Chapitre
[0]	~ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ	Η	ΛΑΠΙΘΑΙ. ~(ΦΙΛΩΝ) Ποικίλην, ὦ Λυκῖνε,
[48]	καλὲ Φίλων, ἐγένετο τοῦ συμποσίου,	ἢ	ἄμεινον τὸ τραγικὸν ἐκεῖνο ἐπειπεῖν,
[32]	ἐπεγείρας ἑαυτὸν καὶ φθεγξάμενος παμμέγεθες,	ἢ	ἀφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς οὐκ ἐννόμως
[23]	μοι τάχιστα δοκῶ τὰ στόματα.	ἢ	εἰπάτω τις αὐτῶν, τί ἐστὶ
[27]	αὐτῷ μοῖράν τινα ἢ συὸς	ἢ	ἐλάφου ἢ σησαμοῦντος, ὡς ἐμοὶ
[4]	πλέον ἐπιθυμοῦντά σε εἰπεῖν οἶδα	ἢ	ἐμὲ ἀκοῦσαι, καί μοι δοκεῖς,
[21]	ὦ Λυκῖνε, τῆς νύμφης ἐγκώμιον	ἢ	ἐπιθαλάμιον, οἷα πολλὰ ποιοῦσιν; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[9]	Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν ἅτε γέροντα	ἢ	Ἕρμωνα τὸν Ἐπικούρειον, ἱερεὺς γὰρ
[23]	εἴπω τι, κερατίναν ἢ σωρείτην	ἢ	θερίζοντα λόγον. Ἀλλὰ σὺ μὲν
[15]	ἤδη καὶ καρτερῶν, ὀρεωκόμον τινὰ	ἢ	ἱπποκόμον. καὶ τοῦτο μὲν ὧδέ
[22]	οὐκ ἐν ὑὸς ἀγρίου μοίρᾳ	ἢ	λαγωοῦ ἢ πλακοῦντος, ἃ παρ´
[25]	περὶ αὐτῶν Ὅμηρος ὧδέ πως·	ἢ	λάθετ´ ἢ οὐκ ἐνόησεν, ἀάσατο
[36]	οὖν, ὦ Ζηνόθεμι, ἢ σὺ	ἢ	ὁ κοσμιώτατος Δίφιλος, καθ´ ὅ
[41]	εἴ γε μέμνημαι, τὰ ἐλεγεῖα·	Ἢ	οἵη ποτ´ ἄρ´ ἥ γ´
[25]	Ὅμηρος ὧδέ πως· ἢ λάθετ´	ἢ	οὐκ ἐνόησεν, ἀάσατο δὲ μέγα
[22]	ὑὸς ἀγρίου μοίρᾳ ἢ λαγωοῦ	ἢ	πλακοῦντος, ἃ παρ´ ἄλλοις ἀφθόνως
[18]	τὸν γελωτοποιὸν εἰσελθόντα εἰπεῖν τι	ἢ	πρᾶξαι γελοῖον, ὡς ἔτι μᾶλλον
[4]	ἀκουσομένων, κἂν πρὸς κίονά τινα	ἢ	πρὸς ἀνδριάντα ἡδέως ἂν προσελθὼν
[27]	τινα ἢ συὸς ἢ ἐλάφου	ἢ	σησαμοῦντος, ὡς ἐμοὶ διακομίσειεν καὶ
[13]	καὶ μαλθακὸν ἐπὶ θρόνου καθίζεσθαι	ἢ	σκίμποδος, ὥσπερ ὑμεῖς ἐπὶ μαλακῆς
[36]	ἀπόκριναί μοι οὖν, ὦ Ζηνόθεμι,	ἢ	σὺ ἢ ὁ κοσμιώτατος Δίφιλος,
[27]	ἢν διδῷς αὐτῷ μοῖράν τινα	ἢ	συὸς ἢ ἐλάφου ἢ σησαμοῦντος,
[23]	τῶν ἀπόρων εἴπω τι, κερατίναν	ἢ	σωρείτην ἢ θερίζοντα λόγον. Ἀλλὰ
[23]	τις αὐτῶν, τί ἐστὶ φιλοσοφία;	ἢ	τὰ πρῶτα ταῦτα, τί διαφέρει
[36]	χρημάτων τὴν κτῆσιν οὐδὲν ἀλλ´	ἢ	τοῦτο ἐξ ἁπάντων σκοπεῖτε ὡς
[37]	ἄλλους ἀξιοῦντες. Οὔκ, ἀλλὰ σύ,	ἦ	δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις, εἰπέ,
[9]	Ἐπικούρου τοῦ〉 πάνυ καταπεφρόνηκας. Ἐγέλασα,	ἦ	δ´ ὃς ὁ Ζηνόθεμις, Ἐπικούρειον
[32]	μαστροπὸς ἐγὼ τῆς ἐμαυτοῦ γυναικός,	ἦ	δ´ ὃς ὁ Κλεόδημος, ὥσπερ
