HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ς = 277 formes différentes pour 599 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.
[3, 8, 8]	τοῖς θεωροῦσι καὶ ἐπὶ τῆς	σπουδαίας	ψυχῆς πρὸς τὸ αὐτὸ τῷ
[3, 8, 6]	θεωρία τέλος, καὶ οἷον ἐξ	εὐθείας	ὃ μὴ ἠδυνήθησαν λαβεῖν τοῦτο
[3, 8, 4]	αὐτοῖς τὸ τῆς θεωρίας ὑπ᾽	ἀσθενείας	ψυχῆς, λαβεῖν οὐ δυνάμενοι τὸ
[3, 8, 9]	ἐρημίαν ἢ καὶ μετὰ τῆς	ἐρημίας	καὶ ἀνθρώπους ἐν ὁτῳοῦν τοῦ
[3, 8, 4]	οἳ πρὸς τὰς μαθήσεις καὶ	θεωρίας	ἀδυνάτως ἔχοντες ἐπὶ τὰς τέχνας
[3, 8, 3]	ἐκ θεωρίας; Πάντως μὲν ἐκ	θεωρίας.	Ἀλλ᾽ εἰ καὶ αὐτὸς τεθεωρηκὼς
[3, 8, 4]	θέαν ἐναργεστέρα, ἡ δὲ εἴδωλον	θεωρίας	ἄλλης. Ταύτῃ δὴ καὶ τὸ
[3, 8, 8]	~Ταῦτα μὲν οὕτω. Τῆς δὲ	θεωρίας	ἀναβαινούσης ἐκ τῆς φύσεως ἐπὶ
[3, 8, 5]	οὐ γὰρ οἷόν τε πρὸ	θεωρίας	ἀνάγκη ἀσθενεστέραν μὲν ἑτέραν ἑτέρας
[3, 8, 1]	καὶ γεννώμενα ἐπὶ τὴν τῆς	θεωρίας	ἀνάξομεν ἐνέργειαν, καὶ πῶς ἡ
[3, 8, 1]	ὅμως δὲ καὶ αὕτη ἐφέσει	θεωρίας	γινομένη. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον·
[3, 8, 7]	γνώσεως καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ	θεωρίας	εἰς ἀποτελεύτησιν εἴδους καὶ θεωρήματος
[3, 8, 1]	εἴτε ἀνὴρ παίζει ἢ σπουδάζει,	θεωρίας	ἕνεκεν ὁ μὲν παίζειν, ὁ
[3, 8, 1]	ἐπιχειρεῖν σπουδάζειν εἰ λέγοιμεν πάντα	θεωρίας	ἐφίεσθαι καὶ εἰς τέλος τοῦτο
[3, 8, 4]	καὶ τὴν πρᾶξιν ἢ ἀσθένειαν	θεωρίας	ἢ παρακολούθημα· ἀσθένειαν μέν, εἰ
[3, 8, 5]	μηδὲν ἐμφανοῦς καὶ τῆς ἔξωθεν	θεωρίας	ἢ πράξεως δεῖται, καὶ ψυχὴ
[3, 8, 5]	ἥκει δὲ ἡ ἐνέργεια ἐκ	θεωρίας	ἢ πράξεως, πρᾶξις δὲ οὔπω
[3, 8, 7]	τοῦτο δέ ἐστι πάντα πληρῶσαι	θεωρίας.	Καὶ αἱ ἁμαρτίαι δέ, αἵ
[3, 8, 4]	καὶ γὰρ ἐκεῖνοί εἰσιν ἐκ	θεωρίας	καὶ ἡ γένεσις ἡ ἐμὴ
[3, 8, 6]	ἐκεῖνο. ~Ἡ ἄρα πρᾶξις ἕνεκα	θεωρίας	καὶ θεωρήματος· ὥστε καὶ τοῖς
[3, 8, 3]	πῶς; ἔστι μὲν γὰρ ἀποτέλεσμα	θεωρίας	καὶ θεωρήσαντός τινος. Πῶς δὲ
[3, 8, 7]	τε ὡς ἀληθῶς ὄντα ἐκ	θεωρίας	καὶ θεωρία, καὶ τὰ ἐξ
[3, 8, 3]	λόγου ὁ μὲν ἔσχατος ἐκ	θεωρίας	καὶ θεωρία οὕτως ὡς τεθεωρημένος,
[3, 8, 4]	ἀσθενήσωσιν εἰς τὸ θεωρεῖν, σκιὰν	θεωρίας	καὶ λόγου τὴν πρᾶξιν ποιοῦνται.
[3, 8, 0]	~Περὶ φύσεως καὶ	θεωρίας	καὶ τοῦ ἑνός. ~Παίζοντες δὴ
[3, 8, 3]	ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι γὰρ ἀποτέλεσμα	θεωρίας	μενούσης θεωρίας οὐκ ἄλλο τι
[3, 8, 3]	ἔστι γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας μενούσης	θεωρίας	οὐκ ἄλλο τι πραξάσης, ἀλλὰ
[3, 8, 3]	Ἆρά γε καὶ αὐτὸς ἐκ	θεωρίας;	Πάντως μὲν ἐκ θεωρίας. Ἀλλ᾽
[3, 8, 8]	αὖ ὁ λόγος πάρεργον ἐνδείκνυται	θεωρίας	τὰ πάντα ὄντα. Εἰ τοίνυν
[3, 8, 4]	θεώρημα, καί μοι γενομένῃ ἐκ	θεωρίας	τῆς ὡδὶ τὴν φύσιν ἔχειν
[3, 8, 3]	οὖν ποιῶν καὶ οὕτω ποιῶν	θεωρίας	τινὸς ἂν ἐφάπτοιτο; Ἤ, εἰ
[3, 8, 7]	ὄντες κινοῦσι, καὶ ἔστιν ἐνέργεια	θεωρίας	τοῦτο καὶ ὠδὶς τοῦ πολλὰ
[3, 8, 4]	μὴ ἱκανὸν αὐτοῖς τὸ τῆς	θεωρίας	ὑπ᾽ ἀσθενείας ψυχῆς, λαβεῖν οὐ
[3, 8, 4]	ἐπὶ τὰς τέχνας καὶ τὰς	ἐργασίας	καταφέρονται. ~Ἀλλὰ περὶ μὲν φύσεως
[3, 8, 10]	κατηγορεῖσθαι δυναμένου, μὴ ὄντος, μὴ	οὐσίας,	μὴ ζωῆς, τὸ ὑπὲρ πάντα
[3, 8, 11]	ἐὰν γάρ τι προσθῇς, ὧι	προσέθηκας	ὁτιοῦν, ἐνδεὲς ποιήσεις. Διὸ οὐδὲ
[3, 8, 1]	παράδοξον τοῦ λόγου; Ἢ πρὸς	ἡμᾶς	αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος οὐδεὶς ἐν
[3, 8, 4]	θεωρίας ἀδυνάτως ἔχοντες ἐπὶ τὰς	τέχνας	καὶ τὰς ἐργασίας καταφέρονται. ~Ἀλλὰ
[3, 8, 2]	ὡς καὶ ἐπὶ τῶν τὰς	τέχνας	τὰς τοιαύτας μετιόντων {ὅτι} δεῖ
[3, 8, 8]	γὰρ ἐγένετο οἷον γὰρ κύκλος	ἐξελίξας	αὑτὸν γέγονε καὶ σχῆμα καὶ
[3, 8, 8]	τινος νοῦς, ἀλλὰ καὶ πᾶς·	πᾶς	δὲ ὢν καὶ πάντων. Δεῖ
[3, 8, 3]	τεθεωρημένος, ὁ δὲ πρὸ τούτου	πᾶς	ὁ μὲν ἄλλος ἄλλως, ὁ
[3, 8, 8]	ἑνός τινος νοῦς, ἀλλὰ καὶ	πᾶς·	πᾶς δὲ ὢν καὶ πάντων.
[3, 8, 5]	ποιεῖ. Καὶ γὰρ οὐκ ἔχει	πέρας	ἡ θεωρία οὐδὲ τὸ θεώρημα.
[3, 8, 5]	θεωρίας ἀνάγκη ἀσθενεστέραν μὲν ἑτέραν	ἑτέρας	εἶναι, πᾶσαν δὲ θεωρίαν· ὥστε
[3, 8, 10]	μενούσης τῆς ἀρχῆς ἐφ᾽ ἑαυτῆς	ἑτέρας	οὔσης. Διὸ καὶ ἡ ἀναγωγὴ
[3, 8, 4]	φύσις ψυχὴ οὖσα, γέννημα ψυχῆς	προτέρας	δυνατώτερον ζώσης, ἡσυχῇ ἐν ἑαυτῇ
[3, 8, 8]	νόησις. Ἀλλὰ ζωῆς μὲν ἴσως	διαφορὰς	τάχ᾽ ἂν λέγοιεν ἄνθρωποι, νοήσεων
[3, 8, 2]	δεῖ αὐτῇ ὕλης θερμῆς ἢ	ψυχρᾶς;	Ἡ γὰρ ὑποκειμένη καὶ δημιουργουμένη
[3, 8, 11]	ἢ πῶς, ὁ τοιοῦτον παῖδα	γεννήσας	νοῦν, κόρον καλὸν καὶ παρ᾽
[3, 8, 9]	αὐτοῦ. Τὸ γὰρ πανταχοῦ παρὸν	στήσας	ὁπουοῦν τὸ δυνάμενον ἔχειν ἔχεις
[3, 8, 9]	ἀνθρώπους ἐν ὁτῳοῦν τοῦ ἐρήμου	στήσας	οὖς τὴν φωνὴν κομιεῖ πᾶσαν
[3, 8, 11]	ποιητὴν τίς ἄρα ὁ τοιοῦτον	ὑποστήσας	ζητεῖν, {ἢ ποῦ} ἢ πῶς,
[3, 8, 8]	οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ τὰς μέν,	τὰς	δ᾽ ὅλως οὐ νοήσεις, ὅτι
[3, 8, 4]	ἔχοντες ἐπὶ τὰς τέχνας καὶ	τὰς	ἐργασίας καταφέρονται. ~Ἀλλὰ περὶ μὲν
[3, 8, 4]	νωθέστεροι τῶν παίδων, οἳ πρὸς	τὰς	μαθήσεις καὶ θεωρίας ἀδυνάτως ἔχοντες
[3, 8, 8]	νοήσεων δὲ οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ	τὰς	μέν, τὰς δ᾽ ὅλως οὐ
[3, 8, 7]	ποιοῦντα δείκνυσι τέλος ποιούμενα οὐ	τὰς	ποιήσεις οὐδὲ τὰς πράξεις, ἀλλὰ
[3, 8, 7]	ποιούμενα οὐ τὰς ποιήσεις οὐδὲ	τὰς	πράξεις, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ἵνα
[3, 8, 4]	καὶ θεωρίας ἀδυνάτως ἔχοντες ἐπὶ	τὰς	τέχνας καὶ τὰς ἐργασίας καταφέρονται.
