HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε = 25 formes différentes pour 159 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.

[3, 8, 8]   ἐστιν οὐ ζητοῦσιν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνό γε ἐπισημαντέον, ὅτι πάλιν αὖ ὁ

[3, 8, 3]   φύσει καὶ ἡ φύσις. Ἆρά γε καὶ αὐτὸς ἐκ θεωρίας; Πάντως

[3, 8, 7]   τοῦ θεωρητοῦ παραφορᾶι· καὶ ὅ γε κακὸς τεχνίτης ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη

[3, 8, 1]   παίζουσι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ τούτου γε παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε

[3, 8, 11]   ἀγαθὸν ἔχει τὴν ἐνέργειαν, τὸ δὲ ἀγαθὸν οὐδενὸς δεῖται· διὸ οὐδέν

[3, 8, 9]   Νοοῦν μὲν οὖν νοῦς, ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό· ὥστε τί

[3, 8, 7]   πληρῶσαι θεωρίας. Καὶ αἱ ἁμαρτίαι δέ, αἵ τε ἐν τοῖς γινομένοις

[3, 8, 8]   ἡ μὲν φυτικὴ νόησις, ἡ δὲ αἰσθητική, ἡ δὲ ψυχική. Πῶς

[3, 8, 11]   τοῦ νοεῖν οὐδὲν δεομένου, πλήρωσιν δὲ ἀληθινὴν καὶ νόησιν ἔχει, ὅτι

[3, 8, 2]   φαίη ἄν τις, ἀκίνητος, αὕτη δὲ ἄλλη παρὰ τὸν λόγον καὶ

[3, 8, 6]   δύο, τὸ μὲν ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο ἔσται· ὥστε οἷον παράκειται,

[3, 8, 1]   αὐτοῖς κατὰ φύσιν ἔχοντα, ἄλλα δὲ ἄλλως καὶ θεωρεῖν καὶ τυγχάνειν

[3, 8, 9]   αὐτὸ ἔσται τῶν πάντων· εἰ δὲ ἅμα καὶ αὐτὸ καὶ τὰ

[3, 8, 9]   καὶ ἀριθμὸς δὲ οὗτος, ἀριθμοῦ δὲ ἀρχὴ καὶ τοῦ τοιούτου τὸ

[3, 8, 10]   τῷ φυτῷ τὴν πολλήν, ἔμεινε δὲ αὐτὴ οὐ πολλὴ οὖσα, ἀλλ᾽

[3, 8, 3]   θεωρίας καὶ θεωρήσαντός τινος. Πῶς δὲ αὕτη ἔχει θεωρίαν; Τὴν μὲν

[3, 8, 4]   θεωρία ποιησάσης. ~Καὶ εἴ τις δὲ αὐτὴν ἔροιτο τίνος ἕνεκα ποιεῖ,

[3, 8, 9]   πάντα, οὐκ ἀρχὴ ἔσται. Δεῖ δὲ αὐτὸ ἀρχὴν εἶναι καὶ εἶναι

[3, 8, 9]   ἄλλα μὲν τὰ πάντα, ἄλλο δὲ αὐτὸ ἔσται τῶν πάντων· εἰ

[3, 8, 4]   διὰ τοῦτο οὐ πληρούμενοι, ἐφιέμενοι δὲ αὐτὸ ἰδεῖν, εἰς πρᾶξιν φέρονται,

[3, 8, 6]   αὑτοῦ πρὸς ἄλλον ἀποφαίνει· πρὸς δὲ αὑτὸν ὄψις. Ἤδη γὰρ οὗτος

[3, 8, 10]   ὑπὲρ πάντα αὐτῶν εἶναι. Εἰ δὲ ἀφελὼν τὸ εἶναι λαμβάνοις, θαῦμα

[3, 8, 7]   θεωρήματα, τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ δὲ γνώσει ἢ δόξῃ, καὶ αἱ

[3, 8, 2]   ὄργανον ἐπακτὸν ἢ σύμφυτον, ὕλης δὲ δεῖ, {ἐφ᾽ ἧς ποιήσει, καθ᾽

[3, 8, 9]   ἅμα, ὥστε δύο ἅμα. Εἰ δὲ δύο, δεῖ τὸ πρὸ τοῦ

[3, 8, 4]   ἔχοι μετὰ τὸ πραχθέν, παρακολούθημα δέ, εἰ ἔχοι ἄλλο πρὸ τούτου

[3, 8, 5]   ἔλαβον γὰρ οὐ πᾶν. Ὀρεγόμενοι δὲ εἰ πράττοιεν, οὗ ὀρέγονται ἕνεκα

[3, 8, 11]   τοίνυν τὸ μὲν ὕλη, τὸ δὲ εἶδος αὐτοῦ {οἷον καὶ ἡ

[3, 8, 4]   αὐτῆς εἰς θέαν ἐναργεστέρα, ἡ δὲ εἴδωλον θεωρίας ἄλλης. Ταύτῃ δὴ

[3, 8, 8]   κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω δὲ εἰς ὅ. Τὸ γὰρ εἰς

[3, 8, 1]   ἕλκουσα πρὸς τὸ ἔξω, ἡ δὲ ἑκούσιος λεγομένη ἐπ᾽ ἔλαττον μέν,

[3, 8, 11]   ἡ κατ᾽ ἐνέργειαν ὅρασις} ὕλη δὲ ἐν νοητοῖς· ἐπεὶ καὶ ἡ

[3, 8, 4]   ἔτι πρὸς τὸ κάτω, στᾶσα δὲ ἐν ὧι ἔστιν, ἐν τῇ

[3, 8, 8]   ἀμυδροτέρα, ὥσπερ καὶ ζωή. Ἡ δὲ ἐναργεστέρα· αὕτη καὶ πρώτη ζωὴ

[3, 8, 11]   ἀγαθοῦ ἥκοντος ἀγαθοειδῆ ποιοῦντος. Οἷον δὲ ἐνορᾶται ἐπ᾽ αὐτῷ ἴχνος τοῦ

[3, 8, 10]   ἀλλὰ μένουσαν αὐτὴν ἡσύχως, τοὺς δὲ ἐξ αὐτῆς προεληλυθότας πρὶν ἄλλον

[3, 8, 8]   εἶναι ἓν ὄντως ἄμφω· τοῦτο δέ ἐστι θεωρία ζῶσα, οὐ θεώρημα,

[3, 8, 7]   τι εἶδός ἐστι ποιεῖν, τοῦτο δέ ἐστι πάντα πληρῶσαι θεωρίας. Καὶ

[3, 8, 4]   εἶναι· καὶ θεωρία ἄψοφος, ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς εἰς θέαν

