Chapitre
[8]	παρόντων, ἐν δεξιᾷ μὲν εἰσιόντων	αἱ	γυναῖκες ὅλον τὸν κλιντῆρα ἐκεῖνον
[15]	νόμισμα, ὥστε μὴ δεξαμένου ψόφον	αἱ	δύο δραχμαὶ παρέσχον ἐκπεσοῦσαι, καὶ
[30]	ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς οἱ πλεῖστοι· καὶ	αἱ	ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ
[45]	δακρύων μεστὰ ἦν πάντα. καὶ	αἱ	μὲν γυναῖκες ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ
[44]	καὶ κατεπήδησαν ἐς τὸ μεταίχμιον	αἱ	πολλαί, καὶ μάλιστα ἡ μήτηρ
[14]	τὸν Ἀρισταίνετον, τί βούλονται αὐτῷ	αἱ	τοσαῦται καὶ τηλικαῦται κύλικες τῶν
[10]	καὶ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ)	Βαβαί,	ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν τι τὸ
[8]	τὸν κλιντῆρα ἐκεῖνον ἐπέλαβον, οὐκ	ὀλίγαι	οὖσαι, καὶ ἐν αὐταῖς ἡ
[4]	πρὸς ἀνδριάντα ἡδέως ἂν προσελθὼν	ἐκχέαι	πάντα συνείρων ἀπνευστί. εἰ γοῦν
[0]	~ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ Η	ΛΑΠΙΘΑΙ.	~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε, διατριβήν
[48]	ὡς οὐκ ἀσφαλὲς ἄπρακτον ὄντα	συνεστιᾶσθαι	τοιούτοις φιλοσόφοις.
[37]	τὸν Ἀρισταίνετόν τε καὶ Εὔκριτον,	ἀπαλλάξασθαι	τῆς ἀηδίας οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες.
[20]	δὲ παραδοὺς τοὺς αὐλοὺς ἐκείνῳ	δέξασθαι	παρ´ αὐτοῦ τὸ σκῦτος· καὶ
[28]	τινί· ὥστε οὐδὲ τὴν ἀρχὴν	πειρᾶσθαι	ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐπαύσατό
[35]	οὐ μείω τῆς Ἰλιάδος κακὰ	ἐξεργάσασθαι.	~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο οἱ ἀμφὶ
[20]	ἐπινοῆσαι τοιόνδε· ἐς ἀγῶνα γὰρ	προκαλέσασθαι	αὐτὸν ἐπὶ ῥητῷ πληγῶν ἀριθμῷ,
[3]	καὶ μέθῃ γενόμενα, δέον λήθην	ποιήσασθαι	αὐτῶν καὶ νομίζειν ἐκεῖνα πάντα
[9]	τι ἕτερον ἱερεῖ γε ὄντι	ὑπεξίστασθαι	καλῶς εἶχεν, εἰ καὶ τοῦ
[34]	ὡς οὐδὲν ὄφελος ἦν ἄρα	ἐπίστασθαι	τὰ μαθήματα, εἰ μή τις
[31]	ἀκηκόει γάρ, οἶμαι, ὗν τινα	ἐσκευάσθαι	Ἀρισταινέτῳ ἐς τὸ δεῖπνον, ὥστε
[37]	οὗτινος ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ	ἥδεσθαι	ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἀξιοῦντες. Οὔκ,
[25]	ἀπολελόγημαι. ~Εἰ δὲ δείπνου ἕνεκα	ὀργίζεσθαί	σοι δοκῶ, τὸ κατὰ τὸν
[13]	λέγεις καὶ μαλθακὸν ἐπὶ θρόνου	καθίζεσθαι	ἢ σκίμποδος, ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ
[13]	αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον τινὰ λαβόντα	καθίζεσθαι	παρ´ Ἱστιαῖόν τε καὶ Διονυσόδωρον.
[24]	ἔχῃς καταφεύγειν τὴν ἀπολογίαν ὕστερον,	ἐπιλαθέσθαι	λέγων ἐν τοσούτῳ θορύβῳ καὶ
[29]	πίνειν ἡμᾶς καὶ ἐπειρᾶτο εὖ	διατίθεσθαι	τὸ γεγονὸς ὑπομειδιῶν ἅμα, καὶ
[8]	θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον δὲ ἤδη	κατακλίνεσθαι	ἁπάντων σχεδὸν παρόντων, ἐν δεξιᾷ
[42]	τούτοις, ὡς τὸ εἰκός, γενομένου	ἀρέσθαι	ἤδη τὰ παρακείμενα ἔδει, καὶ
[42]	τῷ Ζήνωνι δὴ ἀπόντι παραδοθέντα	φέρεσθαι	καὶ ἔλεγε μόνῳ οἱ παρατεθῆναι
[38]	καὶ ὅσα ἐντραγεῖν, καὶ ἐξῆν	ἀποφέρεσθαι	ταῦτα. προὔκειτο δὲ οὐχ ἓν
[47]	ὄντα— δύο γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο—	ἀντιμαρτύρεσθαι	λέγοντα, Μέμνησο μέντοι, ὦ Ζηνόθεμι,
[21]	εἰς ἐπήκοον ἅπασιν ὀπίσω αὖθις	ἀπαλλάττεσθαι.	ἐφέντος οὖν τοῦ Ἀρισταινέτου προσελθὼν
[3]	ἔχει ἐν τῷ συμποσίῳ καταλιπόντας	ἀπαλλάττεσθαι.	Μισῶ γάρ, φησὶ καὶ ὁ
[4]	συνείρων ἀπνευστί. εἰ γοῦν ἐθελήσω	ἀπαλλάττεσθαι	νῦν, οὐκ ἐάσεις με ἀνήκοον
[29]	ὑπεξανέστη ἀφανῶς, τοῦ παιδαγωγοῦ νεύσαντος	ἀπαλλάττεσθαι:	ὡς κελεύσαντος τοῦ πατρός. ~Ὁ
[37]	ἐπὶ τὸν αὑτοῦ τόπον εἰρήνην	γεγενῆσθαι	ἐλπίσας, ~καὶ ἅμα εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν
[35]	οὗ τοσοῦτον πόλεμον ἐπ´ Ἰλίῳ	γεγενῆσθαι.	καὶ ὁ Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν ἐδόκει
[1]	Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε, διατριβήν φασι	γεγενῆσθαι	ὑμῖν χθὲς ἐν Ἀρισταινέτου παρὰ
[31]	δεῖπνον, ὥστε οὐκ ἄκαιρον ᾤετο	μεμνῆσθαι	τοῦ Καλυδωνίου. ἀλλὰ πρὸς τῆς
[1]	δεῖπνον καί τινας λόγους φιλοσόφους	εἰρῆσθαι	καὶ ἔριν οὐ σμικρὰν συστῆναι
[39]	μὲν οὖν ἄριστον ἦν μὴ	δεῖσθαι	γάμων, ἀλλὰ πειθομένους Πλάτωνι καὶ
[20]	τούτου ἀσφαλέστερος ἤδη προσπαλαίων αὐτῷ	ἐπικαλεῖσθαι	τοὺς γειτνιῶντας, ὑφ´ ὧν ἀνασπασάντων
[17]	ἐξ ἁπάντων μίαν ᾠδὴν παγγέλοιον	ἀποτελεῖσθαι,	μάλιστα δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ προμαντευόμενος
[11]	οὐδὲν οἶμαι χρὴ καὶ ταῦτα	καταριθμεῖσθαι,	χυμοὺς καὶ πέμματα καὶ καρυκείας·
[43]	τυχόν. ἔδει δὲ καὶ ταύτας	ἀναιρεῖσθαι	τὴν ἑαυτοῦ ἑκάτερον. ἐν τούτῳ
[32]	ἔξαρνος γένοιο μὴ οὐχὶ φάρμακον	ἀποδόσθαι	Κρίτωνι ἐπὶ τὸν πατέρα. ~Καὶ
[34]	λεγόμενον ἀληθὲς ᾖ καὶ τὸ	πεπαιδεῦσθαι	ἀπάγῃ τῶν ὀρθῶν λογισμῶν τοὺς
[47]	δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος, βοῶν	ἀπόλλυσθαι	ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ τὸν
[13]	ὁ Ἀλκιδάμας ἐδείπνει ὥσπερ οἱ	Σκύθαι	πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν νομὴν μετεξανιστάμενος
[15]	ἡ κύλιξ καὶ φιλοτησίαι καὶ	ὁμιλίαι	καὶ φῶτα εἰσεκεκόμιστο. ἐν τοσούτῳ
[15]	συνεχῶς περιεσοβεῖτο ἡ κύλιξ καὶ	φιλοτησίαι	καὶ ὁμιλίαι καὶ φῶτα εἰσεκεκόμιστο.
[47]	καὶ Ἴωνι. καὶ οἵ τε	τραυματίαι	φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες, καὶ
[3]	τινα τῶν αὑτοῦ ὀργίων ἀτέλεστον	καὶ	ἀβάκχευτον περιεῖδεν. ὅρα οὖν μὴ
[30]	δ´ ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς οἱ πλεῖστοι·	καὶ	αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί,
[45]	καὶ δακρύων μεστὰ ἦν πάντα.	καὶ	αἱ μὲν γυναῖκες ἐκώκυον τῷ
[45]	Κενταύρους εἶδες ἄν, τραπέζας ἀνατρεπομένας	καὶ	αἷμα ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους ῥιπτομένους.
[37]	μέσον· ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε	καὶ	ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει καὶ παρὰ
[12]	οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ,	καὶ	ἄλλοι〉 ἄλλα πρὸς τὸν καιρὸν
[38]	αὑτοῦ τόπον εἰρήνην γεγενῆσθαι ἐλπίσας,	~καὶ	ἅμα εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν τὸ ἐντελὲς
[33]	ἀποδόσθαι Κρίτωνι ἐπὶ τὸν πατέρα.	~Καὶ	ἅμα, ἔτυχε γὰρ πίνων, ὁπόσον
[9]	ὃς ὁ Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον ἱερέα,	καὶ	ἅμα λέγων κατεκλίνετο καὶ μετ´
[36]	τοσαῦτα δὲ τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες—	καὶ	ἅμα λέγων τὴν ὀθόνην περισπᾶν
[16]	τὸ σῶμα δὲ οὕτω καρτερός·	καὶ	ἅμα παρεγύμνου ἑαυτὸν μᾶλλον ἄχρι
[9]	ὅλον σοι τὸ συμπόσιον καταλιπών.	καὶ	ἅμα τὸν παῖδα ἐκάλει καὶ
[12]	κρακτικώτατον κυνῶν ἁπάντων, παρ´ ὃ	καὶ	ἀμείνων ἐδόκει καὶ φοβερώτατος ἦν
[20]	δὲ καὶ σημεῖα τῶν πληγῶν	καὶ	ἀμυχάς τινας ἐπὶ τοῦ προσώπου.
[2]	μάλιστα ὅσῳ νήφοντες ἐν εἰρήνῃ	καὶ	ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα, εἴτε
[17]	αὐτὸ τὰ Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου	καὶ	Ἀνακρέοντος, ὡς ἐξ ἁπάντων μίαν
[18]	καὶ διαστρέφων, ὡς γελοιότερος φανείη,	καὶ	ἀνάπαιστα συγκροτῶν διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων τῇ
[11]	γάρ— ὅπως ἐμφορεῖται τῶν ὄψων	καὶ	ἀναπέπλησται ζωμοῦ τὸ ἱμάτιον καὶ
[43]	τὰ μὲν ἄλλα πάντα ἴσα,	καὶ	ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ δὲ ὄρνις
[42]	ἀρέσθαι ἤδη τὰ παρακείμενα ἔδει,	καὶ	ἀνείλοντο οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετον
[42]	καὶ πρὸς τοὺς διακόνους ἐμάχετο,	καὶ	ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ
[27]	ἢ σησαμοῦντος, ὡς ἐμοὶ διακομίσειεν	καὶ	ἀντὶ τοῦ δείπνου ἀπολογία γένοιτο,
[33]	λαβόμενος ἔμελλε παίσειν κατὰ κόρρης,	καὶ	ἀπέκτεινεν ἂν τὸν γέροντα, εἰ
[6]	αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ	καὶ	ἀπεστρέφοντο καὶ δῆλοι ἦσαν ὥς
[34]	οἷα ὁ Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος ἔτι	καὶ	ἄποτος ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο οὖν τὸ
[41]	ἐγὼ γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι.	καὶ	ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ ταῦτα,
[39]	ἀνδρῶν παρόντων περὶ ἰδεῶν τε	καὶ	ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ ψυχῆς ἀθανασίας·
[1]	τοῦ ἰατροῦ ἀκοῦσαι. Διόνικος δὲ	καὶ	αὐτός, οἶμαι, τῶν συνδείπνων ἦν.
[42]	νεκρὸν ἀνθέλκοντες, καὶ τέλος ἐνικήθη	καὶ	ἀφῆκε πολὺν γέλωτα παρασχὼν τοῖς
[1]	εἰ δὲ μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος,	καὶ	ἄχρι τραυμάτων προχωρῆσαι τὸ πρᾶγμα
[44]	κρανίον ἐς δύο χρηστῷ μάλα	καὶ	βαθεῖ τραύματι. βοὴ οὖν παρὰ
[17]	~καὶ οἱ πλεῖστοι ἐμέθυον ἤδη	καὶ	βοῆς μεστὸν ἦν τὸ συμπόσιον·
[26]	μάλιστα ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς αἰτίαις·	καὶ	γὰρ εἰ Δίφιλος ἄξιος δύο
[46]	τὸ εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον ἐγεγένητο·	καὶ	γὰρ οὐ ῥᾳδίως εὐπόρησαν φωτὸς
[20]	Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν. καί τι	καὶ	γελοῖον διηγήσατο· ἔφη μὲν γὰρ
[9]	ἱερεὺς γὰρ ἦν τοῖν ἀνάκοιν	καὶ	γένους τοῦ πρώτου ἐν τῇ
[39]	πρὸς ἀρετήν· εἰ δὲ δεῖ	καὶ	γυναικείου γάμου, κατὰ τὰ Πλάτωνι
[45]	αἷμ´ ἐμέων" πλὴν ταραχῆς γε	καὶ	δακρύων μεστὰ ἦν πάντα. καὶ
[36]	ἀμφὶ τοὺς πλουσίους ἀεὶ ἔχετε	καὶ	δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ
[4]	ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις καὶ παρακολουθήσεις	καὶ	δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι πρὸς σὲ
[46]	φωτὸς ἄλλου, ἀλλὰ πολλὰ ἐπράχθη	καὶ	δεινὰ ἐν τῷ σκότῳ. καὶ
[6]	ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ καὶ ἀπεστρέφοντο	καὶ	δῆλοι ἦσαν ὥς τινα πατραλοίαν
[16]	ἐπανίστατο δριμὺ καὶ παράφορον βλέπων	καὶ	δῆλος ἦν οὐκέτι εἰρήνην ἄξων.
