Chapitre
[8]	θρήνοις εἰσιοῦσαν ἐδέχετο) τότε καὶ	ὁ	ἀὴρ πενθικῶς ἐσκυθρώπασεν οἷον ἱμάτιόν
[8]	πάθος παραληρήσαιμι; τάχα, καθώς φησιν	ὁ	ἀπόστολος, καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις
[13]	καλῶς καὶ εὐσεβῶς τοῦτο κρίνουσα·	ὁ	γὰρ τὸ κτίσμα προσκυνῶν, κἂν
[2]	εὐθυμίαν εἰς δάκρυον. ὥσπερ γὰρ	ὁ	γέλως σημεῖον τῆς ἔνδον φαιδρότητος
[5]	εἶχε τὸν τῆς οἰκουμένης προτεταγμένον,	ὁ	δὲ μικρὰν ἡγεῖτο γῆς τε
[11]	τὴν τιμὴν σπουδὴ πάντοτε ἐνεργεῖται,	ὁ	δὲ τῆς ἐπιθυμίας πίθος μένει
[8]	ἐντυγχάνουσιν, ἣν ἅπας τῶν συνειλεγμένων	ὁ	δῆμος ὁ ἔπηλύς τε καὶ
[8]	δῆμος ὁ ἔπηλύς τε καὶ	ὁ	ἐγχώριος οὐκ εὐφημίαις, ἀλλὰ θρήνοις
[2]	οἰκείως ἔχειν· τοῦτο γὰρ καὶ	ὁ	Ἐκκλησιαστὴς συμβουλεύει· Καιρός, φησί, τοῦ
[2]	ἔνδον φαιδρότητος γίνεται, οὕτω καὶ	ὁ	ἐν τῇ καρδίᾳ πόνος ὑπὸ
[1]	ἀκοὴν ἀνιάσειεν. οὔπω γὰρ τοσοῦτος	ὁ	ἐν τῷ μέσῳ χρόνος ὥστε
[9]	γῆν καταρρέοντα καὶ οὐκ ἦν	ὁ	ἐξ ὀφθαλμῶν ὑετὸς τοῦ ἐκ
[12]	οὐ μέχρι τούτων ἐστὶν ἐκείνης	ὁ	ἔπαινος. παρέρχεται γὰρ καὶ τὰ
[8]	ἅπας τῶν συνειλεγμένων ὁ δῆμος	ὁ	ἔπηλύς τε καὶ ὁ ἐγχώριος
[5]	ἢ καὶ προέτρεχεν· ἴσος ἦν	ὁ	ζυγὸς ἑκατέρωθεν τῇ τῆς φιλανθρωπίας
[8]	(τοῦ πάθους (μέμνησθε πάντως ὅπως	ὁ	ἥλιος ταῖς νεφέλαις τὰς ἀκτῖνας
[5]	εὐποιΐαις φιλονικούντων καὶ οὐκ ἦν	ὁ	ἡττώμενος. ἴση τις ἦν ἀμφοτέρων
[8]	Τίμιος γάρ, φησίν, ἐναντίον κυρίου	ὁ	θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ. ~εἶδον
[10]	τοῦ βίου; οὐκοῦν παιδευσάτω σε	ὁ	θεῖος ἀπόστολος ὁ τῶν ἀρρήτων
[7]	εἰπεῖν; τὸ Ἵνα τί ἀπώσω,	ὁ	θεός, εἰς τέλος, καὶ διωργίσθη
[7]	θεός, εἰς τέλος, καὶ διωργίσθη	ὁ	θυμός σου ἐπὶ πρόβατα νομῆς
[5]	ἀγαθὸν γινομένη. ~εἰ φιλανθρωπίας ἦν	ὁ	καιρός, ἢ συνέτρεχεν αὐτῷ πρὸς
[6]	πενομένων πλοῦτος, ἡ πολυαρκὴς δεξιά,	ὁ	κοινὸς τῶν καταπονουμένων λιμήν. ~πενθείτω
[12]	(φησὶ ταῦτα πρὸς τοὺς δεξιοὺς	ὁ	κριτής) κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν
[1]	θείου εὐαγγελίου προοιμιάζομαι) ὃν κατέστησεν	ὁ	κύριος ἐπὶ τῆς οἰκετίας ταύτης
[1]	ἂν μὴ πρὸς τὸ πάθος	ὁ	λόγος καθελκυσθεὶς τὴν ἀκοὴν ἀνιάσειεν.