[3, 8, 2]	συννοοῦντας, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν	τὰς	τέχνας τὰς τοιαύτας μετιόντων {ὅτι}
[3, 8, 2]	καὶ ἐπὶ τῶν τὰς τέχνας	τὰς	τοιαύτας μετιόντων {ὅτι} δεῖ τι
[3, 8, 10]	πρὶν ἄλλον ἄλλῃ ῥεῖν ὁμοῦ	συνόντας	ἔτι, ἤδη δὲ οἷον ἑκάστους
[3, 8, 2]	φυτοῖς τοὺς λόγους εἶναι τοὺς	ποιοῦντας	καὶ τὴν φύσιν εἶναι λόγον,
[3, 8, 2]	οἷς ποιοῦσιν. Ἀλλὰ γὰρ ἐχρῆν	συννοοῦντας,	ὡς καὶ ἐπὶ τῶν τὰς
[3, 8, 10]	ἔτι, ἤδη δὲ οἷον ἑκάστους	εἰδότας	οἷ ἀφήσουσιν αὐτῶν τὰ ῥεύματα·
[3, 8, 10]	ἡσύχως, τοὺς δὲ ἐξ αὐτῆς	προεληλυθότας	πρὶν ἄλλον ἄλλῃ ῥεῖν ὁμοῦ
[3, 8, 2]	ἐπὶ τῶν τὰς τέχνας τὰς	τοιαύτας	μετιόντων {ὅτι} δεῖ τι ἐν
[3, 8, 11]	γενόμενον ἕνα. Ὡς δὴ ὁ	ἀναβλέψας	εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὸ
[3, 8, 11]	ὅθεν καὶ τυγχάνων τοῦ ἀγαθοῦ	ἀγαθοειδὲς	γίνεται καὶ τελειοῦται παρὰ τοῦ
[3, 8, 2]	οὖν οὔτε χεῖρες ἐνταῦθα οὔτε	πόδες	οὔτε τι ὄργανον ἐπακτὸν ἢ
[3, 8, 11]	τι προσθῇς, ὧι προσέθηκας ὁτιοῦν,	ἐνδεὲς	ποιήσεις. Διὸ οὐδὲ τὸ νοεῖν,
[3, 8, 5]	ἡ ταύτης θεωρία καὶ τὸ	φιλομαθὲς	καὶ τὸ ζητητικὸν καὶ ἡ
[3, 8, 9]	τι καὶ σαφὲς ἐροῦμεν τὸ	ἀληθὲς	λέγοντες, ἕως ἂν μὴ ἔχωμεν
[3, 8, 5]	εἶναι τὴν ἀσθενεστάτην θεωρίαν εἶναι·	ὁμογενὲς	γὰρ ἀεὶ δεῖ τὸ γεννώμενον
[3, 8, 4]	ἀσθενὲς παντάπασιν, ὅτι ἀσθενοῦσα θεωρία	ἀσθενὲς	θεώρημα ποιεῖ· ἐπεὶ καὶ ἄνθρωποι,
[3, 8, 4]	καὶ τὸ γεννηθὲν ὑπ᾽ αὐτῆς	ἀσθενὲς	παντάπασιν, ὅτι ἀσθενοῦσα θεωρία ἀσθενὲς
[3, 8, 5]	ὧν ἐγνώκει ὠδὶς καὶ τὸ	πλῆρες	πεποίηκεν αὐτὴν θεώρημα πᾶν γενομένην
[3, 8, 2]	πῶς} ~Ὅτι μὲν οὖν οὔτε	χεῖρες	ἐνταῦθα οὔτε πόδες οὔτε τι
[3, 8, 1]	θεωροῦμεν; Ἢ καὶ ἡμεῖς καὶ	πάντες	ὅσοι παίζουσι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ
[3, 8, 7]	ζῷα γεννᾶι, οἱ λόγοι ἔνδον	ὄντες	κινοῦσι, καὶ ἔστιν ἐνέργεια θεωρίας
[3, 8, 5]	δίδωσιν ὧν εἶδεν, οἱ δὲ	λαβόντες	δηλονότι ὀρέγοιντο ἂν ὧν εἶδον·
[3, 8, 2]	δύνανται ποιεῖν μὴ χρώματα ἀλλαχόθεν	ἐπάγοντες	οἷς ποιοῦσιν. Ἀλλὰ γὰρ ἐχρῆν
[3, 8, 9]	καὶ σαφὲς ἐροῦμεν τὸ ἀληθὲς	λέγοντες,	ἕως ἂν μὴ ἔχωμεν ἐπὶ
[3, 8, 9]	ἂν μὴ ἔχωμεν ἐπὶ τί	ἐρείδοντες	τὴν διάνοιαν λέγομεν. Καὶ γὰρ
[3, 8, 1]	καὶ θεωρίας καὶ τοῦ ἑνός.	~Παίζοντες	δὴ τὴν πρώτην πρὶν ἐπιχειρεῖν
[3, 8, 1]	γενήσεται. Ἆρ᾽ οὖν καὶ ἡμεῖς	παίζοντες	ἐν τῷ παρόντι θεωροῦμεν; Ἢ
[3, 8, 5]	τὴν ψυχὴν τὴν πρὸ ταύτης	ἐλθόντες	λέγωμεν, ὡς ἡ ταύτης θεωρία
[3, 8, 6]	τοῦτο οὔπω ὠικείωσεν, οἷον ὅταν	ἐνόντες	λόγοι ἐν ψυχῇ μηδὲν ποιῶσι.
[3, 8, 2]	κοροπλάθαι} εἰς οὓς δὴ καὶ	βλέποντες	ὠιήθησαν τὴν τῆς φύσεως δημιουργίαν
[3, 8, 5]	καταφέρονται. ~Ἀλλὰ περὶ μὲν φύσεως	εἰπόντες	ὃν τρόπον θεωρία ἡ γένεσις,
[3, 8, 4]	τὰς μαθήσεις καὶ θεωρίας ἀδυνάτως	ἔχοντες	ἐπὶ τὰς τέχνας καὶ τὰς
[3, 8, 4]	θεώρημα ποιεῖ, ὥσπερ οἱ γεωμέτραι	θεωροῦντες	γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης,
[3, 8, 7]	αἰσχρὰ εἴδη ποιοῦντι. Καὶ οἱ	ἐρῶντες	δὲ ἰδόντων καὶ πρὸς εἶδος
[3, 8, 9]	ἁπλούστατον εἶναι, δῆλόν τι καὶ	σαφὲς	ἐροῦμεν τὸ ἀληθὲς λέγοντες, ἕως
[3, 8, 10]	δὴ ὄν; Δύναμις τῶν πάντων·	ἧς	μὴ οὔσης οὐδ᾽ ἂν τὰ
[3, 8, 2]	σύμφυτον, ὕλης δὲ δεῖ, {ἐφ᾽	ἧς	ποιήσει, καθ᾽ ἣν ἐνειδοποιεῖ, παντί
[3, 8, 1]	νῦν δὲ λέγωμεν περί τε	γῆς	αὐτῆς καὶ δένδρων καὶ ὅλως
[3, 8, 10]	ὥσπερ προχυθεῖσα αὐτὴ οἷον ἐκ	πηγῆς.	Νόησον γὰρ πηγὴν ἀρχὴν ἄλλην
[3, 8, 11]	ἔτι προσνόει· ἐὰν γάρ τι	προσθῇς,	ὧι προσέθηκας ὁτιοῦν, ἐνδεὲς ποιήσεις.
[3, 8, 2]	τὸ μοχλεύειν ἀφελεῖν ἐκ τῆς	φυσικῆς	ποιήσεως. Ποῖος γὰρ ὠθισμὸς ἢ
[3, 8, 8]	ζωὴ νόησίς τις, ἀλλὰ ἄλλη	ἄλλης	ἀμυδροτέρα, ὥσπερ καὶ ζωή. Ἡ
[3, 8, 4]	ἐναργεστέρα, ἡ δὲ εἴδωλον θεωρίας	ἄλλης.	Ταύτῃ δὴ καὶ τὸ γεννηθὲν
[3, 8, 10]	πολλὴ οὖσα, ἀλλ᾽ ἀρχὴ τῆς	πολλῆς.	Καὶ θαῦμα οὐδέν. Ἢ καὶ
[3, 8, 2]	τι ὄργανον ἐπακτὸν ἢ σύμφυτον,	ὕλης	δὲ δεῖ, {ἐφ᾽ ἧς ποιήσει,
[3, 8, 2]	εἴδους· τί γὰρ δεῖ αὐτῇ	ὕλης	θερμῆς ἢ ψυχρᾶς; Ἡ γὰρ
[3, 8, 2]	δεῖ εἶναι καὶ οὐκ ἐξ	ὕλης	καὶ εἴδους· τί γὰρ δεῖ
[3, 8, 2]	τί γὰρ δεῖ αὐτῇ ὕλης	θερμῆς	ἢ ψυχρᾶς; Ἡ γὰρ ὑποκειμένη
[3, 8, 9]	γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων	γινομένης	καὶ τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν
[3, 8, 10]	πᾶν αὐτῆς οἷον ἐν ῥίζῃ	ἱδρυμένης.	Αὕτη τοίνυν παρέσχε μὲν τὴν
[3, 8, 9]	ἔχειν ἔχεις ἐκεῖθεν· ὥσπερ εἰ	φωνῆς	κατεχούσης ἐρημίαν ἢ καὶ μετὰ
[3, 8, 6]	ὁρῶν ἄλλο. Ἔστι γὰρ οὐ	πλήρης,	ἀλλὰ ἐλλείπει τῷ πρὸ αὐτῆς·
[3, 8, 5]	ἡ τέχνη ποιεῖ· ὅταν ἑκάστη	πλήρης	ἦ, ἄλλην οἵαν μικρὰν τέχνην
[3, 8, 3]	μενούσης θεωρίας οὐκ ἄλλο τι	πραξάσης,	ἀλλὰ τῷ εἶναι θεωρία ποιησάσης.
