| Chapitre |
| [11] |
τοῦ
Ἴωνος,
πολὺ
πρότερον
αὐτὰ
|
ἐκ
|
περιωπῆς
ἑωρακώς.
~Ἅμα
οὖν
ταῦτα |
| [38] |
ὑὸς
καὶ
λαγῷα
καὶ
ἰχθὺς
|
ἐκ |
ταγήνου
καὶ
σησαμοῦντες
καὶ
ὅσα |
| [33] |
ὁ
μὲν
οὖν
Ἕρμων
ἀπεξύετο
|
ἐκ |
τῆς
κεφαλῆς
τὸν
ἄκρατον
προνενευκὼς |
| [46] |
ἐφωράθη
πεποιηκώς·
σκύφος
γὰρ
ἐξέπεσεν
|
ἐκ |
τοῦ
κόλπου
ἐξαναστάντος
αὐτοῦ.
εἶτ´ |
| [47] |
τούτοις
διελύθη
τὸ
συμπόσιον
τελευτῆσαν
|
ἐκ |
τῶν
δακρύων
αὖθις
εἰς
γέλωτα |
| [37] |
ὦ
Κλεόδημε,
καθ´
ὅ
τι
|
οὐκ |
ἀδιάφορον
ἡγῇ
τὸν
πλοῦτον.
Οὐ |
| [47] |
Μέμνησο
μέντοι,
ὦ
Ζηνόθεμι,
ὡς
|
οὐκ |
ἀδιάφορον
ἡγῇ
τὸν
πόνον.
καὶ |
| [35] |
καὶ
ἐνούρει
ἐν
τῷ
μέσῳ
|
οὐκ |
αἰδούμενος
τὰς
γυναῖκας.
καὶ
ἐμοὶ |
| [31] |
Ἀρισταινέτῳ
ἐς
τὸ
δεῖπνον,
ὥστε
|
οὐκ |
ἄκαιρον
ᾤετο
μεμνῆσθαι
τοῦ
Καλυδωνίου. |
| [28] |
ὁ
γὰρ
Ἀρισταίνετος
ἐδόκει
μοι
|
οὐκ |
ἀμελείᾳ
παριδεῖν
αὐτόν,
ἀλλ´
οὔποτ´
|
| [3] |
ἀνδρῶν
φιλοσόφων.
ἐγὼ
δέ,
ἄπαγε,
|
οὐκ |
ἄν
τι
τοιοῦτον
εἴποιμι.
~(ΦΙΛΩΝ) |
| [32] |
Ἀλλ´
ἐκεῖνο,
ἔφη
ὁ
Ζηνόθεμις,
|
οὐκ |
ἂν
ἔξαρνος
γένοιο
μὴ
οὐχὶ |
| [2] |
ἀλλ´
ἐν
σπουδῇ
ἀκροώμενον.
ὥστε
|
οὐκ |
ἂν
φθάνοις
ἑστιῶν
ἡμᾶς
ἡδίστην |
| [45] |
τοῖχον
ὀρθὸς
ἐφεστὼς
ἑώρων
ἕκαστα
|
οὐκ |
ἀναμιγνὺς
ἑαυτὸν
ὑπὸ
τοῦ
Ἱστιαίου |
| [33] |
καὶ
ὁ
Ἴων
τῆς
γειτονήσεως,
|
οὐκ |
ἀνάξιος
ὤν.
ὁ
μὲν
οὖν |
| [20] |
παραβύσας
ἑαυτὸν
ἐδείπνει
ὅσα
λοιπά,
|
οὐκ |
ἄνευ
θεοῦ
τινος
ἡμῖν
ἐπιπαρών, |
| [36] |
τὸ
ἔδαφος,
ἀλλ´
ὁ
παῖς
|
οὐκ |
ἀνῆκε
καρτερῶς
ἀντεχόμενος.
