Chapitre
[3]	τὸ ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα ἐξετάζειν,	ἃ	καλῶς ἔχει ἐν τῷ συμποσίῳ
[22]	μοίρᾳ ἢ λαγωοῦ ἢ πλακοῦντος,	ἃ	παρ´ ἄλλοις ἀφθόνως ἀπολαύω τὰ
[46]	Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ λυχνίον σκότος	μέγα	ἐποίησε, καὶ τὸ πρᾶγμα, ὡς
[25]	ἢ οὐκ ἐνόησεν, ἀάσατο δὲ	μέγα	θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν μὲν
[26]	θεά. ~Ταῦτά σοι ἀπὸ πολλῶν	ὀλίγα	παρεθέμην, ὅπως μάθῃς οἷον ἄνδρα
[3]	καὶ νομίζειν ἐκεῖνα πάντα θεοῦ	ἔργα	τοῦ Διονύσου εἶναι, ὃς οὐκ
[15]	χρὴ γάρ, οἶμαι, καὶ ὅσα	πάρεργα	τῆς ἑστιάσεως εἰπεῖν, καὶ μάλιστα
[9]	συμπόσιον καταλιπών. καὶ ἅμα τὸν	παῖδα	ἐκάλει καὶ ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ
[15]	τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε γὰρ τὸν	παῖδα	μικρὸν ὕστερον ἀφανῶς ὑπεξαγαγὼν καὶ
[15]	ἐγὼ τὸν παρεστῶτα τῷ Κλεοδήμῳ	παῖδα	οἰνοχόον ὄντα ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα—
[5]	τὴν θυγατέρα ἐξεδίδου αὐτὸς τὴν	Κλεανθίδα	τῷ Εὐκρίτου τοῦ δανειστικοῦ, τῷ
[3]	τοῦ Διονύσου εἶναι, ὃς οὐκ	οἶδα	εἴ τινα τῶν αὑτοῦ ὀργίων
[4]	πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν	οἶδα	ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί μοι
[23]	τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις. ἀλλὰ	οἶδα	ὅθεν μοι ταῦτα, παρὰ τῶν
[6]	Ξίφος αὐτὸν οἱ μαθηταὶ καὶ	Κοπίδα	καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ ὁ Ἐπικούρειος
[46]	κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας μὲν τὴν	αὐλητρίδα	ἀπογυμνῶν καὶ πρὸς βίαν συνενεχθῆναι
[25]	γύαις ἀνῆκε Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος	θεά.	~Ταῦτά σοι ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα
[13]	κείσομαι ἐπ´ ἀγκῶνος οἷον τὸν	Ἡρακλέα	γράφουσιν. Οὕτως, ἔφη, γιγνέσθω, ὁ
[28]	καὶ μάλιστα ὅσοι ᾔδεσαν τὸν	Ἑτοιμοκλέα,	πολιὸν ἄνθρωπον καὶ σεμνὸν εἶναι
[25]	σοι δοκῶ, τὸ κατὰ τὸν	Οἰνέα	ἐννόησον· ὄψει γὰρ καὶ τὴν
[9]	δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον	ἱερέα,	καὶ ἅμα λέγων κατεκλίνετο καὶ
[45]	αἱ μὲν γυναῖκες ἐκώκυον τῷ	Χαιρέᾳ	περιχυθεῖσαι, οἱ δὲ ἄλλοι κατέπαυον.
[2]	καὶ ὁ Χαρῖνος αὐτός, εἰ	βουλοίμεθα	τἀληθῆ ἀκοῦσαι καὶ ὅπως ἐπράχθη
[41]	ὕμνον ξυνὸν ἐπ´ ἀμφοτέροις πολλάκις	ᾀσόμεθα.	~Γέλωτος οὖν ἐπὶ τούτοις, ὡς
[2]	εἰρήνῃ καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους	ἑστιασόμεθα,	εἴτε γέροντες ἐπαρῴνησάν τι παρὰ
[11]	πλεῖστον τοῦ βίου τούτοις ξύνεστιν.	~Εἱστιώμεθα	οὖν ἐν ἡσυχίᾳ τὸ πρῶτον,
[17]	σὺν δ´ ἔβαλον ῥινούς· καὶ	ἔνθα	δ´ ἄρ´ οἰμωγή τε καὶ
[6]	δὲ ἀπὸ τοῦ περιπάτου Κλεόδημος,	οἶσθα	τὸν στωμύλον, τὸν ἐλεγκτικόν· Ξίφος
[20]	οὖν πολὺς ἐξεχύθη ἐπ´ αὐτοῖς.	~Ἐνταῦθα	Διόνικος ἐπεισῆλθεν ὁ ἰατρὸς οὐ
[25]	καὶ Εὐριπίδης· Καλυδὼν μὲν ἥδε	γαῖα,	Πελοπίας χθονὸς ἐν ἀντιπόρθμοις, πεδί´
[27]	διακομίσειεν καὶ ἀντὶ τοῦ δείπνου	ἀπολογία	γένοιτο, μὴ λαβεῖν, μὴ καὶ
[7]	Ἱστιαῖος καὶ ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος.	~διὰ	δὲ τὸν νυμφίον τὸν Χαιρέαν
[41]	ἥ γ´ Ἀρισταινέτου ἐν μεγάροισι	δῖα	Κλεανθὶς ἄνασς´ ἐτρέφετ´ ἐνδυκέως, προὔχους´
[5]	τῷ φιλοσοφοῦντι. (ΦΙΛΩΝ) Παγκάλῳ νὴ	Δία	μειρακίῳ, ἁπαλῷ γε μὴν ἔτι
[20]	καὶ τὸ ξιφίδιον ἀπορρῖψαι τάχιστα	διὰ	τῆς φωταγωγοῦ ἐς τὸ ὕπαιθρον
[36]	σκοπεῖτε ὡς πλείω κτήσεσθε καὶ	διὰ	τοῦτο ἀμφὶ τοὺς πλουσίους ἀεὶ
[43]	ὁ δ´ ἀντεπελάβετο καὶ οὐκ	εἴα	πλεονεκτεῖν. βοὴ τὸ ἐπὶ τούτοις,
[41]	ταῦτα, εἴ γε μέμνημαι, τὰ	ἐλεγεῖα·	Ἢ οἵη ποτ´ ἄρ´ ἥ
[28]	γὰρ Ἀρισταίνετος ἐδόκει μοι οὐκ	ἀμελείᾳ	παριδεῖν αὐτόν, ἀλλ´ οὔποτ´ ἂν
[20]	σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε δὲ καὶ	σημεῖα	τῶν πληγῶν καὶ ἀμυχάς τινας
[23]	Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη δὲ ἡ	Ἀδράστεια—	συλ– λογισμῷ ἑνὶ ἀποφράξαι ἄν
[1]	τὸ αἷμα ἐτελεύτησεν αὐτοῖς ἡ	φιλονικία.	~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε, καὶ
[24]	προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν ἐπὶ τῇ	οἰκίᾳ	καὶ ἐν τῷ ἀνακείῳ θύοντα
[34]	λογισμῶν τοὺς ἐς μόνα τὰ	βιβλία	καὶ τὰς ἐν ἐκείνοις φροντίδας
[38]	ἡμῖν τὸ ἐντελὲς ὀνομαζόμενον δεῖπνον,	μία	ὄρνις ἑκάστῳ καὶ κρέας ὑὸς
[7]	τῶν κρειττόνων, καὶ ὅλως θεοῦ	ἐπιδημία	τὸ πρᾶγμα ἦν Ἴων ὁ
[22]	ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ γὰρ ἡ	εὐδαιμονία	οὐκ ἐν ὑὸς ἀγρίου μοίρᾳ
[8]	κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν παρόντων, ἐν	δεξιᾷ	μὲν εἰσιόντων αἱ γυναῖκες ὅλον
[14]	ἅμα τὸν σκύφον ἐν τῇ	δεξιᾷ,	οἷος ὁ παρὰ τῷ Φόλῳ
[33]	προνενευκὼς καὶ τοὺς παρόντας ἐμαρτύρετο,	οἷα	ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος δέ— οὐ
[34]	ἀναφέρειν εἶχον τὰ γινόμενα λογιζόμενος	οἷα	ὁ Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος ἔτι καὶ
[21]	τῆς νύμφης ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον,	οἷα	πολλὰ ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει καὶ
[16]	δ´ ἄν τινος καθίκετο τῇ	βακτηρίᾳ,	εἰ μὴ κατὰ καιρὸν εἰσεκεκόμιστο
[44]	Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν, καὶ πατάξας τῇ	βακτηρίᾳ	τοῦ Κλεοδήμου μὲν τὸ κρανίον,
[29]	δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας καὶ τῇ	ἀπορίᾳ	τῶν προσώπων ἐπαληθεύοντας τὰ ὑπὸ
[30]	Ζήνων ὁ θαυμαστὸς καὶ Κλεάνθης,	ῥημάτια	δύστηνα καὶ ἐρωτήσεις μόνον καὶ
[5]	Ζήνωνι ὁ Ἀρισταίνετος ἀγόμενος γυναῖκα	εἱστία	ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, ἀλλὰ τὴν
[23]	εἰπάτω τις αὐτῶν, τί ἐστὶ	φιλοσοφία;	ἢ τὰ πρῶτα ταῦτα, τί
[11]	τούτοις ξύνεστιν. ~Εἱστιώμεθα οὖν ἐν	ἡσυχίᾳ	τὸ πρῶτον, καὶ παρεσκεύαστο ποικίλα.