[3, 8, 3]   ἐστι τὸ μήπω ἔχειν; Ἡ δὲ ἔχει, καὶ διὰ τοῦτο ὅτι

[3, 8, 2]   οὐκέτι ποιεῖν δύναται ἄλλον, ὁ δὲ ζωὴν ἔχων ὁ τοῦ ποιήσαντος

[3, 8, 5]   οὐδὲ τὸ θεώρημα. Διὰ τοῦτο δέ· {ἢ καὶ διὰ τοῦτο} πανταχοῦ·

[3, 8, 5]   πρότερον ἕτερον τοῦ ὑστέρου, ἥκει δὲ ἡ ἐνέργεια ἐκ θεωρίας ἢ

[3, 8, 5]   ἢ πράξεως δεῖται, καὶ ψυχὴ δὲ ἡ θεωροῦσα καὶ τὸ οὕτω

[3, 8, 5]   οὗ ὀρέγονται ἕνεκα πράττουσιν. Ἦν δὲ θεώρημα καὶ θεωρία ἐκεῖνο. ~Ἡ

[3, 8, 3]   τοῦτό ἐστι τὸ ποιοῦν. Ἔστι δὲ θεωρία καὶ θεώρημα, λόγος γάρ.

[3, 8, 5]   μὲν ἑτέραν ἑτέρας εἶναι, πᾶσαν δὲ θεωρίαν· ὥστε τὴν κατὰ τὴν

[3, 8, 8]   σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν οὕτω. Τῆς δὲ θεωρίας ἀναβαινούσης ἐκ τῆς φύσεως

[3, 8, 7]   εἴδη ποιοῦντι. Καὶ οἱ ἐρῶντες δὲ ἰδόντων καὶ πρὸς εἶδος σπευδόντων.

[3, 8, 9]   αὐτὸ καὶ τὰ πάντα. Τὸ δὲ καθ᾽ ἕκαστον τῶν πάντων πρῶτον

[3, 8, 1]   λεγομένη ἐπ᾽ ἔλαττον μέν, ὅμως δὲ καὶ αὕτη ἐφέσει θεωρίας γινομένη.

[3, 8, 6]   τὴν ἐξ ἐπισκέψεως. Καὶ ἀπολείπουσα δὲ καὶ ἐν ἄλλοις γινομένη, εἶτ᾽

[3, 8, 10]   τὸ τοῦ φυτοῦ ἕν τοῦτο δὲ καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ μένουσα

[3, 8, 4]   τὸ εἴδωλον τοῦ ἀληθινοῦ; Μαρτυροῦσι δὲ καὶ οἱ νωθέστεροι τῶν παίδων,

[3, 8, 2]   ἐνειδοποιεῖ, παντί που δῆλον. Δεῖ δὲ καὶ τὸ μοχλεύειν ἀφελεῖν ἐκ

[3, 8, 11]   αὐτὸ δι᾽ αὐτὸ οὖσιν. ~Ἔτι δὲ καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ

[3, 8, 8]   καὶ τὰ μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω

[3, 8, 5]   ἵπποις δίδωσιν ὧν εἶδεν, οἱ δὲ λαβόντες δηλονότι ὀρέγοιντο ἂν ὧν

[3, 8, 1]   Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον· νῦν δὲ λέγωμεν περί τε γῆς αὐτῆς

[3, 8, 8]   ἔχειν πᾶν καὶ πάντα· εἰ δὲ μή, ἕξει τι μέρος οὐ

[3, 8, 8]   θεωρῇ, οὐχ ὡς ἕν· εἰ δὲ μή, οὐ γίνεται νοῦς. Ἀλλὰ

[3, 8, 6]   τῷ πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον, τῷ δὲ μὴ τελέως ἐφιεμένη μᾶλλον ἔχειν

[3, 8, 1]   καὶ τὰ μὲν ἀληθῶς, τὰ δὲ μίμησιν καὶ εἰκόνα τούτου λαμβάνοντα

[3, 8, 8]   ἀφ᾽ οὗ μόνον. Καὶ ἄλλως δὲ ὁ νοῦς οὐχ ἑνός τινος

[3, 8, 10]   ῥεῖν ὁμοῦ συνόντας ἔτι, ἤδη δὲ οἷον ἑκάστους εἰδότας οἷ ἀφήσουσιν

[3, 8, 8]   τάχ᾽ ἂν λέγοιεν ἄνθρωποι, νοήσεων δὲ οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ τὰς μέν,

[3, 8, 9]   ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων· διεξόδῳ δὲ οὐ τῇ διεξιούσῃ, ἀλλὰ τῇ

[3, 8, 2]   γὰρ ὕλη τὸ κινούμενον, αὐτῆς δὲ οὐδὲν κινούμενον ἢ ἐκεῖνο οὐκ

[3, 8, 10]   τὸ ἁπλῶς ἓν ἔλθῃ· τοῦτο δὲ οὐκέτι ἐπ᾽ ἄλλο. Ἀλλ᾽ εἰ

[3, 8, 9]   ἐξ ἀρχῆς τὰ πάντα, αὕτη δὲ οὐκέτι τὰ πάντα οὐδέ τι

[3, 8, 5]   ἐκ θεωρίας ἢ πράξεως, πρᾶξις δὲ οὔπω ἦν οὐ γὰρ οἷόν

[3, 8, 11]   καὶ ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{ νος} δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε

[3, 8, 9]   πλῆθος ἑνὸς ὕστερον· καὶ ἀριθμὸς δὲ οὗτος, ἀριθμοῦ δὲ ἀρχὴ καὶ

[3, 8, 6]   καὶ ἀγαθοῦ χάριν πράττουσι· τοῦτο δὲ οὐχ ἵνα ἔξω αὐτῶν, οὐδ᾽

[3, 8, 10]   ἀρχὴν ἄλλην οὐκ ἔχουσαν, δοῦσαν δὲ ποταμοῖς πᾶσαν αὑτήν, οὐκ ἀναλωθεῖσαν

[3, 8, 6]   ἐκ τῆς πράξεως ἀγαθόν. Τοῦτο δὲ ποῦ; Ἐν ψυχῇ. Ἀνέκαμψεν οὖν

[3, 8, 11]   ἔχει, ὅτι πρώτως ἔχει. Τὸ δὲ πρὸ αὐτῶν οὔτε δεῖται οὔτε

[3, 8, 3]   θεωρία οὕτως ὡς τεθεωρημένος, ὁ δὲ πρὸ τούτου πᾶς ὁ μὲν

[3, 8, 9]   ὕστερον ἔσται τῶν πάντων· εἰ δὲ πρότερον τῶν πάντων, ἄλλα μὲν

[3, 8, 6]   εὖ προήνεγκεν, οὐκέτι προφέρει, ἃ δὲ προφέρει, τῷ ἐλλιπεῖ προφέρει εἰς

