HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PLOTIN, Les Ennéades, III, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

α = 116 formes différentes pour 318 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Ennéade, livre, chap.
[3, 8, 2]	ὃ μένον διὰ χειρῶν ποιήσουσιν	ἃ	αὐτῶν ἔργα, ἐπὶ τὸ τοιοῦτον
[3, 8, 6]	γὰρ εὖ προήνεγκεν, οὐκέτι προφέρει,	ἃ	δὲ προφέρει, τῷ ἐλλιπεῖ προφέρει
[3, 8, 6]	Ἐν δὲ τοῖς πρακτικοῖς ἐφαρμόττει	ἃ	ἔχει τοῖς ἔξω. Καὶ τῷ
[3, 8, 6]	καὶ αὐτὴ ἡσύχως ἃ προφέρει.	Ἃ	μὲν γὰρ εὖ προήνεγκεν, οὐκέτι
[3, 8, 11]	δεηθέντα καὶ κεκορέσθαι καὶ νενοηκέναι·	ἃ	πλησίον μέν ἐστι τοῦ ἀνενδεοῦς
[3, 8, 1]	τε ἐν αὐτῇ ἔχει καὶ	ἃ	ποιεῖ διὰ θεωρίαν ποιεῖ, ἣν
[3, 8, 6]	ὁρᾶι μέντοι καὶ αὐτὴ ἡσύχως	ἃ	προφέρει. Ἃ μὲν γὰρ εὖ
[3, 8, 10]	προσβολῇ συνείς, συνορῶν δὲ τὸ	μέγα	αὐτοῦ τοῖς μετ᾽ αὐτὸ δι᾽
[3, 8, 1]	οὐ μόνον ἔλλογα ἀλλὰ καὶ	ἄλογα	ζῷα καὶ τὴν ἐν φυτοῖς
[3, 8, 1]	τέλος τοῦτο βλέπειν, οὐ μόνον	ἔλλογα	ἀλλὰ καὶ ἄλογα ζῷα καὶ
[3, 8, 2]	διὰ χειρῶν ποιήσουσιν ἃ αὐτῶν	ἔργα,	ἐπὶ τὸ τοιοῦτον ἀνελθεῖν τῆς
[3, 8, 11]	ποῦ} ἢ πῶς, ὁ τοιοῦτον	παῖδα	γεννήσας νοῦν, κόρον καλὸν καὶ
[3, 8, 9]	τοῦτο καὶ ποῖόν τι αὐτὸ	φαντασθησόμεθα;	Καὶ γὰρ αὖ ἢ νοοῦν
[3, 8, 9]	πᾶσαν. Τί οὖν ἐστιν ὃ	κομιούμεθα	νοῦν παραστησάμενοι; Ἢ δεῖ τὸν
[3, 8, 2]	~Ὅτι μὲν οὖν οὔτε χεῖρες	ἐνταῦθα	οὔτε πόδες οὔτε τι ὄργανον
[3, 8, 2]	συνεῖναι, ὡς μένειν δεῖ καὶ	ἐνταῦθα	τὴν δύναμιν τὴν οὐ διὰ
[3, 8, 1]	τὴν σπουδὴν ἔχειν, ἡ μὲν	ἀναγκαία	καὶ ἐπιπλέον, τὴν θεωρίαν ἕλκουσα
[3, 8, 1]	αὐτῇ ἔχει καὶ ἃ ποιεῖ	διὰ	θεωρίαν ποιεῖ, ἣν οὐκ ἔχει
[3, 8, 9]	Καὶ γὰρ αὖ τῆς γνώσεως	διὰ	νοῦ τῶν ἄλλων γινομένης καὶ
[3, 8, 10]	ῥεύματα· ἢ ζωὴν φυτοῦ μεγίστου	διὰ	παντὸς ἐλθοῦσαν ἀρχῆς μενούσης καὶ
[3, 8, 3]	σκοπεῖσθαι περὶ τῶν ἐν αὐτῇ.	Διὰ	τί οὖν ζωή τις οὖσα
[3, 8, 11]	ἄλλα περὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ	διὰ	τὸ ἀγαθὸν ἔχει τὴν ἐνέργειαν,
[3, 8, 5]	ἡ θεωρία οὐδὲ τὸ θεώρημα.	Διὰ	τοῦτο δέ· {ἢ καὶ διὰ
[3, 8, 3]	ἔχειν; Ἡ δὲ ἔχει, καὶ	διὰ	τοῦτο ὅτι ἔχει καὶ ποιεῖ.
[3, 8, 4]	δυνάμενοι τὸ θέαμα ἱκανῶς καὶ	διὰ	τοῦτο οὐ πληρούμενοι, ἐφιέμενοι δὲ
[3, 8, 5]	Διὰ τοῦτο δέ· {ἢ καὶ	διὰ	τοῦτο} πανταχοῦ· ποῦ γὰρ οὐχί;
[3, 8, 2]	αὐτοῖς μένειν, καθ᾽ ὃ μένον	διὰ	χειρῶν ποιήσουσιν ἃ αὐτῶν ἔργα,
[3, 8, 2]	ἐνταῦθα τὴν δύναμιν τὴν οὐ	διὰ	χειρῶν ποιοῦσαν καὶ πᾶσαν μένειν.
