Chapitre
[33]	Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν χεῖρα καὶ	ὑπερβὰς	τὸν Ζηνόθεμιν ἐς τὸ μέσον
[18]	ἄμορφός τις ἐξυρημένος τὴν κεφαλήν,	ὀλίγας	ἐπὶ τῇ κορυφῇ τρίχας ὀρθὰς
[13]	μικροῦ δεῖν ὕπτιοι κατακείμενοι ἑστιᾶσθε	πορφυρίδας	ὑποβεβλημένοι· ἐγὼ δὲ κἂν ὀρθοστάδην
[34]	βιβλία καὶ τὰς ἐν ἐκείνοις	φροντίδας	ἀτενὲς ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν φιλοσόφων
[42]	ἑκάτερος κἀγὼ τἀμὰ καὶ ὁ	Χαιρέας	ὅσα ἐκείνῳ ἔκειτο καὶ Ἴων
[38]	δεῖπνον, μία ὄρνις ἑκάστῳ καὶ	κρέας	ὑὸς καὶ λαγῷα καὶ ἰχθὺς
[45]	οὖν καὶ Κενταύρους εἶδες ἄν,	τραπέζας	ἀνατρεπομένας καὶ αἷμα ἐκκεχυμένον καὶ
[45]	ἔστιν ἐπισφαλὲς διαλύειν τὰ τοιαῦτα.	Λαπίθας	οὖν καὶ Κενταύρους εἶδες ἄν,
[18]	ὀλίγας ἐπὶ τῇ κορυφῇ τρίχας	ὀρθὰς	ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό τε κατακλῶν
[37]	τε καὶ Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι τῆς	ἀηδίας	οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες. καὶ μετῆλθέν
[10]	πολλῶν τούτων πλουσίων, ἀλλὰ καὶ	παιδείας	μέλει αὐτῷ καὶ τὸ πλεῖστον
[11]	καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς καὶ πέμματα καὶ	καρυκείας·	ἅπαντα γὰρ ἄφθονα. ἐν τούτῳ
[4]	ἀκοῦσαι, καί μοι δοκεῖς, εἰ	ἀπορήσειας	τῶν ἀκουσομένων, κἂν πρὸς κίονά
[14]	ἐνεργὸς ἦν ἀρετῆς πέρι καὶ	κακίας	μεταξὺ διεξιὼν καὶ ἐς τὸν
[38]	Ἀρισταινέτῳ μὲν καὶ Εὐκρίτῳ ἐπὶ	μιᾶς	τραπέζης κοινόν, καὶ τὰ παρ´
[22]	ἐπὶ τοῖς συμποσίοις θορύβους καὶ	παροινίας.	ἐπὶ σοῦ δὲ μόνου εἰκότως
[8]	ἡ ἄλλη πληθύς, ὡς ἕκαστος	ἀξίας	εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ τῶν γυναικῶν
[25]	Εὐριπίδης· Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα,	Πελοπίας	χθονὸς ἐν ἀντιπόρθμοις, πεδί´ ἔχους´
[39]	καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ ψυχῆς	ἀθανασίας·	ἵνα δὲ μὴ ἀντιλέγωσί μοι
[20]	δύναιτο, παίειν σκῦτος ἔχοντα ἐς	ὑπτίας	τὰς χεῖρας. τέλος οὖν ἐν
[26]	μάθῃς οἷον ἄνδρα παραλιπὼν Δίφιλον	ἑστιᾷς	καὶ τὸν υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας,
[31]	τοῦ Καλυδωνίου. ἀλλὰ πρὸς τῆς	Ἑστίας,	ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς τάχιστα
[26]	μαθητάς μου περισπάσας, ἀλλ´ ἔγωγε	φιλοσοφίας	αὐτῆς ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα δὲ
[6]	σοι λέγοιμι; οἱ δὲ ἀπὸ	φιλοσοφίας	καὶ λόγων, οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι,
[32]	τοῦ ξένου μαθητοῦ λαβὼν τοὐφόδιον	παρακαταθήκας	ἔπειτα ὤμοσα κατὰ τῆς Πολιάδος
[9]	καὶ τοῦ Ἐπικούρου τοῦ〉 πάνυ	καταπεφρόνηκας.	Ἐγέλασα, ἦ δ´ ὃς ὁ
[35]	τῷ μέσῳ οὐκ αἰδούμενος τὰς	γυναῖκας.	καὶ ἐμοὶ ἐδόκει, ὡς ἂν
[16]	τῇ φωνῇ ἀποβλέψας ἐς τὰς	γυναῖκας,	Προπίνω σοι, ἔφη, ὦ Κλεανθί,
[39]	δοκοῦντα κοινὰς εἶναι ἐχρῆν τὰς	γυναῖκας,	ὡς ἔξω ζήλου εἴημεν. ~Γέλως
[32]	ἤδη, ὦ Ἕρμων, τοὺς πλοκάμους	περικέκαρκας	χρυσοῦς ὄντας καὶ δώσεις δίκην
[26]	ἑστιᾷς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῷ	παραδέδωκας,	εἰκότως· ἡδὺς γάρ ἐστι τῷ
[16]	ἡ γαμουμένη παῖς καλοῖτο, σιωπὴν	παραγγείλας	μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἀποβλέψας ἐς
[12]	εἰρήκει καὶ ἐπεισέπαισεν ὁ Κυνικὸς	Ἀλκιδάμας	ἄκλητος, ἐκεῖνο τὸ κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος,
[46]	σκύφους ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ ὁ	Ἀλκιδάμας	ἀνατρέψας τὸ λυχνίον σκότος μέγα
[47]	ἐν ταῖς ὁδοῖς. ὁ μέντοι	Ἀλκιδάμας	αὐτοῦ ἔμεινεν· οὐ γὰρ ἠδυνήθησαν
[13]	τούτου περιιὼν ἐν κύκλῳ ὁ	Ἀλκιδάμας	ἐδείπνει ὥσπερ οἱ Σκύθαι πρὸς
[45]	δὲ ἦν ἁπάντων κακῶν ὁ	Ἀλκιδάμας,	ἐπεὶ ἅπαξ τὸ καθ´ αὑτὸν
[16]	παροινίαν ἐνέγκαντος. ~Ὁ Κυνικὸς δὲ	Ἀλκιδάμας,	ἐπεπώκει γὰρ ἤδη, πυθόμενος ἥτις
[14]	ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ ἅμα ὁ	Ἀλκιδάμας	ἐσίγησε μικρὸν καὶ ἐς τοὔδαφος
[44]	αὐτοῦ. ἐν τοσούτῳ δὲ ὁ	Ἀλκιδάμας	ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν, καὶ
[35]	χεῖρας ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος δὲ	Ἀλκιδάμας	καὶ ἐνούρει ἐν τῷ μέσῳ
[46]	τις λύχνον ποτὲ κομίζων, κατελήφθη	Ἀλκιδάμας	μὲν τὴν αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν καὶ
[19]	ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε παιόμενος ὁ	Ἀλκιδάμας	ὑπὸ συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς. γέλως
[2]	ὥστε οὐκ ἂν φθάνοις ἑστιῶν	ἡμᾶς	ἡδίστην ταύτην ἑστίασιν, ἧς οὐκ
[2]	ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ σὲ	ἡμᾶς	ἥκειν ἐκέλευε. καὶ τὸν Διόνικον
[29]	ἦν, ἐκέλευε δ´ ὅμως πίνειν	ἡμᾶς	καὶ ἐπειρᾶτο εὖ διατίθεσθαι τὸ
[23]	ἀνόητος ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ δὲ	ἡμᾶς	παραλιπὼν ἄλλους εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω
[3]	προαχθέντες καὶ πρᾶξαι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Νεανικώτερα	ἡμᾶς,	ὦ Φίλων, ἀξιοῖς ἐκφέρειν ταῦτα
[37]	ἐγὼ γάρ, εἰ δοκεῖ, λόγων	ἀφορμὰς	ὑμῖν ἀξίων τῆς παρούσης ἑορτῆς
[5]	ὁ Ἀρισταίνετος ἀγόμενος γυναῖκα εἱστία	ὑμᾶς;	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, ἀλλὰ τὴν θυγατέρα
[36]	ἀμαθεῖς ὄντες, αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι	ὑμᾶς	ὅντινα καὶ χρὴ τρόπον· ἀπόκριναί
[15]	τε δάκτυλον ἀπέθλιψεν αὐτοῦ καὶ	δραχμὰς	δύο, οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ τῆς
[45]	καὶ Κενταύρους εἶδες ἄν, τραπέζας	ἀνατρεπομένας	καὶ αἷμα ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους
[39]	γάμου, κατὰ τὰ Πλάτωνι δοκοῦντα	κοινὰς	εἶναι ἐχρῆν τὰς γυναῖκας, ὡς
[35]	οἶμαι, οὕς γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί	τινας	εἶναι ἀπὸ τῶν σχημάτων, οἱ
[17]	Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις	τινὰς	ἐν μέρει διεξῄει καὶ ἐπῃνεῖτο
[20]	σημεῖα τῶν πληγῶν καὶ ἀμυχάς	τινας	ἐπὶ τοῦ προσώπου. Καὶ ὁ
[1]	Ἀρισταινέτου παρὰ τὸ δεῖπνον καί	τινας	λόγους φιλοσόφους εἰρῆσθαι καὶ ἔριν
[44]	ἠρίστευεν τῷ Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν, καὶ	πατάξας	τῇ βακτηρίᾳ τοῦ Κλεοδήμου μὲν
[14]	ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ ἠπειλήκει,	πήξας	τὸν ἀγκῶνα ὀρθόν, ἔχων ἅμα
[6]	ὁ πρεσβύτης ὁ ἀπὸ τῆς	στοᾶς	καὶ ξὺν αὐτῷ Δίφιλος ὁ
[22]	δεῖπνα ὁ παρεληλυθώς μοι βίος	ἅπας	μαρτύριον ἂν γένοιτο, ὅς γε
[32]	τὸν Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς	ἄνδρας;	τίνες δὴ καὶ ὄντες ὑμεῖς
[32]	μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις	ἐπεγείρας	ἑαυτὸν καὶ φθεγξάμενος παμμέγεθες, ἢ
[35]	ὑπερενεπίμπλαντο καὶ ἐκεκράγεσαν καὶ εἰς	χεῖρας	ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος δὲ Ἀλκιδάμας
[20]	σκῦτος ἔχοντα ἐς ὑπτίας τὰς	χεῖρας.	τέλος οὖν ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ
[11]	Κλεόδημος ἐπικύψας ἐς τὸν Ἴωνα,	Ὁρᾷς,	ἔφη, τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων,
[3]	ἐξαγορεύσας καὶ πολλὴν τὴν ἑωλοκρασίαν	κατασκεδάσας	ἀνδρῶν φιλοσόφων. ἐγὼ δέ, ἄπαγε,
[26]	ἄξιος δύο ἤδη μαθητάς μου	περισπάσας,	ἀλλ´ ἔγωγε φιλοσοφίας αὐτῆς ἕνεκα
[47]	ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος τοὺς γάμους	ἑορτάσας·	καὶ τῶν ἄλλων δὲ ὁ
[13]	ἦν ἅπασιν. ~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος	ἐπαινέσας	αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον τινὰ λαβόντα
[1]	τι σαφὲς εἰπεῖν ἐδύνατο μὴ	παρακολουθήσας	ἐκείνοις, ἀφ´ ὧν ἀρξαμένη ἐς
[20]	ὁ μὲν Διόνικος οὐ μεῖον	εὐδοκιμήσας	τοῦ γελωτοποιοῦ ἐπὶ τῇ διηγήσει
[19]	ἀπέρριψε Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν,	ἀγανακτήσας	ἐκεῖνος— καὶ πάλαι δὲ δῆλος
[16]	ἐγέλασαν οἱ συμπόται, καὶ ὃς	ἀγανακτήσας	ἐπανίστατο δριμὺ καὶ παράφορον βλέπων
[37]	τὸν αὑτοῦ τόπον εἰρήνην γεγενῆσθαι	ἐλπίσας,	~καὶ ἅμα εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν τὸ
[28]	παριδεῖν αὐτόν, ἀλλ´ οὔποτ´ ἂν	ἐλπίσας	κληθέντα ἐπινεῦσαι οὐδ´ ἂν ἐμπαρασχεῖν
[20]	τῇ διηγήσει πλησίον τοῦ Ἱστιαίου	παραβύσας	ἑαυτὸν ἐδείπνει ὅσα λοιπά, οὐκ
[14]	τὸ παρὸν Ἀρισταίνετος τῷ παιδὶ	νεύσας	εὐμεγέθη σκύφον ἀναδοῦναι αὐτῷ ζωρότερον
[3]	ἐποίησε πρὸς τὸν Χαρῖνον ταῦτα	ἐξαγορεύσας	καὶ πολλὴν τὴν ἑωλοκρασίαν κατασκεδάσας
[36]	οὖσαν παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ ἔμελλε	λύσας	ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς τὸ ἔδαφος,
[22]	ὑπ´ ἐμοῦ λιπαρῶς τεθεραπευμένος οὐκ	ἠξίωσας	ἐναριθμῆσαι κἀμὲ τοῖς ἄλλοις φίλοις,
[35]	ἐν τῷ μέσῳ οὐκ αἰδούμενος	τὰς	γυναῖκας. καὶ ἐμοὶ ἐδόκει, ὡς
[16]	μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἀποβλέψας ἐς	τὰς	γυναῖκας, Προπίνω σοι, ἔφη, ὦ
[39]	Πλάτωνι δοκοῦντα κοινὰς εἶναι ἐχρῆν	τὰς	γυναῖκας, ὡς ἔξω ζήλου εἴημεν.
[34]	ἐς μόνα τὰ βιβλία καὶ	τὰς	ἐν ἐκείνοις φροντίδας ἀτενὲς ἀφορῶντας·
[20]	παίειν σκῦτος ἔχοντα ἐς ὑπτίας	τὰς	χεῖρας. τέλος οὖν ἐν τοσούτῳ
[32]	δραχμαῖς δανείζω, οὐδὲ ἄγχω τοὺς	μαθητάς,	ἢν μὴ κατὰ καιρὸν ἀποδῶσι
[26]	εἰ Δίφιλος ἄξιος δύο ἤδη	μαθητάς	μου περισπάσας, ἀλλ´ ἔγωγε φιλοσοφίας
[15]	γενόμενον, εἰ ἔφθη διαφοιτῆσαν εἰς	ἅπαντας,	ἀλλὰ μὴ κατέσβη αὐτίκα, δεξιῶς
[10]	τοὺς δὲ οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ	ἅπαντας.	(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἔστι γάρ, ὦ ἑταῖρε,
[34]	τὸ βέλτιον· ἐκείνους γοῦν περιττοὺς	ὄντας	ἐν τοῖς λόγοις ἑώρων γέλωτα
[32]	Ἕρμων, τοὺς πλοκάμους περικέκαρκας χρυσοῦς	ὄντας	καὶ δώσεις δίκην παραδοθεὶς τῷ
[47]	ἐν κακοῖς ὄντα— δύο γὰρ	ὀδόντας	ἐξεκέκοπτο— ἀντιμαρτύρεσθαι λέγοντα, Μέμνησο μέντοι,
[45]	ἐπιχειρῶν, λάξ, οἶμαι, εἰς τοὺς	ὀδόντας	ὑπὸ τοῦ Κλεοδήμου Δίφιλον εἶναι
[34]	ἑώρων γέλωτα ἐπὶ τῶν πραγμάτων	ὀφλισκάνοντας.	ἔπειτα δὲ εἰσῄει με, μὴ
[3]	καλῶς ἔχει ἐν τῷ συμποσίῳ	καταλιπόντας	ἀπαλλάττεσθαι. Μισῶ γάρ, φησὶ καὶ
[28]	τὴν γῆν ηὐχόμην ὁρῶν τοὺς	παρόντας	γελῶντας ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ μάλιστα
[33]	τὸν ἄκρατον προνενευκὼς καὶ τοὺς	παρόντας	ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει. ὁ Κλεόδημος
[18]	καὶ τέλος ἐπέσκωπτεν ἐς τοὺς	παρόντας.	~οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἐγέλων
[29]	καὶ τῇ ἀπορίᾳ τῶν προσώπων	ἐπαληθεύοντας	τὰ ὑπὸ τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα·
[44]	τῶν οἰκετῶν ἐνίους βοηθεῖν αὐτοῖς	ἐπιχειροῦντας	κατέτρωσεν· οὐ μὴν ἀπετράποντο ἐκεῖνοι,
[20]	ἤδη προσπαλαίων αὐτῷ ἐπικαλεῖσθαι τοὺς	γειτνιῶντας,	ὑφ´ ὧν ἀνασπασάντων τὸ θύριον
[29]	καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ	ὠχριῶντας	καὶ τῇ ἀπορίᾳ τῶν προσώπων
[28]	γῆν ηὐχόμην ὁρῶν τοὺς παρόντας	γελῶντας	ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ μάλιστα ὅσοι
[34]	τὰς ἐν ἐκείνοις φροντίδας ἀτενὲς	ἀφορῶντας·	τοσούτων γοῦν φιλοσόφων παρόντων οὐδὲ
[29]	τὸν Ζήνωνα καὶ Δίφιλον ἀπέβλεπε	δεδοικότας	καὶ ὠχριῶντας καὶ τῇ ἀπορίᾳ
[19]	τοῦτο γὰρ ὁ γελωτοποιὸς ἐκαλεῖτο—	συστὰς	ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον
[43]	οἶμαι, τυχόν. ἔδει δὲ καὶ	ταύτας	ἀναιρεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ ἑκάτερον. ἐν
[18]	κεφαλήν, ὀλίγας ἐπὶ τῇ κορυφῇ	τρίχας	ὀρθὰς ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό τε
[20]	καὶ σημεῖα τῶν πληγῶν καὶ	ἀμυχάς	τινας ἐπὶ τοῦ προσώπου. Καὶ
[16]	σιωπὴν παραγγείλας μεγάλῃ τῇ φωνῇ	ἀποβλέψας	ἐς τὰς γυναῖκας, Προπίνω σοι,
[16]	εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς εὐμεγέθης, πρὸς ὃν	ἀποβλέψας	ἡμερώτερος ἐγένετο καὶ ἔληξε τοῦ
[46]	ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ ὁ Ἀλκιδάμας	ἀνατρέψας	τὸ λυχνίον σκότος μέγα ἐποίησε,
[19]	εὐδοκιμοῦντι καὶ κατέχοντι τὸ συμπόσιον	ἀπορρίψας	τὸν τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν,
[11]	ἐν τούτῳ δὲ ὁ Κλεόδημος	ἐπικύψας	ἐς τὸν Ἴωνα, Ὁρᾷς, ἔφη,
[37]	ἦν, ἄχρι δὴ ὁ Ἴων	προκύψας	εἰς τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη·
[20]	ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι τοιόνδε·	ἐς	ἀγῶνα γὰρ προκαλέσασθαι αὐτὸν ἐπὶ
[8]	ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ τῶν γυναικῶν περιεχομένη·	ἐς	δὲ τὸ ἀντίθυρον ἡ ἄλλη
[44]	δὲ τοῦ νυμφίου τὸ κρανίον	ἐς	δύο χρηστῷ μάλα καὶ βαθεῖ
[24]	τὴν ἀτιμίαν. ~καίτοι ὅπως μὴ	ἐς	ἐκείνην ἔχῃς καταφεύγειν τὴν ἀπολογίαν
[12]	καιρὸν εὔστοχα καὶ χαρίεντα ὑποτονθορύζοντες·	ἐς	μέντοι τὸ φανερὸν οὐδεὶς ἐτόλμα
[34]	ἀπάγῃ τῶν ὀρθῶν λογισμῶν τοὺς	ἐς	μόνα τὰ βιβλία καὶ τὰς
[16]	παραγγείλας μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἀποβλέψας	ἐς	τὰς γυναῖκας, Προπίνω σοι, ἔφη,
[47]	τὸ τραῦμα τοῦ Διονίκου ἀπήγετο	ἐς	τὴν οἰκίαν ταινίαις κατειλημένος τὴν
[1]	παρακολουθήσας ἐκείνοις, ἀφ´ ὧν ἀρξαμένη	ἐς	τὸ αἷμα ἐτελεύτησεν αὐτοῖς ἡ
[17]	ἐρραψῴδει ὕστερος κατακείμενος καὶ συνέφερεν	ἐς	τὸ αὐτὸ τὰ Πινδάρου καὶ
[31]	οἶμαι, ὗν τινα ἐσκευάσθαι Ἀρισταινέτῳ	ἐς	τὸ δεῖπνον, ὥστε οὐκ ἄκαιρον
[36]	καὶ ἔμελλε λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ	ἐς	τὸ ἔδαφος, ἀλλ´ ὁ παῖς
[33]	χεῖρα καὶ ὑπερβὰς τὸν Ζηνόθεμιν	ἐς	τὸ μέσον αὐτοῖν κατεκλίθη, ὡς
[37]	ἀξίων τῆς παρούσης ἑορτῆς καταθήσω	ἐς	τὸ μέσον· ὑμεῖς δὲ ἀφιλονίκως
[35]	ἐδόκει μοι τὴν ἐπιστολὴν ἐμβαλὼν	ἐς	τὸ μέσον ὥσπερ τι μῆλον
[44]	τῶν γυναικῶν ἐγένετο καὶ κατεπήδησαν	ἐς	τὸ μεταίχμιον αἱ πολλαί, καὶ
[14]	ἐκεῖνον μὲν ἤδη διενοχλοῦντα ἔπαυσεν	ἐς	τὸ παρὸν Ἀρισταίνετος τῷ παιδὶ
[20]	ἀπορρῖψαι τάχιστα διὰ τῆς φωταγωγοῦ	ἐς	τὸ ὕπαιθρον τῆς αὐλῆς, καὶ
[11]	τούτῳ δὲ ὁ Κλεόδημος ἐπικύψας	ἐς	τὸν Ἴωνα, Ὁρᾷς, ἔφη, τὸν
[38]	τι καὶ ἐν αὐτοῖς χρήσιμον	ἐς	τὸν λόγον. (ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι δή.
