· ἐς	δὲ	τὸ ἀντίθυρον ἡ ἄλλη πληθύς,
[36]	κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα	δὲ	τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα
[7]	καὶ ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ	δὲ	τὸν νυμφίον τὸν Χαιρέαν Ἴων
[15]	τοῦ Κλεοδήμου τὴν φιάλην, ὁ	δὲ	τόν τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ
[44]	δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε	δὲ	τοῦ νυμφίου τὸ κρανίον ἐς
[47]	τῇ μὲν τῆς ῥινός, τῇ	δὲ	τοῦ ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος, βοῶν ἀπόλλυσθαι
[27]	φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα	δὲ	τῷ οἰκέτῃ τούτῳ, ἢν διδῷς
[38]	αὑτῷ ἑκάτερον ἐχρῆν λαβεῖν· Ζηνοθέμιδι	δὲ	τῷ Στωϊκῷ καὶ Ἕρμωνι τῷ
[9]	ὡς ἕκαστος ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ	δὲ	τῶν γυναικῶν πρῶτος ὁ Εὔκριτος,
[41]	αὐτῆς Ἑλένης. νυμφίε, καὶ σὺ	δὲ	χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων
[23]	σὺ μὲν ὄναιο αὐτῶν. ἐγὼ	δὲ	ὡς ἂν μόνον τὸ καλὸν
[20]	πολὺ κατόπιν τοῦ ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει	δέ,	ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων
[25]	θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν μὲν	ἥδε	γαῖα, Πελοπίας χθονὸς ἐν ἀντιπόρθμοις,
[18]	ἐκεῖνον ἀτερπῆ τὸν καιρὸν εἶναι	μηδὲ	κενὸν ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα
[44]	τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ τὸ αἷμα	εἶδε·	καὶ ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε
[20]	οὖν ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι	τοιόνδε·	ἐς ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν
[47]	ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης πλαγίως	ἐκάθευδε.	~Τοῦτό σοι τέλος, ὦ καλὲ
[32]	οὐδ´ ἐπὶ τέτταρσι δραχμαῖς δανείζω,	οὐδὲ	ἄγχω τοὺς μαθητάς, ἢν μὴ
[34]	αἰσχρά, οἱ δ´ ἔλεγον αἰσχίω·	οὐδὲ	γὰρ ἐς τὸν οἶνον ἔτι
[26]	οὐ χρὴ ταράττειν ἐν γάμοις	οὐδὲ	διαβάλλειν ἄλλους, καὶ μάλιστα ἐφ´
[34]	ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν φιλοσόφων παρόντων	οὐδὲ	κατὰ τύχην ἕνα τινὰ ἔξω
[3]	ποιητικὸς λόγος, μνάμονα συμπόταν. καὶ	οὐδὲ	ὁ Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς
[22]	παρὰ πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως	οὐδὲ	πώποτε φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς
[28]	ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί· ὥστε	οὐδὲ	τὴν ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου. ~ἐπεὶ
[23]	γὰρ δύνασαι διακρίνειν τὸ βέλτιον	οὐδὲ	τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ
[32]	ὃς ὁ Κλεόδημος, ὥσπερ σύ,	οὐδὲ	τοῦ ξένου μαθητοῦ λαβὼν τοὐφόδιον
[15]	ἢ ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο μὲν	ὧδέ	πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης αἰσχύνης αἴτιον
[25]	φησὶ δὲ περὶ αὐτῶν Ὅμηρος	ὧδέ	πως· ἢ λάθετ´ ἢ οὐκ
[19]	γὰρ ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς	ἐπαγκρατίαζε.	καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν,
[13]	εὐνῆς μικροῦ δεῖν ὕπτιοι κατακείμενοι	ἑστιᾶσθε	πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ κἂν
[37]	Ἴων προκύψας εἰς τὸ ἐμφανέστερον,	Παύσασθε,	ἔφη· ἐγὼ γάρ, εἰ δοκεῖ,
[41]	ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος ὁ βέλτιστος,	~Παύσασθε,	ἔφη· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον
[32]	καταληφθεὶς τὰ αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ	σιωπήσεσθε	οὖν τοιαῦτα συνεπιστάμενοι αὑτοῖς; Ἀλλ´
[36]	ἐξ ἁπάντων σκοπεῖτε ὡς πλείω	κτήσεσθε	καὶ διὰ τοῦτο ἀμφὶ τοὺς
[37]	ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ	ἀκούσεσθε	ὥσπερ ἀμέλει καὶ παρὰ τῷ
