HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ω = 32 formes différentes pour 92 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.

[3, 8, 4]   μειζόνων λόγων καὶ θεωρούντων αὑτοὺς ἐγὼ γεγέννημαι. Τί οὖν ταῦτα βούλεται;

[3, 8, 4]   συνιέναι καὶ αὐτὸν σιωπῇ, ὥσπερ ἐγὼ σιωπῶ καὶ οὐκ εἴθισμαι λέγειν.

[3, 8, 3]   δὴ ἐκ λόγου οὐκ ἔχει· λέγω δ᾽ ἐκ λόγου τὸ σκοπεῖσθαι

[3, 8, 6]   ὃ γὰρ ἐν ψυχῇ λαμβάνει λόγῳ οὔσῃ, τί ἂν ἄλλο ἢ

[3, 8, 9]   αὐτὸν εἶναι, ὃ οὐκέτι ἐν διεξόδῳ, ἀλλὰ ἀρχὴ διεξόδου καὶ ἀρχὴ

[3, 8, 9]   οὖσα ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων· διεξόδῳ δὲ οὐ τῇ διεξιούσῃ, ἀλλὰ

[3, 8, 9]   ζωὴ πρώτη, ἐνέργεια οὖσα ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων· διεξόδῳ δὲ οὐ

[3, 8, 5]   οἵαν μικρὰν τέχνην ποιεῖ ἐν παιγνίῳ ἴνδαλμα ἔχοντι ἁπάντων· ἄλλως μέντοι

[3, 8, 9]   οἷόν τε, τῷ ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν. Ἔστι γάρ τι καὶ

[3, 8, 8]   μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω δὲ εἰς

[3, 8, 8]   ἐν ἄλλῳ. Τὸ γὰρ ἐν ἄλλῳ ζῶν δι᾽ ἐκεῖνο, οὐκ αὐτοζῶν.

[3, 8, 8]   οὐ θεώρημα, οἷον τὸ ἐν ἄλλῳ. Τὸ γὰρ ἐν ἄλλῳ ζῶν

[3, 8, 2]   τὸ ἀκίνητον τὸ ἐν τῷ ὅλῳ. Ὁ μὲν δὴ λόγος, φαίη

[3, 8, 4]   φέρονται, ἵνα ἴδωσιν, ὃ μὴ νῷ ἐδύναντο. Ὅταν γοῦν ποιῶσι, καὶ

[3, 8, 9]   καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε

[3, 8, 11]   ἐνθυμηθέντα ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ νῷ ἐπιθέοντος ἴχνους. Τὸ μὲν οὖν

[3, 8, 11]   ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν τῷ νῷ ἡ ἔφεσις καὶ ἐφιέμενος ἀεὶ

[3, 8, 9]   τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο

[3, 8, 11]   ἐπ᾽ αὐτοῦ ἴχνος αὐτοῦ τῷ νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν

[3, 8, 9]   οὖν; Νοῦς μόνον; Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται τὸ νοητόν· εἰ οὖν

[3, 8, 5]   οὖν αὐτῆς ἄνω πρὸς τὸ ἄνω ἀεὶ πληρούμενον καὶ ἐλλαμπόμενον μένει

[3, 8, 4]   θεωρίαν ἔχουσα οὐ πρὸς τὸ ἄνω οὐδ᾽ αὖ ἔτι πρὸς τὸ

[3, 8, 5]   πρῶτον. {Τὸ λογιστικὸν} οὖν αὐτῆς ἄνω πρὸς τὸ ἄνω ἀεὶ πληρούμενον

[3, 8, 8]   καὶ γραμμαὶ καὶ τὰ μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω· βελτίω μὲν

[3, 8, 8]   ψυχῆς πρὸς τὸ αὐτὸ τῷ ὑποκειμένῳ ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε εἰς

[3, 8, 2]   αὐτοῦ δόντα μέν τι τῷ ὑποκειμένῳ, μένοντα δ᾽ αὐτόν. Ὁ μὲν

[3, 8, 2]   δύναμιν ἔχων ποιεῖ ἐν τῷ γενομένῳ. ~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ οὕτω

[3, 8, 6]   τὸ ἥσυχον οὐ μόνον τῶν ἔξω, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὑτόν, καὶ