[34]	ὑπὸ τῶν πολλῶν λεγόμενον ἀληθὲς	ᾖ	καὶ τὸ πεπαιδεῦσθαι ἀπάγῃ τῶν
[21]	πρὸς τὸν λύχνον ἀνεγίνωσκεν. (ΦΙΛΩΝ)	Ἦ	που, ὦ Λυκῖνε, τῆς νύμφης
[3]	οὖν μὴ κακοήθων τινῶν ἀνθρώπων	ᾖ	τὸ ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα ἐξετάζειν,
[23]	καὶ Λαβυρίνθου, ὧν— ἀπείη δὲ	ἡ	Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ ἑνὶ ἀποφράξαι
[8]	περιεχομένη· ἐς δὲ τὸ ἀντίθυρον	ἡ	ἄλλη πληθύς, ὡς ἕκαστος ἀξίας
[16]	ἐπεπώκει γὰρ ἤδη, πυθόμενος ἥτις	ἡ	γαμουμένη παῖς καλοῖτο, σιωπὴν παραγγείλας
[43]	πάντα ἴσα, καὶ ἀνείλοντο εἰρηνικῶς·	ἡ	δὲ ὄρνις ἡ πρὸ τοῦ
[22]	οὕτως ἀχαρίστῳ φανέντι· ἐμοὶ γὰρ	ἡ	εὐδαιμονία οὐκ ἐν ὑὸς ἀγρίου
[15]	ἐς τοὺς ἄλλους συνεχῶς περιεσοβεῖτο	ἡ	κύλιξ καὶ φιλοτησίαι καὶ ὁμιλίαι
[44]	μεταίχμιον αἱ πολλαί, καὶ μάλιστα	ἡ	μήτηρ τοῦ μειρακίου, ἐπεὶ τὸ
[44]	ἐπεὶ τὸ αἷμα εἶδε· καὶ	ἡ	νύμφη δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα περὶ
[8]	ὀλίγαι οὖσαι, καὶ ἐν αὐταῖς	ἡ	νύμφη πάνυ ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ
[37]	τῷ ἡμετέρῳ Πλάτωνι ἐν λόγοις	ἡ	πλείστη διατριβὴ ἐγένετο. πάντες ἐπῄνεσαν
[43]	ἀνείλοντο εἰρηνικῶς· ἡ δὲ ὄρνις	ἡ	πρὸ τοῦ Ἕρμωνος〉 πιμελεστέρα, οὕτως,
[1]	ἐς τὸ αἷμα ἐτελεύτησεν αὐτοῖς	ἡ	φιλονικία. ~(ΦΙΛΩΝ) Τοιγαροῦν, ὦ Λυκῖνε,
[41]	ἐλεγεῖα· Ἢ οἵη ποτ´ ἄρ´	ἥ	γ´ Ἀρισταινέτου ἐν μεγάροισι δῖα
[16]	εἰδέναι χρὴ ὡς, ἢν μὴ	λάβῃ	παρ´ ἐμοῦ τὸν σκύφον, οὔποτε
[48]	ἐτελέσθη· ἀπροσδόκητα γὰρ ὡς ἀληθῶς	ἀπέβη	καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό γε μεμάθηκα
[37]	Πλάτωνι ἐν λόγοις ἡ πλείστη	διατριβὴ	ἐγένετο. πάντες ἐπῄνεσαν οἱ παρόντες,
[15]	διαφοιτῆσαν εἰς ἅπαντας, ἀλλὰ μὴ	κατέσβη	αὐτίκα, δεξιῶς πάνυ τοῦ Ἀρισταινέτου
[6]	ἦσαν ὥς τινα πατραλοίαν καὶ	ἐναγῆ	μυσαττόμενοι. οὗτοι μὲν αὐτοῦ Ἀρισταινέτου
[34]	ἀληθὲς ᾖ καὶ τὸ πεπαιδεῦσθαι	ἀπάγῃ	τῶν ὀρθῶν λογισμῶν τοὺς ἐς
[40]	παρὰ τίνι; Καὶ σὺ γὰρ	φθέγγῃ,	κάθαρμα; εἶπεν ὁ Ἴων, καὶ
[37]	καθ´ ὅ τι οὐκ ἀδιάφορον	ἡγῇ	τὸν πλοῦτον. Οὐ μὲν οὖν,
[47]	ὦ Ζηνόθεμι, ὡς οὐκ ἀδιάφορον	ἡγῇ	τὸν πόνον. καὶ ὁ νυμφίος
[10]	Λυκῖνε, μουσεῖόν τι τὸ συμπόσιον	διηγῇ	σοφῶν ἀνδρῶν τῶν πλείστων, καὶ
[17]	ῥινούς· καὶ ἔνθα δ´ ἄρ´	οἰμωγή	τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν.
