HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Grégoire de Nysse, Épitaphe de Flacille

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 10 formes différentes pour 45 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[11]   ὀνομάζει τὸν ὧδε βίον. ὄντως γὰρ ἀλλότριος οἶκος καὶ οὐχ ἡμέτερος,

[5]   τοιοῦτος ὢν οἷός ἐστι (ποῖον γὰρ ἄν τις κάλλος ὑπὲρ τὸ

[3]   ποτε τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπεθρήνησεν. ἐκείνων γὰρ ἄξια τὰ παρόντα μᾶλλον ἢ

[9]   ἔδει τοῖς σκυθρωποῖς ἐμβαθύναντες. (ἴσως γὰρ βούλεται θεραπεῦσαι μᾶλλον ἢ ἀνιᾶσαι

[2]   καὶ καιρὸς τοῦ κλαῦσαι. μανθάνομεν γὰρ διὰ τούτων ὅτι δεῖ καταλλήλως

[10]   ὅτι Πᾶσα σὰρξ χόρτος· σεμνύνει γὰρ ἐκεῖνος μᾶλλον τῷ ὑποδείγματι τὴν

[13]   ὁμοίως τῇ εἰδωλολατρίᾳ βδελύττεσθαι. τοὺς γὰρ ἐν τῇ κτίσει τὸ θεῖον

[10]   εἶπον τῆς ἀληθείας· οὐ μόνον γὰρ ἔστι τὸ ἀγαθόν, ἀλλὰ καὶ

[10]   σὺ προκύψῃς (τοῦ σώματος, οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλως ἐντὸς τῶν ἀδύτων

[2]   ὅπως τῷ λόγῳ χρήσομαι· οὐ γὰρ εὑρίσκω τῆς διανοίας τοῦ διδασκάλου

[9]   λόγον τῇ διοιδούσῃ πληγῇ· οἶδε γὰρ καὶ ἡ εὐαγγελικὴ ἰατρεία τῇ

[2]   τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν· τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴς συμβουλεύει· Καιρός,

[12]   ἐστὶν ἐκείνης ὁ ἔπαινος. παρέρχεται γὰρ καὶ τὰ προστεταγμένα τοῖς κατορθώμασιν.

[6]   πάθος τῇ σκοτομήνῃ ἐπώνυμον. (ἀκούω γὰρ κατὰ τὴν πάτριον αὐτῶν γλῶσσαν

[10]   τῆς φύσεως ἡμῶν ἀθλιότητα· τάχα γὰρ κρεῖττον ἦν χόρτον εἶναι μᾶλλον

[1]   συμφορᾷ τὸν λόγον κατασιγάσαντα. προσφυὲς γάρ μοι δοκεῖ καὶ κατάλληλον εἶναι

[2]   τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον. ὥσπερ γὰρ ὁ γέλως σημεῖον τῆς ἔνδον

[7]   ἡμῶν ἡ ψῆφος ἐκράτησεν; ὁρᾶτε γὰρ οἵοις κακοῖς ἐν βραχεῖ συνηνέχθημεν

[2]   κρίσιν καὶ τοῦτο ποιεῖ· δεῖ γὰρ πάντως, ὥσπερ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν

[11]   παραμένει τῷ ἔχοντι· ἡ μὲν γὰρ περὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν

[5]   ἔστιν ὑποδεῖξαι τῷ λόγῳ· οὐ γὰρ περιλέλειπταί τι αὐτῆς δι´ ἀκριβείας

[8]   καὶ οὐδὲ λέγειν ἄξιον; εἰ γάρ τι καὶ γέγονεν ἐν τῇ

[13]   καὶ εὐσεβῶς τοῦτο κρίνουσα· ὁ γὰρ τὸ κτίσμα προσκυνῶν, κἂν ἐπ´

[9]   ἐκ τῶν νεφῶν ἐνδεέστερος· ἐν γὰρ τοσαύταις μυριάσι τῶν συμπαρόντων οὐκ

[1]   καθελκυσθεὶς τὴν ἀκοὴν ἀνιάσειεν. οὔπω γὰρ τοσοῦτος ὁ ἐν τῷ μέσῳ

[10]   τιμωρίας οὐκ ἔστιν ἀνιαρώτερον; ὁρᾶτε γὰρ τοῦτον τὸν διηνεκῆ φορολόγον, τὴν

[13]   διανομήν; τριῶν ὄντων τέκνων (ταῦτα γὰρ τῶν ἀγαθῶν τὰ κεφάλαια) τοὺς

[1]   πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰκονόμος (ἐκ γὰρ τῶν ἀνεγνωσμένων ἀπὸ τοῦ θείου

[8]   τῆς ὁσίας τὸν θάνατον· Τίμιος γάρ, φησίν, ἐναντίον κυρίου ὁ θάνατος

[6]   τὸ τῆς οἰκουμένης ναυάγιον, ἐκεῖ καθάπερ ἐν κλύδωνι τῷ προβόλῳ προσπταίσαντες