[3, 8, 3]	πραξάσης, ἀλλὰ τῷ εἶναι θεωρία	ποιησάσης.	~Καὶ εἴ τις δὲ αὐτὴν
[3, 8, 11]	ἵνα μὴ καὶ ἄλλο, καὶ	ποιήσῃς	δύο, νοῦν καὶ ἀγαθόν. Ὁ
[3, 8, 10]	ἐλθοῦσαν ἀρχῆς μενούσης καὶ οὐ	σκεδασθείσης	περὶ πᾶν αὐτῆς οἷον ἐν
[3, 8, 10]	τῆς ἀρχῆς ἐφ᾽ ἑαυτῆς ἑτέρας	οὔσης.	Διὸ καὶ ἡ ἀναγωγὴ πανταχοῦ
[3, 8, 10]	Δύναμις τῶν πάντων· ἧς μὴ	οὔσης	οὐδ᾽ ἂν τὰ πάντα, οὐδ᾽
[3, 8, 3]	ἀναπέφανται· ἔστι γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας	μενούσης	θεωρίας οὐκ ἄλλο τι πραξάσης,
[3, 8, 10]	μεγίστου διὰ παντὸς ἐλθοῦσαν ἀρχῆς	μενούσης	καὶ οὐ σκεδασθείσης περὶ πᾶν
[3, 8, 10]	οὐδ᾽ ἂν ἔτι γένοιτο μὴ	μενούσης	τῆς ἀρχῆς ἐφ᾽ ἑαυτῆς ἑτέρας
[3, 8, 8]	μὲν οὕτω. Τῆς δὲ θεωρίας	ἀναβαινούσης	ἐκ τῆς φύσεως ἐπὶ ψυχὴν
[3, 8, 4]	γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης,	θεωρούσης	δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν σωμάτων
[3, 8, 4]	θεωροῦντες γράφουσιν· ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ	γραφούσης,	θεωρούσης δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν
[3, 8, 9]	ἔχεις ἐκεῖθεν· ὥσπερ εἰ φωνῆς	κατεχούσης	ἐρημίαν ἢ καὶ μετὰ τῆς
[3, 8, 4]	οὖσα, γέννημα ψυχῆς προτέρας δυνατώτερον	ζώσης,	ἡσυχῇ ἐν ἑαυτῇ θεωρίαν ἔχουσα
[3, 8, 4]	τὸ γενόμενόν ἐστι θέαμα ἐμὸν	σιωπώσης,	καὶ φύσει γενόμενον θεώρημα, καί
[3, 8, 8]	οἰκειώσει, ὥσπερ ἐπὶ τῆς ψυχῆς	τῆς	ἀρίστης, ἀλλ᾽ οὐσίαι καὶ τῷ
[3, 8, 10]	ἂν ἔτι γένοιτο μὴ μενούσης	τῆς	ἀρχῆς ἐφ᾽ ἑαυτῆς ἑτέρας οὔσης.
[3, 8, 9]	διάνοιαν λέγομεν. Καὶ γὰρ αὖ	τῆς	γνώσεως διὰ νοῦ τῶν ἄλλων
[3, 8, 8]	εἶδος σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν οὕτω.	Τῆς	δὲ θεωρίας ἀναβαινούσης ἐκ τῆς
[3, 8, 5]	πάντα, ὅτι μηδὲν ἐμφανοῦς καὶ	τῆς	ἔξωθεν θεωρίας ἢ πράξεως δεῖται,
[3, 8, 9]	κατεχούσης ἐρημίαν ἢ καὶ μετὰ	τῆς	ἐρημίας καὶ ἀνθρώπους ἐν ὁτῳοῦν
[3, 8, 10]	αἴτιον ζωῆς· οὐ γὰρ ἡ	τῆς	ζωῆς ἐνέργεια τὰ πάντα οὖσα
[3, 8, 10]	καὶ θαῦμα, πῶς τὸ πλῆθος	τῆς	ζωῆς ἐξ οὐ πλήθους ἦν,
[3, 8, 1]	ποιούμενα καὶ γεννώμενα ἐπὶ τὴν	τῆς	θεωρίας ἀνάξομεν ἐνέργειαν, καὶ πῶς
[3, 8, 4]	γὰρ μὴ ἱκανὸν αὐτοῖς τὸ	τῆς	θεωρίας ὑπ᾽ ἀσθενείας ψυχῆς, λαβεῖν
[3, 8, 4]	ὥσπερ ἐκπίπτουσαι. Καί μοι τὸ	τῆς	μητρὸς καὶ τῶν γειναμένων ὑπάρχει
[3, 8, 10]	οὐ πολλὴ οὖσα, ἀλλ᾽ ἀρχὴ	τῆς	πολλῆς. Καὶ θαῦμα οὐδέν. Ἢ
[3, 8, 6]	ἀλλ᾽ ἵνα ἔχωσι τὸ ἐκ	τῆς	πράξεως ἀγαθόν. Τοῦτο δὲ ποῦ;
[3, 8, 8]	ἑνουμένων τοῖς θεωροῦσι καὶ ἐπὶ	τῆς	σπουδαίας ψυχῆς πρὸς τὸ αὐτὸ
[3, 8, 2]	δὴ καὶ βλέποντες ὠιήθησαν τὴν	τῆς	φύσεως δημιουργίαν τοιαύτην εἶναι, χρώματα
[3, 8, 8]	Τῆς δὲ θεωρίας ἀναβαινούσης ἐκ	τῆς	φύσεως ἐπὶ ψυχὴν καὶ ἀπὸ
[3, 8, 2]	ἔργα, ἐπὶ τὸ τοιοῦτον ἀνελθεῖν	τῆς	φύσεως καὶ αὐτοὺς καὶ συνεῖναι,
[3, 8, 2]	καὶ τὸ μοχλεύειν ἀφελεῖν ἐκ	τῆς	φυσικῆς ποιήσεως. Ποῖος γὰρ ὠθισμὸς
[3, 8, 8]	ἄμφω οὐκ οἰκειώσει, ὥσπερ ἐπὶ	τῆς	ψυχῆς τῆς ἀρίστης, ἀλλ᾽ οὐσίαι
[3, 8, 4]	καί μοι γενομένῃ ἐκ θεωρίας	τῆς	ὡδὶ τὴν φύσιν ἔχειν φιλοθεάμονα
[3, 8, 7]	παραφορᾶι· καὶ ὅ γε κακὸς	τεχνίτης	ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη ποιοῦντι. Καὶ
[3, 8, 8]	ὥσπερ ἐπὶ τῆς ψυχῆς τῆς	ἀρίστης,	ἀλλ᾽ οὐσίαι καὶ τῷ ταὐτὸν
[3, 8, 2]	ὁ λόγος· εἰ δέ τι	αὐτῆς	ἀκίνητον, τοῦτο καὶ ὁ λόγος.
[3, 8, 4]	ἐγρηγορότος προσεικάσειε. Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα	αὐτῆς	ἀναπαύεται γενόμενον αὐτῇ ἐκ τοῦ
[3, 8, 5]	Τὸ πρῶτον. {Τὸ λογιστικὸν} οὖν	αὐτῆς	ἄνω πρὸς τὸ ἄνω ἀεὶ
[3, 8, 4]	δὴ καὶ τὸ γεννηθὲν ὑπ᾽	αὐτῆς	ἀσθενὲς παντάπασιν, ὅτι ἀσθενοῦσα θεωρία
[3, 8, 2]	ἡ γὰρ ὕλη τὸ κινούμενον,	αὐτῆς	δὲ οὐδὲν κινούμενον ἢ ἐκεῖνο
[3, 8, 4]	ἄψοφος, ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα γὰρ	αὐτῆς	εἰς θέαν ἐναργεστέρα, ἡ δὲ
[3, 8, 1]	δὲ λέγωμεν περί τε γῆς	αὐτῆς	καὶ δένδρων καὶ ὅλως φυτῶν
[3, 8, 6]	ἐπανιοῦσα πάλιν, θεωρεῖ τῷ ἀπολειφθέντι	αὐτῆς	μέρει· ἡ δὲ στᾶσα ἐν
[3, 8, 10]	καὶ οὐ σκεδασθείσης περὶ πᾶν	αὐτῆς	οἷον ἐν ῥίζῃ ἱδρυμένης. Αὕτη
[3, 8, 6]	πλήρης, ἀλλὰ ἐλλείπει τῷ πρὸ	αὐτῆς·	ὁρᾶι μέντοι καὶ αὐτὴ ἡσύχως
[3, 8, 1]	θεωρία, καὶ πῶς τὰ παρ᾽	αὐτῆς	ποιούμενα καὶ γεννώμενα ἐπὶ τὴν
[3, 8, 10]	αὐτὴν ἡσύχως, τοὺς δὲ ἐξ	αὐτῆς	προεληλυθότας πρὶν ἄλλον ἄλλῃ ῥεῖν
[3, 8, 5]	καὶ οὐχ ὡσαύτως τῷ πρὸ	αὐτῆς	τὸ μετ᾽ αὐτὴν ποιεῖ· καὶ
[3, 8, 4]	ἐν ὧι ἔστιν, ἐν τῇ	αὑτῆς	στάσει καὶ οἷον συναισθήσει, τῇ
[3, 8, 10]	μὴ μενούσης τῆς ἀρχῆς ἐφ᾽	ἑαυτῆς	ἑτέρας οὔσης. Διὸ καὶ ἡ
[3, 8, 5]	μέντοι ἐᾶι τὸ πρότερον {τὸ	ἑαυτῆς	πρόσθεν} μέρος οὗ καταλέλοιπε μένειν·
[3, 8, 5]	καταλέλοιπε μένειν· ἀπολιποῦσα γὰρ τὸ	{ἑαυτῆς}	πρόσθεν οὐκέτι ἔσται πανταχοῦ, ἀλλ᾽
[3, 8, 8]	φύσεως ἐπὶ ψυχὴν καὶ ἀπὸ	ταύτης	εἰς νοῦν καὶ ἀεὶ οἰκειοτέρων
[3, 8, 5]	ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν πρὸ	ταύτης	ἐλθόντες λέγωμεν, ὡς ἡ ταύτης
[3, 8, 5]	ταύτης ἐλθόντες λέγωμεν, ὡς ἡ	ταύτης	θεωρία καὶ τὸ φιλομαθὲς καὶ
[3, 8, 10]	ἔτι γένοιτο μὴ μενούσης τῆς	ἀρχῆς	ἐφ᾽ ἑαυτῆς ἑτέρας οὔσης. Διὸ
[3, 8, 10]	φυτοῦ μεγίστου διὰ παντὸς ἐλθοῦσαν	ἀρχῆς	μενούσης καὶ οὐ σκεδασθείσης περὶ
[3, 8, 9]	ἀρχὴ τὰ πάντα, ἀλλ᾽ ἐξ	ἀρχῆς	τὰ πάντα, αὕτη δὲ οὐκέτι
[3, 8, 10]	τὸ ζώιου ἓν καὶ τὸ	ψυχῆς	ἓν καὶ τὸ τοῦ παντὸς
[3, 8, 4]	τὸ τῆς θεωρίας ὑπ᾽ ἀσθενείας	ψυχῆς,	λαβεῖν οὐ δυνάμενοι τὸ θέαμα
[3, 8, 5]	ὥστε οὐδὲ ἐν παντὶ μέρει	ψυχῆς	ὁμοίως. Διὸ ὁ ἡνίοχος τοῖς
[3, 8, 8]	θεωροῦσι καὶ ἐπὶ τῆς σπουδαίας	ψυχῆς	πρὸς τὸ αὐτὸ τῷ ὑποκειμένῳ
[3, 8, 4]	λεγομένη φύσις ψυχὴ οὖσα, γέννημα	ψυχῆς	προτέρας δυνατώτερον ζώσης, ἡσυχῇ ἐν
[3, 8, 8]	οὐκ οἰκειώσει, ὥσπερ ἐπὶ τῆς	ψυχῆς	τῆς ἀρίστης, ἀλλ᾽ οὐσίαι καὶ
[3, 8, 5]	πρόεισι γὰρ ἀεὶ ζωὴ ἐκ	ζωῆς·	ἐνέργεια γὰρ πανταχοῦ φθάνει καὶ
[3, 8, 10]	ζωῆς· οὐ γὰρ ἡ τῆς	ζωῆς	ἐνέργεια τὰ πάντα οὖσα πρώτη,
[3, 8, 10]	θαῦμα, πῶς τὸ πλῆθος τῆς	ζωῆς	ἐξ οὐ πλήθους ἦν, καὶ
[3, 8, 9]	ἀλλὰ ἀρχὴ διεξόδου καὶ ἀρχὴ	ζωῆς	καὶ ἀρχὴ νοῦ καὶ τῶν
[3, 8, 8]	γένους τούτου καὶ νόησις. Ἀλλὰ	ζωῆς	μὲν ἴσως διαφορὰς τάχ᾽ ἂν
[3, 8, 10]	δὲ ὑπὲρ τὴν ζωὴν αἴτιον	ζωῆς·	οὐ γὰρ ἡ τῆς ζωῆς
[3, 8, 10]	μὴ ὄντος, μὴ οὐσίας, μὴ	ζωῆς,	τὸ ὑπὲρ πάντα αὐτῶν εἶναι.