[36]	ἁπάντων σκοπεῖτε ὡς πλείω κτήσεσθε	καὶ	διὰ τοῦτο ἀμφὶ τοὺς πλουσίους
[18]	οὗτος ὠρχήσατό τε κατακλῶν ἑαυτὸν	καὶ	διαστρέφων, ὡς γελοιότερος φανείη, καὶ
[30]	ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι τοῖς Στωϊκοῖς	καὶ	διερρήγνυτο οὐκ ἔχων ἀρχὴν εὔλογον—
[13]	λαβόντα καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν τε	καὶ	Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε, φησί,
[40]	φθέγγῃ, κάθαρμα; εἶπεν ὁ Ἴων,	καὶ	Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο τὰ εἰκότα. ἀλλ´
[47]	εἰς γέλωτα ἐπὶ τῷ Ἀλκιδάμαντι	καὶ	Διονυσοδώρῳ καὶ Ἴωνι. καὶ οἵ
[29]	εἰς τοὺς ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα	καὶ	Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας
[43]	Ἕρμων, ὁ δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα	καὶ	Δίφιλον, καὶ συνίσταντο οἱ μὲν
[27]	ἀπολογία γένοιτο, μὴ λαβεῖν, μὴ	καὶ	δόξωμεν ἐπὶ τούτῳ πεπομφέναι. ~Τούτων,
[15]	τόν τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ	καὶ	δραχμὰς δύο, οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ
[32]	τοὺς πλοκάμους περικέκαρκας χρυσοῦς ὄντας	καὶ	δώσεις δίκην παραδοθεὶς τῷ δημίῳ,
[10]	διηγῇ σοφῶν ἀνδρῶν τῶν πλείστων,	καὶ	ἔγωγε τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ, ὅτι
[7]	ἐπεὶ παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο πάντες αὐτῷ	καὶ	ἐδεξιοῦντο ὥς τινα τῶν κρειττόνων,
[14]	σκύφον ἀναδοῦναι αὐτῷ ζωρότερον ἐγχέαντα·	καὶ	ἐδόκει ἄριστα ἐπινενοηκέναι οὐκ εἰδὼς
[4]	πρὸς σὲ ἐν τῷ μέρει·	καί,	εἴ γε δοκεῖ, ἀπίωμεν ἄλλου
[19]	ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ	καὶ	εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι
[35]	ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο καὶ ἐκεκράγεσαν	καὶ	εἰς χεῖρας ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος
[6]	καὶ ὁ Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν,	καὶ	εἰσελθόντα γε αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο
[35]	ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο	καὶ	ἐκεκράγεσαν καὶ εἰς χεῖρας ᾔεσαν.
[42]	Ζήνωνι δὴ ἀπόντι παραδοθέντα φέρεσθαι	καὶ	ἔλεγε μόνῳ οἱ παρατεθῆναι αὐτὰ
[16]	πρὸς ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος ἐγένετο	καὶ	ἔληξε τοῦ θυμοῦ καὶ ἐνεφορεῖτο
[35]	σχημάτων, οἱ σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον	καὶ	ἐλοιδοροῦντο καὶ ὑπερενεπίμπλαντο καὶ ἐκεκράγεσαν
[36]	Ζηνοθέμιδος, μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν κρεῶν,	καὶ	ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς
[35]	μέσῳ οὐκ αἰδούμενος τὰς γυναῖκας.	καὶ	ἐμοὶ ἐδόκει, ὡς ἂν ἄριστά
[38]	Ἴωνι, μεθ´ οὓς τῷ νυμφίῳ	καὶ	ἐμοί, τῷ Διφίλῳ δὲ τὰ
[8]	ἐκεῖνον ἐπέλαβον, οὐκ ὀλίγαι οὖσαι,	καὶ	ἐν αὐταῖς ἡ νύμφη πάνυ
[38]	Φίλων, διότι δή ἐστί τι	καὶ	ἐν αὐτοῖς χρήσιμον ἐς τὸν
[24]	καὶ ἕωθεν ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ	καὶ	ἐν τῷ ἀνακείῳ θύοντα ὕστερον.
[6]	δῆλοι ἦσαν ὥς τινα πατραλοίαν	καὶ	ἐναγῆ μυσαττόμενοι. οὗτοι μὲν αὐτοῦ
[16]	ἐγένετο καὶ ἔληξε τοῦ θυμοῦ	καὶ	ἐνεφορεῖτο συμπεριιών. ~καὶ οἱ πλεῖστοι
[17]	μέλλοντα, σὺν δ´ ἔβαλον ῥινούς·	καὶ	ἔνθα δ´ ἄρ´ οἰμωγή τε
[35]	ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας	καὶ	ἐνούρει ἐν τῷ μέσῳ οὐκ
[38]	καὶ σησαμοῦντες καὶ ὅσα ἐντραγεῖν,	καὶ	ἐξῆν ἀποφέρεσθαι ταῦτα. προὔκειτο δὲ
[9]	καὶ ἅμα τὸν παῖδα ἐκάλει	καὶ	ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ ὁ Ἕρμων,
[30]	δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα	καὶ	ἑορτῇ πρέποντα. ~Νὴ Δί´, εἶπεν
[7]	τὴν ὀρθότητα τῆς γνώμης ἀποβλέποντες.	καὶ	ἐπεὶ παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο πάντες αὐτῷ
[46]	καὶ δεινὰ ἐν τῷ σκότῳ.	καὶ	ἐπεὶ παρῆν τις λύχνον ποτὲ
[29]	ἐκέλευε δ´ ὅμως πίνειν ἡμᾶς	καὶ	ἐπειρᾶτο εὖ διατίθεσθαι τὸ γεγονὸς
[12]	οὖν ταῦτα ὁ Κλεόδημος εἰρήκει	καὶ	ἐπεισέπαισεν ὁ Κυνικὸς Ἀλκιδάμας ἄκλητος,
[3]	ἐκφέρειν ταῦτα πρὸς τοὺς πολλοὺς	καὶ	ἐπεξιέναι διηγουμένους πράγματα ἐν οἴνῳ
[17]	ῥήσεις τινὰς ἐν μέρει διεξῄει	καὶ	ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τῶν κατόπιν ἐφεστώτων
[36]	ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε	καὶ	ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε, πάλιν τε
[37]	Οὐ μὲν οὖν, ἀλλὰ σύ.	καὶ	ἐπὶ πολὺ τὸ τοιοῦτον ἦν,
[1]	καί τινας λόγους φιλοσόφους εἰρῆσθαι	καὶ	ἔριν οὐ σμικρὰν συστῆναι ἐπ´
[38]	λαβεῖν· Ζηνοθέμιδι δὲ τῷ Στωϊκῷ	καὶ	Ἕρμωνι τῷ Ἐπικουρείῳ ὁμοίως κοινὸν
[30]	θαυμαστὸς καὶ Κλεάνθης, ῥημάτια δύστηνα	καὶ	ἐρωτήσεις μόνον καὶ σχήματα φιλοσόφων,
[14]	πέρι καὶ κακίας μεταξὺ διεξιὼν	καὶ	ἐς τὸν χρυσὸν καὶ τὸν
[14]	ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν	καὶ	ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο
[15]	τῶν γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη δὲ	καὶ	ἐς τοὺς ἄλλους συνεχῶς περιεσοβεῖτο
[37]	οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν τε	καὶ	Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι τῆς ἀηδίας οὕτω
[42]	ἀνείλοντο οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετον	καὶ	Εὔκριτον τὰ πρὸ αὑτοῦ ἑκάτερος
[38]	ἑκάστῳ πινάκιον, ἀλλ´ Ἀρισταινέτῳ μὲν	καὶ	Εὐκρίτῳ ἐπὶ μιᾶς τραπέζης κοινόν,
[25]	ἐνόησεν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ·	καὶ	Εὐριπίδης· Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα,
[17]	ἔνθα δ´ ἄρ´ οἰμωγή τε	καὶ	εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν. ὁ Ζηνόθεμις
[24]	πράγμασι, δίς σε τήμερον προσηγόρευσα	καὶ	ἕωθεν ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ καὶ
[43]	~Οἱ δὲ ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα	καὶ	Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ εἴρηται,
[30]	ἔφη, ἐξεργάζεται ὁ καλὸς Χρύσιππος	καὶ	Ζήνων ὁ θαυμαστὸς καὶ Κλεάνθης,
[32]	τοῦ γόητος, μετρεῖτε τὸν Κλεάνθην	καὶ	Ζήνωνα, σοφοὺς ἄνδρας; τίνες δὴ
[44]	μειρακίου, ἐπεὶ τὸ αἷμα εἶδε·	καὶ	ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα
[21]	οἷα πολλὰ ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει	καὶ	ἡμεῖς τοιοῦτόν τι ᾠήθημεν, ἀλλ´
[15]	αἱ δύο δραχμαὶ παρέσχον ἐκπεσοῦσαι,	καὶ	ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα σαφῶς. ἠπόρουν
[17]	ἐς τὸ αὐτὸ τὰ Πινδάρου	καὶ	Ἡσιόδου καὶ Ἀνακρέοντος, ὡς ἐξ
[7]	αὐτοῦ ὤν, σεμνός τις ἰδεῖν	καὶ	θεοπρεπὴς καὶ πολὺ τὸ κόσμιον
[41]	κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος	καὶ	Θέτιδος παϊδός. ἄμμες δὴ αὖθ´
[29]	κατηγορηθέντα· ὁ Ἀρισταίνετος δὲ ἐτετάρακτο	καὶ	θορύβου μεστὸς ἦν, ἐκέλευε δ´
[45]	ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη δὲ	καὶ	Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς διαλύειν αὐτοὺς
[38]	καὶ κρέας ὑὸς καὶ λαγῷα	καὶ	ἰχθὺς ἐκ ταγήνου καὶ σησαμοῦντες
[42]	ὁ Χαιρέας ὅσα ἐκείνῳ ἔκειτο	καὶ	Ἴων ὁμοίως καὶ ὁ Κλεόδημος.
[47]	ἐπὶ τῷ Ἀλκιδάμαντι καὶ Διονυσοδώρῳ	καὶ	Ἴωνι. καὶ οἵ τε τραυματίαι
[38]	καὶ τούτοις· εἶτα ἑξῆς Κλεοδήμῳ	καὶ	Ἴωνι, μεθ´ οὓς τῷ νυμφίῳ
[47]	Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ δυνατά,	καὶ	καθευδήσοντες ἀπήγοντο ἐμοῦντες οἱ πολλοὶ
[14]	σιτούμενος ἐνεργὸς ἦν ἀρετῆς πέρι	καὶ	κακίας μεταξὺ διεξιὼν καὶ ἐς
[13]	ἅμα τῷ συμποσίῳ· εἰ δὲ	καὶ	κάμοιμι, χαμαὶ τὸν τρίβωνα ὑποβαλόμενος
[15]	παραστῆναι διένευσε τῶν ἐξώρων ἤδη	καὶ	καρτερῶν, ὀρεωκόμον τινὰ ἢ ἱπποκόμον.
[11]	ταῦτα καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς καὶ πέμματα	καὶ	καρυκείας· ἅπαντα γὰρ ἄφθονα. ἐν
[32]	τοῦ μαθητοῦ ἐμοίχευες, ὦ Κλεόδημε,	καὶ	καταληφθεὶς τὰ αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ
[35]	ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων μόνον	καὶ	κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι, οὕς γε
[44]	οὖν παρὰ τῶν γυναικῶν ἐγένετο	καὶ	κατεπήδησαν ἐς τὸ μεταίχμιον αἱ
[19]	δῆλος ἦν φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι	καὶ	κατέχοντι τὸ συμπόσιον ἀπορρίψας τὸν
[45]	διαλύειν τὰ τοιαῦτα. Λαπίθας οὖν	καὶ	Κενταύρους εἶδες ἄν, τραπέζας ἀνατρεπομένας
[30]	Χρύσιππος καὶ Ζήνων ὁ θαυμαστὸς	καὶ	Κλεάνθης, ῥημάτια δύστηνα καὶ ἐρωτήσεις
[36]	ἐπαύσαντο οἱ ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν	καὶ	Κλεόδημον φιλονικοῦντες, ἐπεὶ μέσος αὐτῶν
[36]	καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον· εἰ δὲ	καὶ	κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα
[6]	ἐλεγκτικόν· Ξίφος αὐτὸν οἱ μαθηταὶ	καὶ	Κοπίδα καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ ὁ
[12]	Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς ὄντα	καὶ	κρακτικώτατον κυνῶν ἁπάντων, παρ´ ὃ
[38]	ὀνομαζόμενον δεῖπνον, μία ὄρνις ἑκάστῳ	καὶ	κρέας ὑὸς καὶ λαγῷα καὶ
[23]	τῶν θαυμαστῶν σου φιλοσόφων, Ζηνοθέμιδος	καὶ	Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη δὲ ἡ
[38]	ὄρνις ἑκάστῳ καὶ κρέας ὑὸς	καὶ	λαγῷα καὶ ἰχθὺς ἐκ ταγήνου
[6]	λέγοιμι; οἱ δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας	καὶ	λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι
[11]	τῶν μεθ´ αὑτόν; δεῖξον οὖν	καὶ	Λυκίνῳ ταῦτα, ὡς μάρτυς εἴη.