[1]   ταράσσεται ἡμῶν ἡ καρδία καὶ καθάπερ τις θάλασσα κυματουμένη τῇ λαίλαπι

[12]   σπουδὴ βασιλείας πρόξενος γίνεται, ἀριθμήσατε, εἴπερ δυνατόν ἐστιν ἐξαριθμήσασθαι, πόσοι τοῖς

[12]   τιμωρίας δηλαδὴ πλείονος τιμῆς ἄξιον, εἴπερ τι βασιλείας ἔστιν ἀνώτερον. ἀλλ´

[10]   ἦν χόρτον εἶναι μᾶλλον ἢ ὅπερ ἐστίν· διὰ τί; ὅτι οὐδεμίαν

[2]   γίνεται τῶν τῆς ψυχῆς τραυμάτων ὥσπερ αἷμα τὸ δάκρυον. τοῦτο καὶ

[9]   δὲ τὸ ἐναντίον νῦν πεποιήκαμεν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν

[2]   (καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον. ὥσπερ γὰρ ὁ γέλως σημεῖον τῆς

[2]   τοῦτο ποιεῖ· δεῖ γὰρ πάντως, ὥσπερ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν προθυμούμεθα,

[11]   κακῶν ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην τὸν τοῦ σώματος

[4]   ψυχὴν ἐν γυναικείῳ τῷ σώματι ὑπὲρ πάντα σχεδὸν τὰ προλαβόντα τῆς

[7]   ποίων ἁμαρτημάτων τὰς δίκας ἐκτιννύομεν; ὑπὲρ τίνος ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν συμφορῶν

[5]   (ποῖον γὰρ ἄν τις κάλλος ὑπὲρ τὸ φαινόμενον δείξειεν; καὶ εἴη

[8]   εἰσιοῦσαν ἐδέχετο) τότε καὶ ὁ ἀὴρ πενθικῶς ἐσκυθρώπασεν οἷον ἱμάτιόν τι

[3]   ἀλλ´ ἁρμόζει τάχα τὴν τοῦ Ναβουχοδονοσὸρ προέσθαι φωνήν, ἣν πρὸς τοὺς

[3]   ἢ σκηπτὸς ἐπέφλεξεν ἢ τὸ ὕδωρ ἐπέκλυσεν ἢ κατεπόθη τῷ χάσματι.