[6]	τὸν τόπον ἐπονομάζεσθαι. ἐκεῖ ἐσκοτίσθη	ὁ	λύχνος, ἐκεῖ κατεσβέσθη τὸ φέγγος,
[10]	κρεῖττον εἶναί φησιν. τί δὲ	ὁ	μέγας Δαυὶδ ὁ τοσαύτῃ δυναστείᾳ
[3]	τοιούτους ἐξευρεῖν τινας λόγους, οἵους	ὁ	μέγας Ἰερεμίας τῇ συμφορᾷ ποτε
[5]	βλέποντες καὶ ὑπ´ ἀλλήλων ὁρώμενοι·	ὁ	μὲν τοιοῦτος ὢν οἷός ἐστι
[9]	τῶν συμπαρόντων οὐκ ἦν ὀφθαλμὸς	ὁ	μὴ καταβρέχων τὴν γῆν ταῖς
[10]	Δαυὶδ ὁ τοσαύτῃ δυναστείᾳ κομῶν	ὁ	πάντα πρὸς ἡδονὴν καὶ κατ´
[1]	ΝΥΣΣΗΣ ΕΠΙΤΦΙΟΣ ΕΙΣ ΠΛΑΚΙΛΛΑΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ.	~(Ὁ	πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰκονόμος (ἐκ
[5]	εὐσεβὲς ἐπιζητεῖς, κοινὸς ἦν ἀμφοτέρων	ὁ	πρὸς εὐσέβειαν δρόμος, εἰ τὸ
[11]	ἐξώρισται; Ἀπέδρα ἐκεῖθεν, καθώς φησιν	ὁ	προφήτης, ὀδύνη καὶ λύπη καὶ
[11]	ἔξω τοῦ μυλῶνος γενώμεθα. ~καλῶς	ὁ	Σολομὼν πίθον τετρημένον καὶ οἶκον
[6]	οἴχεται ὁ τῆς πίστεως ζῆλος,	ὁ	τῆς ἐκκλησίας στῦλος, ὁ τῶν
[6]	σύμμικτος τῶν ἀγαθῶν ἁρμονία. οἴχεται	ὁ	τῆς πίστεως ζῆλος, ὁ τῆς
[4]	ἤνεγκεν ἡ φύσις, μᾶλλον δὲ	ὁ	τῆς φύσεως κύριος, ἀνθρωπίνην ψυχὴν
[10]	τί δὲ ὁ μέγας Δαυὶδ	ὁ	τοσαύτῃ δυναστείᾳ κομῶν ὁ πάντα
[6]	τὸ ἀρχέτυπον. ἀφῃρέθη τῆς φιλανδρίας	ὁ	τύπος, τὸ ἁγνὸν τῆς σωφροσύνης
[10]	παιδευσάτω σε ὁ θεῖος ἀπόστολος	ὁ	τῶν ἀρρήτων τοῦ παραδείσου μετεσχηκὼς
[6]	ζῆλος, ὁ τῆς ἐκκλησίας στῦλος,	ὁ	τῶν θυσιαστηρίων κόσμος, ὁ τῶν
[6]	στῦλος, ὁ τῶν θυσιαστηρίων κόσμος,	ὁ	τῶν πενομένων πλοῦτος, ἡ πολυαρκὴς
[6]	ἐκεῖθεν τὸ ἀγαθὸν ἀναρπάζεται, ἐκεῖ	ὁ	φθόνος κατὰ τῆς βασιλείας ἐκώμασεν,
[10]	ἐστίν· διὰ τί; ὅτι οὐδεμίαν	ὁ	χόρτος ἐκ φύσεως ἀηδίαν ἔχει,
[10]	ᾖ· ~ἔστιν, ἀδελφοί, τὸ ἀγαθὸν	ὃ	ζητοῦμεν, ἔστι καὶ οὐκ ἀπόλωλεν.