[42]	ἠξίου καὶ τὰ τῷ Ζήνωνι	δὴ	ἀπόντι παραδοθέντα φέρεσθαι καὶ ἔλεγε
[41]	Νιρῆος καὶ Θέτιδος παϊδός. ἄμμες	δὴ	αὖθ´ ὑμῖν τοῦτον θαλαμήϊον ὕμνον
[38]	μοι τούτων, ὦ Φίλων, διότι	δή	ἐστί τι καὶ ἐν αὐτοῖς
[43]	τῷ κεφαλαίῳ τῶν πραχθέντων— ὁ	δὴ	Ζηνόθεμις, φημί, τὴν παρ´ αὑτῷ
[32]	καὶ Ζήνωνα, σοφοὺς ἄνδρας; τίνες	δὴ	καὶ ὄντες ὑμεῖς ἐρεῖτε ταῦτα;
[38]	ἐς τὸν λόγον. (ΦΙΛΩΝ) Μεμνήσομαι	δή.	~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁ τοίνυν Ἴων, Πρῶτος
[37]	πολὺ τὸ τοιοῦτον ἦν, ἄχρι	δὴ	ὁ Ἴων προκύψας εἰς τὸ
[19]	αὐτοῦ ἔφη τὴν βακτηρίαν. οὕτω	δὴ	ὁ κακοδαίμων ὁ Σατυρίων— τοῦτο
[47]	ἄλλων δὲ ὁ Διόνικος ἐπεμελεῖτο	δὴ	τὰ δυνατά, καὶ καθευδήσοντες ἀπήγοντο
[28]	περιεχεῖτο ὑπ´ αἰδοῦς, καὶ τοῦτο	δὴ	τὸ τοῦ λόγου, χανεῖν μοι
[15]	Ἡρακλῆς ὑπὸ τῶν γραφέων δείκνυται.	~Ἤδη	δὲ καὶ ἐς τοὺς ἄλλους
[14]	ἴσον δυναμένων. ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν	ἤδη	διενοχλοῦντα ἔπαυσεν ἐς τὸ παρὸν
[17]	συμπεριιών. ~καὶ οἱ πλεῖστοι ἐμέθυον	ἤδη	καὶ βοῆς μεστὸν ἦν τὸ
[15]	τινὰ παραστῆναι διένευσε τῶν ἐξώρων	ἤδη	καὶ καρτερῶν, ὀρεωκόμον τινὰ ἢ
[8]	ὁ θαυμαστὸς συμπαρών. ~Δέον δὲ	ἤδη	κατακλίνεσθαι ἁπάντων σχεδὸν παρόντων, ἐν
[26]	γὰρ εἰ Δίφιλος ἄξιος δύο	ἤδη	μαθητάς μου περισπάσας, ἀλλ´ ἔγωγε
[15]	πρὸς τὸ γλαφυρώτερον ἐπράχθη— μάλα	ἤδη	παρεφύλαττον ὅ τι καὶ μειδιάσειε.
[20]	καὶ τὸ ἀπὸ τούτου ἀσφαλέστερος	ἤδη	προσπαλαίων αὐτῷ ἐπικαλεῖσθαι τοὺς γειτνιῶντας,
[16]	Κυνικὸς δὲ Ἀλκιδάμας, ἐπεπώκει γὰρ	ἤδη,	πυθόμενος ἥτις ἡ γαμουμένη παῖς
[42]	ὡς τὸ εἰκός, γενομένου ἀρέσθαι	ἤδη	τὰ παρακείμενα ἔδει, καὶ ἀνείλοντο
[1]	παρεγένετο, ἀλλὰ ὀψὲ μεσούσης σχεδὸν	ἤδη	τῆς μάχης ἐπέστη ὀλίγον πρὸ
[43]	τὸν νοῦν, ὁμοῦ γάρ ἐσμεν	ἤδη	τῷ κεφαλαίῳ τῶν πραχθέντων— ὁ
[20]	παρ´ αὐτὸν οὐκ εἰδὼς ἐχόμενον	ἤδη	τῷ πάθει, τὸν δὲ ταχέως
[32]	οὐ σὺ μὲν τῶν Διοσκούρων	ἤδη,	ὦ Ἕρμων, τοὺς πλοκάμους περικέκαρκας
[48]	καὶ ταῦτα. ἐκεῖνό γε μεμάθηκα	ἤδη,	ὡς οὐκ ἀσφαλὲς ἄπρακτον ὄντα
[12]	Μενέλαε, ὁ δ´ Ἀλλ´ οὐκ	Ἀτρεΐδῃ	Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, καὶ ἄλλοι〉
[2]	παρέργως τῶν τοιούτων ἀλλ´ ἐν	σπουδῇ	ἀκροώμενον. ὥστε οὐκ ἂν φθάνοις
