Lv., Chap., Par.
16, 2, 51	ἃς τοῖς νομιζομένοις προσάγουσι θεοῖς,	εὖ	οἶδ' ὅτι πάντα μᾶλλον αἱρήσονται
16, 11, 60	Καί πως τὸ μὲν οὐκ	εὖ	πράττειν ἐν τῷ προτέρῳ χαλεπὸν
16, 11, 60	συγχωρήσαντος οὐ δυνάμενος, εἶπεν, ὦ	βασιλεῦ,	διακαρτερεῖν ἐπὶ τοιούτῳ πάθει τὴν
16, 7, 56	ῥηθέντα μετὰ δακρύων. Ἡρώδης δὲ	πολὺ	μᾶλλον ἐκπαθὴς γενόμενος καὶ τὸ
16, 7, 56	ἀργυρίου λάβοι τρισχίλια τάλαντα κειμένων	πολὺ	πλειόνων ἔτι καὶ δυναμένων εἰς
16, 2, 51	περὶ τὴν Ἰωνίαν αὐτῶν γενομένων	πολὺ	πλῆθος Ἰουδαίων, ὃ τὰς πόλεις
16, 5, 54	καὶ γυμνικῶν ἀθλημάτων, παρεσκευάκει δὲ	πολὺ	πλῆθος μονομάχων καὶ θηρίων ἵππων
16, 5, 54	Τόν γε μὴν Ὀλυμπίασιν ἀγῶνα	πολὺ	τῆς προσηγορίας ἀδοξότερον ὑπ' ἀχρηματίας
16, 3, 52	δ' ὄντος εἰς ὅπερ ἐσπουδάκει,	πολὺ	χαλεπώτερον ἀεὶ γενέσθαι τοῖς διαβεβλημένοις.
16, 10, 59	οἰκίαν καὶ τοὺς παῖδας αὐτῷ	πολὺ	χεῖρον ἐσχηκότα περὶ τὸν καιρὸν
16, 7, 56	καιρὸν ἐγίνετο, ταῖς δ' ἑξῆς	πολὺ	χείρω προσέπεσεν. ~(Ὁ γὰρ Φερώρας
16, 7, 56	τὸν γάμον ὥρμητο, ταῖς τε	μεταξὺ	φοιτώντων ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐνεφαίνετο
16, 1, 50	τὴν κόλασιν ὑπερηφανίας ἐδόκει μέρος,	οὐ	βασιλικῶς ἀλλὰ τυραννικῶς αὐτοῦ καὶ
16, 7, 56	ὁρῶ τὴν σὴν προαίρεσιν, ὡς	οὐ	βλασφημίας ἐστοχασμένος τοὺς τοιούτους λόγους
16, 2, 51	ῥοπὴ προτρέπουσα πρὸς τὰς εὐεργεσίας	οὐ	βραδύνοντα τὸν Ἀγρίππαν. Ἰλιεῦσι μέν
16, 4, 53	Τὸ δ' ἡμέτερον ἤδη χεῖρον.	Οὐ	γὰρ ἂν ὑπομείναιμεν ἔτι ζῆν,
16, 10, 59	καὶ φυλάττεσθαι παρακελευόμενος τὸν Ἀλέξανδρον.	Οὐ	γὰρ ἀπαθῶς τούτων ἕκαστον λέγειν,
16, 4, 53	ὑπόνοιαν ἐκβαλόντα διαλλάττεσθαι τοῖς παισίν.	Οὐ	γὰρ εἶναι δίκαιον οὐδὲ πιστεύειν
16, 10, 59	καὶ μισεῖν τὸν τοιαῦτα πειθόμενον	οὐ	γάρ, ἔφη, καὶ σοὶ κίνδυνος
16, 11, 60	πόλεων ἐκάλεσεν, τοὺς μὲν παῖδας,	οὐ	γὰρ ἠξίου παράγειν εἰς τὸ
16, 7, 56	ὡς ἔφην, ἔχοι τὴν συγγνώμην.	Οὐ	γὰρ ἱστορίαν τοῖς ἄλλοις, ἀλλὰ
16, 8, 57	πρῶτον ἕξειν ἐν αὐτῇ τόπον.	Οὐ	γὰρ μόνον διὰ τὸ γένος,
16, 10, 59	ἢ τὰ πλεῖστά γε αὐτῶν	οὐ	γέγονεν, ὡς σὺ ἀκήκοας καὶ
16, 2, 51	ὑπὸ τούτων βιάζεσθαι. Καὶ γὰρ	οὐ	δίκαια μόνον ἐστίν, ἀλλὰ καὶ
16, 3, 52	φανερῶς ἤδη πρὸς τοὺς φίλους	οὐ	δίκαιον ἐλέγχειν ἐπετήδευον, ἅπερ ἅπαντα
16, 2, 51	θρησκείας, ἣν συνίσασιν ἡμῖν, μῖσος	οὐ	δίκαιον οὐδ' αὐτεξούσιον αὐτοῖς πεπονθότες.
16, 11, 60	μόνῳ λέγειν ἠξίου, καὶ συγχωρήσαντος	οὐ	δυνάμενος, εἶπεν, ὦ βασιλεῦ, διακαρτερεῖν
16, 1, 50	κατ' ἐκείνων διαβολὴν μετέφερον λογοποιοῦντες	οὐ	καθ' ἡδονὰς συνεῖναι τῷ πατρὶ
16, 8, 57	οὐ κατεμήνυσεν. Τοιούτου δ' ὄντος	οὐ	κατὰ προσδοκίαν ὧν Ἡρώδης ᾤετο,
16, 2, 51	ἐπὶ δικαστήρια καὶ πραγματείας ἄλλας,	οὐ	κατὰ χρείαν τῶν συναλλαγμάτων, ἀλλὰ
16, 8, 57	φείσασθαι, εἴ τι συνειδυῖα τούτῳ	οὐ	κατεμήνυσεν. Τοιούτου δ' ὄντος οὐ
16, 4, 53	ἡμῖν τιμαὶ βασιλέων, ὥσπερ εἰσίν,	οὐ	κενοσπουδοῦμεν; Εἰ δ' οὐκ εἰσίν,
16, 1, 50	ἁμαρτία πρὸς τὴν θρησκείαν ἦν,	οὐ	κόλασις τῶν ἁλισκομένων, πεφυλαγμένης ἐν
16, 4, 53	οὐχ ὑστέρησεν μέχρι νῦν ἀποδιδούς,	οὐ	κόσμον, οὐχ ὑπηρεσίαν, οὐ τρυφήν,
16, 2, 51	ἢ κοινὸν ἔθνος ἀνθρώπων, οἷς	οὐ	μέγιστον ἀγαθῶν πέφυκε προστασία τῆς
16, 6, 55	τι τῶν προειρημένων, δώσει δίκην	οὐ	μετρίαν. Ἐστηλογραφήθη ἐν τῷ Καίσαρος
16, 3, 52	ἀπέβη. Τοῖς τε γὰρ παισὶν	οὐ	μετρίως ἐδόκει κεχρῆσθαι τῇ πρὸς
16, 9, 58	καὶ δέος, ὅ τε Σύλλαιος	οὐ	μετρίως ἐλύπει πιστευθείς τε καὶ
16, 8, 57	εὐνοῦχοι τῷ βασιλεῖ διὰ κάλλος	οὐ	μετρίως ἐσπουδασμένοι. Τούτων ὁ μὲν
16, 7, 56	γινόμενος ἅπασιν κατὰ πάντων ἐπίστευεν.	Οὐ	μὴν ἀλλὰ τότε μὲν ἐπιπλήξας
16, 10, 59	ὀργὴν ὧν ὑπόπτως ἔχοντες ἐστασίαζον.	Οὐ	μὴν καὶ πρὸς Καίσαρα πέμψειν
16, 4, 53	νεότητος καὶ ταραχῆς, ἣν ἐπεπόνθεισαν.	Οὐ	μὴν ὅ γε Καῖσαρ ἐπιβλέπων
16, 7, 56	αὐτὸν ἱστοριογράφος μέμνηται τοῦ κατασκευάσματος,	οὐ	μὴν ὅτι καὶ κατῆλθεν, οὐκ
16, 3, 52	πρὸς τὸν Ἡρώδην ἐξαγγελλόμενα προύβαινεν	οὐ	μικρὰν ἀπεργαζόμενα τὴν τῆς οἰκίας
16, 7, 56	τὸ κατὰ τὴν αἰτίαν εὔκαιρον	οὐ	μικρὰν πίστιν παρεῖχεν τοῦ διὰ
16, 4, 53	εἰς τὴν Ἰουδαίαν. Ἀποδημοῦντος δὲ	οὐ	μικρὸν μέρος ἀπέστη τῆς ἀρχῆς
16, 2, 51	μηδενὸς ὕπαρξιν ἐχαρίσασθε. σχεδὸν γὰρ	οὐ	μόνοις ἡμῖν ἀλλὰ πᾶσιν ἀνθρώποις
16, 6, 55	τὸ τῶν Ἰουδαίων εὐχάριστον εὑρέθη	οὐ	μόνον ἐν τῷ ἐνεστῶτι καιρῷ
16, 4, 53	Δύνασθαι δὲ τὴν μετάνοιαν ἀμφοτέροις	οὐ	μόνον ἰάσασθαι τὰ συμβεβηκότα, παροξῦναι
16, 9, 58	ἐκείνου δόντος ᾤκησαν καὶ κατατρέχοντες	οὐ	μόνον τὴν Ἰουδαίαν ἀλλὰ καὶ
16, 2, 51	πίστις ἐνδεής ἐστιν; τίς δὲ	οὐ	νενόηται τιμή; ποία δὲ χρεία
16, 11, 60	ὁ βασιλεὺς ἐν ἀρχῇ μὲν	οὐ	παντάπασιν ἀγνωμόνως, ἀλλὰ τί δεῖ
16, 3, 52	γενέσθαι τοῖς διαβεβλημένοις. Ἦσαν οὖν	οὐ	παρ' αὐτοῦ μόνου οἱ λόγοι
16, 2, 51	ὅσα διὰ χρημάτων ἦν ηπίξεως	οὐ	παρέλειπεν ἐξ αὐτοῦ τὰς δαπάνας
16, 7, 56	εἰπεῖν μὲν ὡμολογηκώς, ἀκοῦσαι δ'	οὐ	πιστευόμενος. Ἐγένετο δ' ἐπὶ πλεῖον
16, 2, 51	ἀνήχθη, κατάγεται δ' εἰς Καισάρειαν	οὐ	πολλαῖς ὕστερον ἡμέραις πνευμάτων ἐπιτηδείων
16, 3, 52	Ἀντίπατρος, ἐπειδὴ παρρησίας τινὸς τῆς	οὐ	πρότερον οὔσης ἐλπίδος ἀντεποιήσατο, μίαν
16, 5, 54	τὸ μὲν ἐπανορθοῦσθαι τὰς ἁμαρτίας	οὐ	ῥᾴδιον ἐνόμιζεν. Οὐδὲ γὰρ εἰς
16, 11, 60	μακαριζομένῃ ποτὲ βασιλείᾳ. Σὺ δ'	οὐ	σκέψει τί τὸ πραττόμενόν ἐστιν;
16, 10, 59	τῆς χώρας, τὴν μὲν στρατείαν	οὐ	στρατείαν ἔλεγεν, ἀλλ' ἐπὶ δικαίαν
16, 4, 53	τοῦ πατρὸς ἐπιβούλους δοκεῖν. Ἀλλ'	οὐ	τὸ ὕποπτον πρὸς τοιαύτην ἀσέβειαν
16, 3, 52	τῆς ὀργῆς ἀνυπόστολον, οἱ δ'	οὐ	τὸν αὐτὸν τρόπον, ἀλλὰ πραγματικῶς
16, 4, 53	ἀποδιδούς, οὐ κόσμον, οὐχ ὑπηρεσίαν,	οὐ	τρυφήν, ἀλλὰ καὶ γάμους τοὺς
16, 10, 59	οὐδὲν ὑγιές, καὶ μοιχείας ἐξελέγχων	οὐ	τῶν ἐν Ἀραβίᾳ μόνον ἀλλὰ
16, 7, 56	σὺν αἰσχύνῃ τῆς διαβολῆς ἐψευσμένον	οὐ	φέρων ἐτετάρακτο. Καὶ πολλάκις μὲν
16, 9, 58	μὲν οὖν ἐκεῖνοι πολυπραγμονοῦντες εὕρισκον	οὐ	ψευδόμενον. (Ἄγγελοι δὲ Συλλαίῳ καταταχήσαντες
16, 2, 51	τὸ βέβαιον αὐτῶν αἰτεῖν, παρ'	οὗ	καὶ μὴ πρότερον δοθείσας ἦν
16, 6, 55	ὂν Ἕλλησίν τε καὶ βαρβάροις,	οὗ	πλεῖστον οἱ παρ' ἡμῖν νόμοι
16, 1, 50	ἐσκόρπιζον τοὺς τοιούτους λόγους. Ἐξ	οὗ	πρὸς τὸν Ἡρώδην ἀναφερομένων ὑποκατεσκευάζετο
16, 7, 56	ἡ μὲν Ἀλεξάνδρῳ συνοικοῦσα θυγάτηρ	Ἀρχελάου	Γλαφύρα μῖσος εἶχεν εἰς τὴν
16, 7, 56	παρὰ τὸν Ἀλέξανδρον ἔχοντα τὴν	Ἀρχελάου	θυγατέρα Γλαφύραν, ὡς ἐδηλώσαμεν, Σαλώμης
16, 10, 59	Ἀλέξανδρον ἄγειν ὡς Γλαφύραν τὴν	Ἀρχελάου	καὶ πυνθάνεσθαι παρ' αὐτῆς, εἰ
16, 10, 59	ἥκοντος ἐκ Καππαδοκίας πρεσβευτοῦ παρὰ	Ἀρχελάου	Μήλα τινός, ὃς ἦν δυνάστης
16, 10, 59	βουλόμενος Ἡρώδης ἐνδείξασθαι τὴν δύσνοιαν	Ἀρχελάου	πρὸς αὐτὸν ἐκάλει τὸν Ἀλέξανδρον
16, 4, 53	τῆς ἀδελφῆς, Ἀλεξάνδρῳ δὲ τὴν	Ἀρχελάου	τοῦ βασιλέως θυγατέρα συνοικίσας, τὸ
16, 3, 52	ἔτι καὶ ὡς ταῖς παρ'	Ἀρχελάου	τοῦ Καππάδοκος ἐλπίσιν ἐπανέχοιεν, ὡς
16, 1, 50	θυγατέρα Βερενίκην, Ἀλεξάνδρῳ δὲ τὴν	Ἀρχελάου	τοῦ Καππαδόκων βασιλέως Γλαφύραν. ~(Ταῦτα
16, 11, 60	ἐδόκει καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον	Ἀρχελάου	χωρίς. Ἐκεῖνον δὲ δι' ἔχθος
16, 2, 51	περιιδεῖν ἀφαιρουμένους. ~(Τοιαῦτα μὲν τοῦ	Νικολάου	διελθόντος ἐγένετο οὐδεμία τῶν Ἑλλήνων
16, 11, 60	εἰς Τύρον, καὶ τοῦ τε	Νικολάου	πλεύσαντος ὡς αὐτὸν ἐκ τῆς
16, 10, 59	Ἡρώδῃ. Τὰ γὰρ περὶ τὴν	Νικολάου	πρεσβείαν ἀπέβη τοῦτον τὸν τρόπον.