[3, 8, 7]	καὶ ἔτι πρότερον αἱ αἰσθήσεις,	αἷς	τέλος ἡ γνῶσις, καὶ ἔτι
[3, 8, 1]	ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε τις	παῖς	εἴτε ἀνὴρ παίζει ἢ σπουδάζει,
[3, 8, 5]	καὶ ἡ ἐξ ὧν ἐγνώκει	ὠδὶς	καὶ τὸ πλῆρες πεποίηκεν αὐτὴν
[3, 8, 7]	ἔστιν ἐνέργεια θεωρίας τοῦτο καὶ	ὠδὶς	τοῦ πολλὰ ποιεῖν εἴδη καὶ
[3, 8, 7]	καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ θεωρίας	εἰς	ἀποτελεύτησιν εἴδους καὶ θεωρήματος ἄλλου,
[3, 8, 11]	καὶ τοῦτον καὶ ὡς χρὴ	εἰς	αὐτὸν εἰσδύντα καὶ αὐτῷ γενόμενον
[3, 8, 7]	αἱ πράξεις τὸ τέλος ἔχουσιν	εἰς	γνῶσιν καὶ ἡ ἔφεσις γνώσεως
[3, 8, 6]	καὶ ἡ θεωρία, ἧι μᾶλλον	εἰς	ἓν ἄγει, καὶ τὸ γινῶσκον
[3, 8, 10]	ὃ ἀνάξεις, καὶ τόδε πᾶν	εἰς	ἓν τὸ πρὸ αὐτοῦ, οὐχ
[3, 8, 6]	ὅσῳ γινώσκει ἤδη γὰρ σπουδαστέον	εἰς	ἓν τῷ γνωσθέντι ἔρχεται. Εἰ
[3, 8, 11]	καὶ ὄψις ὁρῶσα, δύναμις ἔσται	εἰς	ἐνέργειαν ἐλθοῦσα. Ἔσται τοίνυν τὸ
[3, 8, 6]	δὲ προφέρει, τῷ ἐλλιπεῖ προφέρει	εἰς	ἐπίσκεψιν καταμανθάνουσα ὃ ἔχει. Ἐν
[3, 8, 4]	ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς	εἰς	θέαν ἐναργεστέρα, ἡ δὲ εἴδωλον
[3, 8, 6]	Ἀνέκαμψεν οὖν πάλιν ἡ πρᾶξις	εἰς	θεωρίαν· ὃ γὰρ ἐν ψυχῇ
[3, 8, 1]	δὲ σπουδάζειν, καὶ πρᾶξις πᾶσα	εἰς	θεωρίαν τὴν σπουδὴν ἔχειν, ἡ
[3, 8, 8]	ἐπὶ ψυχὴν καὶ ἀπὸ ταύτης	εἰς	νοῦν καὶ ἀεὶ οἰκειοτέρων τῶν
[3, 8, 8]	ὑποκειμένῳ ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε	εἰς	νοῦν σπευδόντων, ἐπὶ τούτου δηλονότι
[3, 8, 8]	οἷον τὸ ἀφ᾽ οὗ καὶ	εἰς	ὅ, οὐδ᾽ αὖ τὸ ἀφ᾽
[3, 8, 8]	βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω δὲ	εἰς	ὅ. Τὸ γὰρ εἰς ὃ
[3, 8, 10]	ἐφ᾽ ἑκάστου μέν τι ἕν,	εἰς	ὃ ἀνάξεις, καὶ τόδε πᾶν
[3, 8, 8]	αὖ τὸ ἀφ᾽ οὗ καὶ	εἰς	ὃ οἷον τὸ ἀφ᾽ οὗ
[3, 8, 8]	δὲ εἰς ὅ. Τὸ γὰρ	εἰς	ὃ οὐκ ἦν τοιοῦτον οἷον
[3, 8, 9]	καὶ οἷον ἑαυτὸν ἀφέντα τοῖς	εἰς	ὄπισθεν αὐτοῦ ἀμφίστομον ὄντα, κἀκεῖνα,
[3, 8, 2]	οὐδὲ οἱ κηροπλάσται {ἢ κοροπλάθαι}	εἰς	οὓς δὴ καὶ βλέποντες ὠιήθησαν
[3, 8, 4]	πληρούμενοι, ἐφιέμενοι δὲ αὐτὸ ἰδεῖν,	εἰς	πρᾶξιν φέρονται, ἵνα ἴδωσιν, ὃ
[3, 8, 1]	λέγοιμεν πάντα θεωρίας ἐφίεσθαι καὶ	εἰς	τέλος τοῦτο βλέπειν, οὐ μόνον
[3, 8, 4]	ἐπεὶ καὶ ἄνθρωποι, ὅταν ἀσθενήσωσιν	εἰς	τὸ θεωρεῖν, σκιὰν θεωρίας καὶ
[3, 8, 10]	πλῆθος ἦν. Οὐ γὰρ μερίζεται	εἰς	τὸ πᾶν ἡ ἀρχή· μερισθεῖσα
[3, 8, 11]	ἕνα. Ὡς δὴ ὁ ἀναβλέψας	εἰς	τὸν οὐρανὸν καὶ τὸ τῶν
[3, 8, 9]	Ἢ δεῖ τὸν νοῦν οἷον	εἰς	τοὐπίσω ἀναχωρεῖν καὶ οἷον ἑαυτὸν
[3, 8, 8]	πρώτη ζωὴ καὶ πρῶτος νοῦς	εἷς.	Νόησις οὖν ἡ πρώτη ζωὴ
[3, 8, 1]	πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος	οὐδεὶς	ἐν τῷ παίζειν τὰ αὐτῶν
[3, 8, 1]	τῷ παρόντι θεωροῦμεν; Ἢ καὶ	ἡμεῖς	καὶ πάντες ὅσοι παίζουσι τοῦτο
[3, 8, 1]	αὐτῶν γενήσεται. Ἆρ᾽ οὖν καὶ	ἡμεῖς	παίζοντες ἐν τῷ παρόντι θεωροῦμεν;
[3, 8, 10]	ἀναπαυσάμενος συννόει μᾶλλον τῇ προσβολῇ	συνείς,	συνορῶν δὲ τὸ μέγα αὐτοῦ
[3, 8, 10]	μέν τι ἕν, εἰς ὃ	ἀνάξεις,	καὶ τόδε πᾶν εἰς ἓν
[3, 8, 7]	οὐ τὰς ποιήσεις οὐδὲ τὰς	πράξεις,	ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα ἵνα θεωρηθῇ,
[3, 8, 7]	γνώσει ἢ δόξῃ, καὶ αἱ	πράξεις	τὸ τέλος ἔχουσιν εἰς γνῶσιν
[3, 8, 10]	ἀφελὼν τὸ εἶναι λαμβάνοις, θαῦμα	ἕξεις.	Καὶ βαλὼν πρὸς αὐτὸ καὶ
[3, 8, 7]	καὶ εἴδη, καὶ αἱ γινόμεναι	ὑποστάσεις	μιμήσεις ὄντων οὖσαι ποιοῦντα δείκνυσι
[3, 8, 4]	τῶν παίδων, οἳ πρὸς τὰς	μαθήσεις	καὶ θεωρίας ἀδυνάτως ἔχοντες ἐπὶ
[3, 8, 7]	θέλουσι καὶ ἔτι πρότερον αἱ	αἰσθήσεις,	αἷς τέλος ἡ γνῶσις, καὶ
[3, 8, 11]	προσθῇς, ὧι προσέθηκας ὁτιοῦν, ἐνδεὲς	ποιήσεις.	Διὸ οὐδὲ τὸ νοεῖν, ἵνα
[3, 8, 7]	δείκνυσι τέλος ποιούμενα οὐ τὰς	ποιήσεις	οὐδὲ τὰς πράξεις, ἀλλὰ τὸ
[3, 8, 7]	εἴδη, καὶ αἱ γινόμεναι ὑποστάσεις	μιμήσεις	ὄντων οὖσαι ποιοῦντα δείκνυσι τέλος
[3, 8, 7]	ἡ ἔφεσις γνώσεως καὶ αἱ	γεννήσεις	ἀπὸ θεωρίας εἰς ἀποτελεύτησιν εἴδους
[3, 8, 8]	αἰσθητικὴν οὐδὲ ψυχικὴν τὴν ἄλλην.	Νοήσεις	μὲν γάρ πως καὶ ἄλλαι·
[3, 8, 8]	ἡ δὲ ψυχική. Πῶς οὖν	νοήσεις;	Ὅτι λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ
[3, 8, 8]	μέν, τὰς δ᾽ ὅλως οὐ	νοήσεις,	ὅτι ὅλως τὴν ζωὴν ὅ
[3, 8, 7]	θεωρηθῇ, καὶ τοῦτο καὶ αἱ	διανοήσεις	ἰδεῖν θέλουσι καὶ ἔτι πρότερον
[3, 8, 9]	στήσας ὁπουοῦν τὸ δυνάμενον ἔχειν	ἔχεις	ἐκεῖθεν· ὥσπερ εἰ φωνῆς κατεχούσης
[3, 8, 11]	ὄψις τις καὶ ὄψις ὁρῶσα,	δύναμις	ἔσται εἰς ἐνέργειαν ἐλθοῦσα. Ἔσται
[3, 8, 3]	τις οὖσα καὶ λόγος καὶ	δύναμις	ποιοῦσα; Ἆρ᾽ ὅτι τὸ σκοπεῖσθαί
[3, 8, 10]	τῶν πάντων. ~Τί δὴ ὄν;	Δύναμις	τῶν πάντων· ἧς μὴ οὔσης
[3, 8, 3]	εἴη πρᾶξις. Εἰ οὖν μὴ	πρᾶξις	ἀλλὰ λόγος, θεωρία· καὶ ἐπὶ
[3, 8, 3]	αὐτὸς θεωρία. Ἡ μὲν γὰρ	πρᾶξις	γένοιτ᾽ ἂν κατὰ λόγον ἑτέρα
[3, 8, 5]	ἐνέργεια ἐκ θεωρίας ἢ πράξεως,	πρᾶξις	δὲ οὔπω ἦν οὐ γὰρ
[3, 8, 3]	καὶ ἐπιστατῶν οὐκ ἂν εἴη	πρᾶξις.	Εἰ οὖν μὴ πρᾶξις ἀλλὰ
[3, 8, 6]	ψυχῇ. Ἀνέκαμψεν οὖν πάλιν ἡ	πρᾶξις	εἰς θεωρίαν· ὃ γὰρ ἐν
[3, 8, 6]	καὶ θεωρία ἐκεῖνο. ~Ἡ ἄρα	πρᾶξις	ἕνεκα θεωρίας καὶ θεωρήματος· ὥστε
[3, 8, 4]	πρόθεσις αὐτοῖς ὡς οἷόν τε	πρᾶξις	ἦ. Πανταχοῦ δὴ ἀνευρήσομεν τὴν
[3, 8, 1]	παίζειν, ὁ δὲ σπουδάζειν, καὶ	πρᾶξις	πᾶσα εἰς θεωρίαν τὴν σπουδὴν
[3, 8, 9]	οὐκ ἔστιν, ὅπου μὴ ἔστιν,	οἷς	ἐστι μετέχειν αὐτοῦ. Τὸ γὰρ
[3, 8, 2]	ποιεῖν μὴ χρώματα ἀλλαχόθεν ἐπάγοντες	οἷς	ποιοῦσιν. Ἀλλὰ γὰρ ἐχρῆν συννοοῦντας,
[3, 8, 2]	οὐ μικρὸν τοῦ ἐν τοῖς	ζώιοις	καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς τοὺς
[3, 8, 6]	ὃ ἔχει. Ἐν δὲ τοῖς	πρακτικοῖς	ἐφαρμόττει ἃ ἔχει τοῖς ἔξω.