[3, 8, 5]	γὰρ ἀεὶ ζωὴ ἐκ ζωῆς·	ἐνέργεια	γὰρ πανταχοῦ φθάνει καὶ οὐκ
[3, 8, 5]	τοῦ ὑστέρου, ἥκει δὲ ἡ	ἐνέργεια	ἐκ θεωρίας ἢ πράξεως, πρᾶξις
[3, 8, 7]	ἔνδον ὄντες κινοῦσι, καὶ ἔστιν	ἐνέργεια	θεωρίας τοῦτο καὶ ὠδὶς τοῦ
[3, 8, 9]	μὲν γὰρ αὐτὸς ζωὴ πρώτη,	ἐνέργεια	οὖσα ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων·
[3, 8, 10]	οὐ γὰρ ἡ τῆς ζωῆς	ἐνέργεια	τὰ πάντα οὖσα πρώτη, ἀλλ᾽
[3, 8, 2]	Ποῖος γὰρ ὠθισμὸς ἢ τίς	μοχλεία	χρώματα ποικίλα καὶ παντοδαπὰ καὶ
[3, 8, 8]	καὶ σχῆμα καὶ ἐπίπεδον καὶ	περιφέρεια	καὶ κέντρον καὶ γραμμαὶ καὶ
[3, 8, 11]	καὶ ὁ καλὸς οὗτος κόσμος	σκιὰ	καὶ εἰκών, καὶ ἐν πάσῃ
[3, 8, 4]	αὐτῆς ἀσθενὲς παντάπασιν, ὅτι ἀσθενοῦσα	θεωρία	ἀσθενὲς θεώρημα ποιεῖ· ἐπεὶ καὶ
[3, 8, 4]	μένειν καὶ θεώρημα εἶναι· καὶ	θεωρία	ἄψοφος, ἀμυδροτέρα δέ. Ἑτέρα γὰρ
[3, 8, 5]	πράττουσιν. Ἦν δὲ θεώρημα καὶ	θεωρία	ἐκεῖνο. ~Ἡ ἄρα πρᾶξις ἕνεκα
[3, 8, 8]	ὄντως ἄμφω· τοῦτο δέ ἐστι	θεωρία	ζῶσα, οὐ θεώρημα, οἷον τὸ
[3, 8, 5]	μὲν φύσεως εἰπόντες ὃν τρόπον	θεωρία	ἡ γένεσις, ἐπὶ τὴν ψυχὴν
[3, 8, 6]	ζητεῖ ὡς πληρωθεῖσα, καὶ ἡ	θεωρία	ἡ ἐν τῷ τοιούτῳ τῷ
[3, 8, 3]	ἐστι λόγος, εἴη ἂν αὐτὸς	θεωρία.	Ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις γένοιτ᾽
[3, 8, 6]	ἡ πίστις, ἡσυχαιτέρα καὶ ἡ	θεωρία,	ἧι μᾶλλον εἰς ἓν ἄγει,
[3, 8, 3]	ταῦτά ἐστιν. Ἡ ποίησις ἄρα	θεωρία	ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι γὰρ ἀποτέλεσμα
[3, 8, 3]	οὖν μὴ πρᾶξις ἀλλὰ λόγος,	θεωρία·	καὶ ἐπὶ παντὸς λόγου ὁ
[3, 8, 3]	λόγος γάρ. Τῷ οὖν εἶναι	θεωρία	καὶ θεώρημα καὶ λόγος τούτῳ
[3, 8, 3]	ἐστι τὸ ποιοῦν. Ἔστι δὲ	θεωρία	καὶ θεώρημα, λόγος γάρ. Τῷ
[3, 8, 1]	ὅλως φυτῶν τίς αὐτῶν ἡ	θεωρία,	καὶ πῶς τὰ παρ᾽ αὐτῆς
[3, 8, 7]	ἀληθῶς ὄντα ἐκ θεωρίας καὶ	θεωρία,	καὶ τὰ ἐξ ἐκείνων γενόμενα
[3, 8, 8]	ἀληθεστάτη νόησις ζῇ καὶ ἡ	θεωρία	καὶ τὸ θεώρημα τὸ τοιοῦτο
[3, 8, 5]	ἐλθόντες λέγωμεν, ὡς ἡ ταύτης	θεωρία	καὶ τὸ φιλομαθὲς καὶ τὸ
[3, 8, 5]	γὰρ οὐκ ἔχει πέρας ἡ	θεωρία	οὐδὲ τὸ θεώρημα. Διὰ τοῦτο
[3, 8, 3]	μὲν ἔσχατος ἐκ θεωρίας καὶ	θεωρία	οὕτως ὡς τεθεωρημένος, ὁ δὲ
[3, 8, 3]	τι πραξάσης, ἀλλὰ τῷ εἶναι	θεωρία	ποιησάσης. ~Καὶ εἴ τις δὲ
[3, 8, 6]	ὥστε καὶ τοῖς πράττουσιν ἡ	θεωρία	τέλος, καὶ οἷον ἐξ εὐθείας
[3, 8, 5]	τὸ μετ᾽ αὐτὴν ποιεῖ· καὶ	θεωρία	τὴν θεωρίαν ποιεῖ. Καὶ γὰρ
[3, 8, 6]	θεωρία ἐκεῖνο. ~Ἡ ἄρα πρᾶξις	ἕνεκα	θεωρίας καὶ θεωρήματος· ὥστε καὶ
[3, 8, 4]	τις δὲ αὐτὴν ἔροιτο τίνος	ἕνεκα	ποιεῖ, εἰ τοῦ ἐρωτῶντος ἐθέλοι
[3, 8, 5]	δὲ εἰ πράττοιεν, οὗ ὀρέγονται	ἕνεκα	πράττουσιν. Ἦν δὲ θεώρημα καὶ
[3, 8, 2]	ὠθισμὸς ἢ τίς μοχλεία χρώματα	ποικίλα	καὶ παντοδαπὰ καὶ σχήματα ποιεῖ;
[3, 8, 8]	Καὶ πᾶσα ζωὴ νόησίς τις,	ἀλλὰ	ἄλλη ἄλλης ἀμυδροτέρα, ὥσπερ καὶ
[3, 8, 8]	δὲ μή, οὐ γίνεται νοῦς.	Ἀλλὰ	ἀρξάμενος ὡς ἓν οὐχ ὡς
[3, 8, 9]	εἶναι, ὃ οὐκέτι ἐν διεξόδῳ,	ἀλλὰ	ἀρχὴ διεξόδου καὶ ἀρχὴ ζωῆς
[3, 8, 2]	χρώματα ἀλλαχόθεν ἐπάγοντες οἷς ποιοῦσιν.	Ἀλλὰ	γὰρ ἐχρῆν συννοοῦντας, ὡς καὶ
[3, 8, 9]	οὖν τοιοῦτος· διὸ οὐ πρῶτος,	ἀλλὰ	δεῖ εἶναι τὸ ἐπέκεινα αὐτοῦ,
[3, 8, 6]	ἄλλο. Ἔστι γὰρ οὐ πλήρης,	ἀλλὰ	ἐλλείπει τῷ πρὸ αὐτῆς· ὁρᾶι
[3, 8, 8]	τοῦ γένους τούτου καὶ νόησις.	Ἀλλὰ	ζωῆς μὲν ἴσως διαφορὰς τάχ᾽
[3, 8, 1]	τοῦτο βλέπειν, οὐ μόνον ἔλλογα	ἀλλὰ	καὶ ἄλογα ζῷα καὶ τὴν
[3, 8, 8]	νοῦς οὐχ ἑνός τινος νοῦς,	ἀλλὰ	καὶ πᾶς· πᾶς δὲ ὢν
[3, 8, 11]	οὔτε νοῦς ἐκεῖνος οὔτε κόρος,	ἀλλὰ	καὶ πρὸ νοῦ καὶ κόρου·
[3, 8, 6]	ἥσυχον οὐ μόνον τῶν ἔξω,	ἀλλὰ	καὶ πρὸς αὑτόν, καὶ πάντα
[3, 8, 2]	ἵνα πῦρ ἡ ὕλη γένηται,	ἀλλὰ	λόγον· ὃ καὶ σημεῖον οὐ
[3, 8, 3]	πρᾶξις. Εἰ οὖν μὴ πρᾶξις	ἀλλὰ	λόγος, θεωρία· καὶ ἐπὶ παντὸς
[3, 8, 10]	αὑτήν, οὐκ ἀναλωθεῖσαν τοῖς ποταμοῖς,	ἀλλὰ	μένουσαν αὐτὴν ἡσύχως, τοὺς δὲ
[3, 8, 9]	λαβεῖν. Τί οὖν; Νοῦς μόνον;	Ἀλλὰ	παντὶ νῷ συνέζευκται τὸ νοητόν·
[3, 8, 5]	τέχνας καὶ τὰς ἐργασίας καταφέρονται.	~Ἀλλὰ	περὶ μὲν φύσεως εἰπόντες ὃν
[3, 8, 9]	Καὶ οὕτως οὐδὲν τῶν πάντων,	ἀλλὰ	πρὸ τῶν πάντων. ~Τί δὴ
[3, 8, 4]	ἄν· Ἐχρῆν μὲν μὴ ἐρωτᾶν,	ἀλλὰ	συνιέναι καὶ αὐτὸν σιωπῇ, ὥσπερ
[3, 8, 8]	ἄνθρωποι, νοήσεων δὲ οὐ λέγουσιν,	ἀλλὰ	τὰς μέν, τὰς δ᾽ ὅλως
[3, 8, 1]	καὶ αὕτη ἐφέσει θεωρίας γινομένη.	Ἀλλὰ	ταῦτα μὲν ὕστερον· νῦν δὲ
[3, 8, 9]	διεξόδῳ δὲ οὐ τῇ διεξιούσῃ,	ἀλλὰ	τῇ διεξελθούσῃ. Εἴπερ οὖν καὶ
[3, 8, 2]	πρώτως, οὐδὲ ἡ φύσις τοῦτο,	ἀλλὰ	τὸ ἀκίνητον τὸ ἐν τῷ
[3, 8, 7]	τὰς ποιήσεις οὐδὲ τὰς πράξεις,	ἀλλὰ	τὸ ἀποτέλεσμα ἵνα θεωρηθῇ, καὶ
[3, 8, 9]	καὶ ἵνα μὴ πλῆθος ἦ,	ἀλλὰ	τοῦ πλήθους ἀρχή· τοῦ γὰρ
[3, 8, 3]	θεωρίας οὐκ ἄλλο τι πραξάσης,	ἀλλὰ	τῷ εἶναι θεωρία ποιησάσης. ~Καὶ
[3, 8, 3]	ἄλλως, ὁ μὴ ὡς φύσις	ἀλλὰ	ψυχή, ὁ δ᾽ ἐν τῇ
[3, 8, 1]	τε αὐτοῖς κατὰ φύσιν ἔχοντα,	ἄλλα	δὲ ἄλλως καὶ θεωρεῖν καὶ
[3, 8, 4]	τε αὐτῇ καὶ οὐκέτι ἐζήτησεν	ἄλλα	θεώρημα ἀποτελέσασα ἀγλαὸν καὶ χάριεν.