16, 9, 58	Ἐκβοηθησάντων δὲ τῶν Ἀράβων ἡγουμένου	Νακέβου	μάχη γίνεται, καθ' ἣν ὀλίγοι
16, 8, 57	τὸ τοιοῦτον ἑτοιμότητος οὔσης καὶ	φόβου	καὶ ταραχῆς περὶ τὸ βασίλειον,
16, 11, 60	φανεροῖς οἷς ἐκ τῶν παίδων	ὀλίγου	πάθοι, συνοργισθῆναι δὲ καιρὸν ἔχοντας,
16, 8, 57	τῶν περὶ τὸν Ἀνδρόμαχον ἀπελαθέντων	λόγου	καὶ παρρησίας πρῶτον μὲν ὁ
16, 4, 53	εὐσχημονοῦντος οὐδὲ τοῦ κατὰ παρρησίαν	λόγου	πρὸς τὸν καιρόν, εἰ μέλλοιεν
16, 10, 59	μεγάλας αὐτῷ παρ' ἕκαστα δωρεὰς	ἐδίδου	καὶ τέλος ἤδη πείθει πρὸς
16, 11, 60	καὶ μέγιστα θυμοῦ καὶ ἀγριότητος	ἐνεδίδου	σημεῖα, τούς τε ἐλέγχους οὐκ
16, 11, 60	ἀπιστίας. Αὖθις δὲ ὁ μὲν	ἐπεδίδου	κατὰ μικρὸν ἀμέτρῳ καὶ στρατιωτικῇ
16, 9, 58	καὶ Ἀραβίαν ἀεὶ καὶ μᾶλλον	ἐπεδίδου	τὰ μὲν εἰς ἀταξίαν τὰ
16, 1, 50	φιλοστοργίᾳ καὶ τιμῆς ἧς ἔδει	μετεδίδου	καὶ γυναῖκας ἐν ἡλικίᾳ γεγονόσιν
16, 7, 56	θήκας, ἐν αἷς ἦν τοῦ	Δαυίδου	καὶ τοῦ Σολομῶνος τὰ σώματα.
16, 7, 56	πρὸ αὐτοῦ βασιλεὺς ἀνοίξας τὸν	Δαυίδου	τάφον ἀργυρίου λάβοι τρισχίλια τάλαντα
16, 10, 59	ἀδικίας ἁπάσας ἐμήνυον καὶ τῶν	Ὀβόδου	ὡς διαφθαρέντων πάντων ἐμφανῆ τεκμήρια
16, 2, 51	στρατείαν προηγούμενον. Καὶ πλεύσας διὰ	Ῥόδου	καὶ Κῶ προσέσχεν, περὶ Λέσβον
16, 11, 60	δι' ἣν οὐδὲν οὐδ' ἐξ	ἐφόδου	καὶ βίας παθεῖν ἐδύνατο. Τὸ
16, 9, 58	λῃστὰς ἔχοντος αἱρεῖ μὲν ἐξ	ἐφόδου	πάντας αὐτούς, κατασκάπτει δὲ τὸ
16, 9, 58	δὲ ἐτάραττον ἐπ' ἀναστάσει τῆς	Ἡρώδου	βασιλείας χωρία καὶ κώμας πορθοῦντες
16, 10, 59	μηδὲν ἠγνόει τῶν εἰς ἐπιβουλὴν	Ἡρώδου	γιγνομένων. Ὡς δὲ ἧκον, εὐθὺς
16, 9, 58	ἡ βασιλεία στρατιᾷ πορθήσαντος αὐτὴν	Ἡρώδου.	Δακρύων δὲ πεντακοσίους μὲν ἐπὶ
16, 2, 51	ἀπέπλει πολλαῖς αὐτὸν δωρεαῖς τετιμηκότος	Ἡρώδου	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ τοὺς
16, 10, 59	πρῶτον εἶτ' αὖθις πλείονες τὰς	Ἡρώδου	κολάσεις διαφεύγοντες ὁρμητήριον ἐποιήσαντο τὴν
16, 10, 59	αὐτὸν τοῦτο μόνον ἀξιῶν ὑπὲρ	Ἡρώδου	λέγειν, εἰ μὴ στρατιὰν ἤγαγεν
16, 10, 59	κατηγορεῖν Συλλαίου γενήσεσθαι καιρὸν ὑπὲρ	Ἡρώδου	λέγειν. Συνεστώτων οὖν ἐπ' ἀλλήλους
16, 9, 58	καθ' ἣν ὀλίγοι μὲν τῶν	Ἡρώδου,	Νάκεβος δὲ ὁ τῶν Ἀράβων
16, 11, 60	Ἔφη γὰρ καταδικάζειν μὲν τῶν	Ἡρώδου	παίδων, κτείνειν δ' οὐκ οἴεσθαι
16, 9, 58	τῶν οἰκείων φονεῖς ἀνυποτιμήτως τὴν	Ἡρώδου	πᾶσαν ἄγοντες καὶ φέροντες διετέλουν.
16, 5, 54	μὲν αὕτη μοι δοκεῖ τῆς	Ἡρώδου	περὶ μὲν τοὺς οἰκείους καὶ
16, 10, 59	τοὺς ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς	Ἡρώδου	πεφευγότας. Ὧν οὐδὲν ποιήσαντος Συλλαίου
16, 7, 56	εἰς τὴν παῖδα γινόμενα παρ'	Ἡρώδου,	πολλάκις δ' ἦσαν αἱ τοιαῦται
16, 2, 51	ἀπέδωκας τῷ Ἰουδαίων ἔθνει τῆς	Ἡρώδου	προξενούσης αὐτὴν ἑστίας. Τούτων ὑπομιμνήσκοντές
16, 2, 51	ἀπεκρίνατο ταῦτα. Διὰ μὲν τὴν	Ἡρώδου	πρὸς αὐτὸν εὔνοιάν τε καὶ
16, 10, 59	πυνθανομένοις εὐθὺς ἔδοξεν ἐξ ἐντολῆς	Ἡρώδου	τὰ περὶ τῶν παίδων γράμματα
16, 4, 53	ἐν τῇ Ῥώμῃ πᾶσιν ἐπεσταλκότος	Ἡρώδου	τοῖς φίλοις διάσημος ἦν. Ἤχθετο
16, 7, 56	καὶ μᾶλλον ὀφείλεσθαι. Τοῦ δὲ	Ἡρώδου	τὸν λόγον ἀναφέροντος καὶ πυνθανομένου
16, 9, 58	λεγομένοις ὁ Καῖσαρ ἀνέκρινε τῶν	Ἡρώδου	τοὺς παρόντας καὶ τῶν ἰδίων
16, 8, 57	εἰς ὑποψίαν καθίστη. τοῦ γὰρ	Ἡρώδου	χαλεπῶς καὶ πρὸς τὸν Φερώραν
16, 6, 55	καθὼς ἐχρῶντο ἐπὶ Ὑρκανοῦ ἀρχιερέως	θεοῦ	ὑψίστου, τά τε ἱερὰ Εἶναι
16, 1, 50	ἐοικότα τοῖς πρώτοις, ὃν αὐτὸς	ἐβεβαίου,	τοὺς τοιχωρύχους ἀποδιδόμενος ἐπ' ἐξαγωγῇ
16, 6, 55	πρὸς πάντας ἀνθρώπους καὶ ὑπὲρ	Γαίου	Μαρκίου Κηνσωρίνου καὶ τοῦτο τὸ
16, 8, 57	χαλεπότητος καὶ λαβὼν ἐκ τοῦ	δικαίου	δοκεῖν τὰ πεπραγμένα πεποιηκέναι κατὰ
16, 7, 56	μὲν κόρην μὴ τυχὼν Φερώρα	δικαίου	παιδὶ Φασαήλου δίδωσιν, αὐτὸς δὲ
16, 11, 60	γὰρ ὑπῄει πάντας δέος ἐκ	παλαιοῦ	καταστασιαζομένους εἰς αὐτὸ τὸ πέρας
16, 10, 59	ἔσεσθαι παρρησίαν, ἐθέλοντι δὲ κατηγορεῖν	Συλλαίου	γενήσεσθαι καιρὸν ὑπὲρ Ἡρώδου λέγειν.
16, 9, 58	ἐξῄτει καὶ χρέος ὃ διὰ	Συλλαίου	δανείσας ἔτυχεν Ὀβάδᾳ τάλαντα ἑξήκοντα,
16, 9, 58	εἰς δὲ τὴν Ἀραβίαν ἀφορμήσαντες	Συλλαίου	δεξαμένου μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ
16, 9, 58	ἅπασαν ἐλῄζοντο, παρέχοντος ὀρμητήρια τοῦ	Συλλαίου	καὶ κακῶς ποιοῦσιν ἄδειαν. Ἡρώδης
16, 10, 59	μετέστη Καῖσαρ, ὡς τοῦ μὲν	Συλλαίου	καταγνῶναι θάνατον, Ἡρώδῃ δὲ διαλλάττεσθαι
16, 10, 59	οἷς ἐληλύθει μόνον ἀλλὰ καὶ	Συλλαίου	κατηγορεῖν ἠξίου, καὶ δῆλοι πρὸ
16, 9, 58	Ἀραβικὴν δύναμιν παρεῖναι. Τοιαῦτα τοῦ	Συλλαίου	λέγοντος καὶ προστιθέντος ἐπιφθόνως, ὡς
16, 10, 59	Ἡρώδου πεφευγότας. Ὧν οὐδὲν ποιήσαντος	Συλλαίου	πάλιν ἐπὶ τοὺς ἡγεμόνας ἐλθεῖν
16, 10, 59	δὲ ἐν Βηρυτῷ τούτων ἐναντίον	Συλλαίου	τὴν σὴν τύχην ἐπομόσαντος, ἦ
16, 10, 59	τά τε ἄλλα κατηγόρει τοῦ	Συλλαίου,	τήν τε τοῦ βασιλέως ἀπώλειαν
16, 10, 59	μὲν ὁ βασιλεὺς παρῃτήσατο διὰ	Πτολεμαίου	καὶ Φερώρα τὸ πλῆθος ἀναστείλας,
16, 10, 59	πράττειν δυναμένων. Ὀψὲ δὲ τοῦ	Πτολεμαίου,	τούτῳ γὰρ ἄγειν αὐτὸν ἐπετέτακτο,
16, 7, 56	γένους ὄντες ἀγχοῦ τῶν ἐξ	Ἀσαμωναίου	βασιλέων καὶ διὰ τοῦτο σὺν
16, 10, 59	καὶ δυσχεροῦς ὄντος αὐτοῖς τοῦ	βίου.	(Κατὰ δὲ τὸν χρόνον ἥκοντος
16, 10, 59	διαβολάς, ἀλλ' ἤδη διὰ μίσους	οἰκείου	γεγενημένος αὐτὸς εἰ καὶ μὴ
16, 10, 59	ἀποδώσειν κατὰ τὴν αὐτὴν τοῦ	δανείου	προθεσμίαν. Καὶ δύναιτ' ἂν οὐκ
16, 10, 59	ἐκείνου. ~(Μετὰ τούτους ὁ φρούραρχος	Ἀλεξανδρείου	συλληφθεὶς ἐβασανίζετο. Καὶ γὰρ ἐκεῖνος
16, 6, 55	τὰ ἱερὰ χρήματα ἔκ τε	σαββατείου	ἔκ τε ἀνδρῶνος, εἶναι αὐτὸν
16, 6, 55	πάντας ἀνθρώπους καὶ ὑπὲρ Γαίου	Μαρκίου	Κηνσωρίνου καὶ τοῦτο τὸ διάταγμα
16, 7, 56	ἀπηντηκέναι. στάσις γὰρ ἦν ὥσπερ	ἐμφυλίου	πολέμου κατὰ τὴν αὐλὴν καὶ
16, 9, 58	ὧν ἐπί τε Σατορνίνου καὶ	Οὐολομνίου	τῶν Συρίας ἐπιστατούντων ἐγίνοντο λόγοι.