[3, 8, 6]	Καὶ ἀπολείπουσα δὲ καὶ ἐν	ἄλλοις	γινομένη, εἶτ᾽ ἐπανιοῦσα πάλιν, θεωρεῖ
[3, 8, 10]	πᾶσαν αὑτήν, οὐκ ἀναλωθεῖσαν τοῖς	ποταμοῖς,	ἀλλὰ μένουσαν αὐτὴν ἡσύχως, τοὺς
[3, 8, 10]	ἄλλην οὐκ ἔχουσαν, δοῦσαν δὲ	ποταμοῖς	πᾶσαν αὑτήν, οὐκ ἀναλωθεῖσαν τοῖς
[3, 8, 10]	Εἰ δὲ ἀφελὼν τὸ εἶναι	λαμβάνοις,	θαῦμα ἕξεις. Καὶ βαλὼν πρὸς
[3, 8, 7]	δέ, αἵ τε ἐν τοῖς	γινομένοις	αἵ τε ἐν τοῖς πραττομένοις,
[3, 8, 7]	γινομένοις αἵ τε ἐν τοῖς	πραττομένοις,	θεωρούντων εἰσὶν ἐκ τοῦ θεωρητοῦ
[3, 8, 5]	ὁμοίως. Διὸ ὁ ἡνίοχος τοῖς	ἵπποις	δίδωσιν ὧν εἶδεν, οἱ δὲ
[3, 8, 7]	ἁμαρτίαι δέ, αἵ τε ἐν	τοῖς	γινομένοις αἵ τε ἐν τοῖς
[3, 8, 9]	ἀναχωρεῖν καὶ οἷον ἑαυτὸν ἀφέντα	τοῖς	εἰς ὄπισθεν αὐτοῦ ἀμφίστομον ὄντα,
[3, 8, 6]	τοῖς πρακτικοῖς ἐφαρμόττει ἃ ἔχει	τοῖς	ἔξω. Καὶ τῷ μὲν μᾶλλον
[3, 8, 2]	σημεῖον οὐ μικρὸν τοῦ ἐν	τοῖς	ζώιοις καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς
[3, 8, 8]	τῶν θεωριῶν γιγνομένων καὶ ἑνουμένων	τοῖς	θεωροῦσι καὶ ἐπὶ τῆς σπουδαίας
[3, 8, 5]	ψυχῆς ὁμοίως. Διὸ ὁ ἡνίοχος	τοῖς	ἵπποις δίδωσιν ὧν εἶδεν, οἱ
[3, 8, 10]	συνορῶν δὲ τὸ μέγα αὐτοῦ	τοῖς	μετ᾽ αὐτὸ δι᾽ αὐτὸ οὖσιν.
[3, 8, 10]	ποταμοῖς πᾶσαν αὑτήν, οὐκ ἀναλωθεῖσαν	τοῖς	ποταμοῖς, ἀλλὰ μένουσαν αὐτὴν ἡσύχως,
[3, 8, 6]	καταμανθάνουσα ὃ ἔχει. Ἐν δὲ	τοῖς	πρακτικοῖς ἐφαρμόττει ἃ ἔχει τοῖς
[3, 8, 7]	τοῖς γινομένοις αἵ τε ἐν	τοῖς	πραττομένοις, θεωρούντων εἰσὶν ἐκ τοῦ
[3, 8, 6]	θεωρίας καὶ θεωρήματος· ὥστε καὶ	τοῖς	πράττουσιν ἡ θεωρία τέλος, καὶ
[3, 8, 2]	ἐν τοῖς ζώιοις καὶ ἐν	τοῖς	φυτοῖς τοὺς λόγους εἶναι τοὺς
[3, 8, 11]	ἐνέργειαν ὅρασις} ὕλη δὲ ἐν	νοητοῖς·	ἐπεὶ καὶ ἡ ὅρασις ἡ
[3, 8, 1]	τυγχάνειν καθ᾽ ὅσον οἷόν τε	αὐτοῖς	κατὰ φύσιν ἔχοντα, ἄλλα δὲ
[3, 8, 2]	μετιόντων {ὅτι} δεῖ τι ἐν	αὐτοῖς	μένειν, καθ᾽ ὃ μένον διὰ
[3, 8, 4]	ποιοῦνται. Ὅτι γὰρ μὴ ἱκανὸν	αὐτοῖς	τὸ τῆς θεωρίας ὑπ᾽ ἀσθενείας
[3, 8, 4]	τοὺς ἄλλους, ὅταν ἡ πρόθεσις	αὐτοῖς	ὡς οἷόν τε πρᾶξις ἦ.
[3, 8, 5]	ἀμυδρὰ καὶ οὐ δυνάμενα βοηθεῖν	ἑαυτοῖς	θεάματα καὶ θεωρήματα. Τὸ πρῶτον.
[3, 8, 2]	τοῖς ζώιοις καὶ ἐν τοῖς	φυτοῖς	τοὺς λόγους εἶναι τοὺς ποιοῦντας
[3, 8, 1]	ἄλογα ζῷα καὶ τὴν ἐν	φυτοῖς	φύσιν καὶ τὴν ταῦτα γεννῶσαν
[3, 8, 11]	ἐν νοητοῖς· ἐπεὶ καὶ ἡ	ὅρασις	ἡ κατ᾽ ἐνέργειαν διττὸν ἔχει·
[3, 8, 11]	{οἷον καὶ ἡ κατ᾽ ἐνέργειαν	ὅρασις}	ὕλη δὲ ἐν νοητοῖς· ἐπεὶ
[3, 8, 8]	ὁ ἐξ οὗ, ὅτι μὴ	σύνθεσις	ἦν ἐκ μορίων. ~Οὗτος μὲν
[3, 8, 4]	καὶ τοὺς ἄλλους, ὅταν ἡ	πρόθεσις	αὐτοῖς ὡς οἷόν τε πρᾶξις
[3, 8, 5]	εἰπόντες ὃν τρόπον θεωρία ἡ	γένεσις,	ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν πρὸ
[3, 8, 4]	εἰσιν ἐκ θεωρίας καὶ ἡ	γένεσις	ἡ ἐμὴ ἐκείνων οὐδὲν πραξάντων,
[3, 8, 11]	ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς.	Ἔφεσις	γὰρ καὶ ἐν τούτῳ καὶ
[3, 8, 7]	ἔχουσιν εἰς γνῶσιν καὶ ἡ	ἔφεσις	γνώσεως καὶ αἱ γεννήσεις ἀπὸ
[3, 8, 11]	ἐν μὲν τῷ νῷ ἡ	ἔφεσις	καὶ ἐφιέμενος ἀεὶ καὶ ἀεὶ
[3, 8, 3]	ποιεῖ ἧι ταῦτά ἐστιν. Ἡ	ποίησις	ἄρα θεωρία ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι
[3, 8, 8]	ζωὴ τοῦ γένους τούτου καὶ	νόησις.	Ἀλλὰ ζωῆς μὲν ἴσως διαφορὰς
[3, 8, 8]	πρώτη ζωὴ καὶ ζωὴ δευτέρα	νόησις	δευτέρα καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ
[3, 8, 8]	τῇ ἀληθεστάτῃ νοήσει, ἡ ἀληθεστάτη	νόησις	ζῇ καὶ ἡ θεωρία καὶ
[3, 8, 8]	ἄλλαι· ἀλλ᾽ ἡ μὲν φυτικὴ	νόησις,	ἡ δὲ αἰσθητική, ἡ δὲ
[3, 8, 8]	ζωὴ καὶ πρῶτος νοῦς εἷς.	Νόησις	οὖν ἡ πρώτη ζωὴ καὶ
[3, 8, 8]	καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ ἐσχάτη	νόησις.	Πᾶσα οὖν ζωὴ τοῦ γένους
[3, 8, 8]	Ὅτι λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ	νόησίς	τις, ἀλλὰ ἄλλη ἄλλης ἀμυδροτέρα,
[3, 8, 11]	γὰρ καὶ ἐν τούτῳ καὶ	σύννευσις	πρὸς τὸ εἶδος αὐτοῦ. Τοῦ
[3, 8, 3]	ἄλλος ἄλλως, ὁ μὴ ὡς	φύσις	ἀλλὰ ψυχή, ὁ δ᾽ ἐν
[3, 8, 3]	ἐν τῇ φύσει καὶ ἡ	φύσις.	Ἆρά γε καὶ αὐτὸς ἐκ
[3, 8, 1]	ἀνάξομεν ἐνέργειαν, καὶ πῶς ἡ	φύσις,	ἣν ἀφάνταστόν φασι καὶ ἄλογον
[3, 8, 6]	μὲν μᾶλλον ἔχειν ἢ ἡ	φύσις	ἡσυχαιτέρα, καὶ τῷ πλέον θεωρητικὴ
[3, 8, 7]	καὶ ἔτι πρὸ τούτων ἡ	φύσις	τὸ θεώρημα τὸ ἐν αὐτῇ
[3, 8, 2]	τὸ κινοῦν πρώτως, οὐδὲ ἡ	φύσις	τοῦτο, ἀλλὰ τὸ ἀκίνητον τὸ
[3, 8, 4]	βούλεται; Ὡς ἡ μὲν λεγομένη	φύσις	ψυχὴ οὖσα, γέννημα ψυχῆς προτέρας
[3, 8, 11]	τοῦ αἰσθητοῦ καὶ ἡ οἷον	τελείωσις,	τῇ δὲ τοῦ νοῦ ὄψει
[3, 8, 7]	αἱ αἰσθήσεις, αἷς τέλος ἡ	γνῶσις,	καὶ ἔτι πρὸ τούτων ἡ
[3, 8, 11]	Τῇ μὲν οὖν ὁράσει ἡ	πλήρωσις	παρὰ τοῦ αἰσθητοῦ καὶ ἡ
[3, 8, 2]	μὲν δὴ λόγος, φαίη ἄν	τις,	ἀκίνητος, αὕτη δὲ ἄλλη παρὰ
[3, 8, 8]	λόγοι. Καὶ πᾶσα ζωὴ νόησίς	τις,	ἀλλὰ ἄλλη ἄλλης ἀμυδροτέρα, ὥσπερ
[3, 8, 1]	εἰκόνα τούτου λαμβάνοντα ἆρ᾽ ἄν	τις	ἀνάσχοιτο τὸ παράδοξον τοῦ λόγου;
[3, 8, 11]	καὶ ἐθαύμασε τὸν κἀκείνου ποιητὴν	τίς	ἄρα ὁ τοιοῦτον ὑποστήσας ζητεῖν,
[3, 8, 1]	καὶ δένδρων καὶ ὅλως φυτῶν	τίς	αὐτῶν ἡ θεωρία, καὶ πῶς
[3, 8, 4]	ἀγλαὸν καὶ χάριεν. Καὶ εἴτε	τις	βούλεται σύνεσίν τινα ἢ αἴσθησιν
[3, 8, 4]	τούτου κρεῖττον τοῦ ποιηθέντος θεωρεῖν.	Τίς	γὰρ θεωρεῖν τὸ ἀληθινὸν δυνάμενος
[3, 8, 4]	εἶναι θεωρία ποιησάσης. ~Καὶ εἴ	τις	δὲ αὐτὴν ἔροιτο τίνος ἕνεκα
[3, 8, 10]	αὐτοῦ, οὐχ ἁπλῶς ἕν, ἕως	τις	ἐπὶ τὸ ἁπλῶς ἓν ἔλθῃ·
[3, 8, 4]	παρακολούθημα· ἀσθένειαν μέν, εἰ μηδέν	τις	ἔχοι μετὰ τὸ πραχθέν, παρακολούθημα
[3, 8, 11]	γὰρ ὁ νοῦς ἐστιν ὄψις	τις	καὶ ὄψις ὁρῶσα, δύναμις ἔσται
[3, 8, 2]	ποιήσεως. Ποῖος γὰρ ὠθισμὸς ἢ	τίς	μοχλεία χρώματα ποικίλα καὶ παντοδαπὰ
[3, 8, 9]	δεῖ αὐτὸ εἶναι. Εἰ δέ	τις	οἴοιτο αὐτὸ τὸ ἓν καὶ
[3, 8, 3]	αὐτῇ. Διὰ τί οὖν ζωή	τις	οὖσα καὶ λόγος καὶ δύναμις
[3, 8, 1]	παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε	τις	παῖς εἴτε ἀνὴρ παίζει ἢ
[3, 8, 8]	ἐξ οὐ νῶν, καὶ σωρός	τις	συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ γενέσθαι
[3, 8, 4]	τὴν σύνεσιν, ἀλλ᾽ οἷον εἴ	τις	τὴν καθύπνου τῇ ἐγρηγορότος προσεικάσειε.
