Chapitre
[36]	ὦ Ζηνόθεμι, ἢ σὺ ἢ	ὁ	κοσμιώτατος Δίφιλος, καθ´ ὅ τι
[46]	καὶ σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ	ὁ	Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ λυχνίον σκότος
[13]	ἀπὸ τούτου περιιὼν ἐν κύκλῳ	ὁ	Ἀλκιδάμας ἐδείπνει ὥσπερ οἱ Σκύθαι
[45]	μέγιστον δὲ ἦν ἁπάντων κακῶν	ὁ	Ἀλκιδάμας, ἐπεὶ ἅπαξ τὸ καθ´
[14]	ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ ἅμα	ὁ	Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν καὶ ἐς
[44]	περὶ αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ δὲ	ὁ	Ἀλκιδάμας ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν,
[19]	δὲ ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος	ὁ	Ἀλκιδάμας ὑπὸ συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς.
[22]	δυνάμενος οὐκ ἐπένευσα ἱκετεύοντι, σοὶ	ὁ	ἀνόητος ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ δὲ
[6]	μάλιστα, Ζηνόθεμις ἦν ὁ πρεσβύτης	ὁ	ἀπὸ τῆς στοᾶς καὶ ξὺν
[5]	εἰπέ, τῷ παιδὶ τῷ Ζήνωνι	ὁ	Ἀρισταίνετος ἀγόμενος γυναῖκα εἱστία ὑμᾶς;
[29]	τὰ ὑπὸ τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα·	ὁ	Ἀρισταίνετος δὲ ἐτετάρακτο καὶ θορύβου
[36]	Κλεόδημον φιλονικοῦντες, ἐπεὶ μέσος αὐτῶν	ὁ	Ἀρισταίνετος ἐγένετο· ἀλλά, Νῦν μέν,
[13]	Ἡρακλέα γράφουσιν. Οὕτως, ἔφη, γιγνέσθω,	ὁ	Ἀρισταίνετος, εἴ σοι ἥδιον. καὶ
[37]	γοῦν ἐλπίσαντες. καὶ μετῆλθέν τε	ὁ	Ἀρισταίνετος ἐπὶ τὸν αὑτοῦ τόπον
[40]	εἰκότα. ἀλλ´ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος	ὁ	βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γὰρ
[28]	καὶ τῇ τοῦ προσώπου ἐντάσει.	ὁ	γὰρ Ἀρισταίνετος ἐδόκει μοι οὐκ
[38]	τῷ Διφίλῳ δὲ τὰ ἀμφοῖν,	ὁ	γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ μέμνησό
[19]	κακοδαίμων ὁ Σατυρίων— τοῦτο γὰρ	ὁ	γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ
[45]	κλιντῆρος. ~ἐτρώθη δὲ καὶ Ἱστιαῖος	ὁ	γραμματικὸς διαλύειν αὐτοὺς ἐπιχειρῶν, λάξ,
[17]	ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ δὲ Ἱστιαῖος	ὁ	γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος κατακείμενος καὶ
[6]	ἐπὶ δεῖπνον καὶ ξὺν αὐτοῖς	ὁ	γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ ὁ ῥήτωρ
[40]	Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο τὰ εἰκότα. ἀλλ´	ὁ	γραμματικὸς Ἱστιαῖος ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε,
[9]	εἶτα ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ	ὁ	γραμματικὸς Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ
[12]	ὁ μὲν τὸ Ἀφραίνεις Μενέλαε,	ὁ	δ´ Ἀλλ´ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι
[43]	ἀνείλετο πιοτέραν, ὡς ἔφην, οὖσαν·	ὁ	δ´ ἀντεπελάβετο καὶ οὐκ εἴα
[43]	ὁ μὲν ὑπεράνω ὁ Ζηνόθεμις,	ὁ	δ´ ὑπ´ αὐτόν· παρέκειτο δ´
[13]	παρ´ Ἱστιαῖόν τε καὶ Διονυσόδωρον.	ὁ	δέ, Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον λέγεις
[13]	ἐδόκει καὶ φοβερώτατος ἦν ἅπασιν.	~Ὁ	δὲ Ἀρισταίνετος ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε
[42]	Ἴων ὁμοίως καὶ ὁ Κλεόδημος.	ὁ	δὲ Δίφιλος ἠξίου καὶ τὰ
[44]	καὶ τὴν ῥῖνα προσφὺς ἀπέτραγεν,	ὁ	δὲ Ἕρμων τὸν Δίφιλον ἐπὶ
[43]	μὲν τὸν Κλεόδημον ὁ Ἕρμων,	ὁ	δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον,
[17]	ὑπὸ τῶν κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν,	ὁ	δὲ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει
[15]	παρὰ τοῦ Κλεοδήμου τὴν φιάλην,	ὁ	δὲ τόν τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν
[43]	ἤδη τῷ κεφαλαίῳ τῶν πραχθέντων—	ὁ	δὴ Ζηνόθεμις, φημί, τὴν παρ´
[47]	ἑορτάσας· καὶ τῶν ἄλλων δὲ	ὁ	Διόνικος ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ δυνατά,
[3]	λόγος, μνάμονα συμπόταν. καὶ οὐδὲ	ὁ	Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς τὸν
[9]	εἶτ´ ἐγὼ καὶ παρ´ ἐμὲ	ὁ	Δίφιλος καὶ ὑπ´ αὐτῷ Ζήνων
[6]	καὶ Κοπίδα καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ	ὁ	Ἐπικούρειος Ἕρμων παρῆν, καὶ εἰσελθόντα
[9]	κατεκλίνετο καὶ μετ´ αὐτὸν ὅμως	ὁ	Ἕρμων, εἶτα Κλεόδημος ὁ Περιπατητικός,
[37]	οὐκ ἀνῆκε καρτερῶς ἀντεχόμενος. ~καὶ	ὁ	Ἕρμων, Εὖ γε, ἔφη, ὦ
[9]	ἐκάλει καὶ ἐξιόντι ἐῴκει. καὶ	ὁ	Ἕρμων, Ἔχε μέν, ὦ Ζηνόθεμι,
[43]	βοηθεῖν, ὁ μὲν τὸν Κλεόδημον	ὁ	Ἕρμων, ὁ δὲ Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα
[31]	ἑορτῇ πρέποντα. ~Νὴ Δί´, εἶπεν	ὁ	Ἕρμων ὑπερκατακείμενος· ἀκηκόει γάρ, οἶμαι,
[34]	εἶχον τὰ γινόμενα λογιζόμενος οἷα	ὁ	Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος ἔτι καὶ ἄποτος
[35]	πόλεμον ἐπ´ Ἰλίῳ γεγενῆσθαι. καὶ	ὁ	Ἑτοιμοκλῆς τοίνυν ἐδόκει μοι τὴν