[32]	τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου γὰρ	μέμνησθε	ὑμεῖς, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας
[15]	ἤδη παρεφύλαττον ὅ τι καὶ	μειδιάσειε.	καὶ μετὰ μικρὸν ὁ μὲν
[41]	τῆς Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς Ἑλένης.	νυμφίε,	καὶ σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν
[36]	ἔδαφος, ἀλλ´ ὁ παῖς οὐκ	ἀνῆκε	καρτερῶς ἀντεχόμενος. ~καὶ ὁ Ἕρμων,
[25]	μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως γύαις	ἀνῆκε	Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά
[42]	ἀνθέλκοντες, καὶ τέλος ἐνικήθη καὶ	ἀφῆκε	πολὺν γέλωτα παρασχὼν τοῖς συμπόταις,
[20]	τοῦ ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει δέ, ὡς	ἔφασκε,	φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν
[17]	πέλεν ἀνδρῶν. ὁ Ζηνόθεμις δ´	ἀνεγίνωσκε	παρὰ τοῦ παιδὸς λαβὼν λεπτόγραμμόν
[15]	αὐτοῦ καὶ δραχμὰς δύο, οἶμαι,	συνανέδωκε	μετὰ τῆς φιάλης· ὁ παῖς
[48]	ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι τέλος, ὦ	καλὲ	Φίλων, ἐγένετο τοῦ συμποσίου, ἢ
[44]	παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ,	διεῖλε	δὲ τοῦ νυμφίου τὸ κρανίον
[36]	μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ	ἔμελλε	λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς τὸ
[33]	τῇ ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος λαβόμενος	ἔμελλε	παίσειν κατὰ κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν
[47]	ἐφ´ οὗ τὴν νύμφην ἀπάξειν	ἔμελλε,	πικροὺς ἄθλιος τοὺς γάμους ἑορτάσας·
[4]	ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι νῦν, οὐκ ἐάσεις	με	ἀνήκοον ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις καὶ
[34]	πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ εἰσῄει	με,	μὴ ἄρα τὸ ὑπὸ τῶν
[9]	ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ	με,	φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις
[22]	λιπαρῶς τεθεραπευμένος οὐκ ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι	κἀμὲ	τοῖς ἄλλοις φίλοις, ἀλλὰ μόνος
[4]	ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν οἶδα ἢ	ἐμὲ	ἀκοῦσαι, καί μοι δοκεῖς, εἰ
[26]	εἰ δὲ μὴ αἰσχρὸν ἦν	ἐμὲ	λέγειν τὰ τοιαῦτα, κἄν τι
[9]	νυμφίος, εἶτ´ ἐγὼ καὶ παρ´	ἐμὲ	ὁ Δίφιλος καὶ ὑπ´ αὐτῷ
[4]	Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι γε πρὸς	ἐμὲ	οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν, ὃς ἀκριβῶς
[37]	Ἕρμων, Εὖ γε, ἔφη, ὦ	Κλεόδημε,	εἰπάτωσαν οὗτινος ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν
[37]	ὃς ὁ Ζηνόθεμις, εἰπέ, ὦ	Κλεόδημε,	καθ´ ὅ τι οὐκ ἀδιάφορον
[32]	γυναῖκα τοῦ μαθητοῦ ἐμοίχευες, ὦ	Κλεόδημε,	καὶ καταληφθεὶς τὰ αἴσχιστα ἔπαθες;
[12]	δ´ Ἀλλ´ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι	ἥνδανε	θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉 ἄλλα πρὸς
[4]	εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ ταῦτα, ὦ	Λυκῖνε.	ἀλλ´ οὔτι γε πρὸς ἐμὲ
[1]	Η ΛΑΠΙΘΑΙ. ~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ	Λυκῖνε,	διατριβήν φασι γεγενῆσθαι ὑμῖν χθὲς
[2]	ἡ φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ	Λυκῖνε,	καὶ ὁ Χαρῖνος αὐτός, εἰ
[10]	γραμματικὸς Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ	Λυκῖνε,	μουσεῖόν τι τὸ συμπόσιον διηγῇ
[21]	ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ) Ἦ που, ὦ	Λυκῖνε,	τῆς νύμφης ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον,
[5]	τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν, ὦ	Λυκῖνε,	τίνες οἱ δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[45]	εὖ ἴσθι, ἔπεσον εἰ μὴ	κατέαξε	τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ παρὰ
[16]	ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος ἐγένετο καὶ	ἔληξε	τοῦ θυμοῦ καὶ ἐνεφορεῖτο συμπεριιών.