[3, 8, 6]	κεῖται. Καὶ ὅσῳ ἐναργεστέρα ἡ	πίστις,	ἡσυχαιτέρα καὶ ἡ θεωρία, ἧι
[3, 8, 6]	ἄλλον ἀποφαίνει· πρὸς δὲ αὑτὸν	ὄψις.	Ἤδη γὰρ οὗτος πρὸς τὸ
[3, 8, 11]	νοῦς ἐστιν ὄψις τις καὶ	ὄψις	ὁρῶσα, δύναμις ἔσται εἰς ἐνέργειαν
[3, 8, 11]	ἐπεὶ γὰρ ὁ νοῦς ἐστιν	ὄψις	τις καὶ ὄψις ὁρῶσα, δύναμις
[3, 8, 11]	χρὴ καὶ τὸν νοητὸν κόσμον	ὃς	ἐθεάσατο καὶ ἐνεῖδε καὶ ἐθαύμασε
[3, 8, 2]	καὶ τὴν φύσιν εἶναι λόγον,	ὃς	ποιεῖ λόγον ἄλλον γέννημα αὐτοῦ
[3, 8, 11]	ἐν αὐτῷ, ζῶντος ζωὴν μακαρίαν,	θάμβος	μὲν ἂν ἔχοι τὸν ἰδόντα
[3, 8, 11]	οὐρανὸν καὶ τὸ τῶν ἄστρων	φέγγος	ἰδὼν τὸν ποιήσαντα ἐνθυμεῖται καὶ
[3, 8, 3]	Ἔστι δὲ θεωρία καὶ θεώρημα,	λόγος	γάρ. Τῷ οὖν εἶναι θεωρία
[3, 8, 7]	λαβεῖν, τὰ δ᾽ ὑπέμνησεν ὁ	λόγος	δῆλόν που. Ἐπεὶ κἀκεῖνο δῆλον,
[3, 8, 2]	μὲν πᾶσαν φήσουσι, καὶ ὁ	λόγος·	εἰ δέ τι αὐτῆς ἀκίνητον,
[3, 8, 3]	ἐν αὐτῷ μένων καί ἐστι	λόγος,	εἴη ἂν αὐτὸς θεωρία. Ἡ
[3, 8, 6]	ὂν ἄλλο· καίτοι καὶ αὕτη	λόγος	ἦν καὶ οἷον νοῦς, ἀλλ᾽
[3, 8, 3]	Εἰ οὖν μὴ πρᾶξις ἀλλὰ	λόγος,	θεωρία· καὶ ἐπὶ παντὸς λόγου
[3, 8, 3]	δηλονότι τοῦ λόγου· ὁ μέντοι	λόγος	καὶ αὐτὸς ὁ συνὼν τῇ
[3, 8, 2]	αὐτῆς ἀκίνητον, τοῦτο καὶ ὁ	λόγος.	Καὶ γὰρ εἶδος αὐτὴν δεῖ
[3, 8, 3]	οὖν ζωή τις οὖσα καὶ	λόγος	καὶ δύναμις ποιοῦσα; Ἆρ᾽ ὅτι
[3, 8, 2]	δ᾽ αὐτόν. Ὁ μὲν οὖν	λόγος	ὁ κατὰ τὴν μορφὴν τὴν
[3, 8, 8]	ἐπισημαντέον, ὅτι πάλιν αὖ ὁ	λόγος	πάρεργον ἐνδείκνυται θεωρίας τὰ πάντα
[3, 8, 6]	οὔσῃ, τί ἂν ἄλλο ἢ	λόγος	σιωπῶν εἴη; Καὶ μᾶλλον, ὅσῳ
[3, 8, 3]	εἶναι θεωρία καὶ θεώρημα καὶ	λόγος	τούτῳ καὶ ποιεῖ ἧι ταῦτά
[3, 8, 2]	τῷ ὅλῳ. Ὁ μὲν δὴ	λόγος,	φαίη ἄν τις, ἀκίνητος, αὕτη
[3, 8, 2]	καὶ ὁ λόγος. Καὶ γὰρ	εἶδος	αὐτὴν δεῖ εἶναι καὶ οὐκ
[3, 8, 11]	τὸ μὲν ὕλη, τὸ δὲ	εἶδος	αὐτοῦ {οἷον καὶ ἡ κατ᾽
[3, 8, 11]	τούτῳ καὶ σύννευσις πρὸς τὸ	εἶδος	αὐτοῦ. Τοῦ δὴ νοῦ καλοῦ
[3, 8, 7]	τὸ γὰρ ποιεῖν εἶναί τι	εἶδός	ἐστι ποιεῖν, τοῦτο δέ ἐστι
[3, 8, 7]	ἐρῶντες δὲ ἰδόντων καὶ πρὸς	εἶδος	σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν οὕτω. Τῆς
[3, 8, 9]	οὖν καὶ ζωή ἐστι καὶ	διέξοδός	ἐστι καὶ πάντα ἀκριβῶς καὶ
[3, 8, 4]	μητρὸς καὶ τῶν γειναμένων ὑπάρχει	πάθος·	καὶ γὰρ ἐκεῖνοί εἰσιν ἐκ
[3, 8, 10]	ἦν, καὶ οὐκ ἦν τὸ	πλῆθος,	εἰ μὴ τὸ πρὸ τοῦ
[3, 8, 9]	πρόσθεν λόγοι, πρῶτον μέν, ὅτι	πλῆθος	ἑνὸς ὕστερον· καὶ ἀριθμὸς δὲ
[3, 8, 9]	τὰ πάντα, καὶ ἵνα μὴ	πλῆθος	ἦ, ἀλλὰ τοῦ πλήθους ἀρχή·
[3, 8, 10]	τοῦ πλήθους ἦν ὃ μὴ	πλῆθος	ἦν. Οὐ γὰρ μερίζεται εἰς
[3, 8, 10]	Ἢ καὶ θαῦμα, πῶς τὸ	πλῆθος	τῆς ζωῆς ἐξ οὐ πλήθους
[3, 8, 6]	ἧττον τοῦτο ποιεῖ. Διὸ ὁ	σπουδαῖος	λελόγισται ἤδη καὶ τὸ παρ᾽
[3, 8, 2]	ἀφελεῖν ἐκ τῆς φυσικῆς ποιήσεως.	Ποῖος	γὰρ ὠθισμὸς ἢ τίς μοχλεία
[3, 8, 1]	πρὸς τὸ ἔξω, ἡ δὲ	ἑκούσιος	λεγομένη ἐπ᾽ ἔλαττον μέν, ὅμως
[3, 8, 7]	θεωρητοῦ παραφορᾶι· καὶ ὅ γε	κακὸς	τεχνίτης ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη ποιοῦντι.
