Chapitre
[5]	τὰ ἐπὶ τοῦ παρόντος κηρύγματα,	ἃ	νῦν παρὰ τοῦ κήρυκος τῆς
[10]	ἐν ὑψηλοτέροις ἢ πρότερον. τὴν	βασιλίδα	ζητεῖς; ἐν τοῖς βασιλείοις τὴν
[8]	μετὰ τοιούτου σχήματος εἰσελαύνουσαν τὴν	βασιλίδα	τῇ πόλει, οὐκ ἐπὶ ἅρματός
[2]	ἐπειδὴ χρὴ κελεύοντι πείθεσθαι, οὐκ	οἶδα	ὅπως τῷ λόγῳ χρήσομαι· οὐ
[12]	τῆς δόξης περιεθήκατο· (ἀπεδύσατο τὴν	πορφυρίδα,	ἀλλὰ Χριστὸν ἐνεδύσατο. τοῦτό ἐστι
[7]	τὸν θρῆνον; στεναζέτω πᾶσα ἡ	γενεὰ	βύθιον ἐκ μέσης καρδίας τὸν
[4]	ἤνεγκεν ἐν τῇ καθ´ ἡμᾶς	γενεᾷ	ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἐκβᾶσα τοὺς
[12]	ἀδελφοῦ ὀδυρόμενον, ἤκουσας τοῦ τὰ	ἀγαθὰ	τῇ ἐκκλησίᾳ κηρύσσοντος, ὅπως τῇ
[7]	συμφορᾷ· τότε τὸ νεοθαλὲς ἄνθος	ἀπωδυράμεθα,	νῦν αὐτὸ τὸ ἔρνος, ἀφ´
[9]	τάχα τῆς τοῦ διδασκάλου γνώμης	ἐστοχασάμεθα	πλέον ἢ ἔδει τοῖς σκυθρωποῖς
[11]	ἐν αὐτῷ εἶναι· ἀλλὰ καὶ	εἰσαγόμεθα	ὡς οὐκ οἴδαμεν καὶ ἐξοικιζόμεθα
[11]	εἰσαγόμεθα ὡς οὐκ οἴδαμεν καὶ	ἐξοικιζόμεθα	ὅτε οὐκ οἴδαμεν. τὸ δὲ
[7]	τίνος ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν συμφορῶν	μαστιζόμεθα;	ἢ τάχα διὰ τὸ πλεονάσαι
[11]	ἐφ´ ἡμῖν ἐστιν ἢ ὅτε	βουλόμεθα	ἢ ἐφ´ ὅσον ἐπιποθοῦμεν ἐν
[10]	ταῦτα καὶ οὐδέποτε κύκλῳ περιϊόντες	παυόμεθα,	ἕως ἂν ἔξω τοῦ μυλῶνος
[10]	ὀφθαλμοῖς τὴν τοῦ βίου μύλην	περιερχόμεθα	ἀεὶ διὰ τῶν ὁμοίων περιχωροῦντες
[2]	ὥσπερ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν	προθυμούμεθα,	οὕτω καὶ πρὸς τὰ λυπηρὰ
[10]	ἕως ἂν ἔξω τοῦ μυλῶνος	γενώμεθα.	~καλῶς ὁ Σολομὼν πίθον τετρημένον
[13]	(ταῦτα γὰρ τῶν ἀγαθῶν τὰ	κεφάλαια)	τοὺς ἄρρενας τῷ πατρὶ προσκατέλιπεν,
[10]	ἐστίν, ἀλλὰ τῶν τῇ φλογίνῃ	ῥομφαίᾳ	καθωπλισμένων ὧν τὸ εἶδος ἀνθρώπων
[10]	χρόνον ὑποκεῖσθαι τῇ τῆς γαστρὸς	λειτουργίᾳ	ποίας τιμωρίας οὐκ ἔστιν ἀνιαρώτερον;
[10]	παραπέτασμα. Ἢ κρεῖττον οἴει τὸ	διὰ	σαρκὸς μετέχειν τοῦ βίου; οὐκοῦν
[12]	τοῦτο τοῦ μακαρισμοῦ γίνεται κληρονόμος	διὰ	τῆς προσκαίρου ταπεινοφροσύνης τὸ ἀληθινὸν
[3]	εἰ πρὸς τὰ παρόντα κρίνοιτο.	διὰ	τί; ὅτι οὐ πάσης ἀθρόως
[10]	εἶναι μᾶλλον ἢ ὅπερ ἐστίν·	διὰ	τί; ὅτι οὐδεμίαν ὁ χόρτος
[10]	τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου;	διὰ	τί τοῦτο λέγει; ὅτι Τὸ
[8]	μοι συγγνώσεσθε, ἀδελφοί, εἴ τι	διὰ	τὸ πάθος παραληρήσαιμι; τάχα, καθώς
[6]	ἐν ᾧ τὸ πάθος ἐγένετο,	διὰ	τὸ πάθος τῇ σκοτομήνῃ ἐπώνυμον.