[1]	οἶμαι, τῶν συνδείπνων ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)	Καὶ	μάλα· οὐ μὴν ἐξ ἀρχῆς
[13]	δέ, Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον λέγεις	καὶ	μαλθακὸν ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι ἢ
[15]	ὅσα πάρεργα τῆς ἑστιάσεως εἰπεῖν,	καὶ	μάλιστα εἴ τι πρὸς τὸ
[42]	πολὺν γέλωτα παρασχὼν τοῖς συμπόταις,	καὶ	μάλιστα ἐπεὶ ἠγανάκτει μετὰ τοῦτο
[26]	ἐν γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν ἄλλους,	καὶ	μάλιστα ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς αἰτίαις·
[44]	ἐς τὸ μεταίχμιον αἱ πολλαί,	καὶ	μάλιστα ἡ μήτηρ τοῦ μειρακίου,
[47]	τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες,	καὶ	μάλιστα ὁ πρεσβύτης ὁ Ζηνόθεμις
[37]	ἐγένετο. πάντες ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες,	καὶ	μάλιστα οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν
[28]	τοὺς παρόντας γελῶντας ἐφ´ ἑκάστῳ	καὶ	μάλιστα ὅσοι ᾔδεσαν τὸν Ἑτοιμοκλέα,
[2]	οἶδ´ εἴ τις ἡδίων ἔμοιγε,	καὶ	μάλιστα ὅσῳ νήφοντες ἐν εἰρήνῃ
[3]	ἐπεξιέναι διηγουμένους πράγματα ἐν οἴνῳ	καὶ	μέθῃ γενόμενα, δέον λήθην ποιήσασθαι
[15]	μάλα ἤδη παρεφύλαττον ὅ τι	καὶ	μειδιάσειε. καὶ μετὰ μικρὸν ὁ
[38]	ἀμφοῖν, ὁ γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει.	καὶ	μέμνησό μοι τούτων, ὦ Φίλων,
[14]	τοῖς περιφέρουσι τὰ ὄψα συμπερινοστῶν.	~καὶ	μέντοι καὶ σιτούμενος ἐνεργὸς ἦν
[9]	ἱερέα, καὶ ἅμα λέγων κατεκλίνετο	καὶ	μετ´ αὐτὸν ὅμως ὁ Ἕρμων,
[15]	παρεφύλαττον ὅ τι καὶ μειδιάσειε.	καὶ	μετὰ μικρὸν ὁ μὲν προσῆλθεν
[37]	τῆς ἀηδίας οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες.	καὶ	μετῆλθέν τε ὁ Ἀρισταίνετος ἐπὶ
[9]	τὰ πρῶτα, ἔφη· ἀτὰρ εἰ	καὶ	μηδέν τι ἕτερον ἱερεῖ γε
[16]	τοῦ ἡμετέρου θεοῦ τοῦ Ἡρακλέους;	καὶ	μὴν εὖ εἰδέναι χρὴ ὡς,
[39]	οὖν ἄρχομαι, ἔφη, εἰ δοκεῖ.	καὶ	μικρὸν ἐπισχών, Ἐχρῆν μὲν ἴσως,
[4]	εἰπεῖν οἶδα ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι,	καί	μοι δοκεῖς, εἰ ἀπορήσειας τῶν
[43]	ἐν τούτῳ τοίνυν ὁ Ζηνόθεμις—	καί	μοι, ὦ Φίλων, πάνυ πρόσεχε
[3]	γενόμενα, δέον λήθην ποιήσασθαι αὐτῶν	καὶ	νομίζειν ἐκεῖνα πάντα θεοῦ ἔργα
[20]	ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε τὴν θύραν	καὶ	ξιφίδιον σπασάμενον ἀναδόντα αὐτῷ τοὺς
[6]	συνήθεις ὄντες παρεκέκληντο ἐπὶ δεῖπνον	καὶ	ξὺν αὐτοῖς ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος
[6]	πρεσβύτης ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς	καὶ	ξὺν αὐτῷ Δίφιλος ὁ Λαβύρινθος
[9]	μαθητής, εἶτα ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος	καὶ	ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί,
[6]	μαθηταὶ καὶ Κοπίδα καλοῦσιν. ἀλλὰ	καὶ	ὁ Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν, καὶ
[37]	παῖς οὐκ ἀνῆκε καρτερῶς ἀντεχόμενος.	~καὶ	ὁ Ἕρμων, Εὖ γε, ἔφη,
[9]	παῖδα ἐκάλει καὶ ἐξιόντι ἐῴκει.	καὶ	ὁ Ἕρμων, Ἔχε μέν, ὦ
[35]	τοσοῦτον πόλεμον ἐπ´ Ἰλίῳ γεγενῆσθαι.	καὶ	ὁ Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν ἐδόκει μοι
[29]	ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´ ὀλίγον δὲ	καὶ	ὁ Ζήνων ὑπεξανέστη ἀφανῶς, τοῦ
[46]	δοῦναι αὐτῷ, ὅπως μὴ ἀπόλοιτο,	καὶ	ὁ Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο
[33]	σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ	καὶ	ὁ Ἴων τῆς γειτονήσεως, οὐκ
[42]	ἐκείνῳ ἔκειτο καὶ Ἴων ὁμοίως	καὶ	ὁ Κλεόδημος. ὁ δὲ Δίφιλος
[20]	ἀμυχάς τινας ἐπὶ τοῦ προσώπου.	Καὶ	ὁ μὲν Διόνικος οὐ μεῖον
[44]	ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´ ἐμάχοντο συμπλακέντες,	καὶ	ὁ μὲν Ζηνόθεμις σκύφον ἀράμενος
[47]	οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν πόνον.	καὶ	ὁ νυμφίος δὲ ἀκεσαμένου τὸ
[3]	καταλιπόντας ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ γάρ, φησὶ	καὶ	ὁ ποιητικὸς λόγος, μνάμονα συμπόταν.
[6]	ξὺν αὐτοῖς ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος	καὶ	ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ
[42]	πρὸ αὑτοῦ ἑκάτερος κἀγὼ τἀμὰ	καὶ	ὁ Χαιρέας ὅσα ἐκείνῳ ἔκειτο
[2]	φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε,	καὶ	ὁ Χαρῖνος αὐτός, εἰ βουλοίμεθα
[35]	ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο οὖν τὸ πρᾶγμα,	καὶ	οἱ μὲν ἰδιῶται κοσμίως πάνυ
[17]	τοῦ θυμοῦ καὶ ἐνεφορεῖτο συμπεριιών.	~καὶ	οἱ πλεῖστοι ἐμέθυον ἤδη καὶ
[47]	Ἀλκιδάμαντι καὶ Διονυσοδώρῳ καὶ Ἴωνι.	καὶ	οἵ τε τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο
[7]	ἐδεξιοῦντο ὥς τινα τῶν κρειττόνων,	καὶ	ὅλως θεοῦ ἐπιδημία τὸ πρᾶγμα
[15]	περιεσοβεῖτο ἡ κύλιξ καὶ φιλοτησίαι	καὶ	ὁμιλίαι καὶ φῶτα εἰσεκεκόμιστο. ἐν
[32]	Ζήνωνα, σοφοὺς ἄνδρας; τίνες δὴ	καὶ	ὄντες ὑμεῖς ἐρεῖτε ταῦτα; οὐ
[2]	αὐτός, εἰ βουλοίμεθα τἀληθῆ ἀκοῦσαι	καὶ	ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ σὲ
[16]	ἐπὶ τούτοις ἐγέλασαν οἱ συμπόται,	καὶ	ὃς ἀγανακτήσας ἐπανίστατο δριμὺ καὶ
[38]	ἰχθὺς ἐκ ταγήνου καὶ σησαμοῦντες	καὶ	ὅσα ἐντραγεῖν, καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι
[15]	ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ, οἶμαι,	καὶ	ὅσα πάρεργα τῆς ἑστιάσεως εἰπεῖν,
[11]	καὶ ἀναπέπλησται ζωμοῦ τὸ ἱμάτιον	καὶ	ὅσα τῷ παιδὶ κατόπιν ἑστῶτι
[5]	μειρακίῳ, ἁπαλῷ γε μὴν ἔτι	καὶ	οὐ πάνυ καθ´ ὥραν γάμων.
[3]	ὁ ποιητικὸς λόγος, μνάμονα συμπόταν.	καὶ	οὐδὲ ὁ Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε
[43]	ἔφην, οὖσαν· ὁ δ´ ἀντεπελάβετο	καὶ	οὐκ εἴα πλεονεκτεῖν. βοὴ τὸ
[10]	τῶν πολλῶν τούτων πλουσίων, ἀλλὰ	καὶ	παιδείας μέλει αὐτῷ καὶ τὸ
[19]	ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ παίων	καὶ	παιόμενος ἐν τῷ μέρει. οἱ
[19]	ἦν, φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος	καὶ	παίων καὶ παιόμενος ἐν τῷ
[19]	κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος—	καὶ	πάλαι δὲ δῆλος ἦν φθονῶν
[30]	τοῦ πατρός. ~Ὁ Κλεόδημος δὲ	καὶ	πάλαι τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο
[20]	θεοῦ τινος ἡμῖν ἐπιπαρών, ἀλλὰ	καὶ	πάνυ ~χρήσιμος τοῖς μετὰ ταῦτα
[9]	ἐκεῖνον ὁ νυμφίος, εἶτ´ ἐγὼ	καὶ	παρ´ ἐμὲ ὁ Δίφιλος καὶ
[40]	εὑρίσκοιμεν τὸν ζῆλον ἐπὶ τούτου	καὶ	παρὰ τίνι; Καὶ σὺ γὰρ
[37]	ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει	καὶ	παρὰ τῷ ἡμετέρῳ Πλάτωνι ἐν
[4]	με ἀνήκοον ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις	καὶ	παρακολουθήσεις καὶ δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι
[16]	καὶ ὃς ἀγανακτήσας ἐπανίστατο δριμὺ	καὶ	παράφορον βλέπων καὶ δῆλος ἦν
[11]	οὖν ἐν ἡσυχίᾳ τὸ πρῶτον,	καὶ	παρεσκεύαστο ποικίλα. πλὴν οὐδὲν οἶμαι
[18]	ἔτι μᾶλλον οἱ συμπόται διαχυθεῖεν.	καὶ	παρῆλθεν ἄμορφός τις ἐξυρημένος τὴν
[22]	τοὺς ἐπὶ τοῖς συμποσίοις θορύβους	καὶ	παροινίας. ἐπὶ σοῦ δὲ μόνου
[15]	προσποιουμένου τὴν ἀπόρριψιν. ἠμελήθη οὖν	καὶ	παρώφθη τοῦτο οὐ πάνυ πολλῶν
[36]	τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε	καὶ	πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ τις μὴ
[44]	Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν,	καὶ	πατάξας τῇ βακτηρίᾳ τοῦ Κλεοδήμου
[11]	χρὴ καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς	καὶ	πέμματα καὶ καρυκείας· ἅπαντα γὰρ
[1]	αἵματι διαλυθῆναι τὴν συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)	Καὶ	πόθεν, ὦ Φίλων, ἠπίστατο Χαρῖνος
[3]	πρὸς τὸν Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας	καὶ	πολλὴν τὴν ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας ἀνδρῶν
[45]	αὑτὸν ἐτρέψατο, παίων τὸν προστυχόντα·	καὶ	πολλοὶ ἄν, εὖ ἴσθι, ἔπεσον
[7]	σεμνός τις ἰδεῖν καὶ θεοπρεπὴς	καὶ	πολὺ τὸ κόσμιον ἐπιφαίνων τῷ
[24]	ἐπιλαθέσθαι λέγων ἐν τοσούτῳ θορύβῳ	καὶ	πράγμασι, δίς σε τήμερον προσηγόρευσα
[2]	ἐχρῆν ὑπὸ τοῦ ἀκράτου προαχθέντες	καὶ	πρᾶξαι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Νεανικώτερα ἡμᾶς, ὦ
[46]	Ἀλκιδάμας μὲν τὴν αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν	καὶ	πρὸς βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων,
[42]	ἔλεγε μόνῳ οἱ παρατεθῆναι αὐτὰ	καὶ	πρὸς τοὺς διακόνους ἐμάχετο, καὶ
[5]	οὖν κόσμιόν τε εἶναι δοκοῦντα	καὶ	πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι δὲ
[26]	ἡδὺς γάρ ἐστι τῷ μειρακίῳ	καὶ	πρὸς χάριν αὐτῷ σύνεστιν. εἰ
[20]	αὐτὸν ἐπὶ ῥητῷ πληγῶν ἀριθμῷ,	καὶ	πρῶτον μὲν αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς,
[28]	ᾔδεσαν τὸν Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν ἄνθρωπον	καὶ	σεμνὸν εἶναι δοκοῦντα. ἐθαύμαζον οὖν
[20]	θύριον σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε δὲ	καὶ	σημεῖα τῶν πληγῶν καὶ ἀμυχάς
[38]	λαγῷα καὶ ἰχθὺς ἐκ ταγήνου	καὶ	σησαμοῦντες καὶ ὅσα ἐντραγεῖν, καὶ
[14]	τὰ ὄψα συμπερινοστῶν. ~καὶ μέντοι	καὶ	σιτούμενος ἐνεργὸς ἦν ἀρετῆς πέρι
[45]	τραπέζας ἀνατρεπομένας καὶ αἷμα ἐκκεχυμένον	καὶ	σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ ὁ
[25]	ἐν ἀντιπόρθμοις, πεδί´ ἔχους´ εὐδαίμονα.	καὶ	Σοφοκλῆς· συὸς μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´
[40]	ἐπὶ τούτου καὶ παρὰ τίνι;	Καὶ	σὺ γὰρ φθέγγῃ, κάθαρμα; εἶπεν
[41]	Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς Ἑλένης. νυμφίε,	καὶ	σὺ δὲ χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε
[43]	πλεονεκτεῖν. βοὴ τὸ ἐπὶ τούτοις,	καὶ	συμπεσόντες ἔπαιον ἀλλήλους ταῖς ὄρνισιν
[17]	ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος κατακείμενος	καὶ	συνέφερεν ἐς τὸ αὐτὸ τὰ
[6]	οὗτοι μὲν αὐτοῦ Ἀρισταινέτου φίλοι	καὶ	συνήθεις ὄντες παρεκέκληντο ἐπὶ δεῖπνον
[43]	δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον,	καὶ	συνίσταντο οἱ μὲν ὡς τοῦτον,
[30]	ῥημάτια δύστηνα καὶ ἐρωτήσεις μόνον	καὶ	σχήματα φιλοσόφων, τὰ δ´ ἄλλα
[39]	δεῖσθαι γάμων, ἀλλὰ πειθομένους Πλάτωνι	καὶ	Σωκράτει παιδεραστεῖν· μόνοι γοῦν οἱ
[48]	πολλὰ δ´ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί,	καὶ	τὰ δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα
[38]	Εὐκρίτῳ ἐπὶ μιᾶς τραπέζης κοινόν,	καὶ	τὰ παρ´ αὑτῷ ἑκάτερον ἐχρῆν
[42]	Κλεόδημος. ὁ δὲ Δίφιλος ἠξίου	καὶ	τὰ τῷ Ζήνωνι δὴ ἀπόντι
[34]	τοὺς ἐς μόνα τὰ βιβλία	καὶ	τὰς ἐν ἐκείνοις φροντίδας ἀτενὲς
[48]	ἀπροσδόκητα γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀπέβη	καὶ	ταῦτα. ἐκεῖνό γε μεμάθηκα ἤδη,
[22]	ἀλλὰ μόνος ἐγώ σοι ἄμοιρος,	καὶ	ταῦτα ἐν γειτόνων οἰκῶν. ἀνιῶμαι
[11]	ποικίλα. πλὴν οὐδὲν οἶμαι χρὴ	καὶ	ταῦτα καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς καὶ πέμματα
[43]	οὕτως, οἶμαι, τυχόν. ἔδει δὲ	καὶ	ταύτας ἀναιρεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ ἑκάτερον.
[1]	ἄχρι τραυμάτων προχωρῆσαι τὸ πρᾶγμα	καὶ	τέλος αἵματι διαλυθῆναι τὴν συνουσίαν.
[42]	ὥσπερ τὸν Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες,	καὶ	τέλος ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε πολὺν
[18]	συγκροτῶν διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ,	καὶ	τέλος ἐπέσκωπτεν ἐς τοὺς παρόντας.
[29]	Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας	καὶ	τῇ ἀπορίᾳ τῶν προσώπων ἐπαληθεύοντας
[33]	ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε τὸν Ζηνόθεμιν	καὶ	τῇ ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος λαβόμενος
[28]	διαλάθοι αὐτοὺς ἐξαπατωμένους τῷ πώγωνι	καὶ	τῇ τοῦ προσώπου ἐντάσει. ὁ
[14]	τί βούλονται αὐτῷ αἱ τοσαῦται	καὶ	τηλικαῦται κύλικες τῶν κεραμεῶν ἴσον
[22]	ἀπολαύω τὰ καθήκοντα εἰδόσιν, ἐπεὶ	καὶ	τήμερον παρὰ τῷ μαθητῇ Παμμένει
[25]	τὸν Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει γὰρ	καὶ	τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν, ὅτι μόνην
[44]	τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε	καὶ	τὴν ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ
[20]	ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν.	καί	τι καὶ γελοῖον διηγήσατο· ἔφη
[1]	ἐν Ἀρισταινέτου παρὰ τὸ δεῖπνον	καί	τινας λόγους φιλοσόφους εἰρῆσθαι καὶ
[20]	ἐς τὸ ὕπαιθρον τῆς αὐλῆς,	καὶ	τὸ ἀπὸ τούτου ἀσφαλέστερος ἤδη
[13]	ὁ Ἀρισταίνετος, εἴ σοι ἥδιον.	καὶ	τὸ ἀπὸ τούτου περιιὼν ἐν
[20]	δέξασθαι παρ´ αὐτοῦ τὸ σκῦτος·	καὶ	τὸ ξιφίδιον ἀπορρῖψαι τάχιστα διὰ
[34]	τῶν πολλῶν λεγόμενον ἀληθὲς ᾖ	καὶ	τὸ πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ τῶν ὀρθῶν
[10]	ἀλλὰ καὶ παιδείας μέλει αὐτῷ	καὶ	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου τούτοις
[19]	ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε.	καὶ	τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν, φιλόσοφος
[46]	τὸ λυχνίον σκότος μέγα ἐποίησε,	καὶ	τὸ πρᾶγμα, ὡς τὸ εἰκός,
[30]	αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί,	καὶ	τὸ τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος,
[13]	πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν νομὴν μετεξανιστάμενος	καὶ	τοῖς περιφέρουσι τὰ ὄψα συμπερινοστῶν.