[13]	πλέον τῷ ἀνδρὶ συγχωρήσασα. Ἀλλ´	ὃ	μάλιστα παρ´ ἡμῶν λέγεσθαι χρὴ
[5]	προνοητικόν, εἰ τὸ δίκαιον, εἰ	ἄλλο	τι τῶν πρὸς τὸ κρεῖττον
[8]	προχεθεῖσα τοῦ ἄστεος ἅπαν ἐστενοχώρει	ἀπὸ	πλήθους τὸ ὕπαιθρον πάντων ἐκ
[1]	οἰκονόμος (ἐκ γὰρ τῶν ἀνεγνωσμένων	ἀπὸ	τοῦ θείου εὐαγγελίου προοιμιάζομαι) ὃν
[10]	προτιμοτέραν ᾤοντο τῇ ψυχῇ τὴν	ἀπὸ	τοῦ σώματος ἔξοδον; σὺ δὲ
[10]	ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται	ἀπὸ	τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;
[10]	ἀεὶ ἀπ´ ἐκείνων ταῦτα καὶ	ἀπὸ	τούτων ἐκεῖνα καὶ πάλιν ταῦτα
[13]	ἐνήκμασεν, ταύτῃ τὸ πνεῦμα παρακατέθετο,	ὑπὸ	ταύτης προσήχθη τῷ κόλπῳ τοῦ
[13]	ἐπὶ τοὺς ἀπίστους οὐκ ἔρχεται)	ὑπὸ	τὴν σκιὰν τοῦ ξύλου τῆς
[2]	ὁ ἐν τῇ καρδίᾳ πόνος	ὑπὸ	τῶν θρήνων διερμηνεύεται καὶ γίνεται
[1]	τὸ σιτομέτριον, καλῶς ἐν τῷ	πρὸ	τούτου χρόνῳ καταδικάσας τὴν ἀφωνίαν
[10]	ἀληθείας· οὐ μόνον γὰρ ἔστι	τὸ	ἀγαθόν, ἀλλὰ καὶ ἐν ὑψηλοτέροις
[6]	συμφορᾶς ἐν ἑαυτῇ δεξαμένη. ἐκεῖθεν	τὸ	ἀγαθὸν ἀναρπάζεται, ἐκεῖ ὁ φθόνος
[10]	κἂν παράδοξον ᾖ· ~ἔστιν, ἀδελφοί,	τὸ	ἀγαθὸν ὃ ζητοῦμεν, ἔστι καὶ
[5]	καιρός, ἢ συνέτρεχεν αὐτῷ πρὸς	τὸ	ἀγαθὸν τοῦτο ἢ καὶ προέτρεχεν·
[6]	ἀφῃρέθη τῆς φιλανδρίας ὁ τύπος,	τὸ	ἁγνὸν τῆς σωφροσύνης ἀνάθημα, ἡ
[1]	ἀεὶ νέον ἔσται τῷ βίῳ	τὸ	ἄλγημα) ἔτι ταράσσεται ἡμῶν ἡ
[12]	κληρονόμος διὰ τῆς προσκαίρου ταπεινοφροσύνης	τὸ	ἀληθινὸν ὕψος ἐμπορευσαμένη. ~εἴπω τι
[10]	διὰ τί τοῦτο λέγει; ὅτι	Τὸ	ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι
[7]	αὐτὸ τὸ ἔρνος, ἀφ´ οὗ	τὸ	ἄνθος ἐβλάστησεν, τότε τὴν ἐλπισθεῖσαν
[11]	πίθου αἴνιγμα νοήσεις ἐὰν εἰς	τὸ	ἀπλήρωτον τῶν ἐπιθυμιῶν ἀποβλέψῃς. ὁρᾷς
[6]	φιλανθρωπίας εἰκών, μᾶλλον δὲ αὐτὸ	τὸ	ἀρχέτυπον. ἀφῃρέθη τῆς φιλανδρίας ὁ
[11]	πάντα τὰ τοιαῦτα; ἀλλ´ ὑπορρεῖ	τὸ	βαλλόμενον καὶ οὐ παραμένει τῷ
[12]	ἀλλὰ Χριστὸν ἐνεδύσατο. τοῦτό ἐστι	τὸ	βασιλικὸν ὄντως καὶ τίμιον ἔνδυμα.