[7]	τῶν συμφορῶν μαστιζόμεθα; ἢ τάχα	διὰ	τὸ πλεονάσαι τὴν ἀσέβειαν τῶν
[13]	Χριστὸν ὄνομα τῷ εἰδώλῳ τιθέμενος.	διὰ	τοῦτο μαθοῦσα ὅτι οὐκ ἔστι
[10]	καλὸν ἐκ τοῦ χείρονος καὶ	διὰ	τοῦτο προτιμοτέραν ᾤοντο τῇ ψυχῇ
[12]	εἰς τὰ ἔξω ἑαυτῆς ἀποβλέπουσα.	διὰ	τοῦτο τοῦ μακαρισμοῦ γίνεται κληρονόμος
[2]	καιρὸς τοῦ κλαῦσαι. μανθάνομεν γὰρ	διὰ	τούτων ὅτι δεῖ καταλλήλως τῷ
[12]	τίνος ἡτοιμασμένην; ἣν ἑαυτοῖς, φησί,	διὰ	τῶν ἔργων προητοιμάσασθε. πῶς; ἐπείνων,
[10]	τοῦ βίου μύλην περιερχόμεθα ἀεὶ	διὰ	τῶν ὁμοίων περιχωροῦντες καὶ ἐπὶ
[1]	ἄλγημα) ἔτι ταράσσεται ἡμῶν ἡ	καρδία	καὶ καθάπερ τις θάλασσα κυματουμένη
[2]	οὕτω καὶ ὁ ἐν τῇ	καρδίᾳ	πόνος ὑπὸ τῶν θρήνων διερμηνεύεται
[11]	στεναγμός. ἀντὶ δὲ τούτων τί;	ἀπάθεια,	μακαριότης, κακοῦ παντὸς ἀλλοτρίωσις, ἀγγέλων
[11]	οὐ πολιτεύεται, διαβολὴ οὐ πιστεύεται,	κολακεία	χώραν οὐκ ἔχει, ψεῦδος οὐ
[11]	καὶ πενία καὶ πλοῦτος καὶ	δουλεία	καὶ κυριότης καὶ πᾶσα ἡ
[7]	~πενθείτω ἡ παρθενία, θρηνείτω ἡ	χηρεία,	ὀδυρέσθω ἡ ὀρφανία, γνώτωσαν τί
[9]	οἶδε γὰρ καὶ ἡ εὐαγγελικὴ	ἰατρεία	τῇ στύψει τοῦ οἴνου καταμιγνύειν
[10]	ὁ μέγας Δαυὶδ ὁ τοσαύτῃ	δυναστείᾳ	κομῶν ὁ πάντα πρὸς ἡδονὴν
[1]	διοιδοῦν τῆς ψυχῆς χρόνῳ καὶ	κατηφείᾳ	δι´ ἡσυχίας ἐκπέττουσα. ὡς εἴ
[8]	κομίζουσα) καὶ πᾶσα ἀξία καὶ	ἡλικία	πᾶσα προχεθεῖσα τοῦ ἄστεος ἅπαν
[10]	δυσχεραίνει Οἴμοι, λέγων, ὅτι ἡ	παροικία	μου ἐμακρύνθη; ἢ οὐκ ᾔδεισαν
[11]	πᾶσα ἡ τοιαύτη τοῦ βίου	ἀνωμαλία	ὡς πορρωτάτω τῆς ζωῆς ἐκείνης
[11]	μακαριότης, κακοῦ παντὸς ἀλλοτρίωσις, ἀγγέλων	ὁμιλία,	τῶν ἀοράτων θεωρία, θεοῦ μετουσία,
[4]	ἀνθρωπίνῃ ζωῇ, πόσων ἀγαθῶν συνδρομὴν	μία	ψυχὴ ἐν ἑνὶ ἐχώρησε σώματι.
[2]	τὸ δάκρυον. τοῦτο καὶ ἡ	Παροιμία	Σολομῶντός φησιν ὅτι Καρδίας εὐφραινομένης
[13]	τῆς σωματικῆς συζυγίας καὶ τὰ	τίμια	τῶν προσόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν ἐλθεῖν
[7]	θρηνείτω ἡ χηρεία, ὀδυρέσθω ἡ	ὀρφανία,	γνώτωσαν τί εἶχον ὅτε οὐκ
[7]	τῶν καταπονουμένων λιμήν. ~πενθείτω ἡ	παρθενία,	θρηνείτω ἡ χηρεία, ὀδυρέσθω ἡ
[11]	καὶ φόβος καὶ θράσος καὶ	πενία	καὶ πλοῦτος καὶ δουλεία καὶ
[6]	αἰδώς, ἡ σύμμικτος τῶν ἀγαθῶν	ἁρμονία.	οἴχεται ὁ τῆς πίστεως ζῆλος,
[8]	ἦν ἡ κομίζουσα) καὶ πᾶσα	ἀξία	καὶ ἡλικία πᾶσα προχεθεῖσα τοῦ
[3]	τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπεθρήνησεν. ἐκείνων γὰρ	ἄξια	τὰ παρόντα μᾶλλον ἢ εἴ
[12]	ἐσκεπάσθησαν, πόσοι τῇ μεγάλῃ ἐκείνῃ	δεξιᾷ	διετράφησαν, πόσοι τῶν κατακλείστων οὐκ
[6]	τῶν πενομένων πλοῦτος, ἡ πολυαρκὴς	δεξιά,	ὁ κοινὸς τῶν καταπονουμένων λιμήν.