[3, 8, 1]   ἕνεκεν ὁ μὲν παίζειν, ὁ δὲ σπουδάζειν, καὶ πρᾶξις πᾶσα εἰς

[3, 8, 6]   τῷ ἀπολειφθέντι αὐτῆς μέρει· ἡ δὲ στᾶσα ἐν αὑτῇ ἧττον τοῦτο

[3, 8, 8]   ἀληθεστάτη νοήσει ζωή ἐστιν, αὕτη δὲ ταὐτὸν τῇ ἀληθεστάτῃ νοήσει, ἡ

[3, 8, 5]   καὶ ἐλλαμπόμενον μένει ἐκεῖ, τὸ δὲ τῇ τοῦ μεταλαβόντος πρώτῃ μεταλήψει

[3, 8, 2]   φήσουσι, καὶ ὁ λόγος· εἰ δέ τι αὐτῆς ἀκίνητον, τοῦτο καὶ

[3, 8, 9]   νοῦ δεῖ αὐτὸ εἶναι. Εἰ δέ τις οἴοιτο αὐτὸ τὸ ἓν

[3, 8, 10]   μᾶλλον τῇ προσβολῇ συνείς, συνορῶν δὲ τὸ μέγα αὐτοῦ τοῖς μετ᾽

[3, 8, 5]   ὧι τελευτᾶι μόνον. Οὐκ ἴσον δὲ τὸ προιὸν τῷ μείναντι. Εἰ

[3, 8, 10]   δυνατώτατον καὶ τὸ τίμιον· εἰ δὲ τὸ τῶν κατ᾽ ἀλήθειαν ὄντων

[3, 8, 6]   ἐπίσκεψιν καταμανθάνουσα ὃ ἔχει. Ἐν δὲ τοῖς πρακτικοῖς ἐφαρμόττει ἃ ἔχει

[3, 8, 11]   καὶ ἡ οἷον τελείωσις, τῇ δὲ τοῦ νοῦ ὄψει τὸ ἀγαθὸν

[3, 8, 10]   ἡ πρώτη καὶ πᾶσα. Τὸ δὲ ὑπὲρ τὴν ζωὴν αἴτιον ζωῆς·

[3, 8, 4]   ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης, θεωρούσης δέ, ὑφίστανται αἱ τῶν σωμάτων γραμμαὶ

[3, 8, 8]   νόησις, ἡ δὲ αἰσθητική, ἡ δὲ ψυχική. Πῶς οὖν νοήσεις; Ὅτι

[3, 8, 8]   νοῦς, ἀλλὰ καὶ πᾶς· πᾶς δὲ ὢν καὶ πάντων. Δεῖ οὖν

[3, 8, 2]   τῶν μὲν ὡς μενόντων, τῶν δὲ ὡς κινουμένων ἡ γὰρ ὕλη

[3, 8, 11]   ἀγλαίαι κειμένου, ὅτι μηδὲν ἀνόητον μηδὲ σκοτεινὸν μηδ᾽ ἄμετρον ἐν αὐτῷ,

[3, 8, 11]   νοητὸν κόσμον ὃς ἐθεάσατο καὶ ἐνεῖδε καὶ ἐθαύμασε τὸν κἀκείνου ποιητὴν

[3, 8, 10]   ἕν, εἰς ὃ ἀνάξεις, καὶ τόδε πᾶν εἰς ἓν τὸ πρὸ

[3, 8, 8]   δεῖ αὐτοζωὴν εἶναι οὐ φυτικὴν οὐδὲ αἰσθητικὴν οὐδὲ ψυχικὴν τὴν ἄλλην.

[3, 8, 9]   καὶ ἑαυτό· ὥστε τί σεμνόν; Οὐδὲ γάρ, εἰ λέγοιμεν τὸ ἀγαθὸν

[3, 8, 11]   ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ

[3, 8, 5]   μὴν ὡσαύτως ἐν πᾶσιν, ὥστε οὐδὲ ἐν παντὶ μέρει ψυχῆς ὁμοίως.

[3, 8, 2]   οὐκ ἔσται τὸ κινοῦν πρώτως, οὐδὲ ἡ φύσις τοῦτο, ἀλλὰ τὸ

[3, 8, 9]   δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν, οὐδὲ νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν μὴ

[3, 8, 11]   οὐδὲ γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ νοῦς. Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν

[3, 8, 2]   παντοδαπὰ καὶ σχήματα ποιεῖ; Ἐπεὶ οὐδὲ οἱ κηροπλάσται {ἢ κοροπλάθαι} εἰς

[3, 8, 7]   τέλος ποιούμενα οὐ τὰς ποιήσεις οὐδὲ τὰς πράξεις, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα

[3, 8, 9]   αὕτη δὲ οὐκέτι τὰ πάντα οὐδέ τι τῶν πάντων, ἵνα γεννήσῃ

[3, 8, 5]   οὐκ ἔχει πέρας ἡ θεωρία οὐδὲ τὸ θεώρημα. Διὰ τοῦτο δέ·

[3, 8, 11]   προσέθηκας ὁτιοῦν, ἐνδεὲς ποιήσεις. Διὸ οὐδὲ τὸ νοεῖν, ἵνα μὴ καὶ

[3, 8, 8]   εἶναι οὐ φυτικὴν οὐδὲ αἰσθητικὴν οὐδὲ ψυχικὴν τὴν ἄλλην. Νοήσεις μὲν

[3, 8, 11]   αὐτὸ οὖσιν. ~Ἔτι δὲ καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ νοῦς ἐστιν

[3, 8, 4]   τις τὴν καθύπνου τῇ ἐγρηγορότος προσεικάσειε. Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται

[3, 8, 10]   ζωὴν τῷ φυτῷ τὴν πολλήν, ἔμεινε δὲ αὐτὴ οὐ πολλὴ οὖσα,

[3, 8, 8]   οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν γέγονε καὶ σχῆμα καὶ ἐπίπεδον καὶ

[3, 8, 11]   ἕν. Τὸ οὖν ἓν δύο γέγονε καὶ τὰ δύο ἕν. Τῇ

[3, 8, 5]   {τὸ ἑαυτῆς πρόσθεν} μέρος οὗ καταλέλοιπε μένειν· ἀπολιποῦσα γὰρ τὸ {ἑαυτῆς}

