| Lv., Chap., Par. |
| 19, 1, 68 |
Γαίου
τυραννίδι
χαριζόμεθα,
δέον
αὐτούς
|
τ' |
ἀδεεῖς
τὸ
λοιπὸν
εἶναι
καὶ |
| 19, 1, 68 |
γενναῖε,
φησίν,
σίγα,
μή
τις
|
τ' |
ἄλλος
Ἀχαιῶν
μῦθον
ἀκούσῃ.
πολλῆς |
| 19, 2, 68 |
Ῥωμαίοις
πατρίῳ
σφόδρα
ἠσκημένος
συνίει
|
τ' |
ἐκ
τοῦ
παραχρῆμα
καὶ
τοῖς |
| 19, 3, 68 |
δεδιὼς
περὶ
τῆς
σωτηρίας,
ἄλλως
|
τ' |
ἐπειδὴ
καὶ
τῶν
περὶ
τὸν |
| 19, 1, 68 |
ἴθι
καὶ
ἔργων
ἐχώμεθα,
ἡγεμών
|
τ' |
ἴσθι,
ᾗ
βούλοιο
αὐτὸς
κελεύων |
| 19, 1, 68 |
ὠμῶς
ὁ
Χαιρέας,
ἄκων
μέν,
|
κατ' |
ἀνάγκας
δὲ
τὰς
ὑπὲρ
αὐτοῦ, |
| 19, 9, 68 |
Συρίᾳ
Ῥωμαικῶν
ταγμάτων
ἐπιλέξαι
στρατιώτας
|
κατ' |
ἀριθμοὺς
καὶ
τὸν
ἐκείνων
ἀναπληρῶσαι |
| 19, 1, 68 |
ἐξανίστατο
τῶν
φυλακῶν
αἳ
τὸ
|
κατ' |
ἀρχὰς
πάνυ
πικραὶ
ἐγένοντο
ὑπανίσως. |
| 19, 2, 68 |
καὶ
πάντα
ἀξιολόγοις
ὑποσπουδασθεὶς
τὸ
|
κατ' |
ἀρχὰς
ὑπό
τε
παιδείας
καὶ |
| 19, 3, 68 |
ὀλίγαις
βαθμῖσι
χωρίον
ὑπεσταλκὼς
τῷ
|
κατ' |
αὐτὸ
σκότῳ.
Καὶ
Γρᾶτος
τῶν |
| 19, 4, 68 |
τὴν
συμφορὰν
οὐ
μόνον
τῷ
|
κατ' |
αὐτὸν
ἀμεταπτώτῳ
τοῦ
σχήματος,
ἀλλὰ |
| 19, 3, 68 |
Γαίου,
φειδὼ
σχεῖν
ἠξίου
τοῦ
|
κατ' |
αὐτὸν
ἀνεπαχθοῦς
ἀνάμνησιν
αὐτοῖς
ὑποτιθεὶς |
| 19, 2, 68 |
προγόνων
τε
ἀρετῇ
καὶ
τῷ
|
κατ' |
αὐτὸν
παιδείαν
μεμελετηκότι,
καὶ
σταθέντα |
| 19, 2, 68 |
εἴκων
ἐπιστολαῖς
ἐπρώτευσέν
τε
τῶν
|
κατ' |
αὐτὸν
πολιτῶν.
Οὐ
μὴν
ἀντισχεῖν |
| 19, 5, 68 |
αἰτησάμενος
παρὰ
Κλαυδίου.