[34]	δ´ ἔλεγον αἰσχίω· οὐδὲ γὰρ	ἐς	τὸν οἶνον ἔτι ἀναφέρειν εἶχον
[14]	καὶ κακίας μεταξὺ διεξιὼν καὶ	ἐς	τὸν χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον
[35]	λέγουσιν· οὐ γὰρ κληθεῖσαν αὐτὴν	ἐς	τοῦ Πηλέως τὸν γάμον ῥῖψαι
[14]	ὁ Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν καὶ	ἐς	τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος,
[15]	γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη δὲ καὶ	ἐς	τοὺς ἄλλους συνεχῶς περιεσοβεῖτο ἡ
[18]	τῇ φωνῇ, καὶ τέλος ἐπέσκωπτεν	ἐς	τοὺς παρόντας. ~οἱ μὲν οὖν
[20]	μὴ δύναιτο, παίειν σκῦτος ἔχοντα	ἐς	ὑπτίας τὰς χεῖρας. τέλος οὖν
[45]	τοιαῦτα. Λαπίθας οὖν καὶ Κενταύρους	εἶδες	ἄν, τραπέζας ἀνατρεπομένας καὶ αἷμα
[32]	Κλεόδημε, καὶ καταληφθεὶς τὰ αἴσχιστα	ἔπαθες;	οὐ σιωπήσεσθε οὖν τοιαῦτα συνεπιστάμενοι
[32]	Ζηνόθεμις ἐπεγείρας ἑαυτὸν καὶ φθεγξάμενος	παμμέγεθες,	ἢ ἀφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς οὐκ
[34]	τὸ ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμενον	ἀληθὲς	ᾖ καὶ τὸ πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ
[26]	τοῦ παιδαγωγοῦ αὐτοῦ μάθοις ἂν	ἀληθὲς	ὄν. ἀλλ´ οὐ χρὴ ταράττειν
[1]	Λυκῖνε, διατριβήν φασι γεγενῆσθαι ὑμῖν	χθὲς	ἐν Ἀρισταινέτου παρὰ τὸ δεῖπνον
[45]	ἦν πάντα. καὶ αἱ μὲν	γυναῖκες	ἐκώκυον τῷ Χαιρέᾳ περιχυθεῖσαι, οἱ
[8]	ἐν δεξιᾷ μὲν εἰσιόντων αἱ	γυναῖκες	ὅλον τὸν κλιντῆρα ἐκεῖνον ἐπέλαβον,
[14]	αὐτῷ αἱ τοσαῦται καὶ τηλικαῦται	κύλικες	τῶν κεραμεῶν ἴσον δυναμένων. ἀλλ´
[48]	γε μεμάθηκα ἤδη, ὡς οὐκ	ἀσφαλὲς	ἄπρακτον ὄντα συνεστιᾶσθαι τοιούτοις φιλοσόφοις.
[45]	τοῦ Ἱστιαίου διδαχθείς, ὡς ἔστιν	ἐπισφαλὲς	διαλύειν τὰ τοιαῦτα. Λαπίθας οὖν
[38]	~καὶ ἅμα εἰσεκεκόμιστο ἡμῖν τὸ	ἐντελὲς	ὀνομαζόμενον δεῖπνον, μία ὄρνις ἑκάστῳ
[22]	παρὰ τῷ μαθητῇ Παμμένει δειπνῆσαι	πολυτελές,	ὥς φασι, δεῖπνον δυνάμενος οὐκ
[41]	κρέσσων Νιρῆος καὶ Θέτιδος παϊδός.	ἄμμες	δὴ αὖθ´ ὑμῖν τοῦτον θαλαμήϊον
[34]	καὶ τὰς ἐν ἐκείνοις φροντίδας	ἀτενὲς	ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν φιλοσόφων παρόντων
[32]	Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς ἄνδρας;	τίνες	δὴ καὶ ὄντες ὑμεῖς ἐρεῖτε
[5]	Εὔκριτον. ἀτὰρ οὖν, ὦ Λυκῖνε,	τίνες	οἱ δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς
[7]	ἀποβλέποντες. καὶ ἐπεὶ παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο	πάντες	αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦντο ὥς τινα
[37]	λόγοις ἡ πλείστη διατριβὴ ἐγένετο.	πάντες	ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες, καὶ μάλιστα
[16]	ὡς δ´ ἐγέλασαν ἐπὶ τούτῳ	ἅπαντες,	Ἐγελάσατε, εἶπεν, ὦ καθάρματα, εἰ
[37]	ἀπαλλάξασθαι τῆς ἀηδίας οὕτω γοῦν	ἐλπίσαντες.	καὶ μετῆλθέν τε ὁ Ἀρισταίνετος
[2]	ἥκιστα ἐχρῆν ὑπὸ τοῦ ἀκράτου	προαχθέντες	καὶ πρᾶξαι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Νεανικώτερα ἡμᾶς,
[44]	ἑαυτὸν ἐφύλαττεν. ~Οἱ δ´ ἐμάχοντο	συμπλακέντες,	καὶ ὁ μὲν Ζηνόθεμις σκύφον
[36]	Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς	ὄντες,	αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα
[6]	αὐτοῦ Ἀρισταινέτου φίλοι καὶ συνήθεις	ὄντες	παρεκέκληντο ἐπὶ δεῖπνον καὶ ξὺν
[32]	σοφοὺς ἄνδρας; τίνες δὴ καὶ	ὄντες	ὑμεῖς ἐρεῖτε ταῦτα; οὐ σὺ
[33]	διασταῖεν ὑπὸ διατειχίσματι αὐτῷ εἰρήνην	ἄγοντες.	~Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτ´ ἐγίνετο,
[36]	καθ´ ὅ τι ἀδιάφορον εἶναι	λέγοντες	τῶν χρημάτων τὴν κτῆσιν οὐδὲν
[36]	ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ τοῖς οἰκέταις	ἐπιδιδόντες—	καὶ ἅμα λέγων τὴν ὀθόνην
[12]	τὸν καιρὸν εὔστοχα καὶ χαρίεντα	ὑποτονθορύζοντες·	ἐς μέντοι τὸ φανερὸν οὐδεὶς
[36]	δὲ καὶ κληθείητε, τοσαῦτα μὲν	ἐσθίοντες,	τοσαῦτα δὲ τοῖς οἰκέταις ἐπιδιδόντες—
[42]	ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ τὸν Πατρόκλου νεκρὸν	ἀνθέλκοντες,	καὶ τέλος ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε
[7]	εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς γνώμης	ἀποβλέποντες.	καὶ ἐπεὶ παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο πάντες
[19]	παιόμενος ἐν τῷ μέρει. οἱ	παρόντες	δὲ οἱ μὲν ᾐδοῦντο, οἱ
[37]	διατριβὴ ἐγένετο. πάντες ἐπῄνεσαν οἱ	παρόντες,	καὶ μάλιστα οἱ ἀμφὶ τὸν
[2]	ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα, εἴτε	γέροντες	ἐπαρῴνησάν τι παρὰ τὸ δεῖπνον
[43]	βοὴ τὸ ἐπὶ τούτοις, καὶ	συμπεσόντες	ἔπαιον ἀλλήλους ταῖς ὄρνισιν αὐταῖς
[47]	ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ δυνατά, καὶ	καθευδήσοντες	ἀπήγοντο ἐμοῦντες οἱ πολλοὶ ἐν
[2]	ἡδίων ἔμοιγε, καὶ μάλιστα ὅσῳ	νήφοντες	ἐν εἰρήνῃ καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω
[47]	τε τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο πονηρῶς	ἔχοντες,	καὶ μάλιστα ὁ πρεσβύτης ὁ
[37]	αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ τοὺς ἄλλους	ἀξιοῦντες.	Οὔκ, ἀλλὰ σύ, ἦ δ´
[36]	ἀμφὶ τὸν Ζηνόθεμιν καὶ Κλεόδημον	φιλονικοῦντες,	ἐπεὶ μέσος αὐτῶν ὁ Ἀρισταίνετος
[38]	καὶ ἰχθὺς ἐκ ταγήνου καὶ	σησαμοῦντες	καὶ ὅσα ἐντραγεῖν, καὶ ἐξῆν
[47]	τὰ δυνατά, καὶ καθευδήσοντες ἀπήγοντο	ἐμοῦντες	οἱ πολλοὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς.
[35]	ἰδιῶται κοσμίως πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε	παροινοῦντες	οὔτε ἀσχημονοῦντες ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων
[35]	πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες οὔτε	ἀσχημονοῦντες	ἐφαίνοντο, ἀλλ´ ἐγέλων μόνον καὶ
[5]	οὖν, ὦ Λυκῖνε, τίνες οἱ	δειπνοῦντες	ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς μὲν ἄλλους
[36]	ἡδονὴν μισοῦντες καὶ τῶν Ἐπικουρείων	κατηγοροῦντες	αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα ἡδονῆς ἕνεκα
[36]	πάλιν τε αὖ τὴν ἡδονὴν	μισοῦντες	καὶ τῶν Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες αὐτοὶ
[36]	ἡδονῆς ἕνεκα ποιεῖτε καὶ πάσχετε,	ἀγανακτοῦντες	εἴ τις μὴ καλέσειεν ἐπὶ
[32]	τὴν Σωστράτου γυναῖκα τοῦ μαθητοῦ	ἐμοίχευες,	ὦ Κλεόδημε, καὶ καταληφθεὶς τὰ
[1]	τραυμάτων. ὥστε θαυμάζω εἴ τι	σαφὲς	εἰπεῖν ἐδύνατο μὴ παρακολουθήσας ἐκείνοις,
[2]	ἑστιῶν ἡμᾶς ἡδίστην ταύτην ἑστίασιν,	ἧς	οὐκ οἶδ´ εἴ τις ἡδίων
[25]	ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ· καὶ	Εὐριπίδης·	Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας
[44]	Ζηνόθεμις σκύφον ἀράμενος ἀπὸ τῆς	τραπέζης	κείμενον πρὸ τοῦ Ἀρισταινέτου ῥίπτει
[38]	μὲν καὶ Εὐκρίτῳ ἐπὶ μιᾶς	τραπέζης	κοινόν, καὶ τὰ παρ´ αὑτῷ
[26]	ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα παρεθέμην, ὅπως	μάθῃς	οἷον ἄνδρα παραλιπὼν Δίφιλον ἑστιᾷς
[16]	μὴ κατὰ καιρὸν εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς	εὐμεγέθης,	πρὸς ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος ἐγένετο
[30]	καὶ Ζήνων ὁ θαυμαστὸς καὶ	Κλεάνθης,	ῥημάτια δύστηνα καὶ ἐρωτήσεις μόνον
[13]	ἢ σκίμποδος, ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ	μαλακῆς	ταύτης εὐνῆς μικροῦ δεῖν ὕπτιοι
[15]	τοῦτο μὲν ὧδέ πως ἐκεχωρήκει,	μεγάλης	αἰσχύνης αἴτιον ἂν〉 τῷ Κλεοδήμῳ
[15]	δύο, οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ τῆς	φιάλης·	ὁ παῖς δὲ πρὸς μὲν
[33]	οὖν Ἕρμων ἀπεξύετο ἐκ τῆς	κεφαλῆς	τὸν ἄκρατον προνενευκὼς καὶ τοὺς
[14]	οἷος ὁ παρὰ τῷ Φόλῳ	Ἡρακλῆς	ὑπὸ τῶν γραφέων δείκνυται. ~Ἤδη
[34]	τὰ γινόμενα λογιζόμενος οἷα ὁ	Ἑτοιμοκλῆς	ἄσιτος ἔτι καὶ ἄποτος ἐγεγράφει.