[36]	πλουσίους ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε	καὶ	τοκογλυφεῖτε καὶ ἐπὶ μισθῷ παιδεύετε,
[14]	διεξιὼν καὶ ἐς τὸν χρυσὸν	καὶ	τὸν ἄργυρον ἀποσκώπτων· ἠρώτα γοῦν
[34]	τὰ μαθήματα, εἰ μή τις	καὶ	τὸν βίον ῥυθμίζοι πρὸς τὸ
[2]	παρὰ σὲ ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε.	καὶ	τὸν Διόνικον γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν
[47]	βοῶν ἀπόλλυσθαι ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε	καὶ	τὸν Ἕρμωνα καίπερ ἐν κακοῖς
[29]	διατίθεσθαι τὸ γεγονὸς ὑπομειδιῶν ἅμα,	καὶ	τὸν οἰκέτην ἀπέπεμψεν εἰπὼν ὅτι
[26]	οἷον ἄνδρα παραλιπὼν Δίφιλον ἑστιᾷς	καὶ	τὸν υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως·
[9]	ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς εἶχεν, εἰ	καὶ	τοῦ Ἐπικούρου τοῦ〉 πάνυ καταπεφρόνηκας.
[2]	δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ γεγενημένα	καὶ	τοὺς λόγους αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι
[33]	τῆς κεφαλῆς τὸν ἄκρατον προνενευκὼς	καὶ	τοὺς παρόντας ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει.
[28]	τέ μοι περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς,	καὶ	τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου,
[15]	καρτερῶν, ὀρεωκόμον τινὰ ἢ ἱπποκόμον.	καὶ	τοῦτο μὲν ὧδέ πως ἐκεχωρήκει,
[38]	Ἕρμωνι τῷ Ἐπικουρείῳ ὁμοίως κοινὸν	καὶ	τούτοις· εἶτα ἑξῆς Κλεοδήμῳ καὶ
[15]	παῖδα μικρὸν ὕστερον ἀφανῶς ὑπεξαγαγὼν	καὶ	τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ παραστῆναι διένευσε
[47]	πικροὺς ἄθλιος τοὺς γάμους ἑορτάσας·	καὶ	τῶν ἄλλων δὲ ὁ Διόνικος
[36]	τε αὖ τὴν ἡδονὴν μισοῦντες	καὶ	τῶν Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες αὐτοὶ τὰ
[44]	Ἕρμωνος δὲ τὴν σιαγόνα ἐπέτριψεν	καὶ	τῶν οἰκετῶν ἐνίους βοηθεῖν αὐτοῖς
[43]	ὄρνισιν αὐταῖς εἰς τὰ πρόσωπα,	καὶ	τῶν πωγώνων ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν,
[9]	καὶ παρ´ ἐμὲ ὁ Δίφιλος	καὶ	ὑπ´ αὐτῷ Ζήνων ὁ μαθητής,
[9]	ὁ Περιπατητικός, εἶτα ὁ Ἴων	καὶ	ὑπ´ ἐκεῖνον ὁ νυμφίος, εἶτ´
[12]	οὖν πολλοῖς ἀναίσχυντα ἐδόκει πεποιηκέναι	καὶ	ὑπέκρουον τὰ προχειρότατα, ὁ μὲν
[33]	μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν χεῖρα	καὶ	ὑπερβὰς τὸν Ζηνόθεμιν ἐς τὸ
[35]	σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο	καὶ	ὑπερενεπίμπλαντο καὶ ἐκεκράγεσαν καὶ εἰς
[4]	αὐτὸς σὺ ἄμεινον ποιήσεις αὐτὸ	καὶ	φθάσεις εἰπὼν ἅπασιν, ὥστε οὐδὲν
[31]	ὡς τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν, μὴ	καὶ	φθάσῃ ὁ πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ
[32]	ἔφη ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας ἑαυτὸν	καὶ	φθεγξάμενος παμμέγεθες, ἢ ἀφ´ ἑνὸς
[15]	ἄλλους συνεχῶς περιεσοβεῖτο ἡ κύλιξ	καὶ	φιλοτησίαι καὶ ὁμιλίαι καὶ φῶτα
[12]	παρ´ ὃ καὶ ἀμείνων ἐδόκει	καὶ	φοβερώτατος ἦν ἅπασιν. ~Ὁ δὲ
[15]	κύλιξ καὶ φιλοτησίαι καὶ ὁμιλίαι	καὶ	φῶτα εἰσεκεκόμιστο. ἐν τοσούτῳ δ´
[12]	ἄλλα πρὸς τὸν καιρὸν εὔστοχα	καὶ	χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες· ἐς μέντοι τὸ
[36]	αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα	καὶ	χρὴ τρόπον· ἀπόκριναί μοι οὖν,
[39]	ἰδεῶν τε καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν	καὶ	ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα δὲ μὴ
[29]	Ζήνωνα καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας	καὶ	ὠχριῶντας καὶ τῇ ἀπορίᾳ τῶν
[30]	καὶ αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως	πρεσβυτικαί,	καὶ τὸ τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν
[19]	προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ	πάλαι	δὲ δῆλος ἦν φθονῶν αὐτῷ
[30]	πατρός. ~Ὁ Κλεόδημος δὲ καὶ	πάλαι	τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ
[44]	κατεπήδησαν ἐς τὸ μεταίχμιον αἱ	πολλαί,	καὶ μάλιστα ἡ μήτηρ τοῦ
[48]	ἄμεινον τὸ τραγικὸν ἐκεῖνο ἐπειπεῖν,	πολλαὶ	μορφαὶ τῶν δαιμονίων, πολλὰ δ´
[30]	Ἑτοιμοκλεῖς οἱ πλεῖστοι· καὶ αἱ	ἐπιστολαὶ	ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ τὸ
[13]	συμποσίῳ· εἰ δὲ καὶ κάμοιμι,	χαμαὶ	τὸν τρίβωνα ὑποβαλόμενος κείσομαι ἐπ´
[24]	ὕστερον. ταῦτα ἐγὼ τοῖς παροῦσιν	ἀπολελόγημαι.	~Εἰ δὲ δείπνου ἕνεκα ὀργίζεσθαί
[41]	ἦν δὲ ταῦτα, εἴ γε	μέμνημαι,	τὰ ἐλεγεῖα· Ἢ οἵη ποτ´
[6]	φιλοσοφίας καὶ λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις,	οἶμαι,	ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις ἦν ὁ
[45]	γραμματικὸς διαλύειν αὐτοὺς ἐπιχειρῶν, λάξ,	οἶμαι,	εἰς τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τοῦ
[15]	ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ,	οἶμαι,	καὶ ὅσα πάρεργα τῆς ἑστιάσεως
[35]	ἐγέλων μόνον καὶ κατεγίνωσκον αὐτῶν,	οἶμαι,	οὕς γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας
[15]	ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ δραχμὰς δύο,	οἶμαι,	συνανέδωκε μετὰ τῆς φιάλης· ὁ
[15]	αὖθις ἐμειδίασεν, οὐ μὴν συνεῖδεν,	οἶμαι,	τὸ νόμισμα, ὥστε μὴ δεξαμένου
[5]	Ἀλλ´ οὐκ εἶχεν ἄλλον ἐπιτηδειότερον,	οἶμαι.	τοῦτον οὖν κόσμιόν τε εἶναι
[43]	πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα, οὕτως,	οἶμαι,	τυχόν. ἔδει δὲ καὶ ταύτας
[1]	ἀκοῦσαι. Διόνικος δὲ καὶ αὐτός,	οἶμαι,	τῶν συνδείπνων ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ
[31]	ὁ Ἕρμων ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ,	οἶμαι,	ὗν τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς
[11]	καὶ παρεσκεύαστο ποικίλα. πλὴν οὐδὲν	οἶμαι	χρὴ καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς
[4]	λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς ὀργήν·	διηγήσομαι	γάρ, ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´
[38]	χρήσιμον ἐς τὸν λόγον. (ΦΙΛΩΝ)	Μεμνήσομαι	δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ τοίνυν Ἴων,
[26]	ἀλλ´ ἔγωγε φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα	σιωπήσομαι.	~Προσέταξα δὲ τῷ οἰκέτῃ τούτῳ,
[13]	κάμοιμι, χαμαὶ τὸν τρίβωνα ὑποβαλόμενος	κείσομαι	ἐπ´ ἀγκῶνος οἷον τὸν Ἡρακλέα
[41]	ἔφη· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον	ἀναγνώσομαι.	καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ
[39]	Ὁ τοίνυν Ἴων, Πρῶτος οὖν	ἄρχομαι,	ἔφη, εἰ δοκεῖ. καὶ μικρὸν
[4]	καὶ παρακολουθήσεις καὶ δεήσῃ. κἀγὼ	θρύψομαι	πρὸς σὲ ἐν τῷ μέρει·
[4]	(ΦΙΛΩΝ) Εἰ μὴ παντάπασιν ἐγὼ	ἐπιλέλησμαι	Λυκίνου, αὐτὸς σὺ ἄμεινον ποιήσεις
[36]	ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον δὲ	ἀμυνοῦμαι	ὑμᾶς ὅντινα καὶ χρὴ τρόπον·
[15]	μὴ δεξαμένου ψόφον αἱ δύο	δραχμαὶ	παρέσχον ἐκπεσοῦσαι, καὶ ἠρυθρίασαν ἄμφω
[22]	καὶ ταῦτα ἐν γειτόνων οἰκῶν.	ἀνιῶμαι	οὖν ἐπὶ σοὶ τὸ πλέον
[2]	παραγένοιτο ἅπασι, σὲ δὲ ἀκριβῶς	εἰδέναι	τὰ γεγενημένα καὶ τοὺς λόγους
[16]	τοῦ Ἡρακλέους; καὶ μὴν εὖ	εἰδέναι	χρὴ ὡς, ἢν μὴ λάβῃ
[3]	ταῦτα πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ	ἐπεξιέναι	διηγουμένους πράγματα ἐν οἴνῳ καὶ
[46]	ὁ Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο	πεποιηκέναι.	~Ἐπὶ τούτοις διελύθη τὸ συμπόσιον
[12]	μὲν οὖν πολλοῖς ἀναίσχυντα ἐδόκει	πεποιηκέναι	καὶ ὑπέκρουον τὰ προχειρότατα, ὁ
[15]	τοῦ μὲν παιδὸς ἀρνουμένου μὴ	ἀποβεβληκέναι,	τοῦ δὲ Κλεοδήμου, καθ´ ὃν
[14]	ζωρότερον ἐγχέαντα· καὶ ἐδόκει ἄριστα	ἐπινενοηκέναι	οὐκ εἰδὼς ὅσων κακῶν ἀρχὴν
[32]	ὤμοσα κατὰ τῆς Πολιάδος μὴ	εἰληφέναι,	οὐδ´ ἐπὶ τέτταρσι δραχμαῖς δανείζω,
[27]	μὴ καὶ δόξωμεν ἐπὶ τούτῳ	πεπομφέναι.	~Τούτων, ὦ ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ
[42]	φέρεσθαι καὶ ἔλεγε μόνῳ οἱ	παρατεθῆναι	αὐτὰ καὶ πρὸς τοὺς διακόνους
[1]	τὸ πρᾶγμα καὶ τέλος αἵματι	διαλυθῆναι	τὴν συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ πόθεν,
[46]	αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν καὶ πρὸς βίαν	συνενεχθῆναι	αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο
[20]	ὑφ´ ὧν ἀνασπασάντων τὸ θύριον	σωθῆναι	αὐτός. ἐδείκνυε δὲ καὶ σημεῖα
[30]	τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ	συμπλακῆναι	τοῖς Στωϊκοῖς καὶ διερρήγνυτο οὐκ
[15]	ὑπεξαγαγὼν καὶ τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ	παραστῆναι	διένευσε τῶν ἐξώρων ἤδη καὶ
[1]	εἰρῆσθαι καὶ ἔριν οὐ σμικρὰν	συστῆναι	ἐπ´ αὐτοῖς, εἰ δὲ μὴ
[35]	οὕς γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας	εἶναι	ἀπὸ τῶν σχημάτων, οἱ σοφοὶ
[28]	Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν ἄνθρωπον καὶ σεμνὸν	εἶναι	δοκοῦντα. ἐθαύμαζον οὖν οἷος ὢν
[5]	οἶμαι. τοῦτον οὖν κόσμιόν τε	εἶναι	δοκοῦντα καὶ πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον,
[39]	κατὰ τὰ Πλάτωνι δοκοῦντα κοινὰς	εἶναι	ἐχρῆν τὰς γυναῖκας, ὡς ἔξω
[36]	Δίφιλος, καθ´ ὅ τι ἀδιάφορον	εἶναι	λέγοντες τῶν χρημάτων τὴν κτῆσιν
[18]	μηδ´ ἐκεῖνον ἀτερπῆ τὸν καιρὸν	εἶναι	μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν
[45]	ὀδόντας ὑπὸ τοῦ Κλεοδήμου Δίφιλον	εἶναι	οἰηθέντος. ἔκειτο οὖν ἄθλιος κατὰ
[23]	μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἡγούμενος	εἶναι	οἴσω ῥᾳδίως τὴν ἀτιμίαν. ~καίτοι
[3]	πάντα θεοῦ ἔργα τοῦ Διονύσου	εἶναι,	ὃς οὐκ οἶδα εἴ τινα
[35]	ἂν ἄριστά τις εἰκάσειεν, ὁμοιότατα	εἶναι	τὰ ἐν τῷ συμποσίῳ οἷς
[32]	ὁ Χρύσιππος τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο	εἶναι.	Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη
[36]	ὑμᾶς ὅντινα καὶ χρὴ τρόπον·	ἀπόκριναί	μοι οὖν, ὦ Ζηνόθεμι, ἢ
[46]	ἔφη ἀνελόμενον ἐν τῇ ταραχῇ	δοῦναι	αὐτῷ, ὅπως μὴ ἀπόλοιτο, καὶ
[14]	τῷ παιδὶ νεύσας εὐμεγέθη σκύφον	ἀναδοῦναι	αὐτῷ ζωρότερον ἐγχέαντα· καὶ ἐδόκει
[18]	γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν τι ἢ	πρᾶξαι	γελοῖον, ὡς ἔτι μᾶλλον οἱ
[2]	ὑπὸ τοῦ ἀκράτου προαχθέντες καὶ	πρᾶξαι.	~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Νεανικώτερα ἡμᾶς, ὦ Φίλων,
[23]	ἡ Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ ἑνὶ	ἀποφράξαι	ἄν μοι τάχιστα δοκῶ τὰ
[44]	τὸν Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν ἅμαρτε,	παραὶ	δέ οἱ ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε
[22]	μαρτύριον ἂν γένοιτο, ὅς γε	ὁσημέραι	πολλῶν ἐνοχλούντων παρὰ πολὺ σοῦ
[23]	ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω γὰρ	δύνασαι	διακρίνειν τὸ βέλτιον οὐδὲ τὴν
[20]	ἀριθμῷ, καὶ πρῶτον μὲν αὐτὸς	αὐλῆσαι	πονηρῶς, μετὰ δὲ παραδοὺς τοὺς
[22]	ἐμοῦ λιπαρῶς τεθεραπευμένος οὐκ ἠξίωσας	ἐναριθμῆσαι	κἀμὲ τοῖς ἄλλοις φίλοις, ἀλλὰ
[22]	τήμερον παρὰ τῷ μαθητῇ Παμμένει	δειπνῆσαι	πολυτελές, ὥς φασι, δεῖπνον δυνάμενος
[20]	τέλος οὖν ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ	ἐπινοῆσαι	τοιόνδε· ἐς ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι
[1]	ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ ἄχρι τραυμάτων	προχωρῆσαι	τὸ πρᾶγμα καὶ τέλος αἵματι
[22]	ἐπὶ σοῦ δὲ μόνου εἰκότως	ἀγανακτῆσαί	μοι δοκῶ, ὃς τοσοῦτον χρόνον
[45]	μὲν γυναῖκες ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ	περιχυθεῖσαι,	οἱ δὲ ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον
[20]	πάθει, τὸν δὲ ταχέως ἀναστάντα	ἐπικλεῖσαί	τε τὴν θύραν καὶ ξιφίδιον
[40]	ἐν καιρῷ λεγομένοις. Διονυσόδωρος δέ,	Παῦσαι,	ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων· ποῦ
[21]	λέγων τοῦ Στωϊκοῦ γραμματίδιον ἔχων	κελεῦσαί	οἱ ἔφη τὸν δεσπότην ἐν
[28]	ἀλλ´ οὔποτ´ ἂν ἐλπίσας κληθέντα	ἐπινεῦσαι	οὐδ´ ἂν ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ
[2]	καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἂν〉	ἀπομνημονεῦσαι	ἅτε μὴ παρέργως τῶν τοιούτων
[8]	κλιντῆρα ἐκεῖνον ἐπέλαβον, οὐκ ὀλίγαι	οὖσαι,	καὶ ἐν αὐταῖς ἡ νύμφη
[1]	(ΦΙΛΩΝ) Διονίκου ἔφη τοῦ ἰατροῦ	ἀκοῦσαι.	Διόνικος δὲ καὶ αὐτός, οἶμαι,
[4]	σε εἰπεῖν οἶδα ἢ ἐμὲ	ἀκοῦσαι,	καί μοι δοκεῖς, εἰ ἀπορήσειας
[2]	Χαρῖνος αὐτός, εἰ βουλοίμεθα τἀληθῆ	ἀκοῦσαι	καὶ ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ
[6]	καὶ λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι,	ἀκοῦσαι	μάλιστα, Ζηνόθεμις ἦν ὁ πρεσβύτης
[15]	ψόφον αἱ δύο δραχμαὶ παρέσχον	ἐκπεσοῦσαι,	καὶ ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα σαφῶς.