[5]	ζωὴν τὸ ὁρώμενον) τὴν δέ,	οἵα	τις ἦν, οὐκ ἔστιν ὑποδεῖξαι
[12]	προσήκει περὶ τῆς βασιλίδος μαθόντας	οἷα	ἀνθ´ οἵων ἠλλάξατο; κατέλιπε βασιλείαν
[6]	διηγήματα. τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις	οἷα·	πάλιν βοᾶν ἀναγκάζομαι καί μοι
[11]	τῶν τοῦ βίου κακῶν ἡ	μακαρία	κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην
[13]	τὴν Ἀρειανὴν ἀπιστίαν ὁμοίως τῇ	εἰδωλολατρίᾳ	βδελύττεσθαι. τοὺς γὰρ ἐν τῇ
[12]	ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν εἰρημένων ἡ	μαρτυρία.	(εἶδες παρὰ τὸ θυσιαστήριον ἀπογνὸν
[11]	ἀλλοτρίωσις, ἀγγέλων ὁμιλία, τῶν ἀοράτων	θεωρία,	θεοῦ μετουσία, εὐφροσύνη τέλος οὐκ
[12]	ἤκουσας τοῦ τὰ ἀγαθὰ τῇ	ἐκκλησίᾳ	κηρύσσοντος, ὅπως τῇ μνήμῃ τῆς
[2]	ἐμπαθεστέροις τῶν λόγων ἀνακινῆσαι τῇ	ἐκκλησίᾳ	τὸ δάκρυον; καὶ εἰ ταῦτα
[1]	παρόντι συλλόγῳ πάλιν ἐπανάγει τῇ	ἐκκλησίᾳ	τὸν λόγον αὐτὸς ἀναλύων τὴν
[11]	ὁμιλία, τῶν ἀοράτων θεωρία, θεοῦ	μετουσία,	εὐφροσύνη τέλος οὐκ ἔχουσα. ~ἆρ´
[11]	μένει ἀπλήρωτος. τί δὲ ἡ	φιλοχρηματία;	(οὐκ ἀληθῶς πίθος τετρημένος ἐστὶν
[1]	συμφορᾶς ἐπαισθόμενος καὶ τιμήσας τῇ	ἡσυχίᾳ	τὸ πένθος, οὐκ οἶδ´ ὅπως
[3]	οἰκίας εὐαρίθμητα πάθη; κἂν τὰ	μεγάλα	καὶ κοινότερα τῶν κακῶν διεξέλθῃς,
[8]	καὶ ὁ ἐγχώριος οὐκ εὐφημίαις,	ἀλλὰ	θρήνοις εἰσιοῦσαν ἐδέχετο) τότε καὶ
[8]	τι πενθικὸν τὸν ζόφον περιβαλλόμενος,	ἀλλὰ	καὶ αἱ νεφέλαι καθὼς δυνατὸν
[9]	μὴ μόνον ἀμελοίη τῆς θεραπείας,	ἀλλὰ	καὶ βρωτικοῖς τισι φαρμάκοις προσεπιτρίβοι
[11]	ὅσον ἐπιποθοῦμεν ἐν αὐτῷ εἶναι·	ἀλλὰ	καὶ εἰσαγόμεθα ὡς οὐκ οἴδαμεν
[10]	μόνον γὰρ ἔστι τὸ ἀγαθόν,	ἀλλὰ	καὶ ἐν ὑψηλοτέροις ἢ πρότερον.
[12]	τῶν κατακλείστων οὐκ ἐπισκέψεως μόνον,	ἀλλὰ	καὶ παντελοῦς ἀφέσεως ἠξιώθησαν. εἰ
[9]	τῶν εἰρημένων εἰς παραμυθίαν παλινῳδήσαντες.	ἀλλά	μοι μηδεὶς ἀπιστείτω τῷ λεγομένῳ
[8]	παρὰ τῆς κτίσεως γέγονε πάντως,	ἀλλὰ	παρὰ τοῦ δεσπότου τῆς κτίσεως
[12]	οἵων ἠλλάξατο; κατέλιπε βασιλείαν γηΐνην,	ἀλλὰ	τὴν οὐράνιον κατέλαβεν· ἀπέθετο τὸν
[3]	χαλεπὰ τὰ τοῦ Ἰὼβ διηγήματα·	ἀλλὰ	τί χρὴ πρὸς τοσοῦτον κακὸν
[3]	ἡ κατὰ πόλεμον ἅπτεται συμφορά,	ἀλλὰ	τὸ μέν τι πολεμεῖται αὐτῆς,
[12]	ἀπέθετο τὸν ἐκ λίθων στέφανον,	ἀλλὰ	τὸν τῆς δόξης περιεθήκατο· (ἀπεδύσατο
[10]	οἷς σίδηρος τὸ ὅπλον ἐστίν,	ἀλλὰ	τῶν τῇ φλογίνῃ ῥομφαίᾳ καθωπλισμένων
[12]	δόξης περιεθήκατο· (ἀπεδύσατο τὴν πορφυρίδα,	ἀλλὰ	Χριστὸν ἐνεδύσατο. τοῦτό ἐστι τὸ
[8]	εἶδος ἐκείνῳ τῷ σκυθρωπῷ προκαλύμματι,	θέαμα	δεινόν τε καὶ ἐλεεινόν, δακρύων
[9]	~εἶδον δὲ ἐγὼ τότε ἕτερον	θέαμα	τῶν εἰρημένων παραδοξότερον· εἶδον διπλοῦν
[11]	οἴδαμεν. τὸ δὲ τοῦ πίθου	αἴνιγμα	νοήσεις ἐὰν εἰς τὸ ἀπλήρωτον
[1]	νέον ἔσται τῷ βίῳ τὸ	ἄλγημα)	ἔτι ταράσσεται ἡμῶν ἡ καρδία