[35]	μῆλον οὐ μείω τῆς Ἰλιάδος	κακὰ	ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο οἱ
[37]	ἔφη, ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος	ἕνεκα	ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ
[25]	παροῦσιν ἀπολελόγημαι. ~Εἰ δὲ δείπνου	ἕνεκα	ὀργίζεσθαί σοι δοκῶ, τὸ κατὰ
[36]	κατηγοροῦντες αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς	ἕνεκα	ποιεῖτε καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ
[26]	περισπάσας, ἀλλ´ ἔγωγε φιλοσοφίας αὐτῆς	ἕνεκα	σιωπήσομαι. ~Προσέταξα δὲ τῷ οἰκέτῃ
[48]	ἀπέβη καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό γε	μεμάθηκα	ἤδη, ὡς οὐκ ἀσφαλὲς ἄπρακτον
[26]	λέγειν τὰ τοιαῦτα, κἄν τι	προσέθηκα,	ὅπερ σύ, εἰ θέλεις, παρὰ
[5]	τῷ Ζήνωνι ὁ Ἀρισταίνετος ἀγόμενος	γυναῖκα	εἱστία ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, ἀλλὰ
[32]	δημίῳ, σὺ δὲ τὴν Σωστράτου	γυναῖκα	τοῦ μαθητοῦ ἐμοίχευες, ὦ Κλεόδημε,
[33]	Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ εἶχε	κύλικα—	ἐπιστραφεὶς προσέπτυσέν τε τὸν Ζηνόθεμιν
[40]	λεγομένοις. Διονυσόδωρος δέ, Παῦσαι, ἔφη,	βαρβαρικὰ	ἡμῖν ᾄδων· ποῦ γὰρ εὑρίσκοιμεν
[15]	εἰς ἅπαντας, ἀλλὰ μὴ κατέσβη	αὐτίκα,	δεξιῶς πάνυ τοῦ Ἀρισταινέτου τὴν
[22]	ὅμως οὐδὲ πώποτε φέρων ἐμαυτὸν	ἐπέδωκα	εἰδὼς τοὺς ἐπὶ τοῖς συμποσίοις
[15]	τι πρὸς τὸ γλαφυρώτερον ἐπράχθη—	μάλα	ἤδη παρεφύλαττον ὅ τι καὶ
[44]	τὸ κρανίον ἐς δύο χρηστῷ	μάλα	καὶ βαθεῖ τραύματι. βοὴ οὖν
[1]	τῶν συνδείπνων ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ	μάλα·	οὐ μὴν ἐξ ἀρχῆς γε
[15]	παρέσχον ἐκπεσοῦσαι, καὶ ἠρυθρίασαν ἄμφω	μάλα	σαφῶς. ἠπόρουν δὲ οἱ πλησίον
[11]	ἡσυχίᾳ τὸ πρῶτον, καὶ παρεσκεύαστο	ποικίλα.	πλὴν οὐδὲν οἶμαι χρὴ καὶ
[34]	~Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο,	ποικίλα,	ὦ Φίλων, ἐγὼ πρὸς ἐμαυτὸν
[10]	τοὺς μέν, τοὺς δὲ οὔ,	ἀλλὰ	ἀναμὶξ ἅπαντας. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι γάρ,
[6]	οἱ μαθηταὶ καὶ Κοπίδα καλοῦσιν.	ἀλλὰ	καὶ ὁ Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν,
[10]	οὐχὶ τῶν πολλῶν τούτων πλουσίων,	ἀλλὰ	καὶ παιδείας μέλει αὐτῷ καὶ
[20]	ἄνευ θεοῦ τινος ἡμῖν ἐπιπαρών,	ἀλλὰ	καὶ πάνυ ~χρήσιμος τοῖς μετὰ
[15]	εἰ ἔφθη διαφοιτῆσαν εἰς ἅπαντας,	ἀλλὰ	μὴ κατέσβη αὐτίκα, δεξιῶς πάνυ
[22]	ἐναριθμῆσαι κἀμὲ τοῖς ἄλλοις φίλοις,	ἀλλὰ	μόνος ἐγώ σοι ἄμοιρος, καὶ
[36]	μέσος αὐτῶν ὁ Ἀρισταίνετος ἐγένετο·	ἀλλά,	Νῦν μέν, ἔφη ὁ Κλεόδημος,
[9]	τοῦ πρώτου ἐν τῇ πόλει.	ἀλλὰ	ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν ἀπορίαν·
[23]	οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν ἔχεις.	ἀλλὰ	οἶδα ὅθεν μοι ταῦτα, παρὰ
[1]	γε οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο,	ἀλλὰ	ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν ἤδη τῆς
[39]	ἄριστον ἦν μὴ δεῖσθαι γάμων,	ἀλλὰ	πειθομένους Πλάτωνι καὶ Σωκράτει παιδεραστεῖν·
[46]	οὐ ῥᾳδίως εὐπόρησαν φωτὸς ἄλλου,	ἀλλὰ	πολλὰ ἐπράχθη καὶ δεινὰ ἐν
[31]	ἄκαιρον ᾤετο μεμνῆσθαι τοῦ Καλυδωνίου.	ἀλλὰ	πρὸς τῆς Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε,
[37]	ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἀξιοῦντες. Οὔκ,	ἀλλὰ	σύ, ἦ δ´ ὃς ὁ
[37]	τὸν πλοῦτον. Οὐ μὲν οὖν,	ἀλλὰ	σύ. καὶ ἐπὶ πολὺ τὸ
[23]	ἢ σωρείτην ἢ θερίζοντα λόγον.	Ἀλλὰ	σὺ μὲν ὄναιο αὐτῶν. ἐγὼ
[5]	γυναῖκα εἱστία ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ,	ἀλλὰ	τὴν θυγατέρα ἐξεδίδου αὐτὸς τὴν
[30]	καὶ σχήματα φιλοσόφων, τὰ δ´	ἄλλα	Ἑτοιμοκλεῖς οἱ πλεῖστοι· καὶ αἱ
[43]	παρέκειτο δ´ αὐτοῖς τὰ μὲν	ἄλλα	πάντα ἴσα, καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς·
[12]	Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉	ἄλλα	πρὸς τὸν καιρὸν εὔστοχα καὶ
[48]	ἐπειπεῖν, πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων,	πολλὰ	δ´ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί, καὶ
[46]	ῥᾳδίως εὐπόρησαν φωτὸς ἄλλου, ἀλλὰ	πολλὰ	ἐπράχθη καὶ δεινὰ ἐν τῷ
[21]	νύμφης ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον, οἷα	πολλὰ	ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει καὶ ἡμεῖς
[38]	τόπον εἰρήνην γεγενῆσθαι ἐλπίσας, ~καὶ	ἅμα	εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν τὸ ἐντελὲς ὀνομαζόμενον
[33]	Κρίτωνι ἐπὶ τὸν πατέρα. ~Καὶ	ἅμα,	ἔτυχε γὰρ πίνων, ὁπόσον ἔτι
[29]	εὖ διατίθεσθαι τὸ γεγονὸς ὑπομειδιῶν	ἅμα,	καὶ τὸν οἰκέτην ἀπέπεμψεν εἰπὼν
[43]	ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν	ἅμα	κατέκειντο, ὥσπερ εἴρηται, ὁ μὲν
[9]	ὁ Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον ἱερέα, καὶ	ἅμα	λέγων κατεκλίνετο καὶ μετ´ αὐτὸν
[36]	δὲ τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ	ἅμα	λέγων τὴν ὀθόνην περισπᾶν ἐπεχείρει,
[14]	σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ	ἅμα	ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν καὶ