[30]	παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα, ἔφη,	ἐξεργάζεται	ὁ καλὸς Χρύσιππος καὶ Ζήνων
[29]	τὸν οἰκέτην ἀπέπεμψεν εἰπὼν ὅτι	ἐπιμελήσεται	τούτων. μετ´ ὀλίγον δὲ καὶ
[6]	τὸν ἐλεγκτικόν· Ξίφος αὐτὸν οἱ	μαθηταὶ	καὶ Κοπίδα καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ
[35]	οἷς περὶ τῆς Ἔριδος οἱ	ποιηταὶ	λέγουσιν· οὐ γὰρ κληθεῖσαν αὐτὴν
[43]	καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ	εἴρηται,	ὁ μὲν ὑπεράνω ὁ Ζηνόθεμις,
[11]	Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον γάρ— ὅπως	ἐμφορεῖται	τῶν ὄψων καὶ ἀναπέπλησται ζωμοῦ
[14]	ἠρώτα γοῦν τὸν Ἀρισταίνετον, τί	βούλονται	αὐτῷ αἱ τοσαῦται καὶ τηλικαῦται
[18]	γελοῖον, ὡς ἔτι μᾶλλον οἱ	συμπόται	διαχυθεῖεν. καὶ παρῆλθεν ἄμορφός τις
[16]	αὖθις ἐπὶ τούτοις ἐγέλασαν οἱ	συμπόται,	καὶ ὃς ἀγανακτήσας ἐπανίστατο δριμὺ
[11]	ὅπως ἐμφορεῖται τῶν ὄψων καὶ	ἀναπέπλησται	ζωμοῦ τὸ ἱμάτιον καὶ ὅσα
[14]	βούλονται αὐτῷ αἱ τοσαῦται καὶ	τηλικαῦται	κύλικες τῶν κεραμεῶν ἴσον δυναμένων.
[14]	Ἀρισταίνετον, τί βούλονται αὐτῷ αἱ	τοσαῦται	καὶ τηλικαῦται κύλικες τῶν κεραμεῶν
[14]	Φόλῳ Ἡρακλῆς ὑπὸ τῶν γραφέων	δείκνυται.	~Ἤδη δὲ καὶ ἐς τοὺς
[35]	τὸ πρᾶγμα, καὶ οἱ μὲν	ἰδιῶται	κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες
[48]	τὸ τραγικὸν ἐκεῖνο ἐπειπεῖν, πολλαὶ	μορφαὶ	τῶν δαιμονίων, πολλὰ δ´ ἀέλπτως
[35]	ἐς τοῦ Πηλέως τὸν γάμον	ῥῖψαι	τὸ μῆλον εἰς τὸ σύνδειπνον,
[20]	τὸ σκῦτος· καὶ τὸ ξιφίδιον	ἀπορρῖψαι	τάχιστα διὰ τῆς φωταγωγοῦ ἐς
[11]	τὸ ἱμάτιον καὶ ὅσα τῷ	παιδὶ	κατόπιν ἑστῶτι ὀρέγει λανθάνειν οἰόμενος
[14]	ἐς τὸ παρὸν Ἀρισταίνετος τῷ	παιδὶ	νεύσας εὐμεγέθη σκύφον ἀναδοῦναι αὐτῷ
[5]	ἐκεῖνό μοι πρῶτον εἰπέ, τῷ	παιδὶ	τῷ Ζήνωνι ὁ Ἀρισταίνετος ἀγόμενος
[38]	παρ´ αὑτῷ ἑκάτερον ἐχρῆν λαβεῖν·	Ζηνοθέμιδι	δὲ τῷ Στωϊκῷ καὶ Ἕρμωνι
[44]	δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν τῷ	Ζηνοθέμιδι	συμμαχῶν, καὶ πατάξας τῇ βακτηρίᾳ
[20]	ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει δέ, ὡς ἔφασκε,	φρενίτιδι	ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν.
[4]	ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί μοι δοκεῖς,	εἰ	ἀπορήσειας τῶν ἀκουσομένων, κἂν πρὸς
[2]	Λυκῖνε, καὶ ὁ Χαρῖνος αὐτός,	εἰ	βουλοίμεθα τἀληθῆ ἀκοῦσαι καὶ ὅπως
[9]	ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν ἀπορίαν·	Εἰ	γάρ με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε,
[4]	προσελθὼν ἐκχέαι πάντα συνείρων ἀπνευστί.	εἰ	γοῦν ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι νῦν, οὐκ
[39]	τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς ἀρετήν·	εἰ	δὲ δεῖ καὶ γυναικείου γάμου,
[25]	ταῦτα ἐγὼ τοῖς παροῦσιν ἀπολελόγημαι.	~Εἰ	δὲ δείπνου ἕνεκα ὀργίζεσθαί σοι
[13]	δειπνήσαιμι ἐμπεριπατῶν ἅμα τῷ συμποσίῳ·	εἰ	δὲ καὶ κάμοιμι, χαμαὶ τὸν
[36]	τις μὴ καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον·	εἰ	δὲ καὶ κληθείητε, τοσαῦτα μὲν
[26]	καὶ πρὸς χάριν αὐτῷ σύνεστιν.	εἰ	δὲ μὴ αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ
[1]	οὐ σμικρὰν συστῆναι ἐπ´ αὐτοῖς,	εἰ	δὲ μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ
[26]	οὕτως αἰσχραῖς αἰτίαις· καὶ γὰρ	εἰ	Δίφιλος ἄξιος δύο ἤδη μαθητάς
[39]	Ἴων, Πρῶτος οὖν ἄρχομαι, ἔφη,	εἰ	δοκεῖ. καὶ μικρὸν ἐπισχών, Ἐχρῆν
[37]	ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γάρ,	εἰ	δοκεῖ, λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν ἀξίων
[36]	μέν, ἔφη ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν,	εἰ	ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον δὲ
[15]	αἴτιον ἂν〉 τῷ Κλεοδήμῳ γενόμενον,	εἰ	ἔφθη διαφοιτῆσαν εἰς ἅπαντας, ἀλλὰ
[26]	κἄν τι προσέθηκα, ὅπερ σύ,	εἰ	θέλεις, παρὰ Ζωπύρου τοῦ παιδαγωγοῦ
[9]	Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα, ἔφη· ἀτὰρ	εἰ	καὶ μηδέν τι ἕτερον ἱερεῖ
[9]	γε ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς εἶχεν,	εἰ	καὶ τοῦ Ἐπικούρου τοῦ〉 πάνυ
[33]	καὶ ἀπέκτεινεν ἂν τὸν γέροντα,	εἰ	μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν χεῖρα
[16]	ἄν τινος καθίκετο τῇ βακτηρίᾳ,	εἰ	μὴ κατὰ καιρὸν εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς
[45]	πολλοὶ ἄν, εὖ ἴσθι, ἔπεσον	εἰ	μὴ κατέαξε τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ
[4]	μὴ πρὸς πολλοὺς ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ)	Εἰ	μὴ παντάπασιν ἐγὼ ἐπιλέλησμαι Λυκίνου,
[34]	ἦν ἄρα ἐπίστασθαι τὰ μαθήματα,	εἰ	μή τις καὶ τὸν βίον
[16]	ἅπαντες, Ἐγελάσατε, εἶπεν, ὦ καθάρματα,	εἰ	τῇ νύμφῃ προὔπιον ἐπὶ τοῦ
[4]	σὲ ἐν τῷ μέρει· καί,	εἴ	γε δοκεῖ, ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ
[41]	ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ ταῦτα,	εἴ	γε μέμνημαι, τὰ ἐλεγεῖα· Ἢ
[13]	Οὕτως, ἔφη, γιγνέσθω, ὁ Ἀρισταίνετος,	εἴ	σοι ἥδιον. καὶ τὸ ἀπὸ
[15]	τῆς ἑστιάσεως εἰπεῖν, καὶ μάλιστα	εἴ	τι πρὸς τὸ γλαφυρώτερον ἐπράχθη—
[1]	πρὸ τῶν τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω	εἴ	τι σαφὲς εἰπεῖν ἐδύνατο μὴ
[3]	Διονύσου εἶναι, ὃς οὐκ οἶδα	εἴ	τινα τῶν αὑτοῦ ὀργίων ἀτέλεστον
[2]	ταύτην ἑστίασιν, ἧς οὐκ οἶδ´	εἴ	τις ἡδίων ἔμοιγε, καὶ μάλιστα
[36]	ἕνεκα ποιεῖτε καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες	εἴ	τις μὴ καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον·
[36]	διὰ τοῦτο ἀμφὶ τοὺς πλουσίους	ἀεὶ	ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε
[11]	ὅσα τῷ παιδὶ κατόπιν ἑστῶτι	ὀρέγει	λανθάνειν οἰόμενος τοὺς ἄλλους, οὐ
[39]	ἂν πρὸς ἀρετήν· εἰ δὲ	δεῖ	καὶ γυναικείου γάμου, κατὰ τὰ
[43]	Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα, οὕτως, οἶμαι, τυχόν.	ἔδει	δὲ καὶ ταύτας ἀναιρεῖσθαι τὴν
[42]	γενομένου ἀρέσθαι ἤδη τὰ παρακείμενα	ἔδει,	καὶ ἀνείλοντο οἱ ἀμφὶ τὸν
[17]	ὁ δὲ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς	ἐρραψῴδει	ὕστερος κατακείμενος καὶ συνέφερεν ἐς
[17]	αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς ἐν μέρει	διεξῄει	καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τῶν κατόπιν
[34]	τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ	εἰσῄει	με, μὴ ἄρα τὸ ὑπὸ
[44]	ἐς δύο χρηστῷ μάλα καὶ	βαθεῖ	τραύματι. βοὴ οὖν παρὰ τῶν
[20]	οὐκ εἰδὼς ἐχόμενον ἤδη τῷ	πάθει,	τὸν δὲ ταχέως ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί
[33]	καὶ τοὺς παρόντας ἐμαρτύρετο, οἷα	ἐπεπόνθει.	ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ
[38]	τὰ ἀμφοῖν, ὁ γὰρ Ζήνων	ἀπεληλύθει.	καὶ μέμνησό μοι τούτων, ὦ
[14]	καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ	ἠπειλήκει,	πήξας τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν, ἔχων
[12]	~Ἅμα οὖν ταῦτα ὁ Κλεόδημος	εἰρήκει	καὶ ἐπεισέπαισεν ὁ Κυνικὸς Ἀλκιδάμας
[15]	καὶ τοῦτο μὲν ὧδέ πως	ἐκεχωρήκει,	μεγάλης αἰσχύνης αἴτιον ἂν〉 τῷ
[4]	τῷ μέρει· καί, εἴ γε	δοκεῖ,	ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ
[39]	Πρῶτος οὖν ἄρχομαι, ἔφη, εἰ	δοκεῖ.	καὶ μικρὸν ἐπισχών, Ἐχρῆν μὲν
[37]	Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γάρ, εἰ	δοκεῖ,	λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν ἀξίων τῆς
[14]	ἀναδοῦναι αὐτῷ ζωρότερον ἐγχέαντα· καὶ	ἐδόκει	ἄριστα ἐπινενοηκέναι οὐκ εἰδὼς ὅσων
[12]	ἁπάντων, παρ´ ὃ καὶ ἀμείνων	ἐδόκει	καὶ φοβερώτατος ἦν ἅπασιν. ~Ὁ
[28]	προσώπου ἐντάσει. ὁ γὰρ Ἀρισταίνετος	ἐδόκει	μοι οὐκ ἀμελείᾳ παριδεῖν αὐτόν,
[35]	γεγενῆσθαι. καὶ ὁ Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν	ἐδόκει	μοι τὴν ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς
[12]	τοῖς μὲν οὖν πολλοῖς ἀναίσχυντα	ἐδόκει	πεποιηκέναι καὶ ὑπέκρουον τὰ προχειρότατα,
[35]	αἰδούμενος τὰς γυναῖκας. καὶ ἐμοὶ	ἐδόκει,	ὡς ἂν ἄριστά τις εἰκάσειεν,
[20]	οὐ πολὺ κατόπιν τοῦ ἀγῶνος·	ἐβεβραδύκει	δέ, ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα
[14]	κακῶν ἀρχὴν ὁ σκύφος ἐκεῖνος	ἐνεδεδώκει.	λαβὼν δὲ ἅμα ὁ Ἀλκιδάμας
[9]	τὸν παῖδα ἐκάλει καὶ ἐξιόντι	ἐῴκει.	καὶ ὁ Ἕρμων, Ἔχε μέν,
[16]	ἐνέγκαντος. ~Ὁ Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας,	ἐπεπώκει	γὰρ ἤδη, πυθόμενος ἥτις ἡ
[9]	καταλιπών. καὶ ἅμα τὸν παῖδα	ἐκάλει	καὶ ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ ὁ
[10]	τούτων πλουσίων, ἀλλὰ καὶ παιδείας	μέλει	αὐτῷ καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ
[21]	ἐπιθαλάμιον, οἷα πολλὰ ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ἀμέλει	καὶ ἡμεῖς τοιοῦτόν τι ᾠήθημεν,
[37]	ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ	ἀμέλει	καὶ παρὰ τῷ ἡμετέρῳ Πλάτωνι
[9]	γένους τοῦ πρώτου ἐν τῇ	πόλει.	ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν
[22]	καὶ τήμερον παρὰ τῷ μαθητῇ	Παμμένει	δειπνῆσαι πολυτελές, ὥς φασι, δεῖπνον
[20]	πλησίον τοῦ Ἱστιαίου παραβύσας ἑαυτὸν	ἐδείπνει	ὅσα λοιπά, οὐκ ἄνευ θεοῦ
[13]	περιιὼν ἐν κύκλῳ ὁ Ἀλκιδάμας	ἐδείπνει	ὥσπερ οἱ Σκύθαι πρὸς τὴν