[3, 8, 6]   πράττουσι· τοῦτο δὲ οὐχ ἵνα ἔξω αὐτῶν, οὐδ᾽ ἵνα μὴ ἔχωσιν,

[3, 8, 1]   τὴν θεωρίαν ἕλκουσα πρὸς τὸ ἔξω, ἡ δὲ ἑκούσιος λεγομένη ἐπ᾽

[3, 8, 6]   πρακτικοῖς ἐφαρμόττει ἃ ἔχει τοῖς ἔξω. Καὶ τῷ μὲν μᾶλλον ἔχειν

[3, 8, 3]   ὅτι τὸ σκοπεῖσθαί ἐστι τὸ μήπω ἔχειν; Ἡ δὲ ἔχει, καὶ

[3, 8, 5]   θεωρίας ἢ πράξεως, πρᾶξις δὲ οὔπω ἦν οὐ γὰρ οἷόν τε

[3, 8, 6]   παράκειται, καὶ τὸ διπλοῦν τοῦτο οὔπω ὠικείωσεν, οἷον ὅταν ἐνόντες λόγοι

[3, 8, 4]   καὶ αὐτὸν σιωπῇ, ὥσπερ ἐγὼ σιωπῶ καὶ οὐκ εἴθισμαι λέγειν. Τί

[3, 8, 11]   καὶ πάντων καλλίστου, ἐν φωτὶ καθαρῷ καὶ αὐγῇ καθαρᾶι κειμένου καὶ

[3, 8, 5]   καὶ τὸ οὕτω θεωρῆσαν ἅτε ἐξωτέρω καὶ οὐχ ὡσαύτως τῷ πρὸ

[3, 8, 8]   δὲ κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω δὲ εἰς ὅ. Τὸ γὰρ

[3, 8, 6]   τῷ τοιούτῳ τῷ πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται. Καὶ ὅσῳ ἐναργεστέρα ἡ

[3, 8, 6]   καὶ πρὸς αὑτόν, καὶ πάντα εἴσω. ~Ὅτι μὲν οὖν πάντα τά

[3, 8, 9]   δεῖ τὸν νοῦν οἷον εἰς τοὐπίσω ἀναχωρεῖν καὶ οἷον ἑαυτὸν ἀφέντα

[3, 8, 6]   ἓν ἄγει, καὶ τὸ γινῶσκον ὅσῳ γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς

[3, 8, 6]   πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται. Καὶ ὅσῳ ἐναργεστέρα ἡ πίστις, ἡσυχαιτέρα καὶ

[3, 8, 6]   λόγος σιωπῶν εἴη; Καὶ μᾶλλον, ὅσῳ μᾶλλον. Τότε γὰρ καὶ ἡσυχίαν

[3, 8, 6]   γινομένη, εἶτ᾽ ἐπανιοῦσα πάλιν, θεωρεῖ τῷ ἀπολειφθέντι αὐτῆς μέρει· ἡ δὲ

[3, 8, 2]   αὐτὴν δύναμιν ἔχων ποιεῖ ἐν τῷ γενομένῳ. ~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ

[3, 8, 6]   ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν τῷ γνωσθέντι ἔρχεται. Εἰ γὰρ δύο,

[3, 8, 6]   καὶ τῷ πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον, τῷ δὲ μὴ τελέως ἐφιεμένη μᾶλλον

[3, 8, 3]   οὐκ ἄλλο τι πραξάσης, ἀλλὰ τῷ εἶναι θεωρία ποιησάσης. ~Καὶ εἴ

[3, 8, 6]   οὐκέτι προφέρει, ἃ δὲ προφέρει, τῷ ἐλλιπεῖ προφέρει εἰς ἐπίσκεψιν καταμανθάνουσα

[3, 8, 9]   δεῖ σημῆναι, ὅπως οἷόν τε, τῷ ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν. Ἔστι

[3, 8, 5]   τὸ γεννώμενον εἶναι, ἀσθενέστερον μὴν τῷ ἐξίτηλον καταβαῖνον γίγνεσθαι. Ἀψοφητὶ μὲν

[3, 8, 5]   Οὐκ ἴσον δὲ τὸ προιὸν τῷ μείναντι. Εἰ οὖν πανταχοῦ δεῖ

[3, 8, 6]   ἃ ἔχει τοῖς ἔξω. Καὶ τῷ μὲν μᾶλλον ἔχειν ἢ ἡ

[3, 8, 9]   ὅτι καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς

[3, 8, 11]   ἐκείνου ἐνθυμηθέντα ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ νῷ ἐπιθέοντος ἴχνους. Τὸ μὲν