[30]	τὸ τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος,	Ἑτοιμοκλῆς	δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα
[35]	ἐπ´ Ἰλίῳ γεγενῆσθαι. καὶ ὁ	Ἑτοιμοκλῆς	τοίνυν ἐδόκει μοι τὴν ἐπιστολὴν
[22]	ἐγγὺς ἦν τούτου· ἐνεγέγραπτο γάρ·	~Ἑτοιμοκλῆς	φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως μὲν ἔχω
[25]	ἀντιπόρθμοις, πεδί´ ἔχους´ εὐδαίμονα. καὶ	Σοφοκλῆς·	συὸς μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως
[30]	οὖν τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς	ἐπιστολῆς,	Τοιαῦτα, ἔφη, ἐξεργάζεται ὁ καλὸς
[20]	φωταγωγοῦ ἐς τὸ ὕπαιθρον τῆς	αὐλῆς,	καὶ τὸ ἀπὸ τούτου ἀσφαλέστερος
[30]	Κλεόδημος δὲ καὶ πάλαι τινὸς	ἀφορμῆς	δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι τοῖς
[7]	αὐτὸν εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς	γνώμης	ἀποβλέποντες. καὶ ἐπεὶ παρῆλθεν ὑπεξανίσταντο
[41]	κρέσσων τῆς Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς	Ἑλένης.	νυμφίε, καὶ σὺ δὲ χαῖρε,
[47]	ἅπαξ καταβαλὼν ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς	κλίνης	πλαγίως ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι τέλος,
[36]	Ἐπικουρείων κατηγοροῦντες αὐτοὶ τὰ αἴσχιστα	ἡδονῆς	ἕνεκα ποιεῖτε καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες
[37]	ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος ἕνεκα	ἡδονῆς	κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ τοὺς
[13]	ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ μαλακῆς ταύτης	εὐνῆς	μικροῦ δεῖν ὕπτιοι κατακείμενοι ἑστιᾶσθε
[15]	μὲν ὧδέ πως ἐκεχωρήκει, μεγάλης	αἰσχύνης	αἴτιον ἂν〉 τῷ Κλεοδήμῳ γενόμενον,
[38]	ὁμοίως κοινὸν καὶ τούτοις· εἶτα	ἑξῆς	Κλεοδήμῳ καὶ Ἴωνι, μεθ´ οὓς
[17]	οἱ πλεῖστοι ἐμέθυον ἤδη καὶ	βοῆς	μεστὸν ἦν τὸ συμπόσιον· ὁ
[7]	ὤν, σεμνός τις ἰδεῖν καὶ	θεοπρεπὴς	καὶ πολὺ τὸ κόσμιον ἐπιφαίνων
[11]	Ἴωνος, πολὺ πρότερον αὐτὰ ἐκ	περιωπῆς	ἑωρακώς. ~Ἅμα οὖν ταῦτα ὁ
[41]	ἀλλάων πασάων παρθενικάων, κρέσσων τῆς	Κυθέρης	ἠδ´ αὐτῆς Ἑλένης. νυμφίε, καὶ
[33]	πώγωνος λαβόμενος ἔμελλε παίσειν κατὰ	κόρρης,	καὶ ἀπέκτεινεν ἂν τὸν γέροντα,
[37]	λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν ἀξίων τῆς	παρούσης	ἑορτῆς καταθήσω ἐς τὸ μέσον·
[1]	αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ ὀψὲ	μεσούσης	σχεδὸν ἤδη τῆς μάχης ἐπέστη
[30]	εὔλογον— τότε οὖν τὸ ἐνδόσιμον	παρασχούσης	τῆς ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα, ἔφη, ἐξεργάζεται
[37]	Ἀρισταίνετόν τε καὶ Εὔκριτον, ἀπαλλάξασθαι	τῆς	ἀηδίας οὕτω γοῦν ἐλπίσαντες. καὶ
[20]	τῆς φωταγωγοῦ ἐς τὸ ὕπαιθρον	τῆς	αὐλῆς, καὶ τὸ ἀπὸ τούτου
[33]	ἀπέλαυσε δὲ καὶ ὁ Ἴων	τῆς	γειτονήσεως, οὐκ ἀνάξιος ὤν. ὁ
[7]	ὀνομάζουσιν αὐτὸν εἰς τὴν ὀρθότητα	τῆς	γνώμης ἀποβλέποντες. καὶ ἐπεὶ παρῆλθεν
[32]	αὑτοῖς; Ἀλλ´ οὐ μαστροπὸς ἐγὼ	τῆς	ἐμαυτοῦ γυναικός, ἦ δ´ ὃς
[30]	τότε οὖν τὸ ἐνδόσιμον παρασχούσης	τῆς	ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα, ἔφη, ἐξεργάζεται ὁ
[35]	ἐν τῷ συμποσίῳ οἷς περὶ	τῆς	Ἔριδος οἱ ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ
[31]	μεμνῆσθαι τοῦ Καλυδωνίου. ἀλλὰ πρὸς	τῆς	Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε ὡς
[15]	γάρ, οἶμαι, καὶ ὅσα πάρεργα	τῆς	ἑστιάσεως εἰπεῖν, καὶ μάλιστα εἴ
[35]	ὥσπερ τι μῆλον οὐ μείω	τῆς	Ἰλιάδος κακὰ ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ
[33]	μὲν οὖν Ἕρμων ἀπεξύετο ἐκ	τῆς	κεφαλῆς τὸν ἄκρατον προνενευκὼς καὶ
[47]	ἐπεὶ ἅπαξ καταβαλὼν ἑαυτὸν ἐπὶ	τῆς	κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι
[41]	προὔχους´ ἀλλάων πασάων παρθενικάων, κρέσσων	τῆς	Κυθέρης ἠδ´ αὐτῆς Ἑλένης. νυμφίε,
[1]	ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν ἤδη	τῆς	μάχης ἐπέστη ὀλίγον πρὸ τῶν
[21]	(ΦΙΛΩΝ) Ἦ που, ὦ Λυκῖνε,	τῆς	νύμφης ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον, οἷα
[42]	τοὺς διακόνους ἐμάχετο, καὶ ἀντέσπων	τῆς	ὄρνιθος ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ τὸν Πατρόκλου
[37]	δοκεῖ, λόγων ἀφορμὰς ὑμῖν ἀξίων	τῆς	παρούσης ἑορτῆς καταθήσω ἐς τὸ
[32]	τοὐφόδιον παρακαταθήκας ἔπειτα ὤμοσα κατὰ	τῆς	Πολιάδος μὴ εἰληφέναι, οὐδ´ ἐπὶ
[47]	ὁ Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις τῇ μὲν	τῆς	ῥινός, τῇ δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ
[6]	ἦν ὁ πρεσβύτης ὁ ἀπὸ	τῆς	στοᾶς καὶ ξὺν αὐτῷ Δίφιλος
[44]	μὲν Ζηνόθεμις σκύφον ἀράμενος ἀπὸ	τῆς	τραπέζης κείμενον πρὸ τοῦ Ἀρισταινέτου
[15]	δραχμὰς δύο, οἶμαι, συνανέδωκε μετὰ	τῆς	φιάλης· ὁ παῖς δὲ πρὸς
[20]	τὸ ξιφίδιον ἀπορρῖψαι τάχιστα διὰ	τῆς	φωταγωγοῦ ἐς τὸ ὕπαιθρον τῆς
[29]	δ´ οὖν ἐπαύσατό ποτε ὁ	οἰκέτης	ἀναγινώσκων, τὸ μὲν συμπόσιον ἅπαν
[21]	γάρ τις εἰς τὸ μέσον	οἰκέτης	παρ´ Ἑτοιμοκλέους ἥκειν λέγων τοῦ
[14]	μέντοι καὶ σιτούμενος ἐνεργὸς ἦν	ἀρετῆς	πέρι καὶ κακίας μεταξὺ διεξιὼν
[9]	καὶ ὑπ´ αὐτῷ Ζήνων ὁ	μαθητής,	εἶτα ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ
[37]	ἀφορμὰς ὑμῖν ἀξίων τῆς παρούσης	ἑορτῆς	καταθήσω ἐς τὸ μέσον· ὑμεῖς
[10]	τι περ τὸ κεφάλαιον ἐξ	ἑκάστης	αἱρέσεως ἀπανθισάμενος, οὐχὶ τοὺς μέν,
[41]	παρθενικάων, κρέσσων τῆς Κυθέρης ἠδ´	αὐτῆς	Ἑλένης. νυμφίε, καὶ σὺ δὲ
[26]	μου περισπάσας, ἀλλ´ ἔγωγε φιλοσοφίας	αὐτῆς	ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα δὲ τῷ
[13]	σκίμποδος, ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ μαλακῆς	ταύτης	εὐνῆς μικροῦ δεῖν ὕπτιοι κατακείμενοι
[6]	ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις ἦν ὁ	πρεσβύτης	ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς καὶ
[47]	πονηρῶς ἔχοντες, καὶ μάλιστα ὁ	πρεσβύτης	ὁ Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις τῇ μὲν
[31]	ἀπαρχῶν, μὴ καὶ φθάσῃ ὁ	πρεσβύτης	ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ ὁ Μελέαγρος
[21]	Ἦ που, ὦ Λυκῖνε, τῆς	νύμφης	ἐγκώμιον ἢ ἐπιθαλάμιον, οἷα πολλὰ
[1]	ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν ἤδη τῆς	μάχης	ἐπέστη ὀλίγον πρὸ τῶν τραυμάτων.
[45]	αὑτοῦ Ὅμηρον αἷμ´ ἐμέων" πλὴν	ταραχῆς	γε καὶ δακρύων μεστὰ ἦν
[24]	~καίτοι ὅπως μὴ ἐς ἐκείνην	ἔχῃς	καταφεύγειν τὴν ἀπολογίαν ὕστερον, ἐπιλαθέσθαι
[1]	Καὶ μάλα· οὐ μὴν ἐξ	ἀρχῆς	γε οὐδ´ αὐτὸς ἅπασι παρεγένετο,
[39]	τε καὶ ἀσωμάτων εἰπεῖν καὶ	ψυχῆς	ἀθανασίας· ἵνα δὲ μὴ ἀντιλέγωσί
[47]	Διονίκου ἀπήγετο ἐς τὴν οἰκίαν	ταινίαις	κατειλημένος τὴν κεφαλήν, ἐπὶ τὸ
[26]	καὶ μάλιστα ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς	αἰτίαις·	καὶ γὰρ εἰ Δίφιλος ἄξιος
[32]	μὴ εἰληφέναι, οὐδ´ ἐπὶ τέτταρσι	δραχμαῖς	δανείζω, οὐδὲ ἄγχω τοὺς μαθητάς,
[15]	συνανέδωκε μετὰ τῆς φιάλης· ὁ	παῖς	δὲ πρὸς μὲν τὸν δάκτυλον
[36]	ὀθόνην περισπᾶν ἐπεχείρει, ἣν ὁ	παῖς	εἶχε τοῦ Ζηνοθέμιδος, μεστὴν οὖσαν
[25]	ἐπ´ Οἰνέως γύαις ἀνῆκε Λητοῦς	παῖς	ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά σοι ἀπὸ
[16]	ἤδη, πυθόμενος ἥτις ἡ γαμουμένη	παῖς	καλοῖτο, σιωπὴν παραγγείλας μεγάλῃ τῇ
[36]	ἐς τὸ ἔδαφος, ἀλλ´ ὁ	παῖς	οὐκ ἀνῆκε καρτερῶς ἀντεχόμενος. ~καὶ
[47]	μάλιστα ὁ πρεσβύτης ὁ Ζηνόθεμις	ἀμφοτέραις	τῇ μὲν τῆς ῥινός, τῇ
[26]	ἄλλους, καὶ μάλιστα ἐφ´ οὕτως	αἰσχραῖς	αἰτίαις· καὶ γὰρ εἰ Δίφιλος
[47]	ἀπήγοντο ἐμοῦντες οἱ πολλοὶ ἐν	ταῖς	ὁδοῖς. ὁ μέντοι Ἀλκιδάμας αὐτοῦ
[43]	τούτοις, καὶ συμπεσόντες ἔπαιον ἀλλήλους	ταῖς	ὄρνισιν αὐταῖς εἰς τὰ πρόσωπα,
[36]	μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ τοῖς	οἰκέταις	ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα λέγων τὴν
[42]	ἀφῆκε πολὺν γέλωτα παρασχὼν τοῖς	συμπόταις,	καὶ μάλιστα ἐπεὶ ἠγανάκτει μετὰ
[43]	συμπεσόντες ἔπαιον ἀλλήλους ταῖς ὄρνισιν	αὐταῖς	εἰς τὰ πρόσωπα, καὶ τῶν
[8]	οὐκ ὀλίγαι οὖσαι, καὶ ἐν	αὐταῖς	ἡ νύμφη πάνυ ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη,
[25]	συὸς μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως	γύαις	ἀνῆκε Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος θεά.
[24]	ἐν τοσούτῳ θορύβῳ καὶ πράγμασι,	δίς	σε τήμερον προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν
[15]	Κλεοδήμῳ γενόμενον, εἰ ἔφθη διαφοιτῆσαν	εἰς	ἅπαντας, ἀλλὰ μὴ κατέσβη αὐτίκα,
[47]	τελευτῆσαν ἐκ τῶν δακρύων αὖθις	εἰς	γέλωτα ἐπὶ τῷ Ἀλκιδάμαντι καὶ
[19]	τὸν τρίβωνα προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν,	εἰς	δὲ μή, κατοίσειν αὐτοῦ ἔφη
[21]	δεσπότην ἐν τῷ κοινῷ ἀναγνόντα	εἰς	ἐπήκοον ἅπασιν ὀπίσω αὖθις ἀπαλλάττεσθαι.
[43]	ἔπαιον ἀλλήλους ταῖς ὄρνισιν αὐταῖς	εἰς	τὰ πρόσωπα, καὶ τῶν πωγώνων
[7]	γοῦν οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσιν αὐτὸν	εἰς	τὴν ὀρθότητα τῆς γνώμης ἀποβλέποντες.
[37]	ἄχρι δὴ ὁ Ἴων προκύψας	εἰς	τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ
[21]	ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν γάρ τις	εἰς	τὸ μέσον οἰκέτης παρ´ Ἑτοιμοκλέους
[35]	τὸν γάμον ῥῖψαι τὸ μῆλον	εἰς	τὸ σύνδειπνον, ἀφ´ οὗ τοσοῦτον
[19]	ὁπότε σκωφθεῖεν, ἐπεὶ δὲ καὶ	εἰς	τὸν Ἀλκιδάμαντα ὅμοιόν τι ἀπέρριψε
[29]	ἀναγινώσκων, τὸ μὲν συμπόσιον ἅπαν	εἰς	τοὺς ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα καὶ
[45]	διαλύειν αὐτοὺς ἐπιχειρῶν, λάξ, οἶμαι,	εἰς	τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τοῦ Κλεοδήμου
[35]	καὶ ὑπερενεπίμπλαντο καὶ ἐκεκράγεσαν καὶ	εἰς	χεῖρας ᾔεσαν. ὁ θαυμάσιος δὲ
[5]	ἐξ ἁπάντων. (ΦΙΛΩΝ) Οὐ μικρὰν	λέγεις	αἰτίαν τὸ πλουτεῖν τὸν Εὔκριτον.
[13]	ὁ δέ, Ἄπαγε, φησί, γυναικεῖον	λέγεις	καὶ μαλθακὸν ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι
[12]	ὑποτονθορύζοντες· ἐς μέντοι τὸ φανερὸν	οὐδεὶς	ἐτόλμα λέγειν· ἐδεδοίκεσαν γὰρ τὸν
[36]	ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε	ἀμαθεῖς	ὄντες, αὔριον δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς
[47]	τὴν κεφαλήν, ἐπὶ τὸ ζεῦγος	ἀνατεθεὶς	ἐφ´ οὗ τὴν νύμφην ἀπάξειν
[6]	μὲν αὐτοῦ Ἀρισταινέτου φίλοι καὶ	συνήθεις	ὄντες παρεκέκληντο ἐπὶ δεῖπνον καὶ
[31]	ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ ὁ Μελέαγρος	ἀπομαρανθείς.	καίτοι οὐδὲν ἂν πάθοι δεινόν·
[32]	χρυσοῦς ὄντας καὶ δώσεις δίκην	παραδοθεὶς	τῷ δημίῳ, σὺ δὲ τὴν
[19]	ὁ Ἀλκιδάμας ὑπὸ συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου	καταγωνισθείς.	γέλως οὖν πολὺς ἐξεχύθη ἐπ´
[32]	μαθητοῦ ἐμοίχευες, ὦ Κλεόδημε, καὶ	καταληφθεὶς	τὰ αἴσχιστα ἔπαθες; οὐ σιωπήσεσθε
[45]	ἀναμιγνὺς ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ Ἱστιαίου	διδαχθείς,	ὡς ἔστιν ἐπισφαλὲς διαλύειν τὰ
[4]	ἢ ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί μοι	δοκεῖς,	εἰ ἀπορήσειας τῶν ἀκουσομένων, κἂν
[26]	τι προσέθηκα, ὅπερ σύ, εἰ	θέλεις,	παρὰ Ζωπύρου τοῦ παιδαγωγοῦ αὐτοῦ
[6]	ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ λόγων, οὕσπερ	ἐθέλεις,	οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα, Ζηνόθεμις ἦν
[30]	μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις.	Ἡράκλεις,	εὔφημα πάντα καὶ ἑορτῇ πρέποντα.
