| Lv., Chap., Par. |
| 16, 7, 56 |
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
|
δ' |
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος |
| 16, 3, 52 |
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
|
δ' |
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
τὴν
στάσιν |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
|
δ' |
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
|
δ' |
ἄν
τις
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν |
| 16, 10, 59 |
ἀληθὲς
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
|
δ' |
ἂν
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο.
Τὸ
|
δ' |
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
κατ'
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
|
δ' |
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
παρ' |
| 16, 11, 60 |
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
πατέρα.
Τὰ
|
δ' |
αὐτὰ
καὶ
τῶν
ἑξῆς
οἱ |
| 16, 2, 51 |
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
|
δ' |
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
|
δ' |
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς
|
δ' |
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 6, 55 |
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων.
Ὁ
|
δ' |
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν |
| 16, 2, 51 |
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
|
δ' |
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον |
| 16, 7, 56 |
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
|
δ' |
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
δέους |
| 16, 10, 59 |
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
|
δ' |
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
νωθὴς
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος
|
δ' |
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
πολλὰ
δεινὸς |
| 16, 8, 57 |
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
φίλον.
Εἶναι
|
δ' |
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
|
δ' |
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
ἐν
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
|
δ' |
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
|
δ' |
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης |
| 16, 10, 59 |
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος
|
δ' |
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος |
| 16, 4, 53 |
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι.
Τί
|
δ' |
εἰ
καὶ
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν, |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι
|
δ' |
εἴ
ποτε
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
|
δ' |
εἰς
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον |
| 16, 4, 53 |
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν
|
δ' |
εἰς
λόγους
καὶ
καιρὸν
αἰτησάμενος |
| 16, 5, 54 |
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
|
δ' |
εἰς
τὴν
πόλιν
ὄχλου
πλείονος |
| 16, 9, 58 |
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
|
δ' |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
|
δ' |
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών, |
| 16, 7, 56 |
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
|
δ' |
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν |
| 16, 7, 56 |
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
|
δ' |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ
|
δ' |
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς |
| 16, 7, 56 |
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
|
δ' |
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν, |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
|
δ' |
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
|
δ' |
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
|
δ' |
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην |
| 16, 3, 52 |
ἐν
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
|
δ' |
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
πλήθει |
| 16, 9, 58 |
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
|
δ' |
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι |
| 16, 4, 53 |
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον
|
δ' |
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
λόγον |
| 16, 10, 59 |
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
|
δ' |
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
πάντα
|
δ' |
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα, |
| 16, 7, 56 |
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
|
δ' |
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ
τε
σύγχυσις |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ
|
δ' |
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
ἐν
τῇ |
| 16, 2, 51 |
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
|
δ' |
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον.
Προσετίθεσαν
|
δ' |
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς
παρ' |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
|
δ' |
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως |
| 16, 2, 51 |
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
|
δ' |
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος |
| 16, 10, 59 |
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
|
δ' |
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον, |
| 16, 1, 50 |
ἄγειν
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
|
δ' |
ἧκον
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ |
| 16, 11, 60 |
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
|
δ' |
ἦλθεν
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος |
| 16, 2, 51 |
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ
|
δ' |
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
|
δ' |
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
καθ'
αὑτὰ
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
|
δ' |
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ, |
| 16, 2, 51 |
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
|
δ' |
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων, |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
|
δ' |
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
|
δ' |
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή |
| 16, 7, 56 |
παῖδα
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
|
δ' |
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
|
δ' |
ἴσως
ἢ
σοὶ
καλῶς
εἶχεν. |
| 16, 2, 51 |
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
|
δ' |
ἴσως
μηδὲ
τὴν
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
|
δ' |
οἷόν
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν |
| 16, 8, 57 |
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
|
δ' |
οἷς
οὐκ
ἦν
συνήθεια
πλείων |
| 16, 3, 52 |
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
|
δ' |
ὄντος
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
πολὺ |
| 16, 8, 57 |