[9]	~καταντικρὺ δὲ τῶν γυναικῶν πρῶτος	ὁ	Εὔκριτος, εἶτα Ἀρισταίνετος. εἶτα ἐνεδοιάζετο
[47]	ἔχοντες, καὶ μάλιστα ὁ πρεσβύτης	ὁ	Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις τῇ μὲν τῆς
[17]	τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν.	ὁ	Ζηνόθεμις δ´ ἀνεγίνωσκε παρὰ τοῦ
[37]	ἀλλὰ σύ, ἦ δ´ ὃς	ὁ	Ζηνόθεμις, εἰπέ, ὦ Κλεόδημε, καθ´
[9]	πρώτου ἐν τῇ πόλει. ἀλλὰ	ὁ	Ζηνόθεμις ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ
[32]	Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη	ὁ	Ζηνόθεμις ἐπεγείρας ἑαυτὸν καὶ φθεγξάμενος
[9]	καταπεφρόνηκας. Ἐγέλασα, ἦ δ´ ὃς	ὁ	Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον ἱερέα, καὶ ἅμα
[43]	ἑαυτοῦ ἑκάτερον. ἐν τούτῳ τοίνυν	ὁ	Ζηνόθεμις— καί μοι, ὦ Φίλων,
[43]	ὥσπερ εἴρηται, ὁ μὲν ὑπεράνω	ὁ	Ζηνόθεμις, ὁ δ´ ὑπ´ αὐτόν·
[32]	τοὺς μισθούς. Ἀλλ´ ἐκεῖνο, ἔφη	ὁ	Ζηνόθεμις, οὐκ ἂν ἔξαρνος γένοιο
[29]	τούτων. μετ´ ὀλίγον δὲ καὶ	ὁ	Ζήνων ὑπεξανέστη ἀφανῶς, τοῦ παιδαγωγοῦ
[35]	ἐκεκράγεσαν καὶ εἰς χεῖρας ᾔεσαν.	ὁ	θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας καὶ ἐνούρει
[30]	ὁ καλὸς Χρύσιππος καὶ Ζήνων	ὁ	θαυμαστὸς καὶ Κλεάνθης, ῥημάτια δύστηνα
[7]	ἐπιδημία τὸ πρᾶγμα ἦν Ἴων	ὁ	θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον δὲ ἤδη
[20]	ἐπ´ αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα Διόνικος ἐπεισῆλθεν	ὁ	ἰατρὸς οὐ πολὺ κατόπιν τοῦ
[40]	σὺ γὰρ φθέγγῃ, κάθαρμα; εἶπεν	ὁ	Ἴων, καὶ Διονυσόδωρος ἀντελοιδορεῖτο τὰ
[9]	εἶτα Κλεόδημος ὁ Περιπατητικός, εἶτα	ὁ	Ἴων καὶ ὑπ´ ἐκεῖνον ὁ
[46]	αὐτῷ, ὅπως μὴ ἀπόλοιτο, καὶ	ὁ	Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι.
[37]	τὸ τοιοῦτον ἦν, ἄχρι δὴ	ὁ	Ἴων προκύψας εἰς τὸ ἐμφανέστερον,
[33]	κατεσκέδασεν αὐτοῖν. ἀπέλαυσε δὲ καὶ	ὁ	Ἴων τῆς γειτονήσεως, οὐκ ἀνάξιος
[19]	ἔφη τὴν βακτηρίαν. οὕτω δὴ	ὁ	κακοδαίμων ὁ Σατυρίων— τοῦτο γὰρ
[30]	τῆς ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα, ἔφη, ἐξεργάζεται	ὁ	καλὸς Χρύσιππος καὶ Ζήνων ὁ
[30]	ἀπαλλάττεσθαι: ὡς κελεύσαντος τοῦ πατρός.	~Ὁ	Κλεόδημος δὲ καὶ πάλαι τινὸς
[33]	τοὺς παρόντας ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει.	ὁ	Κλεόδημος δέ— οὐ γὰρ εἶχε
[12]	περιωπῆς ἑωρακώς. ~Ἅμα οὖν ταῦτα	ὁ	Κλεόδημος εἰρήκει καὶ ἐπεισέπαισεν ὁ
[11]	γὰρ ἄφθονα. ἐν τούτῳ δὲ	ὁ	Κλεόδημος ἐπικύψας ἐς τὸν Ἴωνα,
[36]	ἐγένετο· ἀλλά, Νῦν μέν, ἔφη	ὁ	Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς
[42]	ἔκειτο καὶ Ἴων ὁμοίως καὶ	ὁ	Κλεόδημος. ὁ δὲ Δίφιλος ἠξίου
[32]	ἐμαυτοῦ γυναικός, ἦ δ´ ὃς	ὁ	Κλεόδημος, ὥσπερ σύ, οὐδὲ τοῦ
[12]	ὁ Κλεόδημος εἰρήκει καὶ ἐπεισέπαισεν	ὁ	Κυνικὸς Ἀλκιδάμας ἄκλητος, ἐκεῖνο τὸ
[16]	τοῦ Ἀρισταινέτου τὴν παροινίαν ἐνέγκαντος.	~Ὁ	Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ
[6]	στοᾶς καὶ ξὺν αὐτῷ Δίφιλος	ὁ	Λαβύρινθος ἐπίκλην, διδάσκαλος οὗτος ὢν
[9]	Δίφιλος καὶ ὑπ´ αὐτῷ Ζήνων	ὁ	μαθητής, εἶτα ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος
[31]	ὁ πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ	ὁ	Μελέαγρος ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν ἂν
[17]	βοῆς μεστὸν ἦν τὸ συμπόσιον·	ὁ	μὲν γὰρ Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ
[20]	τινας ἐπὶ τοῦ προσώπου. Καὶ	ὁ	μὲν Διόνικος οὐ μεῖον εὐδοκιμήσας
[44]	~Οἱ δ´ ἐμάχοντο συμπλακέντες, καὶ	ὁ	μὲν Ζηνόθεμις σκύφον ἀράμενος ἀπὸ
[44]	οὐ μὴν ἀπετράποντο ἐκεῖνοι, ἀλλ´	ὁ	μὲν Κλεόδημος ὀρθῷ τῷ δακτύλῳ
[33]	τῆς γειτονήσεως, οὐκ ἀνάξιος ὤν.	ὁ	μὲν οὖν Ἕρμων ἀπεξύετο ἐκ
[15]	καὶ μειδιάσειε. καὶ μετὰ μικρὸν	ὁ	μὲν προσῆλθεν ὡς ἀποληψόμενος παρὰ
[12]	πεποιηκέναι καὶ ὑπέκρουον τὰ προχειρότατα,	ὁ	μὲν τὸ Ἀφραίνεις Μενέλαε, ὁ
[43]	τῶν πωγώνων ἐπειλημμένοι ἐπεκαλοῦντο βοηθεῖν,	ὁ	μὲν τὸν Κλεόδημον ὁ Ἕρμων,
[43]	Ζηνόθεμιν ἅμα κατέκειντο, ὥσπερ εἴρηται,	ὁ	μὲν ὑπεράνω ὁ Ζηνόθεμις, ὁ
[47]	οἱ πολλοὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς.	ὁ	μέντοι Ἀλκιδάμας αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ
[47]	ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν πόνον. καὶ	ὁ	νυμφίος δὲ ἀκεσαμένου τὸ τραῦμα
[9]	ὁ Ἴων καὶ ὑπ´ ἐκεῖνον	ὁ	νυμφίος, εἶτ´ ἐγὼ καὶ παρ´
[29]	~ἐπεὶ δ´ οὖν ἐπαύσατό ποτε	ὁ	οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ μὲν συμπόσιον
[15]	οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ τῆς φιάλης·	ὁ	παῖς δὲ πρὸς μὲν τὸν
[36]	τὴν ὀθόνην περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν	ὁ	παῖς εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν
[36]	αὐτὰ ἐς τὸ ἔδαφος, ἀλλ´	ὁ	παῖς οὐκ ἀνῆκε καρτερῶς ἀντεχόμενος.