[1]	ἠπίστατο Χαρῖνος ταῦτα; οὐ γὰρ	συνεδείπνει	μεθ´ ἡμῶν. (ΦΙΛΩΝ) Διονίκου ἔφη
[31]	Δί´, εἶπεν ὁ Ἕρμων ὑπερκατακείμενος·	ἀκηκόει	γάρ, οἶμαι, ὗν τινα ἐσκευάσθαι
[47]	γὰρ ἠδυνήθησαν ἐκβαλεῖν τὸν ἄνδρα,	ἐπεὶ	ἅπαξ καταβαλὼν ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς
[45]	ἦν ἁπάντων κακῶν ὁ Ἀλκιδάμας,	ἐπεὶ	ἅπαξ τὸ καθ´ αὑτὸν ἐτρέψατο,
[29]	οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πειρᾶσθαι ἠξίου.	~ἐπεὶ	δ´ οὖν ἐπαύσατό ποτε ὁ
[19]	οὖν ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν,	ἐπεὶ	δὲ καὶ εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα
[42]	παρασχὼν τοῖς συμπόταις, καὶ μάλιστα	ἐπεὶ	ἠγανάκτει μετὰ τοῦτο ὡς ἂν
[22]	ἀφθόνως ἀπολαύω τὰ καθήκοντα εἰδόσιν,	ἐπεὶ	καὶ τήμερον παρὰ τῷ μαθητῇ
[36]	τὸν Ζηνόθεμιν καὶ Κλεόδημον φιλονικοῦντες,	ἐπεὶ	μέσος αὐτῶν ὁ Ἀρισταίνετος ἐγένετο·
[20]	τοὺς αὐλοὺς κελεύειν αὐλεῖν· εἶτα	ἐπεὶ	μὴ δύναιτο, παίειν σκῦτος ἔχοντα
[7]	ὀρθότητα τῆς γνώμης ἀποβλέποντες. καὶ	ἐπεὶ	παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο πάντες αὐτῷ καὶ
[46]	δεινὰ ἐν τῷ σκότῳ. καὶ	ἐπεὶ	παρῆν τις λύχνον ποτὲ κομίζων,
[44]	μάλιστα ἡ μήτηρ τοῦ μειρακίου,	ἐπεὶ	τὸ αἷμα εἶδε· καὶ ἡ
[9]	εἰ καὶ μηδέν τι ἕτερον	ἱερεῖ	γε ὄντι ὑπεξίστασθαι καλῶς εἶχεν,
[17]	ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς ἐν	μέρει	διεξῄει καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ τῶν
[4]	θρύψομαι πρὸς σὲ ἐν τῷ	μέρει·	καί, εἴ γε δοκεῖ, ἀπίωμεν
[19]	παίων καὶ παιόμενος ἐν τῷ	μέρει.	οἱ παρόντες δὲ οἱ μὲν
[23]	ἢ τὰ πρῶτα ταῦτα, τί	διαφέρει	σχέσις ἕξεως; ἵνα μὴ τῶν
[36]	ἅμα λέγων τὴν ὀθόνην περισπᾶν	ἐπεχείρει,	ἣν ὁ παῖς εἶχε τοῦ
[35]	ὁ θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας καὶ	ἐνούρει	ἐν τῷ μέσῳ οὐκ αἰδούμενος
[28]	πώγωνι καὶ τῇ τοῦ προσώπου	ἐντάσει.	ὁ γὰρ Ἀρισταίνετος ἐδόκει μοι
[20]	εὐδοκιμήσας τοῦ γελωτοποιοῦ ἐπὶ τῇ	διηγήσει	πλησίον τοῦ Ἱστιαίου παραβύσας ἑαυτὸν
[39]	γάμων, ἀλλὰ πειθομένους Πλάτωνι καὶ	Σωκράτει	παιδεραστεῖν· μόνοι γοῦν οἱ τοιοῦτοι
[42]	τοῖς συμπόταις, καὶ μάλιστα ἐπεὶ	ἠγανάκτει	μετὰ τοῦτο ὡς ἂν τὰ
[44]	τραπέζης κείμενον πρὸ τοῦ Ἀρισταινέτου	ῥίπτει	ἐπὶ τὸν Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν
[34]	Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος ἔτι καὶ ἄποτος	ἐγεγράφει.	~ἀνέστραπτο οὖν τὸ πρᾶγμα, καὶ
[3]	τὰ τοιαῦτα ἐξετάζειν, ἃ καλῶς	ἔχει	ἐν τῷ συμποσίῳ καταλιπόντας ἀπαλλάττεσθαι.
[25]	τὸ κατὰ τὸν Οἰνέα ἐννόησον·	ὄψει	γὰρ καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν,
[16]	γυναῖκας, Προπίνω σοι, ἔφη, ὦ	Κλεανθί,	Ἡρακλέους ἀρχηγέτου. ὡς δ´ ἐγέλασαν
[45]	προστυχόντα· καὶ πολλοὶ ἄν, εὖ	ἴσθι,	ἔπεσον εἰ μὴ κατέαξε τὴν
[33]	ὁπόσον ἔτι λοιπὸν ἐν τῇ	κύλικι,	περὶ ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν.
[36]	τρόπον· ἀπόκριναί μοι οὖν, ὦ	Ζηνόθεμι,	ἢ σὺ ἢ ὁ κοσμιώτατος
[9]	ὁ Ἕρμων, Ἔχε μέν, ὦ	Ζηνόθεμι,	τὰ πρῶτα, ἔφη· ἀτὰρ εἰ
[47]	ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα, Μέμνησο μέντοι, ὦ	Ζηνόθεμι,	ὡς οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν
[43]	τῶν πραχθέντων— ὁ δὴ Ζηνόθεμις,	φημί,	τὴν παρ´ αὑτῷ ἀφεὶς τὴν
[13]	ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ κἂν ὀρθοστάδην	δειπνήσαιμι	ἐμπεριπατῶν ἅμα τῷ συμποσίῳ· εἰ
[9]	μηδὲν ἄλλο κακὸν εἴπω, Ἐπικουρείου,	ἄπειμι	ὅλον σοι τὸ συμπόσιον καταλιπών.
[6]	μὲν ἄλλους τί ἄν σοι	λέγοιμι;	οἱ δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ
[13]	τῷ συμποσίῳ· εἰ δὲ καὶ	κάμοιμι,	χαμαὶ τὸν τρίβωνα ὑποβαλόμενος κείσομαι
[3]	ἄπαγε, οὐκ ἄν τι τοιοῦτον	εἴποιμι.	~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ ταῦτα, ὦ Λυκῖνε.
[23]	δὲ ἡ Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ	ἑνὶ	ἀποφράξαι ἄν μοι τάχιστα δοκῶ
[40]	ζῆλον ἐπὶ τούτου καὶ παρὰ	τίνι;	Καὶ σὺ γὰρ φθέγγῃ, κάθαρμα;
[28]	οὐδ´ ἂν ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν τοιούτῳ	τινί·	ὥστε οὐδὲ τὴν ἀρχὴν πειρᾶσθαι
[12]	ὁ δ´ Ἀλλ´ οὐκ Ἀτρεΐδῃ	Ἀγαμέμνονι	ἥνδανε θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉 ἄλλα
[28]	ὢν διαλάθοι αὐτοὺς ἐξαπατωμένους τῷ	πώγωνι	καὶ τῇ τοῦ προσώπου ἐντάσει.
[47]	τῷ Ἀλκιδάμαντι καὶ Διονυσοδώρῳ καὶ	Ἴωνι.	καὶ οἵ τε τραυματίαι φοράδην
[38]	τούτοις· εἶτα ἑξῆς Κλεοδήμῳ καὶ	Ἴωνι,	μεθ´ οὓς τῷ νυμφίῳ καὶ
[38]	Ζηνοθέμιδι δὲ τῷ Στωϊκῷ καὶ	Ἕρμωνι	τῷ Ἐπικουρείῳ ὁμοίως κοινὸν καὶ
[42]	Δίφιλος ἠξίου καὶ τὰ τῷ	Ζήνωνι	δὴ ἀπόντι παραδοθέντα φέρεσθαι καὶ
[5]	πρῶτον εἰπέ, τῷ παιδὶ τῷ	Ζήνωνι	ὁ Ἀρισταίνετος ἀγόμενος γυναῖκα εἱστία
[39]	καὶ γυναικείου γάμου, κατὰ τὰ	Πλάτωνι	δοκοῦντα κοινὰς εἶναι ἐχρῆν τὰς
[37]	ἀμέλει καὶ παρὰ τῷ ἡμετέρῳ	Πλάτωνι	ἐν λόγοις ἡ πλείστη διατριβὴ
[39]	μὴ δεῖσθαι γάμων, ἀλλὰ πειθομένους	Πλάτωνι	καὶ Σωκράτει παιδεραστεῖν· μόνοι γοῦν
[32]	γένοιο μὴ οὐχὶ φάρμακον ἀποδόσθαι	Κρίτωνι	ἐπὶ τὸν πατέρα. ~Καὶ ἅμα,
[42]	τὰ παρακείμενα ἔδει, καὶ ἀνείλοντο	οἱ	ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετον καὶ Εὔκριτον
[37]	ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες, καὶ μάλιστα	οἱ	ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν τε καὶ
[36]	κακὰ ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο	οἱ	ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν καὶ Κλεόδημον
[34]	ἀλλ´ οἱ μὲν ἐποίουν αἰσχρά,	οἱ	δ´ ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ
[44]	ἐκεῖνος δὲ μέσον ἑαυτὸν ἐφύλαττεν.	~Οἱ	δ´ ἐμάχοντο συμπλακέντες, καὶ ὁ
[43]	συνίσταντο οἱ μὲν ὡς τοῦτον,	οἱ	δ´ ὡς ἐκεῖνον πλὴν μόνου
[45]	γυναῖκες ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι,	οἱ	δὲ ἄλλοι κατέπαυον. μέγιστον δὲ
[43]	ὡς ἂν τὰ μέγιστα ἠδικημένος.	~Οἱ	δὲ ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα καὶ
[6]	ἄλλους τί ἄν σοι λέγοιμι;	οἱ	δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ λόγων,
[19]	παρόντες δὲ οἱ μὲν ᾐδοῦντο,	οἱ	δὲ ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος
[5]	ἀτὰρ οὖν, ὦ Λυκῖνε, τίνες	οἱ	δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς μὲν
[44]	κἀκείνου μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ	οἱ	ἐτράπετ´ ἄλλῃ, διεῖλε δὲ τοῦ
[21]	τοῦ Στωϊκοῦ γραμματίδιον ἔχων κελεῦσαί	οἱ	ἔφη τὸν δεσπότην ἐν τῷ
[6]	στωμύλον, τὸν ἐλεγκτικόν· Ξίφος αὐτὸν	οἱ	μαθηταὶ καὶ Κοπίδα καλοῦσιν. ἀλλὰ
[34]	ἔξω ἁμαρτήματος ἦν ἰδεῖν, ἀλλ´	οἱ	μὲν ἐποίουν αἰσχρά, οἱ δ´
[19]	τῷ μέρει. οἱ παρόντες δὲ	οἱ	μὲν ᾐδοῦντο, οἱ δὲ ἐγέλων,
[35]	~ἀνέστραπτο οὖν τὸ πρᾶγμα, καὶ	οἱ	μὲν ἰδιῶται κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι
[19]	τέλος ἐπέσκωπτεν ἐς τοὺς παρόντας.	~οἱ	μὲν οὖν ἄλλοι ἐγέλων ὁπότε
[43]	Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον, καὶ συνίσταντο	οἱ	μὲν ὡς τοῦτον, οἱ δ´
[19]	συμπόσιον ἀπορρίψας τὸν τρίβωνα προὐκαλεῖτό	οἱ	παγκρατιάζειν, εἰς δὲ μή, κατοίσειν
[42]	παραδοθέντα φέρεσθαι καὶ ἔλεγε μόνῳ	οἱ	παρατεθῆναι αὐτὰ καὶ πρὸς τοὺς
[19]	καὶ παιόμενος ἐν τῷ μέρει.	οἱ	παρόντες δὲ οἱ μὲν ᾐδοῦντο,
[37]	πλείστη διατριβὴ ἐγένετο. πάντες ἐπῄνεσαν	οἱ	παρόντες, καὶ μάλιστα οἱ ἀμφὶ
[17]	θυμοῦ καὶ ἐνεφορεῖτο συμπεριιών. ~καὶ	οἱ	πλεῖστοι ἐμέθυον ἤδη καὶ βοῆς
[30]	φιλοσόφων, τὰ δ´ ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς	οἱ	πλεῖστοι· καὶ αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε
[15]	ἄμφω μάλα σαφῶς. ἠπόρουν δὲ	οἱ	πλησίον οὗτινος εἴη τὰ νομίσματα,
[35]	συμποσίῳ οἷς περὶ τῆς Ἔριδος	οἱ	ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ κληθεῖσαν
[47]	δυνατά, καὶ καθευδήσοντες ἀπήγοντο ἐμοῦντες	οἱ	πολλοὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς. ὁ
[7]	ἐπιφαίνων τῷ προσώπῳ· Κανόνα γοῦν	οἱ	πολλοὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸν εἰς τὴν
[13]	κύκλῳ ὁ Ἀλκιδάμας ἐδείπνει ὥσπερ	οἱ	Σκύθαι πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν νομὴν
[35]	τινας εἶναι ἀπὸ τῶν σχημάτων,	οἱ	σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο
[6]	εἰσελθόντα γε αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο	οἱ	Στωϊκοὶ καὶ ἀπεστρέφοντο καὶ δῆλοι
[18]	πρᾶξαι γελοῖον, ὡς ἔτι μᾶλλον	οἱ	συμπόται διαχυθεῖεν. καὶ παρῆλθεν ἄμορφός
[16]	αἴσχιστον. αὖθις ἐπὶ τούτοις ἐγέλασαν	οἱ	συμπόται, καὶ ὃς ἀγανακτήσας ἐπανίστατο
[39]	καὶ Σωκράτει παιδεραστεῖν· μόνοι γοῦν	οἱ	τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς ἀρετήν·
[47]	καὶ Διονυσοδώρῳ καὶ Ἴωνι. καὶ	οἵ	τε τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς
[48]	δαιμονίων, πολλὰ δ´ ἀέλπτως κραίνουσι	θεοί,	καὶ τὰ δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη·
[2]	τι παρὰ τὸ δεῖπνον εἴτε	νέοι,	εἰπεῖν τε ὅσα ἥκιστα ἐχρῆν
[34]	μή τις καὶ τὸν βίον	ῥυθμίζοι	πρὸς τὸ βέλτιον· ἐκείνους γοῦν
[28]	δοκοῦντα. ἐθαύμαζον οὖν οἷος ὢν	διαλάθοι	αὐτοὺς ἐξαπατωμένους τῷ πώγωνι καὶ