[2]	τῶν λόγων ἀνακινῆσαι τῇ ἐκκλησίᾳ	τὸ	δάκρυον; καὶ εἰ ταῦτα διανοεῖται,
[2]	τῆς ψυχῆς τραυμάτων ὥσπερ αἷμα	τὸ	δάκρυον. τοῦτο καὶ ἡ Παροιμία
[7]	τῇ προτέρᾳ πληγῇ ἀναπνεύσαντες, οὔπω	τὸ	δάκρυον τῶν ὀφθαλμῶν ἀποψήσαντες πάλιν
[3]	τὸ μέν τι πολεμεῖται αὐτῆς,	τὸ	δὲ εἰρηνεύεται. μέρος τι πάλιν
[3]	ἐπέκλυσεν ἢ κατεπόθη τῷ χάσματι.	τὸ	δὲ παρὸν κακὸν πάσης ἀθρόως
[10]	τὸ ληφθὲν εἰς διαφθορὰν ἀχρειοῦσα.	(τὸ	δὲ τὸν ἅπαντα χρόνον ὑποκεῖσθαι
[11]	καὶ ἐξοικιζόμεθα ὅτε οὐκ οἴδαμεν.	τὸ	δὲ τοῦ πίθου αἴνιγμα νοήσεις
[10]	σαρκὸς παραπέτασμα. Ἢ κρεῖττον οἴει	τὸ	διὰ σαρκὸς μετέχειν τοῦ βίου;
[12]	εἶδες ὅσον ἐν τῷ ἐνδύματι	τὸ	διάφορον. βούλει πεισθῆναι ὅτι ἐν
[5]	δρόμος, εἰ τὸ προνοητικόν, εἰ	τὸ	δίκαιον, εἰ ἄλλο τι τῶν
[1]	τοῖς πενθοῦσι φάρμακον ἡ σιγὴ	τὸ	διοιδοῦν τῆς ψυχῆς χρόνῳ καὶ
[6]	ἀρετῶν ἠμαυρώθησαν. οἴχεται τῆς βασιλείας	τὸ	ἐγκαλλώπισμα, τὸ τῆς δικαιοσύνης πηδάλιον,
[10]	τῇ φλογίνῃ ῥομφαίᾳ καθωπλισμένων ὧν	τὸ	εἶδος ἀνθρώπων ὄψις οὐχ ὑποδέχεται.
[8]	ἀλλ´ ἐν σορῷ κεκαλυμμένην, ἐπικρυπτομένην	τὸ	εἶδος ἐκείνῳ τῷ σκυθρωπῷ προκαλύμματι,
[9]	τῇ στύψει τοῦ οἴνου καταμιγνύειν	τὸ	ἔλαιον. ἐπικλίνωμεν οὖν ὑμῖν παρὰ
[12]	ἐπισκέψασθαι τὸν κατάκλειστον προξενεῖ βασιλείαν,	τὸ	ἐλευθερῶσαι τῆς τιμωρίας δηλαδὴ πλείονος
[7]	τότε τὸ προσδοκώμενον ἀγαθόν, νῦν	τὸ	ἐν πείρᾳ γενόμενον. ~Ἆρά μοι
[9]	ἀνιᾶσαι τὴν ἀκοήν, ἡμεῖς δὲ	τὸ	ἐναντίον νῦν πεποιήκαμεν, ὥσπερ ἂν
[12]	παντελοῦς ἀφέσεως ἠξιώθησαν. εἰ δὲ	τὸ	ἐπισκέψασθαι τὸν κατάκλειστον προξενεῖ βασιλείαν,
[7]	νεοθαλὲς ἄνθος ἀπωδυράμεθα, νῦν αὐτὸ	τὸ	ἔρνος, ἀφ´ οὗ τὸ ἄνθος
[12]	ὅτι ἐν ἐκείνοις ἐστίν; ἀνάγνωθι	τὸ	εὐαγγέλιον· Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ
[5]	κήρυκος τῆς ἀληθείας ἠκούσαμεν. εἰ	τὸ	εὐσεβὲς ἐπιζητεῖς, κοινὸς ἦν ἀμφοτέρων
[4]	καταφανὲς ἅπασι γένοιτο τῆς γενεᾶς	τὸ	εὐτύχημα, ἐπὶ τὸν ὑψηλὸν θρόνον