[6]	τύπος, τὸ ἁγνὸν τῆς σωφροσύνης	ἀνάθημα,	ἡ εὐπρόσιτος σεμνότης, ἡ ἀκαταφρόνητος
[4]	ἅπασι γένοιτο τῆς γενεᾶς τὸ	εὐτύχημα,	ἐπὶ τὸν ὑψηλὸν θρόνον τῆς
[12]	ἄνω πορφύραν τὸ τοῦ Χριστοῦ	αἷμα	λάμπειν ποιεῖ· εἶδες ὅσον ἐν
[2]	τῶν τῆς ψυχῆς τραυμάτων ὥσπερ	αἷμα	τὸ δάκρυον. τοῦτο καὶ ἡ
[13]	τοῦτο ποιῇ, εἰδωλολάτρης ἐστὶ Χριστὸν	ὄνομα	τῷ εἰδώλῳ τιθέμενος. διὰ τοῦτο
[6]	πάθος· ὦ Θρᾴκη τὸ φευκτὸν	ὄνομα,	ὦ δυστυχὲς ἔθνος ἐκ συμφορῶν
[10]	μὴ διασχόντα τὸ τῆς σαρκὸς	παραπέτασμα.	Ἢ κρεῖττον οἴει τὸ διὰ
[6]	ἠμαυρώθησαν. οἴχεται τῆς βασιλείας τὸ	ἐγκαλλώπισμα,	τὸ τῆς δικαιοσύνης πηδάλιον, ἡ
[13]	τοῦτο κρίνουσα· ὁ γὰρ τὸ	κτίσμα	προσκυνῶν, κἂν ἐπ´ ὀνόματι τοῦ
[4]	πᾶσα δὲ ψυχῆς ἀρετὴ συνδραμοῦσα	θαῦμα	ἄπιστον ἔδειξε τῇ ἀνθρωπίνῃ ζωῇ,
[1]	λόγον, (δυσαλθέστερον τὸ τῆς λύπης	τραῦμα	γενήσεται τῇ μνήμῃ τῶν ἀλγεινῶν
[12]	τὸ βασιλικὸν ὄντως καὶ τίμιον	ἔνδυμα.	τὴν ὧδε πορφύραν ἀκούω αἵματι
[13]	πίστει, ταύτῃ ἐνήκμασεν, ταύτῃ τὸ	πνεῦμα	παρακατέθετο, ὑπὸ ταύτης προσήχθη τῷ
[5]	δι´ ἀκριβείας παρὰ τῆς τέχνης	ὁμοίωμα,	ἀλλ´ εἰ καί τι γέγονεν
[12]	ἔπαινος. παρέρχεται γὰρ καὶ τὰ	προστεταγμένα	τοῖς κατορθώμασιν. πόσοι δι´ ἐκείνην
[7]	τὸ τοῦ προφήτου εἰπεῖν; τὸ	Ἵνα	τί ἀπώσω, ὁ θεός, εἰς
[10]	ἐκείνων ταῦτα καὶ ἀπὸ τούτων	ἐκεῖνα	καὶ πάλιν ταῦτα καὶ οὐδέποτε
[11]	ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ	τινὰ	λήμην τὸν τοῦ σώματος ῥύπον
[13]	τῷ κυρίῳ ἡμῶν· ᾧ ἡ	δόξα	εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
[10]	ὀνομάζει τὴν ὧδε ζωήν; οὐ	βοᾷ	πρὸς τὸν κύριον· Ἐξάγαγε ἐκ
[3]	τῶν ἀρχαίων ἐν σκυθρωποῖς μνημονεύεται.	χαλεπὰ	τὰ τοῦ Ἰὼβ διηγήματα· ἀλλὰ
[12]	θανάτου ψῆφος εἰς ζωὴν ἀναλύεται.	ἆρα	καὶ μόνον ταῦτα; τὴν δὲ
[7]	κοινὸν κόσμον τοῦ φθόνου ἀποσυλήσαντος.	ἆρα	μὴ τολμηρὸν τὸ τοῦ προφήτου
[8]	νῦν τὸ ἐν πείρᾳ γενόμενον.	~Ἆρά	μοι συγγνώσεσθε, ἀδελφοί, εἴ τι
[11]	τὸν τοῦ σώματος ῥύπον ἀποβαλοῦσα	καθαρᾷ	τῇ ψυχῇ πρὸς τὴν ἀκήρατον
[13]	ξύλου τῆς ζωῆς τοῦ πεφυτευμένου	παρὰ	τὰς διεξόδους τῶν (ὑδάτων ὧν
[13]	τοῦ πατρὸς τῆς πίστεως Ἀβραὰμ	παρὰ	τὴν τοῦ παραδείσου πηγὴν (ἧς
[9]	τὸ ἔλαιον. ἐπικλίνωμεν οὖν ὑμῖν	παρὰ	τῆς γραφῆς λαβόντες τὸν τοῦ
[8]	οἷον ἐπισημῆναι τὴν συμφορὰν, οὐ	παρὰ	τῆς κτίσεως γέγονε πάντως, ἀλλὰ
[5]	περιλέλειπταί τι αὐτῆς δι´ ἀκριβείας	παρὰ	τῆς τέχνης ὁμοίωμα, ἀλλ´ εἰ
[12]	τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν· τὴν	παρὰ	τίνος ἡτοιμασμένην; ἣν ἑαυτοῖς, φησί,
[12]	τῶν εἰρημένων ἡ μαρτυρία. (εἶδες	παρὰ	τὸ θυσιαστήριον ἀπογνὸν τὴν σωτηρίαν
[10]	δὲ τί καλόν, εἰπέ μοι,	παρὰ	τὸν βίον ὁρᾷς; κατανόησον ἐν
[8]	τῆς κτίσεως γέγονε πάντως, ἀλλὰ	παρὰ	τοῦ δεσπότου τῆς κτίσεως τιμῶντος
[5]	τοῦ παρόντος κηρύγματα, ἃ νῦν	παρὰ	τοῦ κήρυκος τῆς ἀληθείας ἠκούσαμεν.