[3, 8, 9]	εἰ δὲ πρότερον τῶν πάντων,	ἄλλα	μὲν τὰ πάντα, ἄλλο δὲ
[3, 8, 7]	ἐν θεωρίαι ὄντων καὶ τὰ	ἄλλα	πάντα ἐφίεσθαι τούτου, εἴπερ τέλος
[3, 8, 11]	ἐνεργεῖν ὅλως; Τὰ μὲν γὰρ	ἄλλα	περὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ διὰ
[3, 8, 7]	τοῦ πολλὰ ποιεῖν εἴδη καὶ	πολλὰ	θεωρήματα καὶ λόγων πληρῶσαι πάντα
[3, 8, 7]	θεωρίας τοῦτο καὶ ὠδὶς τοῦ	πολλὰ	ποιεῖν εἴδη καὶ πολλὰ θεωρήματα
[3, 8, 8]	ὂν τὰ δύο πῶς αὖ	πολλὰ	τοῦτο τὸ ἕν; Ἢ ὅτι
[3, 8, 9]	καὶ νοητὸν ἅμα, ὥστε δύο	ἅμα.	Εἰ δὲ δύο, δεῖ τὸ
[3, 8, 9]	ἔσται τῶν πάντων· εἰ δὲ	ἅμα	καὶ αὐτὸ καὶ τὰ πάντα,
[3, 8, 9]	καὶ οὗτος νοῦς καὶ νοητὸν	ἅμα,	ὥστε δύο ἅμα. Εἰ δὲ
[3, 8, 4]	συνιέναι; Ὅτι τὸ γενόμενόν ἐστι	θέαμα	ἐμὸν σιωπώσης, καὶ φύσει γενόμενον
[3, 8, 4]	ψυχῆς, λαβεῖν οὐ δυνάμενοι τὸ	θέαμα	ἱκανῶς καὶ διὰ τοῦτο οὐ
[3, 8, 4]	πρᾶξιν ἢ ἀσθένειαν θεωρίας ἢ	παρακολούθημα·	ἀσθένειαν μέν, εἰ μηδέν τις
[3, 8, 4]	τις ἔχοι μετὰ τὸ πραχθέν,	παρακολούθημα	δέ, εἰ ἔχοι ἄλλο πρὸ
[3, 8, 2]	λόγον, ὃς ποιεῖ λόγον ἄλλον	γέννημα	αὐτοῦ δόντα μέν τι τῷ
[3, 8, 4]	μὲν λεγομένη φύσις ψυχὴ οὖσα,	γέννημα	ψυχῆς προτέρας δυνατώτερον ζώσης, ἡσυχῇ
[3, 8, 8]	οὖν ζήσεταί τι θεώρημα καὶ	νόημα,	δεῖ αὐτοζωὴν εἶναι οὐ φυτικὴν
[3, 8, 4]	αὐτῇ καὶ οὐκέτι ἐζήτησεν ἄλλα	θεώρημα	ἀποτελέσασα ἀγλαὸν καὶ χάριεν. Καὶ
[3, 8, 4]	τῇ ἐγρηγορότος προσεικάσειε. Θεωροῦσα γὰρ	θεώρημα	αὐτῆς ἀναπαύεται γενόμενον αὐτῇ ἐκ
[3, 8, 5]	πέρας ἡ θεωρία οὐδὲ τὸ	θεώρημα.	Διὰ τοῦτο δέ· {ἢ καὶ
[3, 8, 4]	καὶ σὺν αὑτῇ μένειν καὶ	θεώρημα	εἶναι· καὶ θεωρία ἄψοφος, ἀμυδροτέρα
[3, 8, 5]	ὀρέγονται ἕνεκα πράττουσιν. Ἦν δὲ	θεώρημα	καὶ θεωρία ἐκεῖνο. ~Ἡ ἄρα
[3, 8, 3]	Τῷ οὖν εἶναι θεωρία καὶ	θεώρημα	καὶ λόγος τούτῳ καὶ ποιεῖ
[3, 8, 4]	ἐμὸν σιωπώσης, καὶ φύσει γενόμενον	θεώρημα,	καί μοι γενομένῃ ἐκ θεωρίας
[3, 8, 8]	αὐτοζῶν. Εἰ οὖν ζήσεταί τι	θεώρημα	καὶ νόημα, δεῖ αὐτοζωὴν εἶναι
[3, 8, 3]	ποιοῦν. Ἔστι δὲ θεωρία καὶ	θεώρημα,	λόγος γάρ. Τῷ οὖν εἶναι
[3, 8, 8]	δέ ἐστι θεωρία ζῶσα, οὐ	θεώρημα,	οἷον τὸ ἐν ἄλλῳ. Τὸ
[3, 8, 5]	καὶ τὸ πλῆρες πεποίηκεν αὐτὴν	θεώρημα	πᾶν γενομένην ἄλλο θεώρημα ποιῆσαι·
[3, 8, 4]	παντάπασιν, ὅτι ἀσθενοῦσα θεωρία ἀσθενὲς	θεώρημα	ποιεῖ· ἐπεὶ καὶ ἄνθρωποι, ὅταν
[3, 8, 4]	ὑπάρχειν. Καὶ τὸ θεωροῦν μου	θεώρημα	ποιεῖ, ὥσπερ οἱ γεωμέτραι θεωροῦντες
[3, 8, 5]	αὐτὴν θεώρημα πᾶν γενομένην ἄλλο	θεώρημα	ποιῆσαι· οἷον ἡ τέχνη ποιεῖ·
[3, 8, 7]	πρὸ τούτων ἡ φύσις τὸ	θεώρημα	τὸ ἐν αὐτῇ καὶ τὸν
[3, 8, 8]	καὶ ἡ θεωρία καὶ τὸ	θεώρημα	τὸ τοιοῦτο ζῶν καὶ ζωὴ
[3, 8, 8]	κύκλος ἐξελίξας αὑτὸν γέγονε καὶ	σχῆμα	καὶ ἐπίπεδον καὶ περιφέρεια καὶ
[3, 8, 5]	μικρὰν τέχνην ποιεῖ ἐν παιγνίῳ	ἴνδαλμα	ἔχοντι ἁπάντων· ἄλλως μέντοι ταῦτα
[3, 8, 3]	ἢ πῶς; ἔστι μὲν γὰρ	ἀποτέλεσμα	θεωρίας καὶ θεωρήσαντός τινος. Πῶς
[3, 8, 3]	θεωρία ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι γὰρ	ἀποτέλεσμα	θεωρίας μενούσης θεωρίας οὐκ ἄλλο
[3, 8, 7]	οὐδὲ τὰς πράξεις, ἀλλὰ τὸ	ἀποτέλεσμα	ἵνα θεωρηθῇ, καὶ τοῦτο καὶ
[3, 8, 10]	δὲ ἀφελὼν τὸ εἶναι λαμβάνοις,	θαῦμα	ἕξεις. Καὶ βαλὼν πρὸς αὐτὸ
[3, 8, 10]	ἀλλ᾽ ἀρχὴ τῆς πολλῆς. Καὶ	θαῦμα	οὐδέν. Ἢ καὶ θαῦμα, πῶς
[3, 8, 10]	Καὶ θαῦμα οὐδέν. Ἢ καὶ	θαῦμα,	πῶς τὸ πλῆθος τῆς ζωῆς
[3, 8, 11]	αὐτὸν εἰσδύντα καὶ αὐτῷ γενόμενον	ἕνα.	Ὡς δὴ ὁ ἀναβλέψας εἰς
[3, 8, 5]	ταῦτα ὥσπερ ἀμυδρὰ καὶ οὐ	δυνάμενα	βοηθεῖν ἑαυτοῖς θεάματα καὶ θεωρήματα.