[15]	ἰδόντων πλὴν μόνου, ὡς ἐμοὶ	ἔδοξε,	τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ τὸν
[29]	ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα καὶ Δίφιλον	ἀπέβλεπε	δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας καὶ τῇ
[5]	δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι πρῶτον	εἰπέ,	τῷ παιδὶ τῷ Ζήνωνι ὁ
[37]	ἦ δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις,	εἰπέ,	ὦ Κλεόδημε, καθ´ ὅ τι
[31]	πρὸς τῆς Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε,	πέμπε	ὡς τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν, μὴ
[28]	ἐπὶ τούτῳ πεπομφέναι. ~Τούτων, ὦ	ἑταῖρε,	ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς τέ μοι
[10]	ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι γάρ, ὦ	ἑταῖρε,	οὐχὶ τῶν πολλῶν τούτων πλουσίων,
[41]	Ἑλένης. νυμφίε, καὶ σὺ δὲ	χαῖρε,	κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος
[2]	αὐτὸς μὲν οὐ παραγένοιτο ἅπασι,	σὲ	δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ γεγενημένα
[4]	ὃς ἀκριβῶς πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά	σε	εἰπεῖν οἶδα ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι,
[4]	καὶ δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι πρὸς	σὲ	ἐν τῷ μέρει· καί, εἴ
[2]	καὶ ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ	σὲ	ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν
[24]	τοσούτῳ θορύβῳ καὶ πράγμασι, δίς	σε	τήμερον προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν ἐπὶ
[14]	λαβὼν δὲ ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας	ἐσίγησε	μικρὸν καὶ ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν
[44]	εἶδε· καὶ ἡ νύμφη δὲ	ἀνεπήδησε	φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ
[46]	ἀνατρέψας τὸ λυχνίον σκότος μέγα	ἐποίησε,	καὶ τὸ πρᾶγμα, ὡς τὸ
[3]	καὶ οὐδὲ ὁ Διόνικος ὀρθῶς	ἐποίησε	πρὸς τὸν Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας
[15]	ὡς ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου·	μετέστησε	γὰρ τὸν παῖδα μικρὸν ὕστερον
[33]	περὶ ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν.	ἀπέλαυσε	δὲ καὶ ὁ Ἴων τῆς
[18]	τὸν καιρὸν εἶναι μηδὲ κενὸν	ἐκέλευσε	τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν τι
[15]	καὶ τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ παραστῆναι	διένευσε	τῶν ἐξώρων ἤδη καὶ καρτερῶν,
[19]	ᾐδοῦντο, οἱ δὲ ἐγέλων, ἄχρι	ἀπηγόρευσε	παιόμενος ὁ Ἀλκιδάμας ὑπὸ συγκεκροτημένου
[9]	τῇ πόλει. ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις	ἔλυσε	τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ με,
[36]	καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε, πάλιν	τε	αὖ τὴν ἡδονὴν μισοῦντες καὶ
[15]	τὴν φιάλην, ὁ δὲ τόν	τε	δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ δραχμὰς
[5]	ἐπιτηδειότερον, οἶμαι. τοῦτον οὖν κόσμιόν	τε	εἶναι δοκοῦντα καὶ πρὸς φιλοσοφίαν
[39]	τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων περὶ ἰδεῶν	τε	καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ ψυχῆς
[13]	τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν	τε	καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε,
[37]	μάλιστα οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν	τε	καὶ Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι τῆς ἀηδίας