16, 8, 57	εἰς τὴν Ῥώμην ὁρμᾶν ἀπίθανον.	Ἠξίου	δὲ καὶ μεῖζόν τι λαβεῖν
16, 5, 54	τοὺς κρείττονας, τούτοις καὶ αὐτὸς	ἠξίου	θεραπεύεσθαι καὶ τὸ κάλλιστον ὧν
16, 10, 59	μόνον ἀλλὰ καὶ Συλλαίου κατηγορεῖν	ἠξίου,	καὶ δῆλοι πρὸ τῆς ἐντυχίας
16, 11, 60	παρρησίας ὠσάμενος μόνος μόνῳ λέγειν	ἠξίου,	καὶ συγχωρήσαντος οὐ δυνάμενος, εἶπεν,
16, 7, 56	πρώτων ᾐτιᾶτο καὶ τὴν δευτέραν	ἠξίου	λαμβάνειν, Κύπρος ἐκαλεῖτο. Φερώρᾳ δὲ
16, 7, 56	τοῦ Φερώρα προσεπυνθάνετο καὶ τηρεῖν	ἠξίου	παρὰ τὸ δεῖπνον, πῶς τὰ
16, 11, 60	τοὺς μὲν παῖδας, οὐ γὰρ	ἠξίου	παράγειν εἰς τὸ συνέδριον, ἐν
16, 11, 60	Ἐκεῖνον δὲ δι' ἔχθος οὐκ	ἠξίου	παρατυγχάνειν ἢ καὶ τῇ προαιρέσει
16, 9, 58	παρηκούσης αὐτῷ τῆς προθεσμίας ἀπολαβεῖν	ἠξίου.	Σύλλαιος δὲ τὸν μὲν Ὀβάδαν
16, 7, 56	βασιλεὺς ἀνοίξας τὸν Δαυίδου τάφον	ἀργυρίου	λάβοι τρισχίλια τάλαντα κειμένων πολὺ
16, 5, 54	ἀνέστησεν οἰκείοις ἀναλώμασιν καὶ παρέσχεν	ἀργυρίου	πολλὰ τάλαντα πρὸς ναυπηγίαν. Νικοπολίταις
16, 9, 58	διανύσας, καὶ γενόμενος ἐπὶ τοῦ	φρουρίου	τοῦ τοὺς λῃστὰς ἔχοντος αἱρεῖ
16, 11, 60	αὐτῶν πάλαι στρατιώτης ὄνομα Τίρων,	υἱοῦ	αὐτῷ καθ' ἡλικίαν ὄντος Ἀλεξάνδρῳ
16, 3, 52	ἐλπίδος ἀντεποιήσατο, μίαν ἔσχεν ὑπόθεσιν	κακοῦ	τοὺς ἀδελφοὺς μὴ παραχωρεῖν τῶν
16, 4, 53	πίστιν εἴωθεν ὑπ' ἐνεργείας λαμβάνειν.	φαρμάκου	παρασκευὴν ἐλέγχειν δύναταί τις ἢ
16, 1, 50	περὶ αὐτοὺς τύχης κοσμούμενοι καὶ	βασιλικοῦ	κατὰ τὰς μορφὰς ἀξιώματος οὐκ
16, 2, 51	Σάμου πλεῖν ὁ βασιλεὺς ἐπ'	οἴκου	διέγνω καὶ τὸν Ἀγρίππαν παραιτησάμενος
16, 4, 53	αὐτῷ τοῦ μετάλλου τοῦ Κυπρίων	χαλκοῦ	τὴν ἡμίσειαν πρόσοδον καὶ τῆς
16, 10, 59	ἀνῴμωξεν. Ἦν δὲ καὶ τοῦ	νεανίσκου	δάκρυα καὶ τῶν παρόντων ὀδυνηρά
16, 8, 57	μὲν ἀπελύοντό τινες τὰς τοῦ	νεανίσκου	διαβολὰς εἰς ὀργὴν ἐκταραττόμενος, ἐπειδὴ
16, 8, 57	ὑπὲρ τῆς θυγατρὸς καὶ τοῦ	νεανίσκου	καὶ συναλγῶν ἀνδρὶ φίλῳ τῆς
16, 8, 57	διαβολαὶ παρὰ δόξαν ἀφῄρηντο τοῦ	νεανίσκου	καὶ Φερώραν Ἀρχέλαος διαλλάξας οὕτως
16, 8, 57	Εὑρέθη δὲ καὶ γράμματα τοῦ	νεανίσκου	πρὸς τὸν ἀδελφόν, ἐν οἷς
16, 7, 56	μὴ τυχὼν Φερώρα δικαίου παιδὶ	Φασαήλου	δίδωσιν, αὐτὸς δὲ χρόνου διελθόντος
16, 5, 54	τοῦ τυχεῖν τῶν ὁμοίων ἐπιθυμίαν	ἐδήλου.	Τό γε μὴν Ἰουδαίων ἔθνος
16, 10, 59	διαβολῆς καὶ πᾶσιν, ὡς εἰπεῖν,	ἄθλου	τούτου προκειμένου λέγειν τι περὶ
16, 2, 51	ἔδει παρὰ ἀνδρὸς ξένου καὶ	φίλου.	Κἀκεῖνος μὲν εἴξας λιπαρῶς ἐγκειμένου
16, 11, 60	αὐτῷ καθ' ἡλικίαν ὄντος Ἀλεξάνδρῳ	φίλου,	πάνθ' ὅσα καὶ τοῖς ἄλλοις
16, 11, 60	οὔτε εἰπεῖν τι προπετὲς οὔτ'	ἄλλου	λέγοντος ἀκούειν ἀκίνδυνον, ἀλλ' ἐγκεκλεισμένοι
16, 8, 57	μὴ βουλομένου τοῦ πατρὸς οὐκ	ἄλλου	τινὸς εἶναι, ταχὺ τὸν πρῶτον
16, 2, 51	ἐθῶν καὶ νόμου, μελέτην ὥσπερ	ἄλλου	τινὸς καὶ τούτων ἀξιοῦντες εἶναι
16, 4, 53	δήμῳ, Καῖσαρ δὲ αὐτῷ τοῦ	μετάλλου	τοῦ Κυπρίων χαλκοῦ τὴν ἡμίσειαν
16, 11, 60	ἄλογον ἐνίοις καταφαίνεται τρεφόμενον ἐκ	πολλοῦ	τὸ μῖσος οὕτως αὐξηθῆναι καὶ
16, 7, 56	ὑπὲρ τῶν ἐπειγόντων ἐβουλεύετο. Καὶ	καθόλου	τὰ πάντα ἦσαν οὗτοι καὶ
16, 5, 54	συνελθόντος δ' εἰς τὴν πόλιν	ὄχλου	πλείονος κατὰ θεωρίαν καὶ πρεσβείας,
16, 7, 56	τῶν νεανίσκων εἴα τῇ τοῦ	γάμου	πρὸς ἐκεῖνον εὐνοίᾳ χρῆσθαι, λέγειν
16, 7, 56	καὶ τριακοστὴν ἡμέραν συνέθετο τοῦ	γάμου,	συνεπομνύμενος ὡς οὐδὲν ἔτι κοινώνημα
16, 9, 58	μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ Σαλώμης	γάμου,	τόπον τε ἐρυμνὸν ἐκείνου δόντος
16, 2, 51	τότε μὲν ἀνεχώρησεν. Ἀπὸ δὲ	Σάμου	πλεῖν ὁ βασιλεὺς ἐπ' οἴκου
16, 5, 54	καὶ χώραν ἀρίστην φυτοῖς ἐκλέξας,	ποταμοῦ	τε περιρρέοντος τὴν πόλιν αὐτὴν
16, 7, 56	αὐτοῦ πρὸς μόνην τὴν κατ'	ἐμοῦ	βλασφημίαν εὔνοιαν ὑποκρίνασθαι καὶ περὶ
16, 6, 55	προγεγενημένῳ καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ	ἐμοῦ	πατρὸς αὐτοκράτορος Καίσαρος πρὸς τὸν
16, 7, 56	στάσις γὰρ ἦν ὥσπερ ἐμφυλίου	πολέμου	κατὰ τὴν αὐλὴν καὶ μίση
16, 2, 51	τῶν Ἱεροσολυμιτῶν ὑπαντῶντός τε τοῦ	δήμου	παντὸς ἐν ἑορτώδει στολῇ καὶ
16, 6, 55	ἐμῷ συμβουλίῳ μετὰ ὁρκωμοσίας γνώμῃ	δήμου	Ῥωμαίων τοὺς Ἰουδαίους χρῆσθαι τοῖς
16, 5, 54	ἑαυτοῦ κρατεῖν ἐγίνετο καὶ διεξῆλθεν	ὁμοῦ	συγγενεῖς καὶ φίλους ἴσα πολεμίοις
16, 2, 51	μαθήσει τῶν ἡμετέρων ἐθῶν καὶ	νόμου,	μελέτην ὥσπερ ἄλλου τινὸς καὶ
16, 9, 58	ὧν ἐπεπόνθεισαν ὄντος αὐτοῖς καὶ	νόμου	πάντα τρόπον ἐπεξιέναι τοὺς τῶν
16, 11, 60	καὶ τὴν τύχην παντὸς εὐγνώμονος	λογισμοῦ	μείζω τὴν δύναμιν ἐσχηκυῖαν, ὅθεν
16, 11, 60	τὸ δυνησόμενον αὐτῷ μετάνοιαν ἀμείνονος	λογισμοῦ	παρασχεῖν ἔσπευσεν ἤδη τέλος ἐπιθεῖναι
16, 6, 55	ποιεῖν κατὰ τὰ πάτρια χωρὶς	ἐμποδισμοῦ.	(Ταῦτα μὲν οὖν παρεθέμην ἐξ
16, 7, 56	καὶ ταύτας ἴδοιεν τοῦ μητρῴου	κόσμου	μετειληφυίας, ἀντὶ τῆς παρούσης ἁβρότητος
16, 11, 60	τῆς αἰτίας ἐτετάρακτο καὶ μέγιστα	θυμοῦ	καὶ ἀγριότητος ἐνεδίδου σημεῖα, τούς
16, 8, 57	ὁμολογοῦντα. Ὠφελήσειν γὰρ οὕτως τοῦ	θυμοῦ	τὸ περιττόν, αὐτὸς δὲ συλλήψεσθαι
16, 6, 55	αὐτῶν νόμον, καθὼς ἐχρῶντο ἐπὶ	Ὑρκανοῦ	ἀρχιερέως θεοῦ ὑψίστου, τά τε
16, 11, 60	παραιτήσεται διὰ τοῦ φράσαι τῆς	βασάνου	καὶ τῆς αἰκίας αὐτόν τε
16, 9, 58	δὲ τὴν Ἀραβίαν ἀφορμήσαντες Συλλαίου	δεξαμένου	μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ Σαλώμης
16, 2, 51	δυναστῶν τοὺς παρόντας αὐτῷ συνέδρους	ποιησαμένου	καταστὰς ὁ Νικόλαος ὑπὲρ τῶν
16, 11, 60	ἀνάνδρως αὐτοῦ πρὸς τὸν καιρὸν	ἱσταμένου.	Διὸ καὶ πάνθ' ἅπερ αὐτὸς
16, 11, 60	δεῖ καὶ λέγειν, διεκίνησεν αὐτὸν	ἁψαμένου	τοῦ Τίρωνος ἐναργῶς τοῦ τε
16, 10, 59	ἡγεμόνων, δεδωκυίας δὲ τῆς συνθήκης,	ἠσεβημένου	δὲ μετὰ τῶν ἄλλων θεῶν
16, 8, 57	τὸν βασιλέα Πάρθων τοῦ πατρὸς	ᾑρημένου	κατὰ Ῥωμαίων φίλον. Εἶναι δ'
16, 2, 51	φίλου. Κἀκεῖνος μὲν εἴξας λιπαρῶς	ἐγκειμένου	ἧκεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, Ἡρώδης