[3, 8, 11]   ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν τῷ νῷ ἡ ἔφεσις καὶ ἐφιέμενος

[3, 8, 9]   νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς

[3, 8, 11]   οὖν ἐπ᾽ αὐτοῦ ἴχνος αὐτοῦ τῷ νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε

[3, 8, 2]   ἀλλὰ τὸ ἀκίνητον τὸ ἐν τῷ ὅλῳ. Ὁ μὲν δὴ λόγος,

[3, 8, 3]   θεωρία καὶ θεώρημα, λόγος γάρ. Τῷ οὖν εἶναι θεωρία καὶ θεώρημα

[3, 8, 1]   αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος οὐδεὶς ἐν τῷ παίζειν τὰ αὐτῶν γενήσεται. Ἆρ᾽

[3, 8, 1]   οὖν καὶ ἡμεῖς παίζοντες ἐν τῷ παρόντι θεωροῦμεν; Ἢ καὶ ἡμεῖς

[3, 8, 6]   θεωρία ἡ ἐν τῷ τοιούτῳ τῷ πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται. Καὶ

[3, 8, 6]   ἢ ἡ φύσις ἡσυχαιτέρα, καὶ τῷ πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον, τῷ δὲ

[3, 8, 6]   γὰρ οὐ πλήρης, ἀλλὰ ἐλλείπει τῷ πρὸ αὐτῆς· ὁρᾶι μέντοι καὶ

[3, 8, 5]   ἅτε ἐξωτέρω καὶ οὐχ ὡσαύτως τῷ πρὸ αὐτῆς τὸ μετ᾽ αὐτὴν

[3, 8, 8]   τῆς ἀρίστης, ἀλλ᾽ οὐσίαι καὶ τῷ ταὐτὸν τὸ εἶναι καὶ τὸ

[3, 8, 6]   καὶ ἡ θεωρία ἡ ἐν τῷ τοιούτῳ τῷ πιστεύειν ἔχειν εἴσω

[3, 8, 8]   σπουδαίας ψυχῆς πρὸς τὸ αὐτὸ τῷ ὑποκειμένῳ ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε

[3, 8, 2]   γέννημα αὐτοῦ δόντα μέν τι τῷ ὑποκειμένῳ, μένοντα δ᾽ αὐτόν. Ὁ

[3, 8, 10]   παρέσχε μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν τῷ φυτῷ τὴν πολλήν, ἔμεινε δὲ

[3, 8, 8]   τὰ μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω δὲ

[3, 8, 4]   οὐδ᾽ αὖ ἔτι πρὸς τὸ κάτω, στᾶσα δὲ ἐν ὧι ἔστιν,

[3, 8, 11]   χρὴ εἰς αὐτὸν εἰσδύντα καὶ αὐτῷ γενόμενον ἕνα. Ὡς δὴ ὁ

[3, 8, 11]   μηδὲ σκοτεινὸν μηδ᾽ ἄμετρον ἐν αὐτῷ, ζῶντος ζωὴν μακαρίαν, θάμβος μὲν

[3, 8, 11]   οὐδενὸς δεῖται· διὸ οὐδέν ἐστιν αὐτῷ ἢ αὐτό. Φθεγξάμενος οὖν τὸ

[3, 8, 11]   ποιοῦντος. Οἷον δὲ ἐνορᾶται ἐπ᾽ αὐτῷ ἴχνος τοῦ ἀγαθοῦ, τοιοῦτον τὸ

[3, 8, 3]   εἰ μένων ποιεῖ καὶ ἐν αὐτῷ μένων καί ἐστι λόγος, εἴη

[3, 8, 8]   ἔχειν θέλων ὡς βέλτιον ἦν αὐτῷ μὴ ἐθελῆσαι τοῦτο, δεύτερον γὰρ

[3, 8, 9]   ὁ νοῦς καὶ τὸ σὺν αὐτῷ νοητὸν φήσομεν. Τί οὖν τοῦτο

[3, 8, 11]   τοῦ μὲν εἴδους τοῦ ἐπ᾽ αὐτῷ παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἥκοντος ἀγαθοειδῆ