[3, 8, 7]	θεωρία, καὶ τὰ ἐξ ἐκείνων	γενόμενα	θεωρούντων ἐκείνων καὶ αὐτὰ θεωρήματα,
[3, 8, 9]	Εἰ μὲν οὖν ὁμοῦ πάντα	συνηθροισμένα,	ὕστερον ἔσται τῶν πάντων· εἰ
[3, 8, 1]	καὶ πῶς τὰ παρ᾽ αὐτῆς	ποιούμενα	καὶ γεννώμενα ἐπὶ τὴν τῆς
[3, 8, 7]	ὄντων οὖσαι ποιοῦντα δείκνυσι τέλος	ποιούμενα	οὐ τὰς ποιήσεις οὐδὲ τὰς
[3, 8, 1]	τὰ παρ᾽ αὐτῆς ποιούμενα καὶ	γεννώμενα	ἐπὶ τὴν τῆς θεωρίας ἀνάξομεν
[3, 8, 9]	πάντα οὐδέ τι τῶν πάντων,	ἵνα	γεννήσῃ τὰ πάντα, καὶ ἵνα
[3, 8, 6]	οὐχ ἵνα μὴ γνῶσιν, ἀλλ᾽	ἵνα	γνῶσι καὶ παρὸν ἴδωσιν ἐν
[3, 8, 6]	χάριν πράττουσι· τοῦτο δὲ οὐχ	ἵνα	ἔξω αὐτῶν, οὐδ᾽ ἵνα μὴ
[3, 8, 6]	οὐδ᾽ ἵνα μὴ ἔχωσιν, ἀλλ᾽	ἵνα	ἔχωσι τὸ ἐκ τῆς πράξεως
[3, 8, 9]	εἶναι καὶ εἶναι πρὸ πάντων,	ἵνα	ἦ μετ᾽ αὐτὸ καὶ τὰ
[3, 8, 7]	τὰς πράξεις, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα	ἵνα	θεωρηθῇ, καὶ τοῦτο καὶ αἱ
[3, 8, 4]	αὐτὸ ἰδεῖν, εἰς πρᾶξιν φέρονται,	ἵνα	ἴδωσιν, ὃ μὴ νῷ ἐδύναντο.
[3, 8, 6]	βούλονται, ὃ γενέσθαι ἠθέλησαν, οὐχ	ἵνα	μὴ γνῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα γνῶσι
[3, 8, 6]	οὐχ ἵνα ἔξω αὐτῶν, οὐδ᾽	ἵνα	μὴ ἔχωσιν, ἀλλ᾽ ἵνα ἔχωσι
[3, 8, 11]	ποιήσεις. Διὸ οὐδὲ τὸ νοεῖν,	ἵνα	μὴ καὶ ἄλλο, καὶ ποιήσῃς
[3, 8, 9]	ἵνα γεννήσῃ τὰ πάντα, καὶ	ἵνα	μὴ πλῆθος ἦ, ἀλλὰ τοῦ
[3, 8, 2]	Οὐ γὰρ πῦρ δεῖ προσελθεῖν,	ἵνα	πῦρ ἡ ὕλη γένηται, ἀλλὰ
[3, 8, 9]	εἰς ὄπισθεν αὐτοῦ ἀμφίστομον ὄντα,	κἀκεῖνα,	εἰ ἐθέλοι ἐκεῖνο ὁρᾶν, μὴ
[3, 8, 9]	πρῶτος, ἀλλὰ δεῖ εἶναι τὸ	ἐπέκεινα	αὐτοῦ, οὗπερ χάριν καὶ οἱ
[3, 8, 9]	τὸ πρότερον τῶν δύο τούτων	ἐπέκεινα	νοῦ εἶναι. Τί οὖν κωλύει
[3, 8, 4]	Καὶ εἴτε τις βούλεται σύνεσίν	τινα	ἢ αἴσθησιν αὐτῇ διδόναι, οὐχ
[3, 8, 1]	ἀληθῶς, τὰ δὲ μίμησιν καὶ	εἰκόνα	τούτου λαμβάνοντα ἆρ᾽ ἄν τις
[3, 8, 4]	τῆς ὡδὶ τὴν φύσιν ἔχειν	φιλοθεάμονα	ὑπάρχειν. Καὶ τὸ θεωροῦν μου
[3, 8, 2]	τίς μοχλεία χρώματα ποικίλα καὶ	παντοδαπὰ	καὶ σχήματα ποιεῖ; Ἐπεὶ οὐδὲ
[3, 8, 3]	ἧι ταῦτά ἐστιν. Ἡ ποίησις	ἄρα	θεωρία ἡμῖν ἀναπέφανται· ἔστι γὰρ
[3, 8, 11]	ἐθαύμασε τὸν κἀκείνου ποιητὴν τίς	ἄρα	ὁ τοιοῦτον ὑποστήσας ζητεῖν, {ἢ
[3, 8, 6]	θεώρημα καὶ θεωρία ἐκεῖνο. ~Ἡ	ἄρα	πρᾶξις ἕνεκα θεωρίας καὶ θεωρήματος·
[3, 8, 3]	τῇ φύσει καὶ ἡ φύσις.	Ἆρά	γε καὶ αὐτὸς ἐκ θεωρίας;
[3, 8, 2]	τις, ἀκίνητος, αὕτη δὲ ἄλλη	παρὰ	τὸν λόγον καὶ κινουμένη. Ἀλλ᾽
[3, 8, 11]	μὲν εἴδους τοῦ ἐπ᾽ αὐτῷ	παρὰ	τοῦ ἀγαθοῦ ἥκοντος ἀγαθοειδῆ ποιοῦντος.