16, 10, 59	πᾶσιν, ὡς εἰπεῖν, ἄθλου τούτου	προκειμένου	λέγειν τι περὶ ἐκείνων δυσχερὲς
16, 2, 51	καὶ αὐτοῦ τοῦ παρόντος καὶ	συγκαθεζομένου	βασιλέως ἠξιώκαμεν περιττὸν οὐδέν, ἃ
16, 9, 58	Οἱ κατοικοῦντες τὸν Τράχωνα Καίσαρος	ἀφελομένου	Ζηνόδωρον καὶ προσθέντος Ἡρώδῃ τὴν
16, 8, 57	τῆς βασιλείας, ἣν καὶ μὴ	βουλομένου	τοῦ πατρὸς οὐκ ἄλλου τινὸς
16, 7, 56	Ἡρώδου τὸν λόγον ἀναφέροντος καὶ	πυνθανομένου	τῆς ἀδελφῆς, εἰ πρὸς τὸν
16, 10, 59	ἑνὸς καὶ δευτέρου, τότε μόλις	ἀμυνομένου	Νάκεβον τὸν στρατηγὸν αὐτῶν καὶ
16, 3, 52	παρ' αὐτοῦ μόνου οἱ λόγοι	φυλαττομένου	δι' αὑτοῦ δόξαι τὰ τοιαῦτα
16, 2, 51	παντὸς ἐν ἑορτώδει στολῇ καὶ	δεχομένου	τὸν ἄνδρα σὺν εὐφημίαις. Ἀγρίππας
16, 10, 59	Τούτων δὲ ἀνεκτὸν οὐδὲν ἔφη	κατεσκευασμένου	πρὸς μῖσος ἤδη τοῦ πατρός,
16, 8, 57	πλέον ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ὀργὴν	ἐπιδεικνυμένου,	μετέπιπτεν ὁ βασιλεὺς τῆς χαλεπότητος
16, 9, 58	ἐλύπησεν. Ἐκβοηθησάντων δὲ τῶν Ἀράβων	ἡγουμένου	Νακέβου μάχη γίνεται, καθ' ἣν
16, 7, 56	ταῖς αἰτίαις, αὐτὸς δὲ πολλάκις	ἀπολογουμένου	τόπον λαμβάνων, ἵν' ᾖ τὸ
16, 10, 59	μεστὸς ἀνέκρινεν, ὁπόσοι τεθνήκασιν Ἀράβων.	Ἀπορουμένου	δ' αὐτοῦ καὶ πεπλανῆσθαι λέγοντος
16, 3, 52	ἔχεσθαι τοῦ πατρός, ἤδη μὲν	ἠλλοτριωμένου	ταῖς διαβολαῖς, εὐμεταχειρίστου δ' ὄντος
16, 9, 58	μισθωσάμενοι διακατεῖχον ἀμισθὶ ταύταις ἐχρῶντο,	τεταπεινωμένου	τοῦ τῶν Ἰουδαίων βασιλέως διὰ
16, 2, 51	τυχεῖν ὧν ἔδει παρὰ ἀνδρὸς	ξένου	καὶ φίλου. Κἀκεῖνος μὲν εἴξας
16, 2, 51	ἀτυχῆσαι τοὺς δεομένους. ὄντος δὲ	κἀκείνου	χρηστοῦ καὶ μεγαλοψύχου πρὸς τὸ
16, 10, 59	τινός, ὃς ἦν δυνάστης τῶν	ἐκείνου,	βουλόμενος Ἡρώδης ἐνδείξασθαι τὴν δύσνοιαν
16, 4, 53	τῆς τιμῆς εἰς πάντας ἐλευσομένης.	Ἐκείνου	δὲ ἤδη θέλοντος αὐτὸ ποιεῖν
16, 11, 60	τῷ παιδὶ καὶ τῷ πρὸ	ἐκείνου	διελέγχοντι κουρεῖ κατηγορίαν ἁπάντων αὐτῶν
16, 9, 58	Σαλώμης γάμου, τόπον τε ἐρυμνὸν	ἐκείνου	δόντος ᾤκησαν καὶ κατατρέχοντες οὐ
16, 10, 59	ὅτι τὴν ἀρχὴν μὴ δι'	ἐκείνου	καθ' αὑτὸν δὲ ἔλαβεν. Ἐγνώκει
16, 7, 56	πολλοὺς μὲν τῶν ἐγγόνων τῶν	ἐκείνου	καὶ βασιλεύοντας ἔτι δι' ἐντροπῆς
16, 4, 53	συνεῖδον εὐμένειάν τινα καὶ παρ'	ἐκείνου	καὶ παρὰ τοῦ Καίσαρος, καὶ
16, 10, 59	δίδωσιν αὐτῷ καὶ πλείω παρ'	ἐκείνου	λαβὼν ταῖς εὐκαιρίαις τῶν ἐντεύξεων
16, 11, 60	ἕκαστος εἴποιεν ἡδέως ἤκουον ὑπ'	ἐκείνου	λεγόμενα καὶ τὸ καθ' αὑτοὺς
16, 7, 56	θυγατέρα τὴν βασιλέως εἰκότως ὑπ'	ἐκείνου	μεμισῆσθαι. Τοιαῦτα λεγούσης καὶ πολλάκις
16, 10, 59	τοῖς Ἀλέξανδρον θεραπεύουσιν ὅπλα κελεύοντος	ἐκείνου.	~(Μετὰ τούτους ὁ φρούραρχος Ἀλεξανδρείου
16, 8, 57	οὐκ ἀπαθῆ μεθιστάμενος. Ἐδεῖτο γοῦν	ἐκείνου	μήτε διαλύειν τὸν γάμον ὀργῆς
16, 3, 52	τέλος ἡττηθεὶς ἐπεισήγαγε μὲν τὴν	ἐκείνου	μητέρα, Καίσαρι δὲ πολλάκις γράφων
16, 7, 56	Ἀντιπάτρῳ συνίστη καὶ μετὰ τῆς	ἐκείνου	μητρὸς ὑπὲρ τῶν ἐπειγόντων ἐβουλεύετο.
16, 9, 58	χρήματα διευλύτουν, νομάς τε ἃς	ἐκείνου	μισθωσάμενοι διακατεῖχον ἀμισθὶ ταύταις ἐχρῶντο,
16, 2, 51	δῆμον εἱστίασας καὶ τὰ παρ'	ἐκείνου	ξένια προσήκω. Ταῦτα γὰρ πάντα
16, 8, 57	τοξεύων δὲ ἐν τοῖς κυνηγεσίοις	ἐκείνου	παρόντος ἀπὸ σκοποῦ ῥίπτειν. Τὴν
16, 11, 60	ἐν τῷ σιγᾶν προορώμενοι τὴν	ἐκείνου	παρρησίαν ὅμως ἀπεδέχοντο. Τὸ γὰρ
16, 10, 59	διδόναι, διεκώλυσεν δὲ τὰ παρ'	ἐκείνου	πεμφθέντα γράμματα. Τοῖς γὰρ περὶ
16, 10, 59	γεγενῆσθαι. Χρηματισάμενος δὲ καὶ παρ'	ἐκείνου	πρὶν καταφωραθῆναι τῆς κακοηθείας ἀπῄει.
16, 2, 51	ποιεῖ τοῖς τὸ τοιοῦτον ἀντ'	ἐκείνου	προαιρουμένοις. Ταῦτ' οὖν ἀξιοῦμεν, ὦ
16, 3, 52	Καππάδοκος ἐλπίσιν ἐπανέχοιεν, ὡς δι'	ἐκείνου	πρός τε Καίσαρα ἀφιξόμενοι καὶ
16, 7, 56	τὸν πατέρα μόνος ὑπὲρ τῆς	ἐκείνου	σωτηρίας ἅπαντα πράττειν αὐτὸς πεπιστευκώς.
16, 10, 59	φέροι πρὸς τὴν σωτηρίαν τὴν	ἐκείνου	τὸ καὶ καθ' αὑτῆς τι
16, 4, 53	πατέρα πεπιστεύμεθα. Καὶ μήποτε τοῦτ'	ἐκείνου	χεῖρον ἀντὶ τοῦ τεθνάναι μηδὲν
16, 2, 51	βασιλέως, οὐκ ἀπολειφθέντος δὲ τῆς	ἐκείνου	χρείας, ἣν μετὰ τοῦ καταλιπεῖν
16, 9, 58	ἀνεβάλλετο, περὶ ὧν ἐπί τε	Σατορνίνου	καὶ Οὐολομνίου τῶν Συρίας ἐπιστατούντων
16, 11, 60	αὐτοὺς δεδυστύχηκεν. Μετ' ἐκεῖνον οἱ	Σατορνίνου	παῖδες, εἵποντο γὰρ αὐτῷ πρεσβευταὶ
16, 6, 55	τῷ γενηθέντι μοι ὑπὸ τοῦ	κοινοῦ	τῆς Ἀσίας ἐν Ἀγκύρῃ. Ἐὰν
16, 6, 55	ἀνθρώπους καὶ ὑπὲρ Γαίου Μαρκίου	Κηνσωρίνου	καὶ τοῦτο τὸ διάταγμα κελεύω
16, 10, 59	οὖν καὶ τοῦ τῆς αἰχμαλωσίας	ἐπιφθόνου	συκοφαντήματος πεφηνότος μέγιστον, ὦ Καῖσαρ,
16, 2, 51	μετὰ πάντων εὐτυχοῦμεν καὶ τούτου	μόνου	μετέχειν ἠξιώσαμεν, ἀκωλύτως τὴν πάτριον
16, 3, 52	Ἦσαν οὖν οὐ παρ' αὐτοῦ	μόνου	οἱ λόγοι φυλαττομένου δι' αὑτοῦ
16, 7, 56	παιδὶ Φασαήλου δίδωσιν, αὐτὸς δὲ	χρόνου	διελθόντος οἰόμενος ἤδη παρηκμακέναι τὴν
16, 8, 57	καὶ τῷ γήρᾳ παρακάλυμμα τοῦ	χρόνου	ποιούμενον, μελαίνοντα τὰς τρίχας καὶ
16, 2, 51	ὥστ' αὐτῶν καὶ τὸ τοῦ	χρόνου	τιμητὸν δυσαποδίδακτον εἶναι τοῖς ὁσίως
16, 4, 53	γήρᾳ παραποδιζόμενον, ἐν ᾧ τοῦ	χρόνου	τὸ πρὸς ἀρχὴν ἐμπειρότατον ἔχειν,
16, 11, 60	δὲ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν, εἴ	που	θηρᾶν ἢ γυμνάζεσθαι τὰ πολέμων
16, 5, 54	προήγετο μὲν εἰς μεγαλοψυχίαν, εἴ	που	μνήμης εἰς αὖθις ἢ κατὰ
16, 1, 50	μὲν οὖν καθ' ὁμοιότητα τοῦ	λοιποῦ	τρόπου γιγνόμενα μέρος ἦν τῶν
16, 10, 59	πάλιν ἠρώτα περὶ τῆς φυγῆς,	ὅπου	καὶ πῶς ἐγνώκασιν ἀποχωρεῖν. Ὁ
16, 8, 57	τοῖς κυνηγεσίοις ἐκείνου παρόντος ἀπὸ	σκοποῦ	ῥίπτειν. Τὴν γὰρ φιλοτιμίαν εἰδέναι
16, 1, 50	οὖν καθ' ὁμοιότητα τοῦ λοιποῦ	τρόπου	γιγνόμενα μέρος ἦν τῶν διαβολῶν
16, 5, 54	σκληρὸν καὶ τὸ δυσπαράκλητον τοῦ	τρόπου,	νικηθήσεται θηριώδη δοκεῖν καὶ πάσης
16, 7, 56	πιθανόν, ἡ δὲ κακοήθεια τοῦ	τρόπου	τὴν ἐν τοῖς γινομένοις ὑπόκρισιν
16, 10, 59	εἶναι λέγειν ὡς ἀπὸ τοῦ	ἵππου	κατενεχθεὶς ἐμπαρείη ταῖς αὐτοῦ λόγχαις.