[46]	Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο τι γελοῖον	ἐφωράθη	πεποιηκώς· σκύφος γὰρ ἐξέπεσεν ἐκ
[14]	παρὸν Ἀρισταίνετος τῷ παιδὶ νεύσας	εὐμεγέθη	σκύφον ἀναδοῦναι αὐτῷ ζωρότερον ἐγχέαντα·
[3]	διηγουμένους πράγματα ἐν οἴνῳ καὶ	μέθῃ	γενόμενα, δέον λήθην ποιήσασθαι αὐτῶν
[42]	Πατρόκλου νεκρὸν ἀνθέλκοντες, καὶ τέλος	ἐνικήθη	καὶ ἀφῆκε πολὺν γέλωτα παρασχὼν
[2]	ὁ Χαρῖνος αὐτός, εἰ βουλοίμεθα	τἀληθῆ	ἀκοῦσαι καὶ ὅπως ἐπράχθη ἕκαστα,
[15]	ἐγένετο, μὴ προσποιουμένου τὴν ἀπόρριψιν.	ἠμελήθη	οὖν καὶ παρώφθη τοῦτο οὐ
[33]	Ζηνόθεμιν ἐς τὸ μέσον αὐτοῖν	κατεκλίθη,	ὡς διασταῖεν ὑπὸ διατειχίσματι αὐτῷ
[48]	θεοί, καὶ τὰ δοκηθέντ´ οὐκ	ἐτελέσθη·	ἀπροσδόκητα γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀπέβη
[47]	ἔλεγε τοῦτο πεποιηκέναι. ~Ἐπὶ τούτοις	διελύθη	τὸ συμπόσιον τελευτῆσαν ἐκ τῶν
[19]	ἀνθρωπίσκου καταγωνισθείς. γέλως οὖν πολὺς	ἐξεχύθη	ἐπ´ αὐτοῖς. ~Ἐνταῦθα Διόνικος ἐπεισῆλθεν
[15]	ἂν〉 τῷ Κλεοδήμῳ γενόμενον, εἰ	ἔφθη	διαφοιτῆσαν εἰς ἅπαντας, ἀλλὰ μὴ
[46]	παρῆν τις λύχνον ποτὲ κομίζων,	κατελήφθη	Ἀλκιδάμας μὲν τὴν αὐλητρίδα ἀπογυμνῶν
[15]	τὴν ἀπόρριψιν. ἠμελήθη οὖν καὶ	παρώφθη	τοῦτο οὐ πάνυ πολλῶν ἰδόντων
[2]	βουλοίμεθα τἀληθῆ ἀκοῦσαι καὶ ὅπως	ἐπράχθη	ἕκαστα, παρὰ σὲ ἡμᾶς ἥκειν
[46]	εὐπόρησαν φωτὸς ἄλλου, ἀλλὰ πολλὰ	ἐπράχθη	καὶ δεινὰ ἐν τῷ σκότῳ.
[15]	εἴ τι πρὸς τὸ γλαφυρώτερον	ἐπράχθη—	μάλα ἤδη παρεφύλαττον ὅ τι
[45]	ἐπὶ κεφαλὴν ἀπὸ τοῦ κλιντῆρος.	~ἐτρώθη	δὲ καὶ Ἱστιαῖος ὁ γραμματικὸς
[11]	καὶ Λυκίνῳ ταῦτα, ὡς μάρτυς	εἴη.	ἐγὼ δὲ οὐδὲν ἐδεόμην δείξοντός
[15]	ἠπόρουν δὲ οἱ πλησίον οὗτινος	εἴη	τὰ νομίσματα, τοῦ μὲν παιδὸς
[18]	ἑαυτὸν καὶ διαστρέφων, ὡς γελοιότερος	φανείη,	καὶ ἀνάπαιστα συγκροτῶν διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων
[23]	φιλοσόφων, Ζηνοθέμιδος καὶ Λαβυρίνθου, ὧν—	ἀπείη	δὲ ἡ Ἀδράστεια— συλ– λογισμῷ
[41]	γε μέμνημαι, τὰ ἐλεγεῖα· Ἢ	οἵη	ποτ´ ἄρ´ ἥ γ´ Ἀρισταινέτου
[16]	γαμουμένη παῖς καλοῖτο, σιωπὴν παραγγείλας	μεγάλῃ	τῇ φωνῇ ἀποβλέψας ἐς τὰς
[44]	ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ´	ἄλλῃ,	διεῖλε δὲ τοῦ νυμφίου τὸ
[8]	ἐς δὲ τὸ ἀντίθυρον ἡ	ἄλλη	πληθύς, ὡς ἕκαστος ἀξίας εἶχε.