[14]	σκύφον ἐν τῇ δεξιᾷ, οἷος	ὁ	παρὰ τῷ Φόλῳ Ἡρακλῆς ὑπὸ
[22]	Ὅπως μὲν ἔχω πρὸς δεῖπνα	ὁ	παρεληλυθώς μοι βίος ἅπας μαρτύριον
[9]	ὅμως ὁ Ἕρμων, εἶτα Κλεόδημος	ὁ	Περιπατητικός, εἶτα ὁ Ἴων καὶ
[7]	τὸν νυμφίον τὸν Χαιρέαν Ἴων	ὁ	Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο διδάσκαλος αὐτοῦ ὤν,
[3]	ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ γάρ, φησὶ καὶ	ὁ	ποιητικὸς λόγος, μνάμονα συμπόταν. καὶ
[6]	οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις ἦν	ὁ	πρεσβύτης ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς
[47]	ἐξεκομίζοντο πονηρῶς ἔχοντες, καὶ μάλιστα	ὁ	πρεσβύτης ὁ Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις τῇ
[31]	τῶν ἀπαρχῶν, μὴ καὶ φθάσῃ	ὁ	πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ ὁ
[17]	συμπόσιον· ὁ μὲν γὰρ Διονυσόδωρος	ὁ	ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς ἐν
[6]	αὐτοῖς ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ	ὁ	ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ δὲ τὸν
[9]	αὐτῷ Ζήνων ὁ μαθητής, εἶτα	ὁ	ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ ὁ γραμματικὸς
[19]	βακτηρίαν. οὕτω δὴ ὁ κακοδαίμων	ὁ	Σατυρίων— τοῦτο γὰρ ὁ γελωτοποιὸς
[14]	οὐκ εἰδὼς ὅσων κακῶν ἀρχὴν	ὁ	σκύφος ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ
[39]	λόγον. (ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ὁ	τοίνυν Ἴων, Πρῶτος οὖν ἄρχομαι,
[42]	αὑτοῦ ἑκάτερος κἀγὼ τἀμὰ καὶ	ὁ	Χαιρέας ὅσα ἐκείνῳ ἔκειτο καὶ
[2]	~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε, καὶ	ὁ	Χαρῖνος αὐτός, εἰ βουλοίμεθα τἀληθῆ
[32]	ἂν πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ	ὁ	Χρύσιππος τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι.
[15]	τοῦ δὲ Κλεοδήμου, καθ´ ὃν	ὁ	ψόφος ἐγένετο, μὴ προσποιουμένου τὴν
[36]	ἢ ὁ κοσμιώτατος Δίφιλος, καθ´	ὅ	τι ἀδιάφορον εἶναι λέγοντες τῶν
[15]	γλαφυρώτερον ἐπράχθη— μάλα ἤδη παρεφύλαττον	ὅ	τι καὶ μειδιάσειε. καὶ μετὰ
[37]	Ζηνόθεμις, εἰπέ, ὦ Κλεόδημε, καθ´	ὅ	τι οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν
[10]	ἑστιᾶν πρὸ τῶν ἄλλων ἠξίωσεν,	ὅ	τι περ τὸ κεφάλαιον ἐξ
[12]	καὶ κρακτικώτατον κυνῶν ἁπάντων, παρ´	ὃ	καὶ ἀμείνων ἐδόκει καὶ φοβερώτατος
[23]	θερίζοντα λόγον. Ἀλλὰ σὺ μὲν	ὄναιο	αὐτῶν. ἐγὼ δὲ ὡς ἂν
[32]	ὁ Ζηνόθεμις, οὐκ ἂν ἔξαρνος	γένοιο	μὴ οὐχὶ φάρμακον ἀποδόσθαι Κρίτωνι
[9]	Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός, ἵνα μηδὲν	ἄλλο	κακὸν εἴπω, Ἐπικουρείου, ἄπειμι ὅλον
[46]	συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ	ἄλλο	τι γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς· σκύφος
[48]	ὡς ἀληθῶς ἀπέβη καὶ ταῦτα.	ἐκεῖνό	γε μεμάθηκα ἤδη, ὡς οὐκ
[48]	συμποσίου, ἢ ἄμεινον τὸ τραγικὸν	ἐκεῖνο	ἐπειπεῖν, πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων,
[32]	καιρὸν ἀποδῶσι τοὺς μισθούς. Ἀλλ´	ἐκεῖνο,	ἔφη ὁ Ζηνόθεμις, οὐκ ἂν
[5]	ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσῃ. ~ἀλλ´	ἐκεῖνό	μοι πρῶτον εἰπέ, τῷ παιδὶ