[11]	πορρωτάτω τῆς ζωῆς ἐκείνης ἐξώρισται;	Ἀπέδρα	ἐκεῖθεν, καθώς φησιν ὁ προφήτης,
[1]	τοῦ λόγου ψῆφον· καίτοι γε	σφόδρα	θαυμάζων τῆς συνέσεως ἐν πολλοῖς
[10]	ἔξεστί σοι βασιλίδος θέαν περιεργάζεσθαι,	φοβερὰ	περὶ αὐτὴν ἡ τῶν δορυφόρων
[13]	δὲ ἰδίας μερίδος μόνην τὴν	θυγατέρα	πεποίηται. ὁρᾷς πῶς εὐγνώμων τε
[3]	πάθη; κἂν τὰ μεγάλα καὶ	κοινότερα	τῶν κακῶν διεξέλθῃς, σεισμοὺς καὶ
[5]	δὲ τῷ λόγῳ τά τε	πρότερα	ἀριθμὸν νικῶντα καὶ τὰ ἐπὶ
[7]	συνηνέχθημεν χρόνῳ. οὔπω ἐπὶ τῇ	προτέρᾳ	πληγῇ ἀναπνεύσαντες, οὔπω τὸ δάκρυον
[10]	τοῦτον τὸν διηνεκῆ φορολόγον, τὴν	γαστέρα	λέγω, ὅσην ἐπάγει καθ´ ἡμέραν
[5]	πλάσμασιν, πάντα τῆς ἀληθείας ἐστὶν	ἐνδεέστερα.	~Τοιαῦτα καὶ μέχρι τούτου τὰ
[2]	προθυμούμεθα, οὕτω καὶ πρὸς τὰ	λυπηρὰ	τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν· τοῦτο
[7]	προσδοκώμενον ἀγαθόν, νῦν τὸ ἐν	πείρᾳ	γενόμενον. ~Ἆρά μοι συγγνώσεσθε, ἀδελφοί,
[3]	πολέμους καὶ ἐπικλύσεις καὶ χάσματα,	μικρὰ	καὶ ταῦτα εἰ πρὸς τὰ
[3]	οἰκουμένης ἡ κατὰ πόλεμον ἅπτεται	συμφορά,	ἀλλὰ τὸ μέν τι πολεμεῖται
[3]	οἵους ὁ μέγας Ἰερεμίας τῇ	συμφορᾷ	ποτε τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπεθρήνησεν. ἐκείνων
[1]	ὑπερεθαύμασα ὡς καλῶς ἐν τῇ	συμφορᾷ	τὸν λόγον κατασιγάσαντα. προσφυὲς γάρ
[7]	ἀποψήσαντες πάλιν ἐν τοσαύτῃ γεγόναμεν	συμφορᾷ·	τότε τὸ νεοθαλὲς ἄνθος ἀπωδυράμεθα,
[4]	ἰδίους ὅρους καὶ τὰ συνήθη	μέτρα	νικήσασα, ἤνεγκεν ἡ φύσις, μᾶλλον
[10]	περὶ αὐτὴν ἡ τῶν δορυφόρων	φρουρά,	οὐ τούτων λέγω τῶν δορυφόρων
[4]	ἡμᾶς γενεᾷ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις	ἐκβᾶσα	τοὺς ἰδίους ὅρους καὶ τὰ
[1]	διδάσκαλον ἐν τούτῳ μάλιστα πλέον	ὑπερεθαύμασα	ὡς καλῶς ἐν τῇ συμφορᾷ
[8]	δὲ ἦν ἡ κομίζουσα) καὶ	πᾶσα	ἀξία καὶ ἡλικία πᾶσα προχεθεῖσα
[4]	ἐν ᾗ πᾶσα μὲν σώματος	πᾶσα	δὲ ψυχῆς ἀρετὴ συνδραμοῦσα θαῦμα
[7]	τάξεις διαιρεῖν τὸν θρῆνον; στεναζέτω	πᾶσα	ἡ γενεὰ βύθιον ἐκ μέσης
[11]	καὶ δουλεία καὶ κυριότης καὶ	πᾶσα	ἡ τοιαύτη τοῦ βίου ἀνωμαλία
[4]	τῆς ἀρετῆς ὑποδείγματα, ἐν ᾗ	πᾶσα	μὲν σώματος πᾶσα δὲ ψυχῆς
[8]	καὶ πᾶσα ἀξία καὶ ἡλικία	πᾶσα	προχεθεῖσα τοῦ ἄστεος ἅπαν ἐστενοχώρει
[10]	τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν ὅτι	Πᾶσα	σὰρξ χόρτος· σεμνύνει γὰρ ἐκεῖνος
[2]	λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει. οὐκοῦν ἀνάγκη	πᾶσα	τῇ διαθέσει τῆς καρδίας συσκυθρωπάσαι
[3]	καὶ δῆμοι καὶ ἔθνη καὶ	σύμπασα	γῆ καὶ τῆς θαλάσσης ὅσον
[4]	ὅρους καὶ τὰ συνήθη μέτρα	νικήσασα,	ἤνεγκεν ἡ φύσις, μᾶλλον δὲ
[13]	τιμίοις τὸ πλέον τῷ ἀνδρὶ	συγχωρήσασα.	Ἀλλ´ ὃ μάλιστα παρ´ ἡμῶν
