| Ennéade, livre, chap. |
| [3, 8, 1] |
μίμησιν
καὶ
εἰκόνα
τούτου
λαμβάνοντα
|
ἆρ᾽ |
ἄν
τις
ἀνάσχοιτο
τὸ
παράδοξον |
| [3, 8, 3] |
καὶ
λόγος
καὶ
δύναμις
ποιοῦσα;
|
Ἆρ᾽ |
ὅτι
τὸ
σκοπεῖσθαί
ἐστι
τὸ |
| [3, 8, 1] |
τῷ
παίζειν
τὰ
αὐτῶν
γενήσεται.
|
Ἆρ᾽ |
οὖν
καὶ
ἡμεῖς
παίζοντες
ἐν |
| [3, 8, 5] |
τὴν
ἀσθενεστάτην
θεωρίαν
εἶναι·
ὁμογενὲς
|
γὰρ |
ἀεὶ
δεῖ
τὸ
γεννώμενον
εἶναι, |
| [3, 8, 5] |
πρώτῃ
μεταλήψει
μεταλαμβάνον
{πρόεισι}
πρόεισι
|
γὰρ |
ἀεὶ
ζωὴ
ἐκ
ζωῆς·
ἐνέργεια |
| [3, 8, 11] |
ἢ
ἐνεργεῖν
ὅλως;
Τὰ
μὲν
|
γὰρ |
ἄλλα
περὶ
τὸ
ἀγαθὸν
καὶ |
| [3, 8, 9] |
καὶ
οὐχ
ὁλοσχερῶς
ἔχει
ἀτελῶς
|
γὰρ |
ἂν
καὶ
ἀδιαρθρώτως
ἔχοι
ἔκ |
| [3, 8, 3] |
αὑτόν;
ἢ
πῶς;
ἔστι
μὲν
|
γὰρ |
ἀποτέλεσμα
θεωρίας
καὶ
θεωρήσαντός
τινος. |
| [3, 8, 3] |
ἄρα
θεωρία
ἡμῖν
ἀναπέφανται·
ἔστι
|
γὰρ |
ἀποτέλεσμα
θεωρίας
μενούσης
θεωρίας
οὐκ |
| [3, 8, 10] |
τὸ
πᾶν
ἡ
ἀρχή·
μερισθεῖσα
|
γὰρ |
ἀπώλεσεν
ἂν
καὶ
τὸ
πᾶν, |
| [3, 8, 9] |
νοῦ
καὶ
τῶν
πάντων.
Οὐ
|
γὰρ |
ἀρχὴ
τὰ
πάντα,
ἀλλ᾽
ἐξ |
| [3, 8, 8] |
ἄλλο,
τὸ
δ᾽
ἄλλο·
πάλιν
|
γὰρ |
αὖ
ἄλλο
ἔσται,
ὃ
οὐκέτι |
| [3, 8, 9] |
ποῖόν
τι
αὐτὸ
φαντασθησόμεθα;
Καὶ
|
γὰρ |
αὖ
ἢ
νοοῦν
ἔσται
ἢ |
| [3, 8, 6] |
τοῦτο
περιπλανώμενοι
ἑλεῖν
ζητοῦσι.
Καὶ
|
γὰρ |
αὖ
ὅταν
τύχωσιν
οὗ
βούλονται, |
| [3, 8, 9] |
ἐρείδοντες
τὴν
διάνοιαν
λέγομεν.
Καὶ
|
γὰρ |
αὖ
τῆς
γνώσεως
διὰ
νοῦ |
| [3, 8, 4] |
θεωρία
ἄψοφος,
ἀμυδροτέρα
δέ.
Ἑτέρα
|
γὰρ |
αὐτῆς
εἰς
θέαν
ἐναργεστέρα,
ἡ |
| [3, 8, 11] |
πρὸ
νοῦ
καὶ
κόρου·
μετὰ
|
γὰρ |
αὐτὸν
νοῦς
καὶ
κόρος,
δεηθέντα |
| [3, 8, 9] |
πάντα
νοῦν
εἶναι.