[3, 8, 11]	ἀγαθοῦ ἀγαθοειδὲς γίνεται καὶ τελειοῦται	παρὰ	τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ μὲν εἴδους
[3, 8, 11]	μὲν οὖν ὁράσει ἡ πλήρωσις	παρὰ	τοῦ αἰσθητοῦ καὶ ἡ οἷον
[3, 8, 5]	ἁπάντων· ἄλλως μέντοι ταῦτα ὥσπερ	ἀμυδρὰ	καὶ οὐ δυνάμενα βοηθεῖν ἑαυτοῖς
[3, 8, 6]	καταμανθάνει, καὶ τῇ προχειρίσει οἷον	ἑτέρα	αὐτοῦ γίνεται, καὶ διανοουμένη βλέπει
[3, 8, 4]	καὶ θεωρία ἄψοφος, ἀμυδροτέρα δέ.	Ἑτέρα	γὰρ αὐτῆς εἰς θέαν ἐναργεστέρα,
[3, 8, 3]	πρᾶξις γένοιτ᾽ ἂν κατὰ λόγον	ἑτέρα	οὖσα δηλονότι τοῦ λόγου· ὁ
[3, 8, 6]	Καὶ ὅσῳ ἐναργεστέρα ἡ πίστις,	ἡσυχαιτέρα	καὶ ἡ θεωρία, ἧι μᾶλλον
[3, 8, 6]	μᾶλλον ἔχειν ἢ ἡ φύσις	ἡσυχαιτέρα,	καὶ τῷ πλέον θεωρητικὴ μᾶλλον,
[3, 8, 4]	θεώρημα εἶναι· καὶ θεωρία ἄψοφος,	ἀμυδροτέρα	δέ. Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς εἰς
[3, 8, 8]	νόησίς τις, ἀλλὰ ἄλλη ἄλλης	ἀμυδροτέρα,	ὥσπερ καὶ ζωή. Ἡ δὲ
[3, 8, 8]	ὥσπερ καὶ ζωή. Ἡ δὲ	ἐναργεστέρα·	αὕτη καὶ πρώτη ζωὴ καὶ
[3, 8, 4]	Ἑτέρα γὰρ αὐτῆς εἰς θέαν	ἐναργεστέρα,	ἡ δὲ εἴδωλον θεωρίας ἄλλης.
[3, 8, 6]	ἔχειν εἴσω κεῖται. Καὶ ὅσῳ	ἐναργεστέρα	ἡ πίστις, ἡσυχαιτέρα καὶ ἡ
[3, 8, 8]	ζωὴ καὶ ζωὴ δευτέρα νόησις	δευτέρα	καὶ ἡ ἐσχάτη ζωὴ ἐσχάτη
[3, 8, 8]	ἡ πρώτη ζωὴ καὶ ζωὴ	δευτέρα	νόησις δευτέρα καὶ ἡ ἐσχάτη
[3, 8, 7]	ὅ γε κακὸς τεχνίτης ἔοικεν	αἰσχρὰ	εἴδη ποιοῦντι. Καὶ οἱ ἐρῶντες
[3, 8, 1]	ὁ δὲ σπουδάζειν, καὶ πρᾶξις	πᾶσα	εἰς θεωρίαν τὴν σπουδὴν ἔχειν,
[3, 8, 8]	οὖν νοήσεις; Ὅτι λόγοι. Καὶ	πᾶσα	ζωὴ νόησίς τις, ἀλλὰ ἄλλη
[3, 8, 8]	ἡ ἐσχάτη ζωὴ ἐσχάτη νόησις.	Πᾶσα	οὖν ζωὴ τοῦ γένους τούτου
[3, 8, 10]	νοῦς ζωὴ ἡ πρώτη καὶ	πᾶσα.	Τὸ δὲ ὑπὲρ τὴν ζωὴν
[3, 8, 4]	καὶ οὐκέτι ἐζήτησεν ἄλλα θεώρημα	ἀποτελέσασα	ἀγλαὸν καὶ χάριεν. Καὶ εἴτε
[3, 8, 4]	αὖ ἔτι πρὸς τὸ κάτω,	στᾶσα	δὲ ἐν ὧι ἔστιν, ἐν
[3, 8, 6]	ἀπολειφθέντι αὐτῆς μέρει· ἡ δὲ	στᾶσα	ἐν αὑτῇ ἧττον τοῦτο ποιεῖ.
[3, 8, 10]	εἰς τὸ πᾶν ἡ ἀρχή·	μερισθεῖσα	γὰρ ἀπώλεσεν ἂν καὶ τὸ
[3, 8, 10]	πάντα οὖσα πρώτη, ἀλλ᾽ ὥσπερ	προχυθεῖσα	αὐτὴ οἷον ἐκ πηγῆς. Νόησον
[3, 8, 2]	τοιαύτη ἡ μὴ ποιότητα ἔχουσα	λογωθεῖσα.	Οὐ γὰρ πῦρ δεῖ προσελθεῖν,
[3, 8, 6]	ἄγει καὶ οὐδὲν ζητεῖ ὡς	πληρωθεῖσα,	καὶ ἡ θεωρία ἡ ἐν
[3, 8, 10]	ἔμεινε δὲ αὐτὴ οὐ πολλὴ	οὖσα,	ἀλλ᾽ ἀρχὴ τῆς πολλῆς. Καὶ
[3, 8, 4]	ἡ μὲν λεγομένη φύσις ψυχὴ	οὖσα,	γέννημα ψυχῆς προτέρας δυνατώτερον ζώσης,
[3, 8, 3]	γένοιτ᾽ ἂν κατὰ λόγον ἑτέρα	οὖσα	δηλονότι τοῦ λόγου· ὁ μέντοι
[3, 8, 9]	γὰρ αὐτὸς ζωὴ πρώτη, ἐνέργεια	οὖσα	ἐν διεξόδῳ τῶν πάντων· διεξόδῳ
[3, 8, 3]	Διὰ τί οὖν ζωή τις	οὖσα	καὶ λόγος καὶ δύναμις ποιοῦσα;
[3, 8, 10]	τῆς ζωῆς ἐνέργεια τὰ πάντα	οὖσα	πρώτη, ἀλλ᾽ ὥσπερ προχυθεῖσα αὐτὴ
[3, 8, 11]	ὁρῶσα, δύναμις ἔσται εἰς ἐνέργειαν	ἐλθοῦσα.	Ἔσται τοίνυν τὸ μὲν ὕλη,
[3, 8, 6]	καὶ ἐν ἄλλοις γινομένη, εἶτ᾽	ἐπανιοῦσα	πάλιν, θεωρεῖ τῷ ἀπολειφθέντι αὐτῆς
[3, 8, 3]	οὖσα καὶ λόγος καὶ δύναμις	ποιοῦσα;	Ἆρ᾽ ὅτι τὸ σκοπεῖσθαί ἐστι
[3, 8, 5]	καὶ οὐκ ἔστιν ὅτου ἀποστατεῖ.	Προιοῦσα	μέντοι ἐᾶι τὸ πρότερον {τὸ
[3, 8, 1]	ἀναγκαία καὶ ἐπιπλέον, τὴν θεωρίαν	ἕλκουσα	πρὸς τὸ ἔξω, ἡ δὲ