[30]	σχήματα φιλοσόφων, τὰ δ´ ἄλλα	Ἑτοιμοκλεῖς	οἱ πλεῖστοι· καὶ αἱ ἐπιστολαὶ
[21]	πολλὰ ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀμέλει καὶ	ἡμεῖς	τοιοῦτόν τι ᾠήθημεν, ἀλλ´ οὐδ´
[37]	ἑορτῆς καταθήσω ἐς τὸ μέσον·	ὑμεῖς	δὲ ἀφιλονίκως ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε
[13]	θρόνου καθίζεσθαι ἢ σκίμποδος, ὥσπερ	ὑμεῖς	ἐπὶ μαλακῆς ταύτης εὐνῆς μικροῦ
[32]	ἄνδρας; τίνες δὴ καὶ ὄντες	ὑμεῖς	ἐρεῖτε ταῦτα; οὐ σὺ μὲν
[32]	ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε	ὑμεῖς,	ἔφη ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας ἑαυτὸν
[12]	τὰ προχειρότατα, ὁ μὲν τὸ	Ἀφραίνεις	Μενέλαε, ὁ δ´ Ἀλλ´ οὐκ
[9]	με, φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον	ἄξεις	Ἕρμωνος τουτουί, ἀνδρός, ἵνα μηδὲν
[4]	ἐάσεις με ἀνήκοον ἀπελθεῖν, ἀλλ´	ἥξεις	καὶ παρακολουθήσεις καὶ δεήσῃ. κἀγὼ
[4]	ἀλλ´ ὅπως μὴ πρὸς πολλοὺς	ἐρεῖς.	(ΦΙΛΩΝ) Εἰ μὴ παντάπασιν ἐγὼ
[4]	γοῦν ἐθελήσω ἀπαλλάττεσθαι νῦν, οὐκ	ἐάσεις	με ἀνήκοον ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις
[4]	σὺ ἄμεινον ποιήσεις αὐτὸ καὶ	φθάσεις	εἰπὼν ἅπασιν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ
[4]	ἀνήκοον ἀπελθεῖν, ἀλλ´ ἥξεις καὶ	παρακολουθήσεις	καὶ δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι πρὸς
[4]	ἐπιλέλησμαι Λυκίνου, αὐτὸς σὺ ἄμεινον	ποιήσεις	αὐτὸ καὶ φθάσεις εἰπὼν ἅπασιν,
[17]	γὰρ Διονυσόδωρος ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ	ῥήσεις	τινὰς ἐν μέρει διεξῄει καὶ
[30]	καὶ Κλεάνθης, ῥημάτια δύστηνα καὶ	ἐρωτήσεις	μόνον καὶ σχήματα φιλοσόφων, τὰ
[32]	πλοκάμους περικέκαρκας χρυσοῦς ὄντας καὶ	δώσεις	δίκην παραδοθεὶς τῷ δημίῳ, σὺ
[43]	Ζηνόθεμις, φημί, τὴν παρ´ αὑτῷ	ἀφεὶς	τὴν πρὸ τοῦ Ἕρμωνος ἀνείλετο
[33]	δέ— οὐ γὰρ εἶχε κύλικα—	ἐπιστραφεὶς	προσέπτυσέν τε τὸν Ζηνόθεμιν καὶ
[23]	βέλτιον οὐδὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν	ἔχεις.	ἀλλὰ οἶδα ὅθεν μοι ταῦτα,
[23]	~σὺ δὲ ἡμᾶς παραλιπὼν ἄλλους	εὐωχεῖς,	εἰκότως· οὔπω γὰρ δύνασαι διακρίνειν
[41]	γ´ Ἀρισταινέτου ἐν μεγάροισι δῖα	Κλεανθὶς	ἄνασς´ ἐτρέφετ´ ἐνδυκέως, προὔχους´ ἀλλάων
[21]	ἀναγνόντα εἰς ἐπήκοον ἅπασιν ὀπίσω	αὖθις	ἀπαλλάττεσθαι. ἐφέντος οὖν τοῦ Ἀρισταινέτου
[47]	συμπόσιον τελευτῆσαν ἐκ τῶν δακρύων	αὖθις	εἰς γέλωτα ἐπὶ τῷ Ἀλκιδάμαντι
[15]	πρὸς μὲν τὸν δάκτυλον θλιβόμενον	αὖθις	ἐμειδίασεν, οὐ μὴν συνεῖδεν, οἶμαι,
[16]	μᾶλλον ἄχρι πρὸς τὸ αἴσχιστον.	αὖθις	ἐπὶ τούτοις ἐγέλασαν οἱ συμπόται,
[41]	θαλαμήϊον ὕμνον ξυνὸν ἐπ´ ἀμφοτέροις	πολλάκις	ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος οὖν ἐπὶ τούτοις,
[43]	Κλεόδημον ὁ Ἕρμων, ὁ δὲ	Ζηνόθεμις	Ἀλκιδάμαντα καὶ Δίφιλον, καὶ συνίσταντο
[47]	καὶ μάλιστα ὁ πρεσβύτης ὁ	Ζηνόθεμις	ἀμφοτέραις τῇ μὲν τῆς ῥινός,
[17]	καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν. ὁ	Ζηνόθεμις	δ´ ἀνεγίνωσκε παρὰ τοῦ παιδὸς
[37]	σύ, ἦ δ´ ὃς ὁ	Ζηνόθεμις,	εἰπέ, ὦ Κλεόδημε, καθ´ ὅ
[9]	ἐν τῇ πόλει. ἀλλὰ ὁ	Ζηνόθεμις	ἔλυσε τὴν ἀπορίαν· Εἰ γάρ
[32]	γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς, ἔφη ὁ	Ζηνόθεμις	ἐπεγείρας ἑαυτὸν καὶ φθεγξάμενος παμμέγεθες,
[9]	Ἐγέλασα, ἦ δ´ ὃς ὁ	Ζηνόθεμις,	Ἐπικούρειον ἱερέα, καὶ ἅμα λέγων
[6]	οὕσπερ ἐθέλεις, οἶμαι, ἀκοῦσαι μάλιστα,	Ζηνόθεμις	ἦν ὁ πρεσβύτης ὁ ἀπὸ
[43]	ἑκάτερον. ἐν τούτῳ τοίνυν ὁ	Ζηνόθεμις—	καί μοι, ὦ Φίλων, πάνυ
[43]	εἴρηται, ὁ μὲν ὑπεράνω ὁ	Ζηνόθεμις,	ὁ δ´ ὑπ´ αὐτόν· παρέκειτο
[32]	μισθούς. Ἀλλ´ ἐκεῖνο, ἔφη ὁ	Ζηνόθεμις,	οὐκ ἂν ἔξαρνος γένοιο μὴ
[44]	ἐμάχοντο συμπλακέντες, καὶ ὁ μὲν	Ζηνόθεμις	σκύφον ἀράμενος ἀπὸ τῆς τραπέζης
[43]	κεφαλαίῳ τῶν πραχθέντων— ὁ δὴ	Ζηνόθεμις,	φημί, τὴν παρ´ αὑτῷ ἀφεὶς
[30]	Οἰνεὺς μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ	Ἄρτεμις.	Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα καὶ ἑορτῇ
[38]	τὸ ἐντελὲς ὀνομαζόμενον δεῖπνον, μία	ὄρνις	ἑκάστῳ καὶ κρέας ὑὸς καὶ
[43]	καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ δὲ	ὄρνις	ἡ πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα,
[35]	εἶναι τὰ ἐν τῷ συμποσίῳ	οἷς	περὶ τῆς Ἔριδος οἱ ποιηταὶ
[34]	γοῦν περιττοὺς ὄντας ἐν τοῖς	λόγοις	ἑώρων γέλωτα ἐπὶ τῶν πραγμάτων
[37]	παρὰ τῷ ἡμετέρῳ Πλάτωνι ἐν	λόγοις	ἡ πλείστη διατριβὴ ἐγένετο. πάντες
[47]	ἐμοῦντες οἱ πολλοὶ ἐν ταῖς	ὁδοῖς.	ὁ μέντοι Ἀλκιδάμας αὐτοῦ ἔμεινεν·
[26]	παρὰ Ζωπύρου τοῦ παιδαγωγοῦ αὐτοῦ	μάθοις	ἂν ἀληθὲς ὄν. ἀλλ´ οὐ
[3]	~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Νεανικώτερα ἡμᾶς, ὦ Φίλων,	ἀξιοῖς	ἐκφέρειν ταῦτα πρὸς τοὺς πολλοὺς
[22]	ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς ἐπὶ τοῖς	συμποσίοις	θορύβους καὶ παροινίας. ἐπὶ σοῦ
[47]	καὶ τὸν Ἕρμωνα καίπερ ἐν	κακοῖς	ὄντα— δύο γὰρ ὀδόντας ἐξεκέκοπτο—
[30]	δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι τοῖς	Στωϊκοῖς	καὶ διερρήγνυτο οὐκ ἔχων ἀρχὴν
[22]	ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι κἀμὲ τοῖς ἄλλοις	φίλοις,	ἀλλὰ μόνος ἐγώ σοι ἄμοιρος,
[22]	λαγωοῦ ἢ πλακοῦντος, ἃ παρ´	ἄλλοις	ἀφθόνως ἀπολαύω τὰ καθήκοντα εἰδόσιν,
[22]	οὐκ ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι κἀμὲ τοῖς	ἄλλοις	φίλοις, ἀλλὰ μόνος ἐγώ σοι
[12]	αὐτόματον ἥκοντα" τοῖς μὲν οὖν	πολλοῖς	ἀναίσχυντα ἐδόκει πεποιηκέναι καὶ ὑπέκρουον
[26]	ἀλλ´ οὐ χρὴ ταράττειν ἐν	γάμοις	οὐδὲ διαβάλλειν ἄλλους, καὶ μάλιστα
[25]	ἥδε γαῖα, Πελοπίας χθονὸς ἐν	ἀντιπόρθμοις,	πεδί´ ἔχους´ εὐδαίμονα. καὶ Σοφοκλῆς·
[2]	σπουδῇ ἀκροώμενον. ὥστε οὐκ ἂν	φθάνοις	ἑστιῶν ἡμᾶς ἡδίστην ταύτην ἑστίασιν,
[40]	ἐγένετο ὡς οὐκ ἐν καιρῷ	λεγομένοις.	Διονυσόδωρος δέ, Παῦσαι, ἔφη, βαρβαρικὰ
[1]	σαφὲς εἰπεῖν ἐδύνατο μὴ παρακολουθήσας	ἐκείνοις,	ἀφ´ ὧν ἀρξαμένη ἐς τὸ
[34]	τὰ βιβλία καὶ τὰς ἐν	ἐκείνοις	φροντίδας ἀτενὲς ἀφορῶντας· τοσούτων γοῦν
[41]	τοῦτον θαλαμήϊον ὕμνον ξυνὸν ἐπ´	ἀμφοτέροις	πολλάκις ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος οὖν ἐπὶ
[22]	τεθεραπευμένος οὐκ ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι κἀμὲ	τοῖς	ἄλλοις φίλοις, ἀλλὰ μόνος ἐγώ
[34]	ἐκείνους γοῦν περιττοὺς ὄντας ἐν	τοῖς	λόγοις ἑώρων γέλωτα ἐπὶ τῶν
[12]	ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα"	τοῖς	μὲν οὖν πολλοῖς ἀναίσχυντα ἐδόκει
[21]	ἐπιπαρών, ἀλλὰ καὶ πάνυ ~χρήσιμος	τοῖς	μετὰ ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν γάρ
[36]	τοσαῦτα μὲν ἐσθίοντες, τοσαῦτα δὲ	τοῖς	οἰκέταις ἐπιδιδόντες— καὶ ἅμα λέγων
[24]	ἀνακείῳ θύοντα ὕστερον. ταῦτα ἐγὼ	τοῖς	παροῦσιν ἀπολελόγημαι. ~Εἰ δὲ δείπνου
[13]	τὴν ἀφθονωτέραν νομὴν μετεξανιστάμενος καὶ	τοῖς	περιφέρουσι τὰ ὄψα συμπερινοστῶν. ~καὶ
[30]	ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι	τοῖς	Στωϊκοῖς καὶ διερρήγνυτο οὐκ ἔχων
[22]	ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς τοὺς ἐπὶ	τοῖς	συμποσίοις θορύβους καὶ παροινίας. ἐπὶ
[42]	καὶ ἀφῆκε πολὺν γέλωτα παρασχὼν	τοῖς	συμπόταις, καὶ μάλιστα ἐπεὶ ἠγανάκτει
[1]	ἔριν οὐ σμικρὰν συστῆναι ἐπ´	αὐτοῖς,	εἰ δὲ μὴ ἐψεύδετο Χαρῖνος,
[19]	γέλως οὖν πολὺς ἐξεχύθη ἐπ´	αὐτοῖς.	~Ἐνταῦθα Διόνικος ἐπεισῆλθεν ὁ ἰατρὸς
[44]	καὶ τῶν οἰκετῶν ἐνίους βοηθεῖν	αὐτοῖς	ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν· οὐ μὴν ἀπετράποντο
[1]	ἀρξαμένη ἐς τὸ αἷμα ἐτελεύτησεν	αὐτοῖς	ἡ φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ
[6]	παρεκέκληντο ἐπὶ δεῖπνον καὶ ξὺν	αὐτοῖς	ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ ὁ
[43]	δ´ ὑπ´ αὐτόν· παρέκειτο δ´	αὐτοῖς	τὰ μὲν ἄλλα πάντα ἴσα,
[38]	δή ἐστί τι καὶ ἐν	αὐτοῖς	χρήσιμον ἐς τὸν λόγον. (ΦΙΛΩΝ)
[32]	οὐ σιωπήσεσθε οὖν τοιαῦτα συνεπιστάμενοι	αὑτοῖς;	Ἀλλ´ οὐ μαστροπὸς ἐγὼ τῆς
[48]	οὐκ ἀσφαλὲς ἄπρακτον ὄντα συνεστιᾶσθαι	τοιούτοις	φιλοσόφοις.
[47]	κηδεμονικῶς ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ	τούτοις	διελύθη τὸ συμπόσιον τελευτῆσαν ἐκ
[16]	πρὸς τὸ αἴσχιστον. αὖθις ἐπὶ	τούτοις	ἐγέλασαν οἱ συμπόται, καὶ ὃς
[40]	ἔξω ζήλου εἴημεν. ~Γέλως ἐπὶ	τούτοις	ἐγένετο ὡς οὐκ ἐν καιρῷ
[38]	τῷ Ἐπικουρείῳ ὁμοίως κοινὸν καὶ	τούτοις·	εἶτα ἑξῆς Κλεοδήμῳ καὶ Ἴωνι,
[43]	εἴα πλεονεκτεῖν. βοὴ τὸ ἐπὶ	τούτοις,	καὶ συμπεσόντες ἔπαιον ἀλλήλους ταῖς
[10]	καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου	τούτοις	ξύνεστιν. ~Εἱστιώμεθα οὖν ἐν ἡσυχίᾳ
[42]	πολλάκις ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος οὖν ἐπὶ	τούτοις,	ὡς τὸ εἰκός, γενομένου ἀρέσθαι
[48]	ἀσφαλὲς ἄπρακτον ὄντα συνεστιᾶσθαι τοιούτοις	φιλοσόφοις.
[23]	τὰ πρῶτα ταῦτα, τί διαφέρει	σχέσις	ἕξεως; ἵνα μὴ τῶν ἀπόρων
[23]	δοκῶ τὰ στόματα. ἢ εἰπάτω	τις	αὐτῶν, τί ἐστὶ φιλοσοφία; ἢ
[35]	ἐμοὶ ἐδόκει, ὡς ἂν ἄριστά	τις	εἰκάσειεν, ὁμοιότατα εἶναι τὰ ἐν
[21]	μετὰ ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν γάρ	τις	εἰς τὸ μέσον οἰκέτης παρ´
[18]	συμπόται διαχυθεῖεν. καὶ παρῆλθεν ἄμορφός	τις	ἐξυρημένος τὴν κεφαλήν, ὀλίγας ἐπὶ
[2]	ἑστίασιν, ἧς οὐκ οἶδ´ εἴ	τις	ἡδίων ἔμοιγε, καὶ μάλιστα ὅσῳ
[7]	συνειστιᾶτο διδάσκαλος αὐτοῦ ὤν, σεμνός	τις	ἰδεῖν καὶ θεοπρεπὴς καὶ πολὺ
[34]	ἐπίστασθαι τὰ μαθήματα, εἰ μή	τις	καὶ τὸν βίον ῥυθμίζοι πρὸς
[46]	τῷ σκότῳ. καὶ ἐπεὶ παρῆν	τις	λύχνον ποτὲ κομίζων, κατελήφθη Ἀλκιδάμας
[36]	ποιεῖτε καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ	τις	μὴ καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον· εἰ
[16]	Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ ἤδη, πυθόμενος	ἥτις	ἡ γαμουμένη παῖς καλοῖτο, σιωπὴν
[22]	βίος ἅπας μαρτύριον ἂν γένοιτο,	ὅς	γε ὁσημέραι πολλῶν ἐνοχλούντων παρὰ
[16]	τούτοις ἐγέλασαν οἱ συμπόται, καὶ	ὃς	ἀγανακτήσας ἐπανίστατο δριμὺ καὶ παράφορον
[4]	πρὸς ἐμὲ οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν,	ὃς	ἀκριβῶς πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά σε
[37]	Οὔκ, ἀλλὰ σύ, ἦ δ´	ὃς	ὁ Ζηνόθεμις, εἰπέ, ὦ Κλεόδημε,
[9]	πάνυ καταπεφρόνηκας. Ἐγέλασα, ἦ δ´	ὃς	ὁ Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον ἱερέα, καὶ
[32]	τῆς ἐμαυτοῦ γυναικός, ἦ δ´	ὃς	ὁ Κλεόδημος, ὥσπερ σύ, οὐδὲ
[3]	θεοῦ ἔργα τοῦ Διονύσου εἶναι,	ὃς	οὐκ οἶδα εἴ τινα τῶν
[22]	μόνου εἰκότως ἀγανακτῆσαί μοι δοκῶ,	ὃς	τοσοῦτον χρόνον ὑπ´ ἐμοῦ λιπαρῶς
[3]	γάρ, φησὶ καὶ ὁ ποιητικὸς	λόγος,	μνάμονα συμπόταν. καὶ οὐδὲ ὁ
[14]	συμπερινοστῶν. ~καὶ μέντοι καὶ σιτούμενος	ἐνεργὸς	ἦν ἀρετῆς πέρι καὶ κακίας
[47]	κατειλημένος τὴν κεφαλήν, ἐπὶ τὸ	ζεῦγος	ἀνατεθεὶς ἐφ´ οὗ τὴν νύμφην
[35]	τι μῆλον οὐ μείω τῆς	Ἰλιάδος	κακὰ ἐξεργάσασθαι. ~Οὐ γὰρ ἐπαύσαντο
[32]	παρακαταθήκας ἔπειτα ὤμοσα κατὰ τῆς	Πολιάδος	μὴ εἰληφέναι, οὐδ´ ἐπὶ τέτταρσι
[41]	ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος καὶ Θέτιδος	παϊδός.	ἄμμες δὴ αὖθ´ ὑμῖν τοῦτον
[15]	εἴη τὰ νομίσματα, τοῦ μὲν	παιδὸς	ἀρνουμένου μὴ ἀποβεβληκέναι, τοῦ δὲ
[17]	Ζηνόθεμις δ´ ἀνεγίνωσκε παρὰ τοῦ	παιδὸς	λαβὼν λεπτόγραμμόν τι βιβλίον. ~Διαλιπόντων
[44]	Δίφιλον ἐπὶ ξυμμαχίαν ἥκοντα τοῦ	Ζηνοθέμιδος	ἀφῆκεν ἐπὶ κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ
[44]	τῷ δακτύλῳ τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ	Ζηνοθέμιδος	ἐξώρυττε καὶ τὴν ῥῖνα προσφὺς
[23]	παρὰ τῶν θαυμαστῶν σου φιλοσόφων,	Ζηνοθέμιδος	καὶ Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη δὲ
[36]	ἣν ὁ παῖς εἶχε τοῦ	Ζηνοθέμιδος,	μεστὴν οὖσαν παντοδαπῶν κρεῶν, καὶ
[35]	τῷ συμποσίῳ οἷς περὶ τῆς	Ἔριδος	οἱ ποιηταὶ λέγουσιν· οὐ γὰρ
[41]	κράτιστε ἐφήβων κρέσσων Νιρῆος καὶ	Θέτιδος	παϊδός. ἄμμες δὴ αὖθ´ ὑμῖν
[13]	μαλθακὸν ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι ἢ	σκίμποδος,	ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ μαλακῆς ταύτης
[6]	διδάσκαλος οὗτος ὢν τοῦ Ἀρισταινέτου	υἱέος	τοῦ Ζήνωνος· τῶν δὲ ἀπὸ
[41]	χαῖρε, κρατερῶν κράτιστε ἐφήβων κρέσσων	Νιρῆος	καὶ Θέτιδος παϊδός. ἄμμες δὴ
[42]	διακόνους ἐμάχετο, καὶ ἀντέσπων τῆς	ὄρνιθος	ἀντεπειλημμένοι ὥσπερ τὸν Πατρόκλου νεκρὸν
[6]	καὶ ξὺν αὐτῷ Δίφιλος ὁ	Λαβύρινθος	ἐπίκλην, διδάσκαλος οὗτος ὢν τοῦ
[45]	ἐγὼ δὲ παρὰ τὸν τοῖχον	ὀρθὸς	ἐφεστὼς ἑώρων ἕκαστα οὐκ ἀναμιγνὺς
[6]	καὶ ξὺν αὐτοῖς ὁ γραμματικὸς	Ἱστιαῖος	καὶ ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος. ~διὰ
[40]	τὰ εἰκότα. ἀλλ´ ὁ γραμματικὸς	Ἱστιαῖος	ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ
[45]	τοῦ κλιντῆρος. ~ἐτρώθη δὲ καὶ	Ἱστιαῖος	ὁ γραμματικὸς διαλύειν αὐτοὺς ἐπιχειρῶν,
[17]	κατόπιν ἐφεστώτων οἰκετῶν, ὁ δὲ	Ἱστιαῖος	ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος κατακείμενος
[9]	ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ ὁ γραμματικὸς	Ἱστιαῖος.	~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ Λυκῖνε, μουσεῖόν
[22]	πρὸς δεῖπνα ὁ παρεληλυθώς μοι	βίος	ἅπας μαρτύριον ἂν γένοιτο, ὅς
[6]	Κοπίδα καλοῦσιν. ἀλλὰ καὶ ὁ	Ἐπικούρειος	Ἕρμων παρῆν, καὶ εἰσελθόντα γε
[45]	Δίφιλον εἶναι οἰηθέντος. ἔκειτο οὖν	ἄθλιος	κατὰ τὸν αὑτοῦ Ὅμηρον αἷμ´
[47]	τὴν νύμφην ἀπάξειν ἔμελλε, πικροὺς	ἄθλιος	τοὺς γάμους ἑορτάσας· καὶ τῶν
[26]	αἰτίαις· καὶ γὰρ εἰ Δίφιλος	ἄξιος	δύο ἤδη μαθητάς μου περισπάσας,
[33]	ὁ Ἴων τῆς γειτονήσεως, οὐκ	ἀνάξιος	ὤν. ὁ μὲν οὖν Ἕρμων
[16]	τοιοῦτος ἂν υἱὸς αὐτῇ γένοιτο	οἷος	ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν ἀλκήν, ἐλεύθερος
[14]	τὸν σκύφον ἐν τῇ δεξιᾷ,	οἷος	ὁ παρὰ τῷ Φόλῳ Ἡρακλῆς
[28]	σεμνὸν εἶναι δοκοῦντα. ἐθαύμαζον οὖν	οἷος	ὢν διαλάθοι αὐτοὺς ἐξαπατωμένους τῷ
[19]	ὁ Σατυρίων— τοῦτο γὰρ ὁ	γελωτοποιὸς	ἐκαλεῖτο— συστὰς ἐπαγκρατίαζε. καὶ τὸ
[35]	καὶ εἰς χεῖρας ᾔεσαν. ὁ	θαυμάσιος	δὲ Ἀλκιδάμας καὶ ἐνούρει ἐν
[16]	τὸν σκύφον, οὔποτε τοιοῦτος ἂν	υἱὸς	αὐτῇ γένοιτο οἷος ἐγώ, ἄτρεπτος
[47]	ἡγῇ τὸν πόνον. καὶ ὁ	νυμφίος	δὲ ἀκεσαμένου τὸ τραῦμα τοῦ
[9]	Ἴων καὶ ὑπ´ ἐκεῖνον ὁ	νυμφίος,	εἶτ´ ἐγὼ καὶ παρ´ ἐμὲ
[32]	οὐ μαστροπὸς ἐγὼ τῆς ἐμαυτοῦ	γυναικός,	ἦ δ´ ὃς ὁ Κλεόδημος,
[42]	οὖν ἐπὶ τούτοις, ὡς τὸ	εἰκός,	γενομένου ἀρέσθαι ἤδη τὰ παρακείμενα
[46]	καὶ τὸ πρᾶγμα, ὡς τὸ	εἰκός,	μακρῷ χαλεπώτερον ἐγεγένητο· καὶ γὰρ
[1]	Διονίκου ἔφη τοῦ ἰατροῦ ἀκοῦσαι.	Διόνικος	δὲ καὶ αὐτός, οἶμαι, τῶν
[20]	πολὺς ἐξεχύθη ἐπ´ αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα	Διόνικος	ἐπεισῆλθεν ὁ ἰατρὸς οὐ πολὺ
[47]	καὶ τῶν ἄλλων δὲ ὁ	Διόνικος	ἐπεμελεῖτο δὴ τὰ δυνατά, καὶ
[3]	μνάμονα συμπόταν. καὶ οὐδὲ ὁ	Διόνικος	ὀρθῶς ἐποίησε πρὸς τὸν Χαρῖνον
[20]	τοῦ προσώπου. Καὶ ὁ μὲν	Διόνικος	οὐ μεῖον εὐδοκιμήσας τοῦ γελωτοποιοῦ
[12]	Κλεόδημος εἰρήκει καὶ ἐπεισέπαισεν ὁ	Κυνικὸς	Ἀλκιδάμας ἄκλητος, ἐκεῖνο τὸ κοινὸν
[16]	Ἀρισταινέτου τὴν παροινίαν ἐνέγκαντος. ~Ὁ	Κυνικὸς	δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ ἤδη,
[7]	νυμφίον τὸν Χαιρέαν Ἴων ὁ	Πλατωνικὸς	συνειστιᾶτο διδάσκαλος αὐτοῦ ὤν, σεμνός
[45]	~ἐτρώθη δὲ καὶ Ἱστιαῖος ὁ	γραμματικὸς	διαλύειν αὐτοὺς ἐπιχειρῶν, λάξ, οἶμαι,
[17]	οἰκετῶν, ὁ δὲ Ἱστιαῖος ὁ	γραμματικὸς	ἐρραψῴδει ὕστερος κατακείμενος καὶ συνέφερεν
[6]	δεῖπνον καὶ ξὺν αὐτοῖς ὁ	γραμματικὸς	Ἱστιαῖος καὶ ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος.