[12]	πρότερον αὐτὰ ἐκ περιωπῆς ἑωρακώς.	~Ἅμα	οὖν ταῦτα ὁ Κλεόδημος εἰρήκει
[16]	σῶμα δὲ οὕτω καρτερός· καὶ	ἅμα	παρεγύμνου ἑαυτὸν μᾶλλον ἄχρι πρὸς
[9]	σοι τὸ συμπόσιον καταλιπών. καὶ	ἅμα	τὸν παῖδα ἐκάλει καὶ ἐξιόντι
[14]	πήξας τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν, ἔχων	ἅμα	τὸν σκύφον ἐν τῇ δεξιᾷ,
[13]	δὲ κἂν ὀρθοστάδην δειπνήσαιμι ἐμπεριπατῶν	ἅμα	τῷ συμποσίῳ· εἰ δὲ καὶ
[42]	τὰ πρὸ αὑτοῦ ἑκάτερος κἀγὼ	τἀμὰ	καὶ ὁ Χαιρέας ὅσα ἐκείνῳ
[7]	καὶ ὅλως θεοῦ ἐπιδημία τὸ	πρᾶγμα	ἦν Ἴων ὁ θαυμαστὸς συμπαρών.
[35]	ἄποτος ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο οὖν τὸ	πρᾶγμα,	καὶ οἱ μὲν ἰδιῶται κοσμίως
[1]	καὶ ἄχρι τραυμάτων προχωρῆσαι τὸ	πρᾶγμα	καὶ τέλος αἵματι διαλυθῆναι τὴν
[19]	ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ	πρᾶγμα	ὑπερήδιστον ἦν, φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ
[46]	σκότος μέγα ἐποίησε, καὶ τὸ	πρᾶγμα,	ὡς τὸ εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον
[30]	Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις,	εὔφημα	πάντα καὶ ἑορτῇ πρέποντα. ~Νὴ
[44]	μήτηρ τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ τὸ	αἷμα	εἶδε· καὶ ἡ νύμφη δὲ
[45]	εἶδες ἄν, τραπέζας ἀνατρεπομένας καὶ	αἷμα	ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος
[1]	ἀφ´ ὧν ἀρξαμένη ἐς τὸ	αἷμα	ἐτελεύτησεν αὐτοῖς ἡ φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ)
[12]	ἐς μέντοι τὸ φανερὸν οὐδεὶς	ἐτόλμα	λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα,
[40]	τίνι; Καὶ σὺ γὰρ φθέγγῃ,	κάθαρμα;	εἶπεν ὁ Ἴων, καὶ Διονυσόδωρος
[15]	οὐ μὴν συνεῖδεν, οἶμαι, τὸ	νόμισμα,	ὥστε μὴ δεξαμένου ψόφον αἱ
[47]	ὁ νυμφίος δὲ ἀκεσαμένου τὸ	τραῦμα	τοῦ Διονίκου ἀπήγετο ἐς τὴν
[16]	ἐλεύθερος δὲ τὴν γνώμην, τὸ	σῶμα	δὲ οὕτω καρτερός· καὶ ἅμα
[34]	φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ κατὰ τύχην	ἕνα	τινὰ ἔξω ἁμαρτήματος ἦν ἰδεῖν,
[2]	σὲ δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ	γεγενημένα	καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἂν〉
[42]	εἰκός, γενομένου ἀρέσθαι ἤδη τὰ	παρακείμενα	ἔδει, καὶ ἀνείλοντο οἱ ἀμφὶ
[3]	πράγματα ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ	γενόμενα,	δέον λήθην ποιήσασθαι αὐτῶν καὶ
[34]	οἶνον ἔτι ἀναφέρειν εἶχον τὰ	γινόμενα	λογιζόμενος οἷα ὁ Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος
[30]	ὁ θαυμαστὸς καὶ Κλεάνθης, ῥημάτια	δύστηνα	καὶ ἐρωτήσεις μόνον καὶ σχήματα
[39]	ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ ψυχῆς ἀθανασίας·	ἵνα	δὲ μὴ ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι
[23]	ταῦτα, τί διαφέρει σχέσις ἕξεως;	ἵνα	μὴ τῶν ἀπόρων εἴπω τι,
[9]	δεύτερον ἄξεις Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός,	ἵνα	μηδὲν ἄλλο κακὸν εἴπω, Ἐπικουρείου,
[46]	ἄλλου, ἀλλὰ πολλὰ ἐπράχθη καὶ	δεινὰ	ἐν τῷ σκότῳ. καὶ ἐπεὶ
[3]	λήθην ποιήσασθαι αὐτῶν καὶ νομίζειν	ἐκεῖνα	πάντα θεοῦ ἔργα τοῦ Διονύσου
[17]	ᾠδὴν παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´	ἐκεῖνα	ὥσπερ προμαντευόμενος τὰ μέλλοντα, σὺν
[44]	τοῦ Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε καὶ τὴν	ῥῖνα	προσφὺς ἀπέτραγεν, ὁ δὲ Ἕρμων
[34]	παρόντων οὐδὲ κατὰ τύχην ἕνα	τινὰ	ἔξω ἁμαρτήματος ἦν ἰδεῖν, ἀλλ´
[31]	ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ, οἶμαι, ὗν	τινα	ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς τὸ δεῖπνον,
[15]	ἐξώρων ἤδη καὶ καρτερῶν, ὀρεωκόμον	τινὰ	ἢ ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο μὲν
[4]	τῶν ἀκουσομένων, κἂν πρὸς κίονά	τινα	ἢ πρὸς ἀνδριάντα ἡδέως ἂν
[27]	τούτῳ, ἢν διδῷς αὐτῷ μοῖράν	τινα	ἢ συὸς ἢ ἐλάφου ἢ
[13]	Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον	τινὰ	λαβόντα καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν τε
[15]	ἀφανῶς ὑπεξαγαγὼν καὶ τῷ Κλεοδήμῳ	τινὰ	παραστῆναι διένευσε τῶν ἐξώρων ἤδη
[6]	ἀπεστρέφοντο καὶ δῆλοι ἦσαν ὥς	τινα	πατραλοίαν καὶ ἐναγῆ μυσαττόμενοι. οὗτοι
[3]	εἶναι, ὃς οὐκ οἶδα εἴ	τινα	τῶν αὑτοῦ ὀργίων ἀτέλεστον καὶ
[7]	πάντες αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦντο ὥς	τινα	τῶν κρειττόνων, καὶ ὅλως θεοῦ
[36]	ὄντες, αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς	ὅντινα	καὶ χρὴ τρόπον· ἀπόκριναί μοι
[44]	κρανίον, τοῦ Ἕρμωνος δὲ τὴν	σιαγόνα	ἐπέτριψεν καὶ τῶν οἰκετῶν ἐνίους
[11]	πέμματα καὶ καρυκείας· ἅπαντα γὰρ	ἄφθονα.	ἐν τούτῳ δὲ ὁ Κλεόδημος
[4]	ἀπορήσειας τῶν ἀκουσομένων, κἂν πρὸς	κίονά	τινα ἢ πρὸς ἀνδριάντα ἡδέως
[34]	τῶν ὀρθῶν λογισμῶν τοὺς ἐς	μόνα	τὰ βιβλία καὶ τὰς ἐν
[3]	φησὶ καὶ ὁ ποιητικὸς λόγος,	μνάμονα	συμπόταν. καὶ οὐδὲ ὁ Διόνικος
[25]	χθονὸς ἐν ἀντιπόρθμοις, πεδί´ ἔχους´	εὐδαίμονα.	καὶ Σοφοκλῆς· συὸς μέγιστον χρῆμ´
[7]	τὸ κόσμιον ἐπιφαίνων τῷ προσώπῳ·	Κανόνα	γοῦν οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸν
[22]	Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως μὲν ἔχω πρὸς	δεῖπνα	ὁ παρεληλυθώς μοι βίος ἅπας
[19]	κατέχοντι τὸ συμπόσιον ἀπορρίψας τὸν	τρίβωνα	προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν, εἰς δὲ
[13]	δὲ καὶ κάμοιμι, χαμαὶ τὸν	τρίβωνα	ὑποβαλόμενος κείσομαι ἐπ´ ἀγκῶνος οἷον
[20]	τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε· ἐς	ἀγῶνα	γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν ἐπὶ ῥητῷ
[46]	κόλπου ἐξαναστάντος αὐτοῦ. εἶτ´ ἀπολογούμενος	Ἴωνα	ἔφη ἀνελόμενον ἐν τῇ ταραχῇ
[11]	ὁ Κλεόδημος ἐπικύψας ἐς τὸν	Ἴωνα,	Ὁρᾷς, ἔφη, τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν
[14]	ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας τὸν	ἀγκῶνα	ὀρθόν, ἔχων ἅμα τὸν σκύφον
[43]	ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ ἀμφὶ τὸν	Ἕρμωνα	καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ
[47]	ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε καὶ τὸν	Ἕρμωνα	καίπερ ἐν κακοῖς ὄντα— δύο
[44]	τοῦ Ἀρισταινέτου ῥίπτει ἐπὶ τὸν	Ἕρμωνα,	κἀκείνου μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ
[9]	τὸν Στωϊκὸν ἅτε γέροντα ἢ	Ἕρμωνα	τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ ἦν
[29]	ἅπαν εἰς τοὺς ἀμφὶ τὸν	Ζήνωνα	καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ
[32]	γόητος, μετρεῖτε τὸν Κλεάνθην καὶ	Ζήνωνα,	σοφοὺς ἄνδρας; τίνες δὴ καὶ
[27]	ἔγωγε φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα σιωπήσομαι.	~Προσέταξα	δὲ τῷ οἰκέτῃ τούτῳ, ἢν
[20]	Ἱστιαίου παραβύσας ἑαυτὸν ἐδείπνει ὅσα	λοιπά,	οὐκ ἄνευ θεοῦ τινος ἡμῖν
[43]	ταῖς ὄρνισιν αὐταῖς εἰς τὰ	πρόσωπα,	καὶ τῶν πωγώνων ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο
[34]	ἐκεῖνο, ὡς οὐδὲν ὄφελος ἦν	ἄρα	ἐπίστασθαι τὰ μαθήματα, εἰ μή
[34]	ἔπειτα δὲ εἰσῄει με, μὴ	ἄρα	τὸ ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμενον
[26]	προσέθηκα, ὅπερ σύ, εἰ θέλεις,	παρὰ	Ζωπύρου τοῦ παιδαγωγοῦ αὐτοῦ μάθοις
[22]	ὅς γε ὁσημέραι πολλῶν ἐνοχλούντων	παρὰ	πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων ὅμως οὐδὲ
[2]	ἀκοῦσαι καὶ ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα,	παρὰ	σὲ ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε. καὶ
[40]	τὸν ζῆλον ἐπὶ τούτου καὶ	παρὰ	τίνι; Καὶ σὺ γὰρ φθέγγῃ,
[2]	ἑστιασόμεθα, εἴτε γέροντες ἐπαρῴνησάν τι	παρὰ	τὸ δεῖπνον εἴτε νέοι, εἰπεῖν
[1]	γεγενῆσθαι ὑμῖν χθὲς ἐν Ἀρισταινέτου	παρὰ	τὸ δεῖπνον καί τινας λόγους
[45]	κατέαξε τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ	παρὰ	τὸν τοῖχον ὀρθὸς ἐφεστὼς ἑώρων
[15]	ὁ μὲν προσῆλθεν ὡς ἀποληψόμενος	παρὰ	τοῦ Κλεοδήμου τὴν φιάλην, ὁ
[17]	ἀνδρῶν. ὁ Ζηνόθεμις δ´ ἀνεγίνωσκε	παρὰ	τοῦ παιδὸς λαβὼν λεπτόγραμμόν τι
[37]	καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει καὶ	παρὰ	τῷ ἡμετέρῳ Πλάτωνι ἐν λόγοις
[22]	καθήκοντα εἰδόσιν, ἐπεὶ καὶ τήμερον	παρὰ	τῷ μαθητῇ Παμμένει δειπνῆσαι πολυτελές,
[14]	ἐν τῇ δεξιᾷ, οἷος ὁ	παρὰ	τῷ Φόλῳ Ἡρακλῆς ὑπὸ τῶν
[44]	καὶ βαθεῖ τραύματι. βοὴ οὖν	παρὰ	τῶν γυναικῶν ἐγένετο καὶ κατεπήδησαν
[23]	ἀλλὰ οἶδα ὅθεν μοι ταῦτα,	παρὰ	τῶν θαυμαστῶν σου φιλοσόφων, Ζηνοθέμιδος
[47]	οὐ γὰρ ἠδυνήθησαν ἐκβαλεῖν τὸν	ἄνδρα,	ἐπεὶ ἅπαξ καταβαλὼν ἑαυτὸν ἐπὶ
[26]	ὀλίγα παρεθέμην, ὅπως μάθῃς οἷον	ἄνδρα	παραλιπὼν Δίφιλον ἑστιᾷς καὶ τὸν
[5]	ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, ἀλλὰ τὴν	θυγατέρα	ἐξεδίδου αὐτὸς τὴν Κλεανθίδα τῷ
[32]	φάρμακον ἀποδόσθαι Κρίτωνι ἐπὶ τὸν	πατέρα.	~Καὶ ἅμα, ἔτυχε γὰρ πίνων,
[43]	ὄρνις ἡ πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉	πιμελεστέρα,	οὕτως, οἶμαι, τυχόν. ἔδει δὲ
[33]	τε τὸν Ζηνόθεμιν καὶ τῇ	ἀριστερᾷ	τοῦ πώγωνος λαβόμενος ἔμελλε παίσειν
[3]	ἀκράτου προαχθέντες καὶ πρᾶξαι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Νεανικώτερα	ἡμᾶς, ὦ Φίλων, ἀξιοῖς ἐκφέρειν
[8]	εἰσιόντων αἱ γυναῖκες ὅλον τὸν	κλιντῆρα	ἐκεῖνον ἐπέλαβον, οὐκ ὀλίγαι οὖσαι,
[33]	εἰ μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν	χεῖρα	καὶ ὑπερβὰς τὸν Ζηνόθεμιν ἐς
[22]	εὐδαιμονία οὐκ ἐν ὑὸς ἀγρίου	μοίρᾳ	ἢ λαγωοῦ ἢ πλακοῦντος, ἃ
[3]	ὀργίων ἀτέλεστον καὶ ἀβάκχευτον περιεῖδεν.	ὅρα	οὖν μὴ κακοήθων τινῶν ἀνθρώπων
[32]	καίτοι οὐδὲν ἂν πάθοι δεινόν·	~ἀδιάφορα	γὰρ ὁ Χρύσιππος τὰ τοιαῦτα
[34]	ἰδεῖν, ἀλλ´ οἱ μὲν ἐποίουν	αἰσχρά,	οἱ δ´ ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ
[9]	τοῦ Ἐπικούρου τοῦ〉 πάνυ καταπεφρόνηκας.	Ἐγέλασα,	ἦ δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις,
[43]	αὐτοῖς τὰ μὲν ἄλλα πάντα	ἴσα,	καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ δὲ
[44]	καὶ ἡ νύμφη δὲ ἀνεπήδησε	φοβηθεῖσα	περὶ αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ δὲ
[42]	κἀγὼ τἀμὰ καὶ ὁ Χαιρέας	ὅσα	ἐκείνῳ ἔκειτο καὶ Ἴων ὁμοίως
[38]	ἐκ ταγήνου καὶ σησαμοῦντες καὶ	ὅσα	ἐντραγεῖν, καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι ταῦτα.