[17]	καὶ ἔνθα δ´ ἄρ´ οἰμωγή	τε	καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν. ὁ
[18]	τρίχας ὀρθὰς ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό	τε	κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων, ὡς
[28]	ὦ ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς	τέ	μοι περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ
[37]	οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες. καὶ μετῆλθέν	τε	ὁ Ἀρισταίνετος ἐπὶ τὸν αὑτοῦ
[2]	τὸ δεῖπνον εἴτε νέοι, εἰπεῖν	τε	ὅσα ἥκιστα ἐχρῆν ὑπὸ τοῦ
[20]	τὸν δὲ ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί	τε	τὴν θύραν καὶ ξιφίδιον σπασάμενον
[33]	γὰρ εἶχε κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν	τε	τὸν Ζηνόθεμιν καὶ τῇ ἀριστερᾷ
[47]	Διονυσοδώρῳ καὶ Ἴωνι. καὶ οἵ	τε	τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες,
[9]	χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν	ἅτε	γέροντα ἢ Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον,
[2]	τοὺς λόγους αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι	ἅτε	μὴ παρέργως τῶν τοιούτων ἀλλ´
[30]	οἱ πλεῖστοι· καὶ αἱ ἐπιστολαὶ	ὁρᾶτε	ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ τὸ τελευταῖον
[16]	δ´ ἐγέλασαν ἐπὶ τούτῳ ἅπαντες,	Ἐγελάσατε,	εἶπεν, ὦ καθάρματα, εἰ τῇ
[36]	τοὺς πλουσίους ἀεὶ ἔχετε καὶ	δανείζετε	καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ
[9]	Εἰ γάρ με, φησίν, ὦ	Ἀρισταίνετε,	δεύτερον ἄξεις Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός,
[31]	ἀλλὰ πρὸς τῆς Ἑστίας, ὦ	Ἀρισταίνετε,	πέμπε ὡς τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν,
[36]	καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ	παιδεύετε,	πάλιν τε αὖ τὴν ἡδονὴν
[36]	τοῦτο ἀμφὶ τοὺς πλουσίους ἀεὶ	ἔχετε	καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ
[36]	αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε καὶ	πάσχετε,	ἀγανακτοῦντες εἴ τις μὴ καλέσειεν
[36]	ἐπὶ δεῖπνον· εἰ δὲ καὶ	κληθείητε,	τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ
[36]	ἔφη ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ	ἐλεγχθείητε	ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι
[2]	καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα,	εἴτε	γέροντες ἐπαρῴνησάν τι παρὰ τὸ
[2]	ἐπαρῴνησάν τι παρὰ τὸ δεῖπνον	εἴτε	νέοι, εἰπεῖν τε ὅσα ἥκιστα
[36]	αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα	ποιεῖτε	καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ τις
[36]	ἀλλ´ ἢ τοῦτο ἐξ ἁπάντων	σκοπεῖτε	ὡς πλείω κτήσεσθε καὶ διὰ
[37]	τὸ μέσον· ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως	ἐρεῖτε	καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει καὶ
[32]	τίνες δὴ καὶ ὄντες ὑμεῖς	ἐρεῖτε	ταῦτα; οὐ σὺ μὲν τῶν
[32]	ἐννόμως φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους τοῦ γόητος,	μετρεῖτε	τὸν Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς
[36]	ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ	τοκογλυφεῖτε	καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε, πάλιν
[46]	καὶ ἐπεὶ παρῆν τις λύχνον	ποτὲ	κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν τὴν