[40]	ἀντελοιδορεῖτο τὰ εἰκότα. ἀλλ´ ὁ	γραμματικὸς	Ἱστιαῖος ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε, ἔφη·
[9]	ὁ ῥήτωρ Διονυσόδωρος καὶ ὁ	γραμματικὸς	Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ) Βαβαί, ὦ Λυκῖνε,
[3]	Μισῶ γάρ, φησὶ καὶ ὁ	ποιητικὸς	λόγος, μνάμονα συμπόταν. καὶ οὐδὲ
[9]	ὁ Ἕρμων, εἶτα Κλεόδημος ὁ	Περιπατητικός,	εἶτα ὁ Ἴων καὶ ὑπ´
[30]	ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα, ἔφη, ἐξεργάζεται ὁ	καλὸς	Χρύσιππος καὶ Ζήνων ὁ θαυμαστὸς
[7]	Χαιρέαν Ἴων ὁ Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο	διδάσκαλος	αὐτοῦ ὤν, σεμνός τις ἰδεῖν
[6]	αὐτῷ Δίφιλος ὁ Λαβύρινθος ἐπίκλην,	διδάσκαλος	οὗτος ὢν τοῦ Ἀρισταινέτου υἱέος
[1]	τραυμάτων προχωρῆσαι τὸ πρᾶγμα καὶ	τέλος	αἵματι διαλυθῆναι τὴν συνουσίαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[46]	αἷμα ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους ῥιπτομένους.	~Τέλος	δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ
[42]	τὸν Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες, καὶ	τέλος	ἐνικήθη καὶ ἀφῆκε πολὺν γέλωτα
[18]	διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων τῇ φωνῇ, καὶ	τέλος	ἐπέσκωπτεν ἐς τοὺς παρόντας. ~οἱ
[20]	ἔχοντα ἐς ὑπτίας τὰς χεῖρας.	τέλος	οὖν ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ ἐπινοῆσαι
[48]	κλίνης πλαγίως ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι	τέλος,	ὦ καλὲ Φίλων, ἐγένετο τοῦ
[34]	τὸ πρόχειρον ἐκεῖνο, ὡς οὐδὲν	ὄφελος	ἦν ἄρα ἐπίστασθαι τὰ μαθήματα,
[16]	δριμὺ καὶ παράφορον βλέπων καὶ	δῆλος	ἦν οὐκέτι εἰρήνην ἄξων. τάχα
[19]	ἀγανακτήσας ἐκεῖνος— καὶ πάλαι δὲ	δῆλος	ἦν φθονῶν αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι καὶ
[26]	αἰσχραῖς αἰτίαις· καὶ γὰρ εἰ	Δίφιλος	ἄξιος δύο ἤδη μαθητάς μου
[42]	καὶ ὁ Κλεόδημος. ὁ δὲ	Δίφιλος	ἠξίου καὶ τὰ τῷ Ζήνωνι
[36]	ἢ σὺ ἢ ὁ κοσμιώτατος	Δίφιλος,	καθ´ ὅ τι ἀδιάφορον εἶναι
[9]	ἐγὼ καὶ παρ´ ἐμὲ ὁ	Δίφιλος	καὶ ὑπ´ αὐτῷ Ζήνων ὁ
[6]	τῆς στοᾶς καὶ ξὺν αὐτῷ	Δίφιλος	ὁ Λαβύρινθος ἐπίκλην, διδάσκαλος οὗτος
[25]	Οἰνέως γύαις ἀνῆκε Λητοῦς παῖς	ἑκηβόλος	θεά. ~Ταῦτά σοι ἀπὸ πολλῶν
[30]	ὡς κελεύσαντος τοῦ πατρός. ~Ὁ	Κλεόδημος	δὲ καὶ πάλαι τινὸς ἀφορμῆς
[33]	παρόντας ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει. ὁ	Κλεόδημος	δέ— οὐ γὰρ εἶχε κύλικα—
[12]	ἑωρακώς. ~Ἅμα οὖν ταῦτα ὁ	Κλεόδημος	εἰρήκει καὶ ἐπεισέπαισεν ὁ Κυνικὸς
[11]	ἄφθονα. ἐν τούτῳ δὲ ὁ	Κλεόδημος	ἐπικύψας ἐς τὸν Ἴωνα, Ὁρᾷς,
[36]	ἀλλά, Νῦν μέν, ἔφη ὁ	Κλεόδημος,	ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε ἀμαθεῖς ὄντες,
[42]	καὶ Ἴων ὁμοίως καὶ ὁ	Κλεόδημος.	ὁ δὲ Δίφιλος ἠξίου καὶ
[9]	αὐτὸν ὅμως ὁ Ἕρμων, εἶτα	Κλεόδημος	ὁ Περιπατητικός, εἶτα ὁ Ἴων
[6]	τῶν δὲ ἀπὸ τοῦ περιπάτου	Κλεόδημος,	οἶσθα τὸν στωμύλον, τὸν ἐλεγκτικόν·
[44]	ἀπετράποντο ἐκεῖνοι, ἀλλ´ ὁ μὲν	Κλεόδημος	ὀρθῷ τῷ δακτύλῳ τὸν ὀφθαλμὸν
[32]	γυναικός, ἦ δ´ ὃς ὁ	Κλεόδημος,	ὥσπερ σύ, οὐδὲ τοῦ ξένου
[21]	ἡμῖν ἐπιπαρών, ἀλλὰ καὶ πάνυ	~χρήσιμος	τοῖς μετὰ ταῦτα γεγενημένος. παρελθὼν
[32]	καὶ φθεγξάμενος παμμέγεθες, ἢ ἀφ´	ἑνὸς	ἀνδρὸς οὐκ ἐννόμως φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους
[22]	δειπνῆσαι πολυτελές, ὥς φασι, δεῖπνον	δυνάμενος	οὐκ ἐπένευσα ἱκετεύοντι, σοὶ ὁ
[32]	ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας ἑαυτὸν καὶ	φθεγξάμενος	παμμέγεθες, ἢ ἀφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς
[41]	γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι. καὶ	ἀρξάμενος	ἀνεγίνωσκεν. ἦν δὲ ταῦτα, εἴ
[44]	καὶ ὁ μὲν Ζηνόθεμις σκύφον	ἀράμενος	ἀπὸ τῆς τραπέζης κείμενον πρὸ
[10]	τὸ κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως	ἀπανθισάμενος,	οὐχὶ τοὺς μέν, τοὺς δὲ
[12]	Ἀλκιδάμας ἄκλητος, ἐκεῖνο τὸ κοινὸν	ἐπιχαριεντισάμενος,	τὸν Μενέλαον αὐτόματον ἥκοντα" τοῖς
[13]	Σκύθαι πρὸς τὴν ἀφθονωτέραν νομὴν	μετεξανιστάμενος	καὶ τοῖς περιφέρουσι τὰ ὄψα
[42]	τοῦτο ὡς ἂν τὰ μέγιστα	ἠδικημένος.	~Οἱ δὲ ἀμφὶ τὸν Ἕρμωνα
[47]	ἀπήγετο ἐς τὴν οἰκίαν ταινίαις	κατειλημένος	τὴν κεφαλήν, ἐπὶ τὸ ζεῦγος
[21]	πάνυ ~χρήσιμος τοῖς μετὰ ταῦτα	γεγενημένος.	παρελθὼν γάρ τις εἰς τὸ
[11]	λανθάνειν οἰόμενος τοὺς ἄλλους, οὐ	μεμνημένος	τῶν μεθ´ αὑτόν; δεῖξον οὖν
[18]	διαχυθεῖεν. καὶ παρῆλθεν ἄμορφός τις	ἐξυρημένος	τὴν κεφαλήν, ὀλίγας ἐπὶ τῇ
[17]	Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει ὕστερος	κατακείμενος	καὶ συνέφερεν ἐς τὸ αὐτὸ
[31]	~Νὴ Δί´, εἶπεν ὁ Ἕρμων	ὑπερκατακείμενος·	ἀκηκόει γάρ, οἶμαι, ὗν τινα
[47]	ῥινός, τῇ δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ	ἐπειλημμένος,	βοῶν ἀπόλλυσθαι ὑπ´ ἀλγηδόνων, ὥστε
[33]	καὶ τῇ ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος	λαβόμενος	ἔμελλε παίσειν κατὰ κόρρης, καὶ
[5]	παιδὶ τῷ Ζήνωνι ὁ Ἀρισταίνετος	ἀγόμενος	γυναῖκα εἱστία ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ,
[30]	δὲ καὶ πάλαι τινὸς ἀφορμῆς	δεόμενος—	ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι τοῖς Στωϊκοῖς
[34]	ἔτι ἀναφέρειν εἶχον τὰ γινόμενα	λογιζόμενος	οἷα ὁ Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος ἔτι
[16]	δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ ἤδη,	πυθόμενος	ἥτις ἡ γαμουμένη παῖς καλοῖτο,
[19]	γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ παίων καὶ	παιόμενος	ἐν τῷ μέρει. οἱ παρόντες
[19]	οἱ δὲ ἐγέλων, ἄχρι ἀπηγόρευσε	παιόμενος	ὁ Ἀλκιδάμας ὑπὸ συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου
[11]	παιδὶ κατόπιν ἑστῶτι ὀρέγει λανθάνειν	οἰόμενος	τοὺς ἄλλους, οὐ μεμνημένος τῶν
[13]	καὶ κάμοιμι, χαμαὶ τὸν τρίβωνα	ὑποβαλόμενος	κείσομαι ἐπ´ ἀγκῶνος οἷον τὸν
[19]	ὑπερήδιστον ἦν, φιλόσοφος ἀνὴρ γελωτοποιῷ	ἀνταιρόμενος	καὶ παίων καὶ παιόμενος ἐν
[17]	ἀποτελεῖσθαι, μάλιστα δ´ ἐκεῖνα ὥσπερ	προμαντευόμενος	τὰ μέλλοντα, σὺν δ´ ἔβαλον
[36]	ὁ παῖς οὐκ ἀνῆκε καρτερῶς	ἀντεχόμενος.	~καὶ ὁ Ἕρμων, Εὖ γε,
[15]	μικρὸν ὁ μὲν προσῆλθεν ὡς	ἀποληψόμενος	παρὰ τοῦ Κλεοδήμου τὴν φιάλην,
[22]	τοσοῦτον χρόνον ὑπ´ ἐμοῦ λιπαρῶς	τεθεραπευμένος	οὐκ ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι κἀμὲ τοῖς
[23]	ἂν μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν	ἡγούμενος	εἶναι οἴσω ῥᾳδίως τὴν ἀτιμίαν.
[46]	τοῦ κόλπου ἐξαναστάντος αὐτοῦ. εἶτ´	ἀπολογούμενος	Ἴωνα ἔφη ἀνελόμενον ἐν τῇ
[35]	ἐνούρει ἐν τῷ μέσῳ οὐκ	αἰδούμενος	τὰς γυναῖκας. καὶ ἐμοὶ ἐδόκει,
[14]	ὄψα συμπερινοστῶν. ~καὶ μέντοι καὶ	σιτούμενος	ἐνεργὸς ἦν ἀρετῆς πέρι καὶ
[18]	εἰώθασι, τῶν παρακομιζόντων τὰ ὄψα	μηχανώμενος	Ἀρισταίνετος μηδ´ ἐκεῖνον ἀτερπῆ τὸν
[43]	ἐκεῖνον πλὴν μόνου τοῦ Ἴωνος·	ἐκεῖνος	δὲ μέσον ἑαυτὸν ἐφύλαττεν. ~Οἱ
[14]	ὅσων κακῶν ἀρχὴν ὁ σκύφος	ἐκεῖνος	ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ ἅμα ὁ
[25]	ὅτι μόνην αὐτὴν οὐ παρέλαβεν	ἐκεῖνος	ἐπὶ τὴν θυσίαν τοὺς ἄλλους
[19]	Μελιταῖον κυνίδιον προσειπὼν αὐτόν, ἀγανακτήσας	ἐκεῖνος—	καὶ πάλαι δὲ δῆλος ἦν
[5]	οὐ πάνυ καθ´ ὥραν γάμων.	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ἀλλ´ οὐκ εἶχεν ἄλλον ἐπιτηδειότερον,
[21]	ἢ ἐπιθαλάμιον, οἷα πολλὰ ποιοῦσιν;	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ἀμέλει καὶ ἡμεῖς τοιοῦτόν τι
[10]	δὲ οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας.	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ἔστι γάρ, ὦ ἑταῖρε, οὐχὶ
[1]	αὐτός, οἶμαι, τῶν συνδείπνων ἦν.	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Καὶ μάλα· οὐ μὴν ἐξ
[1]	τέλος αἵματι διαλυθῆναι τὴν συνουσίαν.	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Καὶ πόθεν, ὦ Φίλων, ἠπίστατο
[4]	πευσόμενοι, σὺ δὲ μὴ λέγε.	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Μηδὲν πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι γάρ,
[3]	τοῦ ἀκράτου προαχθέντες καὶ πρᾶξαι.	~(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Νεανικώτερα ἡμᾶς, ὦ Φίλων, ἀξιοῖς
[39]	τὸν λόγον. (ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι δή.	~(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Ὁ τοίνυν Ἴων, Πρῶτος οὖν
[5]	Ἀρισταίνετος ἀγόμενος γυναῖκα εἱστία ὑμᾶς;	(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Οὔκ, ἀλλὰ τὴν θυγατέρα ἐξεδίδου
[6]	Λυκῖνε, τίνες οἱ δειπνοῦντες ἦσαν;	~(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Τοὺς μὲν ἄλλους τί ἄν
[47]	Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις τῇ μὲν τῆς	ῥινός,	τῇ δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος,
[2]	Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε, καὶ ὁ	Χαρῖνος	αὐτός, εἰ βουλοίμεθα τἀληθῆ ἀκοῦσαι
[1]	αὐτοῖς, εἰ δὲ μὴ ἐψεύδετο	Χαρῖνος,	καὶ ἄχρι τραυμάτων προχωρῆσαι τὸ
[1]	Καὶ πόθεν, ὦ Φίλων, ἠπίστατο	Χαρῖνος	ταῦτα; οὐ γὰρ συνεδείπνει μεθ´
[30]	~Ὁ Κλεόδημος δὲ καὶ πάλαι	τινὸς	ἀφορμῆς δεόμενος— ἐβούλετο γὰρ συμπλακῆναι
[20]	ὅσα λοιπά, οὐκ ἄνευ θεοῦ	τινος	ἡμῖν ἐπιπαρών, ἀλλὰ καὶ πάνυ
[16]	εἰρήνην ἄξων. τάχα δ´ ἄν	τινος	καθίκετο τῇ βακτηρίᾳ, εἰ μὴ
[15]	σαφῶς. ἠπόρουν δὲ οἱ πλησίον	οὗτινος	εἴη τὰ νομίσματα, τοῦ μὲν
[37]	γε, ἔφη, ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν	οὗτινος	ἕνεκα ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι
[7]	Πλατωνικὸς συνειστιᾶτο διδάσκαλος αὐτοῦ ὤν,	σεμνός	τις ἰδεῖν καὶ θεοπρεπὴς καὶ
[14]	ἐς τοὔδαφος καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο	ἡμίγυμνος,	ὥσπερ ἠπειλήκει, πήξας τὸν ἀγκῶνα
[29]	καὶ ἐπειρᾶτο εὖ διατίθεσθαι τὸ	γεγονὸς	ὑπομειδιῶν ἅμα, καὶ τὸν οἰκέτην
[25]	Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας	χθονὸς	ἐν ἀντιπόρθμοις, πεδί´ ἔχους´ εὐδαίμονα.