[3, 8, 11]   ὃς ἐθεάσατο καὶ ἐνεῖδε καὶ ἐθαύμασε τὸν κἀκείνου ποιητὴν τίς ἄρα

[3, 8, 4]   μετ᾽ αὐτὴν εἶδεν ὡς οἷόν τε αὐτῇ καὶ οὐκέτι ἐζήτησεν ἄλλα

[3, 8, 1]   πάντα τυγχάνειν καθ᾽ ὅσον οἷόν τε αὐτοῖς κατὰ φύσιν ἔχοντα, ἄλλα

[3, 8, 1]   ὕστερον· νῦν δὲ λέγωμεν περί τε γῆς αὐτῆς καὶ δένδρων καὶ

[3, 8, 1]   φασι καὶ ἄλογον εἶναι, θεωρίαν τε ἐν αὐτῇ ἔχει καὶ ἃ

[3, 8, 7]   Καὶ αἱ ἁμαρτίαι δέ, αἵ τε ἐν τοῖς γινομένοις αἵ τε

[3, 8, 7]   τε ἐν τοῖς γινομένοις αἵ τε ἐν τοῖς πραττομένοις, θεωρούντων εἰσὶν

[3, 8, 4]   ἡ πρόθεσις αὐτοῖς ὡς οἷόν τε πρᾶξις ἦ. Πανταχοῦ δὴ ἀνευρήσομεν

[3, 8, 5]   οὔπω ἦν οὐ γὰρ οἷόν τε πρὸ θεωρίας ἀνάγκη ἀσθενεστέραν μὲν

[3, 8, 5]   τὴν ἐνέργειαν τὴν αὐτὴν ἀεί τε τὸ πρότερον ἕτερον τοῦ ὑστέρου,

[3, 8, 9]   ὃν δεῖ σημῆναι, ὅπως οἷόν τε, τῷ ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν.

[3, 8, 7]   ~Ὅτι μὲν οὖν πάντα τά τε ὡς ἀληθῶς ὄντα ἐκ θεωρίας

[3, 8, 8]   τῷ ὑποκειμένῳ ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων ἅτε εἰς νοῦν σπευδόντων, ἐπὶ τούτου

[3, 8, 5]   θεωροῦσα καὶ τὸ οὕτω θεωρῆσαν ἅτε ἐξωτέρω καὶ οὐχ ὡσαύτως τῷ

[3, 8, 9]   νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε νοητὸν εἴη, τί ἂν εἴη;

[3, 8, 9]   συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς μήτε νοητὸν εἴη, τί

[3, 8, 1]   Καὶ κινδυνεύει, εἴτε τις παῖς εἴτε ἀνὴρ παίζει ἢ σπουδάζει, θεωρίας

[3, 8, 4]   ἀποτελέσασα ἀγλαὸν καὶ χάριεν. Καὶ εἴτε τις βούλεται σύνεσίν τινα ἢ

[3, 8, 1]   γε παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε τις παῖς εἴτε ἀνὴρ παίζει

[3, 8, 8]   ὅλως τὴν ζωὴν ὅ τι ποτέ ἐστιν οὐ ζητοῦσιν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνό

[3, 8, 6]   εἴη; Καὶ μᾶλλον, ὅσῳ μᾶλλον. Τότε γὰρ καὶ ἡσυχίαν ἄγει καὶ

[3, 8, 9]   οὗτος νοῦς καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε δύο ἅμα. Εἰ δὲ δύο,

[3, 8, 11]   τῷ νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν· ὥστε ἐν μὲν τῷ νῷ ἡ

[3, 8, 6]   πρᾶξις ἕνεκα θεωρίας καὶ θεωρήματος· ὥστε καὶ τοῖς πράττουσιν ἡ θεωρία

[3, 8, 6]   ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο ἔσται· ὥστε οἷον παράκειται, καὶ τὸ διπλοῦν

[3, 8, 5]   Οὐ μὴν ὡσαύτως ἐν πᾶσιν, ὥστε οὐδὲ ἐν παντὶ μέρει ψυχῆς

[3, 8, 5]   ἑτέρας εἶναι, πᾶσαν δὲ θεωρίαν· ὥστε τὴν κατὰ τὴν θεωρίαν πρᾶξιν

[3, 8, 9]   ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό· ὥστε τί σεμνόν; Οὐδὲ γάρ, εἰ

[3, 8, 11]   ἔχει. Τὸ δὲ πρὸ αὐτῶν οὔτε δεῖται οὔτε ἔχει· ἢ οὐκ

[3, 8, 8]   αὐτοῦ, ὅτι πάντα καὶ αὐτό, οὔτε ἐκεῖνος ὁ ἐξ οὗ, ὅτι

[3, 8, 11]   ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{ νος} δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων·

[3, 8, 11]   δὲ πρὸ αὐτῶν οὔτε δεῖται οὔτε ἔχει· ἢ οὐκ ἂν τὸ

[3, 8, 11]   Πάντως τοι οὔτε νοῦς ἐκεῖνος οὔτε κόρος, ἀλλὰ καὶ πρὸ νοῦ

[3, 8, 11]   αὐτοῦ γενόμενον κόρον. Πάντως τοι οὔτε νοῦς ἐκεῖνος οὔτε κόρος, ἀλλὰ

[3, 8, 2]   μὲν οὖν οὔτε χεῖρες ἐνταῦθα οὔτε πόδες οὔτε τι ὄργανον ἐπακτὸν

[3, 8, 2]   οὔτε χεῖρες ἐνταῦθα οὔτε πόδες οὔτε τι ὄργανον ἐπακτὸν ἢ σύμφυτον,

[3, 8, 8]   τι ἀπ᾽ αὐτοῦ, οὐκ ἠλάττωται, οὔτε τὸ ἀπ᾽ αὐτοῦ, ὅτι πάντα

[3, 8, 11]   δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ ἐφίετο. Οὐ

[3, 8, 2]   {καὶ πῶς} ~Ὅτι μὲν οὖν οὔτε χεῖρες ἐνταῦθα οὔτε πόδες οὔτε

[3, 8, 6]   καὶ προχειρίζεται οὐ γὰρ πρώτως εἶχε καὶ καταμανθάνει, καὶ τῇ προχειρίσει

[3, 8, 10]   ἐν ῥίζῃ ἱδρυμένης. Αὕτη τοίνυν παρέσχε μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν τῷ