[8]	πᾶσα ἀξία καὶ ἡλικία πᾶσα	προχεθεῖσα	τοῦ ἄστεος ἅπαν ἐστενοχώρει ἀπὸ
[4]	βίου τε καὶ βασιλείας κοινωνίαν	συναρμοσθεῖσα	μακαριστὸν ἐποίει δι´ ἑαυτῆς τὸ
[6]	πυρὶ ταῖς τῶν βαρβάρων ἐπιδρομαῖς	δῃωθεῖσα,	νῦν δὲ τὸ κεφάλαιον τῆς
[1]	ἡ καρδία καὶ καθάπερ τις	θάλασσα	κυματουμένη τῇ λαίλαπι τῆς συμφορᾶς
[8]	ἐκομίζετο (κλίνη δὲ ἦν ἡ	κομίζουσα)	καὶ πᾶσα ἀξία καὶ ἡλικία
[13]	τῷ εἰδώλῳ τιθέμενος. διὰ τοῦτο	μαθοῦσα	ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς πρόσφατος,
[10]	ἅπαν τὸ ληφθὲν εἰς διαφθορὰν	ἀχρειοῦσα.	(τὸ δὲ τὸν ἅπαντα χρόνον
[11]	λήμην τὸν τοῦ σώματος ῥύπον	ἀποβαλοῦσα	καθαρᾷ τῇ ψυχῇ πρὸς τὴν
[4]	σώματος πᾶσα δὲ ψυχῆς ἀρετὴ	συνδραμοῦσα	θαῦμα ἄπιστον ἔδειξε τῇ ἀνθρωπίνῃ
[13]	ὕλας, καλῶς καὶ εὐσεβῶς τοῦτο	κρίνουσα·	ὁ γὰρ τὸ κτίσμα προσκυνῶν,
[12]	οὐκ εἰς τὰ ἔξω ἑαυτῆς	ἀποβλέπουσα.	διὰ τοῦτο τοῦ μακαρισμοῦ γίνεται
[7]	ἐκ μέσης καρδίας τὸν στεναγμὸν	(ἀναπέμπουσα.	συμπενθείτω καὶ ἡ ἱερωσύνη αὐτὴ
[1]	χρόνῳ καὶ κατηφείᾳ δι´ ἡσυχίας	ἐκπέττουσα.	ὡς εἴ γέ τις ἔτι
[11]	θεοῦ μετουσία, εὐφροσύνη τέλος οὐκ	ἔχουσα.	~ἆρ´ οὖν λυπεῖσθαι προσήκει περὶ
[12]	τοῦ κατ´ ἀρετὴν κατορθώματος; ἥτις	συνηνιοχοῦσα	τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ τὴν τοσαύτην
[12]	κατακρίσει ἀδελφοῦ ὀδυρόμενον, ἤκουσας τοῦ	τὰ	ἀγαθὰ τῇ ἐκκλησίᾳ κηρύσσοντος, ὅπως
[10]	τῶν ὁμοίων περιχωροῦντες καὶ ἐπὶ	τὰ	αὐτὰ ἀναστρέφοντες; εἴπω σοι τὴν
[6]	καὶ μέχρι τούτου τὰ διηγήματα.	τὰ	δὲ ἐπὶ τούτοις οἷα· πάλιν
[6]	ἐνδεέστερα. ~Τοιαῦτα καὶ μέχρι τούτου	τὰ	διηγήματα. τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις
[12]	ἀεὶ πρὸς ἑαυτὴν οὐκ εἰς	τὰ	ἔξω ἑαυτῆς ἀποβλέπουσα. διὰ τοῦτο
[5]	τε πρότερα ἀριθμὸν νικῶντα καὶ	τὰ	ἐπὶ τοῦ παρόντος κηρύγματα, ἃ
[13]	τέκνων (ταῦτα γὰρ τῶν ἀγαθῶν	τὰ	κεφάλαια) τοὺς ἄρρενας τῷ πατρὶ
[2]	ἀγαθῶν προθυμούμεθα, οὕτω καὶ πρὸς	τὰ	λυπηρὰ τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν·
[3]	μιᾶς οἰκίας εὐαρίθμητα πάθη; κἂν	τὰ	μεγάλα καὶ κοινότερα τῶν κακῶν
[3]	μικρὰ καὶ ταῦτα εἰ πρὸς	τὰ	παρόντα κρίνοιτο. διὰ τί; ὅτι
[3]	Ἰσραηλιτῶν ἐπεθρήνησεν. ἐκείνων γὰρ ἄξια	τὰ	παρόντα μᾶλλον ἢ εἴ τι
[2]	τὴν ψυχὴν διατίθεσθαι· κατὰ ῥοῦν	τὰ	πράγματα φέρεται; εὔκαιρον τὸ εὐφραίνεσθαι·
[4]	τῷ σώματι ὑπὲρ πάντα σχεδὸν	τὰ	προλαβόντα τῆς ἀρετῆς ὑποδείγματα, ἐν
[12]	ὁ ἔπαινος. παρέρχεται γὰρ καὶ	τὰ	προστεταγμένα τοῖς κατορθώμασιν. πόσοι δι´
[4]	ἐκβᾶσα τοὺς ἰδίους ὅρους καὶ	τὰ	συνήθη μέτρα νικήσασα, ἤνεγκεν ἡ
[5]	ῥοπῇ. μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ	τά	τε πρότερα ἀριθμὸν νικῶντα καὶ