[2]	δεῖπνον εἴτε νέοι, εἰπεῖν τε	ὅσα	ἥκιστα ἐχρῆν ὑπὸ τοῦ ἀκράτου
[20]	τοῦ Ἱστιαίου παραβύσας ἑαυτὸν ἐδείπνει	ὅσα	λοιπά, οὐκ ἄνευ θεοῦ τινος
[15]	ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ, οἶμαι, καὶ	ὅσα	πάρεργα τῆς ἑστιάσεως εἰπεῖν, καὶ
[11]	ἀναπέπλησται ζωμοῦ τὸ ἱμάτιον καὶ	ὅσα	τῷ παιδὶ κατόπιν ἑστῶτι ὀρέγει
[32]	μαθητοῦ λαβὼν τοὐφόδιον παρακαταθήκας ἔπειτα	ὤμοσα	κατὰ τῆς Πολιάδος μὴ εἰληφέναι,
[22]	ὥς φασι, δεῖπνον δυνάμενος οὐκ	ἐπένευσα	ἱκετεύοντι, σοὶ ὁ ἀνόητος ἐμαυτὸν
[24]	καὶ πράγμασι, δίς σε τήμερον	προσηγόρευσα	καὶ ἕωθεν ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ
[32]	ἐμοίχευες, ὦ Κλεόδημε, καὶ καταληφθεὶς	τὰ	αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε οὖν
[36]	καὶ τῶν Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες αὐτοὶ	τὰ	αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε καὶ
[38]	καὶ ἐμοί, τῷ Διφίλῳ δὲ	τὰ	ἀμφοῖν, ὁ γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει.
[34]	ὀρθῶν λογισμῶν τοὺς ἐς μόνα	τὰ	βιβλία καὶ τὰς ἐν ἐκείνοις
[2]	ἅπασι, σὲ δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι	τὰ	γεγενημένα καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς
[34]	τὸν οἶνον ἔτι ἀναφέρειν εἶχον	τὰ	γινόμενα λογιζόμενος οἷα ὁ Ἑτοιμοκλῆς
[30]	ἐρωτήσεις μόνον καὶ σχήματα φιλοσόφων,	τὰ	δ´ ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς οἱ πλεῖστοι·
[48]	δ´ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί, καὶ	τὰ	δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα γὰρ
[47]	δὲ ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ	τὰ	δυνατά, καὶ καθευδήσοντες ἀπήγοντο ἐμοῦντες
[40]	ὁ Ἴων, καὶ Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο	τὰ	εἰκότα. ἀλλ´ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος
[39]	ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν, περὶ γάμων ἐρῶ	τὰ	εἰκότα. τὸ μὲν οὖν ἄριστον
[41]	δὲ ταῦτα, εἴ γε μέμνημαι,	τὰ	ἐλεγεῖα· Ἢ οἵη ποτ´ ἄρ´
[35]	ἄριστά τις εἰκάσειεν, ὁμοιότατα εἶναι	τὰ	ἐν τῷ συμποσίῳ οἷς περὶ
[22]	ἃ παρ´ ἄλλοις ἀφθόνως ἀπολαύω	τὰ	καθήκοντα εἰδόσιν, ἐπεὶ καὶ τήμερον
[34]	οὐδὲν ὄφελος ἦν ἄρα ἐπίστασθαι	τὰ	μαθήματα, εἰ μή τις καὶ
[42]	ἠγανάκτει μετὰ τοῦτο ὡς ἂν	τὰ	μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ ἀμφὶ
[17]	μάλιστα δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ προμαντευόμενος	τὰ	μέλλοντα, σὺν δ´ ἔβαλον ῥινούς·
[43]	ὑπ´ αὐτόν· παρέκειτο δ´ αὐτοῖς	τὰ	μὲν ἄλλα πάντα ἴσα, καὶ
[15]	δὲ οἱ πλησίον οὗτινος εἴη	τὰ	νομίσματα, τοῦ μὲν παιδὸς ἀρνουμένου
[18]	ὀλίγον, ὥσπερ εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων	τὰ	ὄψα μηχανώμενος Ἀρισταίνετος μηδ´ ἐκεῖνον
[13]	νομὴν μετεξανιστάμενος καὶ τοῖς περιφέρουσι	τὰ	ὄψα συμπερινοστῶν. ~καὶ μέντοι καὶ
[38]	ἐπὶ μιᾶς τραπέζης κοινόν, καὶ	τὰ	παρ´ αὑτῷ ἑκάτερον ἐχρῆν λαβεῖν·
[42]	τὸ εἰκός, γενομένου ἀρέσθαι ἤδη	τὰ	παρακείμενα ἔδει, καὶ ἀνείλοντο οἱ
[17]	καὶ συνέφερεν ἐς τὸ αὐτὸ	τὰ	Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου καὶ Ἀνακρέοντος,
[39]	δεῖ καὶ γυναικείου γάμου, κατὰ	τὰ	Πλάτωνι δοκοῦντα κοινὰς εἶναι ἐχρῆν
[42]	ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετον καὶ Εὔκριτον	τὰ	πρὸ αὑτοῦ ἑκάτερος κἀγὼ τἀμὰ
[43]	ἀλλήλους ταῖς ὄρνισιν αὐταῖς εἰς	τὰ	πρόσωπα, καὶ τῶν πωγώνων ἐπειλημμένοι
[12]	ἀναίσχυντα ἐδόκει πεποιηκέναι καὶ ὑπέκρουον	τὰ	προχειρότατα, ὁ μὲν τὸ Ἀφραίνεις
[9]	Ἕρμων, Ἔχε μέν, ὦ Ζηνόθεμι,	τὰ	πρῶτα, ἔφη· ἀτὰρ εἰ καὶ
[23]	αὐτῶν, τί ἐστὶ φιλοσοφία; ἢ	τὰ	πρῶτα ταῦτα, τί διαφέρει σχέσις
[23]	ἀποφράξαι ἄν μοι τάχιστα δοκῶ	τὰ	στόματα. ἢ εἰπάτω τις αὐτῶν,
[3]	τινῶν ἀνθρώπων ᾖ τὸ ἀκριβῶς	τὰ	τοιαῦτα ἐξετάζειν, ἃ καλῶς ἔχει
[32]	δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ ὁ Χρύσιππος	τὰ	τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου γὰρ
[26]	μὴ αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ λέγειν	τὰ	τοιαῦτα, κἄν τι προσέθηκα, ὅπερ
[45]	διδαχθείς, ὡς ἔστιν ἐπισφαλὲς διαλύειν	τὰ	τοιαῦτα. Λαπίθας οὖν καὶ Κενταύρους
[42]	ὁ δὲ Δίφιλος ἠξίου καὶ	τὰ	τῷ Ζήνωνι δὴ ἀπόντι παραδοθέντα
[29]	τῇ ἀπορίᾳ τῶν προσώπων ἐπαληθεύοντας	τὰ	ὑπὸ τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα· ὁ
[32]	ἄγχω τοὺς μαθητάς, ἢν μὴ	κατὰ	καιρὸν ἀποδῶσι τοὺς μισθούς. Ἀλλ´
[16]	καθίκετο τῇ βακτηρίᾳ, εἰ μὴ	κατὰ	καιρὸν εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς εὐμεγέθης, πρὸς
[33]	τοῦ πώγωνος λαβόμενος ἔμελλε παίσειν	κατὰ	κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν ἂν τὸν
[39]	δὲ δεῖ καὶ γυναικείου γάμου,	κατὰ	τὰ Πλάτωνι δοκοῦντα κοινὰς εἶναι
[39]	μὴ ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι μὴ	κατὰ	ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν, περὶ γάμων ἐρῶ
[32]	λαβὼν τοὐφόδιον παρακαταθήκας ἔπειτα ὤμοσα	κατὰ	τῆς Πολιάδος μὴ εἰληφέναι, οὐδ´
[45]	εἶναι οἰηθέντος. ἔκειτο οὖν ἄθλιος	κατὰ	τὸν αὑτοῦ Ὅμηρον αἷμ´ ἐμέων"
[25]	ἕνεκα ὀργίζεσθαί σοι δοκῶ, τὸ	κατὰ	τὸν Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει γὰρ
[34]	τοσούτων γοῦν φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ	κατὰ	τύχην ἕνα τινὰ ἔξω ἁμαρτήματος
[3]	τοὺς πολλοὺς καὶ ἐπεξιέναι διηγουμένους	πράγματα	ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ γενόμενα,
[34]	ὄφελος ἦν ἄρα ἐπίστασθαι τὰ	μαθήματα,	εἰ μή τις καὶ τὸν
[30]	δύστηνα καὶ ἐρωτήσεις μόνον καὶ	σχήματα	φιλοσόφων, τὰ δ´ ἄλλα Ἑτοιμοκλεῖς
[11]	καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς καὶ	πέμματα	καὶ καρυκείας· ἅπαντα γὰρ ἄφθονα.