[3, 8, 5]   δὲ ἡ θεωροῦσα καὶ τὸ οὕτω θεωρῆσαν ἅτε ἐξωτέρω καὶ οὐχ

[3, 8, 3]   γενομένῳ. ~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ οὕτω ποιῶν θεωρίας τινὸς ἂν ἐφάπτοιτο;

[3, 8, 8]   πρὸς εἶδος σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν οὕτω. Τῆς δὲ θεωρίας ἀναβαινούσης ἐκ

[3, 8, 11]   τὸν ποιήσαντα ἐνθυμεῖται καὶ ζητεῖ, οὕτω χρὴ καὶ τὸν νοητὸν κόσμον

[3, 8, 6]   ἡ θεωρία ἡ ἐν τῷ τοιούτῳ τῷ πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται.

[3, 8, 3]   θεωρία καὶ θεώρημα καὶ λόγος τούτῳ καὶ ποιεῖ ἧι ταῦτά ἐστιν.

[3, 8, 11]   νοῦς. Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν τούτῳ καὶ σύννευσις πρὸς τὸ εἶδος

[3, 8, 10]   μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν τῷ φυτῷ τὴν πολλήν, ἔμεινε δὲ αὐτὴ

[3, 8, 8]   ἐπὶ τούτου δηλονότι ἤδη ἓν ἄμφω οὐκ οἰκειώσει, ὥσπερ ἐπὶ τῆς

[3, 8, 8]   οὖν τοῦτο εἶναι ἓν ὄντως ἄμφω· τοῦτο δέ ἐστι θεωρία ζῶσα,

Ennéade, livre, chap.
[3, 8, 4]	μειζόνων λόγων καὶ θεωρούντων αὑτοὺς	ἐγὼ	γεγέννημαι. Τί οὖν ταῦτα βούλεται;
[3, 8, 4]	συνιέναι καὶ αὐτὸν σιωπῇ, ὥσπερ	ἐγὼ	σιωπῶ καὶ οὐκ εἴθισμαι λέγειν.
[3, 8, 3]	δὴ ἐκ λόγου οὐκ ἔχει·	λέγω	δ᾽ ἐκ λόγου τὸ σκοπεῖσθαι
[3, 8, 6]	ὃ γὰρ ἐν ψυχῇ λαμβάνει	λόγῳ	οὔσῃ, τί ἂν ἄλλο ἢ
[3, 8, 9]	αὐτὸν εἶναι, ὃ οὐκέτι ἐν	διεξόδῳ,	ἀλλὰ ἀρχὴ διεξόδου καὶ ἀρχὴ
[3, 8, 9]	οὖσα ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων·	διεξόδῳ	δὲ οὐ τῇ διεξιούσῃ, ἀλλὰ
[3, 8, 9]	ζωὴ πρώτη, ἐνέργεια οὖσα ἐν	διεξόδῳ	τῶν πάντων· διεξόδῳ δὲ οὐ
[3, 8, 5]	οἵαν μικρὰν τέχνην ποιεῖ ἐν	παιγνίῳ	ἴνδαλμα ἔχοντι ἁπάντων· ἄλλως μέντοι
[3, 8, 9]	οἷόν τε, τῷ ἐν ἡμῖν	ὁμοίῳ	φήσομεν. Ἔστι γάρ τι καὶ
[3, 8, 8]	μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω·	βελτίω	μὲν ὅθεν, χείρω δὲ εἰς
[3, 8, 8]	ἐν ἄλλῳ. Τὸ γὰρ ἐν	ἄλλῳ	ζῶν δι᾽ ἐκεῖνο, οὐκ αὐτοζῶν.
[3, 8, 8]	οὐ θεώρημα, οἷον τὸ ἐν	ἄλλῳ.	Τὸ γὰρ ἐν ἄλλῳ ζῶν
[3, 8, 2]	τὸ ἀκίνητον τὸ ἐν τῷ	ὅλῳ.	Ὁ μὲν δὴ λόγος, φαίη
[3, 8, 4]	φέρονται, ἵνα ἴδωσιν, ὃ μὴ	νῷ	ἐδύναντο. Ὅταν γοῦν ποιῶσι, καὶ
[3, 8, 9]	καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο τῷ	νῷ.	Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε
[3, 8, 11]	ἐνθυμηθέντα ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ	νῷ	ἐπιθέοντος ἴχνους. Τὸ μὲν οὖν
[3, 8, 11]	ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν τῷ	νῷ	ἡ ἔφεσις καὶ ἐφιέμενος ἀεὶ
[3, 8, 9]	τῶν ἄλλων γινομένης καὶ τῷ	νῷ	νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς τοῦτο
[3, 8, 11]	ἐπ᾽ αὐτοῦ ἴχνος αὐτοῦ τῷ	νῷ	ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν
[3, 8, 9]	οὖν; Νοῦς μόνον; Ἀλλὰ παντὶ	νῷ	συνέζευκται τὸ νοητόν· εἰ οὖν
[3, 8, 5]	οὖν αὐτῆς ἄνω πρὸς τὸ	ἄνω	ἀεὶ πληρούμενον καὶ ἐλλαμπόμενον μένει
[3, 8, 4]	θεωρίαν ἔχουσα οὐ πρὸς τὸ	ἄνω	οὐδ᾽ αὖ ἔτι πρὸς τὸ
[3, 8, 5]	πρῶτον. {Τὸ λογιστικὸν} οὖν αὐτῆς	ἄνω	πρὸς τὸ ἄνω ἀεὶ πληρούμενον
[3, 8, 8]	καὶ γραμμαὶ καὶ τὰ μὲν	ἄνω,	τὰ δὲ κάτω· βελτίω μὲν
[3, 8, 8]	ψυχῆς πρὸς τὸ αὐτὸ τῷ	ὑποκειμένῳ	ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε εἰς
[3, 8, 2]	αὐτοῦ δόντα μέν τι τῷ	ὑποκειμένῳ,	μένοντα δ᾽ αὐτόν. Ὁ μὲν
[3, 8, 2]	δύναμιν ἔχων ποιεῖ ἐν τῷ	γενομένῳ.	~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ οὕτω
[3, 8, 6]	τὸ ἥσυχον οὐ μόνον τῶν	ἔξω,	ἀλλὰ καὶ πρὸς αὑτόν, καὶ
[3, 8, 6]	πράττουσι· τοῦτο δὲ οὐχ ἵνα	ἔξω	αὐτῶν, οὐδ᾽ ἵνα μὴ ἔχωσιν,
[3, 8, 1]	τὴν θεωρίαν ἕλκουσα πρὸς τὸ	ἔξω,	ἡ δὲ ἑκούσιος λεγομένη ἐπ᾽
[3, 8, 6]	πρακτικοῖς ἐφαρμόττει ἃ ἔχει τοῖς	ἔξω.	Καὶ τῷ μὲν μᾶλλον ἔχειν
[3, 8, 3]	ὅτι τὸ σκοπεῖσθαί ἐστι τὸ	μήπω	ἔχειν; Ἡ δὲ ἔχει, καὶ
[3, 8, 5]	θεωρίας ἢ πράξεως, πρᾶξις δὲ	οὔπω	ἦν οὐ γὰρ οἷόν τε
[3, 8, 6]	παράκειται, καὶ τὸ διπλοῦν τοῦτο	οὔπω	ὠικείωσεν, οἷον ὅταν ἐνόντες λόγοι
[3, 8, 4]	καὶ αὐτὸν σιωπῇ, ὥσπερ ἐγὼ	σιωπῶ	καὶ οὐκ εἴθισμαι λέγειν. Τί
[3, 8, 11]	καὶ πάντων καλλίστου, ἐν φωτὶ	καθαρῷ	καὶ αὐγῇ καθαρᾶι κειμένου καὶ
[3, 8, 5]	καὶ τὸ οὕτω θεωρῆσαν ἅτε	ἐξωτέρω	καὶ οὐχ ὡσαύτως τῷ πρὸ
[3, 8, 8]	δὲ κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν,	χείρω	δὲ εἰς ὅ. Τὸ γὰρ
[3, 8, 6]	τῷ τοιούτῳ τῷ πιστεύειν ἔχειν	εἴσω	κεῖται. Καὶ ὅσῳ ἐναργεστέρα ἡ
[3, 8, 6]	καὶ πρὸς αὑτόν, καὶ πάντα	εἴσω.	~Ὅτι μὲν οὖν πάντα τά
[3, 8, 9]	δεῖ τὸν νοῦν οἷον εἰς	τοὐπίσω	ἀναχωρεῖν καὶ οἷον ἑαυτὸν ἀφέντα
[3, 8, 6]	ἓν ἄγει, καὶ τὸ γινῶσκον	ὅσῳ	γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς
[3, 8, 6]	πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται. Καὶ	ὅσῳ	ἐναργεστέρα ἡ πίστις, ἡσυχαιτέρα καὶ
[3, 8, 6]	λόγος σιωπῶν εἴη; Καὶ μᾶλλον,	ὅσῳ	μᾶλλον. Τότε γὰρ καὶ ἡσυχίαν
[3, 8, 6]	γινομένη, εἶτ᾽ ἐπανιοῦσα πάλιν, θεωρεῖ	τῷ	ἀπολειφθέντι αὐτῆς μέρει· ἡ δὲ
[3, 8, 2]	αὐτὴν δύναμιν ἔχων ποιεῖ ἐν	τῷ	γενομένῳ. ~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ
[3, 8, 6]	ἤδη γὰρ σπουδαστέον εἰς ἓν	τῷ	γνωσθέντι ἔρχεται. Εἰ γὰρ δύο,
[3, 8, 6]	καὶ τῷ πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον,	τῷ	δὲ μὴ τελέως ἐφιεμένη μᾶλλον
[3, 8, 3]	οὐκ ἄλλο τι πραξάσης, ἀλλὰ	τῷ	εἶναι θεωρία ποιησάσης. ~Καὶ εἴ
[3, 8, 6]	οὐκέτι προφέρει, ἃ δὲ προφέρει,	τῷ	ἐλλιπεῖ προφέρει εἰς ἐπίσκεψιν καταμανθάνουσα
[3, 8, 9]	δεῖ σημῆναι, ὅπως οἷόν τε,	τῷ	ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν. Ἔστι
[3, 8, 5]	τὸ γεννώμενον εἶναι, ἀσθενέστερον μὴν	τῷ	ἐξίτηλον καταβαῖνον γίγνεσθαι. Ἀψοφητὶ μὲν
[3, 8, 5]	Οὐκ ἴσον δὲ τὸ προιὸν	τῷ	μείναντι. Εἰ οὖν πανταχοῦ δεῖ
[3, 8, 6]	ἃ ἔχει τοῖς ἔξω. Καὶ	τῷ	μὲν μᾶλλον ἔχειν ἢ ἡ
[3, 8, 9]	ὅτι καὶ τὸ νοητὸν συνέζευκτο	τῷ	νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς
[3, 8, 11]	ἐκείνου ἐνθυμηθέντα ἐκ τοῦ ἐπὶ	τῷ	νῷ ἐπιθέοντος ἴχνους. Τὸ μὲν
[3, 8, 11]	ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν	τῷ	νῷ ἡ ἔφεσις καὶ ἐφιέμενος
[3, 8, 9]	νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης καὶ	τῷ	νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων ὑπερβεβηκὸς
[3, 8, 11]	οὖν ἐπ᾽ αὐτοῦ ἴχνος αὐτοῦ	τῷ	νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε
[3, 8, 2]	ἀλλὰ τὸ ἀκίνητον τὸ ἐν	τῷ	ὅλῳ. Ὁ μὲν δὴ λόγος,
[3, 8, 3]	θεωρία καὶ θεώρημα, λόγος γάρ.	Τῷ	οὖν εἶναι θεωρία καὶ θεώρημα
[3, 8, 1]	αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος οὐδεὶς ἐν	τῷ	παίζειν τὰ αὐτῶν γενήσεται. Ἆρ᾽
[3, 8, 1]	οὖν καὶ ἡμεῖς παίζοντες ἐν	τῷ	παρόντι θεωροῦμεν; Ἢ καὶ ἡμεῖς
[3, 8, 6]	θεωρία ἡ ἐν τῷ τοιούτῳ	τῷ	πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται. Καὶ
[3, 8, 6]	ἢ ἡ φύσις ἡσυχαιτέρα, καὶ	τῷ	πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον, τῷ δὲ
[3, 8, 6]	γὰρ οὐ πλήρης, ἀλλὰ ἐλλείπει	τῷ	πρὸ αὐτῆς· ὁρᾶι μέντοι καὶ