Ennéade, livre, chap.
[3, 8, 8]	ἐστιν οὐ ζητοῦσιν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνό	γε	ἐπισημαντέον, ὅτι πάλιν αὖ ὁ
[3, 8, 3]	φύσει καὶ ἡ φύσις. Ἆρά	γε	καὶ αὐτὸς ἐκ θεωρίας; Πάντως
[3, 8, 7]	τοῦ θεωρητοῦ παραφορᾶι· καὶ ὅ	γε	κακὸς τεχνίτης ἔοικεν αἰσχρὰ εἴδη
[3, 8, 1]	παίζουσι τοῦτο ποιοῦσιν ἢ τούτου	γε	παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει, εἴτε
[3, 8, 11]	ἀγαθὸν ἔχει τὴν ἐνέργειαν, τὸ	δὲ	ἀγαθὸν οὐδενὸς δεῖται· διὸ οὐδέν
[3, 8, 9]	Νοοῦν μὲν οὖν νοῦς, ἀνόητον	δὲ	ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό· ὥστε τί
[3, 8, 7]	πληρῶσαι θεωρίας. Καὶ αἱ ἁμαρτίαι	δέ,	αἵ τε ἐν τοῖς γινομένοις
[3, 8, 8]	ἡ μὲν φυτικὴ νόησις, ἡ	δὲ	αἰσθητική, ἡ δὲ ψυχική. Πῶς
[3, 8, 11]	τοῦ νοεῖν οὐδὲν δεομένου, πλήρωσιν	δὲ	ἀληθινὴν καὶ νόησιν ἔχει, ὅτι
[3, 8, 2]	φαίη ἄν τις, ἀκίνητος, αὕτη	δὲ	ἄλλη παρὰ τὸν λόγον καὶ
[3, 8, 6]	δύο, τὸ μὲν ἄλλο, τὸ	δὲ	ἄλλο ἔσται· ὥστε οἷον παράκειται,
[3, 8, 1]	αὐτοῖς κατὰ φύσιν ἔχοντα, ἄλλα	δὲ	ἄλλως καὶ θεωρεῖν καὶ τυγχάνειν
[3, 8, 9]	αὐτὸ ἔσται τῶν πάντων· εἰ	δὲ	ἅμα καὶ αὐτὸ καὶ τὰ
[3, 8, 9]	καὶ ἀριθμὸς δὲ οὗτος, ἀριθμοῦ	δὲ	ἀρχὴ καὶ τοῦ τοιούτου τὸ
[3, 8, 10]	τῷ φυτῷ τὴν πολλήν, ἔμεινε	δὲ	αὐτὴ οὐ πολλὴ οὖσα, ἀλλ᾽
[3, 8, 3]	θεωρίας καὶ θεωρήσαντός τινος. Πῶς	δὲ	αὕτη ἔχει θεωρίαν; Τὴν μὲν
[3, 8, 4]	θεωρία ποιησάσης. ~Καὶ εἴ τις	δὲ	αὐτὴν ἔροιτο τίνος ἕνεκα ποιεῖ,
[3, 8, 9]	πάντα, οὐκ ἀρχὴ ἔσται. Δεῖ	δὲ	αὐτὸ ἀρχὴν εἶναι καὶ εἶναι
[3, 8, 9]	ἄλλα μὲν τὰ πάντα, ἄλλο	δὲ	αὐτὸ ἔσται τῶν πάντων· εἰ
[3, 8, 4]	διὰ τοῦτο οὐ πληρούμενοι, ἐφιέμενοι	δὲ	αὐτὸ ἰδεῖν, εἰς πρᾶξιν φέρονται,
[3, 8, 6]	αὑτοῦ πρὸς ἄλλον ἀποφαίνει· πρὸς	δὲ	αὑτὸν ὄψις. Ἤδη γὰρ οὗτος
[3, 8, 10]	ὑπὲρ πάντα αὐτῶν εἶναι. Εἰ	δὲ	ἀφελὼν τὸ εἶναι λαμβάνοις, θαῦμα
[3, 8, 7]	θεωρήματα, τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ	δὲ	γνώσει ἢ δόξῃ, καὶ αἱ
[3, 8, 2]	ὄργανον ἐπακτὸν ἢ σύμφυτον, ὕλης	δὲ	δεῖ, {ἐφ᾽ ἧς ποιήσει, καθ᾽
[3, 8, 9]	ἅμα, ὥστε δύο ἅμα. Εἰ	δὲ	δύο, δεῖ τὸ πρὸ τοῦ
[3, 8, 4]	ἔχοι μετὰ τὸ πραχθέν, παρακολούθημα	δέ,	εἰ ἔχοι ἄλλο πρὸ τούτου
[3, 8, 5]	ἔλαβον γὰρ οὐ πᾶν. Ὀρεγόμενοι	δὲ	εἰ πράττοιεν, οὗ ὀρέγονται ἕνεκα
[3, 8, 11]	τοίνυν τὸ μὲν ὕλη, τὸ	δὲ	εἶδος αὐτοῦ {οἷον καὶ ἡ
[3, 8, 4]	αὐτῆς εἰς θέαν ἐναργεστέρα, ἡ	δὲ	εἴδωλον θεωρίας ἄλλης. Ταύτῃ δὴ
[3, 8, 8]	κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω	δὲ	εἰς ὅ. Τὸ γὰρ εἰς
[3, 8, 1]	ἕλκουσα πρὸς τὸ ἔξω, ἡ	δὲ	ἑκούσιος λεγομένη ἐπ᾽ ἔλαττον μέν,
[3, 8, 11]	ἡ κατ᾽ ἐνέργειαν ὅρασις} ὕλη	δὲ	ἐν νοητοῖς· ἐπεὶ καὶ ἡ
[3, 8, 4]	ἔτι πρὸς τὸ κάτω, στᾶσα	δὲ	ἐν ὧι ἔστιν, ἐν τῇ
[3, 8, 8]	ἀμυδροτέρα, ὥσπερ καὶ ζωή. Ἡ	δὲ	ἐναργεστέρα· αὕτη καὶ πρώτη ζωὴ
[3, 8, 11]	ἀγαθοῦ ἥκοντος ἀγαθοειδῆ ποιοῦντος. Οἷον	δὲ	ἐνορᾶται ἐπ᾽ αὐτῷ ἴχνος τοῦ
[3, 8, 10]	ἀλλὰ μένουσαν αὐτὴν ἡσύχως, τοὺς	δὲ	ἐξ αὐτῆς προεληλυθότας πρὶν ἄλλον
[3, 8, 8]	εἶναι ἓν ὄντως ἄμφω· τοῦτο	δέ	ἐστι θεωρία ζῶσα, οὐ θεώρημα,
[3, 8, 7]	τι εἶδός ἐστι ποιεῖν, τοῦτο	δέ	ἐστι πάντα πληρῶσαι θεωρίας. Καὶ
[3, 8, 4]	εἶναι· καὶ θεωρία ἄψοφος, ἀμυδροτέρα	δέ.	Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς εἰς θέαν