[3, 8, 9]	τῷ νῷ νοῦν γινώσκειν δυναμένων	ὑπερβεβηκὸς	τοῦτο τὴν νοῦ φύσιν τίνι
[3, 8, 11]	περιλαβόντος φύσιν, οὗ καὶ ὁ	καλὸς	οὗτος κόσμος σκιὰ καὶ εἰκών,
[3, 8, 7]	ἄλλα πάντα ἐφίεσθαι τούτου, εἴπερ	τέλος	ἅπασιν ἡ ἀρχή. Ἐπεὶ καί,
[3, 8, 7]	δόξῃ, καὶ αἱ πράξεις τὸ	τέλος	ἔχουσιν εἰς γνῶσιν καὶ ἡ
[3, 8, 7]	ἔτι πρότερον αἱ αἰσθήσεις, αἷς	τέλος	ἡ γνῶσις, καὶ ἔτι πρὸ
[3, 8, 6]	καὶ τοῖς πράττουσιν ἡ θεωρία	τέλος,	καὶ οἷον ἐξ εὐθείας ὃ
[3, 8, 7]	μιμήσεις ὄντων οὖσαι ποιοῦντα δείκνυσι	τέλος	ποιούμενα οὐ τὰς ποιήσεις οὐδὲ
[3, 8, 1]	πάντα θεωρίας ἐφίεσθαι καὶ εἰς	τέλος	τοῦτο βλέπειν, οὐ μόνον ἔλλογα
[3, 8, 8]	δεύτερον γὰρ ἐγένετο οἷον γὰρ	κύκλος	ἐξελίξας αὑτὸν γέγονε καὶ σχῆμα
[3, 8, 3]	πρὸ τούτου πᾶς ὁ μὲν	ἄλλος	ἄλλως, ὁ μὴ ὡς φύσις
[3, 8, 9]	ὅτι πλῆθος ἑνὸς ὕστερον· καὶ	ἀριθμὸς	δὲ οὗτος, ἀριθμοῦ δὲ ἀρχὴ
[3, 8, 2]	τῆς φυσικῆς ποιήσεως. Ποῖος γὰρ	ὠθισμὸς	ἢ τίς μοχλεία χρώματα ποικίλα
[3, 8, 11]	οὗ καὶ ὁ καλὸς οὗτος	κόσμος	σκιὰ καὶ εἰκών, καὶ ἐν
[3, 8, 11]	ἀεὶ καὶ ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{	νος}	δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ;
[3, 8, 0]	φύσεως καὶ θεωρίας καὶ τοῦ	ἑνός.	~Παίζοντες δὴ τὴν πρώτην πρὶν
[3, 8, 8]	ἄλλως δὲ ὁ νοῦς οὐχ	ἑνός	τινος νοῦς, ἀλλὰ καὶ πᾶς·
[3, 8, 9]	λόγοι, πρῶτον μέν, ὅτι πλῆθος	ἑνὸς	ὕστερον· καὶ ἀριθμὸς δὲ οὗτος,
[3, 8, 10]	ἐστιν ἀρχή, τοιοῦτο μέντοι, οἷον,	μηδενὸς	αὐτοῦ κατηγορεῖσθαι δυναμένου, μὴ ὄντος,
[3, 8, 11]	τὴν ἐνέργειαν, τὸ δὲ ἀγαθὸν	οὐδενὸς	δεῖται· διὸ οὐδέν ἐστιν αὐτῷ
[3, 8, 4]	Τίς γὰρ θεωρεῖν τὸ ἀληθινὸν	δυνάμενος	προηγουμένως ἔρχεται ἐπὶ τὸ εἴδωλον
[3, 8, 11]	οὐδέν ἐστιν αὐτῷ ἢ αὐτό.	Φθεγξάμενος	οὖν τὸ ἀγαθὸν μηδὲν ἔτι
[3, 8, 8]	μή, οὐ γίνεται νοῦς. Ἀλλὰ	ἀρξάμενος	ὡς ἓν οὐχ ὡς ἤρξατο
[3, 8, 10]	αὐτὸ καὶ τυχὼν ἐντὸς αὐτοῦ	ἀναπαυσάμενος	συννόει μᾶλλον τῇ προσβολῇ συνείς,
[3, 8, 11]	τῷ νῷ ἡ ἔφεσις καὶ	ἐφιέμενος	ἀεὶ καὶ ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{
[3, 8, 11]	τυγχάνων, {ἐκεῖ{ νος} δὲ οὔτε	ἐφιέμενος	τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ
[3, 8, 8]	ἔλαθεν ἑαυτὸν πολὺς γενόμενος, οἷον	βεβαρημένος,	καὶ ἐξείλιξεν αὑτὸν πάντα ἔχειν
[3, 8, 3]	θεωρίας καὶ θεωρία οὕτως ὡς	τεθεωρημένος,	ὁ δὲ πρὸ τούτου πᾶς
[3, 8, 8]	ἔμεινεν, ἀλλ᾽ ἔλαθεν ἑαυτὸν πολὺς	γενόμενος,	οἷον βεβαρημένος, καὶ ἐξείλιξεν αὑτὸν
[3, 8, 8]	ὅτι πάντα καὶ αὐτό, οὔτε	ἐκεῖνος	ὁ ἐξ οὗ, ὅτι μὴ
[3, 8, 11]	κόρον. Πάντως τοι οὔτε νοῦς	ἐκεῖνος	οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ πρὸ
[3, 8, 9]	ἂν καὶ ἀδιαρθρώτως ἔχοι ἔκ	τινος	ἄλλου αὐτὸν εἶναι, ὃ οὐκέτι
[3, 8, 3]	ποιῶν καὶ οὕτω ποιῶν θεωρίας	τινὸς	ἂν ἐφάπτοιτο; Ἤ, εἰ μένων
[3, 8, 11]	{ἐκεῖ{ νος} δὲ οὔτε ἐφιέμενος	τίνος	γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ
[3, 8, 4]	εἴ τις δὲ αὐτὴν ἔροιτο	τίνος	ἕνεκα ποιεῖ, εἰ τοῦ ἐρωτῶντος
[3, 8, 8]	δὲ ὁ νοῦς οὐχ ἑνός	τινος	νοῦς, ἀλλὰ καὶ πᾶς· πᾶς
[3, 8, 3]	γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας καὶ θεωρήσαντός	τινος.	Πῶς δὲ αὕτη ἔχει θεωρίαν;
[3, 8, 1]	Ἢ πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ γινομένου	κίνδυνος	οὐδεὶς ἐν τῷ παίζειν τὰ
[3, 8, 11]	Τὸ μὲν οὖν ἐπ᾽ αὐτοῦ	ἴχνος	αὐτοῦ τῷ νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν
[3, 8, 11]	Οἷον δὲ ἐνορᾶται ἐπ᾽ αὐτῷ	ἴχνος	τοῦ ἀγαθοῦ, τοιοῦτον τὸ ἀρχέτυπον
[3, 8, 8]	ὄντα καὶ πάντων καὶ τὸ	μέρος	αὐτοῦ ἔχειν πᾶν καὶ πάντα·
[3, 8, 8]	εἰ δὲ μή, ἕξει τι	μέρος	οὐ νοῦν, καὶ συγκείσεται ἐξ
[3, 8, 5]	τὸ πρότερον {τὸ ἑαυτῆς πρόσθεν}	μέρος	οὗ καταλέλοιπε μένειν· ἀπολιποῦσα γὰρ
[3, 8, 8]	νοῦς ἐκ πάντων. Διὸ καὶ	ἄπειρος	οὕτως καί, εἴ τι ἀπ᾽
[3, 8, 2]	τὴν ὁρωμένην ἔσχατος ἤδη καὶ	νεκρὸς	καὶ οὐκέτι ποιεῖν δύναται ἄλλον,
[3, 8, 11]	τοι οὔτε νοῦς ἐκεῖνος οὔτε	κόρος,	ἀλλὰ καὶ πρὸ νοῦ καὶ
[3, 8, 11]	μετὰ γὰρ αὐτὸν νοῦς καὶ	κόρος,	δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι καὶ νενοηκέναι·
[3, 8, 6]	ἤδη καὶ τὸ παρ᾽ αὑτοῦ	πρὸς	ἄλλον ἀποφαίνει· πρὸς δὲ αὑτὸν
[3, 8, 10]	λαμβάνοις, θαῦμα ἕξεις. Καὶ βαλὼν	πρὸς	αὐτὸ καὶ τυχὼν ἐντὸς αὐτοῦ
[3, 8, 6]	μόνον τῶν ἔξω, ἀλλὰ καὶ	πρὸς	αὑτόν, καὶ πάντα εἴσω. ~Ὅτι
[3, 8, 6]	παρ᾽ αὑτοῦ πρὸς ἄλλον ἀποφαίνει·	πρὸς	δὲ αὑτὸν ὄψις. Ἤδη γὰρ
[3, 8, 7]	οἱ ἐρῶντες δὲ ἰδόντων καὶ	πρὸς	εἶδος σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν οὕτω.
[3, 8, 1]	τὸ παράδοξον τοῦ λόγου; Ἢ	πρὸς	ἡμᾶς αὐτοῦ γινομένου κίνδυνος οὐδεὶς
[3, 8, 9]	τίνι ἂν ἁλίσκοιτο ἐπιβολῇ ἀθρόαι;	Πρὸς	ὃν δεῖ σημῆναι, ὅπως οἷόν
[3, 8, 4]	οἱ νωθέστεροι τῶν παίδων, οἳ	πρὸς	τὰς μαθήσεις καὶ θεωρίας ἀδυνάτως
[3, 8, 5]	{Τὸ λογιστικὸν} οὖν αὐτῆς ἄνω	πρὸς	τὸ ἄνω ἀεὶ πληρούμενον καὶ
[3, 8, 4]	ἐν ἑαυτῇ θεωρίαν ἔχουσα οὐ	πρὸς	τὸ ἄνω οὐδ᾽ αὖ ἔτι
[3, 8, 8]	καὶ ἐπὶ τῆς σπουδαίας ψυχῆς	πρὸς	τὸ αὐτὸ τῷ ὑποκειμένῳ ἰόντων
[3, 8, 11]	καὶ ἐν τούτῳ καὶ σύννευσις	πρὸς	τὸ εἶδος αὐτοῦ. Τοῦ δὴ
[3, 8, 6]	αὑτὸν ὄψις. Ἤδη γὰρ οὗτος	πρὸς	τὸ ἓν καὶ πρὸς τὸ
[3, 8, 1]	καὶ ἐπιπλέον, τὴν θεωρίαν ἕλκουσα	πρὸς	τὸ ἔξω, ἡ δὲ ἑκούσιος
[3, 8, 6]	οὗτος πρὸς τὸ ἓν καὶ	πρὸς	τὸ ἥσυχον οὐ μόνον τῶν
[3, 8, 4]	τὸ ἄνω οὐδ᾽ αὖ ἔτι	πρὸς	τὸ κάτω, στᾶσα δὲ ἐν
[3, 8, 4]	ἐκπίπτουσαι. Καί μοι τὸ τῆς	μητρὸς	καὶ τῶν γειναμένων ὑπάρχει πάθος·
[3, 8, 8]	συγκείσεται ἐξ οὐ νῶν, καὶ	σωρός	τις συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ
[3, 8, 7]	θεωρίας εἰς ἀποτελεύτησιν εἴδους καὶ	θεωρήματος	ἄλλου, καὶ ὅλως μιμήματα ὄντα
[3, 8, 6]	ἄρα πρᾶξις ἕνεκα θεωρίας καὶ	θεωρήματος·	ὥστε καὶ τοῖς πράττουσιν ἡ
[3, 8, 3]	ἐπὶ παντὸς λόγου ὁ μὲν	ἔσχατος	ἐκ θεωρίας καὶ θεωρία οὕτως
[3, 8, 2]	κατὰ τὴν μορφὴν τὴν ὁρωμένην	ἔσχατος	ἤδη καὶ νεκρὸς καὶ οὐκέτι
[3, 8, 2]	δὴ λόγος, φαίη ἄν τις,	ἀκίνητος,	αὕτη δὲ ἄλλη παρὰ τὸν
[3, 8, 8]	οὐ νῶν, καὶ σωρός τις	συμφορητὸς	ἔσται ἀναμένων τὸ γενέσθαι νοῦς
[3, 8, 10]	ἢ ζωὴν φυτοῦ μεγίστου διὰ	παντὸς	ἐλθοῦσαν ἀρχῆς μενούσης καὶ οὐ