[17]	δ´ ἄρ´ οἰμωγή τε καὶ	εὐχωλὴ	πέλεν ἀνδρῶν. ὁ Ζηνόθεμις δ´
[26]	χάριν αὐτῷ σύνεστιν. εἰ δὲ	μὴ	αἰσχρὸν ἦν ἐμὲ λέγειν τὰ
[39]	καὶ ψυχῆς ἀθανασίας· ἵνα δὲ	μὴ	ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι μὴ κατὰ
[15]	νομίσματα, τοῦ μὲν παιδὸς ἀρνουμένου	μὴ	ἀποβεβληκέναι, τοῦ δὲ Κλεοδήμου, καθ´
[46]	τῇ ταραχῇ δοῦναι αὐτῷ, ὅπως	μὴ	ἀπόλοιτο, καὶ ὁ Ἴων κηδεμονικῶς
[34]	ὀφλισκάνοντας. ἔπειτα δὲ εἰσῄει με,	μὴ	ἄρα τὸ ὑπὸ τῶν πολλῶν
[33]	ἀπέκτεινεν ἂν τὸν γέροντα, εἰ	μὴ	Ἀρισταίνετος ἐπέσχε τὴν χεῖρα καὶ
[39]	τὸ μὲν οὖν ἄριστον ἦν	μὴ	δεῖσθαι γάμων, ἀλλὰ πειθομένους Πλάτωνι
[15]	συνεῖδεν, οἶμαι, τὸ νόμισμα, ὥστε	μὴ	δεξαμένου ψόφον αἱ δύο δραχμαὶ
[20]	αὐλοὺς κελεύειν αὐλεῖν· εἶτα ἐπεὶ	μὴ	δύναιτο, παίειν σκῦτος ἔχοντα ἐς
[32]	ἔπειτα ὤμοσα κατὰ τῆς Πολιάδος	μὴ	εἰληφέναι, οὐδ´ ἐπὶ τέτταρσι δραχμαῖς
[24]	ῥᾳδίως τὴν ἀτιμίαν. ~καίτοι ὅπως	μὴ	ἐς ἐκείνην ἔχῃς καταφεύγειν τὴν
[1]	συστῆναι ἐπ´ αὐτοῖς, εἰ δὲ	μὴ	ἐψεύδετο Χαρῖνος, καὶ ἄχρι τραυμάτων
[27]	δείπνου ἀπολογία γένοιτο, μὴ λαβεῖν,	μὴ	καὶ δόξωμεν ἐπὶ τούτῳ πεπομφέναι.
[31]	πέμπε ὡς τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν,	μὴ	καὶ φθάσῃ ὁ πρεσβύτης ὑπὸ
[3]	καὶ ἀβάκχευτον περιεῖδεν. ὅρα οὖν	μὴ	κακοήθων τινῶν ἀνθρώπων ᾖ τὸ
[36]	καὶ πάσχετε, ἀγανακτοῦντες εἴ τις	μὴ	καλέσειεν ἐπὶ δεῖπνον· εἰ δὲ
[32]	οὐδὲ ἄγχω τοὺς μαθητάς, ἢν	μὴ	κατὰ καιρὸν ἀποδῶσι τοὺς μισθούς.
[16]	τινος καθίκετο τῇ βακτηρίᾳ, εἰ	μὴ	κατὰ καιρὸν εἰσεκεκόμιστο πλακοῦς εὐμεγέθης,
[39]	δὲ μὴ ἀντιλέγωσί μοι ὁπόσοι	μὴ	κατὰ ταὐτὰ φιλοσοφοῦσιν, περὶ γάμων
[45]	ἄν, εὖ ἴσθι, ἔπεσον εἰ	μὴ	κατέαξε τὴν βακτηρίαν. ἐγὼ δὲ
[15]	ἔφθη διαφοιτῆσαν εἰς ἅπαντας, ἀλλὰ	μὴ	κατέσβη αὐτίκα, δεξιῶς πάνυ τοῦ
[19]	προὐκαλεῖτό οἱ παγκρατιάζειν, εἰς δὲ	μή,	κατοίσειν αὐτοῦ ἔφη τὴν βακτηρίαν.