(Στασιάζεται
δὲ
|
κατ' |
αὐτὸν
τὸν
χρόνον
Ἰουδαίων
τὰ |
| 19, 2, 68 |
ἐβραδύνετο
δὲ
οὐδὲν
μελλήσει
τῇ
|
κατ' |
αὐτόν,
ὥστε
μὴ
οὐκ
εἰς |
| 19, 4, 68 |
ὅλοις,
τελευτᾶν
μὲν
ὑπὲρ
τοῦ
|
κατ' |
ἐκείνην
εὐκλεοῦς
ἕτοιμος
ἦν
τοῖς |
| 19, 1, 68 |
φύσιν
τὴν
ἑαυτοῦ
εὐπροσηγορώτατον
γενέσθαι
|
κατ' |
ἐκείνην
τὴν
ἡμέραν
καὶ
δεξιότητι |
| 19, 1, 68 |
τῷ
ὑβρίζοντι
αὐτὴν
οὔσης
τῆς
|
κατ' |
ἐκεῖνον
ἐπικουρίας·
ῥᾴδιον
γὰρ
ψευσαμένοις |
| 19, 1, 68 |
ἢ
συντυραννοῦντες
καὶ
διακονίᾳ
τῆς
|
κατ' |
ἐκεῖνον
ὕβρεως
ἐπανασειόμενοι
τοῖς
κρατίστοις |
| 19, 1, 68 |
τῆς
πράξεως
ἰσχυρότερον
ἦν
τοῦ
|
κατ' |
ἐκείνους
προβεβουλευκότος
τὸ
τῆς
τύχης |
| 19, 4, 68 |
Χαιρέας
καὶ
Σαβῖνος
εἰργόμενοι
προόδων
|
κατ' |
ἐπιστολὰς
Πολλίωνος,
ὃν
μικρῷ
πρότερον |
| 19, 2, 68 |
δικαίου
γενόμενος,
ἥσσων
δὲ
τοῦ
|
κατ' |
ἰδίαν
ἡδονὴν
αὐτῷ
κομιοῦντος,
οὐκ |
| 19, 1, 68 |
δεινοῦ
τῶν
πρασσομένων
ἡ
Ῥώμη
|
κατ' |
οὐδὲν
αὐτὴν
τιμιωτέραν
τῶν
λοιπῶν |
| 19, 7, 68 |
τῷ
βιοῦν
ἐν
εὐφημίᾳ
χαίρων,
|
κατ' |
οὐδὲν
Ἡρώδῃ
τῷ
πρὸ
ἑαυτοῦ |
| 19, 1, 68 |
τε
ἑαυτὸν
καὶ
τὰς
τιμὰς
|
οὐκέτ' |
ἀνθρωπίνως
ἠξίου
γίνεσθαι
παρὰ
τῶν |
| 19, 1, 68 |
ἐπείχετο
λογισμῷ,
τὸ
μὲν
κτείνειν
|
οὐκέτ' |
ἐνδοιαστὸν
κεκρικώς,
τὸν
δὲ
καιρὸν |
| 19, 1, 68 |
καὶ
μίσει
χρώμενον
πρὸς
τὰ
|
μετ' |
ἀδικίας
ἐξαγόμενα·
καὶ
γὰρ
ἔχει |
| 19, 1, 68 |
γὰρ
ἐπὶ
τοῦτον,
μεθίησιν
πολλῶν
|
μετ' |
ἄλλων
συγκλητικῶν
δικαιοσύνην
τῇ
πράξει |
| 19, 1, 68 |
βασάνους
αὐτῆς
δεδιέναι·
διοίσειν
γὰρ
|
μετ' |
ἀνδραγαθίας.
Βασανίζει
δ'
αὐτὴν
ὠμῶς |
| 19, 1, 68 |
ἡμῶν
ἐπὶ
τοῖς
οὕτω
βουλευθεῖσιν
|
μετ' |
ἀρετῆς,
δεινὸν
δέ,
εἰ
καὶ |
| 19, 2, 68 |
τοὺς
πολίτας
ὠμοῦ
μετρίως
καὶ
|
μετ' |
ἀρετῆς
ἐξηγεῖσθαι
τῶν
πραγμάτων,
καὶ |
| 19, 3, 68 |
οὐκ
ἄλλοις
συμμαχεῖν,
ἀλλὰ
τοῖς
|
μετ' |
ἀρετῆς
καὶ
τοῦ
καλοῦ
τοὺς |
| 19, 2, 68 |
τοῖς
πέλας
ἐπείδομεν
φόβῳ
τοῦ
|
μετ' |
ἀρετῆς
τελευτᾶν
μετὰ
αἰσχύνης
τῆς |
| 19, 2, 68 |
ὥρα
τοῖς
ἀρετῆς
αἰσθανομένοις
καὶ
|
μετ' |
αὐτοτελοῦς
τῆς
διανοίας
ἐν
αὐτοδίκῳ |
| 19, 1, 68 |
αὐτοῦ
ἐπαινέσας
τε
καὶ
ἀσπασάμενος
|
μετ' |
εὐχῶν
καὶ
ἱκετείας
ἀπελύοντο.
Καὶ |
| 19, 9, 68 |
βαλόντες.