[23]	ἄν μοι τάχιστα δοκῶ τὰ	στόματα.	ἢ εἰπάτω τις αὐτῶν, τί
[16]	τούτῳ ἅπαντες, Ἐγελάσατε, εἶπεν, ὦ	καθάρματα,	εἰ τῇ νύμφῃ προὔπιον ἐπὶ
[15]	οἱ πλησίον οὗτινος εἴη τὰ	νομίσματα,	τοῦ μὲν παιδὸς ἀρνουμένου μὴ
[47]	ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ	δυνατά,	καὶ καθευδήσοντες ἀπήγοντο ἐμοῦντες οἱ
[35]	ὡς ἂν ἄριστά τις εἰκάσειεν,	ὁμοιότατα	εἶναι τὰ ἐν τῷ συμποσίῳ
[12]	ἐδόκει πεποιηκέναι καὶ ὑπέκρουον τὰ	προχειρότατα,	ὁ μὲν τὸ Ἀφραίνεις Μενέλαε,
[20]	πρῶτον μὲν αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς,	μετὰ	δὲ παραδοὺς τοὺς αὐλοὺς ἐκείνῳ
[15]	ὅ τι καὶ μειδιάσειε. καὶ	μετὰ	μικρὸν ὁ μὲν προσῆλθεν ὡς
[21]	ἀλλὰ καὶ πάνυ ~χρήσιμος τοῖς	μετὰ	ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν γάρ τις
[15]	καὶ δραχμὰς δύο, οἶμαι, συνανέδωκε	μετὰ	τῆς φιάλης· ὁ παῖς δὲ
[42]	συμπόταις, καὶ μάλιστα ἐπεὶ ἠγανάκτει	μετὰ	τοῦτο ὡς ἂν τὰ μέγιστα
[48]	καὶ τὰ δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη·	ἀπροσδόκητα	γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀπέβη καὶ
[7]	πολλοὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸν εἰς τὴν	ὀρθότητα	τῆς γνώμης ἀποβλέποντες. καὶ ἐπεὶ
[9]	τῶν γυναικῶν πρῶτος ὁ Εὔκριτος,	εἶτα	Ἀρισταίνετος. εἶτα ἐνεδοιάζετο πότερον χρὴ
[9]	πρῶτος ὁ Εὔκριτος, εἶτα Ἀρισταίνετος.	εἶτα	ἐνεδοιάζετο πότερον χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν
[38]	Ἐπικουρείῳ ὁμοίως κοινὸν καὶ τούτοις·	εἶτα	ἑξῆς Κλεοδήμῳ καὶ Ἴωνι, μεθ´
[20]	αὐτῷ τοὺς αὐλοὺς κελεύειν αὐλεῖν·	εἶτα	ἐπεὶ μὴ δύναιτο, παίειν σκῦτος
[9]	μετ´ αὐτὸν ὅμως ὁ Ἕρμων,	εἶτα	Κλεόδημος ὁ Περιπατητικός, εἶτα ὁ
[9]	Ἕρμων, εἶτα Κλεόδημος ὁ Περιπατητικός,	εἶτα	ὁ Ἴων καὶ ὑπ´ ἐκεῖνον
[9]	ὑπ´ αὐτῷ Ζήνων ὁ μαθητής,	εἶτα	ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ ὁ
[34]	γέλωτα ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας.	ἔπειτα	δὲ εἰσῄει με, μὴ ἄρα
[32]	ξένου μαθητοῦ λαβὼν τοὐφόδιον παρακαταθήκας	ἔπειτα	ὤμοσα κατὰ τῆς Πολιάδος μὴ
[14]	εὐμεγέθη σκύφον ἀναδοῦναι αὐτῷ ζωρότερον	ἐγχέαντα·	καὶ ἐδόκει ἄριστα ἐπινενοηκέναι οὐκ
[4]	πρὸς κίονά τινα ἢ πρὸς	ἀνδριάντα	ἡδέως ἂν προσελθὼν ἐκχέαι πάντα
[12]	ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν	Ἀλκιδάμαντα,	βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς ὄντα καὶ
[43]	ὁ Ἕρμων, ὁ δὲ Ζηνόθεμις	Ἀλκιδάμαντα	καὶ Δίφιλον, καὶ συνίσταντο οἱ
[19]	ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὸν	Ἀλκιδάμαντα	ὅμοιόν τι ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον
[3]	ποιήσασθαι αὐτῶν καὶ νομίζειν ἐκεῖνα	πάντα	θεοῦ ἔργα τοῦ Διονύσου εἶναι,
[43]	δ´ αὐτοῖς τὰ μὲν ἄλλα	πάντα	ἴσα, καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ
[45]	γε καὶ δακρύων μεστὰ ἦν	πάντα.	καὶ αἱ μὲν γυναῖκες ἐκώκυον
[30]	Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα	πάντα	καὶ ἑορτῇ πρέποντα. ~Νὴ Δί´,
[4]	ἀνδριάντα ἡδέως ἂν προσελθὼν ἐκχέαι	πάντα	συνείρων ἀπνευστί. εἰ γοῦν ἐθελήσω
[11]	χυμοὺς καὶ πέμματα καὶ καρυκείας·	ἅπαντα	γὰρ ἄφθονα. ἐν τούτῳ δὲ
[20]	τῷ πάθει, τὸν δὲ ταχέως	ἀναστάντα	ἐπικλεῖσαί τε τὴν θύραν καὶ
[28]	αὐτόν, ἀλλ´ οὔποτ´ ἂν ἐλπίσας	κληθέντα	ἐπινεῦσαι οὐδ´ ἂν ἐμπαρασχεῖν ἑαυτὸν
[29]	ἐπαληθεύοντας τὰ ὑπὸ τοῦ Ἑτοιμοκλέους	κατηγορηθέντα·	ὁ Ἀρισταίνετος δὲ ἐτετάρακτο καὶ
[42]	τὰ τῷ Ζήνωνι δὴ ἀπόντι	παραδοθέντα	φέρεσθαι καὶ ἔλεγε μόνῳ οἱ
[12]	πρὸς τὸν καιρὸν εὔστοχα καὶ	χαρίεντα	ὑποτονθορύζοντες· ἐς μέντοι τὸ φανερὸν
[47]	τὸν Ἕρμωνα καίπερ ἐν κακοῖς	ὄντα—	δύο γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι
[12]	τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν ἀτεχνῶς	ὄντα	καὶ κρακτικώτατον κυνῶν ἁπάντων, παρ´
[5]	φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι δὲ μόνον	ὄντα	πλουτοῦντι τῷ Εὐκρίτῳ, προείλετο νυμφίον
[48]	ἤδη, ὡς οὐκ ἀσφαλὲς ἄπρακτον	ὄντα	συνεστιᾶσθαι τοιούτοις φιλοσόφοις.
