| Chapitre |
| [1] |
κυματουμένη
τῇ
λαίλαπι
τῆς
συμφορᾶς
|
ἐκ |
βυθῶν
ἀναστρέφεται,
ἔτι
διοιδοῦσιν
οἱ |
| [1] |
~(Ὁ
πιστὸς
καὶ
φρόνιμος
οἰκονόμος
|
(ἐκ |
γὰρ
τῶν
ἀνεγνωσμένων
ἀπὸ
τοῦ |
| [12] |
τὴν
οὐράνιον
κατέλαβεν·
ἀπέθετο
τὸν
|
ἐκ |
λίθων
στέφανον,
ἀλλὰ
τὸν
τῆς |
| [7] |
στεναζέτω
πᾶσα
ἡ
γενεὰ
βύθιον
|
ἐκ |
μέσης
καρδίας
τὸν
στεναγμὸν
(ἀναπέμπουσα. |
| [8] |
ἀπὸ
πλήθους
τὸ
ὕπαιθρον
πάντων
|
ἐκ
|
ποδῶν
καὶ
τῶν
ὑπερεχόντων
τοῖς |
| [6] |
φευκτὸν
ὄνομα,
ὦ
δυστυχὲς
ἔθνος
|
ἐκ |
συμφορῶν
γνωριζόμενον,
ὦ
πρότερον
μὲν |
| [9] |
εἶδον
διπλοῦν
ὄμβρον
τὸν
μὲν
|
ἐκ |
τοῦ
ἀέρος
τὸν
δὲ
ἐκ |
| [10] |
περὶ
τῆς
ὧδε
ζωῆς
τάχα
|
ἐκ |
τοῦ
κοινοῦ
τῶν
ἀνθρώπων
φθεγγόμενος; |
| [4] |
βασιλείας
ἀνάγεται,
ὅπως
ἡλίου
δίκην
|
ἐκ |
τοῦ
ὑψηλοῦ
ἀξιώματος
πᾶσαν
τὴν |
| [10] |
διακρῖναι
οἱ
ἅγιοι
τὸ
καλὸν
|
ἐκ |
τοῦ
χείρονος
καὶ
διὰ
τοῦτο |
| [9] |
ἐκ
τοῦ
ἀέρος
τὸν
δὲ
|
ἐκ |
τῶν
δακρύων
ἐπὶ
τὴν
γῆν |
| [9] |
ὁ
ἐξ
ὀφθαλμῶν
ὑετὸς
τοῦ
|
ἐκ |
τῶν
νεφῶν
ἐνδεέστερος·
ἐν
γὰρ |
| [12] |
ὑποτελούντων,
γῆς
τε
καὶ
θαλάττης
|
ἐκ |
τῶν
οἰκείων
ἑκατέρας
δωροφορούσης
οὐκ |
| [10] |
βοᾷ
πρὸς
τὸν
κύριον·
Ἐξάγαγε
|
ἐκ |
φυλακῆς
τὴν
ψυχήν
μου;
οὐ |
| [10] |
τί;
ὅτι
οὐδεμίαν
ὁ
χόρτος
|
ἐκ |
φύσεως
ἀηδίαν
ἔχει,
ἡ
δὲ |
| [11] |
ἀπλήρωτος.
τί
δὲ
ἡ
φιλοχρηματία;
|
(οὐκ |
ἀληθῶς
πίθος
τετρημένος
ἐστὶν
ὅλῳ |
| [6] |
ἐκδημίας
ἐκείνης,
ἣ
τὴν
ὑποστροφὴν
|
οὐκ |
ἀπέδωκεν,
ὦ
πικρῶν
ὑδάτων,
ὧν |
| [10] |
ἀγαθὸν
ὃ
ζητοῦμεν,
ἔστι
καὶ
|
οὐκ |
ἀπόλωλεν.
μᾶλλον
δὲ
μικρότερον
εἶπον |
| [12] |
ἐκ
τῶν
οἰκείων
ἑκατέρας
δωροφορούσης
|
οὐκ |
ἔδωκε
πάροδον
καθ´
ἑαυτῆς
τῷ |
| [12] |
τῷ
τύφῳ
ἀεὶ
πρὸς
ἑαυτὴν
|
οὐκ |
εἰς
τὰ
ἔξω
ἑαυτῆς
ἀποβλέπουσα. |
| [10] |
ἀλλ´
ὀφθαλμῷ
γνῶναι
τοῦτο
ποθεῖς;
|
οὐκ |
ἔξεστί
σοι
βασιλίδος
θέαν
περιεργάζεσθαι, |
| [8] |
εἰσελαύνουσαν
τὴν
βασιλίδα
τῇ
πόλει,
|
οὐκ |
ἐπὶ
ἅρματός
τινος
ἢ
χρυσοδέτου |
| [12] |
δεξιᾷ
διετράφησαν,
πόσοι
τῶν
κατακλείστων
|
οὐκ |
ἐπισκέψεως
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
παντελοῦς |
| [13] |
ἡ
ῥανὶς
ἐπὶ
τοὺς
ἀπίστους
|
οὐκ |
ἔρχεται)
ὑπὸ
τὴν
σκιὰν
τοῦ |
| [13] |
τιθέμενος.