Ἔστι
μὲν
|
γὰρ |
αὐτὸς
ζωὴ
πρώτη,
ἐνέργεια
οὖσα |
| [3, 8, 11] |
τὸ
ἀγαθὸν
τὸ
πληροῦν.
Εἰ
|
γὰρ |
αὐτὸς
τὸ
ἀγαθόν,
τί
ἔδει |
| [3, 8, 9] |
ἀλλὰ
τοῦ
πλήθους
ἀρχή·
τοῦ
|
γὰρ |
γεννηθέντος
πανταχοῦ
τὸ
γεννῶν
ἁπλούστερον. |
| [3, 8, 2] |
ἐξ
ὕλης
καὶ
εἴδους·
τί
|
γὰρ |
δεῖ
αὐτῇ
ὕλης
θερμῆς
ἢ |
| [3, 8, 2] |
ποιοῦσαν
καὶ
πᾶσαν
μένειν.
Οὐ
|
γὰρ |
δὴ
δεῖται
τῶν
μὲν
ὡς |
| [3, 8, 6] |
ἓν
τῷ
γνωσθέντι
ἔρχεται.
Εἰ
|
γὰρ |
δύο,
τὸ
μὲν
ἄλλο,
τὸ |
| [3, 8, 8] |
αὐτῷ
μὴ
ἐθελῆσαι
τοῦτο,
δεύτερον
|
γὰρ |
ἐγένετο
οἷον
γὰρ
κύκλος
ἐξελίξας |
| [3, 8, 9] |
ἑαυτό·
ὥστε
τί
σεμνόν;
Οὐδὲ
|
γάρ, |
εἰ
λέγοιμεν
τὸ
ἀγαθὸν
εἶναι |
| [3, 8, 2] |
τοῦτο
καὶ
ὁ
λόγος.
Καὶ
|
γὰρ |
εἶδος
αὐτὴν
δεῖ
εἶναι
καὶ |
| [3, 8, 8] |
χείρω
δὲ
εἰς
ὅ.
Τὸ
|
γὰρ |
εἰς
ὃ
οὐκ
ἦν
τοιοῦτον |
| [3, 8, 4] |
τῶν
γειναμένων
ὑπάρχει
πάθος·
καὶ
|
γὰρ |
ἐκεῖνοί
εἰσιν
ἐκ
θεωρίας
καὶ |
| [3, 8, 8] |
οἷον
τὸ
ἐν
ἄλλῳ.
Τὸ
|
γὰρ |
ἐν
ἄλλῳ
ζῶν
δι᾽
ἐκεῖνο, |
| [3, 8, 6] |
ἡ
πρᾶξις
εἰς
θεωρίαν·
ὃ
|
γὰρ |
ἐν
ψυχῇ
λαμβάνει
λόγῳ
οὔσῃ, |
| [3, 8, 8] |
καὶ
τὸ
νοεῖν
εἶναι.
Οὐ
|
γὰρ |
ἔτι
ἄλλο,
τὸ
δ᾽
ἄλλο· |
| [3, 8, 6] |
ἡσύχως
ἃ
προφέρει.
Ἃ
μὲν
|
γὰρ |
εὖ
προήνεγκεν,
οὐκέτι
προφέρει,
ἃ |
| [3, 8, 11] |
τίνος
γάρ;
οὔτε
τυγχάνων·
οὐδὲ
|
γὰρ |
ἐφίετο.
Οὐ
τοίνυν
οὐδὲ
νοῦς. |
| [3, 8, 2] |
ἀλλαχόθεν
ἐπάγοντες
οἷς
ποιοῦσιν.
Ἀλλὰ
|
γὰρ |
ἐχρῆν
συννοοῦντας,
ὡς
καὶ
ἐπὶ |
| [3, 8, 10] |
τὴν
ζωὴν
αἴτιον
ζωῆς·
οὐ
|
γὰρ |
ἡ
τῆς
ζωῆς
ἐνέργεια
τὰ |
| [3, 8, 4] |
κρεῖττον
τοῦ
ποιηθέντος
θεωρεῖν.