[12]	ἐπεισέπαισεν ὁ Κυνικὸς Ἀλκιδάμας ἄκλητος,	ἐκεῖνο	τὸ κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν Μενέλαον
[34]	πρὸς ἐμαυτὸν ἐνενόουν τὸ πρόχειρον	ἐκεῖνο,	ὡς οὐδὲν ὄφελος ἦν ἄρα
[26]	παῖς ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά σοι	ἀπὸ	πολλῶν ὀλίγα παρεθέμην, ὅπως μάθῃς
[6]	Ζηνόθεμις ἦν ὁ πρεσβύτης ὁ	ἀπὸ	τῆς στοᾶς καὶ ξὺν αὐτῷ
[44]	ὁ μὲν Ζηνόθεμις σκύφον ἀράμενος	ἀπὸ	τῆς τραπέζης κείμενον πρὸ τοῦ
[44]	τοῦ Ζηνοθέμιδος ἀφῆκεν ἐπὶ κεφαλὴν	ἀπὸ	τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη δὲ καὶ
[6]	υἱέος τοῦ Ζήνωνος· τῶν δὲ	ἀπὸ	τοῦ περιπάτου Κλεόδημος, οἶσθα τὸν
[20]	ὕπαιθρον τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ	ἀπὸ	τούτου ἀσφαλέστερος ἤδη προσπαλαίων αὐτῷ
[13]	εἴ σοι ἥδιον. καὶ τὸ	ἀπὸ	τούτου περιιὼν ἐν κύκλῳ ὁ
[35]	γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας εἶναι	ἀπὸ	τῶν σχημάτων, οἱ σοφοὶ δὲ
[6]	ἄν σοι λέγοιμι; οἱ δὲ	ἀπὸ	φιλοσοφίας καὶ λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις,
[33]	μέσον αὐτοῖν κατεκλίθη, ὡς διασταῖεν	ὑπὸ	διατειχίσματι αὐτῷ εἰρήνην ἄγοντες. ~Ἐν
[31]	μὴ καὶ φθάσῃ ὁ πρεσβύτης	ὑπὸ	λιμοῦ ὥσπερ ὁ Μελέαγρος ἀπομαρανθείς.
[19]	ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ Ἀλκιδάμας	ὑπὸ	συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς. γέλως οὖν
[2]	εἰπεῖν τε ὅσα ἥκιστα ἐχρῆν	ὑπὸ	τοῦ ἀκράτου προαχθέντες καὶ πρᾶξαι.
[29]	ἀπορίᾳ τῶν προσώπων ἐπαληθεύοντας τὰ	ὑπὸ	τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα· ὁ Ἀρισταίνετος
[45]	ἑώρων ἕκαστα οὐκ ἀναμιγνὺς ἑαυτὸν	ὑπὸ	τοῦ Ἱστιαίου διδαχθείς, ὡς ἔστιν
[45]	λάξ, οἶμαι, εἰς τοὺς ὀδόντας	ὑπὸ	τοῦ Κλεοδήμου Δίφιλον εἶναι οἰηθέντος.
[14]	ὁ παρὰ τῷ Φόλῳ Ἡρακλῆς	ὑπὸ	τῶν γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη δὲ
[8]	ἡ νύμφη πάνυ ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη,	ὑπὸ	τῶν γυναικῶν περιεχομένη· ἐς δὲ
[17]	ἐν μέρει διεξῄει καὶ ἐπῃνεῖτο	ὑπὸ	τῶν κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ
[34]	εἰσῄει με, μὴ ἄρα τὸ	ὑπὸ	τῶν πολλῶν λεγόμενον ἀληθὲς ᾖ
[42]	τὸν Ἀρισταίνετον καὶ Εὔκριτον τὰ	πρὸ	αὑτοῦ ἑκάτερος κἀγὼ τἀμὰ καὶ
[44]	ἀράμενος ἀπὸ τῆς τραπέζης κείμενον	πρὸ	τοῦ Ἀρισταινέτου ῥίπτει ἐπὶ τὸν
[43]	τὴν παρ´ αὑτῷ ἀφεὶς τὴν	πρὸ	τοῦ Ἕρμωνος ἀνείλετο πιοτέραν, ὡς
[43]	εἰρηνικῶς· ἡ δὲ ὄρνις ἡ	πρὸ	τοῦ Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα, οὕτως, οἶμαι,
[10]	ἑορτὴν ἄγων τοὺς σοφωτάτους ἑστιᾶν	πρὸ	τῶν ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ τι
[1]	ἤδη τῆς μάχης ἐπέστη ὀλίγον	πρὸ	τῶν τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω εἴ
[47]	γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα,	Μέμνησο	μέντοι, ὦ Ζηνόθεμι, ὡς οὐκ
[38]	ὁ γὰρ Ζήνων ἀπεληλύθει. καὶ	μέμνησό	μοι τούτων, ὦ Φίλων, διότι
[44]	ἡ μήτηρ τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ	τὸ	αἷμα εἶδε· καὶ ἡ νύμφη
[1]	ἐκείνοις, ἀφ´ ὧν ἀρξαμένη ἐς	τὸ	αἷμα ἐτελεύτησεν αὐτοῖς ἡ φιλονικία.