[27]	ἀντὶ τοῦ δείπνου ἀπολογία γένοιτο,	μὴ	λαβεῖν, μὴ καὶ δόξωμεν ἐπὶ
[16]	εὖ εἰδέναι χρὴ ὡς, ἢν	μὴ	λάβῃ παρ´ ἐμοῦ τὸν σκύφον,
[4]	ἄλλου αὐτὰ πευσόμενοι, σὺ δὲ	μὴ	λέγε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδὲν πρὸς ὀργήν·
[32]	Ζηνόθεμις, οὐκ ἂν ἔξαρνος γένοιο	μὴ	οὐχὶ φάρμακον ἀποδόσθαι Κρίτωνι ἐπὶ
[4]	πρὸς πολλοὺς ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ) Εἰ	μὴ	παντάπασιν ἐγὼ ἐπιλέλησμαι Λυκίνου, αὐτὸς
[1]	εἴ τι σαφὲς εἰπεῖν ἐδύνατο	μὴ	παρακολουθήσας ἐκείνοις, ἀφ´ ὧν ἀρξαμένη
[2]	λόγους αὐτοὺς ἂν〉 ἀπομνημονεῦσαι ἅτε	μὴ	παρέργως τῶν τοιούτων ἀλλ´ ἐν
[4]	ἐπείπερ οὕτως προθυμῇ, ἀλλ´ ὅπως	μὴ	πρὸς πολλοὺς ἐρεῖς. (ΦΙΛΩΝ) Εἰ
[15]	καθ´ ὃν ὁ ψόφος ἐγένετο,	μὴ	προσποιουμένου τὴν ἀπόρριψιν. ἠμελήθη οὖν
[34]	ἄρα ἐπίστασθαι τὰ μαθήματα, εἰ	μή	τις καὶ τὸν βίον ῥυθμίζοι
[23]	τί διαφέρει σχέσις ἕξεως; ἵνα	μὴ	τῶν ἀπόρων εἴπω τι, κερατίναν
[4]	ὀργήν· διηγήσομαι γάρ, ἐπείπερ οὕτως	προθυμῇ,	ἀλλ´ ὅπως μὴ πρὸς πολλοὺς
[31]	εὔφημα πάντα καὶ ἑορτῇ πρέποντα.	~Νὴ	Δί´, εἶπεν ὁ Ἕρμων ὑπερκατακείμενος·
[5]	δανειστικοῦ, τῷ φιλοσοφοῦντι. (ΦΙΛΩΝ) Παγκάλῳ	νὴ	Δία μειρακίῳ, ἁπαλῷ γε μὴν
[1]	μὴ παρακολουθήσας ἐκείνοις, ἀφ´ ὧν	ἀρξαμένη	ἐς τὸ αἷμα ἐτελεύτησεν αὐτοῖς
[8]	αὐταῖς ἡ νύμφη πάνυ ἀκριβῶς	ἐγκεκαλυμμένη,	ὑπὸ τῶν γυναικῶν περιεχομένη· ἐς
[8]	ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ τῶν γυναικῶν	περιεχομένη·	ἐς δὲ τὸ ἀντίθυρον ἡ
[16]	γὰρ ἤδη, πυθόμενος ἥτις ἡ	γαμουμένη	παῖς καλοῖτο, σιωπὴν παραγγείλας μεγάλῃ
[2]	καὶ μάλιστα ὅσῳ νήφοντες ἐν	εἰρήνῃ	καὶ ἀναιμωτὶ ἔξω βέλους ἑστιασόμεθα,
[16]	καλοῖτο, σιωπὴν παραγγείλας μεγάλῃ τῇ	φωνῇ	ἀποβλέψας ἐς τὰς γυναῖκας, Προπίνω
[18]	ἀνάπαιστα συγκροτῶν διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων τῇ	φωνῇ,	καὶ τέλος ἐπέσκωπτεν ἐς τοὺς
[44]	χρηστῷ μάλα καὶ βαθεῖ τραύματι.	βοὴ	οὖν παρὰ τῶν γυναικῶν ἐγένετο
[43]	ἀντεπελάβετο καὶ οὐκ εἴα πλεονεκτεῖν.	βοὴ	τὸ ἐπὶ τούτοις, καὶ συμπεσόντες
[18]	ὄψα μηχανώμενος Ἀρισταίνετος μηδ´ ἐκεῖνον	ἀτερπῆ	τὸν καιρὸν εἶναι μηδὲ κενὸν
[15]	οἰνοχόον ὄντα ὡραῖον ἰδὼν ὑπομειδιῶντα—	χρὴ	γάρ, οἶμαι, καὶ ὅσα πάρεργα
[11]	παρεσκεύαστο ποικίλα. πλὴν οὐδὲν οἶμαι	χρὴ	καὶ ταῦτα καταριθμεῖσθαι, χυμοὺς καὶ
[9]	εἶτα Ἀρισταίνετος. εἶτα ἐνεδοιάζετο πότερον	χρὴ	πρότερον Ζηνόθεμιν τὸν Στωϊκὸν ἅτε
[26]	ἂν ἀληθὲς ὄν. ἀλλ´ οὐ	χρὴ	ταράττειν ἐν γάμοις οὐδὲ διαβάλλειν
[36]	δὲ ἀμυνοῦμαι ὑμᾶς ὅντινα καὶ	χρὴ	τρόπον· ἀπόκριναί μοι οὖν, ὦ
[16]	Ἡρακλέους; καὶ μὴν εὖ εἰδέναι	χρὴ	ὡς, ἢν μὴ λάβῃ παρ´
[31]	τάχιστα τῶν ἀπαρχῶν, μὴ καὶ	φθάσῃ	ὁ πρεσβύτης ὑπὸ λιμοῦ ὥσπερ
[4]	εἰπὼν ἅπασιν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ	δεήσῃ.	~ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι πρῶτον εἰπέ,