Τίς
|
γὰρ |
θεωρεῖν
τὸ
ἀληθινὸν
δυνάμενος
προηγουμένως |
| [3, 8, 4] |
καθύπνου
τῇ
ἐγρηγορότος
προσεικάσειε.
Θεωροῦσα
|
γὰρ |
θεώρημα
αὐτῆς
ἀναπαύεται
γενόμενον
αὐτῇ |
| [3, 8, 11] |
Οὐ
τοίνυν
οὐδὲ
νοῦς.
Ἔφεσις
|
γὰρ |
καὶ
ἐν
τούτῳ
καὶ
σύννευσις |
| [3, 8, 6] |
Καὶ
μᾶλλον,
ὅσῳ
μᾶλλον.
Τότε
|
γὰρ |
καὶ
ἡσυχίαν
ἄγει
καὶ
οὐδὲν |
| [3, 8, 8] |
τοῦτο,
δεύτερον
γὰρ
ἐγένετο
οἷον
|
γὰρ |
κύκλος
ἐξελίξας
αὑτὸν
γέγονε
καὶ |
| [3, 8, 10] |
ὃ
μὴ
πλῆθος
ἦν.
Οὐ
|
γὰρ |
μερίζεται
εἰς
τὸ
πᾶν
ἡ |
| [3, 8, 4] |
λόγου
τὴν
πρᾶξιν
ποιοῦνται.
Ὅτι
|
γὰρ |
μὴ
ἱκανὸν
αὐτοῖς
τὸ
τῆς |
| [3, 8, 11] |
νοῦν
καὶ
ἀγαθόν.
Ὁ
μὲν
|
γὰρ |
νοῦς
τοῦ
ἀγαθοῦ,
τὸ
δ᾽ |
| [3, 8, 11] |
~Ἔτι
δὲ
καὶ
ὧδε·
ἐπεὶ
|
γὰρ |
ὁ
νοῦς
ἐστιν
ὄψις
τις |
| [3, 8, 5] |
πρᾶξις
δὲ
οὔπω
ἦν
οὐ
|
γὰρ |
οἷόν
τε
πρὸ
θεωρίας
ἀνάγκη |
| [3, 8, 5] |
ὀρέγοιντο
ἂν
ὧν
εἶδον·
ἔλαβον
|
γὰρ |
οὐ
πᾶν.
Ὀρεγόμενοι
δὲ
εἰ |
| [3, 8, 6] |
νοῦς,
ἀλλ᾽
ὁρῶν
ἄλλο.
Ἔστι
|
γὰρ |
οὐ
πλήρης,
ἀλλὰ
ἐλλείπει
τῷ |
| [3, 8, 5] |
θεωρία
τὴν
θεωρίαν
ποιεῖ.
Καὶ
|
γὰρ |
οὐκ
ἔχει
πέρας
ἡ
θεωρία |
| [3, 8, 11] |
νος}
δὲ
οὔτε
ἐφιέμενος
τίνος
|
γάρ; |
οὔτε
τυγχάνων·
οὐδὲ
γὰρ
ἐφίετο. |
| [3, 8, 6] |
πρὸς
δὲ
αὑτὸν
ὄψις.
Ἤδη
|
γὰρ |
οὗτος
πρὸς
τὸ
ἓν
καὶ |
| [3, 8, 5] |
καὶ
διὰ
τοῦτο}
πανταχοῦ·
ποῦ
|
γὰρ |
οὐχί;
Ἐπεὶ
καὶ
ἐν
πάσῃ |
| [3, 8, 9] |
οἷς
ἐστι
μετέχειν
αὐτοῦ.
Τὸ
|
γὰρ |
πανταχοῦ
παρὸν
στήσας
ὁπουοῦν
τὸ |
| [3, 8, 5] |
ἀεὶ
ζωὴ
ἐκ
ζωῆς·
ἐνέργεια
|
γὰρ |
πανταχοῦ
φθάνει
καὶ
οὐκ
ἔστιν |
| [3, 8, 5] |
πάσῃ
ψυχῇ
τὸ
αὐτό.