[3, 8, 7]	τὸν λόγον ποιεῖ ἄλλον λόγον	ἀποτελοῦσα	τὰ μὲν ἦν αὐτόθεν λαβεῖν,
[3, 8, 6]	τῷ ἐλλιπεῖ προφέρει εἰς ἐπίσκεψιν	καταμανθάνουσα	ὃ ἔχει. Ἐν δὲ τοῖς
[3, 8, 4]	ὑπ᾽ αὐτῆς ἀσθενὲς παντάπασιν, ὅτι	ἀσθενοῦσα	θεωρία ἀσθενὲς θεώρημα ποιεῖ· ἐπεὶ
[3, 8, 10]	δὲ καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ	μένουσα	καὶ τὸ ζώιου ἓν καὶ
[3, 8, 6]	θεωρίαν τὴν ἐξ ἐπισκέψεως. Καὶ	ἀπολείπουσα	δὲ καὶ ἐν ἄλλοις γινομένη,
[3, 8, 5]	πρόσθεν} μέρος οὗ καταλέλοιπε μένειν·	ἀπολιποῦσα	γὰρ τὸ {ἑαυτῆς} πρόσθεν οὐκέτι
[3, 8, 2]	καὶ δημιουργουμένη ὕλη ἥκει τοῦτο	φέρουσα,	ἢ γίνεται τοιαύτη ἡ μὴ
[3, 8, 4]	τὴν καθύπνου τῇ ἐγρηγορότος προσεικάσειε.	Θεωροῦσα	γὰρ θεώρημα αὐτῆς ἀναπαύεται γενόμενον
[3, 8, 5]	δεῖται, καὶ ψυχὴ δὲ ἡ	θεωροῦσα	καὶ τὸ οὕτω θεωρῆσαν ἅτε
[3, 8, 2]	γίνεται τοιαύτη ἡ μὴ ποιότητα	ἔχουσα	λογωθεῖσα. Οὐ γὰρ πῦρ δεῖ
[3, 8, 4]	ζώσης, ἡσυχῇ ἐν ἑαυτῇ θεωρίαν	ἔχουσα	οὐ πρὸς τὸ ἄνω οὐδ᾽
[3, 8, 8]	ἄμφω· τοῦτο δέ ἐστι θεωρία	ζῶσα,	οὐ θεώρημα, οἷον τὸ ἐν
[3, 8, 11]	ἐστιν ὄψις τις καὶ ὄψις	ὁρῶσα,	δύναμις ἔσται εἰς ἐνέργειαν ἐλθοῦσα.
[3, 8, 7]	πρώτων ἐν θεωρίαι ὄντων καὶ	τὰ	ἄλλα πάντα ἐφίεσθαι τούτου, εἴπερ
[3, 8, 1]	κίνδυνος οὐδεὶς ἐν τῷ παίζειν	τὰ	αὐτῶν γενήσεται. Ἆρ᾽ οὖν καὶ
[3, 8, 7]	τὰ μὲν ἦν αὐτόθεν λαβεῖν,	τὰ	δ᾽ ὑπέμνησεν ὁ λόγος δῆλόν
[3, 8, 7]	αὐτὰ θεωρήματα, τὰ μὲν αἰσθήσει	τὰ	δὲ γνώσει ἢ δόξῃ, καὶ
[3, 8, 8]	γραμμαὶ καὶ τὰ μὲν ἄνω,	τὰ	δὲ κάτω· βελτίω μὲν ὅθεν,
[3, 8, 1]	τυγχάνειν καὶ τὰ μὲν ἀληθῶς,	τὰ	δὲ μίμησιν καὶ εἰκόνα τούτου
[3, 8, 11]	οὖν ἓν δύο γέγονε καὶ	τὰ	δύο ἕν. Τῇ μὲν οὖν
[3, 8, 8]	καὶ ζωὴ καὶ ἓν ὁμοῦ	τὰ	δύο. Ἓν οὖν ὂν τὰ
[3, 8, 8]	τὰ δύο. Ἓν οὖν ὂν	τὰ	δύο πῶς αὖ πολλὰ τοῦτο
[3, 8, 9]	οὖν μὴ νοῦς, ἀλλ᾽ ἐκφεύξεται	τὰ	δύο, τὸ πρότερον τῶν δύο
[3, 8, 7]	ἐκ θεωρίας καὶ θεωρία, καὶ	τὰ	ἐξ ἐκείνων γενόμενα θεωρούντων ἐκείνων
[3, 8, 7]	ἡ ἀρχή. Ἐπεὶ καί, ὅταν	τὰ	ζῷα γεννᾶι, οἱ λόγοι ἔνδον
[3, 8, 7]	θεωρούντων ἐκείνων καὶ αὐτὰ θεωρήματα,	τὰ	μὲν αἰσθήσει τὰ δὲ γνώσει
[3, 8, 1]	καὶ θεωρεῖν καὶ τυγχάνειν καὶ	τὰ	μὲν ἀληθῶς, τὰ δὲ μίμησιν
[3, 8, 8]	καὶ κέντρον καὶ γραμμαὶ καὶ	τὰ	μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω·
[3, 8, 11]	ἔδει ὁρᾶν ἢ ἐνεργεῖν ὅλως;	Τὰ	μὲν γὰρ ἄλλα περὶ τὸ
[3, 8, 7]	λόγον ποιεῖ ἄλλον λόγον ἀποτελοῦσα	τὰ	μὲν ἦν αὐτόθεν λαβεῖν, τὰ
[3, 8, 9]	τῶν πάντων. Οὐ γὰρ ἀρχὴ	τὰ	πάντα, ἀλλ᾽ ἐξ ἀρχῆς τὰ
[3, 8, 9]	πρότερον τῶν πάντων, ἄλλα μὲν	τὰ	πάντα, ἄλλο δὲ αὐτὸ ἔσται
[3, 8, 9]	τὰ πάντα, ἀλλ᾽ ἐξ ἀρχῆς	τὰ	πάντα, αὕτη δὲ οὐκέτι τὰ
[3, 8, 9]	οἴοιτο αὐτὸ τὸ ἓν καὶ	τὰ	πάντα εἶναι, ἤτοι καθ᾽ ἓν
[3, 8, 9]	τι τῶν πάντων, ἵνα γεννήσῃ	τὰ	πάντα, καὶ ἵνα μὴ πλῆθος
[3, 8, 8]	ὁ λόγος πάρεργον ἐνδείκνυται θεωρίας	τὰ	πάντα ὄντα. Εἰ τοίνυν ἡ
[3, 8, 10]	ἧς μὴ οὔσης οὐδ᾽ ἂν	τὰ	πάντα, οὐδ᾽ ἂν νοῦς ζωὴ
[3, 8, 9]	τὰ πάντα, αὕτη δὲ οὐκέτι	τὰ	πάντα οὐδέ τι τῶν πάντων,
[3, 8, 9]	δὲ ἅμα καὶ αὐτὸ καὶ	τὰ	πάντα, οὐκ ἀρχὴ ἔσται. Δεῖ
[3, 8, 10]	γὰρ ἡ τῆς ζωῆς ἐνέργεια	τὰ	πάντα οὖσα πρώτη, ἀλλ᾽ ὥσπερ
[3, 8, 9]	ἵνα ἦ μετ᾽ αὐτὸ καὶ	τὰ	πάντα. Τὸ δὲ καθ᾽ ἕκαστον