[2]	ῥοῦν τὰ πράγματα φέρεται; εὔκαιρον	τὸ	εὐφραίνεσθαι· μετέπεσε τὸ φαιδρὸν εἰς
[13]	τοὺς γὰρ ἐν τῇ κτίσει	τὸ	θεῖον εἶναι νομίζοντας οὐδὲν ἔλαττον
[12]	εἰρημένων ἡ μαρτυρία. (εἶδες παρὰ	τὸ	θυσιαστήριον ἀπογνὸν τὴν σωτηρίαν μειράκιον,
[7]	τολμηρὸν τὸ τοῦ προφήτου εἰπεῖν;	τὸ	Ἵνα τί ἀπώσω, ὁ θεός,
[10]	οὐκ ᾔδεισαν διακρῖναι οἱ ἅγιοι	τὸ	καλὸν ἐκ τοῦ χείρονος καὶ
[6]	βαρβάρων ἐπιδρομαῖς δῃωθεῖσα, νῦν δὲ	τὸ	κεφάλαιον τῆς κοινῆς συμφορᾶς ἐν
[5]	εἰ ἄλλο τι τῶν πρὸς	τὸ	κρεῖττον σπουδαζομένων, πάντα ἐν ἁμίλλῃ
[13]	εὐσεβῶς τοῦτο κρίνουσα· ὁ γὰρ	τὸ	κτίσμα προσκυνῶν, κἂν ἐπ´ ὀνόματι
[10]	ἡμῶν ὀσμῆς ἐστιν ἐργαστήριον ἅπαν	τὸ	ληφθὲν εἰς διαφθορὰν ἀχρειοῦσα. (τὸ
[3]	κατὰ πόλεμον ἅπτεται συμφορά, ἀλλὰ	τὸ	μέν τι πολεμεῖται αὐτῆς, τὸ
[7]	ἐν τοσαύτῃ γεγόναμεν συμφορᾷ· τότε	τὸ	νεοθαλὲς ἄνθος ἀπωδυράμεθα, νῦν αὐτὸ
[10]	λέγω τῶν δορυφόρων οἷς σίδηρος	τὸ	ὅπλον ἐστίν, ἀλλὰ τῶν τῇ
[5]	διαρκέσαι καὶ εἰς ἐκγόνων ζωὴν	τὸ	ὁρώμενον) τὴν δέ, οἵα τις
[6]	ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν ᾧ	τὸ	πάθος ἐγένετο, διὰ τὸ πάθος
[1]	ἡσυχίαν, ὡς ἂν μὴ πρὸς	τὸ	πάθος ὁ λόγος καθελκυσθεὶς τὴν
[8]	συγγνώσεσθε, ἀδελφοί, εἴ τι διὰ	τὸ	πάθος παραληρήσαιμι; τάχα, καθώς φησιν
[1]	ἔτι νέον ἐν τῇ ψυχῇ	τὸ	πάθος (τάχα δὲ καὶ ἀεὶ
[6]	ᾧ τὸ πάθος ἐγένετο, διὰ	τὸ	πάθος τῇ σκοτομήνῃ ἐπώνυμον. (ἀκούω
[6]	ἀναγκάζομαι καί μοι σύγγνωτε (ὑπερβοῶντι	τὸ	πάθος· ὦ Θρᾴκη τὸ φευκτὸν
[1]	ἐπαισθόμενος καὶ τιμήσας τῇ ἡσυχίᾳ	τὸ	πένθος, οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐν
[13]	καὶ φιλόστοργος ἐν τοῖς τιμίοις	τὸ	πλέον τῷ ἀνδρὶ συγχωρήσασα. Ἀλλ´
[7]	συμφορῶν μαστιζόμεθα; ἢ τάχα διὰ	τὸ	πλεονάσαι τὴν ἀσέβειαν τῶν ποικίλων
[13]	τῇ πίστει, ταύτῃ ἐνήκμασεν, ταύτῃ	τὸ	πνεῦμα παρακατέθετο, ὑπὸ ταύτης προσήχθη
[5]	ὁ πρὸς εὐσέβειαν δρόμος, εἰ	τὸ	προνοητικόν, εἰ τὸ δίκαιον, εἰ