[3, 8, 5]	ἅτε ἐξωτέρω καὶ οὐχ ὡσαύτως	τῷ	πρὸ αὐτῆς τὸ μετ᾽ αὐτὴν
[3, 8, 8]	τῆς ἀρίστης, ἀλλ᾽ οὐσίαι καὶ	τῷ	ταὐτὸν τὸ εἶναι καὶ τὸ
[3, 8, 6]	καὶ ἡ θεωρία ἡ ἐν	τῷ	τοιούτῳ τῷ πιστεύειν ἔχειν εἴσω
[3, 8, 8]	σπουδαίας ψυχῆς πρὸς τὸ αὐτὸ	τῷ	ὑποκειμένῳ ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε
[3, 8, 2]	γέννημα αὐτοῦ δόντα μέν τι	τῷ	ὑποκειμένῳ, μένοντα δ᾽ αὐτόν. Ὁ
[3, 8, 10]	παρέσχε μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν	τῷ	φυτῷ τὴν πολλήν, ἔμεινε δὲ
[3, 8, 8]	τὰ μὲν ἄνω, τὰ δὲ	κάτω·	βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω δὲ
[3, 8, 4]	οὐδ᾽ αὖ ἔτι πρὸς τὸ	κάτω,	στᾶσα δὲ ἐν ὧι ἔστιν,
[3, 8, 11]	χρὴ εἰς αὐτὸν εἰσδύντα καὶ	αὐτῷ	γενόμενον ἕνα. Ὡς δὴ ὁ
[3, 8, 11]	μηδὲ σκοτεινὸν μηδ᾽ ἄμετρον ἐν	αὐτῷ,	ζῶντος ζωὴν μακαρίαν, θάμβος μὲν
[3, 8, 11]	οὐδενὸς δεῖται· διὸ οὐδέν ἐστιν	αὐτῷ	ἢ αὐτό. Φθεγξάμενος οὖν τὸ
[3, 8, 11]	ποιοῦντος. Οἷον δὲ ἐνορᾶται ἐπ᾽	αὐτῷ	ἴχνος τοῦ ἀγαθοῦ, τοιοῦτον τὸ
[3, 8, 3]	εἰ μένων ποιεῖ καὶ ἐν	αὐτῷ	μένων καί ἐστι λόγος, εἴη
[3, 8, 8]	ἔχειν θέλων ὡς βέλτιον ἦν	αὐτῷ	μὴ ἐθελῆσαι τοῦτο, δεύτερον γὰρ
[3, 8, 9]	ὁ νοῦς καὶ τὸ σὺν	αὐτῷ	νοητὸν φήσομεν. Τί οὖν τοῦτο
[3, 8, 11]	τοῦ μὲν εἴδους τοῦ ἐπ᾽	αὐτῷ	παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἥκοντος ἀγαθοειδῆ
[3, 8, 5]	δὲ ἡ θεωροῦσα καὶ τὸ	οὕτω	θεωρῆσαν ἅτε ἐξωτέρω καὶ οὐχ
[3, 8, 3]	γενομένῳ. ~Πῶς οὖν ποιῶν καὶ	οὕτω	ποιῶν θεωρίας τινὸς ἂν ἐφάπτοιτο;
[3, 8, 8]	πρὸς εἶδος σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν	οὕτω.	Τῆς δὲ θεωρίας ἀναβαινούσης ἐκ
[3, 8, 11]	τὸν ποιήσαντα ἐνθυμεῖται καὶ ζητεῖ,	οὕτω	χρὴ καὶ τὸν νοητὸν κόσμον
[3, 8, 6]	ἡ θεωρία ἡ ἐν τῷ	τοιούτῳ	τῷ πιστεύειν ἔχειν εἴσω κεῖται.
[3, 8, 3]	θεωρία καὶ θεώρημα καὶ λόγος	τούτῳ	καὶ ποιεῖ ἧι ταῦτά ἐστιν.
[3, 8, 11]	νοῦς. Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν	τούτῳ	καὶ σύννευσις πρὸς τὸ εἶδος
[3, 8, 10]	μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν τῷ	φυτῷ	τὴν πολλήν, ἔμεινε δὲ αὐτὴ
[3, 8, 8]	ἐπὶ τούτου δηλονότι ἤδη ἓν	ἄμφω	οὐκ οἰκειώσει, ὥσπερ ἐπὶ τῆς
[3, 8, 8]	οὖν τοῦτο εἶναι ἓν ὄντως	ἄμφω·	τοῦτο δέ ἐστι θεωρία ζῶσα,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/05/2010