[22]	κἀμὲ τοῖς ἄλλοις φίλοις, ἀλλὰ	μόνος	ἐγώ σοι ἄμοιρος, καὶ ταῦτα
[32]	ἔφη ὁ Ζηνόθεμις, οὐκ ἂν	ἔξαρνος	γένοιο μὴ οὐχὶ φάρμακον ἀποδόσθαι
[20]	ἰατρὸς οὐ πολὺ κατόπιν τοῦ	ἀγῶνος·	ἐβεβραδύκει δέ, ὡς ἔφασκε, φρενίτιδι
[33]	Ζηνόθεμιν καὶ τῇ ἀριστερᾷ τοῦ	πώγωνος	λαβόμενος ἔμελλε παίσειν κατὰ κόρρης,
[43]	ὡς ἐκεῖνον πλὴν μόνου τοῦ	Ἴωνος·	ἐκεῖνος δὲ μέσον ἑαυτὸν ἐφύλαττεν.
[11]	οὐδὲν ἐδεόμην δείξοντός μοι τοῦ	Ἴωνος,	πολὺ πρότερον αὐτὰ ἐκ περιωπῆς
[13]	τὸν τρίβωνα ὑποβαλόμενος κείσομαι ἐπ´	ἀγκῶνος	οἷον τὸν Ἡρακλέα γράφουσιν. Οὕτως,
[43]	αὑτῷ ἀφεὶς τὴν πρὸ τοῦ	Ἕρμωνος	ἀνείλετο πιοτέραν, ὡς ἔφην, οὖσαν·
[44]	Κλεοδήμου μὲν τὸ κρανίον, τοῦ	Ἕρμωνος	δὲ τὴν σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ
[43]	δὲ ὄρνις ἡ πρὸ τοῦ	Ἕρμωνος〉	πιμελεστέρα, οὕτως, οἶμαι, τυχόν. ἔδει
[9]	φησίν, ὦ Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις	Ἕρμωνος	τουτουί, ἀνδρός, ἵνα μηδὲν ἄλλο
[6]	ὢν τοῦ Ἀρισταινέτου υἱέος τοῦ	Ζήνωνος·	τῶν δὲ ἀπὸ τοῦ περιπάτου
[32]	τοιαῦτα συνεπιστάμενοι αὑτοῖς; Ἀλλ´ οὐ	μαστροπὸς	ἐγὼ τῆς ἐμαυτοῦ γυναικός, ἦ
[30]	Τοιαῦτα, ἔφη, ἐξεργάζεται ὁ καλὸς	Χρύσιππος	καὶ Ζήνων ὁ θαυμαστὸς καὶ
[32]	πάθοι δεινόν· ~ἀδιάφορα γὰρ ὁ	Χρύσιππος	τὰ τοιαῦτα ἡγεῖτο εἶναι. Χρυσίππου
[31]	πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ ὁ	Μελέαγρος	ἀπομαρανθείς. καίτοι οὐδὲν ἂν πάθοι
[9]	Ἀρισταίνετε, δεύτερον ἄξεις Ἕρμωνος τουτουί,	ἀνδρός,	ἵνα μηδὲν ἄλλο κακὸν εἴπω,
[32]	φθεγξάμενος παμμέγεθες, ἢ ἀφ´ ἑνὸς	ἀνδρὸς	οὐκ ἐννόμως φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους τοῦ
[16]	οἷος ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν ἀλκήν,	ἐλεύθερος	δὲ τὴν γνώμην, τὸ σῶμα
[42]	καὶ Εὔκριτον τὰ πρὸ αὑτοῦ	ἑκάτερος	κἀγὼ τἀμὰ καὶ ὁ Χαιρέας
[18]	κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων, ὡς	γελοιότερος	φανείη, καὶ ἀνάπαιστα συγκροτῶν διεξῆλθεν
[16]	γνώμην, τὸ σῶμα δὲ οὕτω	καρτερός·	καὶ ἅμα παρεγύμνου ἑαυτὸν μᾶλλον
[20]	αὐλῆς, καὶ τὸ ἀπὸ τούτου	ἀσφαλέστερος	ἤδη προσπαλαίων αὐτῷ ἐπικαλεῖσθαι τοὺς
[17]	δὲ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς ἐρραψῴδει	ὕστερος	κατακείμενος καὶ συνέφερεν ἐς τὸ
[16]	πλακοῦς εὐμεγέθης, πρὸς ὃν ἀποβλέψας	ἡμερώτερος	ἐγένετο καὶ ἔληξε τοῦ θυμοῦ
[25]	ἑστιῶν. φησὶ δὲ περὶ αὐτῶν	Ὅμηρος	ὧδέ πως· ἢ λάθετ´ ἢ
[44]	ἀφῆκεν ἐπὶ κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ	κλιντῆρος.	~ἐτρώθη δὲ καὶ Ἱστιαῖος ὁ
[22]	φίλοις, ἀλλὰ μόνος ἐγώ σοι	ἄμοιρος,	καὶ ταῦτα ἐν γειτόνων οἰκῶν.
[4]	κἂν πρὸς κίονά τινα ἢ	πρὸς	ἀνδριάντα ἡδέως ἂν προσελθὼν ἐκχέαι
[39]	γοῦν οἱ τοιοῦτοι ἀποτελεσθεῖεν ἂν	πρὸς	ἀρετήν· εἰ δὲ δεῖ καὶ
[46]	μὲν τὴν αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν καὶ	πρὸς	βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων, Διονυσόδωρος
[22]	φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως μὲν ἔχω	πρὸς	δεῖπνα ὁ παρεληλυθώς μοι βίος
[34]	ἐγίνετο, ποικίλα, ὦ Φίλων, ἐγὼ	πρὸς	ἐμαυτὸν ἐνενόουν τὸ πρόχειρον ἐκεῖνο,
[4]	ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι γε	πρὸς	ἐμὲ οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν, ὃς
[4]	εἰ ἀπορήσειας τῶν ἀκουσομένων, κἂν	πρὸς	κίονά τινα ἢ πρὸς ἀνδριάντα
[15]	τῆς φιάλης· ὁ παῖς δὲ	πρὸς	μὲν τὸν δάκτυλον θλιβόμενον αὖθις
[16]	κατὰ καιρὸν εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς εὐμεγέθης,	πρὸς	ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος ἐγένετο καὶ
[4]	δὲ μὴ λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν	πρὸς	ὀργήν· διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ οὕτως
[4]	οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως μὴ	πρὸς	πολλοὺς ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ) Εἰ μὴ
[4]	παρακολουθήσεις καὶ δεήσῃ. κἀγὼ θρύψομαι	πρὸς	σὲ ἐν τῷ μέρει· καί,
[13]	Ἀλκιδάμας ἐδείπνει ὥσπερ οἱ Σκύθαι	πρὸς	τὴν ἀφθονωτέραν νομὴν μετεξανιστάμενος καὶ
[31]	ᾤετο μεμνῆσθαι τοῦ Καλυδωνίου. ἀλλὰ	πρὸς	τῆς Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε
[16]	ἅμα παρεγύμνου ἑαυτὸν μᾶλλον ἄχρι	πρὸς	τὸ αἴσχιστον. αὖθις ἐπὶ τούτοις
[34]	τις καὶ τὸν βίον ῥυθμίζοι	πρὸς	τὸ βέλτιον· ἐκείνους γοῦν περιττοὺς
[15]	εἰπεῖν, καὶ μάλιστα εἴ τι	πρὸς	τὸ γλαφυρώτερον ἐπράχθη— μάλα ἤδη
[12]	ἥνδανε θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉 ἄλλα	πρὸς	τὸν καιρὸν εὔστοχα καὶ χαρίεντα
[21]	ἐφέντος οὖν τοῦ Ἀρισταινέτου προσελθὼν	πρὸς	τὸν λύχνον ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ) Ἦ
[3]	οὐδὲ ὁ Διόνικος ὀρθῶς ἐποίησε	πρὸς	τὸν Χαρῖνον ταῦτα ἐξαγορεύσας καὶ
[42]	μόνῳ οἱ παρατεθῆναι αὐτὰ καὶ	πρὸς	τοὺς διακόνους ἐμάχετο, καὶ ἀντέσπων
[3]	ὦ Φίλων, ἀξιοῖς ἐκφέρειν ταῦτα	πρὸς	τοὺς πολλοὺς καὶ ἐπεξιέναι διηγουμένους
[5]	κόσμιόν τε εἶναι δοκοῦντα καὶ	πρὸς	φιλοσοφίαν ὡρμημένον, ἔτι δὲ μόνον
[26]	γάρ ἐστι τῷ μειρακίῳ καὶ	πρὸς	χάριν αὐτῷ σύνεστιν. εἰ δὲ
[20]	αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα Διόνικος ἐπεισῆλθεν ὁ	ἰατρὸς	οὐ πολὺ κατόπιν τοῦ ἀγῶνος·
[29]	νεύσαντος ἀπαλλάττεσθαι: ὡς κελεύσαντος τοῦ	πατρός.	~Ὁ Κλεόδημος δὲ καὶ πάλαι
[40]	κάθαρμα; εἶπεν ὁ Ἴων, καὶ	Διονυσόδωρος	ἀντελοιδορεῖτο τὰ εἰκότα. ἀλλ´ ὁ
[46]	πρὸς βίαν συνενεχθῆναι αὐτῇ σπουδάζων,	Διονυσόδωρος	δὲ ἄλλο τι γελοῖον ἐφωράθη
[40]	ὡς οὐκ ἐν καιρῷ λεγομένοις.	Διονυσόδωρος	δέ, Παῦσαι, ἔφη, βαρβαρικὰ ἡμῖν
[6]	γραμματικὸς Ἱστιαῖος καὶ ὁ ῥήτωρ	Διονυσόδωρος.	~διὰ δὲ τὸν νυμφίον τὸν
[9]	ὁ μαθητής, εἶτα ὁ ῥήτωρ	Διονυσόδωρος	καὶ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος. ~(ΦΙΛΩΝ)
[17]	τὸ συμπόσιον· ὁ μὲν γὰρ	Διονυσόδωρος	ὁ ῥήτωρ αὑτοῦ ῥήσεις τινὰς
[36]	Ζηνόθεμιν καὶ Κλεόδημον φιλονικοῦντες, ἐπεὶ	μέσος	αὐτῶν ὁ Ἀρισταίνετος ἐγένετο· ἀλλά,
[34]	κατὰ τύχην ἕνα τινὰ ἔξω	ἁμαρτήματος	ἦν ἰδεῖν, ἀλλ´ οἱ μὲν
[36]	Ζηνόθεμι, ἢ σὺ ἢ ὁ	κοσμιώτατος	Δίφιλος, καθ´ ὅ τι ἀδιάφορον
[12]	ὃ καὶ ἀμείνων ἐδόκει καὶ	φοβερώτατος	ἦν ἅπασιν. ~Ὁ δὲ Ἀρισταίνετος
[5]	τῷ παιδὶ τῷ Ζήνωνι ὁ	Ἀρισταίνετος	ἀγόμενος γυναῖκα εἱστία ὑμᾶς; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[29]	ὑπὸ τοῦ Ἑτοιμοκλέους κατηγορηθέντα· ὁ	Ἀρισταίνετος	δὲ ἐτετάρακτο καὶ θορύβου μεστὸς
[36]	φιλονικοῦντες, ἐπεὶ μέσος αὐτῶν ὁ	Ἀρισταίνετος	ἐγένετο· ἀλλά, Νῦν μέν, ἔφη
[28]	τοῦ προσώπου ἐντάσει. ὁ γὰρ	Ἀρισταίνετος	ἐδόκει μοι οὐκ ἀμελείᾳ παριδεῖν
[13]	γράφουσιν. Οὕτως, ἔφη, γιγνέσθω, ὁ	Ἀρισταίνετος,	εἴ σοι ἥδιον. καὶ τὸ
[9]	γυναικῶν πρῶτος ὁ Εὔκριτος, εἶτα	Ἀρισταίνετος.	εἶτα ἐνεδοιάζετο πότερον χρὴ πρότερον
[13]	φοβερώτατος ἦν ἅπασιν. ~Ὁ δὲ	Ἀρισταίνετος	ἐπαινέσας αὐτὸν ἐκέλευε θρόνον τινὰ
[33]	ἂν τὸν γέροντα, εἰ μὴ	Ἀρισταίνετος	ἐπέσχε τὴν χεῖρα καὶ ὑπερβὰς
[37]	ἐλπίσαντες. καὶ μετῆλθέν τε ὁ	Ἀρισταίνετος	ἐπὶ τὸν αὑτοῦ τόπον εἰρήνην
[30]	καὶ τὸ τελευταῖον Οἰνεὺς μὲν	Ἀρισταίνετος,	Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα
[18]	τῶν παρακομιζόντων τὰ ὄψα μηχανώμενος	Ἀρισταίνετος	μηδ´ ἐκεῖνον ἀτερπῆ τὸν καιρὸν
[14]	διενοχλοῦντα ἔπαυσεν ἐς τὸ παρὸν	Ἀρισταίνετος	τῷ παιδὶ νεύσας εὐμεγέθη σκύφον
[12]	καὶ ἐπεισέπαισεν ὁ Κυνικὸς Ἀλκιδάμας	ἄκλητος,	ἐκεῖνο τὸ κοινὸν ἐπιχαριεντισάμενος, τὸν
[32]	οὐκ ἐννόμως φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους τοῦ	γόητος,	μετρεῖτε τὸν Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα,
[22]	οὐκ ἐπένευσα ἱκετεύοντι, σοὶ ὁ	ἀνόητος	ἐμαυτὸν φυλάττων. ~σὺ δὲ ἡμᾶς
[9]	δὲ τῶν γυναικῶν πρῶτος ὁ	Εὔκριτος,	εἶτα Ἀρισταίνετος. εἶτα ἐνεδοιάζετο πότερον
[34]	γινόμενα λογιζόμενος οἷα ὁ Ἑτοιμοκλῆς	ἄσιτος	ἔτι καὶ ἄποτος ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο
[15]	πάνυ τοῦ Ἀρισταινέτου τὴν παροινίαν	ἐνέγκαντος.	~Ὁ Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει
[29]	τοῦ παιδαγωγοῦ νεύσαντος ἀπαλλάττεσθαι: ὡς	κελεύσαντος	τοῦ πατρός. ~Ὁ Κλεόδημος δὲ
[29]	Ζήνων ὑπεξανέστη ἀφανῶς, τοῦ παιδαγωγοῦ	νεύσαντος	ἀπαλλάττεσθαι: ὡς κελεύσαντος τοῦ πατρός.
[46]	γὰρ ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ κόλπου	ἐξαναστάντος	αὐτοῦ. εἶτ´ ἀπολογούμενος Ἴωνα ἔφη
[45]	ὑπὸ τοῦ Κλεοδήμου Δίφιλον εἶναι	οἰηθέντος.	ἔκειτο οὖν ἄθλιος κατὰ τὸν
[21]	ἐπήκοον ἅπασιν ὀπίσω αὖθις ἀπαλλάττεσθαι.	ἐφέντος	οὖν τοῦ Ἀρισταινέτου προσελθὼν πρὸς
[17]	τὰ Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου καὶ	Ἀνακρέοντος,	ὡς ἐξ ἁπάντων μίαν ᾠδὴν
[11]	εἴη. ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἐδεόμην	δείξοντός	μοι τοῦ Ἴωνος, πολὺ πρότερον
[22]	ἀγρίου μοίρᾳ ἢ λαγωοῦ ἢ	πλακοῦντος,	ἃ παρ´ ἄλλοις ἀφθόνως ἀπολαύω
[27]	ἢ συὸς ἢ ἐλάφου ἢ	σησαμοῦντος,	ὡς ἐμοὶ διακομίσειεν καὶ ἀντὶ
[32]	ἀφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς οὐκ ἐννόμως	φιλοσοφοῦντος,	Ἑτοιμοκλέους τοῦ γόητος, μετρεῖτε τὸν
[46]	ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας τὸ λυχνίον	σκότος	μέγα ἐποίησε, καὶ τὸ πρᾶγμα,
[34]	ὁ Ἑτοιμοκλῆς ἄσιτος ἔτι καὶ	ἄποτος	ἐγεγράφει. ~ἀνέστραπτο οὖν τὸ πρᾶγμα,
[16]	υἱὸς αὐτῇ γένοιτο οἷος ἐγώ,	ἄτρεπτος	μὲν ἀλκήν, ἐλεύθερος δὲ τὴν
[8]	ἀντίθυρον ἡ ἄλλη πληθύς, ὡς	ἕκαστος	ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ τῶν
[30]	καλὸς Χρύσιππος καὶ Ζήνων ὁ	θαυμαστὸς	καὶ Κλεάνθης, ῥημάτια δύστηνα καὶ
[7]	τὸ πρᾶγμα ἦν Ἴων ὁ	θαυμαστὸς	συμπαρών. ~Δέον δὲ ἤδη κατακλίνεσθαι
[29]	Ἀρισταίνετος δὲ ἐτετάρακτο καὶ θορύβου	μεστὸς	ἦν, ἐκέλευε δ´ ὅμως πίνειν
[40]	ἀλλ´ ὁ γραμματικὸς Ἱστιαῖος ὁ	βέλτιστος,	~Παύσασθε, ἔφη· ἐγὼ γὰρ ὑμῖν
[1]	μὴν ἐξ ἀρχῆς γε οὐδ´	αὐτὸς	ἅπασι παρεγένετο, ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης
[20]	πληγῶν ἀριθμῷ, καὶ πρῶτον μὲν	αὐτὸς	αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ δὲ παραδοὺς
[20]	ὧν ἀνασπασάντων τὸ θύριον σωθῆναι	αὐτός.	ἐδείκνυε δὲ καὶ σημεῖα τῶν
[2]	ὦ Λυκῖνε, καὶ ὁ Χαρῖνος	αὐτός,	εἰ βουλοίμεθα τἀληθῆ ἀκοῦσαι καὶ
[2]	Διόνικον γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν ὡς	αὐτὸς	μὲν οὐ παραγένοιτο ἅπασι, σὲ
[1]	ἰατροῦ ἀκοῦσαι. Διόνικος δὲ καὶ	αὐτός,	οἶμαι, τῶν συνδείπνων ἦν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[4]	μὴ παντάπασιν ἐγὼ ἐπιλέλησμαι Λυκίνου,	αὐτὸς	σὺ ἄμεινον ποιήσεις αὐτὸ καὶ
[5]	Οὔκ, ἀλλὰ τὴν θυγατέρα ἐξεδίδου	αὐτὸς	τὴν Κλεανθίδα τῷ Εὐκρίτου τοῦ
[20]	εἶτα ἐπεὶ μὴ δύναιτο, παίειν	σκῦτος	ἔχοντα ἐς ὑπτίας τὰς χεῖρας.