[7]	ὥραν, νῦν τὴν ἀκμάσασαν, τότε	τὸ	προσδοκώμενον ἀγαθόν, νῦν τὸ ἐν
[1]	διδόναι ἐν καιρῷ τοῖς οἰκονομουμένοις	τὸ	σιτομέτριον, καλῶς ἐν τῷ πρὸ
[9]	ἐλαίου καμψάκην, ὥς ἐστι δυνατόν,	τὸ	σκυθρωπὸν τῶν εἰρημένων εἰς παραμυθίαν
[13]	τῆς πίστεως, ἀλλ´ ἐκείνης ἐξαίρετον	τὸ	τὴν Ἀρειανὴν ἀπιστίαν ὁμοίως τῇ
[6]	οἴχεται τῆς βασιλείας τὸ ἐγκαλλώπισμα,	τὸ	τῆς δικαιοσύνης πηδάλιον, ἡ τῆς
[1]	ὑποθερμαίνοντος ἀνακινοίη τὸν λόγον, (δυσαλθέστερον	τὸ	τῆς λύπης τραῦμα γενήσεται τῇ
[6]	τῆς βασιλείας ἐκώμασεν, ἐκεῖ γέγονεν	τὸ	τῆς οἰκουμένης ναυάγιον, ἐκεῖ καθάπερ
[10]	τῆς βασιλείας γενέσθαι μὴ διασχόντα	τὸ	τῆς σαρκὸς παραπέτασμα. Ἢ κρεῖττον
[7]	φθόνου ἀποσυλήσαντος. ἆρα μὴ τολμηρὸν	τὸ	τοῦ προφήτου εἰπεῖν; τὸ Ἵνα
[12]	φοινίσσεσθαι, τὴν δὲ ἄνω πορφύραν	τὸ	τοῦ Χριστοῦ αἷμα λάμπειν ποιεῖ·
[13]	τοῦτο προσθεὶς καταπαύσω τὸν λόγον.	τὸ	τῶν εἰδώλων μῖσος κοινὸν πάντων
[3]	πάλιν ἢ σκηπτὸς ἐπέφλεξεν ἢ	τὸ	ὕδωρ ἐπέκλυσεν ἢ κατεπόθη τῷ
[8]	ἄστεος ἅπαν ἐστενοχώρει ἀπὸ πλήθους	τὸ	ὕπαιθρον πάντων ἐκ ποδῶν καὶ
[4]	συναρμοσθεῖσα μακαριστὸν ἐποίει δι´ ἑαυτῆς	τὸ	ὑπήκοον, ὄντως, καθώς φησιν ἡ
[2]	φέρεται; εὔκαιρον τὸ εὐφραίνεσθαι· μετέπεσε	τὸ	φαιδρὸν εἰς κατήφειαν; μεταβάλλειν προσήκει
[5]	γὰρ ἄν τις κάλλος ὑπὲρ	τὸ	φαινόμενον δείξειεν; καὶ εἴη γε
[6]	ἐσκοτίσθη ὁ λύχνος, ἐκεῖ κατεσβέσθη	τὸ	φέγγος, ἐκεῖ αἱ ἀκτῖνες τῶν
[6]	(ὑπερβοῶντι τὸ πάθος· ὦ Θρᾴκη	τὸ	φευκτὸν ὄνομα, ὦ δυστυχὲς ἔθνος
[12]	στέφανον, ἀλλὰ τὸν τῆς δόξης	περιεθήκατο·	(ἀπεδύσατο τὴν πορφυρίδα, ἀλλὰ Χριστὸν
[12]	βασιλίδος μαθόντας οἷα ἀνθ´ οἵων	ἠλλάξατο;	κατέλιπε βασιλείαν γηΐνην, ἀλλὰ τὴν
[13]	ἐλθεῖν εἰς διαίρεσιν. πῶς οὖν	ἐποιήσατο	τὴν διανομήν; τριῶν ὄντων τέκνων
[12]	(ἀπεδύσατο τὴν πορφυρίδα, ἀλλὰ Χριστὸν	ἐνεδύσατο.	τοῦτό ἐστι τὸ βασιλικὸν ὄντως
[12]	ἀλλὰ τὸν τῆς δόξης περιεθήκατο·	(ἀπεδύσατο	τὴν πορφυρίδα, ἀλλὰ Χριστὸν ἐνεδύσατο.