Chapitre
[11]	ὀνομάζει τὸν ὧδε βίον. ὄντως	γὰρ	ἀλλότριος οἶκος καὶ οὐχ ἡμέτερος,
[5]	τοιοῦτος ὢν οἷός ἐστι (ποῖον	γὰρ	ἄν τις κάλλος ὑπὲρ τὸ
[3]	ποτε τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπεθρήνησεν. ἐκείνων	γὰρ	ἄξια τὰ παρόντα μᾶλλον ἢ
[9]	ἔδει τοῖς σκυθρωποῖς ἐμβαθύναντες. (ἴσως	γὰρ	βούλεται θεραπεῦσαι μᾶλλον ἢ ἀνιᾶσαι
[2]	καὶ καιρὸς τοῦ κλαῦσαι. μανθάνομεν	γὰρ	διὰ τούτων ὅτι δεῖ καταλλήλως
[10]	ὅτι Πᾶσα σὰρξ χόρτος· σεμνύνει	γὰρ	ἐκεῖνος μᾶλλον τῷ ὑποδείγματι τὴν
[13]	ὁμοίως τῇ εἰδωλολατρίᾳ βδελύττεσθαι. τοὺς	γὰρ	ἐν τῇ κτίσει τὸ θεῖον
[10]	εἶπον τῆς ἀληθείας· οὐ μόνον	γὰρ	ἔστι τὸ ἀγαθόν, ἀλλὰ καὶ
[10]	σὺ προκύψῃς (τοῦ σώματος, οὐ	γὰρ	ἔστιν ἄλλως ἐντὸς τῶν ἀδύτων
[2]	ὅπως τῷ λόγῳ χρήσομαι· οὐ	γὰρ	εὑρίσκω τῆς διανοίας τοῦ διδασκάλου
[9]	λόγον τῇ διοιδούσῃ πληγῇ· οἶδε	γὰρ	καὶ ἡ εὐαγγελικὴ ἰατρεία τῇ
[2]	τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν· τοῦτο	γὰρ	καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴς συμβουλεύει· Καιρός,
[12]	ἐστὶν ἐκείνης ὁ ἔπαινος. παρέρχεται	γὰρ	καὶ τὰ προστεταγμένα τοῖς κατορθώμασιν.
[6]	πάθος τῇ σκοτομήνῃ ἐπώνυμον. (ἀκούω	γὰρ	κατὰ τὴν πάτριον αὐτῶν γλῶσσαν
[10]	τῆς φύσεως ἡμῶν ἀθλιότητα· τάχα	γὰρ	κρεῖττον ἦν χόρτον εἶναι μᾶλλον
[1]	συμφορᾷ τὸν λόγον κατασιγάσαντα. προσφυὲς	γάρ	μοι δοκεῖ καὶ κατάλληλον εἶναι
[2]	τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον. ὥσπερ	γὰρ	ὁ γέλως σημεῖον τῆς ἔνδον
[7]	ἡμῶν ἡ ψῆφος ἐκράτησεν; ὁρᾶτε	γὰρ	οἵοις κακοῖς ἐν βραχεῖ συνηνέχθημεν
[2]	κρίσιν καὶ τοῦτο ποιεῖ· δεῖ	γὰρ	πάντως, ὥσπερ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν
[11]	παραμένει τῷ ἔχοντι· ἡ μὲν	γὰρ	περὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν
[5]	ἔστιν ὑποδεῖξαι τῷ λόγῳ· οὐ	γὰρ	περιλέλειπταί τι αὐτῆς δι´ ἀκριβείας
[8]	καὶ οὐδὲ λέγειν ἄξιον; εἰ	γάρ	τι καὶ γέγονεν ἐν τῇ
[13]	καὶ εὐσεβῶς τοῦτο κρίνουσα· ὁ	γὰρ	τὸ κτίσμα προσκυνῶν, κἂν ἐπ´
[9]	ἐκ τῶν νεφῶν ἐνδεέστερος· ἐν	γὰρ	τοσαύταις μυριάσι τῶν συμπαρόντων οὐκ
[1]	καθελκυσθεὶς τὴν ἀκοὴν ἀνιάσειεν. οὔπω	γὰρ	τοσοῦτος ὁ ἐν τῷ μέσῳ
[10]	τιμωρίας οὐκ ἔστιν ἀνιαρώτερον; ὁρᾶτε	γὰρ	τοῦτον τὸν διηνεκῆ φορολόγον, τὴν
[13]	διανομήν; τριῶν ὄντων τέκνων (ταῦτα	γὰρ	τῶν ἀγαθῶν τὰ κεφάλαια) τοὺς
[1]	πιστὸς καὶ φρόνιμος οἰκονόμος (ἐκ	γὰρ	τῶν ἀνεγνωσμένων ἀπὸ τοῦ θείου
[8]	τῆς ὁσίας τὸν θάνατον· Τίμιος	γάρ,	φησίν, ἐναντίον κυρίου ὁ θάνατος
[6]	τὸ τῆς οἰκουμένης ναυάγιον, ἐκεῖ	καθάπερ	ἐν κλύδωνι τῷ προβόλῳ προσπταίσαντες
[1]	ταράσσεται ἡμῶν ἡ καρδία καὶ	καθάπερ	τις θάλασσα κυματουμένη τῇ λαίλαπι
[12]	σπουδὴ βασιλείας πρόξενος γίνεται, ἀριθμήσατε,	εἴπερ	δυνατόν ἐστιν ἐξαριθμήσασθαι, πόσοι τοῖς
[12]	τιμωρίας δηλαδὴ πλείονος τιμῆς ἄξιον,	εἴπερ	τι βασιλείας ἔστιν ἀνώτερον. ἀλλ´
[10]	ἦν χόρτον εἶναι μᾶλλον ἢ	ὅπερ	ἐστίν· διὰ τί; ὅτι οὐδεμίαν
[2]	γίνεται τῶν τῆς ψυχῆς τραυμάτων	ὥσπερ	αἷμα τὸ δάκρυον. τοῦτο καὶ
[9]	δὲ τὸ ἐναντίον νῦν πεποιήκαμεν,	ὥσπερ	ἂν εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν
[2]	(καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον.	ὥσπερ	γὰρ ὁ γέλως σημεῖον τῆς
[2]	τοῦτο ποιεῖ· δεῖ γὰρ πάντως,	ὥσπερ	τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν προθυμούμεθα,
[11]	κακῶν ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ	ὥσπερ	τινὰ λήμην τὸν τοῦ σώματος
[4]	ψυχὴν ἐν γυναικείῳ τῷ σώματι	ὑπὲρ	πάντα σχεδὸν τὰ προλαβόντα τῆς
[7]	ποίων ἁμαρτημάτων τὰς δίκας ἐκτιννύομεν;	ὑπὲρ	τίνος ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν συμφορῶν
[5]	(ποῖον γὰρ ἄν τις κάλλος	ὑπὲρ	τὸ φαινόμενον δείξειεν; καὶ εἴη
[8]	εἰσιοῦσαν ἐδέχετο) τότε καὶ ὁ	ἀὴρ	πενθικῶς ἐσκυθρώπασεν οἷον ἱμάτιόν τι
[3]	ἀλλ´ ἁρμόζει τάχα τὴν τοῦ	Ναβουχοδονοσὸρ	προέσθαι φωνήν, ἣν πρὸς τοὺς
[3]	ἢ σκηπτὸς ἐπέφλεξεν ἢ τὸ	ὕδωρ	ἐπέκλυσεν ἢ κατεπόθη τῷ χάσματι.

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/04/2009