[31]	Μελέαγρος ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν ἂν	πάθοι	δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ ὁ Χρύσιππος
[13]	μαλακῆς ταύτης εὐνῆς μικροῦ δεῖν	ὕπτιοι	κατακείμενοι ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ
[6]	γε αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ	Στωϊκοὶ	καὶ ἀπεστρέφοντο καὶ δῆλοι ἦσαν
[6]	οἱ Στωϊκοὶ καὶ ἀπεστρέφοντο καὶ	δῆλοι	ἦσαν ὥς τινα πατραλοίαν καὶ
[6]	μυσαττόμενοι. οὗτοι μὲν αὐτοῦ Ἀρισταινέτου	φίλοι	καὶ συνήθεις ὄντες παρεκέκληντο ἐπὶ
[12]	Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, καὶ	ἄλλοι〉	ἄλλα πρὸς τὸν καιρὸν εὔστοχα
[19]	τοὺς παρόντας. ~οἱ μὲν οὖν	ἄλλοι	ἐγέλων ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ
[45]	τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι, οἱ δὲ	ἄλλοι	κατέπαυον. μέγιστον δὲ ἦν ἁπάντων
[45]	ἐτρέψατο, παίων τὸν προστυχόντα· καὶ	πολλοὶ	ἄν, εὖ ἴσθι, ἔπεσον εἰ
[47]	καὶ καθευδήσοντες ἀπήγοντο ἐμοῦντες οἱ	πολλοὶ	ἐν ταῖς ὁδοῖς. ὁ μέντοι
[7]	τῷ προσώπῳ· Κανόνα γοῦν οἱ	πολλοὶ	ὀνομάζουσιν αὐτὸν εἰς τὴν ὀρθότητα
[22]	ἔχω πρὸς δεῖπνα ὁ παρεληλυθώς	μοι	βίος ἅπας μαρτύριον ἂν γένοιτο,
[4]	οἶδα ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί	μοι	δοκεῖς, εἰ ἀπορήσειας τῶν ἀκουσομένων,
[22]	σοῦ δὲ μόνου εἰκότως ἀγανακτῆσαί	μοι	δοκῶ, ὃς τοσοῦτον χρόνον ὑπ´
[39]	ἀθανασίας· ἵνα δὲ μὴ ἀντιλέγωσί	μοι	ὁπόσοι μὴ κατὰ ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν,
[28]	ἐντάσει. ὁ γὰρ Ἀρισταίνετος ἐδόκει	μοι	οὐκ ἀμελείᾳ παριδεῖν αὐτόν, ἀλλ´
[36]	ὅντινα καὶ χρὴ τρόπον· ἀπόκριναί	μοι	οὖν, ὦ Ζηνόθεμι, ἢ σὺ
[28]	ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς τέ	μοι	περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ τοῦτο
[5]	οὐδὲν ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´ ἐκεῖνό	μοι	πρῶτον εἰπέ, τῷ παιδὶ τῷ
[23]	φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ οἶδα ὅθεν	μοι	ταῦτα, παρὰ τῶν θαυμαστῶν σου
[23]	συλ– λογισμῷ ἑνὶ ἀποφράξαι ἄν	μοι	τάχιστα δοκῶ τὰ στόματα. ἢ
[28]	δὴ τὸ τοῦ λόγου, χανεῖν	μοι	τὴν γῆν ηὐχόμην ὁρῶν τοὺς
[35]	καὶ ὁ Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν ἐδόκει	μοι	τὴν ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς τὸ
[11]	ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἐδεόμην δείξοντός	μοι	τοῦ Ἴωνος, πολὺ πρότερον αὐτὰ
[38]	γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ μέμνησό	μοι	τούτων, ὦ Φίλων, διότι δή
[43]	τούτῳ τοίνυν ὁ Ζηνόθεμις— καί	μοι,	ὦ Φίλων, πάνυ πρόσεχε τὸν
[22]	τὸ πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι·	ἐμοὶ	γὰρ ἡ εὐδαιμονία οὐκ ἐν
[27]	ἢ ἐλάφου ἢ σησαμοῦντος, ὡς	ἐμοὶ	διακομίσειεν καὶ ἀντὶ τοῦ δείπνου
[35]	οὐκ αἰδούμενος τὰς γυναῖκας. καὶ	ἐμοὶ	ἐδόκει, ὡς ἂν ἄριστά τις
[15]	πολλῶν ἰδόντων πλὴν μόνου, ὡς	ἐμοὶ	ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ
[38]	μεθ´ οὓς τῷ νυμφίῳ καὶ	ἐμοί,	τῷ Διφίλῳ δὲ τὰ ἀμφοῖν,
[32]	ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε οὖν τοιαῦτα	συνεπιστάμενοι	αὑτοῖς; Ἀλλ´ οὐ μαστροπὸς ἐγὼ
[13]	δεῖν ὕπτιοι κατακείμενοι ἑστιᾶσθε πορφυρίδας	ὑποβεβλημένοι·	ἐγὼ δὲ κἂν ὀρθοστάδην δειπνήσαιμι
[13]	ταύτης εὐνῆς μικροῦ δεῖν ὕπτιοι	κατακείμενοι	ἑστιᾶσθε πορφυρίδας ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ
[43]	τὰ πρόσωπα, καὶ τῶν πωγώνων	ἐπειλημμένοι	ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν, ὁ μὲν τὸν
[42]	ἐμάχετο, καὶ ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος	ἀντεπειλημμένοι	ὥσπερ τὸν Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες,
[35]	αὐτῶν, οἶμαι, οὕς γε ἐθαύμαζον	οἰόμενοί	τινας εἶναι ἀπὸ τῶν σχημάτων,
[4]	γε δοκεῖ, ἀπίωμεν ἄλλου αὐτὰ	πευσόμενοι,	σὺ δὲ μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[6]	ὥς τινα πατραλοίαν καὶ ἐναγῆ	μυσαττόμενοι.	οὗτοι μὲν αὐτοῦ Ἀρισταινέτου φίλοι
[35]	οἱ μὲν ἰδιῶται κοσμίως πάνυ	ἑστιώμενοι	οὔτε παροινοῦντες οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο,
[44]	ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν· οὐ μὴν ἀπετράποντο	ἐκεῖνοι,	ἀλλ´ ὁ μὲν Κλεόδημος ὀρθῷ
[39]	πειθομένους Πλάτωνι καὶ Σωκράτει παιδεραστεῖν·	μόνοι	γοῦν οἱ τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν ἂν
[22]	ἄλλοις φίλοις, ἀλλὰ μόνος ἐγώ	σοι	ἄμοιρος, καὶ ταῦτα ἐν γειτόνων
[26]	Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά	σοι	ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα παρεθέμην, ὅπως
[25]	~Εἰ δὲ δείπνου ἕνεκα ὀργίζεσθαί	σοι	δοκῶ, τὸ κατὰ τὸν Οἰνέα
[16]	ἀποβλέψας ἐς τὰς γυναῖκας, Προπίνω	σοι,	ἔφη, ὦ Κλεανθί, Ἡρακλέους ἀρχηγέτου.
[13]	ἔφη, γιγνέσθω, ὁ Ἀρισταίνετος, εἴ	σοι	ἥδιον. καὶ τὸ ἀπὸ τούτου
[6]	Τοὺς μὲν ἄλλους τί ἄν	σοι	λέγοιμι; οἱ δὲ ἀπὸ φιλοσοφίας
[22]	δεῖπνον δυνάμενος οὐκ ἐπένευσα ἱκετεύοντι,	σοὶ	ὁ ἀνόητος ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ
[48]	τῆς κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε. ~Τοῦτό	σοι	τέλος, ὦ καλὲ Φίλων, ἐγένετο
[22]	γειτόνων οἰκῶν. ἀνιῶμαι οὖν ἐπὶ	σοὶ	τὸ πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι·
[9]	κακὸν εἴπω, Ἐπικουρείου, ἄπειμι ὅλον	σοι	τὸ συμπόσιον καταλιπών. καὶ ἅμα
[28]	γελῶντας ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ μάλιστα	ὅσοι	ᾔδεσαν τὸν Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν ἄνθρωπον
[39]	ἵνα δὲ μὴ ἀντιλέγωσί μοι	ὁπόσοι	μὴ κατὰ ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν, περὶ
[24]	εἶναι οἴσω ῥᾳδίως τὴν ἀτιμίαν.	~καίτοι	ὅπως μὴ ἐς ἐκείνην ἔχῃς
[31]	λιμοῦ ὥσπερ ὁ Μελέαγρος ἀπομαρανθείς.	καίτοι	οὐδὲν ἂν πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα
[47]	πολλοὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς. ὁ	μέντοι	Ἀλκιδάμας αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ γὰρ
[14]	περιφέρουσι τὰ ὄψα συμπερινοστῶν. ~καὶ	μέντοι	καὶ σιτούμενος ἐνεργὸς ἦν ἀρετῆς
[12]	εὔστοχα καὶ χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες· ἐς	μέντοι	τὸ φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν·
[47]	ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα, Μέμνησο	μέντοι,	ὦ Ζηνόθεμι, ὡς οὐκ ἀδιάφορον
[17]	καὶ ἐνεφορεῖτο συμπεριιών. ~καὶ οἱ	πλεῖστοι	ἐμέθυον ἤδη καὶ βοῆς μεστὸν
[30]	τὰ δ´ ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς οἱ	πλεῖστοι·	καὶ αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως
[37]	εἰπάτωσαν οὗτινος ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν	αὐτοὶ	ἥδεσθαι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἀξιοῦντες.
[36]	μισοῦντες καὶ τῶν Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες	αὐτοὶ	τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε
[6]	τινα πατραλοίαν καὶ ἐναγῆ μυσαττόμενοι.	οὗτοι	μὲν αὐτοῦ Ἀρισταινέτου φίλοι καὶ
[39]	Σωκράτει παιδεραστεῖν· μόνοι γοῦν οἱ	τοιοῦτοι	ἀποτελεσθεῖεν ἂν πρὸς ἀρετήν· εἰ
[35]	εἶναι ἀπὸ τῶν σχημάτων, οἱ	σοφοὶ	δὲ ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ
[36]	ἀγανακτοῦντες εἴ τις μὴ καλέσειεν	ἐπὶ	δεῖπνον· εἰ δὲ καὶ κληθείητε,
[6]	φίλοι καὶ συνήθεις ὄντες παρεκέκληντο	ἐπὶ	δεῖπνον καὶ ξὺν αὐτοῖς ὁ
[13]	φησί, γυναικεῖον λέγεις καὶ μαλθακὸν	ἐπὶ	θρόνου καθίζεσθαι ἢ σκίμποδος, ὥσπερ
[44]	ξυμμαχίαν ἥκοντα τοῦ Ζηνοθέμιδος ἀφῆκεν	ἐπὶ	κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη
[13]	καθίζεσθαι ἢ σκίμποδος, ὥσπερ ὑμεῖς	ἐπὶ	μαλακῆς ταύτης εὐνῆς μικροῦ δεῖν
[38]	ἀλλ´ Ἀρισταινέτῳ μὲν καὶ Εὐκρίτῳ	ἐπὶ	μιᾶς τραπέζης κοινόν, καὶ τὰ
[36]	καὶ δανείζετε καὶ τοκογλυφεῖτε καὶ	ἐπὶ	μισθῷ παιδεύετε, πάλιν τε αὖ
[44]	ὁ δὲ Ἕρμων τὸν Δίφιλον	ἐπὶ	ξυμμαχίαν ἥκοντα τοῦ Ζηνοθέμιδος ἀφῆκεν
[37]	μὲν οὖν, ἀλλὰ σύ. καὶ	ἐπὶ	πολὺ τὸ τοιοῦτον ἦν, ἄχρι
[20]	ἐς ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν	ἐπὶ	ῥητῷ πληγῶν ἀριθμῷ, καὶ πρῶτον
[22]	ἐν γειτόνων οἰκῶν. ἀνιῶμαι οὖν	ἐπὶ	σοὶ τὸ πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ
[22]	τοῖς συμποσίοις θορύβους καὶ παροινίας.	ἐπὶ	σοῦ δὲ μόνου εἰκότως ἀγανακτῆσαί
[32]	τῆς Πολιάδος μὴ εἰληφέναι, οὐδ´	ἐπὶ	τέτταρσι δραχμαῖς δανείζω, οὐδὲ ἄγχω
[20]	οὐ μεῖον εὐδοκιμήσας τοῦ γελωτοποιοῦ	ἐπὶ	τῇ διηγήσει πλησίον τοῦ Ἱστιαίου
[18]	τις ἐξυρημένος τὴν κεφαλήν, ὀλίγας	ἐπὶ	τῇ κορυφῇ τρίχας ὀρθὰς ἔχων·
[24]	σε τήμερον προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν	ἐπὶ	τῇ οἰκίᾳ καὶ ἐν τῷ
[25]	μόνην αὐτὴν οὐ παρέλαβεν ἐκεῖνος	ἐπὶ	τὴν θυσίαν τοὺς ἄλλους θεοὺς
[47]	ἄνδρα, ἐπεὶ ἅπαξ καταβαλὼν ἑαυτὸν	ἐπὶ	τῆς κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε. ~Τοῦτό
[47]	οἰκίαν ταινίαις κατειλημένος τὴν κεφαλήν,	ἐπὶ	τὸ ζεῦγος ἀνατεθεὶς ἐφ´ οὗ
[22]	φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς	ἐπὶ	τοῖς συμποσίοις θορύβους καὶ παροινίας.