[8]	ἐπὶ τὴν πόλιν ἡ βασιλὶς	ἐκομίζετο	(κλίνη δὲ ἦν ἡ κομίζουσα)
[12]	γηΐνην, ἀλλὰ τὴν οὐράνιον κατέλαβεν·	ἀπέθετο	τὸν ἐκ λίθων στέφανον, ἀλλὰ
[13]	ταύτῃ ἐνήκμασεν, ταύτῃ τὸ πνεῦμα	παρακατέθετο,	ὑπὸ ταύτης προσήχθη τῷ κόλπῳ
[6]	χωρίον, ἐν ᾧ τὸ πάθος	ἐγένετο,	διὰ τὸ πάθος τῇ σκοτομήνῃ
[8]	οὐκ εὐφημίαις, ἀλλὰ θρήνοις εἰσιοῦσαν	ἐδέχετο)	τότε καὶ ὁ ἀὴρ πενθικῶς
[13]	εἶναι νομίζοντας οὐδὲν ἔλαττον ἀσεβεῖν	ᾤετο	τῶν εἰδωλοποιούντων τὰς ὕλας, καλῶς
[5]	οἰκουμένης προτεταγμένον, ὁ δὲ μικρὰν	ἡγεῖτο	γῆς τε καὶ θαλάττης τὴν
[4]	ὡς ἂν μάλιστα καταφανὲς ἅπασι	γένοιτο	τῆς γενεᾶς τὸ εὐτύχημα, ἐπὶ
[3]	ταῦτα εἰ πρὸς τὰ παρόντα	κρίνοιτο.	διὰ τί; ὅτι οὐ πάσης
[10]	χείρονος καὶ διὰ τοῦτο προτιμοτέραν	ᾤοντο	τῇ ψυχῇ τὴν ἀπὸ τοῦ
[6]	τῆς φιλανθρωπίας εἰκών, μᾶλλον δὲ	αὐτὸ	τὸ ἀρχέτυπον. ἀφῃρέθη τῆς φιλανδρίας
[7]	τὸ νεοθαλὲς ἄνθος ἀπωδυράμεθα, νῦν	αὐτὸ	τὸ ἔρνος, ἀφ´ οὗ τὸ
[2]	λυπηρὰ τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν·	τοῦτο	γὰρ καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴς συμβουλεύει·
[12]	τὴν πορφυρίδα, ἀλλὰ Χριστὸν ἐνεδύσατο.	τοῦτό	ἐστι τὸ βασιλικὸν ὄντως καὶ
[5]	συνέτρεχεν αὐτῷ πρὸς τὸ ἀγαθὸν	τοῦτο	ἢ καὶ προέτρεχεν· ἴσος ἦν
[2]	τραυμάτων ὥσπερ αἷμα τὸ δάκρυον.	τοῦτο	καὶ ἡ Παροιμία Σολομῶντός φησιν
[13]	τὰς ὕλας, καλῶς καὶ εὐσεβῶς	τοῦτο	κρίνουσα· ὁ γὰρ τὸ κτίσμα
[10]	τοῦ θανάτου τούτου; διὰ τί	τοῦτο	λέγει; ὅτι Τὸ ἀναλῦσαι καὶ
[13]	ὄνομα τῷ εἰδώλῳ τιθέμενος. διὰ	τοῦτο	μαθοῦσα ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς
[10]	διαγωγὴν ἔχει. ἀλλ´ ὀφθαλμῷ γνῶναι	τοῦτο	ποθεῖς; οὐκ ἔξεστί σοι βασιλίδος
[2]	γε τὴν ἐμὴν κρίσιν καὶ	τοῦτο	ποιεῖ· δεῖ γὰρ πάντως, ὥσπερ
[13]	κἂν ἐπ´ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ	τοῦτο	ποιῇ, εἰδωλολάτρης ἐστὶ Χριστὸν ὄνομα
[13]	μάλιστα παρ´ ἡμῶν λέγεσθαι χρὴ	τοῦτο	προσθεὶς καταπαύσω τὸν λόγον. τὸ
[10]	ἐκ τοῦ χείρονος καὶ διὰ	τοῦτο	προτιμοτέραν ᾤοντο τῇ ψυχῇ τὴν
[12]	τὰ ἔξω ἑαυτῆς ἀποβλέπουσα. διὰ	τοῦτο	τοῦ μακαρισμοῦ γίνεται κληρονόμος διὰ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/04/2009