[29]	ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐπαύσατό	ποτε	ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ μὲν
[19]	~οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἐγέλων	ὁπότε	σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς
[16]	λάβῃ παρ´ ἐμοῦ τὸν σκύφον,	οὔποτε	τοιοῦτος ἂν υἱὸς αὐτῇ γένοιτο
[22]	πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως οὐδὲ	πώποτε	φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς
[30]	διερρήγνυτο οὐκ ἔχων ἀρχὴν εὔλογον—	τότε	οὖν τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς
[44]	ἐπὶ τὸν Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν	ἅμαρτε,	παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ,
[41]	καὶ σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν	κράτιστε	ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος καὶ Θέτιδος
[1]	ἐπέστη ὀλίγον πρὸ τῶν τραυμάτων.	ὥστε	θαυμάζω εἴ τι σαφὲς εἰπεῖν
[47]	ἐπειλημμένος, βοῶν ἀπόλλυσθαι ὑπ´ ἀλγηδόνων,	ὥστε	καὶ τὸν Ἕρμωνα καίπερ ἐν
[15]	μὴν συνεῖδεν, οἶμαι, τὸ νόμισμα,	ὥστε	μὴ δεξαμένου ψόφον αἱ δύο
[28]	ἂν ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ τινί·	ὥστε	οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου.
[4]	αὐτὸ καὶ φθάσεις εἰπὼν ἅπασιν,	ὥστε	οὐδὲν ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό
[31]	ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς τὸ δεῖπνον,	ὥστε	οὐκ ἄκαιρον ᾤετο μεμνῆσθαι τοῦ
[2]	τοιούτων ἀλλ´ ἐν σπουδῇ ἀκροώμενον.	ὥστε	οὐκ ἂν φθάνοις ἑστιῶν ἡμᾶς
[44]	δακτύλῳ τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ Ζηνοθέμιδος	ἐξώρυττε	καὶ τὴν ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν,
[35]	κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες	οὔτε	ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων μόνον
[35]	μὲν ἰδιῶται κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι	οὔτε	παροινοῦντες οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´
[29]	ἐτετάρακτο καὶ θορύβου μεστὸς ἦν,	ἐκέλευε	δ´ ὅμως πίνειν ἡμᾶς καὶ
[13]	~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν	ἐκέλευε	θρόνον τινὰ λαβόντα καθίζεσθαι παρ´
[2]	ἕκαστα, παρὰ σὲ ἡμᾶς ἥκειν	ἐκέλευε.	καὶ τὸν Διόνικον γὰρ αὐτὸν
[20]	ἀνασπασάντων τὸ θύριον σωθῆναι αὐτός.	ἐδείκνυε	δὲ καὶ σημεῖα τῶν πληγῶν
[9]	ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ ὁ Ἕρμων,	Ἔχε	μέν, ὦ Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα,
[43]	καί μοι, ὦ Φίλων, πάνυ	πρόσεχε	τὸν νοῦν, ὁμοῦ γάρ ἐσμεν
[8]	ἄλλη πληθύς, ὡς ἕκαστος ἀξίας	εἶχε.	~καταντικρὺ δὲ τῶν γυναικῶν πρῶτος
[33]	ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ	εἶχε	κύλικα— ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε τὸν
[36]	περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν ὁ παῖς	εἶχε	τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν
[33]	τὸν γέροντα, εἰ μὴ Ἀρισταίνετος	ἐπέσχε	τὴν χεῖρα καὶ ὑπερβὰς τὸν
[33]	ἐπὶ τὸν πατέρα. ~Καὶ ἅμα,	ἔτυχε	γὰρ πίνων, ὁπόσον ἔτι λοιπὸν
[19]	εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι	ἀπέρριψε	Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας
[1]	οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ	ὀψὲ	μεσούσης σχεδὸν ἤδη τῆς μάχης

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 11/04/2005