[4]	ἀλλ´ ἥξεις καὶ παρακολουθήσεις καὶ	δεήσῃ.	κἀγὼ θρύψομαι πρὸς σὲ ἐν
[29]	ἀπέβλεπε δεδοικότας καὶ ὠχριῶντας καὶ	τῇ	ἀπορίᾳ τῶν προσώπων ἐπαληθεύοντας τὰ
[33]	προσέπτυσέν τε τὸν Ζηνόθεμιν καὶ	τῇ	ἀριστερᾷ τοῦ πώγωνος λαβόμενος ἔμελλε
[16]	τάχα δ´ ἄν τινος καθίκετο	τῇ	βακτηρίᾳ, εἰ μὴ κατὰ καιρὸν
[44]	τῷ Ζηνοθέμιδι συμμαχῶν, καὶ πατάξας	τῇ	βακτηρίᾳ τοῦ Κλεοδήμου μὲν τὸ
[47]	ἀμφοτέραις τῇ μὲν τῆς ῥινός,	τῇ	δὲ τοῦ ὀφθαλμοῦ ἐπειλημμένος, βοῶν
[14]	ἔχων ἅμα τὸν σκύφον ἐν	τῇ	δεξιᾷ, οἷος ὁ παρὰ τῷ
[20]	μεῖον εὐδοκιμήσας τοῦ γελωτοποιοῦ ἐπὶ	τῇ	διηγήσει πλησίον τοῦ Ἱστιαίου παραβύσας
[18]	ἐξυρημένος τὴν κεφαλήν, ὀλίγας ἐπὶ	τῇ	κορυφῇ τρίχας ὀρθὰς ἔχων· οὗτος
[33]	πίνων, ὁπόσον ἔτι λοιπὸν ἐν	τῇ	κύλικι, περὶ ἥμισυ σχεδόν, κατεσκέδασεν
[47]	ὁ πρεσβύτης ὁ Ζηνόθεμις ἀμφοτέραις	τῇ	μὲν τῆς ῥινός, τῇ δὲ
[16]	Ἐγελάσατε, εἶπεν, ὦ καθάρματα, εἰ	τῇ	νύμφῃ προὔπιον ἐπὶ τοῦ ἡμετέρου
[24]	τήμερον προσηγόρευσα καὶ ἕωθεν ἐπὶ	τῇ	οἰκίᾳ καὶ ἐν τῷ ἀνακείῳ
[9]	καὶ γένους τοῦ πρώτου ἐν	τῇ	πόλει. ἀλλὰ ὁ Ζηνόθεμις ἔλυσε
[46]	ἀπολογούμενος Ἴωνα ἔφη ἀνελόμενον ἐν	τῇ	ταραχῇ δοῦναι αὐτῷ, ὅπως μὴ
[28]	αὐτοὺς ἐξαπατωμένους τῷ πώγωνι καὶ	τῇ	τοῦ προσώπου ἐντάσει. ὁ γὰρ
[16]	παῖς καλοῖτο, σιωπὴν παραγγείλας μεγάλῃ	τῇ	φωνῇ ἀποβλέψας ἐς τὰς γυναῖκας,
[18]	καὶ ἀνάπαιστα συγκροτῶν διεξῆλθεν αἰγυπτιάζων	τῇ	φωνῇ, καὶ τέλος ἐπέσκωπτεν ἐς
[27]	ἕνεκα σιωπήσομαι. ~Προσέταξα δὲ τῷ	οἰκέτῃ	τούτῳ, ἢν διδῷς αὐτῷ μοῖράν
[22]	ἐπεὶ καὶ τήμερον παρὰ τῷ	μαθητῇ	Παμμένει δειπνῆσαι πολυτελές, ὥς φασι,
[4]	ἄν τι τοιοῦτον εἴποιμι. ~(ΦΙΛΩΝ)	Θρύπτῃ	ταῦτα, ὦ Λυκῖνε. ἀλλ´ οὔτι
[30]	Ἄρτεμις. Ἡράκλεις, εὔφημα πάντα καὶ	ἑορτῇ	πρέποντα. ~Νὴ Δί´, εἶπεν ὁ
[29]	ὀλίγον δὲ καὶ ὁ Ζήνων	ὑπεξανέστη	ἀφανῶς, τοῦ παιδαγωγοῦ νεύσαντος ἀπαλλάττεσθαι:
[1]	μεσούσης σχεδὸν ἤδη τῆς μάχης	ἐπέστη	ὀλίγον πρὸ τῶν τραυμάτων. ὥστε
[37]	ἡμετέρῳ Πλάτωνι ἐν λόγοις ἡ	πλείστη	διατριβὴ ἐγένετο. πάντες ἐπῄνεσαν οἱ
[16]	σκύφον, οὔποτε τοιοῦτος ἂν υἱὸς	αὐτῇ	γένοιτο οἷος ἐγώ, ἄτρεπτος μὲν
[46]	ἀπογυμνῶν καὶ πρὸς βίαν συνενεχθῆναι	αὐτῇ	σπουδάζων, Διονυσόδωρος δὲ ἄλλο τι
[46]	ἐξαναστάντος αὐτοῦ. εἶτ´ ἀπολογούμενος Ἴωνα	ἔφη	ἀνελόμενον ἐν τῇ ταραχῇ δοῦναι
[9]	μέν, ὦ Ζηνόθεμι, τὰ πρῶτα,	ἔφη·	ἀτὰρ εἰ καὶ μηδέν τι
[40]	καιρῷ λεγομένοις. Διονυσόδωρος δέ, Παῦσαι,	ἔφη,	βαρβαρικὰ ἡμῖν ᾄδων· ποῦ γὰρ
[13]	οἷον τὸν Ἡρακλέα γράφουσιν. Οὕτως,	ἔφη,	γιγνέσθω, ὁ Ἀρισταίνετος, εἴ σοι
[37]	προκύψας εἰς τὸ ἐμφανέστερον, Παύσασθε,	ἔφη·	ἐγὼ γάρ, εἰ δοκεῖ, λόγων
[41]	γραμματικὸς Ἱστιαῖος ὁ βέλτιστος, ~Παύσασθε,	ἔφη·	ἐγὼ γὰρ ὑμῖν ἐπιθαλάμιον ἀναγνώσομαι.