[37]	καὶ μετῆλθέν τε ὁ Ἀρισταίνετος	ἐπὶ	τὸν αὑτοῦ τόπον εἰρήνην γεγενῆσθαι
[44]	κείμενον πρὸ τοῦ Ἀρισταινέτου ῥίπτει	ἐπὶ	τὸν Ἕρμωνα, κἀκείνου μὲν ἅμαρτε,
[32]	μὴ οὐχὶ φάρμακον ἀποδόσθαι Κρίτωνι	ἐπὶ	τὸν πατέρα. ~Καὶ ἅμα, ἔτυχε
[16]	καθάρματα, εἰ τῇ νύμφῃ προὔπιον	ἐπὶ	τοῦ ἡμετέρου θεοῦ τοῦ Ἡρακλέους;
[20]	τῶν πληγῶν καὶ ἀμυχάς τινας	ἐπὶ	τοῦ προσώπου. Καὶ ὁ μὲν
[47]	Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι.	~Ἐπὶ	τούτοις διελύθη τὸ συμπόσιον τελευτῆσαν
[16]	ἄχρι πρὸς τὸ αἴσχιστον. αὖθις	ἐπὶ	τούτοις ἐγέλασαν οἱ συμπόται, καὶ
[40]	ὡς ἔξω ζήλου εἴημεν. ~Γέλως	ἐπὶ	τούτοις ἐγένετο ὡς οὐκ ἐν
[43]	οὐκ εἴα πλεονεκτεῖν. βοὴ τὸ	ἐπὶ	τούτοις, καὶ συμπεσόντες ἔπαιον ἀλλήλους
[42]	ἀμφοτέροις πολλάκις ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος οὖν	ἐπὶ	τούτοις, ὡς τὸ εἰκός, γενομένου
[40]	ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν τὸν ζῆλον	ἐπὶ	τούτου καὶ παρὰ τίνι; Καὶ
[16]	Ἡρακλέους ἀρχηγέτου. ὡς δ´ ἐγέλασαν	ἐπὶ	τούτῳ ἅπαντες, Ἐγελάσατε, εἶπεν, ὦ
[27]	μὴ λαβεῖν, μὴ καὶ δόξωμεν	ἐπὶ	τούτῳ πεπομφέναι. ~Τούτων, ὦ ἑταῖρε,
[47]	τῶν δακρύων αὖθις εἰς γέλωτα	ἐπὶ	τῷ Ἀλκιδάμαντι καὶ Διονυσοδώρῳ καὶ
[34]	ἐν τοῖς λόγοις ἑώρων γέλωτα	ἐπὶ	τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ
[44]	ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα	περὶ	αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ δὲ ὁ
[25]	ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ δὲ	περὶ	αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ πως· ἢ
[39]	ὁπόσοι μὴ κατὰ ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν,	περὶ	γάμων ἐρῶ τὰ εἰκότα. τὸ
[33]	ἔτι λοιπὸν ἐν τῇ κύλικι,	περὶ	ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε
[39]	ἴσως, ἔφη, τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων	περὶ	ἰδεῶν τε καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν
[14]	καὶ σιτούμενος ἐνεργὸς ἦν ἀρετῆς	πέρι	καὶ κακίας μεταξὺ διεξιὼν καὶ
[35]	τὰ ἐν τῷ συμποσίῳ οἷς	περὶ	τῆς Ἔριδος οἱ ποιηταὶ λέγουσιν·
[19]	μὲν ᾐδοῦντο, οἱ δὲ ἐγέλων,	ἄχρι	ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ Ἀλκιδάμας ὑπὸ
[37]	ἐπὶ πολὺ τὸ τοιοῦτον ἦν,	ἄχρι	δὴ ὁ Ἴων προκύψας εἰς
[16]	καὶ ἅμα παρεγύμνου ἑαυτὸν μᾶλλον	ἄχρι	πρὸς τὸ αἴσχιστον. αὖθις ἐπὶ
[1]	δὲ μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ	ἄχρι	τραυμάτων προχωρῆσαι τὸ πρᾶγμα καὶ
[18]	βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον, ὥσπερ	εἰώθασι,	τῶν παρακομιζόντων τὰ ὄψα μηχανώμενος
[24]	λέγων ἐν τοσούτῳ θορύβῳ καὶ	πράγμασι,	δίς σε τήμερον προσηγόρευσα καὶ
[1]	ἐξ ἀρχῆς γε οὐδ´ αὐτὸς	ἅπασι	παρεγένετο, ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν
[2]	ὡς αὐτὸς μὲν οὐ παραγένοιτο	ἅπασι,	σὲ δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ
[1]	~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε, διατριβήν	φασι	γεγενῆσθαι ὑμῖν χθὲς ἐν Ἀρισταινέτου
[22]	μαθητῇ Παμμένει δειπνῆσαι πολυτελές, ὥς	φασι,	δεῖπνον δυνάμενος οὐκ ἐπένευσα ἱκετεύοντι,
[13]	καὶ Διονυσόδωρον. ὁ δέ, Ἄπαγε,	φησί,	γυναικεῖον λέγεις καὶ μαλθακὸν ἐπὶ
[25]	θυσίαν τοὺς ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν.	φησὶ	δὲ περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ
[3]	συμποσίῳ καταλιπόντας ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ γάρ,	φησὶ	καὶ ὁ ποιητικὸς λόγος, μνάμονα
[41]	ἄρ´ ἥ γ´ Ἀρισταινέτου ἐν	μεγάροισι	δῖα Κλεανθὶς ἄνασς´ ἐτρέφετ´ ἐνδυκέως,
[32]	Πολιάδος μὴ εἰληφέναι, οὐδ´ ἐπὶ	τέτταρσι	δραχμαῖς δανείζω, οὐδὲ ἄγχω τοὺς
[48]	τῶν δαιμονίων, πολλὰ δ´ ἀέλπτως	κραίνουσι	θεοί, καὶ τὰ δοκηθέντ´ οὐκ
[13]	ἀφθονωτέραν νομὴν μετεξανιστάμενος καὶ τοῖς	περιφέρουσι	τὰ ὄψα συμπερινοστῶν. ~καὶ μέντοι
[39]	ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα δὲ μὴ	ἀντιλέγωσί	μοι ὁπόσοι μὴ κατὰ ταὐτὰ
[32]	μαθητάς, ἢν μὴ κατὰ καιρὸν	ἀποδῶσι	τοὺς μισθούς. Ἀλλ´ ἐκεῖνο, ἔφη
[36]	ὁ κοσμιώτατος Δίφιλος, καθ´ ὅ	τι	ἀδιάφορον εἶναι λέγοντες τῶν χρημάτων
[6]	ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς μὲν ἄλλους	τί	ἄν σοι λέγοιμι; οἱ δὲ
[19]	καὶ εἰς τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν	τι	ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν,
[17]	παρὰ τοῦ παιδὸς λαβὼν λεπτόγραμμόν	τι	βιβλίον. ~Διαλιπόντων δὲ ὀλίγον, ὥσπερ
[14]	ἀποσκώπτων· ἠρώτα γοῦν τὸν Ἀρισταίνετον,	τί	βούλονται αὐτῷ αἱ τοσαῦται καὶ
[46]	αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο	τι	γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς· σκύφος γὰρ
[23]	φιλοσοφία; ἢ τὰ πρῶτα ταῦτα,	τί	διαφέρει σχέσις ἕξεως; ἵνα μὴ
[23]	στόματα. ἢ εἰπάτω τις αὐτῶν,	τί	ἐστὶ φιλοσοφία; ἢ τὰ πρῶτα
[9]	ἔφη· ἀτὰρ εἰ καὶ μηδέν	τι	ἕτερον ἱερεῖ γε ὄντι ὑπεξίστασθαι
[18]	ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν	τι	ἢ πρᾶξαι γελοῖον, ὡς ἔτι
[20]	θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν. καί	τι	καὶ γελοῖον διηγήσατο· ἔφη μὲν
[38]	ὦ Φίλων, διότι δή ἐστί	τι	καὶ ἐν αὐτοῖς χρήσιμον ἐς
[15]	ἐπράχθη— μάλα ἤδη παρεφύλαττον ὅ	τι	καὶ μειδιάσειε. καὶ μετὰ μικρὸν
[23]	ἵνα μὴ τῶν ἀπόρων εἴπω	τι,	κερατίναν ἢ σωρείτην ἢ θερίζοντα
[35]	ἐμβαλὼν ἐς τὸ μέσον ὥσπερ	τι	μῆλον οὐ μείω τῆς Ἰλιάδος
[37]	εἰπέ, ὦ Κλεόδημε, καθ´ ὅ	τι	οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν πλοῦτον.
[2]	βέλους ἑστιασόμεθα, εἴτε γέροντες ἐπαρῴνησάν	τι	παρὰ τὸ δεῖπνον εἴτε νέοι,
[10]	πρὸ τῶν ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ	τι	περ τὸ κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης
[15]	ἑστιάσεως εἰπεῖν, καὶ μάλιστα εἴ	τι	πρὸς τὸ γλαφυρώτερον ἐπράχθη— μάλα
[26]	ἐμὲ λέγειν τὰ τοιαῦτα, κἄν	τι	προσέθηκα, ὅπερ σύ, εἰ θέλεις,
[1]	τῶν τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω εἴ	τι	σαφὲς εἰπεῖν ἐδύνατο μὴ παρακολουθήσας
[10]	~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν	τι	τὸ συμπόσιον διηγῇ σοφῶν ἀνδρῶν
[3]	ἐγὼ δέ, ἄπαγε, οὐκ ἄν	τι	τοιοῦτον εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ ταῦτα,
[21]	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει καὶ ἡμεῖς τοιοῦτόν	τι	ᾠήθημεν, ἀλλ´ οὐδ´ ἐγγὺς ἦν
[1]	προχωρῆσαι τὸ πρᾶγμα καὶ τέλος	αἵματι	διαλυθῆναι τὴν συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ
[33]	αὐτοῖν κατεκλίθη, ὡς διασταῖεν ὑπὸ	διατειχίσματι	αὐτῷ εἰρήνην ἄγοντες. ~Ἐν ὅσῳ
[44]	δύο χρηστῷ μάλα καὶ βαθεῖ	τραύματι.	βοὴ οὖν παρὰ τῶν γυναικῶν
[34]	οὐδὲ γὰρ ἐς τὸν οἶνον	ἔτι	ἀναφέρειν εἶχον τὰ γινόμενα λογιζόμενος
[5]	δοκοῦντα καὶ πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον,	ἔτι	δὲ μόνον ὄντα πλουτοῦντι τῷ
[34]	λογιζόμενος οἷα ὁ Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος	ἔτι	καὶ ἄποτος ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο οὖν
[5]	Δία μειρακίῳ, ἁπαλῷ γε μὴν	ἔτι	καὶ οὐ πάνυ καθ´ ὥραν
[33]	ἅμα, ἔτυχε γὰρ πίνων, ὁπόσον	ἔτι	λοιπὸν ἐν τῇ κύλικι, περὶ
[18]	τι ἢ πρᾶξαι γελοῖον, ὡς	ἔτι	μᾶλλον οἱ συμπόται διαχυθεῖεν. καὶ
[16]	παράφορον βλέπων καὶ δῆλος ἦν	οὐκέτι	εἰρήνην ἄξων. τάχα δ´ ἄν
[27]	σησαμοῦντος, ὡς ἐμοὶ διακομίσειεν καὶ	ἀντὶ	τοῦ δείπνου ἀπολογία γένοιτο, μὴ
[47]	αὖθις εἰς γέλωτα ἐπὶ τῷ	Ἀλκιδάμαντι	καὶ Διονυσοδώρῳ καὶ Ἴωνι. καὶ
[22]	σοὶ τὸ πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ	φανέντι·	ἐμοὶ γὰρ ἡ εὐδαιμονία οὐκ
[9]	μηδέν τι ἕτερον ἱερεῖ γε	ὄντι	ὑπεξίστασθαι καλῶς εἶχεν, εἰ καὶ
[9]	ἅμα τὸν παῖδα ἐκάλει καὶ	ἐξιόντι	ἐῴκει. καὶ ὁ Ἕρμων, Ἔχε
[42]	καὶ τὰ τῷ Ζήνωνι δὴ	ἀπόντι	παραδοθέντα φέρεσθαι καὶ ἔλεγε μόνῳ
[22]	φασι, δεῖπνον δυνάμενος οὐκ ἐπένευσα	ἱκετεύοντι,	σοὶ ὁ ἀνόητος ἐμαυτὸν φυλάττων.
[19]	ἦν φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι καὶ	κατέχοντι	τὸ συμπόσιον ἀπορρίψας τὸν τρίβωνα
[19]	δὲ δῆλος ἦν φθονῶν αὐτῷ	εὐδοκιμοῦντι	καὶ κατέχοντι τὸ συμπόσιον ἀπορρίψας
[5]	ὡρμημένον, ἔτι δὲ μόνον ὄντα	πλουτοῦντι	τῷ Εὐκρίτῳ, προείλετο νυμφίον ἐξ
[5]	τῷ Εὐκρίτου τοῦ δανειστικοῦ, τῷ	φιλοσοφοῦντι.	(ΦΙΛΩΝ) Παγκάλῳ νὴ Δία μειρακίῳ,
[29]	καὶ τὸν οἰκέτην ἀπέπεμψεν εἰπὼν	ὅτι	ἐπιμελήσεται τούτων. μετ´ ὀλίγον δὲ
[25]	γὰρ καὶ τὴν Ἄρτεμιν ἀγανακτοῦσαν,	ὅτι	μόνην αὐτὴν οὐ παρέλαβεν ἐκεῖνος
[10]	καὶ ἔγωγε τὸν Ἀρισταίνετον ἐπαινῶ,	ὅτι	τὴν εὐκταιοτάτην ἑορτὴν ἄγων τοὺς
[38]	μέμνησό μοι τούτων, ὦ Φίλων,	διότι	δή ἐστί τι καὶ ἐν
[38]	τούτων, ὦ Φίλων, διότι δή	ἐστί	τι καὶ ἐν αὐτοῖς χρήσιμον
[26]	αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως· ἡδὺς γάρ	ἐστι	τῷ μειρακίῳ καὶ πρὸς χάριν
[23]	ἢ εἰπάτω τις αὐτῶν, τί	ἐστὶ	φιλοσοφία; ἢ τὰ πρῶτα ταῦτα,
[10]	οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ἔστι	γάρ, ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ τῶν
[4]	ἂν προσελθὼν ἐκχέαι πάντα συνείρων	ἀπνευστί.	εἰ γοῦν ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι νῦν,
[4]	Θρύπτῃ ταῦτα, ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´	οὔτι	γε πρὸς ἐμὲ οὕτως ποιεῖν
[2]	ὅσῳ νήφοντες ἐν εἰρήνῃ καὶ	ἀναιμωτὶ	ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα, εἴτε γέροντες
[11]	καὶ ὅσα τῷ παιδὶ κατόπιν	ἑστῶτι	ὀρέγει λανθάνειν οἰόμενος τοὺς ἄλλους,
[9]	ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις Ἕρμωνος	τουτουί,	ἀνδρός, ἵνα μηδὲν ἄλλο κακὸν
[42]	παρακείμενα ἔδει, καὶ ἀνείλοντο οἱ	ἀμφὶ	τὸν Ἀρισταίνετον καὶ Εὔκριτον τὰ
[37]	οἱ παρόντες, καὶ μάλιστα οἱ	ἀμφὶ	τὸν Ἀρισταίνετόν τε καὶ Εὔκριτον,
[43]	τὰ μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ	ἀμφὶ	τὸν Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα
[36]	ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο οἱ	ἀμφὶ	τὸν Ζηνόθεμιν καὶ Κλεόδημον φιλονικοῦντες,
[29]	μὲν συμπόσιον ἅπαν εἰς τοὺς	ἀμφὶ	τὸν Ζήνωνα καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε
[36]	πλείω κτήσεσθε καὶ διὰ τοῦτο	ἀμφὶ	τοὺς πλουσίους ἀεὶ ἔχετε καὶ
[10]	κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως ἀπανθισάμενος,	οὐχὶ	τοὺς μέν, τοὺς δὲ οὔ,
[10]	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι γάρ, ὦ ἑταῖρε,	οὐχὶ	τῶν πολλῶν τούτων πλουσίων, ἀλλὰ
[32]	οὐκ ἂν ἔξαρνος γένοιο μὴ	οὐχὶ	φάρμακον ἀποδόσθαι Κρίτωνι ἐπὶ τὸν