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
|
δ' |
ὄντος
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν |
| 16, 4, 53 |
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
|
δ' |
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν |
| 16, 8, 57 |
προσγινομένης
ἀνέσεως
τῷ
σώματι
προσετίθει
|
δ' |
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν |
| 16, 7, 56 |
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
|
δ' |
ὅτι
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
διελέγετο. |
| 16, 7, 56 |
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
|
δ' |
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
|
δ' |
οὐ
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν |
| 16, 3, 52 |
τὸ
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
|
δ' |
οὐ
τὸν
αὐτὸν
τρόπον,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ
|
δ' |
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
|
δ' |
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
|
δ' |
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς |
| 16, 10, 59 |
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
|
δ' |
οὐκ
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
|
δ' |
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ |
| 16, 4, 53 |
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
|
δ' |
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα. |
| 16, 10, 59 |
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
|
δ' |
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ
|
δ' |
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
|
δ' |
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας |
| 16, 10, 59 |
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
Ὁ
|
δ' |
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί
τε |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
|
δ' |
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
|
δ' |
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
οὔτ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸν
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
|
δ' |
οὕτως
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
|
δ' |
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό |
| 16, 4, 53 |
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
|
δ' |
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
ὑπὸ |
| 16, 5, 54 |
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
|
δ' |
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
|
δ' |
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ
|
δ' |
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς |
| 16, 2, 51 |
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι
|
δ' |
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς |
| 16, 8, 57 |
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
|
δ' |
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
|
δ' |
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν
δευτέραν
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ
|
δ' |
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ |
| 16, 9, 58 |
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
|
δ' |
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ
|
δ' |
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
|
μηδ' |
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν
ἐκεῖ
|
μηδ' |
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν
χώραν
διαρπάσας. |
| 16, 8, 57 |
ἔφη
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
|
μηδ' |
ἂν
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἔθεσι
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
|
μηδ' |
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ'
ἃ |
| 16, 9, 58 |
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
|
μηδ' |
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
|
μηδ' |
ἐν
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν, |
| 16, 3, 52 |
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις
|
μηδ' |
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
πάσχειν
|
μηδ' |
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς
ἔθεσι |
| 16, 10, 59 |
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ
|
μηδ' |
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
νομιζομένοις
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
|
οἶδ' |
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν |
| 16, 2, 51 |
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
|
Τόδ' |
ἕτερον
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
|
Τόδ' |
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
|
οὐδ' |
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν |
| 16, 9, 58 |
λέγοντος
καὶ
προστιθέντος
ἐπιφθόνως,
ὡς
|
οὐδ' |
ἂν
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας |
| 16, 2, 51 |
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον
|
οὐδ' |
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
|
οὐδ' |
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον. |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
|
οὐδ' |
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
δι'
ὑμᾶς |
| 16, 11, 60 |
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
|
οὐδ' |
εἴ
τι
πρότερον
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
|
οὐδ' |
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο, |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
|
οὐδ' |
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
|
οὐδ' |
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν |
| 16, 11, 60 |
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
πατὴρ
|
οὐδ' |
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν
|
οὐδ' |
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν |
| 16, 4, 53 |
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
δὲ
μέγιστον
|
οὐδ' |
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν |
| 16, 7, 56 |
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
|
οὐδ' |
ὁ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας |
| 16, 4, 53 |
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
|
οὐδ' |
ὅ
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας. |
| 16, 3, 52 |
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
|
οὐδ' |
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον |
| 16, 8, 57 |
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
μὲν
|
οὐδ' |
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ |
| 16, 10, 59 |
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
|
οὐδ' |
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων |
| 16, 4, 53 |
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
|
οὐδ' |
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
|
οὐδ' |
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
|
οὐδ' |
ὥρα,
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ |
| 16, 1, 50 |
ἀλλ'
οὔτι
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
|
οὐδ' |
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν. |