[3, 8, 10]	ψυχῆς ἓν καὶ τὸ τοῦ	παντὸς	ἓν λαμβάνοι, λαμβάνει ἑκασταχοῦ τὸ
[3, 8, 3]	ἀλλὰ λόγος, θεωρία· καὶ ἐπὶ	παντὸς	λόγου ὁ μὲν ἔσχατος ἐκ
[3, 8, 2]	δὲ ζωὴν ἔχων ὁ τοῦ	ποιήσαντος	τὴν μορφὴν ἀδελφὸς ὢν καὶ
[3, 8, 3]	μὲν γὰρ ἀποτέλεσμα θεωρίας καὶ	θεωρήσαντός	τινος. Πῶς δὲ αὕτη ἔχει
[3, 8, 10]	βαλὼν πρὸς αὐτὸ καὶ τυχὼν	ἐντὸς	αὐτοῦ ἀναπαυσάμενος συννόει μᾶλλον τῇ
[3, 8, 4]	ἄλλο πρὸ τούτου κρεῖττον τοῦ	ποιηθέντος	θεωρεῖν. Τίς γὰρ θεωρεῖν τὸ
[3, 8, 9]	τοῦ πλήθους ἀρχή· τοῦ γὰρ	γεννηθέντος	πανταχοῦ τὸ γεννῶν ἁπλούστερον. Εἰ
[3, 8, 6]	ἐφιεμένη μᾶλλον ἔχειν τὴν τοῦ	θεωρηθέντος	καταμάθησιν καὶ θεωρίαν τὴν ἐξ
[3, 8, 11]	αὐτοῦ. Τοῦ δὴ νοῦ καλοῦ	ὄντος	καὶ πάντων καλλίστου, ἐν φωτὶ
[3, 8, 10]	μηδενὸς αὐτοῦ κατηγορεῖσθαι δυναμένου, μὴ	ὄντος,	μὴ οὐσίας, μὴ ζωῆς, τὸ
[3, 8, 5]	ἐκεῖ, τὸ δὲ τῇ τοῦ	μεταλαβόντος	πρώτῃ μεταλήψει μεταλαμβάνον {πρόεισι} πρόεισι
[3, 8, 11]	κειμένου καὶ τὴν τῶν ὄντων	περιλαβόντος	φύσιν, οὗ καὶ ὁ καλὸς
[3, 8, 11]	ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ νῷ	ἐπιθέοντος	ἴχνους. Τὸ μὲν οὖν ἐπ᾽
[3, 8, 11]	ἐπ᾽ αὐτῷ παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ	ἥκοντος	ἀγαθοειδῆ ποιοῦντος. Οἷον δὲ ἐνορᾶται
[3, 8, 6]	ἀλλ᾽ ἑνωθῆναι τῇ ψυχῇ τοῦ	μανθάνοντος,	ἕως ἂν οἰκεῖον εὕρῃ. Ἡ
[3, 8, 11]	παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἥκοντος ἀγαθοειδῆ	ποιοῦντος.	Οἷον δὲ ἐνορᾶται ἐπ᾽ αὐτῷ
[3, 8, 11]	σκοτεινὸν μηδ᾽ ἄμετρον ἐν αὐτῷ,	ζῶντος	ζωὴν μακαρίαν, θάμβος μὲν ἂν
[3, 8, 4]	τίνος ἕνεκα ποιεῖ, εἰ τοῦ	ἐρωτῶντος	ἐθέλοι ἐπαίειν καὶ λέγειν, εἴποι
[3, 8, 4]	εἴ τις τὴν καθύπνου τῇ	ἐγρηγορότος	προσεικάσειε. Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα αὐτῆς
[3, 8, 3]	ἡ φύσις. Ἆρά γε καὶ	αὐτὸς	ἐκ θεωρίας; Πάντως μὲν ἐκ
[3, 8, 9]	νοῦν εἶναι. Ἔστι μὲν γὰρ	αὐτὸς	ζωὴ πρώτη, ἐνέργεια οὖσα ἐν
[3, 8, 3]	καί ἐστι λόγος, εἴη ἂν	αὐτὸς	θεωρία. Ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις
[3, 8, 3]	λόγου· ὁ μέντοι λόγος καὶ	αὐτὸς	ὁ συνὼν τῇ πράξει καὶ
[3, 8, 3]	ἐκ θεωρίας. Ἀλλ᾽ εἰ καὶ	αὐτὸς	τεθεωρηκὼς αὑτόν; ἢ πῶς; ἔστι
[3, 8, 2]	τὴν μορφὴν ἀδελφὸς ὢν καὶ	αὐτὸς	τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχων ποιεῖ
[3, 8, 11]	ἀγαθὸν τὸ πληροῦν. Εἰ γὰρ	αὐτὸς	τὸ ἀγαθόν, τί ἔδει ὁρᾶν
[3, 8, 9]	ἑνὸς ὕστερον· καὶ ἀριθμὸς δὲ	οὗτος,	ἀριθμοῦ δὲ ἀρχὴ καὶ τοῦ
[3, 8, 11]	φύσιν, οὗ καὶ ὁ καλὸς	οὗτος	κόσμος σκιὰ καὶ εἰκών, καὶ
[3, 8, 9]	μὴ σύνθεσις ἦν ἐκ μορίων.	~Οὗτος	μὲν οὖν τοιοῦτος· διὸ οὐ
[3, 8, 9]	τοιούτου τὸ ὄντως ἕν· καὶ	οὗτος	νοῦς καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε
[3, 8, 6]	δὲ αὑτὸν ὄψις. Ἤδη γὰρ	οὗτος	πρὸς τὸ ἓν καὶ πρὸς
[3, 8, 9]	ἐκ μορίων. ~Οὗτος μὲν οὖν	τοιοῦτος·	διὸ οὐ πρῶτος, ἀλλὰ δεῖ
[3, 8, 9]	μὲν οὖν τοιοῦτος· διὸ οὐ	πρῶτος,	ἀλλὰ δεῖ εἶναι τὸ ἐπέκεινα
[3, 8, 8]	αὕτη καὶ πρώτη ζωὴ καὶ	πρῶτος	νοῦς εἷς. Νόησις οὖν ἡ
[3, 8, 2]	ὁ τοῦ ποιήσαντος τὴν μορφὴν	ἀδελφὸς	ὢν καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν
[3, 8, 4]	καὶ θεώρημα εἶναι· καὶ θεωρία	ἄψοφος,	ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς
[3, 8, 5]	μέρει ψυχῆς ὁμοίως. Διὸ ὁ	ἡνίοχος	τοῖς ἵπποις δίδωσιν ὧν εἶδεν,
[3, 8, 8]	ἤρξατο ἔμεινεν, ἀλλ᾽ ἔλαθεν ἑαυτὸν	πολὺς	γενόμενος, οἷον βεβαρημένος, καὶ ἐξείλιξεν
[3, 8, 9]	ἐν ὁτῳοῦν τοῦ ἐρήμου στήσας	οὖς	τὴν φωνὴν κομιεῖ πᾶσαν καὶ
[3, 8, 2]	οἱ κηροπλάσται {ἢ κοροπλάθαι} εἰς	οὓς	δὴ καὶ βλέποντες ὠιήθησαν τὴν
[3, 8, 2]	καὶ ἐν τοῖς φυτοῖς τοὺς	λόγους	εἶναι τοὺς ποιοῦντας καὶ τὴν
[3, 8, 7]	γεννήσεις ἀπὸ θεωρίας εἰς ἀποτελεύτησιν	εἴδους	καὶ θεωρήματος ἄλλου, καὶ ὅλως
[3, 8, 2]	καὶ οὐκ ἐξ ὕλης καὶ	εἴδους·	τί γὰρ δεῖ αὐτῇ ὕλης
[3, 8, 11]	παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ μὲν	εἴδους	τοῦ ἐπ᾽ αὐτῷ παρὰ τοῦ
[3, 8, 11]	ἃ πλησίον μέν ἐστι τοῦ	ἀνενδεοῦς	καὶ τοῦ νοεῖν οὐδὲν δεομένου,
[3, 8, 9]	μὴ πλῆθος ἦ, ἀλλὰ τοῦ	πλήθους	ἀρχή· τοῦ γὰρ γεννηθέντος πανταχοῦ
[3, 8, 10]	πλῆθος τῆς ζωῆς ἐξ οὐ	πλήθους	ἦν, καὶ οὐκ ἦν τὸ
[3, 8, 10]	εἰ μὴ τὸ πρὸ τοῦ	πλήθους	ἦν ὃ μὴ πλῆθος ἦν.
[3, 8, 4]	θεωρεῖν καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ τοὺς	ἄλλους,	ὅταν ἡ πρόθεσις αὐτοῖς ὡς
[3, 8, 9]	νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν μὴ	νοῦς,	ἀλλ᾽ ἐκφεύξεται τὰ δύο, τὸ
[3, 8, 6]	αὕτη λόγος ἦν καὶ οἷον	νοῦς,	ἀλλ᾽ ὁρῶν ἄλλο. Ἔστι γὰρ
[3, 8, 8]	εἰ δὲ μή, οὐ γίνεται	νοῦς.	Ἀλλὰ ἀρξάμενος ὡς ἓν οὐχ
[3, 8, 8]	ὁ νοῦς οὐχ ἑνός τινος	νοῦς,	ἀλλὰ καὶ πᾶς· πᾶς δὲ
[3, 8, 9]	ἀνόητόν τι. Νοοῦν μὲν οὖν	νοῦς,	ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό·
[3, 8, 8]	καὶ πρώτη ζωὴ καὶ πρῶτος	νοῦς	εἷς. Νόησις οὖν ἡ πρώτη
[3, 8, 8]	συμφορητὸς ἔσται ἀναμένων τὸ γενέσθαι	νοῦς	ἐκ πάντων. Διὸ καὶ ἄπειρος
[3, 8, 11]	γενόμενον κόρον. Πάντως τοι οὔτε	νοῦς	ἐκεῖνος οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ
[3, 8, 9]	μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν, οὐδὲ	νοῦς	ἔσται. Εἰ οὖν μὴ νοῦς,
[3, 8, 11]	καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ	νοῦς	ἐστιν ὄψις τις καὶ ὄψις
[3, 8, 11]	γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ	νοῦς.	Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν τούτῳ
[3, 8, 10]	ἂν τὰ πάντα, οὐδ᾽ ἂν	νοῦς	ζωὴ ἡ πρώτη καὶ πᾶσα.
[3, 8, 11]	καὶ κόρου· μετὰ γὰρ αὐτὸν	νοῦς	καὶ κόρος, δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι
[3, 8, 9]	τὸ ὄντως ἕν· καὶ οὗτος	νοῦς	καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε δύο
[3, 8, 9]	ἂν εἴη; Ἐξ οὗ ὁ	νοῦς	καὶ τὸ σὺν αὐτῷ νοητὸν
[3, 8, 9]	τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε	νοῦς	μήτε νοητὸν εἴη, τί ἂν
[3, 8, 9]	τοῦ δύο λαβεῖν. Τί οὖν;	Νοῦς	μόνον; Ἀλλὰ παντὶ νῷ συνέζευκται
[3, 8, 8]	μόνον. Καὶ ἄλλως δὲ ὁ	νοῦς	οὐχ ἑνός τινος νοῦς, ἀλλὰ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/05/2010