[3, 8, 1]	αὐτῶν ἡ θεωρία, καὶ πῶς	τὰ	παρ᾽ αὐτῆς ποιούμενα καὶ γεννώμενα
[3, 8, 10]	ἑκάστους εἰδότας οἷ ἀφήσουσιν αὐτῶν	τὰ	ῥεύματα· ἢ ζωὴν φυτοῦ μεγίστου
[3, 8, 7]	εἴσω. ~Ὅτι μὲν οὖν πάντα	τά	τε ὡς ἀληθῶς ὄντα ἐκ
[3, 8, 3]	μὲν γὰρ πρᾶξις γένοιτ᾽ ἂν	κατὰ	λόγον ἑτέρα οὖσα δηλονότι τοῦ
[3, 8, 5]	πᾶσαν δὲ θεωρίαν· ὥστε τὴν	κατὰ	τὴν θεωρίαν πρᾶξιν δοκοῦσαν εἶναι
[3, 8, 2]	Ὁ μὲν οὖν λόγος ὁ	κατὰ	τὴν μορφὴν τὴν ὁρωμένην ἔσχατος
[3, 8, 1]	καθ᾽ ὅσον οἷόν τε αὐτοῖς	κατὰ	φύσιν ἔχοντα, ἄλλα δὲ ἄλλως
[3, 8, 5]	καὶ οὐ δυνάμενα βοηθεῖν ἑαυτοῖς	θεάματα	καὶ θεωρήματα. Τὸ πρῶτον. {Τὸ
[3, 8, 7]	καὶ θεωρήματος ἄλλου, καὶ ὅλως	μιμήματα	ὄντα ἕκαστα τῶν ποιούντων θεωρήματα
[3, 8, 7]	πολλὰ ποιεῖν εἴδη καὶ πολλὰ	θεωρήματα	καὶ λόγων πληρῶσαι πάντα καὶ
[3, 8, 7]	μιμήματα ὄντα ἕκαστα τῶν ποιούντων	θεωρήματα	ποιεῖ καὶ εἴδη, καὶ αἱ
[3, 8, 7]	γενόμενα θεωρούντων ἐκείνων καὶ αὐτὰ	θεωρήματα,	τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ δὲ
[3, 8, 5]	δυνάμενα βοηθεῖν ἑαυτοῖς θεάματα καὶ	θεωρήματα.	Τὸ πρῶτον. {Τὸ λογιστικὸν} οὖν
[3, 8, 2]	χρώματα ποικίλα καὶ παντοδαπὰ καὶ	σχήματα	ποιεῖ; Ἐπεὶ οὐδὲ οἱ κηροπλάσται
[3, 8, 10]	εἰδότας οἷ ἀφήσουσιν αὐτῶν τὰ	ῥεύματα·	ἢ ζωὴν φυτοῦ μεγίστου διὰ
[3, 8, 2]	εἶναι, χρώματα δύνανται ποιεῖν μὴ	χρώματα	ἀλλαχόθεν ἐπάγοντες οἷς ποιοῦσιν. Ἀλλὰ
[3, 8, 2]	τῆς φύσεως δημιουργίαν τοιαύτην εἶναι,	χρώματα	δύνανται ποιεῖν μὴ χρώματα ἀλλαχόθεν
[3, 8, 2]	γὰρ ὠθισμὸς ἢ τίς μοχλεία	χρώματα	ποικίλα καὶ παντοδαπὰ καὶ σχήματα
[3, 8, 11]	καὶ πρὸ νοῦ καὶ κόρου·	μετὰ	γὰρ αὐτὸν νοῦς καὶ κόρος,
[3, 8, 9]	φωνῆς κατεχούσης ἐρημίαν ἢ καὶ	μετὰ	τῆς ἐρημίας καὶ ἀνθρώπους ἐν
[3, 8, 4]	μέν, εἰ μηδέν τις ἔχοι	μετὰ	τὸ πραχθέν, παρακολούθημα δέ, εἰ
[3, 8, 2]	ἢ γίνεται τοιαύτη ἡ μὴ	ποιότητα	ἔχουσα λογωθεῖσα. Οὐ γὰρ πῦρ
[3, 8, 9]	τὸ αὐτὸ ἔσται ὁτιοῦν ὁτῳοῦν,	ἔπειτα	ὁμοῦ πάντα, καὶ οὐδὲν διακρινεῖ.
[3, 8, 9]	ἐστι καὶ διέξοδός ἐστι καὶ	πάντα	ἀκριβῶς καὶ οὐχ ὁλοσχερῶς ἔχει
[3, 8, 9]	πάντων. Οὐ γὰρ ἀρχὴ τὰ	πάντα,	ἀλλ᾽ ἐξ ἀρχῆς τὰ πάντα,
[3, 8, 9]	τῶν πάντων, ἄλλα μὲν τὰ	πάντα,	ἄλλο δὲ αὐτὸ ἔσται τῶν
[3, 8, 9]	πάντα, ἀλλ᾽ ἐξ ἀρχῆς τὰ	πάντα,	αὕτη δὲ οὐκέτι τὰ πάντα
[3, 8, 10]	οὐσίας, μὴ ζωῆς, τὸ ὑπὲρ	πάντα	αὐτῶν εἶναι. Εἰ δὲ ἀφελὼν
[3, 8, 8]	μέρος αὐτοῦ ἔχειν πᾶν καὶ	πάντα·	εἰ δὲ μή, ἕξει τι
[3, 8, 9]	πάντων ἐκεῖνο ἔσται ἢ ὁμοῦ	πάντα.	Εἰ μὲν οὖν ὁμοῦ πάντα
[3, 8, 9]	αὐτὸ τὸ ἓν καὶ τὰ	πάντα	εἶναι, ἤτοι καθ᾽ ἓν ἕκαστον
[3, 8, 6]	ἀλλὰ καὶ πρὸς αὑτόν, καὶ	πάντα	εἴσω. ~Ὅτι μὲν οὖν πάντα
[3, 8, 7]	θεωρίαι ὄντων καὶ τὰ ἄλλα	πάντα	ἐφίεσθαι τούτου, εἴπερ τέλος ἅπασιν
[3, 8, 8]	οἷον βεβαρημένος, καὶ ἐξείλιξεν αὑτὸν	πάντα	ἔχειν θέλων ὡς βέλτιον ἦν
[3, 8, 1]	πρὶν ἐπιχειρεῖν σπουδάζειν εἰ λέγοιμεν	πάντα	θεωρίας ἐφίεσθαι καὶ εἰς τέλος
[3, 8, 8]	οὔτε τὸ ἀπ᾽ αὐτοῦ, ὅτι	πάντα	καὶ αὐτό, οὔτε ἐκεῖνος ὁ
[3, 8, 9]	τῶν πάντων, ἵνα γεννήσῃ τὰ	πάντα,	καὶ ἵνα μὴ πλῆθος ἦ,
[3, 8, 7]	πολλὰ θεωρήματα καὶ λόγων πληρῶσαι	πάντα	καὶ οἷον ἀεὶ θεωρεῖν· τὸ
[3, 8, 9]	ἔσται ὁτιοῦν ὁτῳοῦν, ἔπειτα ὁμοῦ	πάντα,	καὶ οὐδὲν διακρινεῖ. Καὶ οὕτως