[16]	παρεγύμνου ἑαυτὸν μᾶλλον ἄχρι πρὸς	τὸ	αἴσχιστον. αὖθις ἐπὶ τούτοις ἐγέλασαν
[3]	μὴ κακοήθων τινῶν ἀνθρώπων ᾖ	τὸ	ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα ἐξετάζειν, ἃ
[8]	τῶν γυναικῶν περιεχομένη· ἐς δὲ	τὸ	ἀντίθυρον ἡ ἄλλη πληθύς, ὡς
[20]	τὸ ὕπαιθρον τῆς αὐλῆς, καὶ	τὸ	ἀπὸ τούτου ἀσφαλέστερος ἤδη προσπαλαίων
[13]	Ἀρισταίνετος, εἴ σοι ἥδιον. καὶ	τὸ	ἀπὸ τούτου περιιὼν ἐν κύκλῳ
[17]	ὕστερος κατακείμενος καὶ συνέφερεν ἐς	τὸ	αὐτὸ τὰ Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου
[12]	ὑπέκρουον τὰ προχειρότατα, ὁ μὲν	τὸ	Ἀφραίνεις Μενέλαε, ὁ δ´ Ἀλλ´
[34]	καὶ τὸν βίον ῥυθμίζοι πρὸς	τὸ	βέλτιον· ἐκείνους γοῦν περιττοὺς ὄντας
[23]	εἰκότως· οὔπω γὰρ δύνασαι διακρίνειν	τὸ	βέλτιον οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν
[29]	ἡμᾶς καὶ ἐπειρᾶτο εὖ διατίθεσθαι	τὸ	γεγονὸς ὑπομειδιῶν ἅμα, καὶ τὸν
[15]	καὶ μάλιστα εἴ τι πρὸς	τὸ	γλαφυρώτερον ἐπράχθη— μάλα ἤδη παρεφύλαττον
[2]	εἴτε γέροντες ἐπαρῴνησάν τι παρὰ	τὸ	δεῖπνον εἴτε νέοι, εἰπεῖν τε
[1]	ὑμῖν χθὲς ἐν Ἀρισταινέτου παρὰ	τὸ	δεῖπνον καί τινας λόγους φιλοσόφους
[31]	ὗν τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ ἐς	τὸ	δεῖπνον, ὥστε οὐκ ἄκαιρον ᾤετο
[36]	ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς	τὸ	ἔδαφος, ἀλλ´ ὁ παῖς οὐκ
[42]	~Γέλωτος οὖν ἐπὶ τούτοις, ὡς	τὸ	εἰκός, γενομένου ἀρέσθαι ἤδη τὰ
[46]	ἐποίησε, καὶ τὸ πρᾶγμα, ὡς	τὸ	εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον ἐγεγένητο· καὶ
[37]	δὴ ὁ Ἴων προκύψας εἰς	τὸ	ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γάρ,
[30]	ἔχων ἀρχὴν εὔλογον— τότε οὖν	τὸ	ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα,
[38]	ἐλπίσας, ~καὶ ἅμα εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν	τὸ	ἐντελὲς ὀνομαζόμενον δεῖπνον, μία ὄρνις
[43]	καὶ οὐκ εἴα πλεονεκτεῖν. βοὴ	τὸ	ἐπὶ τούτοις, καὶ συμπεσόντες ἔπαιον
[47]	ταινίαις κατειλημένος τὴν κεφαλήν, ἐπὶ	τὸ	ζεῦγος ἀνατεθεὶς ἐφ´ οὗ τὴν
[20]	τοὺς γειτνιῶντας, ὑφ´ ὧν ἀνασπασάντων	τὸ	θύριον σωθῆναι αὐτός. ἐδείκνυε δὲ
[11]	τῶν ὄψων καὶ ἀναπέπλησται ζωμοῦ	τὸ	ἱμάτιον καὶ ὅσα τῷ παιδὶ
[45]	κακῶν ὁ Ἀλκιδάμας, ἐπεὶ ἅπαξ	τὸ	καθ´ αὑτὸν ἐτρέψατο, παίων τὸν
[23]	ἐγὼ δὲ ὡς ἂν μόνον	τὸ	καλὸν ἀγαθὸν ἡγούμενος εἶναι οἴσω
[25]	δείπνου ἕνεκα ὀργίζεσθαί σοι δοκῶ,	τὸ	κατὰ τὸν Οἰνέα ἐννόησον· ὄψει
[10]	ἄλλων ἠξίωσεν, ὅ τι περ	τὸ	κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως ἀπανθισάμενος,
[12]	ὁ Κυνικὸς Ἀλκιδάμας ἄκλητος, ἐκεῖνο	τὸ	κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν Μενέλαον αὐτόματον
[7]	ἰδεῖν καὶ θεοπρεπὴς καὶ πολὺ	τὸ	κόσμιον ἐπιφαίνων τῷ προσώπῳ· Κανόνα
[44]	ἄλλῃ, διεῖλε δὲ τοῦ νυμφίου	τὸ	κρανίον ἐς δύο χρηστῷ μάλα
[44]	τῇ βακτηρίᾳ τοῦ Κλεοδήμου μὲν	τὸ	κρανίον, τοῦ Ἕρμωνος δὲ τὴν
[46]	~Τέλος δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας	τὸ	λυχνίον σκότος μέγα ἐποίησε, καὶ
[39]	περὶ γάμων ἐρῶ τὰ εἰκότα.	τὸ	μὲν οὖν ἄριστον ἦν μὴ
[29]	ἐπαύσατό ποτε ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων,	τὸ	μὲν συμπόσιον ἅπαν εἰς τοὺς
[33]	καὶ ὑπερβὰς τὸν Ζηνόθεμιν ἐς	τὸ	μέσον αὐτοῖν κατεκλίθη, ὡς διασταῖεν
[21]	γεγενημένος. παρελθὼν γάρ τις εἰς	τὸ	μέσον οἰκέτης παρ´ Ἑτοιμοκλέους ἥκειν
[37]	τῆς παρούσης ἑορτῆς καταθήσω ἐς	τὸ	μέσον· ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε
[35]	μοι τὴν ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν ἐς	τὸ	μέσον ὥσπερ τι μῆλον οὐ
[44]	γυναικῶν ἐγένετο καὶ κατεπήδησαν ἐς	τὸ	μεταίχμιον αἱ πολλαί, καὶ μάλιστα
[35]	τοῦ Πηλέως τὸν γάμον ῥῖψαι	τὸ	μῆλον εἰς τὸ σύνδειπνον, ἀφ´
[15]	ἐμειδίασεν, οὐ μὴν συνεῖδεν, οἶμαι,	τὸ	νόμισμα, ὥστε μὴ δεξαμένου ψόφον
[20]	παρ´ αὐτοῦ τὸ σκῦτος· καὶ	τὸ	ξιφίδιον ἀπορρῖψαι τάχιστα διὰ τῆς
[14]	μὲν ἤδη διενοχλοῦντα ἔπαυσεν ἐς	τὸ	παρὸν Ἀρισταίνετος τῷ παιδὶ νεύσας
[34]	πολλῶν λεγόμενον ἀληθὲς ᾖ καὶ	τὸ	πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ τῶν ὀρθῶν λογισμῶν
[10]	καὶ παιδείας μέλει αὐτῷ καὶ	τὸ	πλεῖστον τοῦ βίου τούτοις ξύνεστιν.