[13]	διαλυομένης τῆς σωματικῆς συζυγίας καὶ	τὰ	τίμια τῶν προσόντων αὐτοῖς ἀγαθῶν
[11]	δυναστείας, τὰς δόξας καὶ πάντα	τὰ	τοιαῦτα; ἀλλ´ ὑπορρεῖ τὸ βαλλόμενον
[3]	ἀρχαίων ἐν σκυθρωποῖς μνημονεύεται. χαλεπὰ	τὰ	τοῦ Ἰὼβ διηγήματα· ἀλλὰ τί
[7]	διωργίσθη ὁ θυμός σου ἐπὶ	πρόβατα	νομῆς σου; ποίων ἁμαρτημάτων τὰς
[2]	καὶ εἰ ταῦτα διανοεῖται, ὀρθῶς	κατά	γε τὴν ἐμὴν κρίσιν καὶ
[4]	τῶν ἀρετῶν καταλάμψειεν. καὶ τῷ	κατὰ	θείαν ψῆφον τῆς οἰκουμένης ἁπάσης
[7]	μᾶλλον δὲ τί χρή με	κατὰ	μέρη καὶ τάξεις διαιρεῖν τὸν
[3]	πάσης ἀθρόως τῆς οἰκουμένης ἡ	κατὰ	πόλεμον ἅπτεται συμφορά, ἀλλὰ τὸ
[2]	ὑποκειμένῳ καὶ τὴν ψυχὴν διατίθεσθαι·	κατὰ	ῥοῦν τὰ πράγματα φέρεται; εὔκαιρον
[6]	τῇ σκοτομήνῃ ἐπώνυμον. (ἀκούω γὰρ	κατὰ	τὴν πάτριον αὐτῶν γλῶσσαν Σκοτούμην
[6]	ἀγαθὸν ἀναρπάζεται, ἐκεῖ ὁ φθόνος	κατὰ	τῆς βασιλείας ἐκώμασεν, ἐκεῖ γέγονεν
[8]	ἅρματός τινος ἢ χρυσοδέτου ἀπήνης	κατὰ	τὸν βασίλειον κόσμον τοῖς δορυφόροις
[1]	λόγον αὐτὸς ἀναλύων τὴν ἰδίαν	κατὰ	τοῦ λόγου ψῆφον· καίτοι γε
[2]	ψυχὴν διατίθεσθαι· κατὰ ῥοῦν τὰ	πράγματα	φέρεται; εὔκαιρον τὸ εὐφραίνεσθαι· μετέπεσε
[4]	σχεδὸν τὰ προλαβόντα τῆς ἀρετῆς	ὑποδείγματα,	ἐν ᾗ πᾶσα μὲν σώματος
[5]	καὶ τὰ ἐπὶ τοῦ παρόντος	κηρύγματα,	ἃ νῦν παρὰ τοῦ κήρυκος
[3]	μνημονεύεται. χαλεπὰ τὰ τοῦ Ἰὼβ	διηγήματα·	ἀλλὰ τί χρὴ πρὸς τοσοῦτον
[6]	~Τοιαῦτα καὶ μέχρι τούτου τὰ	διηγήματα.	τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις οἷα·
[3]	καὶ πολέμους καὶ ἐπικλύσεις καὶ	χάσματα,	μικρὰ καὶ ταῦτα εἰ πρὸς
[13]	ὥστε εἶναι αὐτοὺς τῆς βασιλείας	(ἐρείσματα,	τῆς δὲ ἰδίας μερίδος μόνην
[8]	ἴδοι τάχα καθαρῷ τῷ φωτὶ	μετὰ	τοιούτου σχήματος εἰσελαύνουσαν τὴν βασιλίδα
[3]	τοσοῦτον κακὸν ἀντεξαγαγεῖν μιᾶς οἰκίας	εὐαρίθμητα	πάθη; κἂν τὰ μεγάλα καὶ
[13]	ἔστι θεὸς πρόσφατος, μίαν προσεκύνει	θεότητα	τὴν ἐν πατρὶ καὶ υἱῷ
[10]	ὑποδείγματι τὴν τῆς φύσεως ἡμῶν	ἀθλιότητα·	τάχα γὰρ κρεῖττον ἦν χόρτον
[10]	ἐφεξῆς χρέους προεξετίσαμεν. οὐ καθ´	ὁμοιότητα	τῶν ἐν τῷ μυλῶνι ταλαιπωρούντων
[5]	τῶν πρὸς τὸ κρεῖττον σπουδαζομένων,	πάντα	ἐν ἁμίλλῃ ἦν ἀλλήλους νικᾶν
[10]	ὁ τοσαύτῃ δυναστείᾳ κομῶν ὁ	πάντα	πρὸς ἡδονὴν καὶ κατ´ ἐξουσίαν
[4]	ἐν γυναικείῳ τῷ σώματι ὑπὲρ	πάντα	σχεδὸν τὰ προλαβόντα τῆς ἀρετῆς
[11]	τὰς δυναστείας, τὰς δόξας καὶ	πάντα	τὰ τοιαῦτα; ἀλλ´ ὑπορρεῖ τὸ
[5]	ἐν γραφαῖς ἢ ἐν πλάσμασιν,	πάντα	τῆς ἀληθείας ἐστὶν ἐνδεέστερα. ~Τοιαῦτα
[10]	διαφθορὰν ἀχρειοῦσα. (τὸ δὲ τὸν	ἅπαντα	χρόνον ὑποκεῖσθαι τῇ τῆς γαστρὸς
[1]	ἐν τῇ συμφορᾷ τὸν λόγον	κατασιγάσαντα.	προσφυὲς γάρ μοι δοκεῖ καὶ