16, 3, 52	αὐτοῦ καὶ ἰδίᾳ συνίστη σπουδαιότερον.	Ἀγρίππου	γε μὴν ἀνιόντος εἰς τὴν
16, 2, 51	αὐτῶν τὰ δίκαια. Τοῦ δὲ	Ἀγρίππου	Ῥωμαίων τε τοὺς ἐν τέλει
16, 2, 51	καὶ φιλοστοργίας τῆς εἰς αὐτὸν	Ἀγρίππου,	τοσοῦτον μὲν πλοῦν ἀνύσαντος τοῦ
16, 7, 56	αὐτῷ γυναικός, ἥττητο δὲ τῆς	ἀνθρώπου	μεμηνότως ἐπὶ τοσοῦτον κρατούμενος, ὥστ'
16, 7, 56	εἰς τὸν υἱὸν τὸν ἐκ	Κοστοβάρου	γενόμενον ὥρμητο μὲν ἐκείνῳ συνοικίσαι,
16, 8, 57	κατεγνωκέναι. Τῶν τε φίλων τῶν	Ἀλεξάνδρου	βασανίζων τοὺς ἐν τέλει διέφθειρεν
16, 10, 59	Ὁ δ' οὐκ ἦν τὴν	Ἀλεξάνδρου	δύσνοιαν ἐξ ὧν ἔλεγεν ἀκηκοέναι
16, 9, 58	Ῥώμην, ὅτε καὶ τοῦ παιδὸς	Ἀλεξάνδρου	κατηγόρει καὶ παραθησόμενος Ἀντίπατρον τὸν
16, 8, 57	τῷ βασιλεῖ διαφθαρῆναι τούτους ὑπὸ	Ἀλεξάνδρου	τοῦ παιδὸς ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν.
16, 10, 59	γράμματα ἐπέδωκεν ὡς εἰκάσαι τῆς	Ἀλεξάνδρου	χειρός. Τελέσαντες σὺν θεῷ εἰπεῖν
16, 8, 57	τὸν καιρόν. Ἔνθεν οὐδ' ἐκ	φανεροῦ	τὴν ἔρευναν ἐποιεῖτο, κατασκόπους δὲ
16, 3, 52	μηδὲ προσδοκώμενα δυστυχεῖν αὐτῷ συνέβαινεν,	ἑκατέρου	προιόντος ὡς οὐκ ἄν τις
16, 10, 59	περὶ Ἡρώδην πεσόντος ἑνὸς καὶ	δευτέρου,	τότε μόλις ἀμυνομένου Νάκεβον τὸν
16, 2, 51	ὃ τὰς πόλεις ᾤκει, προσῄει	καιροῦ	καὶ παρρησίας ἐπειλημμένοι, καὶ τὰς
16, 11, 60	Τὸ γὰρ ἀπαίδευτον ὑπεξέπιπτε τοῦ	καιροῦ,	ταραχῆς δὲ Ἡρώδης ἐνεπίμπλατο, καὶ
16, 4, 53	μὴ παρεῖναι μηδὲ ἔχειν ἐξ	εὐκαίρου	διαβάλλειν ἀεὶ τοὺς ἀδελφούς, καὶ
16, 4, 53	ταύτην τὴν ἀτυχίαν αὐτὸς ἐκ	μακροῦ	φέρων ἀναγκασθῆναι νῦν ἐξηγεῖσθαι Καίσαρι
16, 10, 59	μιμήσασθαι τὸν τύπον καὶ δι'	Ἀντιπάτρου	κακουργηθῆναι τὸ γραμματίδιον. Ὁ γάρ
16, 2, 51	ἴσως μηδὲ τὴν τοῦ πατρὸς	Ἀντιπάτρου	παραλιπεῖν ἀνδραγαθίαν ἀμνημόνευτον, ὃς εἰς
16, 10, 59	αὐτῷ καταγωγὴ μὲν ἐν τοῖς	Ἀντιπάτρου,	πρόσοδος δὲ καὶ συνήθεια πρὸς
16, 5, 54	φυτῶν περιειληφότος ἄλσους. Ταύτην ἀπὸ	Ἀντιπάτρου	τοῦ πατρὸς Ἀντιπατρίδα προσηγόρευσεν. Ἐπώνυμον
16, 10, 59	ἀλλὰ καὶ τούτους ἀπολέσθαι θᾶττον	Ἀντιπάτρου	τῷ πλήθει τοὺς ἰδίους ἐγκαθιστάντος
16, 7, 56	πάντων, εἶπεν, εἰς τοῦτο τῆς	ἀμέτρου	καὶ περιττῆς ἦλθες ἀχαριστίας, ὡς
16, 7, 56	τοῦ βασιλέως ἀφορμὴν τῶν κατὰ	Φερώρου	διαβολῶν ἐποιοῦντο. Διέλειπεν δὲ οὐκ
16, 4, 53	διαφθορὰν οἰκετῶν ἢ γράμματα κατὰ	σοῦ	γεγραμμένα; Καίτοι τούτων ἕκαστον ἔσθ'
16, 11, 60	ἐμῆς ἀσφαλείας. Ποῖ ποτε οἴχονταί	σου	καὶ πεπτώκασιν ἐκ τῆς ψυχῆς
16, 10, 59	τῶν ἄλλων θεῶν καὶ τοῦ	σοῦ,	Καῖσαρ, ὀνόματος; Τὰ δὲ περὶ
16, 4, 53	καὶ εἰς τὸν ἁγιώτατον ὑπὸ	σοῦ	κατασκευασθέντα ναὸν εἰσιέναι. Τί δ'
16, 10, 59	αὐτὸν ποιεῖν, νικᾶσθαι δὲ ὑπὸ	σοῦ	τιμώμενος τῷ μεγέθει τοῦ πράγματος
16, 2, 51	κατ' ἀξίαν ἔχειν καὶ παρὰ	σοῦ	τὸ βέβαιον αὐτῶν αἰτεῖν, παρ'
16, 10, 59	λέγων μὲν ὡς οὐχ ἕνεκα	σοῦ	τοῦτ' αὐτὸν ποιεῖν, νικᾶσθαι δὲ
16, 2, 51	Ἔφεσον ἀφίκοντο, πάλιν δὲ ἐξ	Ἐφέσου	διέπλευσαν εἰς Σάμον. Πολλαὶ μὲν
16, 10, 59	περὶ ἐκείνων δυσχερὲς πρὸς τῆς	τοῦ	βασιλεύοντος ἐδόκει σωτηρίας. σωματοφύλακες ἦσαν
16, 1, 50	εὐθέως ἐδόκουν Σαλώμῃ τε τῇ	τοῦ	βασιλέως ἀδελφῇ καὶ τοῖς Μαριάμμην
16, 7, 56	ταύτης ἔριδος ἐμπεπτωκυίας οὐδ' ὁ	τοῦ	βασιλέως ἀδελφὸς Φερώρας ἔξω ταραχῆς
16, 9, 58	κατ' ἀρχὰς μὲν οὐκ ἐπιτρέποντος	τοῦ	βασιλέως ἀπείχοντο τῶν εἰς τοὺς
16, 10, 59	καὶ Τύραννος. Οὗτοι προσκρούσαντος αὐτοῖς	τοῦ	βασιλέως ἀπεωσμένοι περὶ Ἀλέξανδρον ἦσαν
16, 9, 58	μὲν οὖν αὐτοὺς οἱ στρατηγοὶ	τοῦ	βασιλέως ἀπόντος ἐχειρώσαντο. Περὶ τετταράκοντα
16, 10, 59	κατηγόρει τοῦ Συλλαίου, τήν τε	τοῦ	βασιλέως ἀπώλειαν λέγων καὶ πολλῶν
16, 7, 56	αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τὴν ὀργὴν	τοῦ	βασιλέως ἀφορμὴν τῶν κατὰ Φερώρου
16, 7, 56	περὶ τὴν διαβολήν. Αἵ τε	τοῦ	βασιλέως γυναῖκες ἤχθοντο φύσει δυσχερεστάτην
16, 7, 56	κρατούμενος, ὥστ' αὐτῷ καὶ τῆς	τοῦ	βασιλέως ἐγγυηθείσης θυγατρὸς τὴν μὲν
16, 11, 60	ἀμελῆσαι τοιαύτης ἐπιβουλῆς ἄξιον. (Ταῦτα	τοῦ	βασιλέως εἰπόντος καὶ τῶν νεανίσκων
16, 2, 51	τῶν ἄλλων ἐλύπει, πλεῖστον ἡ	τοῦ	βασιλέως ἐποίει ῥοπὴ προτρέπουσα πρὸς
16, 4, 53	ἀδελφῆς, Ἀλεξάνδρῳ δὲ τὴν Ἀρχελάου	τοῦ	βασιλέως θυγατέρα συνοικίσας, τὸ δὲ
16, 7, 56	ἅπασιν εἰς μῖσος ἀγαγεῖν αὐτὴν	τοῦ	βασιλέως καὶ πάντα τρόπον ἐνέχειν
16, 11, 60	καιρῷ καὶ Τρύφων τις κουρεὺς	τοῦ	βασιλέως, ὃς ἔφη προσελθὼν ὡς
16, 7, 56	μειρακίῳ φερνὴν ἐπιδόντος ἑκατὸν τάλαντα	τοῦ	βασιλέως. ~(Οὐκ ἀνεῖτο δὲ τὰ
16, 2, 51	Ἀγρίππου, τοσοῦτον μὲν πλοῦν ἀνύσαντος	τοῦ	βασιλέως, οὐκ ἀπολειφθέντος δὲ τῆς
16, 2, 51	πρότερον δοθείσας ἦν ἐλπίσαι τὴν	τοῦ	βασιλέως πρὸς ὑμᾶς διάθεσιν καὶ
16, 5, 54	ναοῖς ἢ τοιούτοις ἐπιτηδεύμασιν κολακεύειν	τοῦ	βασιλέως τὸ φιλότιμον. Αἰτία μὲν
16, 3, 52	ἐχούσης τῆς στάσεως ἐν ἀποδημίᾳ	τοῦ	βασιλέως. ὡς δ' ἐπανῆλθεν Ἡρώδης
16, 10, 59	ὑπόπτου καὶ δυσχεροῦς ὄντος αὐτοῖς	τοῦ	βίου. (Κατὰ δὲ τὸν χρόνον
16, 7, 56	θατέρῳ τῶν νεανίσκων εἴα τῇ	τοῦ	γάμου πρὸς ἐκεῖνον εὐνοίᾳ χρῆσθαι,
16, 7, 56	θυγατέρα καὶ τριακοστὴν ἡμέραν συνέθετο	τοῦ	γάμου, συνεπομνύμενος ὡς οὐδὲν ἔτι
16, 8, 57	αὐτῷ μᾶλλον εἰς ὑποψίαν καθίστη.	τοῦ	γὰρ Ἡρώδου χαλεπῶς καὶ πρὸς
16, 1, 50	μείζονι χρώμενος ὁ βασιλεὺς τῇ	τοῦ	γεγεννηκέναι φιλοστοργίᾳ καὶ τιμῆς ἧς
16, 4, 53	βασιλείας ἐνθυμούμενος συγκαταλογίζεται τὸν θάνατον	τοῦ	γεγεννηκότος, μεθ' ὃν ἄλλως οὐκ
16, 10, 59	ἐπιβουλὴν μὲν οὔτε νοῆσαι κατὰ	τοῦ	γεγεννηκότος οὔτε συσκευάσασθαι, δρασμῷ δὲ
16, 7, 56	δεξιὰν ἐμβαλεῖν αὐτῷ δοκεῖς κατὰ	τοῦ	γεγεννηκότος; τί δέ σοι βούλεται
16, 8, 57	ῥίπτειν. Τὴν γὰρ φιλοτιμίαν εἰδέναι	τοῦ	γεγεννηκότος τούτων εὐδοκιμούντων. Βασανιζομένῳ τῷ
16, 11, 60	πράξεις ὑπ' ἐκείνης προκαθωσιῶσθαι τῇ	τοῦ	γενέσθαι πάντως ἀνάγκῃ καὶ καλοῦμεν
16, 10, 59	ὅρκοις ἀποδώσειν κατὰ τὴν αὐτὴν	τοῦ	δανείου προθεσμίαν. Καὶ δύναιτ' ἂν
16, 7, 56	τὰς θήκας, ἐν αἷς ἦν	τοῦ	Δαυίδου καὶ τοῦ Σολομῶνος τὰ
16, 2, 51	εἰπεῖν ὑπὲρ αὐτῶν τὰ δίκαια.	Τοῦ	δὲ Ἀγρίππου Ῥωμαίων τε τοὺς
16, 7, 56	παρεῖναι δυνάμει καὶ μᾶλλον ὀφείλεσθαι.	Τοῦ	δὲ Ἡρώδου τὸν λόγον ἀναφέροντος
16, 4, 53	ὡς ἔχειν αὐτὸν ἐπ' ἀδικίᾳ	τοῦ	δεδωκότος. ~(Τοιαῦτα δὲ λέγοντος ὅ
16, 1, 50	Τὴν αὐτὴν οὖν ταύτην ὑπόθεσιν	τοῦ	δέους εἰς τὴν κατ' ἐκείνων
16, 7, 56	περίφοβος δ' αὐτὸς ἐξῄει, καὶ	τοῦ	δέους ἱλαστήριον μνῆμα λευκῆς πέτρας
16, 8, 57	ὅλος ἐγένετο τῆς ἐπηρείας καὶ	τοῦ	δέους, τὰ μὲν εἰς ὕβριν
16, 2, 51	πόλιν τῶν Ἱεροσολυμιτῶν ὑπαντῶντός τε	τοῦ	δήμου παντὸς ἐν ἑορτώδει στολῇ
16, 7, 56	εὔκαιρον οὐ μικρὰν πίστιν παρεῖχεν	τοῦ	διὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτῷ τὰς
16, 8, 57	Φερώραν ἔχοντος ὁ μὲν ἀπορίᾳ	τοῦ	διαλλάξοντος Ἀρχέλαον ὁρῶν μάλιστα δυνάμενον
16, 8, 57	τῆς χαλεπότητος καὶ λαβὼν ἐκ	τοῦ	δικαίου δοκεῖν τὰ πεπραγμένα πεποιηκέναι
16, 3, 52	θεραπεύοντες καὶ τὸν Ἡρώδην ἐκ	τοῦ	δοκεῖν κατ' εὔνοιαν τὰ τοιαῦτα
16, 4, 53	ἐλέγχειν πεπλανημένον. Ἦν οὖν ἀπορία	τοῦ	δύνασθαι λέγειν καὶ δάκρυα καὶ
16, 6, 55	τῷ προγεγενημένῳ καὶ μάλιστα ἐπὶ	τοῦ	ἐμοῦ πατρὸς αὐτοκράτορος Καίσαρος πρὸς
16, 7, 56	τριάκοντα ἡμερῶν τοσοῦτον ἦν ἥττων	τοῦ	ἔρωτος, ὥστε μηδὲν μὲν ἔτι
16, 1, 50	μὴ τὴν αὐτὴν δίαιταν ἔχουσιν	τοῦ	ζῆν δουλεύειν καὶ βιάζεσθαι πάνθ'
16, 4, 53	εἰ καὶ ταύτης στεροῖντο καὶ	τοῦ	ζῆν ἐλάττων λόγος, εἰ μόνον
16, 11, 60	ἐπομνύμενος, ὡς ἥδιον ἂν στέροιτο	τοῦ	ζῆν ἢ τοιούτων ἀκούειν λόγων.