~καὶ
ὁ |
| [48] |
ἐκεῖνό
γε
μεμάθηκα
ἤδη,
ὡς
|
οὐκ |
ἀσφαλὲς
ἄπρακτον
ὄντα
συνεστιᾶσθαι
τοιούτοις |
| [12] |
Ἀφραίνεις
Μενέλαε,
ὁ
δ´
Ἀλλ´
|
οὐκ |
Ἀτρεΐδῃ
Ἀγαμέμνονι
ἥνδανε
θυμῷ,
καὶ |
| [4] |
εἰ
γοῦν
ἐθελήσω
ἀπαλλάττεσθαι
νῦν,
|
οὐκ |
ἐάσεις
με
ἀνήκοον
ἀπελθεῖν,
ἀλλ´ |
| [43] |
οὖσαν·
ὁ
δ´
ἀντεπελάβετο
καὶ
|
οὐκ |
εἴα
πλεονεκτεῖν.
βοὴ
τὸ
ἐπὶ |
| [20] |
μὲν
γὰρ
εἰσελθεῖν
παρ´
αὐτὸν
|
οὐκ |
εἰδὼς
ἐχόμενον
ἤδη
τῷ
πάθει, |
| [14] |
ἐγχέαντα·
καὶ
ἐδόκει
ἄριστα
ἐπινενοηκέναι
|
οὐκ
|
εἰδὼς
ὅσων
κακῶν
ἀρχὴν
ὁ |
| [5] |
καθ´
ὥραν
γάμων.
(ΛΥΚΙΝΟΣ)
Ἀλλ´
|
οὐκ |
εἶχεν
ἄλλον
ἐπιτηδειότερον,
οἶμαι.
τοῦτον |
| [40] |
~Γέλως
ἐπὶ
τούτοις
ἐγένετο
ὡς
|
οὐκ |
ἐν
καιρῷ
λεγομένοις.
Διονυσόδωρος
δέ, |
| [22] |
φανέντι·
ἐμοὶ
γὰρ
ἡ
εὐδαιμονία
|
οὐκ |
ἐν
ὑὸς
ἀγρίου
μοίρᾳ
ἢ |
| [32] |
παμμέγεθες,
ἢ
ἀφ´
ἑνὸς
ἀνδρὸς
|
οὐκ |
ἐννόμως
φιλοσοφοῦντος,
Ἑτοιμοκλέους
τοῦ
γόητος, |
| [25] |
ὧδέ
πως·
ἢ
λάθετ´
ἢ
|
οὐκ |
ἐνόησεν,
ἀάσατο
δὲ
μέγα
θυμῷ· |
| [22] |
πολυτελές,
ὥς
φασι,
δεῖπνον
δυνάμενος
|
οὐκ
|
ἐπένευσα
ἱκετεύοντι,
σοὶ
ὁ
ἀνόητος |
| [48] |
κραίνουσι
θεοί,
καὶ
τὰ
δοκηθέντ´
|
οὐκ |
ἐτελέσθη·
ἀπροσδόκητα
γὰρ
ὡς
ἀληθῶς |
| [30] |
συμπλακῆναι
τοῖς
Στωϊκοῖς
καὶ
διερρήγνυτο
|
οὐκ |
ἔχων
ἀρχὴν
εὔλογον—
τότε
οὖν |
| [22] |
χρόνον
ὑπ´
ἐμοῦ
λιπαρῶς
τεθεραπευμένος
|
οὐκ |
ἠξίωσας
ἐναριθμῆσαι
κἀμὲ
τοῖς
ἄλλοις |
| [2] |
ἡμᾶς
ἡδίστην
ταύτην
ἑστίασιν,
ἧς
|
οὐκ |
οἶδ´
εἴ
τις
ἡδίων
ἔμοιγε, |
| [3] |
ἔργα
τοῦ
Διονύσου
εἶναι,
ὃς
|
οὐκ |
οἶδα
εἴ
τινα
τῶν
αὑτοῦ |
| [8] |
ὅλον
τὸν
κλιντῆρα
ἐκεῖνον
ἐπέλαβον,
|
οὐκ |
ὀλίγαι
οὖσαι,
καὶ
ἐν
αὐταῖς |
| [37] |
ἥδεσθαι
ὑπὲρ
τοὺς
ἄλλους
ἀξιοῦντες.
|
Οὔκ, |
ἀλλὰ
σύ,
ἦ
δ´
ὃς |
| [5] |
ἀγόμενος
γυναῖκα
εἱστία
ὑμᾶς;
(ΛΥΚΙΝΟΣ)
|
Οὔκ, |
ἀλλὰ
τὴν
θυγατέρα
ἐξεδίδου
αὐτὸς |