[39]	τοίνυν Ἴων, Πρῶτος οὖν ἄρχομαι,	ἔφη,	εἰ δοκεῖ. καὶ μικρὸν ἐπισχών,
[30]	ἐνδόσιμον παρασχούσης τῆς ἐπιστολῆς, Τοιαῦτα,	ἔφη,	ἐξεργάζεται ὁ καλὸς Χρύσιππος καὶ
[20]	καί τι καὶ γελοῖον διηγήσατο·	ἔφη	μὲν γὰρ εἰσελθεῖν παρ´ αὐτὸν
[32]	εἶναι. Χρυσίππου γὰρ μέμνησθε ὑμεῖς,	ἔφη	ὁ Ζηνόθεμις ἐπεγείρας ἑαυτὸν καὶ
[32]	ἀποδῶσι τοὺς μισθούς. Ἀλλ´ ἐκεῖνο,	ἔφη	ὁ Ζηνόθεμις, οὐκ ἂν ἔξαρνος
[36]	Ἀρισταίνετος ἐγένετο· ἀλλά, Νῦν μέν,	ἔφη	ὁ Κλεόδημος, ἱκανόν, εἰ ἐλεγχθείητε
[19]	εἰς δὲ μή, κατοίσειν αὐτοῦ	ἔφη	τὴν βακτηρίαν. οὕτω δὴ ὁ
[39]	μικρὸν ἐπισχών, Ἐχρῆν μὲν ἴσως,	ἔφη,	τοιούτων ἀνδρῶν παρόντων περὶ ἰδεῶν
[11]	ἐπικύψας ἐς τὸν Ἴωνα, Ὁρᾷς,	ἔφη,	τὸν γέροντα— Ζηνόθεμιν λέγων, ἐπήκουον
[21]	Στωϊκοῦ γραμματίδιον ἔχων κελεῦσαί οἱ	ἔφη	τὸν δεσπότην ἐν τῷ κοινῷ
[1]	συνεδείπνει μεθ´ ἡμῶν. (ΦΙΛΩΝ) Διονίκου	ἔφη	τοῦ ἰατροῦ ἀκοῦσαι. Διόνικος δὲ
[16]	ἐς τὰς γυναῖκας, Προπίνω σοι,	ἔφη,	ὦ Κλεανθί, Ἡρακλέους ἀρχηγέτου. ὡς
[37]	~καὶ ὁ Ἕρμων, Εὖ γε,	ἔφη,	ὦ Κλεόδημε, εἰπάτωσαν οὗτινος ἕνεκα
[44]	τὸ αἷμα εἶδε· καὶ ἡ	νύμφη	δὲ ἀνεπήδησε φοβηθεῖσα περὶ αὐτοῦ.
[8]	οὖσαι, καὶ ἐν αὐταῖς ἡ	νύμφη	πάνυ ἀκριβῶς ἐγκεκαλυμμένη, ὑπὸ τῶν
[16]	εἶπεν, ὦ καθάρματα, εἰ τῇ	νύμφῃ	προὔπιον ἐπὶ τοῦ ἡμετέρου θεοῦ
[18]	τὴν κεφαλήν, ὀλίγας ἐπὶ τῇ	κορυφῇ	τρίχας ὀρθὰς ἔχων· οὗτος ὠρχήσατό
[46]	Ἴωνα ἔφη ἀνελόμενον ἐν τῇ	ταραχῇ	δοῦναι αὐτῷ, ὅπως μὴ ἀπόλοιτο,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 11/04/2005