16, 3, 52	ἐκεῖνον ἀναφέρων, οἰόμενος δὲ παραιρήσεσθαι	τοῦ	θράσους τοὺς ἐκ Μαριάμμης καὶ
16, 8, 57	αὑτὸν ὁμολογοῦντα. Ὠφελήσειν γὰρ οὕτως	τοῦ	θυμοῦ τὸ περιττόν, αὐτὸς δὲ
16, 10, 59	γὰρ εἶναι λέγειν ὡς ἀπὸ	τοῦ	ἵππου κατενεχθεὶς ἐμπαρείη ταῖς αὐτοῦ
16, 2, 51	ἀρκέσει γὰρ ταῦτα τὰ τεκμήρια	τοῦ	καὶ τὰς χάριτας ἡμᾶς κατ'
16, 11, 60	παρρησίᾳ. Τὸ γὰρ ἀπαίδευτον ὑπεξέπιπτε	τοῦ	καιροῦ, ταραχῆς δὲ Ἡρώδης ἐνεπίμπλατο,
16, 9, 58	Ἰουδαίων βασιλέως διὰ τὴν ὀργὴν	τοῦ	Καίσαρος. Ἐπιτίθενται δὲ τῷ καιρῷ
16, 4, 53	καὶ παρ' ἐκείνου καὶ παρὰ	τοῦ	Καίσαρος, καὶ τῶν ἄλλων δὲ
16, 3, 52	καὶ ὡς ταῖς παρ' Ἀρχελάου	τοῦ	Καππάδοκος ἐλπίσιν ἐπανέχοιεν, ὡς δι'
16, 1, 50	Βερενίκην, Ἀλεξάνδρῳ δὲ τὴν Ἀρχελάου	τοῦ	Καππαδόκων βασιλέως Γλαφύραν. ~(Ταῦτα διοικήσας,
16, 4, 53	ἦν ᾔδεσαν, οὐκ εὐσχημονοῦντος οὐδὲ	τοῦ	κατὰ παρρησίαν λόγου πρὸς τὸν
16, 5, 54	τῆς πόλεως ἀναστήσας οὐδὲν ἐλάττω	τοῦ	κατὰ τὴν Φάρον, ὃν προσηγόρευσεν
16, 2, 51	τῆς ἐκείνου χρείας, ἣν μετὰ	τοῦ	καταλιπεῖν ἀρχὴν καὶ διοίκησιν οἰκείων
16, 2, 51	περιττεύειν ἐδύνατο πρὸς τὴν συντέλειαν	τοῦ	κατασκευάσματος, ἐνετέλλετο μὴ περιορᾶν, ἀλλὰ
16, 7, 56	ὁ κατ' αὐτὸν ἱστοριογράφος μέμνηται	τοῦ	κατασκευάσματος, οὐ μὴν ὅτι καὶ
16, 11, 60	καὶ πάτριον νόμον κελεύειν, εἴ	του	κατηγορήσαντες οἱ γονεῖς ἐπιθοῖεν τῇ
16, 6, 55	τόπῳ τῷ γενηθέντι μοι ὑπὸ	τοῦ	κοινοῦ τῆς Ἀσίας ἐν Ἀγκύρῃ.
16, 11, 60	καὶ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ καὶ	τοῦ	κουρέως. Διακαρτεροῦντός τε τοῦ Τίρωνος
16, 3, 52	παρὰ τὴν ἀξίαν καὶ τῇ	τοῦ	κρατεῖν ἐπιθυμίᾳ. Πάλιν τε τὸ
16, 4, 53	Καῖσαρ δὲ αὐτῷ τοῦ μετάλλου	τοῦ	Κυπρίων χαλκοῦ τὴν ἡμίσειαν πρόσοδον
16, 1, 50	Ταῦτα μὲν οὖν καθ' ὁμοιότητα	τοῦ	λοιποῦ τρόπου γιγνόμενα μέρος ἦν
16, 10, 59	εἰς τοῦτο μετέστη Καῖσαρ, ὡς	τοῦ	μὲν Συλλαίου καταγνῶναι θάνατον, Ἡρώδῃ
16, 4, 53	Ῥωμαίων δήμῳ, Καῖσαρ δὲ αὐτῷ	τοῦ	μετάλλου τοῦ Κυπρίων χαλκοῦ τὴν
16, 8, 57	ἂν καὶ χεῖρον, ὑπὸ δὲ	τοῦ	μὴ κατ' ἀνδρῶν οὐκ ἀσήμων
16, 2, 51	ἐβιάζοντο. Κἀκείνων ἀπολογία μὲν οὐδεμία	τοῦ	μὴ ταῦτα ποιεῖν, πρόφασις δέ,
16, 3, 52	παρ' αὐτῶν ἐκείνων τὰς ἀφορμὰς	τοῦ	μὴ ψευδῆ λέγειν ἐλάμβανεν. Οἱ
16, 7, 56	κατὰ τὴν οἰκίαν, εἴτε δὴ	τοῦ	μηνίματος ἐπιδόντος εἰς ἃ μάλιστα
16, 7, 56	εἴ ποτε καὶ ταύτας ἴδοιεν	τοῦ	μητρῴου κόσμου μετειληφυίας, ἀντὶ τῆς
16, 3, 52	ἐξ ἀλλήλων, ὁ δὲ τρόπος	τοῦ	μισεῖν οὐχ ὅμοιος. Ἀλλ' οἱ
16, 5, 54	φίλους ἴσα πολεμίοις τιμωρούμενος ἐκ	τοῦ	μόνος ἐθέλειν τετιμῆσθαι τὰς τοιαύτας
16, 10, 59	συμπαθὲς ἀνῴμωξεν. Ἦν δὲ καὶ	τοῦ	νεανίσκου δάκρυα καὶ τῶν παρόντων
16, 8, 57	ὅτε μὲν ἀπελύοντό τινες τὰς	τοῦ	νεανίσκου διαβολὰς εἰς ὀργὴν ἐκταραττόμενος,
16, 8, 57	τε ὑπὲρ τῆς θυγατρὸς καὶ	τοῦ	νεανίσκου καὶ συναλγῶν ἀνδρὶ φίλῳ
16, 8, 57	τε διαβολαὶ παρὰ δόξαν ἀφῄρηντο	τοῦ	νεανίσκου καὶ Φερώραν Ἀρχέλαος διαλλάξας
16, 8, 57	αἰτησόμενος. Εὑρέθη δὲ καὶ γράμματα	τοῦ	νεανίσκου πρὸς τὸν ἀδελφόν, ἐν
16, 2, 51	μὴ περιιδεῖν ἀφαιρουμένους. ~(Τοιαῦτα μὲν	τοῦ	Νικολάου διελθόντος ἐγένετο οὐδεμία τῶν
16, 11, 60	ἀποκτεῖναι ταχὺ καὶ πρὸς ἡδονὴν	τοῦ	νικῶντος αὐτὸν πάθους ἀσεβείας τεκμήριον
16, 11, 60	μὲν ἀναύδως δὲ τὴν ὑπερβολὴν	τοῦ	πάθους ἔφερον. Εἷς δὲ αὐτῶν
16, 5, 54	Φιλότιμος γὰρ ὢν καὶ τούτου	τοῦ	πάθους ἡττημένος ἰσχυρῶς, προήγετο μὲν
16, 11, 60	δικαιοῦν αὐτὸς παῖδας ἔχων καὶ	τοῦ	πάθους μείζονος ὄντος, εἰ καὶ
16, 5, 54	ἀναλαμβάνων. Μαρτύριον δέ μοι τούτου	τοῦ	πάθους, ὅτι μέγιστον περὶ αὐτὸν
16, 9, 58	εἰς τὴν Ῥώμην, ὅτε καὶ	τοῦ	παιδὸς Ἀλεξάνδρου κατηγόρει καὶ παραθησόμενος
16, 11, 60	ἦν τοῦ τε Τίρωνος καὶ	τοῦ	παιδὸς αὐτοῦ καὶ τοῦ κουρέως.
16, 8, 57	βασιλεῖ διαφθαρῆναι τούτους ὑπὸ Ἀλεξάνδρου	τοῦ	παιδὸς ἐπὶ πολλοῖς χρήμασιν. Ἀνακρίναντι
16, 4, 53	τῶν ἀρχομένων εὐσέβεια καὶ θρησκεία	τοῦ	παντὸς ἔθνους ἠνέσχετο ἂν πατροκτόνους
16, 2, 51	τέταρτον τῶν φόρων ἀφίησιν αὐτοῖς	τοῦ	παρεληλυθότος ἔτους. Οἱ δὲ καὶ
16, 2, 51	Τούτων ὑπομιμνήσκοντές σε καὶ αὐτοῦ	τοῦ	παρόντος καὶ συγκαθεζομένου βασιλέως ἠξιώκαμεν
16, 8, 57	ἐτράπετο, μετῄει δὲ τὴν προπέτειαν	τοῦ	πατρὸς ἁμαρτίᾳ μείζονι, τάχα δὲ
16, 8, 57	πεποιηκέναι κατὰ μικρὸν εἰς τὸ	τοῦ	πατρὸς ἀντιμεθίστατο πάθος. Οἰκτρὸς δ'
16, 5, 54	περιειληφότος ἄλσους. Ταύτην ἀπὸ Ἀντιπάτρου	τοῦ	πατρὸς Ἀντιπατρίδα προσηγόρευσεν. Ἐπώνυμον δὲ
16, 2, 51	Καλὸν δ' ἴσως μηδὲ τὴν	τοῦ	πατρὸς Ἀντιπάτρου παραλιπεῖν ἀνδραγαθίαν ἀμνημόνευτον,
16, 4, 53	ἀδελφούς, καὶ μᾶλλον ἐδεδοίκει μεταβολὴν	τοῦ	πατρός, εἴ τι καὶ καθ'
16, 4, 53	αὐτῶν ἀποθανοῦσα, πάντας ὑπόπτους εἶναι	τοῦ	πατρὸς ἐπιβούλους δοκεῖν. Ἀλλ' οὐ
16, 4, 53	τῷ συνειδότι, τὸ δ' ἐκ	τοῦ	πατρὸς ἐπιφέρεσθαι τὰς διαβολὰς δυσαπολόγητον
16, 3, 52	παραχωρεῖν τῶν πρωτείων, ἀλλ' ἔχεσθαι	τοῦ	πατρός, ἤδη μὲν ἠλλοτριωμένου ταῖς
16, 8, 57	μηνῦσαι Μιθριδάτην τὸν βασιλέα Πάρθων	τοῦ	πατρὸς ᾑρημένου κατὰ Ῥωμαίων φίλον.