Οὐ
|
γὰρ |
περιγέγραπται
μεγέθει.
Οὐ
μὴν
ὡσαύτως |
| [3, 8, 10] |
αὐτὴ
οἷον
ἐκ
πηγῆς.
Νόησον
|
γὰρ |
πηγὴν
ἀρχὴν
ἄλλην
οὐκ
ἔχουσαν, |
| [3, 8, 7] |
καὶ
οἷον
ἀεὶ
θεωρεῖν·
τὸ
|
γὰρ |
ποιεῖν
εἶναί
τι
εἶδός
ἐστι |
| [3, 8, 3] |
ἂν
αὐτὸς
θεωρία.
Ἡ
μὲν
|
γὰρ |
πρᾶξις
γένοιτ᾽
ἂν
κατὰ
λόγον |
| [3, 8, 6] |
ὅμως
προφέρει
καὶ
προχειρίζεται
οὐ
|
γὰρ |
πρώτως
εἶχε
καὶ
καταμανθάνει,
καὶ |
| [3, 8, 2] |
μὴ
ποιότητα
ἔχουσα
λογωθεῖσα.
Οὐ
|
γὰρ |
πῦρ
δεῖ
προσελθεῖν,
ἵνα
πῦρ |
| [3, 8, 8] |
ψυχικὴν
τὴν
ἄλλην.
Νοήσεις
μὲν
|
γάρ |
πως
καὶ
ἄλλαι·
ἀλλ᾽
ἡ |
| [3, 8, 6] |
τὸ
γινῶσκον
ὅσῳ
γινώσκει
ἤδη
|
γὰρ |
σπουδαστέον
εἰς
ἓν
τῷ
γνωσθέντι |
| [3, 8, 9] |
ἐν
ἡμῖν
ὁμοίῳ
φήσομεν.
Ἔστι
|
γάρ |
τι
καὶ
παρ᾽
ἡμῖν
αὐτοῦ· |
| [3, 8, 11] |
ἀγαθὸν
μηδὲν
ἔτι
προσνόει·
ἐὰν
|
γάρ |
τι
προσθῇς,
ὧι
προσέθηκας
ὁτιοῦν, |
| [3, 8, 5] |
μέρος
οὗ
καταλέλοιπε
μένειν·
ἀπολιποῦσα
|
γὰρ |
τὸ
{ἑαυτῆς}
πρόσθεν
οὐκέτι
ἔσται |
| [3, 8, 3] |
δὲ
θεωρία
καὶ
θεώρημα,
λόγος
|
γάρ. |
Τῷ
οὖν
εἶναι
θεωρία
καὶ |
| [3, 8, 2] |
τῶν
δὲ
ὡς
κινουμένων
ἡ
|
γὰρ |
ὕλη
τὸ
κινούμενον,
αὐτῆς
δὲ |
| [3, 8, 2] |
ὕλης
θερμῆς
ἢ
ψυχρᾶς;
Ἡ
|
γὰρ |
ὑποκειμένη
καὶ
δημιουργουμένη
ὕλη
ἥκει |
| [3, 8, 2] |
ἐκ
τῆς
φυσικῆς
ποιήσεως.
Ποῖος
|
γὰρ |
ὠθισμὸς
ἢ
τίς
μοχλεία
χρώματα |
| [3, 8, 1] |
ἡ
θεωρία,
καὶ
πῶς
τὰ
|
παρ᾽ |
αὐτῆς
ποιούμενα
καὶ
γεννώμενα
ἐπὶ |
| [3, 8, 11] |
γεννήσας
νοῦν,
κόρον
καλὸν
καὶ
|
παρ᾽ |
αὐτοῦ
γενόμενον
κόρον.
Πάντως
τοι |
| [3, 8, 6] |
σπουδαῖος
λελόγισται
ἤδη
καὶ
τὸ
|
παρ᾽ |
αὑτοῦ
πρὸς
ἄλλον
ἀποφαίνει·
πρὸς |
| [3, 8, 9] |
φήσομεν.