[20]	ἐκείνῳ δέξασθαι παρ´ αὐτοῦ τὸ	σκῦτος·	καὶ τὸ ξιφίδιον ἀπορρῖψαι τάχιστα
[6]	Δίφιλος ὁ Λαβύρινθος ἐπίκλην, διδάσκαλος	οὗτος	ὢν τοῦ Ἀρισταινέτου υἱέος τοῦ
[18]	τῇ κορυφῇ τρίχας ὀρθὰς ἔχων·	οὗτος	ὠρχήσατό τε κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ
[16]	παρ´ ἐμοῦ τὸν σκύφον, οὔποτε	τοιοῦτος	ἂν υἱὸς αὐτῇ γένοιτο οἷος
[42]	ξυνὸν ἐπ´ ἀμφοτέροις πολλάκις ᾀσόμεθα.	~Γέλωτος	οὖν ἐπὶ τούτοις, ὡς τὸ
[9]	εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ τῶν γυναικῶν	πρῶτος	ὁ Εὔκριτος, εἶτα Ἀρισταίνετος. εἶτα
[39]	δή. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ τοίνυν Ἴων,	Πρῶτος	οὖν ἄρχομαι, ἔφη, εἰ δοκεῖ.
[46]	καὶ γὰρ οὐ ῥᾳδίως εὐπόρησαν	φωτὸς	ἄλλου, ἀλλὰ πολλὰ ἐπράχθη καὶ
[22]	γὰρ ἡ εὐδαιμονία οὐκ ἐν	ὑὸς	ἀγρίου μοίρᾳ ἢ λαγωοῦ ἢ
[38]	μία ὄρνις ἑκάστῳ καὶ κρέας	ὑὸς	καὶ λαγῷα καὶ ἰχθὺς ἐκ
[27]	διδῷς αὐτῷ μοῖράν τινα ἢ	συὸς	ἢ ἐλάφου ἢ σησαμοῦντος, ὡς
[25]	πεδί´ ἔχους´ εὐδαίμονα. καὶ Σοφοκλῆς·	συὸς	μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως γύαις
[36]	λύσας ἀπορρίπτειν αὐτὰ ἐς τὸ	ἔδαφος,	ἀλλ´ ὁ παῖς οὐκ ἀνῆκε
[14]	Ἀλκιδάμας ἐσίγησε μικρὸν καὶ ἐς	τοὔδαφος	καταβαλὼν ἑαυτὸν ἔκειτο ἡμίγυμνος, ὥσπερ
[6]	οἶσθα τὸν στωμύλον, τὸν ἐλεγκτικόν·	Ξίφος	αὐτὸν οἱ μαθηταὶ καὶ Κοπίδα
[19]	καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον ἦν,	φιλόσοφος	ἀνὴρ γελωτοποιῷ ἀνταιρόμενος καὶ παίων
[22]	ἦν τούτου· ἐνεγέγραπτο γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς	φιλόσοφος	Ἀρισταινέτῳ. Ὅπως μὲν ἔχω πρὸς
[15]	δὲ Κλεοδήμου, καθ´ ὃν ὁ	ψόφος	ἐγένετο, μὴ προσποιουμένου τὴν ἀπόρριψιν.
[18]	οἱ συμπόται διαχυθεῖεν. καὶ παρῆλθεν	ἄμορφός	τις ἐξυρημένος τὴν κεφαλήν, ὀλίγας
[46]	ἄλλο τι γελοῖον ἐφωράθη πεποιηκώς·	σκύφος	γὰρ ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ κόλπου
[14]	εἰδὼς ὅσων κακῶν ἀρχὴν ὁ	σκύφος	ἐκεῖνος ἐνεδεδώκει. λαβὼν δὲ ἅμα
[21]	τοιοῦτόν τι ᾠήθημεν, ἀλλ´ οὐδ´	ἐγγὺς	ἦν τούτου· ἐνεγέγραπτο γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς
[26]	τὸν υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας, εἰκότως·	ἡδὺς	γάρ ἐστι τῷ μειρακίῳ καὶ
[30]	ὅπως πρεσβυτικαί, καὶ τὸ τελευταῖον	Οἰνεὺς	μὲν Ἀρισταίνετος, Ἑτοιμοκλῆς δὲ Ἄρτεμις.
[9]	γέροντα ἢ Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον,	ἱερεὺς	γὰρ ἦν τοῖν ἀνάκοιν καὶ
[8]	δὲ τὸ ἀντίθυρον ἡ ἄλλη	πληθύς,	ὡς ἕκαστος ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ
[6]	παρῆν, καὶ εἰσελθόντα γε αὐτὸν	εὐθὺς	ὑπεβλέποντο οἱ Στωϊκοὶ καὶ ἀπεστρέφοντο
[38]	κρέας ὑὸς καὶ λαγῷα καὶ	ἰχθὺς	ἐκ ταγήνου καὶ σησαμοῦντες καὶ
[19]	συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς. γέλως οὖν	πολὺς	ἐξεχύθη ἐπ´ αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα Διόνικος
[45]	ὀρθὸς ἐφεστὼς ἑώρων ἕκαστα οὐκ	ἀναμιγνὺς	ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ Ἱστιαίου διδαχθείς,
[35]	μόνον καὶ κατεγίνωσκον αὐτῶν, οἶμαι,	οὕς	γε ἐθαύμαζον οἰόμενοί τινας εἶναι
[38]	ἑξῆς Κλεοδήμῳ καὶ Ἴωνι, μεθ´	οὓς	τῷ νυμφίῳ καὶ ἐμοί, τῷ
[22]	εἰδὼς τοὺς ἐπὶ τοῖς συμποσίοις	θορύβους	καὶ παροινίας. ἐπὶ σοῦ δὲ
[2]	εἰδέναι τὰ γεγενημένα καὶ τοὺς	λόγους	αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ
[1]	παρὰ τὸ δεῖπνον καί τινας	λόγους	φιλοσόφους εἰρῆσθαι καὶ ἔριν οὐ
[20]	αὐτὸς αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ δὲ	παραδοὺς	τοὺς αὐλοὺς ἐκείνῳ δέξασθαι παρ´
[28]	ἱδρώς τέ μοι περιεχεῖτο ὑπ´	αἰδοῦς,	καὶ τοῦτο δὴ τὸ τοῦ
[25]	ἐπὶ τὴν θυσίαν τοὺς ἄλλους	θεοὺς	ἑστιῶν. φησὶ δὲ περὶ αὐτῶν
[16]	Προπίνω σοι, ἔφη, ὦ Κλεανθί,	Ἡρακλέους	ἀρχηγέτου. ὡς δ´ ἐγέλασαν ἐπὶ
[16]	ἐπὶ τοῦ ἡμετέρου θεοῦ τοῦ	Ἡρακλέους;	καὶ μὴν εὖ εἰδέναι χρὴ
[21]	εἰς τὸ μέσον οἰκέτης παρ´	Ἑτοιμοκλέους	ἥκειν λέγων τοῦ Στωϊκοῦ γραμματίδιον
[29]	προσώπων ἐπαληθεύοντας τὰ ὑπὸ τοῦ	Ἑτοιμοκλέους	κατηγορηθέντα· ὁ Ἀρισταίνετος δὲ ἐτετάρακτο
[32]	ἑνὸς ἀνδρὸς οὐκ ἐννόμως φιλοσοφοῦντος,	Ἑτοιμοκλέους	τοῦ γόητος, μετρεῖτε τὸν Κλεάνθην
[32]	μὴ κατὰ καιρὸν ἀποδῶσι τοὺς	μισθούς.	Ἀλλ´ ἐκεῖνο, ἔφη ὁ Ζηνόθεμις,
[44]	σιαγόνα ἐπέτριψεν καὶ τῶν οἰκετῶν	ἐνίους	βοηθεῖν αὐτοῖς ἐπιχειροῦντας κατέτρωσεν· οὐ
[36]	καὶ διὰ τοῦτο ἀμφὶ τοὺς	πλουσίους	ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε καὶ
[16]	εἰ μὴ κατὰ καιρὸν εἰσεκεκόμιστο	πλακοῦς	εὐμεγέθης, πρὸς ὃν ἀποβλέψας ἡμερώτερος
[2]	ἐν εἰρήνῃ καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω	βέλους	ἑστιασόμεθα, εἴτε γέροντες ἐπαρῴνησάν τι
[43]	ἐπὶ τούτοις, καὶ συμπεσόντες ἔπαιον	ἀλλήλους	ταῖς ὄρνισιν αὐταῖς εἰς τὰ
[37]	κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ τοὺς	ἄλλους	ἀξιοῦντες. Οὔκ, ἀλλὰ σύ, ἦ
[23]	φυλάττων. ~σὺ δὲ ἡμᾶς παραλιπὼν	ἄλλους	εὐωχεῖς, εἰκότως· οὔπω γὰρ δύνασαι
[25]	ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν θυσίαν τοὺς	ἄλλους	θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ δὲ περὶ
[26]	ταράττειν ἐν γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν	ἄλλους,	καὶ μάλιστα ἐφ´ οὕτως αἰσχραῖς
[11]	ἑστῶτι ὀρέγει λανθάνειν οἰόμενος τοὺς	ἄλλους,	οὐ μεμνημένος τῶν μεθ´ αὑτόν;
[15]	~Ἤδη δὲ καὶ ἐς τοὺς	ἄλλους	συνεχῶς περιεσοβεῖτο ἡ κύλιξ καὶ
[6]	δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοὺς μὲν	ἄλλους	τί ἄν σοι λέγοιμι; οἱ
[4]	προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως μὴ πρὸς	πολλοὺς	ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ) Εἰ μὴ παντάπασιν
[3]	ἀξιοῖς ἐκφέρειν ταῦτα πρὸς τοὺς	πολλοὺς	καὶ ἐπεξιέναι διηγουμένους πράγματα ἐν
[20]	πονηρῶς, μετὰ δὲ παραδοὺς τοὺς	αὐλοὺς	ἐκείνῳ δέξασθαι παρ´ αὐτοῦ τὸ
[20]	ξιφίδιον σπασάμενον ἀναδόντα αὐτῷ τοὺς	αὐλοὺς	κελεύειν αὐλεῖν· εἶτα ἐπεὶ μὴ
[47]	ἀπάξειν ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος τοὺς	γάμους	ἑορτάσας· καὶ τῶν ἄλλων δὲ
[32]	Διοσκούρων ἤδη, ὦ Ἕρμων, τοὺς	πλοκάμους	περικέκαρκας χρυσοῦς ὄντας καὶ δώσεις
[11]	οἶμαι χρὴ καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι,	χυμοὺς	καὶ πέμματα καὶ καρυκείας· ἅπαντα
[9]	γὰρ ἦν τοῖν ἀνάκοιν καὶ	γένους	τοῦ πρώτου ἐν τῇ πόλει.
[39]	ἦν μὴ δεῖσθαι γάμων, ἀλλὰ	πειθομένους	Πλάτωνι καὶ Σωκράτει παιδεραστεῖν· μόνοι
[45]	καὶ αἷμα ἐκκεχυμένον καὶ σκύφους	ῥιπτομένους.	~Τέλος δὲ ὁ Ἀλκιδάμας ἀνατρέψας
[3]	πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ ἐπεξιέναι	διηγουμένους	πράγματα ἐν οἴνῳ καὶ μέθῃ
[28]	οὖν οἷος ὢν διαλάθοι αὐτοὺς	ἐξαπατωμένους	τῷ πώγωνι καὶ τῇ τοῦ
[34]	βίον ῥυθμίζοι πρὸς τὸ βέλτιον·	ἐκείνους	γοῦν περιττοὺς ὄντας ἐν τοῖς
[17]	τὰ μέλλοντα, σὺν δ´ ἔβαλον	ῥινούς·	καὶ ἔνθα δ´ ἄρ´ οἰμωγή
[42]	παρατεθῆναι αὐτὰ καὶ πρὸς τοὺς	διακόνους	ἐμάχετο, καὶ ἀντέσπων τῆς ὄρνιθος
[47]	οὗ τὴν νύμφην ἀπάξειν ἔμελλε,	πικροὺς	ἄθλιος τοὺς γάμους ἑορτάσας· καὶ
[45]	τὰ τοιαῦτα. Λαπίθας οὖν καὶ	Κενταύρους	εἶδες ἄν, τραπέζας ἀνατρεπομένας καὶ
[32]	ὦ Ἕρμων, τοὺς πλοκάμους περικέκαρκας	χρυσοῦς	ὄντας καὶ δώσεις δίκην παραδοθεὶς
[37]	ἡδονῆς κατηγοροῦσιν αὐτοὶ ἥδεσθαι ὑπὲρ	τοὺς	ἄλλους ἀξιοῦντες. Οὔκ, ἀλλὰ σύ,
[25]	παρέλαβεν ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν θυσίαν	τοὺς	ἄλλους θεοὺς ἑστιῶν. φησὶ δὲ
[11]	κατόπιν ἑστῶτι ὀρέγει λανθάνειν οἰόμενος	τοὺς	ἄλλους, οὐ μεμνημένος τῶν μεθ´
[15]	δείκνυται. ~Ἤδη δὲ καὶ ἐς	τοὺς	ἄλλους συνεχῶς περιεσοβεῖτο ἡ κύλιξ
[29]	τὸ μὲν συμπόσιον ἅπαν εἰς	τοὺς	ἀμφὶ τὸν Ζήνωνα καὶ Δίφιλον
[20]	αὐλῆσαι πονηρῶς, μετὰ δὲ παραδοὺς	τοὺς	αὐλοὺς ἐκείνῳ δέξασθαι παρ´ αὐτοῦ
[20]	καὶ ξιφίδιον σπασάμενον ἀναδόντα αὐτῷ	τοὺς	αὐλοὺς κελεύειν αὐλεῖν· εἶτα ἐπεὶ
[47]	νύμφην ἀπάξειν ἔμελλε, πικροὺς ἄθλιος	τοὺς	γάμους ἑορτάσας· καὶ τῶν ἄλλων
[20]	ἀσφαλέστερος ἤδη προσπαλαίων αὐτῷ ἐπικαλεῖσθαι	τοὺς	γειτνιῶντας, ὑφ´ ὧν ἀνασπασάντων τὸ
[10]	αἱρέσεως ἀπανθισάμενος, οὐχὶ τοὺς μέν,	τοὺς	δὲ οὔ, ἀλλὰ ἀναμὶξ ἅπαντας.
[42]	οἱ παρατεθῆναι αὐτὰ καὶ πρὸς	τοὺς	διακόνους ἐμάχετο, καὶ ἀντέσπων τῆς
[22]	πώποτε φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα εἰδὼς	τοὺς	ἐπὶ τοῖς συμποσίοις θορύβους καὶ
[34]	πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ τῶν ὀρθῶν λογισμῶν	τοὺς	ἐς μόνα τὰ βιβλία καὶ
[2]	ἀκριβῶς εἰδέναι τὰ γεγενημένα καὶ	τοὺς	λόγους αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε
[32]	τέτταρσι δραχμαῖς δανείζω, οὐδὲ ἄγχω	τοὺς	μαθητάς, ἢν μὴ κατὰ καιρὸν
[6]	τίνες οἱ δειπνοῦντες ἦσαν; ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)	Τοὺς	μὲν ἄλλους τί ἄν σοι
[10]	ἐξ ἑκάστης αἱρέσεως ἀπανθισάμενος, οὐχὶ	τοὺς	μέν, τοὺς δὲ οὔ, ἀλλὰ
[32]	ἢν μὴ κατὰ καιρὸν ἀποδῶσι	τοὺς	μισθούς. Ἀλλ´ ἐκεῖνο, ἔφη ὁ
[45]	αὐτοὺς ἐπιχειρῶν, λάξ, οἶμαι, εἰς	τοὺς	ὀδόντας ὑπὸ τοῦ Κλεοδήμου Δίφιλον
[28]	μοι τὴν γῆν ηὐχόμην ὁρῶν	τοὺς	παρόντας γελῶντας ἐφ´ ἑκάστῳ καὶ
[33]	κεφαλῆς τὸν ἄκρατον προνενευκὼς καὶ	τοὺς	παρόντας ἐμαρτύρετο, οἷα ἐπεπόνθει. ὁ
[18]	φωνῇ, καὶ τέλος ἐπέσκωπτεν ἐς	τοὺς	παρόντας. ~οἱ μὲν οὖν ἄλλοι
[32]	τῶν Διοσκούρων ἤδη, ὦ Ἕρμων,	τοὺς	πλοκάμους περικέκαρκας χρυσοῦς ὄντας καὶ
[36]	κτήσεσθε καὶ διὰ τοῦτο ἀμφὶ	τοὺς	πλουσίους ἀεὶ ἔχετε καὶ δανείζετε
[3]	Φίλων, ἀξιοῖς ἐκφέρειν ταῦτα πρὸς	τοὺς	πολλοὺς καὶ ἐπεξιέναι διηγουμένους πράγματα
[10]	ὅτι τὴν εὐκταιοτάτην ἑορτὴν ἄγων	τοὺς	σοφωτάτους ἑστιᾶν πρὸ τῶν ἄλλων
[10]	τὴν εὐκταιοτάτην ἑορτὴν ἄγων τοὺς	σοφωτάτους	ἑστιᾶν πρὸ τῶν ἄλλων ἠξίωσεν,
[25]	χρῆμ´ ἐπ´ Οἰνέως γύαις ἀνῆκε	Λητοῦς	παῖς ἑκηβόλος θεά. ~Ταῦτά σοι
[34]	πρὸς τὸ βέλτιον· ἐκείνους γοῦν	περιττοὺς	ὄντας ἐν τοῖς λόγοις ἑώρων
[2]	τὰ γεγενημένα καὶ τοὺς λόγους	αὐτοὺς	ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ παρέργως
[28]	ἐθαύμαζον οὖν οἷος ὢν διαλάθοι	αὐτοὺς	ἐξαπατωμένους τῷ πώγωνι καὶ τῇ
[45]	καὶ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς διαλύειν	αὐτοὺς	ἐπιχειρῶν, λάξ, οἶμαι, εἰς τοὺς
[32]	μετρεῖτε τὸν Κλεάνθην καὶ Ζήνωνα,	σοφοὺς	ἄνδρας; τίνες δὴ καὶ ὄντες
[1]	τὸ δεῖπνον καί τινας λόγους	φιλοσόφους	εἰρῆσθαι καὶ ἔριν οὐ σμικρὰν
[45]	ἀνατρεπομένας καὶ αἷμα ἐκκεχυμένον καὶ	σκύφους	ῥιπτομένους. ~Τέλος δὲ ὁ Ἀλκιδάμας
[11]	οὖν καὶ Λυκίνῳ ταῦτα, ὡς	μάρτυς	εἴη. ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἐδεόμην
[44]	Ζηνοθέμιδος ἐξώρυττε καὶ τὴν ῥῖνα	προσφὺς	ἀπέτραγεν, ὁ δὲ Ἕρμων τὸν
[48]	δοκηθέντ´ οὐκ ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα γὰρ	ὡς	ἀληθῶς ἀπέβη καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό
[35]	τὰς γυναῖκας. καὶ ἐμοὶ ἐδόκει,	ὡς	ἂν ἄριστά τις εἰκάσειεν, ὁμοιότατα
[23]	μὲν ὄναιο αὐτῶν. ἐγὼ δὲ	ὡς	ἂν μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν
[42]	μάλιστα ἐπεὶ ἠγανάκτει μετὰ τοῦτο	ὡς	ἂν τὰ μέγιστα ἠδικημένος. ~Οἱ
[15]	μετὰ μικρὸν ὁ μὲν προσῆλθεν	ὡς	ἀποληψόμενος παρὰ τοῦ Κλεοδήμου τὴν
[2]	τὸν Διόνικον γὰρ αὐτὸν εἰπεῖν	ὡς	αὐτὸς μὲν οὐ παραγένοιτο ἅπασι,
[18]	τε κατακλῶν ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων,	ὡς	γελοιότερος φανείη, καὶ ἀνάπαιστα συγκροτῶν
[16]	ἔφη, ὦ Κλεανθί, Ἡρακλέους ἀρχηγέτου.	ὡς	δ´ ἐγέλασαν ἐπὶ τούτῳ ἅπαντες,
[33]	ἐς τὸ μέσον αὐτοῖν κατεκλίθη,	ὡς	διασταῖεν ὑπὸ διατειχίσματι αὐτῷ εἰρήνην
[8]	τὸ ἀντίθυρον ἡ ἄλλη πληθύς,	ὡς	ἕκαστος ἀξίας εἶχε. ~καταντικρὺ δὲ
[43]	μὲν ὡς τοῦτον, οἱ δ´	ὡς	ἐκεῖνον πλὴν μόνου τοῦ Ἴωνος·
[27]	συὸς ἢ ἐλάφου ἢ σησαμοῦντος,	ὡς	ἐμοὶ διακομίσειεν καὶ ἀντὶ τοῦ
[15]	πάνυ πολλῶν ἰδόντων πλὴν μόνου,	ὡς	ἐμοὶ ἔδοξε, τοῦ Ἀρισταινέτου· μετέστησε
[17]	Πινδάρου καὶ Ἡσιόδου καὶ Ἀνακρέοντος,	ὡς	ἐξ ἁπάντων μίαν ᾠδὴν παγγέλοιον
[39]	κοινὰς εἶναι ἐχρῆν τὰς γυναῖκας,	ὡς	ἔξω ζήλου εἴημεν. ~Γέλως ἐπὶ
[45]	ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ Ἱστιαίου διδαχθείς,	ὡς	ἔστιν ἐπισφαλὲς διαλύειν τὰ τοιαῦτα.