16, 3, 52	τε Καίσαρα ἀφιξόμενοι καὶ κατηγορήσοντες	τοῦ	πατρός. Ἡρώδης δὲ ἐτετάρακτο μὲν
16, 7, 56	ἔσεσθαι λέγοντος διὰ τὴν ἀπώλειαν	τοῦ	πατρὸς καὶ δικαιότερον εἶναι λαβεῖν
16, 11, 60	ὅτι καὶ διαβολῶν ἠνείχοντο κατὰ	τοῦ	πατρὸς καὶ τῶν πραττομένων αὐτῷ
16, 10, 59	ἄτοπον οὔτε δυσχερὲς ἐντεθυμῆσθαι κατὰ	τοῦ	πατρὸς οὐδ' ὅσα συνεσκεύασται κακοηθείᾳ
16, 8, 57	βασιλείας, ἣν καὶ μὴ βουλομένου	τοῦ	πατρὸς οὐκ ἄλλου τινὸς εἶναι,
16, 8, 57	ὃς ἐπειδὴ τὸ νενοσηκὸς τῆς	τοῦ	πατρὸς παρρησίας κατέμαθεν, ἔκπαλαι μὲν
16, 11, 60	Ἀριστόβουλος ἀχθέντες εἰς Σεβαστὴν ἐπιτάξαντος	τοῦ	πατρὸς στραγγάλῃ κτείνονται. Τὰ δὲ
16, 10, 59	ἔφη κατεσκευασμένου πρὸς μῖσος ἤδη	τοῦ	πατρός, ὡς μηδὲ συμποσίοις ἢ
16, 11, 60	οὐδ' ἐντροπῆς ἄξιος ἔοικεν φαίνεσθαι	τοῦ	περὶ ἐκείνους ἀσεβήματος, ὃς οὔτε
16, 2, 51	ἴδιον κόσμον. Αὐτὸς δὲ λήξαντος	τοῦ	πνεύματος εἰς Μιτυλήνην κἀκεῖθεν εἰς
16, 7, 56	Οὐκ ἐκαρτέρησέν τε τὴν ὀδύνην	τοῦ	πράγματος, ἀλλὰ ἐλθὼν πρὸς τὸν
16, 10, 59	ὑπὸ σοῦ τιμώμενος τῷ μεγέθει	τοῦ	πράγματος καὶ φυλάττεσθαι παρακελευόμενος τὸν
16, 7, 56	υἱὸν ἐπαινέσας τῆς ἐγκρατείας καὶ	τοῦ	πρὸς αὐτὸν ἀνενεγκεῖν τοὺς λόγους
16, 5, 54	καὶ συνείθισται τὸ δίκαιον ἀντὶ	τοῦ	πρὸς δόξαν ἠγαπηκέναι. Διόπερ οὐκ
16, 7, 56	πρὸς τὸν ἄνδρα διάθεσιν κἀκ	τοῦ	πρὸς τὴν ἐκείνης θυγατέρα δοκεῖν
16, 3, 52	τὴν οἰκίαν, τό τε μᾶλλον	τοῦ	προσπεπτωκότος ἤδη βαρὺ καὶ μεῖζον
16, 10, 59	ἢ πράττειν δυναμένων. Ὀψὲ δὲ	τοῦ	Πτολεμαίου, τούτῳ γὰρ ἄγειν αὐτὸν
16, 9, 58	Συλλαίου δεξαμένου μετὰ τὴν ἀποτυχίαν	τοῦ	Σαλώμης γάμου, τόπον τε ἐρυμνὸν
16, 6, 55	οὖν βούλομαι εἰδέναι ἐν τοῖς	τοῦ	Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα βουλήμασιν συνεπιτρέπειν
16, 6, 55	ὅπως κἀγὼ ὁμοίως τοῖς ὑπὸ	τοῦ	Σεβαστοῦ καὶ Ἀγρίππα δοθεῖσιν τὴν
16, 7, 56	αἷς ἦν τοῦ Δαυίδου καὶ	τοῦ	Σολομῶνος τὰ σώματα. καὶ δύο
16, 10, 59	μετὰ τῶν ἄλλων θεῶν καὶ	τοῦ	σοῦ, Καῖσαρ, ὀνόματος; Τὰ δὲ
16, 9, 58	Συρίαν ἅπασαν ἐλῄζοντο, παρέχοντος ὀρμητήρια	τοῦ	Συλλαίου καὶ κακῶς ποιοῦσιν ἄδειαν.
16, 9, 58	τὴν Ἀραβικὴν δύναμιν παρεῖναι. Τοιαῦτα	τοῦ	Συλλαίου λέγοντος καὶ προστιθέντος ἐπιφθόνως,
16, 10, 59	πρέσβεων τά τε ἄλλα κατηγόρει	τοῦ	Συλλαίου, τήν τε τοῦ βασιλέως
16, 4, 53	δεδοικότων μέν, εἰ δόξουσιν ἐκ	τοῦ	συνειδότος ἠπορῆσθαι, ῥᾳδίαν δ' οὐχ
16, 7, 56	ὀψὲ τῆς ὥρας περὶ θεραπείαν	τοῦ	σώματος ἐγένετο. Τοιαύτης δὲ τῆς
16, 2, 51	πόλεσιν ὑποδεχόμενος αὐτὸν καὶ μετὰ	τοῦ	τὰς κατασκευὰς ἐπιδεικνύναι πᾶσαν ἀπόλαυσιν
16, 11, 60	σώματα νύκτωρ εἰς Ἀλεξάνδρειον ἀπέθεντο	τοῦ	τε μητροπάτορος ἐκεῖ καὶ τῶν
16, 11, 60	ἄγων αὐτοὺς εἰς Τύρον, καὶ	τοῦ	τε Νικολάου πλεύσαντος ὡς αὐτὸν
16, 11, 60	αὐτὸν ἁψαμένου τοῦ Τίρωνος ἐναργῶς	τοῦ	τε πάθους καὶ τῆς περὶ
16, 11, 60	καὶ μετὰ ταῦτα βάσανος ἦν	τοῦ	τε Τίρωνος καὶ τοῦ παιδὸς
16, 4, 53	μήποτε τοῦτ' ἐκείνου χεῖρον ἀντὶ	τοῦ	τεθνάναι μηδὲν ἀδικοῦντας τὸ ζῆν
16, 10, 59	λαθεῖν ἴσχυσαν. Οὕτως οὖν καὶ	τοῦ	τῆς αἰχμαλωσίας ἐπιφθόνου συκοφαντήματος πεφηνότος
16, 7, 56	λεγούσης ἀκηκοέναι τὸν Ἡρώδην ἡττῆσθαι	τοῦ	τῆς Γλαφύρας ἔρωτος καὶ δυσπαρηγόρητον
16, 11, 60	καὶ λέγειν, διεκίνησεν αὐτὸν ἁψαμένου	τοῦ	Τίρωνος ἐναργῶς τοῦ τε πάθους
16, 11, 60	καὶ τοῦ κουρέως. Διακαρτεροῦντός τε	τοῦ	Τίρωνος ὁρῶν ὁ νεανίσκος τὸν
16, 9, 58	καὶ γενόμενος ἐπὶ τοῦ φρουρίου	τοῦ	τοὺς λῃστὰς ἔχοντος αἱρεῖ μὲν
16, 5, 54	τὸ σκληρὸν καὶ τὸ δυσπαράκλητον	τοῦ	τρόπου, νικηθήσεται θηριώδη δοκεῖν καὶ
16, 7, 56	ἄρνησιν πιθανόν, ἡ δὲ κακοήθεια	τοῦ	τρόπου τὴν ἐν τοῖς γινομένοις
16, 5, 54	παρέχων ἐν τῷ διδόναι τὴν	τοῦ	τυχεῖν τῶν ὁμοίων ἐπιθυμίαν ἐδήλου.
16, 9, 58	διακατεῖχον ἀμισθὶ ταύταις ἐχρῶντο, τεταπεινωμένου	τοῦ	τῶν Ἰουδαίων βασιλέως διὰ τὴν
16, 3, 52	εὐθὺς οἱ λόγοι παρά τε	τοῦ	Φερώρα καὶ τῆς Σαλώμης μέγαν
16, 7, 56	ἀσχημοσύνην, Ἡρώδης δὲ καὶ παρὰ	τοῦ	Φερώρα προσεπυνθάνετο καὶ τηρεῖν ἠξίου
16, 7, 56	τὸν πατέρα καταμηνύει τὰ ὑπὸ	τοῦ	Φερώρα ῥηθέντα μετὰ δακρύων. Ἡρώδης
16, 7, 56	ἐκείνῳ συνοικίσαι, μεταπείθεται δὲ ὑπὸ	τοῦ	Φερώρα τόν τε νεανίσκον οὐκ
16, 11, 60	τὴν ἀλήθειαν, εἰ παραιτήσεται διὰ	τοῦ	φράσαι τῆς βασάνου καὶ τῆς
16, 9, 58	Καίσαρα, καὶ τὸ μεῖζον ἀφῄρητο	τοῦ	φρονήματος. Οὐδὲ γὰρ πέμψαντος αὐτοῦ
16, 9, 58	σταθμοὺς διανύσας, καὶ γενόμενος ἐπὶ	τοῦ	φρουρίου τοῦ τοὺς λῃστὰς ἔχοντος
16, 2, 51	ἠπείγετο. Τὸν γὰρ πλοῦν ἐπιβαίνοντος	τοῦ	χειμῶνος οὐκ ἐνόμιζεν ἀσφαλῆ κομιζομένῳ
16, 8, 57	τετυχηκότα καὶ τῷ γήρᾳ παρακάλυμμα	τοῦ	χρόνου ποιούμενον, μελαίνοντα τὰς τρίχας
16, 2, 51	δοκῇ, ὥστ' αὐτῶν καὶ τὸ	τοῦ	χρόνου τιμητὸν δυσαποδίδακτον εἶναι τοῖς
16, 4, 53	μήτε γήρᾳ παραποδιζόμενον, ἐν ᾧ	τοῦ	χρόνου τὸ πρὸς ἀρχὴν ἐμπειρότατον
16, 2, 51	δυναίμεθ' ἂν πολλὰ δόγματα τῆς	συγκλήτου	καὶ τὰς ἐν τῷ Καπετωλίῳ
16, 11, 60	νικῶντος αὐτὸν πάθους ἀσεβείας τεκμήριον	ἀνυποτιμήτου	Καὶ τῆς ἡλικίας οὔσης ἐν
16, 11, 60	ὑποστῆναι καὶ διαπράξασθαι, φονώσης καὶ	δυσμετακινήτου	ψυχῆς ἀπὸ τῶν χειρόνων. Ἐδήλωσεν
16, 8, 57	ἀληθείας ἐχόντων, ἀλλ' ἀεὶ γινομένης	ἀκρίτου	τινὸς εἰς ἅπαντας ἀπωλείας, καὶ
16, 10, 59	ἐπιβαλέσθαι καὶ τοῦτο δι' ἀνάγκην	ὑπόπτου	καὶ δυσχεροῦς ὄντος αὐτοῖς τοῦ
16, 5, 54	εἶναι καὶ Συρίας ἁπάσης καὶ	Αἰγύπτου	τὴν βασιλείαν ἔχειν. (Μετὰ δὲ
16, 6, 55	βούλομαι εἰδέναι ἐν τοῖς τοῦ	Σεβαστοῦ	καὶ Ἀγρίππα βουλήμασιν συνεπιτρέπειν αὐτοῖς
16, 6, 55	κἀγὼ ὁμοίως τοῖς ὑπὸ τοῦ	Σεβαστοῦ	καὶ Ἀγρίππα δοθεῖσιν τὴν ἐμὴν
16, 2, 51	τοὺς δεομένους. ὄντος δὲ κἀκείνου	χρηστοῦ	καὶ μεγαλοψύχου πρὸς τὸ παρέχειν
16, 5, 54	περιρρέοντος τὴν πόλιν αὐτὴν καὶ	καλλίστου	κατὰ μέγεθος τῶν φυτῶν περιειληφότος
16, 3, 52	ἤδη μὲν ἠλλοτριωμένου ταῖς διαβολαῖς,	εὐμεταχειρίστου	δ' ὄντος εἰς ὅπερ ἐσπουδάκει,
16, 6, 55	ἐχρῶντο ἐπὶ Ὑρκανοῦ ἀρχιερέως θεοῦ	ὑψίστου,	τά τε ἱερὰ Εἶναι ἐν
16, 7, 56	τάχιον ὡς Ὑρκανὸς ὁ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλεὺς ἀνοίξας τὸν Δαυίδου τάφον
16, 4, 53	τὰ τοιαῦτα κατὰ τῶν ἐξ	αὐτοῦ.	Δύνασθαι δὲ τὴν μετάνοιαν ἀμφοτέροις
16, 4, 53	τί μὲν εἴησαν παθόντες ἐξ	αὐτοῦ	δυσχερές; ἐπὶ τίνι δὲ μέμφονται
16, 5, 54	ὡς ἐπίσημον γενέσθαι τὴν μεγαλοψυχίαν	αὐτοῦ.	Εἰς πάντα γὰρ ἅπερ ἂν>
16, 6, 55	αὐτὸν ἱερόσυλον καὶ τὸν βίον	αὐτοῦ	ἐνεχθῆναι εἰς τὸ δημόσιον τῶν
16, 7, 56	δ' ὡμολόγει λήψεσθαι τὴν δευτέραν	αὐτοῦ	θυγατέρα καὶ τριακοστὴν ἡμέραν συνέθετο
16, 3, 52	Καίσαρι δὲ πολλάκις γράφων ὑπὲρ	αὐτοῦ	καὶ ἰδίᾳ συνίστη σπουδαιότερον. Ἀγρίππου
16, 11, 60	ἔχοιεν γνώμην περὶ τῶν παίδων	αὐτοῦ	καὶ οἱ ἐν Ῥώμῃ αὐτοῦ
16, 3, 52	ἐν ὑστέρῳ καὶ τελέως ἡττηθεὶς	αὐτοῦ	καὶ πάντ' εἰς ἐκεῖνον ἀναφέρων,
16, 10, 59	ὁπόσοι τεθνήκασιν Ἀράβων. Ἀπορουμένου δ'	αὐτοῦ	καὶ πεπλανῆσθαι λέγοντος αἵ τε
16, 7, 56	λόγοι τινὲς ἀεὶ παραπίπτοντες παρ'	αὐτοῦ,	καὶ πολλοὶ τὴν ὀργὴν τοῦ
16, 1, 50	μέρος, οὐ βασιλικῶς ἀλλὰ τυραννικῶς	αὐτοῦ	καὶ πρὸς τὰ κοινὰ τῶν
16, 11, 60	τε Τίρωνος καὶ τοῦ παιδὸς	αὐτοῦ	καὶ τοῦ κουρέως. Διακαρτεροῦντός τε
16, 10, 59	Οἱ δὲ Ἄραβες ὑπονοήσαντες ἐξ	αὐτοῦ	καὶ τῷ Νικολάῳ προσελθόντες τὰς
16, 2, 51	περὶ τὸν λιμένα τὸν ὑπ'	αὐτοῦ	κατεσκευασμένον κἀν τοῖς ἐρύμασιν, ἃ
16, 11, 60	πάθος ἐβιάζετο πάνθ' ὁντινοῦν ὑπὲρ	αὐτοῦ	λαλεῖν. (Ὁ δὲ καὶ πρὸς
16, 10, 59	τοῦ ἵππου κατενεχθεὶς ἐμπαρείη ταῖς	αὐτοῦ	λόγχαις. Καὶ γὰρ πρότερον αὐτῷ
16, 3, 52	διαβεβλημένοις. Ἦσαν οὖν οὐ παρ'	αὐτοῦ	μόνου οἱ λόγοι φυλαττομένου δι'
16, 10, 59	ἦν γὰρ καὶ τῶν γραμμάτων	αὐτοῦ	ὃ κατὰ τὴν ἀπόστασιν ὑφῃρημένοι
16, 7, 56	καὶ δικαιότερον εἶναι λαβεῖν τὸν	αὐτοῦ	παῖδα τῆς τετραρχίας ὄντα διάδοχον.