[3, 8, 3]	ἐστι τὸ μήπω ἔχειν; Ἡ	δὲ	ἔχει, καὶ διὰ τοῦτο ὅτι
[3, 8, 2]	οὐκέτι ποιεῖν δύναται ἄλλον, ὁ	δὲ	ζωὴν ἔχων ὁ τοῦ ποιήσαντος
[3, 8, 5]	οὐδὲ τὸ θεώρημα. Διὰ τοῦτο	δέ·	{ἢ καὶ διὰ τοῦτο} πανταχοῦ·
[3, 8, 5]	πρότερον ἕτερον τοῦ ὑστέρου, ἥκει	δὲ	ἡ ἐνέργεια ἐκ θεωρίας ἢ
[3, 8, 5]	ἢ πράξεως δεῖται, καὶ ψυχὴ	δὲ	ἡ θεωροῦσα καὶ τὸ οὕτω
[3, 8, 5]	οὗ ὀρέγονται ἕνεκα πράττουσιν. Ἦν	δὲ	θεώρημα καὶ θεωρία ἐκεῖνο. ~Ἡ
[3, 8, 3]	τοῦτό ἐστι τὸ ποιοῦν. Ἔστι	δὲ	θεωρία καὶ θεώρημα, λόγος γάρ.
[3, 8, 5]	μὲν ἑτέραν ἑτέρας εἶναι, πᾶσαν	δὲ	θεωρίαν· ὥστε τὴν κατὰ τὴν
[3, 8, 8]	σπευδόντων. ~Ταῦτα μὲν οὕτω. Τῆς	δὲ	θεωρίας ἀναβαινούσης ἐκ τῆς φύσεως
[3, 8, 7]	εἴδη ποιοῦντι. Καὶ οἱ ἐρῶντες	δὲ	ἰδόντων καὶ πρὸς εἶδος σπευδόντων.
[3, 8, 9]	αὐτὸ καὶ τὰ πάντα. Τὸ	δὲ	καθ᾽ ἕκαστον τῶν πάντων πρῶτον
[3, 8, 1]	λεγομένη ἐπ᾽ ἔλαττον μέν, ὅμως	δὲ	καὶ αὕτη ἐφέσει θεωρίας γινομένη.
[3, 8, 6]	τὴν ἐξ ἐπισκέψεως. Καὶ ἀπολείπουσα	δὲ	καὶ ἐν ἄλλοις γινομένη, εἶτ᾽
[3, 8, 10]	τὸ τοῦ φυτοῦ ἕν τοῦτο	δὲ	καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ μένουσα
[3, 8, 4]	τὸ εἴδωλον τοῦ ἀληθινοῦ; Μαρτυροῦσι	δὲ	καὶ οἱ νωθέστεροι τῶν παίδων,
[3, 8, 2]	ἐνειδοποιεῖ, παντί που δῆλον. Δεῖ	δὲ	καὶ τὸ μοχλεύειν ἀφελεῖν ἐκ
[3, 8, 11]	αὐτὸ δι᾽ αὐτὸ οὖσιν. ~Ἔτι	δὲ	καὶ ὧδε· ἐπεὶ γὰρ ὁ
[3, 8, 8]	καὶ τὰ μὲν ἄνω, τὰ	δὲ	κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν, χείρω
[3, 8, 5]	ἵπποις δίδωσιν ὧν εἶδεν, οἱ	δὲ	λαβόντες δηλονότι ὀρέγοιντο ἂν ὧν
[3, 8, 1]	Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον· νῦν	δὲ	λέγωμεν περί τε γῆς αὐτῆς
[3, 8, 8]	ἔχειν πᾶν καὶ πάντα· εἰ	δὲ	μή, ἕξει τι μέρος οὐ
[3, 8, 8]	θεωρῇ, οὐχ ὡς ἕν· εἰ	δὲ	μή, οὐ γίνεται νοῦς. Ἀλλὰ
[3, 8, 6]	τῷ πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον, τῷ	δὲ	μὴ τελέως ἐφιεμένη μᾶλλον ἔχειν
[3, 8, 1]	καὶ τὰ μὲν ἀληθῶς, τὰ	δὲ	μίμησιν καὶ εἰκόνα τούτου λαμβάνοντα
[3, 8, 8]	ἀφ᾽ οὗ μόνον. Καὶ ἄλλως	δὲ	ὁ νοῦς οὐχ ἑνός τινος
[3, 8, 10]	ῥεῖν ὁμοῦ συνόντας ἔτι, ἤδη	δὲ	οἷον ἑκάστους εἰδότας οἷ ἀφήσουσιν
[3, 8, 8]	τάχ᾽ ἂν λέγοιεν ἄνθρωποι, νοήσεων	δὲ	οὐ λέγουσιν, ἀλλὰ τὰς μέν,
[3, 8, 9]	ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων· διεξόδῳ	δὲ	οὐ τῇ διεξιούσῃ, ἀλλὰ τῇ
[3, 8, 2]	γὰρ ὕλη τὸ κινούμενον, αὐτῆς	δὲ	οὐδὲν κινούμενον ἢ ἐκεῖνο οὐκ
[3, 8, 10]	τὸ ἁπλῶς ἓν ἔλθῃ· τοῦτο	δὲ	οὐκέτι ἐπ᾽ ἄλλο. Ἀλλ᾽ εἰ
[3, 8, 9]	ἐξ ἀρχῆς τὰ πάντα, αὕτη	δὲ	οὐκέτι τὰ πάντα οὐδέ τι
[3, 8, 5]	ἐκ θεωρίας ἢ πράξεως, πρᾶξις	δὲ	οὔπω ἦν οὐ γὰρ οἷόν
[3, 8, 11]	καὶ ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{ νος}	δὲ	οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε
[3, 8, 9]	πλῆθος ἑνὸς ὕστερον· καὶ ἀριθμὸς	δὲ	οὗτος, ἀριθμοῦ δὲ ἀρχὴ καὶ
[3, 8, 6]	καὶ ἀγαθοῦ χάριν πράττουσι· τοῦτο	δὲ	οὐχ ἵνα ἔξω αὐτῶν, οὐδ᾽
[3, 8, 10]	ἀρχὴν ἄλλην οὐκ ἔχουσαν, δοῦσαν	δὲ	ποταμοῖς πᾶσαν αὑτήν, οὐκ ἀναλωθεῖσαν
[3, 8, 6]	ἐκ τῆς πράξεως ἀγαθόν. Τοῦτο	δὲ	ποῦ; Ἐν ψυχῇ. Ἀνέκαμψεν οὖν
[3, 8, 11]	ἔχει, ὅτι πρώτως ἔχει. Τὸ	δὲ	πρὸ αὐτῶν οὔτε δεῖται οὔτε
[3, 8, 3]	θεωρία οὕτως ὡς τεθεωρημένος, ὁ	δὲ	πρὸ τούτου πᾶς ὁ μὲν
[3, 8, 9]	ὕστερον ἔσται τῶν πάντων· εἰ	δὲ	πρότερον τῶν πάντων, ἄλλα μὲν