[15]	παρεστῶτα τῷ Κλεοδήμῳ παῖδα οἰνοχόον	ὄντα	ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα— χρὴ γάρ,
[13]	ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον τινὰ	λαβόντα	καθίζεσθαι παρ´ Ἱστιαῖόν τε καὶ
[47]	δύο γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι	λέγοντα,	Μέμνησο μέντοι, ὦ Ζηνόθεμι, ὡς
[20]	τὴν θύραν καὶ ξιφίδιον σπασάμενον	ἀναδόντα	αὐτῷ τοὺς αὐλοὺς κελεύειν αὐλεῖν·
[23]	τι, κερατίναν ἢ σωρείτην ἢ	θερίζοντα	λόγον. Ἀλλὰ σὺ μὲν ὄναιο
[6]	ὁ Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν, καὶ	εἰσελθόντα	γε αὐτὸν εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ
[18]	μηδὲ κενὸν ἐκέλευσε τὸν γελωτοποιὸν	εἰσελθόντα	εἰπεῖν τι ἢ πρᾶξαι γελοῖον,
[12]	κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν Μενέλαον αὐτόματον	ἥκοντα"	τοῖς μὲν οὖν πολλοῖς ἀναίσχυντα
[44]	Ἕρμων τὸν Δίφιλον ἐπὶ ξυμμαχίαν	ἥκοντα	τοῦ Ζηνοθέμιδος ἀφῆκεν ἐπὶ κεφαλὴν
[22]	παρ´ ἄλλοις ἀφθόνως ἀπολαύω τὰ	καθήκοντα	εἰδόσιν, ἐπεὶ καὶ τήμερον παρὰ
[17]	δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ προμαντευόμενος τὰ	μέλλοντα,	σὺν δ´ ἔβαλον ῥινούς· καὶ
[21]	τὸν δεσπότην ἐν τῷ κοινῷ	ἀναγνόντα	εἰς ἐπήκοον ἅπασιν ὀπίσω αὖθις
[30]	Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα καὶ ἑορτῇ	πρέποντα.	~Νὴ Δί´, εἶπεν ὁ Ἕρμων
[20]	ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων	Πολυπρέποντα	τὸν αὐλητήν. καί τι καὶ
[33]	κόρρης, καὶ ἀπέκτεινεν ἂν τὸν	γέροντα,	εἰ μὴ Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν
[11]	τὸν Ἴωνα, Ὁρᾷς, ἔφη, τὸν	γέροντα—	Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον γάρ— ὅπως
[9]	πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν ἅτε	γέροντα	ἢ Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς
[24]	οἰκίᾳ καὶ ἐν τῷ ἀνακείῳ	θύοντα	ὕστερον. ταῦτα ἐγὼ τοῖς παροῦσιν
[20]	ἐπεὶ μὴ δύναιτο, παίειν σκῦτος	ἔχοντα	ἐς ὑπτίας τὰς χεῖρας. τέλος
[45]	καθ´ αὑτὸν ἐτρέψατο, παίων τὸν	προστυχόντα·	καὶ πολλοὶ ἄν, εὖ ἴσθι,
[28]	πολιὸν ἄνθρωπον καὶ σεμνὸν εἶναι	δοκοῦντα.	ἐθαύμαζον οὖν οἷος ὢν διαλάθοι
[5]	τοῦτον οὖν κόσμιόν τε εἶναι	δοκοῦντα	καὶ πρὸς φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι
[39]	γυναικείου γάμου, κατὰ τὰ Πλάτωνι	δοκοῦντα	κοινὰς εἶναι ἐχρῆν τὰς γυναῖκας,
[14]	δυναμένων. ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν ἤδη	διενοχλοῦντα	ἔπαυσεν ἐς τὸ παρὸν Ἀρισταίνετος
[4]	ἐχρῆν, ὃς ἀκριβῶς πολὺ πλέον	ἐπιθυμοῦντά	σε εἰπεῖν οἶδα ἢ ἐμὲ
[12]	ἥκοντα" τοῖς μὲν οὖν πολλοῖς	ἀναίσχυντα	ἐδόκει πεποιηκέναι καὶ ὑπέκρουον τὰ
[15]	παῖδα οἰνοχόον ὄντα ὡραῖον ἰδὼν	ὑπομειδιῶντα—	χρὴ γάρ, οἶμαι, καὶ ὅσα
[40]	Ἴων, καὶ Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο τὰ	εἰκότα.	ἀλλ´ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος ὁ
[39]	φιλοσοφοῦσιν, περὶ γάμων ἐρῶ τὰ	εἰκότα.	τὸ μὲν οὖν ἄριστον ἦν
[20]	ἐβεβραδύκει δέ, ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι	ἑαλωκότα	θεραπεύων Πολυπρέποντα τὸν αὐλητήν. καί
[45]	τὸν τοῖχον ὀρθὸς ἐφεστὼς ἑώρων	ἕκαστα	οὐκ ἀναμιγνὺς ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ
[2]	τἀληθῆ ἀκοῦσαι καὶ ὅπως ἐπράχθη	ἕκαστα,	παρὰ σὲ ἡμᾶς ἥκειν ἐκέλευε.
[45]	πλὴν ταραχῆς γε καὶ δακρύων	μεστὰ	ἦν πάντα. καὶ αἱ μὲν
[18]	διαστρέφων, ὡς γελοιότερος φανείη, καὶ	ἀνάπαιστα	συγκροτῶν διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ,
[42]	μετὰ τοῦτο ὡς ἂν τὰ	μέγιστα	ἠδικημένος. ~Οἱ δὲ ἀμφὶ τὸν
[2]	εἴτε νέοι, εἰπεῖν τε ὅσα	ἥκιστα	ἐχρῆν ὑπὸ τοῦ ἀκράτου προαχθέντες
[17]	ἁπάντων μίαν ᾠδὴν παγγέλοιον ἀποτελεῖσθαι,	μάλιστα	δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ προμαντευόμενος τὰ
[15]	πάρεργα τῆς ἑστιάσεως εἰπεῖν, καὶ	μάλιστα	εἴ τι πρὸς τὸ γλαφυρώτερον
[42]	γέλωτα παρασχὼν τοῖς συμπόταις, καὶ	μάλιστα	ἐπεὶ ἠγανάκτει μετὰ τοῦτο ὡς
[26]	γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν ἄλλους, καὶ	μάλιστα	ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς αἰτίαις· καὶ
[6]	λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι	μάλιστα,	Ζηνόθεμις ἦν ὁ πρεσβύτης ὁ
[44]	τὸ μεταίχμιον αἱ πολλαί, καὶ	μάλιστα	ἡ μήτηρ τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ
[47]	φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες, καὶ	μάλιστα	ὁ πρεσβύτης ὁ Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις
[37]	πάντες ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες, καὶ	μάλιστα	οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετόν τε
[28]	παρόντας γελῶντας ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ	μάλιστα	ὅσοι ᾔδεσαν τὸν Ἑτοιμοκλέα, πολιὸν
[2]	εἴ τις ἡδίων ἔμοιγε, καὶ	μάλιστα	ὅσῳ νήφοντες ἐν εἰρήνῃ καὶ
[14]	αὐτῷ ζωρότερον ἐγχέαντα· καὶ ἐδόκει	ἄριστα	ἐπινενοηκέναι οὐκ εἰδὼς ὅσων κακῶν
[35]	καὶ ἐμοὶ ἐδόκει, ὡς ἂν	ἄριστά	τις εἰκάσειεν, ὁμοιότατα εἶναι τὰ
[20]	σκῦτος· καὶ τὸ ξιφίδιον ἀπορρῖψαι	τάχιστα	διὰ τῆς φωταγωγοῦ ἐς τὸ
[23]	λογισμῷ ἑνὶ ἀποφράξαι ἄν μοι	τάχιστα	δοκῶ τὰ στόματα. ἢ εἰπάτω
[31]	Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς	τάχιστα	τῶν ἀπαρχῶν, μὴ καὶ φθάσῃ
[32]	ὦ Κλεόδημε, καὶ καταληφθεὶς τὰ	αἴσχιστα	ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε οὖν τοιαῦτα
[36]	τῶν Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες αὐτοὶ τὰ	αἴσχιστα	ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε καὶ πάσχετε,
[11]	μοι τοῦ Ἴωνος, πολὺ πρότερον	αὐτὰ	ἐκ περιωπῆς ἑωρακώς. ~Ἅμα οὖν
[36]	κρεῶν, καὶ ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν	αὐτὰ	ἐς τὸ ἔδαφος, ἀλλ´ ὁ
[42]	καὶ ἔλεγε μόνῳ οἱ παρατεθῆναι	αὐτὰ	καὶ πρὸς τοὺς διακόνους ἐμάχετο,
[4]	εἴ γε δοκεῖ, ἀπίωμεν ἄλλου	αὐτὰ	πευσόμενοι, σὺ δὲ μὴ λέγε.