διὰ
τοῦτο
μαθοῦσα
ὅτι
|
οὐκ |
ἔστι
θεὸς
πρόσφατος,
μίαν
προσεκύνει
|
| [10] |
τῆς
γαστρὸς
λειτουργίᾳ
ποίας
τιμωρίας
|
οὐκ |
ἔστιν
ἀνιαρώτερον;
ὁρᾶτε
γὰρ
τοῦτον
|
| [3] |
ἀθρόως
τῆς
οἰκουμένης
ἐστὶ
πληγή·
|
οὐκ |
ἔστιν
ἔθνος
ἓν
ἢ
πόλιν |
| [5] |
τὴν
δέ,
οἵα
τις
ἦν,
|
οὐκ |
ἔστιν
ὑποδεῖξαι
τῷ
λόγῳ·
οὐ |
| [8] |
ἔπηλύς
τε
καὶ
ὁ
ἐγχώριος
|
οὐκ |
εὐφημίαις,
ἀλλὰ
θρήνοις
εἰσιοῦσαν
ἐδέχετο) |
| [11] |
οἶκος
καὶ
οὐχ
ἡμέτερος,
ὅτι
|
οὐκ |
ἐφ´
ἡμῖν
ἐστιν
ἢ
ὅτε |
| [11] |
ἐπαντλήσῃς
τὴν
θάλασσαν
πληρωθῆναι
φύσιν
|
οὐκ |
ἔχει;
Τί
οὖν
λυπηρὸν
εἰ |
| [11] |
διαβολὴ
οὐ
πιστεύεται,
κολακεία
χώραν
|
οὐκ |
ἔχει,
ψεῦδος
οὐ
καταμίγνυται,
ἡδονή |
| [11] |
θεωρία,
θεοῦ
μετουσία,
εὐφροσύνη
τέλος
|
οὐκ |
ἔχουσα.
~ἆρ´
οὖν
λυπεῖσθαι
προσήκει
|
| [7] |
ὀρφανία,
γνώτωσαν
τί
εἶχον
ὅτε
|
οὐκ |
ἔχουσιν.
μᾶλλον
δὲ
τί
χρή |
| [10] |
ἡ
παροικία
μου
ἐμακρύνθη;
ἢ
|
οὐκ |
ᾔδεισαν
διακρῖναι
οἱ
ἅγιοι
τὸ |
| [9] |
ἐπὶ
τὴν
γῆν
καταρρέοντα
καὶ
|
οὐκ |
ἦν
ὁ
ἐξ
ὀφθαλμῶν
ὑετὸς
|
| [5] |
ἐν
ταῖς
εὐποιΐαις
φιλονικούντων
καὶ
|
οὐκ |
ἦν
ὁ
ἡττώμενος.
ἴση
τις |
| [9] |
γὰρ
τοσαύταις
μυριάσι
τῶν
συμπαρόντων
|
οὐκ |
ἦν
ὀφθαλμὸς
ὁ
μὴ
καταβρέχων |
| [1] |
τιμήσας
τῇ
ἡσυχίᾳ
τὸ
πένθος,
|
οὐκ |
οἶδ´
ὅπως
ἐν
τῷ
παρόντι |
| [2] |
~ἀλλ´
ἐπειδὴ
χρὴ
κελεύοντι
πείθεσθαι,
|
οὐκ |
οἶδα
ὅπως
τῷ
λόγῳ
χρήσομαι· |
| [11] |
εἶναι·
ἀλλὰ
καὶ
εἰσαγόμεθα
ὡς
|
οὐκ |
οἴδαμεν
καὶ
ἐξοικιζόμεθα
ὅτε
οὐκ |
| [11] |
οὐκ
οἴδαμεν
καὶ
ἐξοικιζόμεθα
ὅτε
|
οὐκ |
οἴδαμεν.
τὸ
δὲ
τοῦ
πίθου |
| [6] |
ὧν
τὰς
πηγὰς
ἐπεπόθησεν,
ὡς
|
οὐκ |
ὤφελεν,
ὦ
χωρίον,
ἐν
ᾧ
|