[3, 8, 6]	εὖ προήνεγκεν, οὐκέτι προφέρει, ἃ	δὲ	προφέρει, τῷ ἐλλιπεῖ προφέρει εἰς
[3, 8, 1]	ἕνεκεν ὁ μὲν παίζειν, ὁ	δὲ	σπουδάζειν, καὶ πρᾶξις πᾶσα εἰς
[3, 8, 6]	τῷ ἀπολειφθέντι αὐτῆς μέρει· ἡ	δὲ	στᾶσα ἐν αὑτῇ ἧττον τοῦτο
[3, 8, 8]	ἀληθεστάτη νοήσει ζωή ἐστιν, αὕτη	δὲ	ταὐτὸν τῇ ἀληθεστάτῃ νοήσει, ἡ
[3, 8, 5]	καὶ ἐλλαμπόμενον μένει ἐκεῖ, τὸ	δὲ	τῇ τοῦ μεταλαβόντος πρώτῃ μεταλήψει
[3, 8, 2]	φήσουσι, καὶ ὁ λόγος· εἰ	δέ	τι αὐτῆς ἀκίνητον, τοῦτο καὶ
[3, 8, 9]	νοῦ δεῖ αὐτὸ εἶναι. Εἰ	δέ	τις οἴοιτο αὐτὸ τὸ ἓν
[3, 8, 10]	μᾶλλον τῇ προσβολῇ συνείς, συνορῶν	δὲ	τὸ μέγα αὐτοῦ τοῖς μετ᾽
[3, 8, 5]	ὧι τελευτᾶι μόνον. Οὐκ ἴσον	δὲ	τὸ προιὸν τῷ μείναντι. Εἰ
[3, 8, 10]	δυνατώτατον καὶ τὸ τίμιον· εἰ	δὲ	τὸ τῶν κατ᾽ ἀλήθειαν ὄντων
[3, 8, 6]	ἐπίσκεψιν καταμανθάνουσα ὃ ἔχει. Ἐν	δὲ	τοῖς πρακτικοῖς ἐφαρμόττει ἃ ἔχει
[3, 8, 11]	καὶ ἡ οἷον τελείωσις, τῇ	δὲ	τοῦ νοῦ ὄψει τὸ ἀγαθὸν
[3, 8, 10]	ἡ πρώτη καὶ πᾶσα. Τὸ	δὲ	ὑπὲρ τὴν ζωὴν αἴτιον ζωῆς·
[3, 8, 4]	ἀλλ᾽ ἐμοῦ μὴ γραφούσης, θεωρούσης	δέ,	ὑφίστανται αἱ τῶν σωμάτων γραμμαὶ
[3, 8, 8]	νόησις, ἡ δὲ αἰσθητική, ἡ	δὲ	ψυχική. Πῶς οὖν νοήσεις; Ὅτι
[3, 8, 8]	νοῦς, ἀλλὰ καὶ πᾶς· πᾶς	δὲ	ὢν καὶ πάντων. Δεῖ οὖν
[3, 8, 2]	τῶν μὲν ὡς μενόντων, τῶν	δὲ	ὡς κινουμένων ἡ γὰρ ὕλη
[3, 8, 11]	ἀγλαίαι κειμένου, ὅτι μηδὲν ἀνόητον	μηδὲ	σκοτεινὸν μηδ᾽ ἄμετρον ἐν αὐτῷ,
[3, 8, 11]	νοητὸν κόσμον ὃς ἐθεάσατο καὶ	ἐνεῖδε	καὶ ἐθαύμασε τὸν κἀκείνου ποιητὴν
[3, 8, 10]	ἕν, εἰς ὃ ἀνάξεις, καὶ	τόδε	πᾶν εἰς ἓν τὸ πρὸ
[3, 8, 8]	δεῖ αὐτοζωὴν εἶναι οὐ φυτικὴν	οὐδὲ	αἰσθητικὴν οὐδὲ ψυχικὴν τὴν ἄλλην.
[3, 8, 9]	καὶ ἑαυτό· ὥστε τί σεμνόν;	Οὐδὲ	γάρ, εἰ λέγοιμεν τὸ ἀγαθὸν
[3, 8, 11]	ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων·	οὐδὲ	γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν οὐδὲ
[3, 8, 5]	μὴν ὡσαύτως ἐν πᾶσιν, ὥστε	οὐδὲ	ἐν παντὶ μέρει ψυχῆς ὁμοίως.
[3, 8, 2]	οὐκ ἔσται τὸ κινοῦν πρώτως,	οὐδὲ	ἡ φύσις τοῦτο, ἀλλὰ τὸ
[3, 8, 9]	δεῖ μὴ συνεζεῦχθαι τὸ νοητόν,	οὐδὲ	νοῦς ἔσται. Εἰ οὖν μὴ
[3, 8, 11]	οὐδὲ γὰρ ἐφίετο. Οὐ τοίνυν	οὐδὲ	νοῦς. Ἔφεσις γὰρ καὶ ἐν
[3, 8, 2]	παντοδαπὰ καὶ σχήματα ποιεῖ; Ἐπεὶ	οὐδὲ	οἱ κηροπλάσται {ἢ κοροπλάθαι} εἰς
[3, 8, 7]	τέλος ποιούμενα οὐ τὰς ποιήσεις	οὐδὲ	τὰς πράξεις, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα
[3, 8, 9]	αὕτη δὲ οὐκέτι τὰ πάντα	οὐδέ	τι τῶν πάντων, ἵνα γεννήσῃ
[3, 8, 5]	οὐκ ἔχει πέρας ἡ θεωρία	οὐδὲ	τὸ θεώρημα. Διὰ τοῦτο δέ·
[3, 8, 11]	προσέθηκας ὁτιοῦν, ἐνδεὲς ποιήσεις. Διὸ	οὐδὲ	τὸ νοεῖν, ἵνα μὴ καὶ
[3, 8, 8]	εἶναι οὐ φυτικὴν οὐδὲ αἰσθητικὴν	οὐδὲ	ψυχικὴν τὴν ἄλλην. Νοήσεις μὲν
[3, 8, 11]	αὐτὸ οὖσιν. ~Ἔτι δὲ καὶ	ὧδε·	ἐπεὶ γὰρ ὁ νοῦς ἐστιν
[3, 8, 4]	τις τὴν καθύπνου τῇ ἐγρηγορότος	προσεικάσειε.	Θεωροῦσα γὰρ θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται
[3, 8, 10]	ζωὴν τῷ φυτῷ τὴν πολλήν,	ἔμεινε	δὲ αὐτὴ οὐ πολλὴ οὖσα,
[3, 8, 8]	οἷον γὰρ κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν	γέγονε	καὶ σχῆμα καὶ ἐπίπεδον καὶ
[3, 8, 11]	ἕν. Τὸ οὖν ἓν δύο	γέγονε	καὶ τὰ δύο ἕν. Τῇ
[3, 8, 5]	{τὸ ἑαυτῆς πρόσθεν} μέρος οὗ	καταλέλοιπε	μένειν· ἀπολιποῦσα γὰρ τὸ {ἑαυτῆς}