[22]	οἰκῶν. ἀνιῶμαι οὖν ἐπὶ σοὶ	τὸ	πλέον οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ
[5]	(ΦΙΛΩΝ) Οὐ μικρὰν λέγεις αἰτίαν	τὸ	πλουτεῖν τὸν Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν,
[7]	κρειττόνων, καὶ ὅλως θεοῦ ἐπιδημία	τὸ	πρᾶγμα ἦν Ἴων ὁ θαυμαστὸς
[35]	καὶ ἄποτος ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο οὖν	τὸ	πρᾶγμα, καὶ οἱ μὲν ἰδιῶται
[1]	Χαρῖνος, καὶ ἄχρι τραυμάτων προχωρῆσαι	τὸ	πρᾶγμα καὶ τέλος αἵματι διαλυθῆναι
[19]	γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ	τὸ	πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν, φιλόσοφος ἀνὴρ
[46]	λυχνίον σκότος μέγα ἐποίησε, καὶ	τὸ	πρᾶγμα, ὡς τὸ εἰκός, μακρῷ
[34]	Φίλων, ἐγὼ πρὸς ἐμαυτὸν ἐνενόουν	τὸ	πρόχειρον ἐκεῖνο, ὡς οὐδὲν ὄφελος
[11]	ξύνεστιν. ~Εἱστιώμεθα οὖν ἐν ἡσυχίᾳ	τὸ	πρῶτον, καὶ παρεσκεύαστο ποικίλα. πλὴν
[20]	αὐλοὺς ἐκείνῳ δέξασθαι παρ´ αὐτοῦ	τὸ	σκῦτος· καὶ τὸ ξιφίδιον ἀπορρῖψαι
[19]	φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι καὶ κατέχοντι	τὸ	συμπόσιον ἀπορρίψας τὸν τρίβωνα προὐκαλεῖτό
[10]	Βαβαί, ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν τι	τὸ	συμπόσιον διηγῇ σοφῶν ἀνδρῶν τῶν
[9]	εἴπω, Ἐπικουρείου, ἄπειμι ὅλον σοι	τὸ	συμπόσιον καταλιπών. καὶ ἅμα τὸν
[17]	ἤδη καὶ βοῆς μεστὸν ἦν	τὸ	συμπόσιον· ὁ μὲν γὰρ Διονυσόδωρος
[47]	τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις διελύθη	τὸ	συμπόσιον τελευτῆσαν ἐκ τῶν δακρύων
[35]	γάμον ῥῖψαι τὸ μῆλον εἰς	τὸ	σύνδειπνον, ἀφ´ οὗ τοσοῦτον πόλεμον
[16]	ἀλκήν, ἐλεύθερος δὲ τὴν γνώμην,	τὸ	σῶμα δὲ οὕτω καρτερός· καὶ
[30]	ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ	τὸ	τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς
[37]	ἀλλὰ σύ. καὶ ἐπὶ πολὺ	τὸ	τοιοῦτον ἦν, ἄχρι δὴ ὁ
[28]	ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ τοῦτο δὴ	τὸ	τοῦ λόγου, χανεῖν μοι τὴν
[48]	ἐγένετο τοῦ συμποσίου, ἢ ἄμεινον	τὸ	τραγικὸν ἐκεῖνο ἐπειπεῖν, πολλαὶ μορφαὶ
[47]	καὶ ὁ νυμφίος δὲ ἀκεσαμένου	τὸ	τραῦμα τοῦ Διονίκου ἀπήγετο ἐς
[20]	τάχιστα διὰ τῆς φωταγωγοῦ ἐς	τὸ	ὕπαιθρον τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ
[34]	δὲ εἰσῄει με, μὴ ἄρα	τὸ	ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμενον ἀληθὲς
[12]	καὶ χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες· ἐς μέντοι	τὸ	φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν
[7]	τὸν Χαιρέαν Ἴων ὁ Πλατωνικὸς	συνειστιᾶτο	διδάσκαλος αὐτοῦ ὤν, σεμνός τις
[1]	θαυμάζω εἴ τι σαφὲς εἰπεῖν	ἐδύνατο	μὴ παρακολουθήσας ἐκείνοις, ἀφ´ ὧν
[29]	δ´ ὅμως πίνειν ἡμᾶς καὶ	ἐπειρᾶτο	εὖ διατίθεσθαι τὸ γεγονὸς ὑπομειδιῶν
[25]	ἢ λάθετ´ ἢ οὐκ ἐνόησεν,	ἀάσατο	δὲ μέγα θυμῷ· καὶ Εὐριπίδης·
[20]	αὐλητήν. καί τι καὶ γελοῖον	διηγήσατο·	ἔφη μὲν γὰρ εἰσελθεῖν παρ´
[18]	κορυφῇ τρίχας ὀρθὰς ἔχων· οὗτος	ὠρχήσατό	τε κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων,
[29]	πειρᾶσθαι ἠξίου. ~ἐπεὶ δ´ οὖν	ἐπαύσατό	ποτε ὁ οἰκέτης ἀναγινώσκων, τὸ
[16]	οἱ συμπόται, καὶ ὃς ἀγανακτήσας	ἐπανίστατο	δριμὺ καὶ παράφορον βλέπων καὶ
[1]	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ πόθεν, ὦ Φίλων,	ἠπίστατο	Χαρῖνος ταῦτα; οὐ γὰρ συνεδείπνει
[45]	ἐπεὶ ἅπαξ τὸ καθ´ αὑτὸν	ἐτρέψατο,	παίων τὸν προστυχόντα· καὶ πολλοὶ
[43]	ὡς ἔφην, οὖσαν· ὁ δ´	ἀντεπελάβετο	καὶ οὐκ εἴα πλεονεκτεῖν. βοὴ
[47]	ἀκεσαμένου τὸ τραῦμα τοῦ Διονίκου	ἀπήγετο	ἐς τὴν οἰκίαν ταινίαις κατειλημένος
[1]	ἐπ´ αὐτοῖς, εἰ δὲ μὴ	ἐψεύδετο	Χαρῖνος, καὶ ἄχρι τραυμάτων προχωρῆσαι
[9]	ὁ Εὔκριτος, εἶτα Ἀρισταίνετος. εἶτα	ἐνεδοιάζετο	πότερον χρὴ πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν
[16]	ἄξων. τάχα δ´ ἄν τινος	καθίκετο	τῇ βακτηρίᾳ, εἰ μὴ κατὰ
[43]	ἀφεὶς τὴν πρὸ τοῦ Ἕρμωνος	ἀνείλετο	πιοτέραν, ὡς ἔφην, οὖσαν· ὁ
[5]	μόνον ὄντα πλουτοῦντι τῷ Εὐκρίτῳ,	προείλετο	νυμφίον ἐξ ἁπάντων. (ΦΙΛΩΝ) Οὐ
[30]	καὶ πάλαι τινὸς ἀφορμῆς δεόμενος—	ἐβούλετο	γὰρ συμπλακῆναι τοῖς Στωϊκοῖς καὶ
[36]	ἐπεὶ μέσος αὐτῶν ὁ Ἀρισταίνετος	ἐγένετο·	ἀλλά, Νῦν μέν, ἔφη ὁ
[16]	εὐμεγέθης, πρὸς ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος	ἐγένετο	καὶ ἔληξε τοῦ θυμοῦ καὶ
[44]	βοὴ οὖν παρὰ τῶν γυναικῶν	ἐγένετο	καὶ κατεπήδησαν ἐς τὸ μεταίχμιον
[15]	Κλεοδήμου, καθ´ ὃν ὁ ψόφος	ἐγένετο,	μὴ προσποιουμένου τὴν ἀπόρριψιν. ἠμελήθη
[37]	ἐν λόγοις ἡ πλείστη διατριβὴ	ἐγένετο.	πάντες ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες, καὶ
[48]	σοι τέλος, ὦ καλὲ Φίλων,	ἐγένετο	τοῦ συμποσίου, ἢ ἄμεινον τὸ
[40]	ζήλου εἴημεν. ~Γέλως ἐπὶ τούτοις	ἐγένετο	ὡς οὐκ ἐν καιρῷ λεγομένοις.