Ἔστι
γάρ
τι
καὶ
|
παρ᾽ |
ἡμῖν
αὐτοῦ·
ἢ
οὐκ
ἔστιν, |
| [3, 8, 9] |
τῇ
διεξιούσῃ,
ἀλλὰ
τῇ
διεξελθούσῃ.
|
Εἴπερ |
οὖν
καὶ
ζωή
ἐστι
καὶ |
| [3, 8, 7] |
τὰ
ἄλλα
πάντα
ἐφίεσθαι
τούτου,
|
εἴπερ |
τέλος
ἅπασιν
ἡ
ἀρχή.
Ἐπεὶ |
| [3, 8, 5] |
ἔχοντι
ἁπάντων·
ἄλλως
μέντοι
ταῦτα
|
ὥσπερ |
ἀμυδρὰ
καὶ
οὐ
δυνάμενα
βοηθεῖν |
| [3, 8, 4] |
ἀλλὰ
συνιέναι
καὶ
αὐτὸν
σιωπῇ,
|
ὥσπερ |
ἐγὼ
σιωπῶ
καὶ
οὐκ
εἴθισμαι |
| [3, 8, 9] |
τὸ
δυνάμενον
ἔχειν
ἔχεις
ἐκεῖθεν·
|
ὥσπερ |
εἰ
φωνῆς
κατεχούσης
ἐρημίαν
ἢ |
| [3, 8, 4] |
ὑφίστανται
αἱ
τῶν
σωμάτων
γραμμαὶ
|
ὥσπερ |
ἐκπίπτουσαι.
Καί
μοι
τὸ
τῆς |
| [3, 8, 8] |
ἤδη
ἓν
ἄμφω
οὐκ
οἰκειώσει,
|
ὥσπερ |
ἐπὶ
τῆς
ψυχῆς
τῆς
ἀρίστης, |
| [3, 8, 8] |
τις,
ἀλλὰ
ἄλλη
ἄλλης
ἀμυδροτέρα,
|
ὥσπερ |
καὶ
ζωή.
Ἡ
δὲ
ἐναργεστέρα· |
| [3, 8, 4] |
τὸ
θεωροῦν
μου
θεώρημα
ποιεῖ,
|
ὥσπερ |
οἱ
γεωμέτραι
θεωροῦντες
γράφουσιν·
ἀλλ᾽ |
| [3, 8, 10] |
τὰ
πάντα
οὖσα
πρώτη,
ἀλλ᾽
|
ὥσπερ |
προχυθεῖσα
αὐτὴ
οἷον
ἐκ
πηγῆς. |
| [3, 8, 10] |
μὴ
οὐσίας,
μὴ
ζωῆς,
τὸ
|
ὑπὲρ |
πάντα
αὐτῶν
εἶναι.
Εἰ
δὲ |
| [3, 8, 10] |
πρώτη
καὶ
πᾶσα.
Τὸ
δὲ
|
ὑπὲρ |
τὴν
ζωὴν
αἴτιον
ζωῆς·
οὐ |
| [3, 8, 9] |
δεῖ
εἶναι
τὸ
ἐπέκεινα
αὐτοῦ,
|
οὗπερ |
χάριν
καὶ
οἱ
πρόσθεν
λόγοι, |
| [3, 8, 1] |
κινδυνεύει,
εἴτε
τις
παῖς
εἴτε
|
ἀνὴρ |
παίζει
ἢ
σπουδάζει,
θεωρίας
ἕνεκεν |
| [3, 8, 2] |
ποιότητα
ἔχουσα
λογωθεῖσα.
Οὐ
γὰρ
|
πῦρ |
δεῖ
προσελθεῖν,
ἵνα
πῦρ
ἡ |
| [3, 8, 2] |
γὰρ
πῦρ
δεῖ
προσελθεῖν,
ἵνα
|
πῦρ |
ἡ
ὕλη
γένηται,
ἀλλὰ
λόγον· |