[3, 8, 11]	ὃς ἐθεάσατο καὶ ἐνεῖδε καὶ	ἐθαύμασε	τὸν κἀκείνου ποιητὴν τίς ἄρα
[3, 8, 4]	μετ᾽ αὐτὴν εἶδεν ὡς οἷόν	τε	αὐτῇ καὶ οὐκέτι ἐζήτησεν ἄλλα
[3, 8, 1]	πάντα τυγχάνειν καθ᾽ ὅσον οἷόν	τε	αὐτοῖς κατὰ φύσιν ἔχοντα, ἄλλα
[3, 8, 1]	ὕστερον· νῦν δὲ λέγωμεν περί	τε	γῆς αὐτῆς καὶ δένδρων καὶ
[3, 8, 1]	φασι καὶ ἄλογον εἶναι, θεωρίαν	τε	ἐν αὐτῇ ἔχει καὶ ἃ
[3, 8, 7]	Καὶ αἱ ἁμαρτίαι δέ, αἵ	τε	ἐν τοῖς γινομένοις αἵ τε
[3, 8, 7]	τε ἐν τοῖς γινομένοις αἵ	τε	ἐν τοῖς πραττομένοις, θεωρούντων εἰσὶν
[3, 8, 4]	ἡ πρόθεσις αὐτοῖς ὡς οἷόν	τε	πρᾶξις ἦ. Πανταχοῦ δὴ ἀνευρήσομεν
[3, 8, 5]	οὔπω ἦν οὐ γὰρ οἷόν	τε	πρὸ θεωρίας ἀνάγκη ἀσθενεστέραν μὲν
[3, 8, 5]	τὴν ἐνέργειαν τὴν αὐτὴν ἀεί	τε	τὸ πρότερον ἕτερον τοῦ ὑστέρου,
[3, 8, 9]	ὃν δεῖ σημῆναι, ὅπως οἷόν	τε,	τῷ ἐν ἡμῖν ὁμοίῳ φήσομεν.
[3, 8, 7]	~Ὅτι μὲν οὖν πάντα τά	τε	ὡς ἀληθῶς ὄντα ἐκ θεωρίας
[3, 8, 8]	τῷ ὑποκειμένῳ ἰόντων τῶν ἐγνωσμένων	ἅτε	εἰς νοῦν σπευδόντων, ἐπὶ τούτου
[3, 8, 5]	θεωροῦσα καὶ τὸ οὕτω θεωρῆσαν	ἅτε	ἐξωτέρω καὶ οὐχ ὡσαύτως τῷ
[3, 8, 9]	νῷ. Εἰ οὖν μήτε νοῦς	μήτε	νοητὸν εἴη, τί ἂν εἴη;
[3, 8, 9]	συνέζευκτο τῷ νῷ. Εἰ οὖν	μήτε	νοῦς μήτε νοητὸν εἴη, τί
[3, 8, 1]	Καὶ κινδυνεύει, εἴτε τις παῖς	εἴτε	ἀνὴρ παίζει ἢ σπουδάζει, θεωρίας
[3, 8, 4]	ἀποτελέσασα ἀγλαὸν καὶ χάριεν. Καὶ	εἴτε	τις βούλεται σύνεσίν τινα ἢ
[3, 8, 1]	γε παίζουσιν ἐφιέμενοι. Καὶ κινδυνεύει,	εἴτε	τις παῖς εἴτε ἀνὴρ παίζει
[3, 8, 8]	ὅλως τὴν ζωὴν ὅ τι	ποτέ	ἐστιν οὐ ζητοῦσιν. Ἀλλ᾽ ἐκεῖνό
[3, 8, 6]	εἴη; Καὶ μᾶλλον, ὅσῳ μᾶλλον.	Τότε	γὰρ καὶ ἡσυχίαν ἄγει καὶ
[3, 8, 9]	οὗτος νοῦς καὶ νοητὸν ἅμα,	ὥστε	δύο ἅμα. Εἰ δὲ δύο,
[3, 8, 11]	τῷ νῷ ὁρῶντι ἔδωκεν ἔχειν·	ὥστε	ἐν μὲν τῷ νῷ ἡ
[3, 8, 6]	πρᾶξις ἕνεκα θεωρίας καὶ θεωρήματος·	ὥστε	καὶ τοῖς πράττουσιν ἡ θεωρία
[3, 8, 6]	ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο ἔσται·	ὥστε	οἷον παράκειται, καὶ τὸ διπλοῦν
[3, 8, 5]	Οὐ μὴν ὡσαύτως ἐν πᾶσιν,	ὥστε	οὐδὲ ἐν παντὶ μέρει ψυχῆς
[3, 8, 5]	ἑτέρας εἶναι, πᾶσαν δὲ θεωρίαν·	ὥστε	τὴν κατὰ τὴν θεωρίαν πρᾶξιν
[3, 8, 9]	ἀνόητον δὲ ἀγνοήσει καὶ ἑαυτό·	ὥστε	τί σεμνόν; Οὐδὲ γάρ, εἰ
[3, 8, 11]	ἔχει. Τὸ δὲ πρὸ αὐτῶν	οὔτε	δεῖται οὔτε ἔχει· ἢ οὐκ
[3, 8, 8]	αὐτοῦ, ὅτι πάντα καὶ αὐτό,	οὔτε	ἐκεῖνος ὁ ἐξ οὗ, ὅτι
[3, 8, 11]	ἀεὶ τυγχάνων, {ἐκεῖ{ νος} δὲ	οὔτε	ἐφιέμενος τίνος γάρ; οὔτε τυγχάνων·
[3, 8, 11]	δὲ πρὸ αὐτῶν οὔτε δεῖται	οὔτε	ἔχει· ἢ οὐκ ἂν τὸ
[3, 8, 11]	Πάντως τοι οὔτε νοῦς ἐκεῖνος	οὔτε	κόρος, ἀλλὰ καὶ πρὸ νοῦ
[3, 8, 11]	αὐτοῦ γενόμενον κόρον. Πάντως τοι	οὔτε	νοῦς ἐκεῖνος οὔτε κόρος, ἀλλὰ
[3, 8, 2]	μὲν οὖν οὔτε χεῖρες ἐνταῦθα	οὔτε	πόδες οὔτε τι ὄργανον ἐπακτὸν
[3, 8, 2]	οὔτε χεῖρες ἐνταῦθα οὔτε πόδες	οὔτε	τι ὄργανον ἐπακτὸν ἢ σύμφυτον,
[3, 8, 8]	τι ἀπ᾽ αὐτοῦ, οὐκ ἠλάττωται,	οὔτε	τὸ ἀπ᾽ αὐτοῦ, ὅτι πάντα
[3, 8, 11]	δὲ οὔτε ἐφιέμενος τίνος γάρ;	οὔτε	τυγχάνων· οὐδὲ γὰρ ἐφίετο. Οὐ
[3, 8, 2]	{καὶ πῶς} ~Ὅτι μὲν οὖν	οὔτε	χεῖρες ἐνταῦθα οὔτε πόδες οὔτε
[3, 8, 6]	καὶ προχειρίζεται οὐ γὰρ πρώτως	εἶχε	καὶ καταμανθάνει, καὶ τῇ προχειρίσει
[3, 8, 10]	ἐν ῥίζῃ ἱδρυμένης. Αὕτη τοίνυν	παρέσχε	μὲν τὴν πᾶσαν ζωὴν τῷ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/05/2010