[1]	ἀρχῆς γε οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι	παρεγένετο,	ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν ἤδη
[34]	ἄγοντες. ~Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτ´	ἐγίνετο,	ποικίλα, ὦ Φίλων, ἐγὼ πρὸς
[9]	Ἐπικούρειον ἱερέα, καὶ ἅμα λέγων	κατεκλίνετο	καὶ μετ´ αὐτὸν ὅμως ὁ
[33]	ἄκρατον προνενευκὼς καὶ τοὺς παρόντας	ἐμαρτύρετο,	οἷα ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος δέ—
[33]	ὤν. ὁ μὲν οὖν Ἕρμων	ἀπεξύετο	ἐκ τῆς κεφαλῆς τὸν ἄκρατον
[42]	αὐτὰ καὶ πρὸς τοὺς διακόνους	ἐμάχετο,	καὶ ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι
[31]	τὸ δεῖπνον, ὥστε οὐκ ἄκαιρον	ᾤετο	μεμνῆσθαι τοῦ Καλυδωνίου. ἀλλὰ πρὸς
[46]	ὡς τὸ εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον	ἐγεγένητο·	καὶ γὰρ οὐ ῥᾳδίως εὐπόρησαν
[20]	κελεύειν αὐλεῖν· εἶτα ἐπεὶ μὴ	δύναιτο,	παίειν σκῦτος ἔχοντα ἐς ὑπτίας
[15]	καὶ ἐς τοὺς ἄλλους συνεχῶς	περιεσοβεῖτο	ἡ κύλιξ καὶ φιλοτησίαι καὶ
[32]	γὰρ ὁ Χρύσιππος τὰ τοιαῦτα	ἡγεῖτο	εἶναι. Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς,
[14]	καὶ ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν	ἔκειτο	ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας τὸν
[42]	καὶ ὁ Χαιρέας ὅσα ἐκείνῳ	ἔκειτο	καὶ Ἴων ὁμοίως καὶ ὁ
[45]	τοῦ Κλεοδήμου Δίφιλον εἶναι οἰηθέντος.	ἔκειτο	οὖν ἄθλιος κατὰ τὸν αὑτοῦ
[43]	Ζηνόθεμις, ὁ δ´ ὑπ´ αὐτόν·	παρέκειτο	δ´ αὐτοῖς τὰ μὲν ἄλλα
[38]	ἐντραγεῖν, καὶ ἐξῆν ἀποφέρεσθαι ταῦτα.	προὔκειτο	δὲ οὐχ ἓν ἑκάστῳ πινάκιον,
[19]	Σατυρίων— τοῦτο γὰρ ὁ γελωτοποιὸς	ἐκαλεῖτο—	συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ πρᾶγμα
[19]	τὸ συμπόσιον ἀπορρίψας τὸν τρίβωνα	προὐκαλεῖτό	οἱ παγκρατιάζειν, εἰς δὲ μή,
[47]	τῶν ἄλλων δὲ ὁ Διόνικος	ἐπεμελεῖτο	δὴ τὰ δυνατά, καὶ καθευδήσοντες
[17]	τινὰς ἐν μέρει διεξῄει καὶ	ἐπῃνεῖτο	ὑπὸ τῶν κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν,
[40]	εἶπεν ὁ Ἴων, καὶ Διονυσόδωρος	ἀντελοιδορεῖτο	τὰ εἰκότα. ἀλλ´ ὁ γραμματικὸς
[16]	καὶ ἔληξε τοῦ θυμοῦ καὶ	ἐνεφορεῖτο	συμπεριιών. ~καὶ οἱ πλεῖστοι ἐμέθυον
[28]	ἀναγινωσκομένων μεταξὺ ἱδρώς τέ μοι	περιεχεῖτο	ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ τοῦτο δὴ
[16]	πυθόμενος ἥτις ἡ γαμουμένη παῖς	καλοῖτο,	σιωπὴν παραγγείλας μεγάλῃ τῇ φωνῇ
[46]	ταραχῇ δοῦναι αὐτῷ, ὅπως μὴ	ἀπόλοιτο,	καὶ ὁ Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε
[27]	καὶ ἀντὶ τοῦ δείπνου ἀπολογία	γένοιτο,	μὴ λαβεῖν, μὴ καὶ δόξωμεν
[16]	οὔποτε τοιοῦτος ἂν υἱὸς αὐτῇ	γένοιτο	οἷος ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν ἀλκήν,
[22]	μοι βίος ἅπας μαρτύριον ἂν	γένοιτο,	ὅς γε ὁσημέραι πολλῶν ἐνοχλούντων
[2]	εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν οὐ	παραγένοιτο	ἅπασι, σὲ δὲ ἀκριβῶς εἰδέναι
[29]	Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα· ὁ Ἀρισταίνετος δὲ	ἐτετάρακτο	καὶ θορύβου μεστὸς ἦν, ἐκέλευε
[35]	δὲ ἠσέλγαινον καὶ ἐλοιδοροῦντο καὶ	ὑπερενεπίμπλαντο	καὶ ἐκεκράγεσαν καὶ εἰς χεῖρας
[36]	Ἰλιάδος κακὰ ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ	ἐπαύσαντο	οἱ ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν καὶ
[7]	γνώμης ἀποβλέποντες. καὶ ἐπεὶ παρῆλθεν	ὑπεξανίσταντο	πάντες αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦντο ὥς
[43]	Ζηνόθεμις Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον, καὶ	συνίσταντο	οἱ μὲν ὡς τοῦτον, οἱ
[6]	Ἀρισταινέτου φίλοι καὶ συνήθεις ὄντες	παρεκέκληντο	ἐπὶ δεῖπνον καὶ ξὺν αὐτοῖς
[43]	τὸν Ἕρμωνα καὶ Ζηνόθεμιν ἅμα	κατέκειντο,	ὥσπερ εἴρηται, ὁ μὲν ὑπεράνω
[47]	δὴ τὰ δυνατά, καὶ καθευδήσοντες	ἀπήγοντο	ἐμοῦντες οἱ πολλοὶ ἐν ταῖς