16, 4, 53	ἐμπαθῶς ᾐτιάσατο παρὰ Καίσαρι τοὺς	αὐτοῦ	παῖδας. Τῶν δὲ νεανίσκων ἤδη
16, 2, 51	ἠξίωσεν εἴς τε τὴν βασιλείαν	αὐτοῦ	παρελθεῖν καὶ τυχεῖν ὧν ἔδει
16, 10, 59	οὖν οὐδὲν ὡμολόγησεν, υἱὸς δὲ	αὐτοῦ	παρελθὼν ταῦτ' ἔφη γενέσθαι, καὶ
16, 9, 58	τοῦ φρονήματος. Οὐδὲ γὰρ πέμψαντος	αὐτοῦ	πρεσβείαν ἀπολογησομένην ὁ Καῖσαρ ἠνέσχετο,
16, 7, 56	τε αὐτὸν καὶ τὸν ἀδελφὸν	αὐτοῦ	πρὸς μόνην τὴν κατ' ἐμοῦ
16, 11, 60	εὔλογον ἐκίνει πάντας οὐκ ἀνάνδρως	αὐτοῦ	πρὸς τὸν καιρὸν ἱσταμένου. Διὸ
16, 8, 57	συλλήψεσθαι παρών. Ταῦτα δὲ πεισθέντος	αὐτοῦ	συναμφότερον ἦν διαπεπραγμένον, αἵ τε
16, 8, 57	μὲν, ὅτι Δημήτριος ὁ παῖς	αὐτοῦ	συνήθης ἦν Ἀλεξάνδρῳ, Γέμελλον δὲ
16, 4, 53	νῦν ἐξηγεῖσθαι Καίσαρι καὶ μιαίνειν	αὐτοῦ	τὰς ἀκοὰς τοιούτοις λόγοις. Καίτοι
16, 2, 51	ἦν ηπίξεως οὐ παρέλειπεν ἐξ	αὐτοῦ	τὰς δαπάνας ποιούμενος καὶ τῶν
16, 10, 59	προπετείᾳ χρήσαιτο τῷ μὴ παρ'	αὐτοῦ	τὴν βασιλείαν ἀναμεῖναι λαβεῖν, τά
16, 4, 53	τῷ τὸν Ἀλέξανδρον, ὃς εἶχεν	αὐτοῦ	τὴν θυγατέρα, τῆς αἰτίας ἀπολελύσθαι,
16, 8, 57	ᾤετο, τὸ δὲ πλέον ὑπὲρ	αὐτοῦ	τὴν ὀργὴν ἐπιδεικνυμένου, μετέπιπτεν ὁ
16, 4, 53	ἐπέστελλεν, πρόφασιν μὲν ὡς ὑπεραγωνιῶν	αὐτοῦ,	τὸ δὲ ἀληθὲς ἀφ' ἧς
16, 8, 57	βασάνοις ἀνέκρινεν, εἴ τι κατ'	αὐτοῦ	τολμηθὲν εἰδείησαν. Οἱ δὲ ἀπέθνησκον
16, 8, 57	τε πρεσβείαις καὶ συμβουλίαις ὀνήσαντας	αὐτοῦ	τὸν οἶκον, συμπαιδεύσαντας δὲ τοὺς
16, 2, 51	ἑστίας. Τούτων ὑπομιμνήσκοντές σε καὶ	αὐτοῦ	τοῦ παρόντος καὶ συγκαθεζομένου βασιλέως
16, 11, 60	αὐτοῦ καὶ οἱ ἐν Ῥώμῃ	αὐτοῦ	φίλοι, κἀκεῖνος εἶπεν, ὅτι δοκεῖ
16, 2, 51	δικαιολογουμένων, Νικόλαον δέ τινα τῶν	αὐτοῦ	φίλων ἔδωκεν εἰπεῖν ὑπὲρ αὐτῶν
16, 11, 60	ἔχων ἐτόλμησεν ἀποκτεῖναι τοὺς ἐξ	αὐτοῦ	φύντας, ἀρίστους μὲν τὰ σώματα
16, 3, 52	μόνου οἱ λόγοι φυλαττομένου δι'	αὑτοῦ	δόξαι τὰ τοιαῦτα καταμηνύειν, ἀλλὰ
16, 4, 53	κοινὸν εὐεργέτην Καίσαρα, καὶ παρελόμενον	αὑτοῦ	πᾶν, ὅσον ἢ πατὴρ ἀσεβούμενος
16, 5, 54	ἀρχήν τι παρακινεῖν, οὐχ ἱκανὸς	ἑαυτοῦ	κρατεῖν ἐγίνετο καὶ διεξῆλθεν ὁμοῦ
16, 4, 53	ἐννοίας ἔχων οὐκ ἀφίστατο τῆς	ἑαυτοῦ	προαιρέσεως, ἀλλὰ κἀκεῖθεν, ὅτε ἀνιάσειν
16, 10, 59	ἐκ βαρυθυμίας ὑπαγόμενος καὶ τὴν	ἑαυτοῦ	τηθίδα καὶ πενθερὰν συναλγεῖν αὐτῷ
16, 10, 59	τὸν χρόνον ἥκοντος ἐκ Καππαδοκίας	πρεσβευτοῦ	παρὰ Ἀρχελάου Μήλα τινός, ὃς
16, 8, 57	τι συνειδυῖα τούτῳ οὐ κατεμήνυσεν.	Τοιούτου	δ' ὄντος οὐ κατὰ προσδοκίαν
16, 8, 57	μείζονι, τάχα δὲ καὶ διὰ	τούτου	βουλόμενος δυσωπῆσαι τὸ πρὸς τὰς
16, 11, 60	Τίρωνα δήσαντας ἔχειν ἐν φυλακῇ.	(Τούτου	γενηθέντος ἐπιτίθεται τῷ καιρῷ καὶ
16, 7, 56	στομίῳ κατεσκευάσατο πολυτελὲς τῇ δαπάνῃ.	Τούτου	καὶ Νικόλαος ὁ κατ' αὐτὸν
16, 2, 51	καὶ μετὰ πάντων εὐτυχοῦμεν καὶ	τούτου	μόνου μετέχειν ἠξιώσαμεν, ἀκωλύτως τὴν
16, 4, 53	δὲ μηδὲ εὐσεβὲς αὐτοῖς ὑπὲρ	τούτου	πολυπραγμονεῖν, εὔδηλον. Ὁ γὰρ ἀεί
16, 10, 59	καὶ πᾶσιν, ὡς εἰπεῖν, ἄθλου	τούτου	προκειμένου λέγειν τι περὶ ἐκείνων
16, 5, 54	ὑπολαμβάνω. Φιλότιμος γὰρ ὢν καὶ	τούτου	τοῦ πάθους ἡττημένος ἰσχυρῶς, προήγετο
16, 5, 54	ἁμαρτίας ἀναλαμβάνων. Μαρτύριον δέ μοι	τούτου	τοῦ πάθους, ὅτι μέγιστον περὶ
16, 7, 56	ἡμεῖς δὲ καὶ γένους ὄντες	ἀγχοῦ	τῶν ἐξ Ἀσαμωναίου βασιλέων καὶ
16, 8, 57	φίλτατοι τεθηρίωντο, μήτ' ἀπολογίας μήτ'	ἐλέγχου	τόπον ἕως ἀληθείας ἐχόντων, ἀλλ'
16, 2, 51	ὄντος δὲ κἀκείνου χρηστοῦ καὶ	μεγαλοψύχου	πρὸς τὸ παρέχειν ὅσα τοῖς
16, 7, 56	ποτε καὶ ταύτας ἴδοιεν τοῦ	μητρῴου	κόσμου μετειληφυίας, ἀντὶ τῆς παρούσης
16, 3, 52	τε μᾶλλον τοῦ προσπεπτωκότος ἤδη	βαρὺ	καὶ μεῖζον ἐκείνων ὑπολαμβάνων ἐν
16, 10, 59	γε αὐτῶν οὐ γέγονεν, ὡς	σὺ	ἀκήκοας καὶ δίκαιον ἦν ἐπ'
16, 11, 60	ἐπὶ τῇ μακαριζομένῃ ποτὲ βασιλείᾳ.	Σὺ	δ' οὐ σκέψει τί τὸ
16, 4, 53	αἰτία. Παρούσης δέ τινος ὀρρωδίας	σὺ	μὲν ἐν τῇ κατὰ σαυτὸν
16, 10, 59	ἥκιστα ἐχρῆν οὔτ' αὐτὸς ἐνόησα	σύ	τε οὐδὲν οἶσθα, ἀλλ' ὅτι
16, 4, 53	βασιλείᾳ. Καὶ τὴν ἀρχήν, ἣν	σὺ	φῂς ἔπαθλον εὐσεβείας, συμβαίνει πολλάκις
16, 3, 52	δέ τι καὶ τῶν νεανίσκων	θρασὺ	καὶ δύσνουν εἰς τὸν γεγεννηκότα
16, 3, 52	ἀεὶ τὰ μειράκια καὶ τὸ	θρασὺ	καταλογιζόμενοι βίαιον ἔσεσθαι πρὸς τὸν
16, 8, 57	τε γὰρ μετάνοια τῷ βασιλεῖ	ταχὺ	διὰ τὸ μὴ προφανῶς ἁμαρτάνοντας
16, 11, 60	παθεῖν ἐδύνατο. Τὸ δ' ἀποκτεῖναι	ταχὺ	καὶ πρὸς ἡδονὴν τοῦ νικῶντος
16, 10, 59	ἅπαντα τἀνθάδε προμηνύειν; τούτους ἐκείνη	ταχὺ	μάλα τἀδελφῷ προσφέρει τοὺς λόγους.
16, 11, 60	ἂν αὐτῷ συγγνώμην τινὰ φέροι.	Ταχὺ	μὲν γὰρ ἐκπλαγέντα καὶ κεκινημένον
16, 8, 57	ἔντευξιν οὔτ' ἔφη δυνατὸς εἶναι	ταχὺ	μεταπείθειν οὕτως ἔχοντα τὸν βασιλέα.
16, 10, 59	ἀπαίτησιν χρημάτων. Καὶ μηδὲ ταύτην	ταχὺ	μηδ' ὡς ἐπέτρεπον αἱ συγγραφαί,
16, 8, 57	πατρὸς οὐκ ἄλλου τινὸς εἶναι,	ταχὺ	τὸν πρῶτον ἕξειν ἐν αὐτῇ