[3, 8, 9]	εἰ ἐθέλοι ἐκεῖνο ὁρᾶν, μὴ	πάντα	νοῦν εἶναι. Ἔστι μὲν γὰρ
[3, 8, 8]	λόγος πάρεργον ἐνδείκνυται θεωρίας τὰ	πάντα	ὄντα. Εἰ τοίνυν ἡ ζωὴ
[3, 8, 8]	καὶ πάντων. Δεῖ οὖν αὐτὸν	πάντα	ὄντα καὶ πάντων καὶ τὸ
[3, 8, 5]	καταβαῖνον γίγνεσθαι. Ἀψοφητὶ μὲν δὴ	πάντα,	ὅτι μηδὲν ἐμφανοῦς καὶ τῆς
[3, 8, 10]	μὴ οὔσης οὐδ᾽ ἂν τὰ	πάντα,	οὐδ᾽ ἂν νοῦς ζωὴ ἡ
[3, 8, 9]	πάντα, αὕτη δὲ οὐκέτι τὰ	πάντα	οὐδέ τι τῶν πάντων, ἵνα
[3, 8, 9]	ἅμα καὶ αὐτὸ καὶ τὰ	πάντα,	οὐκ ἀρχὴ ἔσται. Δεῖ δὲ
[3, 8, 10]	ἡ τῆς ζωῆς ἐνέργεια τὰ	πάντα	οὖσα πρώτη, ἀλλ᾽ ὥσπερ προχυθεῖσα
[3, 8, 7]	ἐστι ποιεῖν, τοῦτο δέ ἐστι	πάντα	πληρῶσαι θεωρίας. Καὶ αἱ ἁμαρτίαι
[3, 8, 9]	πάντα. Εἰ μὲν οὖν ὁμοῦ	πάντα	συνηθροισμένα, ὕστερον ἔσται τῶν πάντων·
[3, 8, 7]	πάντα εἴσω. ~Ὅτι μὲν οὖν	πάντα	τά τε ὡς ἀληθῶς ὄντα
[3, 8, 9]	ἦ μετ᾽ αὐτὸ καὶ τὰ	πάντα.	Τὸ δὲ καθ᾽ ἕκαστον τῶν
[3, 8, 1]	τὴν ταῦτα γεννῶσαν γῆν, καὶ	πάντα	τυγχάνειν καθ᾽ ὅσον οἷόν τε
[3, 8, 11]	τῶν ἄστρων φέγγος ἰδὼν τὸν	ποιήσαντα	ἐνθυμεῖται καὶ ζητεῖ, οὕτω χρὴ
[3, 8, 11]	γὰρ αὐτὸν νοῦς καὶ κόρος,	δεηθέντα	καὶ κεκορέσθαι καὶ νενοηκέναι· ἃ
[3, 8, 11]	ἐννοεῖν προσήκει τὸ ἀληθινὸν ἐκείνου	ἐνθυμηθέντα	ἐκ τοῦ ἐπὶ τῷ νῷ
[3, 8, 9]	τοὐπίσω ἀναχωρεῖν καὶ οἷον ἑαυτὸν	ἀφέντα	τοῖς εἰς ὄπισθεν αὐτοῦ ἀμφίστομον
[3, 8, 8]	πάρεργον ἐνδείκνυται θεωρίας τὰ πάντα	ὄντα.	Εἰ τοίνυν ἡ ζωὴ ἡ
[3, 8, 7]	πάντα τά τε ὡς ἀληθῶς	ὄντα	ἐκ θεωρίας καὶ θεωρία, καὶ
[3, 8, 7]	θεωρήματος ἄλλου, καὶ ὅλως μιμήματα	ὄντα	ἕκαστα τῶν ποιούντων θεωρήματα ποιεῖ
[3, 8, 8]	πάντων. Δεῖ οὖν αὐτὸν πάντα	ὄντα	καὶ πάντων καὶ τὸ μέρος
[3, 8, 9]	τοῖς εἰς ὄπισθεν αὐτοῦ ἀμφίστομον	ὄντα,	κἀκεῖνα, εἰ ἐθέλοι ἐκεῖνο ὁρᾶν,
[3, 8, 2]	ποιεῖ λόγον ἄλλον γέννημα αὐτοῦ	δόντα	μέν τι τῷ ὑποκειμένῳ, μένοντα
[3, 8, 11]	θάμβος μὲν ἂν ἔχοι τὸν	ἰδόντα	καὶ τοῦτον καὶ ὡς χρὴ
[3, 8, 1]	δὲ μίμησιν καὶ εἰκόνα τούτου	λαμβάνοντα	ἆρ᾽ ἄν τις ἀνάσχοιτο τὸ
[3, 8, 2]	δόντα μέν τι τῷ ὑποκειμένῳ,	μένοντα	δ᾽ αὐτόν. Ὁ μὲν οὖν
[3, 8, 1]	οἷόν τε αὐτοῖς κατὰ φύσιν	ἔχοντα,	ἄλλα δὲ ἄλλως καὶ θεωρεῖν
[3, 8, 11]	καὶ ὡς χρὴ εἰς αὐτὸν	εἰσδύντα	καὶ αὐτῷ γενόμενον ἕνα. Ὡς
[3, 8, 7]	γινόμεναι ὑποστάσεις μιμήσεις ὄντων οὖσαι	ποιοῦντα	δείκνυσι τέλος ποιούμενα οὐ τὰς
[3, 8, 7]	ἄλλου, καὶ ὅλως μιμήματα ὄντα	ἕκαστα	τῶν ποιούντων θεωρήματα ποιεῖ καὶ
[3, 8, 7]	ἐκείνων γενόμενα θεωρούντων ἐκείνων καὶ	αὐτὰ	θεωρήματα, τὰ μὲν αἰσθήσει τὰ
[3, 8, 4]	αὑτοὺς ἐγὼ γεγέννημαι. Τί οὖν	ταῦτα	βούλεται; Ὡς ἡ μὲν λεγομένη
[3, 8, 1]	ἐν φυτοῖς φύσιν καὶ τὴν	ταῦτα	γεννῶσαν γῆν, καὶ πάντα τυγχάνειν
[3, 8, 3]	λόγος τούτῳ καὶ ποιεῖ ἧι	ταῦτά	ἐστιν. Ἡ ποίησις ἄρα θεωρία
[3, 8, 8]	ἰδόντων καὶ πρὸς εἶδος σπευδόντων.	~Ταῦτα	μὲν οὕτω. Τῆς δὲ θεωρίας
[3, 8, 1]	αὕτη ἐφέσει θεωρίας γινομένη. Ἀλλὰ	ταῦτα	μὲν ὕστερον· νῦν δὲ λέγωμεν
[3, 8, 5]	ἴνδαλμα ἔχοντι ἁπάντων· ἄλλως μέντοι	ταῦτα	ὥσπερ ἀμυδρὰ καὶ οὐ δυνάμενα
[3, 8, 7]	ἀρχή. Ἐπεὶ καί, ὅταν τὰ	ζῷα	γεννᾶι, οἱ λόγοι ἔνδον ὄντες
[3, 8, 1]	μόνον ἔλλογα ἀλλὰ καὶ ἄλογα	ζῷα	καὶ τὴν ἐν φυτοῖς φύσιν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/05/2010