[47]	καὶ οἵ τε τραυματίαι φοράδην	ἐξεκομίζοντο	πονηρῶς ἔχοντες, καὶ μάλιστα ὁ
[43]	μὲν ἄλλα πάντα ἴσα, καὶ	ἀνείλοντο	εἰρηνικῶς· ἡ δὲ ὄρνις ἡ
[42]	ἤδη τὰ παρακείμενα ἔδει, καὶ	ἀνείλοντο	οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀρισταίνετον καὶ
[35]	ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες οὔτε ἀσχημονοῦντες	ἐφαίνοντο,	ἀλλ´ ἐγέλων μόνον καὶ κατεγίνωσκον
[44]	αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν· οὐ μὴν	ἀπετράποντο	ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ὁ μὲν Κλεόδημος
[6]	καὶ εἰσελθόντα γε αὐτὸν εὐθὺς	ὑπεβλέποντο	οἱ Στωϊκοὶ καὶ ἀπεστρέφοντο καὶ
[6]	εὐθὺς ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ καὶ	ἀπεστρέφοντο	καὶ δῆλοι ἦσαν ὥς τινα
[44]	μέσον ἑαυτὸν ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´	ἐμάχοντο	συμπλακέντες, καὶ ὁ μὲν Ζηνόθεμις
[19]	οἱ παρόντες δὲ οἱ μὲν	ᾐδοῦντο,	οἱ δὲ ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε
[7]	παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο πάντες αὐτῷ καὶ	ἐδεξιοῦντο	ὥς τινα τῶν κρειττόνων, καὶ
[43]	πρόσωπα, καὶ τῶν πωγώνων ἐπειλημμένοι	ἐπεκαλοῦντο	βοηθεῖν, ὁ μὲν τὸν Κλεόδημον
[35]	οἱ σοφοὶ δὲ ἠσέλγαινον καὶ	ἐλοιδοροῦντο	καὶ ὑπερενεπίμπλαντο καὶ ἐκεκράγεσαν καὶ
[21]	ἀλλ´ οὐδ´ ἐγγὺς ἦν τούτου·	ἐνεγέγραπτο	γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως
[35]	ἄσιτος ἔτι καὶ ἄποτος ἐγεγράφει.	~ἀνέστραπτο	οὖν τὸ πρᾶγμα, καὶ οἱ
[47]	κακοῖς ὄντα— δύο γὰρ ὀδόντας	ἐξεκέκοπτο—	ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα, Μέμνησο μέντοι, ὦ
[11]	ἐν ἡσυχίᾳ τὸ πρῶτον, καὶ	παρεσκεύαστο	ποικίλα. πλὴν οὐδὲν οἶμαι χρὴ
[15]	φιλοτησίαι καὶ ὁμιλίαι καὶ φῶτα	εἰσεκεκόμιστο.	ἐν τοσούτῳ δ´ ἐγὼ τὸν
[38]	εἰρήνην γεγενῆσθαι ἐλπίσας, ~καὶ ἅμα	εἰσεκεκόμιστο	ἡμῖν τὸ ἐντελὲς ὀνομαζόμενον δεῖπνον,
[16]	βακτηρίᾳ, εἰ μὴ κατὰ καιρὸν	εἰσεκεκόμιστο	πλακοῦς εὐμεγέθης, πρὸς ὃν ἀποβλέψας
[4]	Λυκίνου, αὐτὸς σὺ ἄμεινον ποιήσεις	αὐτὸ	καὶ φθάσεις εἰπὼν ἅπασιν, ὥστε
[17]	κατακείμενος καὶ συνέφερεν ἐς τὸ	αὐτὸ	τὰ Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου καὶ
[30]	γὰρ συμπλακῆναι τοῖς Στωϊκοῖς καὶ	διερρήγνυτο	οὐκ ἔχων ἀρχὴν εὔλογον— τότε
[36]	ὡς πλείω κτήσεσθε καὶ διὰ	τοῦτο	ἀμφὶ τοὺς πλουσίους ἀεὶ ἔχετε
[19]	δὴ ὁ κακοδαίμων ὁ Σατυρίων—	τοῦτο	γὰρ ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο— συστὰς
[28]	μοι περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ	τοῦτο	δὴ τὸ τοῦ λόγου, χανεῖν
[36]	τὴν κτῆσιν οὐδὲν ἀλλ´ ἢ	τοῦτο	ἐξ ἁπάντων σκοπεῖτε ὡς πλείω
[15]	ὀρεωκόμον τινὰ ἢ ἱπποκόμον. καὶ	τοῦτο	μὲν ὧδέ πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης
[15]	ἀπόρριψιν. ἠμελήθη οὖν καὶ παρώφθη	τοῦτο	οὐ πάνυ πολλῶν ἰδόντων πλὴν
[46]	καὶ ὁ Ἴων κηδεμονικῶς ἔλεγε	τοῦτο	πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις διελύθη τὸ
[48]	ἐπὶ τῆς κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε.	~Τοῦτό	σοι τέλος, ὦ καλὲ Φίλων,
[42]	καὶ μάλιστα ἐπεὶ ἠγανάκτει μετὰ	τοῦτο	ὡς ἂν τὰ μέγιστα ἠδικημένος.
[47]	Ἕρμωνα καίπερ ἐν κακοῖς ὄντα—	δύο	γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα,
[15]	ὥστε μὴ δεξαμένου ψόφον αἱ	δύο	δραχμαὶ παρέσχον ἐκπεσοῦσαι, καὶ ἠρυθρίασαν
[26]	καὶ γὰρ εἰ Δίφιλος ἄξιος	δύο	ἤδη μαθητάς μου περισπάσας, ἀλλ´
[15]	δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ δραχμὰς	δύο,	οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ τῆς φιάλης·
[44]	τοῦ νυμφίου τὸ κρανίον ἐς	δύο	χρηστῷ μάλα καὶ βαθεῖ τραύματι.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/04/2005