[3]	ἀνθρώπων ᾖ τὸ ἀκριβῶς τὰ	τοιαῦτα	ἐξετάζειν, ἃ καλῶς ἔχει ἐν
[30]	τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς,	Τοιαῦτα,	ἔφη, ἐξεργάζεται ὁ καλὸς Χρύσιππος
[32]	~ἀδιάφορα γὰρ ὁ Χρύσιππος τὰ	τοιαῦτα	ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε
[26]	αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ λέγειν τὰ	τοιαῦτα,	κἄν τι προσέθηκα, ὅπερ σύ,
[45]	ὡς ἔστιν ἐπισφαλὲς διαλύειν τὰ	τοιαῦτα.	Λαπίθας οὖν καὶ Κενταύρους εἶδες
[32]	αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε οὖν	τοιαῦτα	συνεπιστάμενοι αὑτοῖς; Ἀλλ´ οὐ μαστροπὸς
[36]	καὶ κληθείητε, τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες,	τοσαῦτα	δὲ τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ
[36]	δεῖπνον· εἰ δὲ καὶ κληθείητε,	τοσαῦτα	μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ τοῖς
[21]	καὶ πάνυ ~χρήσιμος τοῖς μετὰ	ταῦτα	γεγενημένος. παρελθὼν γάρ τις εἰς
[24]	ἐν τῷ ἀνακείῳ θύοντα ὕστερον.	ταῦτα	ἐγὼ τοῖς παροῦσιν ἀπολελόγημαι. ~Εἰ
[41]	καὶ ἀρξάμενος ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ	ταῦτα,	εἴ γε μέμνημαι, τὰ ἐλεγεῖα·
[48]	γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀπέβη καὶ	ταῦτα.	ἐκεῖνό γε μεμάθηκα ἤδη, ὡς
[22]	μόνος ἐγώ σοι ἄμοιρος, καὶ	ταῦτα	ἐν γειτόνων οἰκῶν. ἀνιῶμαι οὖν
[3]	ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς τὸν Χαρῖνον	ταῦτα	ἐξαγορεύσας καὶ πολλὴν τὴν ἑωλοκρασίαν
[11]	πλὴν οὐδὲν οἶμαι χρὴ καὶ	ταῦτα	καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς καὶ πέμματα καὶ
[12]	ἐκ περιωπῆς ἑωρακώς. ~Ἅμα οὖν	ταῦτα	ὁ Κλεόδημος εἰρήκει καὶ ἐπεισέπαισεν
[1]	πόθεν, ὦ Φίλων, ἠπίστατο Χαρῖνος	ταῦτα;	οὐ γὰρ συνεδείπνει μεθ´ ἡμῶν.
[32]	δὴ καὶ ὄντες ὑμεῖς ἐρεῖτε	ταῦτα;	οὐ σὺ μὲν τῶν Διοσκούρων
[23]	ἔχεις. ἀλλὰ οἶδα ὅθεν μοι	ταῦτα,	παρὰ τῶν θαυμαστῶν σου φιλοσόφων,
[3]	ἡμᾶς, ὦ Φίλων, ἀξιοῖς ἐκφέρειν	ταῦτα	πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ ἐπεξιέναι
[38]	ὅσα ἐντραγεῖν, καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι	ταῦτα.	προὔκειτο δὲ οὐχ ἓν ἑκάστῳ
[26]	ἀνῆκε Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος θεά.	~Ταῦτά	σοι ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα παρεθέμην,
[23]	ἐστὶ φιλοσοφία; ἢ τὰ πρῶτα	ταῦτα,	τί διαφέρει σχέσις ἕξεως; ἵνα
[4]	τι τοιοῦτον εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ) Θρύπτῃ	ταῦτα,	ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι γε
[11]	αὑτόν; δεῖξον οὖν καὶ Λυκίνῳ	ταῦτα,	ὡς μάρτυς εἴη. ἐγὼ δὲ
[39]	ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι μὴ κατὰ	ταὐτὰ	φιλοσοφοῦσιν, περὶ γάμων ἐρῶ τὰ
[47]	ἐκ τῶν δακρύων αὖθις εἰς	γέλωτα	ἐπὶ τῷ Ἀλκιδάμαντι καὶ Διονυσοδώρῳ
[34]	ὄντας ἐν τοῖς λόγοις ἑώρων	γέλωτα	ἐπὶ τῶν πραγμάτων ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα
[42]	τέλος ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε πολὺν	γέλωτα	παρασχὼν τοῖς συμπόταις, καὶ μάλιστα
[14]	χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον ἀποσκώπτων·	ἠρώτα	γοῦν τὸν Ἀρισταίνετον, τί βούλονται
[9]	Ἔχε μέν, ὦ Ζηνόθεμι, τὰ	πρῶτα,	ἔφη· ἀτὰρ εἰ καὶ μηδέν
[23]	τί ἐστὶ φιλοσοφία; ἢ τὰ	πρῶτα	ταῦτα, τί διαφέρει σχέσις ἕξεως;
[15]	ἐν τοσούτῳ δ´ ἐγὼ τὸν	παρεστῶτα	τῷ Κλεοδήμῳ παῖδα οἰνοχόον ὄντα
[15]	καὶ φιλοτησίαι καὶ ὁμιλίαι καὶ	φῶτα	εἰσεκεκόμιστο. ἐν τοσούτῳ δ´ ἐγὼ
[16]	δῆλος ἦν οὐκέτι εἰρήνην ἄξων.	τάχα	δ´ ἄν τινος καθίκετο τῇ
[12]	ἄλλοι〉 ἄλλα πρὸς τὸν καιρὸν	εὔστοχα	καὶ χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες· ἐς μέντοι
[18]	ὥσπερ εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων τὰ	ὄψα	μηχανώμενος Ἀρισταίνετος μηδ´ ἐκεῖνον ἀτερπῆ
[13]	μετεξανιστάμενος καὶ τοῖς περιφέρουσι τὰ	ὄψα	συμπερινοστῶν. ~καὶ μέντοι καὶ σιτούμενος
[38]	ἑκάστῳ καὶ κρέας ὑὸς καὶ	λαγῷα	καὶ ἰχθὺς ἐκ ταγήνου καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/04/2005