[4]	σώματι ὑπὲρ πάντα σχεδὸν τὰ	προλαβόντα	τῆς ἀρετῆς ὑποδείγματα, ἐν ᾗ
[9]	τῶν δακρύων ἐπὶ τὴν γῆν	καταρρέοντα	καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξ
[3]	καὶ ταῦτα εἰ πρὸς τὰ	παρόντα	κρίνοιτο. διὰ τί; ὅτι οὐ
[3]	ἐπεθρήνησεν. ἐκείνων γὰρ ἄξια τὰ	παρόντα	μᾶλλον ἢ εἴ τι τῶν
[10]	ἀδύτων τῆς βασιλείας γενέσθαι μὴ	διασχόντα	τὸ τῆς σαρκὸς παραπέτασμα. Ἢ
[5]	λόγῳ τά τε πρότερα ἀριθμὸν	νικῶντα	καὶ τὰ ἐπὶ τοῦ παρόντος
[4]	ἐχώρησε σώματι. καὶ ὡς ἂν	μάλιστα	καταφανὲς ἅπασι γένοιτο τῆς γενεᾶς
[13]	τῷ ἀνδρὶ συγχωρήσασα. Ἀλλ´ ὃ	μάλιστα	παρ´ ἡμῶν λέγεσθαι χρὴ τοῦτο
[1]	πολλοῖς τὸν διδάσκαλον ἐν τούτῳ	μάλιστα	πλέον ὑπερεθαύμασα ὡς καλῶς ἐν
[10]	ὁμοίων περιχωροῦντες καὶ ἐπὶ τὰ	αὐτὰ	ἀναστρέφοντες; εἴπω σοι τὴν κυκλικὴν
[11]	τὰς δόξας καὶ πάντα τὰ	τοιαῦτα;	ἀλλ´ ὑπορρεῖ τὸ βαλλόμενον καὶ
[6]	πάντα τῆς ἀληθείας ἐστὶν ἐνδεέστερα.	~Τοιαῦτα	καὶ μέχρι τούτου τὰ διηγήματα.
[13]	τὴν διανομήν; τριῶν ὄντων τέκνων	(ταῦτα	γὰρ τῶν ἀγαθῶν τὰ κεφάλαια)
[2]	ἐκκλησίᾳ τὸ δάκρυον; καὶ εἰ	ταῦτα	διανοεῖται, ὀρθῶς κατά γε τὴν
[3]	ἐπικλύσεις καὶ χάσματα, μικρὰ καὶ	ταῦτα	εἰ πρὸς τὰ παρόντα κρίνοιτο.
[10]	κένωσις, πλήρωσις· ἀεὶ ἀπ´ ἐκείνων	ταῦτα	καὶ ἀπὸ τούτων ἐκεῖνα καὶ
[10]	ἀπὸ τούτων ἐκεῖνα καὶ πάλιν	ταῦτα	καὶ οὐδέποτε κύκλῳ περιϊόντες παυόμεθα,
[8]	δακρύων ἐπαφιεῖσαι τῷ πάθει. ἢ	ταῦτα	μὲν ὄντως λῆρός ἐστι καὶ
[12]	εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου (φησὶ	ταῦτα	πρὸς τοὺς δεξιοὺς ὁ κριτής)
[12]	ἐποιήσατε. εἰ οὖν ἡ περὶ	ταῦτα	σπουδὴ βασιλείας πρόξενος γίνεται, ἀριθμήσατε,
[12]	ζωὴν ἀναλύεται. ἆρα καὶ μόνον	ταῦτα;	τὴν δὲ ταπεινοφροσύνην ποῦ θήσομεν
[2]	διανοίας τοῦ διδασκάλου καταστοχάσασθαι. ἢ	τάχα	βούλεταί τι καὶ τῷ πάθει
[10]	τὴν τῆς φύσεως ἡμῶν ἀθλιότητα·	τάχα	γὰρ κρεῖττον ἦν χόρτον εἶναι
[1]	ἐν τῇ ψυχῇ τὸ πάθος	(τάχα	δὲ καὶ ἀεὶ νέον ἔσται
[7]	ἐπαλλήλοις τῶν συμφορῶν μαστιζόμεθα; ἢ	τάχα	διὰ τὸ πλεονάσαι τὴν ἀσέβειαν
[10]	λέγει περὶ τῆς ὧδε ζωῆς	τάχα	ἐκ τοῦ κοινοῦ τῶν ἀνθρώπων
[8]	συνεκάλυψεν, ὡς ἂν μὴ ἴδοι	τάχα	καθαρῷ τῷ φωτὶ μετὰ τοιούτου
[8]	τι διὰ τὸ πάθος παραληρήσαιμι;	τάχα,	καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος, καὶ
[1]	τι τῶν τοῦ διδασκάλου προσδιορθώσασθαι,	τάχα	καλῶς ἔσχε μέχρι τοῦ νῦν
[3]	πόλιν μίαν ἀπολοφύρασθαι, ἀλλ´ ἁρμόζει	τάχα	τὴν τοῦ Ναβουχοδονοσὸρ προέσθαι φωνήν,
[9]	δακρύων σταγόσιν. Ἀλλ´ οὐ καλῶς	τάχα	τῆς τοῦ διδασκάλου γνώμης ἐστοχασάμεθα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/04/2009