Ὅθεν
Οὐεσπασιανὸς
κρατήσας,
ὡς
|
μετ' |
ὀλίγον
ἐροῦμεν,
ἐξήγαγεν
αὐτοὺς
τῆς |
| 19, 8, 68 |
ὡς
ἔχοι
τοῦ
τεθνάναι
παντάπασι
|
μετ' |
ὀλίγον.
Ἡ
πληθὺς
δ'
αὐτίκα |
| 19, 6, 68 |
ἀπέδυ
τὸ
πρὶν
ἀξίωμα
καὶ
|
μετ' |
ὀλίγον
τῆς
πέδης
ἐκβὰς
εἰς |
| 19, 8, 68 |
ἀσεβοῦσαν
ἀπετρίψατο.
Ἀνακύψας
δ'
οὖν
|
μετ' |
ὀλίγον
τὸν
βουβῶνα
τῆς
ἑαυτοῦ |
| 19, 2, 68 |
προυδείκνυεν
καὶ
ἆσσον
ἰέναι
παρεκάλει
|
μετ' |
ὀλοφυρμοῦ
καὶ
δακρύων.
Ἐπεὶ
δὲ |
| 19, 6, 68 |
Ματθίᾳ
τὴν
ἱερωσύνην
ἔδωκε.
Καὶ
|
μετ' |
οὐ
πολὺ
Πετρώνιον
μὲν
Μάρσος |
| 19, 1, 68 |
συμφορὰν
εἴπερ
εἰς
τέλος
φευχθῆναι
|
δύναιτ' |
ἄν.
Ὥστε
κἂν
εἴ
τινες |
| 19, 2, 68 |
καὶ
πάντων
ἐν
ἀτυχίᾳ
ὧν
|
χαρίζοιτ' |
ἂν
ὁ
νόμος
τοῖς
μεταστᾶσιν, |
| 19, 1, 68 |
εἴη·
τί
γὰρ
δὴ
καὶ
|
γένοιτ' |
ἂν
ἀνδρὶ
φρόνημα
ἔχοντι
τούτου |
| 19, 3, 68 |
ἀποδιδόντα
τιμήν,
ἣ
ἐπὶ
τοιούτοις
|
γένοιτ' |
ἂν
ἀρκοῦσα.
(Ταῦτα
πρός
τε |
| 19, 8, 68 |
τὴν
ἀρχιερωσύνην
δὲ
Ματθίαν
ἀφελόμενος
|
ἀντ' |
αὐτοῦ
κατέστησεν
ἀρχιερέα
Ἐλιωναῖον
τὸν |
| 19, 1, 68 |
θεραπείᾳ
τὴν
Γαίου
τελευτὴν
οὐ
|
πάντ' |
ἐλεύθερον
ὑπολαμβάνων.
Οἱ
δὲ
καὶ |
| 19, 8, 68 |
ὑπὲρ
τοῦ
βασιλέως,
οἰμωγῆς
δὲ
|
πάντ' |
ἦν
ἀνάπλεα
καὶ
θρήνων.
Ἐν |
| 19, 1, 68 |
εὐεπίβατον
παρασχὼν
καὶ
προτεθνεῶτα
Γάιον,
|
ὥστ' |
ἂν
δικαίως
καὶ
ὁπόσα
τοῖς |
| 19, 6, 68 |
ἀποστᾶσι
τῶν
Δωριτῶν
σὺν
ὀργῇ
|
ταῦτ' |
ἔγραψεν·
Πούπλιος
Πετρώνιος
πρεσβευτὴς
Τιβερίου |
| 19, 1, 68 |
συγκοπήσοιντο,
ἐν
ἀμηχάνοις
τε
ἦσαν
|
οὔτ' |
ἀπιέναι
θάρσος
εἰσφερόμενοι
οὔτε
ἀκίνδυνον |
| 19, 2, 68 |
ἐν
ἀδεεῖ
κινδύνων
καταστῆναι,
καὶ
|
τοῦτ' |
εἶναι
τὸ
ἐπονειδιζόμενον,
ὡς
προηγορευκυίας |
| 19, 6, 68 |
ἐγείρειν
τὰ
πεπτωκότα·
πᾶσι
γὰρ
|
τοῦτ' |
ἐνεφάνιζεν
ἡ
τῆς
ἁλύσεως
ἀνάθεσις, |
| 19, 6, 68 |
τοῦ
πάλαι
λαμπρότερον
ἠγέρθη.
Διὰ
|
τοῦτ' |
οὖν
ἐννοεῖσθαι,
ὅτι
τῆς
ἀνθρωπίνης |