| Ennéade, livre, chap. |
|---|
| [3, 8, 10] |
δὲ
αὐτὴ
οὐ
πολλὴ
οὖσα,
|
ἀλλ᾽ |
ἀρχὴ
τῆς
πολλῆς.
Καὶ
θαῦμα |
| [3, 8, 3] |
θεωρίας;
Πάντως
μὲν
ἐκ
θεωρίας.
|
Ἀλλ᾽ |
εἰ
καὶ
αὐτὸς
τεθεωρηκὼς
αὑτόν; |
| [3, 8, 2] |
παρὰ
τὸν
λόγον
καὶ
κινουμένη.
|
Ἀλλ᾽ |
εἰ
μὲν
πᾶσαν
φήσουσι,
καὶ |
| [3, 8, 10] |
τοῦτο
δὲ
οὐκέτι
ἐπ᾽
ἄλλο.
|
Ἀλλ᾽ |
εἰ
μὲν
τὸ
τοῦ
φυτοῦ |
| [3, 8, 8] |
τι
ποτέ
ἐστιν
οὐ
ζητοῦσιν.
|
Ἀλλ᾽ |
ἐκεῖνό
γε
ἐπισημαντέον,
ὅτι
πάλιν |
| [3, 8, 9] |
ἔσται.
Εἰ
οὖν
μὴ
νοῦς,
|
ἀλλ᾽ |
ἐκφεύξεται
τὰ
δύο,
τὸ
πρότερον |
| [3, 8, 8] |
ἓν
οὐχ
ὡς
ἤρξατο
ἔμεινεν,
|
ἀλλ᾽ |
ἔλαθεν
ἑαυτὸν
πολὺς
γενόμενος,
οἷον |
| [3, 8, 4] |
ὥσπερ
οἱ
γεωμέτραι
θεωροῦντες
γράφουσιν·
|
ἀλλ᾽ |
ἐμοῦ
μὴ
γραφούσης,
θεωρούσης
δέ, |
| [3, 8, 5] |
{ἑαυτῆς}
πρόσθεν
οὐκέτι
ἔσται
πανταχοῦ,
|
ἀλλ᾽ |
ἐν
ὧι
τελευτᾶι
μόνον.
Οὐκ |
| [3, 8, 6] |
μὴ
ἔξωθεν
τὸν
λόγον
εἶναι,
|
ἀλλ᾽ |
ἑνωθῆναι
τῇ
ψυχῇ
τοῦ
μανθάνοντος, |
| [3, 8, 9] |
Οὐ
γὰρ
ἀρχὴ
τὰ
πάντα,
|
ἀλλ᾽ |
ἐξ
ἀρχῆς
τὰ
πάντα,
αὕτη |
| [3, 8, 8] |
μὲν
γάρ
πως
καὶ
ἄλλαι·
|
ἀλλ᾽ |
ἡ
μὲν
φυτικὴ
νόησις,
ἡ |
| [3, 8, 6] |
ἠθέλησαν,
οὐχ
ἵνα
μὴ
γνῶσιν,
|
ἀλλ᾽ |
ἵνα
γνῶσι
καὶ
παρὸν
ἴδωσιν |
| [3, 8, 6] |
αὐτῶν,
οὐδ᾽
ἵνα
μὴ
ἔχωσιν,
|
ἀλλ᾽ |
ἵνα
ἔχωσι
τὸ
ἐκ
τῆς |
| [3, 8, 4] |
τὴν
αἴσθησιν
ἢ
τὴν
σύνεσιν,
|
ἀλλ᾽ |
οἷον
εἴ
τις
τὴν
καθύπνου |
| [3, 8, 4] |
ἡ
ἐμὴ
ἐκείνων
οὐδὲν
πραξάντων,
|
ἀλλ᾽ |
ὄντων
μειζόνων
λόγων
καὶ
θεωρούντων |
| [3, 8, 6] |
λόγος
ἦν
καὶ
οἷον
νοῦς,
|
ἀλλ᾽ |
ὁρῶν
ἄλλο.
Ἔστι
γὰρ
οὐ |
| [3, 8, 8] |
ἐπὶ
τῆς
ψυχῆς
τῆς
ἀρίστης,
|
ἀλλ᾽ |
οὐσίαι
καὶ
τῷ
ταὐτὸν
τὸ |
| [3, 8, 10] |
ἐνέργεια
τὰ
πάντα
οὖσα
πρώτη,
|
ἀλλ᾽ |
ὥσπερ
προχυθεῖσα
αὐτὴ
οἷον
ἐκ |