[18]	εἰπεῖν τι ἢ πρᾶξαι γελοῖον,	ὡς	ἔτι μᾶλλον οἱ συμπόται διαχυθεῖεν.
[20]	κατόπιν τοῦ ἀγῶνος· ἐβεβραδύκει δέ,	ὡς	ἔφασκε, φρενίτιδι ἑαλωκότα θεραπεύων Πολυπρέποντα
[43]	πρὸ τοῦ Ἕρμωνος ἀνείλετο πιοτέραν,	ὡς	ἔφην, οὖσαν· ὁ δ´ ἀντεπελάβετο
[16]	καὶ μὴν εὖ εἰδέναι χρὴ	ὡς,	ἢν μὴ λάβῃ παρ´ ἐμοῦ
[29]	ἀφανῶς, τοῦ παιδαγωγοῦ νεύσαντος ἀπαλλάττεσθαι:	ὡς	κελεύσαντος τοῦ πατρός. ~Ὁ Κλεόδημος
[11]	δεῖξον οὖν καὶ Λυκίνῳ ταῦτα,	ὡς	μάρτυς εἴη. ἐγὼ δὲ οὐδὲν
[34]	ἐμαυτὸν ἐνενόουν τὸ πρόχειρον ἐκεῖνο,	ὡς	οὐδὲν ὄφελος ἦν ἄρα ἐπίστασθαι
[47]	λέγοντα, Μέμνησο μέντοι, ὦ Ζηνόθεμι,	ὡς	οὐκ ἀδιάφορον ἡγῇ τὸν πόνον.
[48]	ταῦτα. ἐκεῖνό γε μεμάθηκα ἤδη,	ὡς	οὐκ ἀσφαλὲς ἄπρακτον ὄντα συνεστιᾶσθαι
[40]	εἴημεν. ~Γέλως ἐπὶ τούτοις ἐγένετο	ὡς	οὐκ ἐν καιρῷ λεγομένοις. Διονυσόδωρος
[36]	ἢ τοῦτο ἐξ ἁπάντων σκοπεῖτε	ὡς	πλείω κτήσεσθε καὶ διὰ τοῦτο
[31]	τῆς Ἑστίας, ὦ Ἀρισταίνετε, πέμπε	ὡς	τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν, μὴ καὶ
[42]	ᾀσόμεθα. ~Γέλωτος οὖν ἐπὶ τούτοις,	ὡς	τὸ εἰκός, γενομένου ἀρέσθαι ἤδη
[46]	μέγα ἐποίησε, καὶ τὸ πρᾶγμα,	ὡς	τὸ εἰκός, μακρῷ χαλεπώτερον ἐγεγένητο·
[43]	Δίφιλον, καὶ συνίσταντο οἱ μὲν	ὡς	τοῦτον, οἱ δ´ ὡς ἐκεῖνον
[6]	καὶ ἀπεστρέφοντο καὶ δῆλοι ἦσαν	ὥς	τινα πατραλοίαν καὶ ἐναγῆ μυσαττόμενοι.
[7]	ὑπεξανίσταντο πάντες αὐτῷ καὶ ἐδεξιοῦντο	ὥς	τινα τῶν κρειττόνων, καὶ ὅλως
[22]	τῷ μαθητῇ Παμμένει δειπνῆσαι πολυτελές,	ὥς	φασι, δεῖπνον δυνάμενος οὐκ ἐπένευσα
[8]	ἐν αὐταῖς ἡ νύμφη πάνυ	ἀκριβῶς	ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ τῶν γυναικῶν περιεχομένη·
[2]	οὐ παραγένοιτο ἅπασι, σὲ δὲ	ἀκριβῶς	εἰδέναι τὰ γεγενημένα καὶ τοὺς
[4]	ἐμὲ οὕτως ποιεῖν ἐχρῆν, ὃς	ἀκριβῶς	πολὺ πλέον ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν
[3]	κακοήθων τινῶν ἀνθρώπων ᾖ τὸ	ἀκριβῶς	τὰ τοιαῦτα ἐξετάζειν, ἃ καλῶς
[2]	αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε μὴ	παρέργως	τῶν τοιούτων ἀλλ´ ἐν σπουδῇ
[27]	δὲ τῷ οἰκέτῃ τούτῳ, ἢν	διδῷς	αὐτῷ μοῖράν τινα ἢ συὸς
[20]	γὰρ εἰσελθεῖν παρ´ αὐτὸν οὐκ	εἰδὼς	ἐχόμενον ἤδη τῷ πάθει, τὸν
[14]	καὶ ἐδόκει ἄριστα ἐπινενοηκέναι οὐκ	εἰδὼς	ὅσων κακῶν ἀρχὴν ὁ σκύφος
[22]	οὐδὲ πώποτε φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα	εἰδὼς	τοὺς ἐπὶ τοῖς συμποσίοις θορύβους
[4]	κίονά τινα ἢ πρὸς ἀνδριάντα	ἡδέως	ἂν προσελθὼν ἐκχέαι πάντα συνείρων
[41]	μεγάροισι δῖα Κλεανθὶς ἄνασς´ ἐτρέφετ´	ἐνδυκέως,	προὔχους´ ἀλλάων πασάων παρθενικάων, κρέσσων
[35]	γὰρ κληθεῖσαν αὐτὴν ἐς τοῦ	Πηλέως	τὸν γάμον ῥῖψαι τὸ μῆλον
[25]	Σοφοκλῆς· συὸς μέγιστον χρῆμ´ ἐπ´	Οἰνέως	γύαις ἀνῆκε Λητοῦς παῖς ἑκηβόλος
[23]	πρῶτα ταῦτα, τί διαφέρει σχέσις	ἕξεως;	ἵνα μὴ τῶν ἀπόρων εἴπω
[15]	οἶμαι, καὶ ὅσα πάρεργα τῆς	ἑστιάσεως	εἰπεῖν, καὶ μάλιστα εἴ τι
[10]	περ τὸ κεφάλαιον ἐξ ἑκάστης	αἱρέσεως	ἀπανθισάμενος, οὐχὶ τοὺς μέν, τοὺς
[33]	δὲ καὶ ὁ Ἴων τῆς	γειτονήσεως,	οὐκ ἀνάξιος ὤν. ὁ μὲν
[20]	ἤδη τῷ πάθει, τὸν δὲ	ταχέως	ἀναστάντα ἐπικλεῖσαί τε τὴν θύραν
[48]	οὐκ ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα γὰρ ὡς	ἀληθῶς	ἀπέβη καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό γε
[3]	συμπόταν. καὶ οὐδὲ ὁ Διόνικος	ὀρθῶς	ἐποίησε πρὸς τὸν Χαρῖνον ταῦτα
[22]	μὲν ἔχω πρὸς δεῖπνα ὁ	παρεληλυθώς	μοι βίος ἅπας μαρτύριον ἂν
[47]	καταβαλὼν ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης	πλαγίως	ἐκάθευδε. ~Τοῦτό σοι τέλος, ὦ
[46]	χαλεπώτερον ἐγεγένητο· καὶ γὰρ οὐ	ῥᾳδίως	εὐπόρησαν φωτὸς ἄλλου, ἀλλὰ πολλὰ
[23]	καλὸν ἀγαθὸν ἡγούμενος εἶναι οἴσω	ῥᾳδίως	τὴν ἀτιμίαν. ~καίτοι ὅπως μὴ
[35]	πρᾶγμα, καὶ οἱ μὲν ἰδιῶται	κοσμίως	πάνυ ἑστιώμενοι οὔτε παροινοῦντες οὔτε
[15]	ἅπαντας, ἀλλὰ μὴ κατέσβη αὐτίκα,	δεξιῶς	πάνυ τοῦ Ἀρισταινέτου τὴν παροινίαν
[42]	ὅσα ἐκείνῳ ἔκειτο καὶ Ἴων	ὁμοίως	καὶ ὁ Κλεόδημος. ὁ δὲ
[38]	Στωϊκῷ καὶ Ἕρμωνι τῷ Ἐπικουρείῳ	ὁμοίως	κοινὸν καὶ τούτοις· εἶτα ἑξῆς
[11]	πολὺ πρότερον αὐτὰ ἐκ περιωπῆς	ἑωρακώς.	~Ἅμα οὖν ταῦτα ὁ Κλεόδημος
[46]	δὲ ἄλλο τι γελοῖον ἐφωράθη	πεποιηκώς·	σκύφος γὰρ ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ
[43]	ἄλλα πάντα ἴσα, καὶ ἀνείλοντο	εἰρηνικῶς·	ἡ δὲ ὄρνις ἡ πρὸ
[37]	ἐς τὸ μέσον· ὑμεῖς δὲ	ἀφιλονίκως	ἐρεῖτε καὶ ἀκούσεσθε ὥσπερ ἀμέλει
[46]	μὴ ἀπόλοιτο, καὶ ὁ Ἴων	κηδεμονικῶς	ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις
[33]	ἐκ τῆς κεφαλῆς τὸν ἄκρατον	προνενευκὼς	καὶ τοὺς παρόντας ἐμαρτύρετο, οἷα
[9]	ἕτερον ἱερεῖ γε ὄντι ὑπεξίστασθαι	καλῶς	εἶχεν, εἰ καὶ τοῦ Ἐπικούρου
[3]	ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα ἐξετάζειν, ἃ	καλῶς	ἔχει ἐν τῷ συμποσίῳ καταλιπόντας
[40]	γυναῖκας, ὡς ἔξω ζήλου εἴημεν.	~Γέλως	ἐπὶ τούτοις ἐγένετο ὡς οὐκ
[19]	Ἀλκιδάμας ὑπὸ συγκεκροτημένου ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς.	γέλως	οὖν πολὺς ἐξεχύθη ἐπ´ αὐτοῖς.
[7]	ὥς τινα τῶν κρειττόνων, καὶ	ὅλως	θεοῦ ἐπιδημία τὸ πρᾶγμα ἦν
[9]	λέγων κατεκλίνετο καὶ μετ´ αὐτὸν	ὅμως	ὁ Ἕρμων, εἶτα Κλεόδημος ὁ
[22]	ἐνοχλούντων παρὰ πολὺ σοῦ πλουσιωτέρων	ὅμως	οὐδὲ πώποτε φέρων ἐμαυτὸν ἐπέδωκα
[29]	θορύβου μεστὸς ἦν, ἐκέλευε δ´	ὅμως	πίνειν ἡμᾶς καὶ ἐπειρᾶτο εὖ
[32]	ἢ ἀφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς οὐκ	ἐννόμως	φιλοσοφοῦντος, Ἑτοιμοκλέους τοῦ γόητος, μετρεῖτε
[29]	δὲ καὶ ὁ Ζήνων ὑπεξανέστη	ἀφανῶς,	τοῦ παιδαγωγοῦ νεύσαντος ἀπαλλάττεσθαι: ὡς
[15]	γὰρ τὸν παῖδα μικρὸν ὕστερον	ἀφανῶς	ὑπεξαγαγὼν καὶ τῷ Κλεοδήμῳ τινὰ
[22]	ἢ πλακοῦντος, ἃ παρ´ ἄλλοις	ἀφθόνως	ἀπολαύω τὰ καθήκοντα εἰδόσιν, ἐπεὶ
[12]	γὰρ τὸν Ἀλκιδάμαντα, βοὴν ἀγαθὸν	ἀτεχνῶς	ὄντα καὶ κρακτικώτατον κυνῶν ἁπάντων,
[15]	ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο μὲν ὧδέ	πως	ἐκεχωρήκει, μεγάλης αἰσχύνης αἴτιον ἂν〉
[25]	δὲ περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ	πως·	ἢ λάθετ´ ἢ οὐκ ἐνόησεν,
[11]	γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον γάρ—	ὅπως	ἐμφορεῖται τῶν ὄψων καὶ ἀναπέπλησται
[2]	εἰ βουλοίμεθα τἀληθῆ ἀκοῦσαι καὶ	ὅπως	ἐπράχθη ἕκαστα, παρὰ σὲ ἡμᾶς
[26]	σοι ἀπὸ πολλῶν ὀλίγα παρεθέμην,	ὅπως	μάθῃς οἷον ἄνδρα παραλιπὼν Δίφιλον
[22]	ἐνεγέγραπτο γάρ· ~Ἑτοιμοκλῆς φιλόσοφος Ἀρισταινέτῳ.	Ὅπως	μὲν ἔχω πρὸς δεῖπνα ὁ
[46]	ἐν τῇ ταραχῇ δοῦναι αὐτῷ,	ὅπως	μὴ ἀπόλοιτο, καὶ ὁ Ἴων
[24]	οἴσω ῥᾳδίως τὴν ἀτιμίαν. ~καίτοι	ὅπως	μὴ ἐς ἐκείνην ἔχῃς καταφεύγειν
[4]	γάρ, ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´	ὅπως	μὴ πρὸς πολλοὺς ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ)
[30]	πλεῖστοι· καὶ αἱ ἐπιστολαὶ ὁρᾶτε	ὅπως	πρεσβυτικαί, καὶ τὸ τελευταῖον Οἰνεὺς
[22]	ὃς τοσοῦτον χρόνον ὑπ´ ἐμοῦ	λιπαρῶς	τεθεραπευμένος οὐκ ἠξίωσας ἐναριθμῆσαι κἀμὲ
[28]	~Τούτων, ὦ ἑταῖρε, ἀναγινωσκομένων μεταξὺ	ἱδρώς	τέ μοι περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς,
[36]	ἀλλ´ ὁ παῖς οὐκ ἀνῆκε	καρτερῶς	ἀντεχόμενος. ~καὶ ὁ Ἕρμων, Εὖ
[47]	οἵ τε τραυματίαι φοράδην ἐξεκομίζοντο	πονηρῶς	ἔχοντες, καὶ μάλιστα ὁ πρεσβύτης
[20]	καὶ πρῶτον μὲν αὐτὸς αὐλῆσαι	πονηρῶς,	μετὰ δὲ παραδοὺς τοὺς αὐλοὺς
[39]	καὶ μικρὸν ἐπισχών, Ἐχρῆν μὲν	ἴσως,	ἔφη, τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων περὶ
[22]	παροινίας. ἐπὶ σοῦ δὲ μόνου	εἰκότως	ἀγανακτῆσαί μοι δοκῶ, ὃς τοσοῦτον
[26]	καὶ τὸν υἱὸν αὐτῷ παραδέδωκας,	εἰκότως·	ἡδὺς γάρ ἐστι τῷ μειρακίῳ
[23]	δὲ ἡμᾶς παραλιπὼν ἄλλους εὐωχεῖς,	εἰκότως·	οὔπω γὰρ δύνασαι διακρίνειν τὸ
[48]	μορφαὶ τῶν δαιμονίων, πολλὰ δ´	ἀέλπτως	κραίνουσι θεοί, καὶ τὰ δοκηθέντ´
[45]	δὲ παρὰ τὸν τοῖχον ὀρθὸς	ἐφεστὼς	ἑώρων ἕκαστα οὐκ ἀναμιγνὺς ἑαυτὸν
[26]	διαβάλλειν ἄλλους, καὶ μάλιστα ἐφ´	οὕτως	αἰσχραῖς αἰτίαις· καὶ γὰρ εἰ
[22]	οὖν ἐπὶ σοὶ τὸ πλέον	οὕτως	ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ γὰρ ἡ
[13]	ἀγκῶνος οἷον τὸν Ἡρακλέα γράφουσιν.	Οὕτως,	ἔφη, γιγνέσθω, ὁ Ἀρισταίνετος, εἴ
[43]	ἡ πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα,	οὕτως,	οἶμαι, τυχόν. ἔδει δὲ καὶ
[4]	ἀλλ´ οὔτι γε πρὸς ἐμὲ	οὕτως	ποιεῖν ἐχρῆν, ὃς ἀκριβῶς πολὺ
[4]	πρὸς ὀργήν· διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ	οὕτως	προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως μὴ πρὸς
[15]	ἐκπεσοῦσαι, καὶ ἠρυθρίασαν ἄμφω μάλα	σαφῶς.	ἠπόρουν δὲ οἱ πλησίον οὗτινος
[15]	δὲ καὶ ἐς τοὺς ἄλλους	συνεχῶς	περιεσοβεῖτο ἡ κύλιξ καὶ φιλοτησίαι