| Lv., Chap., Par. |
| 16, 4, 53 |
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
|
τ' |
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἢ
καθάπερ
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
|
κατ' |
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο, |
| 16, 9, 58 |
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
|
κατ' |
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
δ'
Ἄραβες |
| 16, 2, 51 |
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
|
κατ' |
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες, |
| 16, 8, 57 |
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ
τοῦ
μὴ
|
κατ' |
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
καὶ
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς
|
κατ' |
ἀξίαν
ἔχειν
καὶ
παρὰ
σοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος
|
κατ' |
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ |
| 16, 4, 53 |
κρατεῖν
τε
καὶ
διδόναι
τῷ
|
κατ' |
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ |
| 16, 9, 58 |
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
|
κατ' |
ἀρχὰς
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
κατ' |
αὐτῆς
καί
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ
καὶ
|
κατ' |
αὐτὸν
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα |
| 16, 7, 56 |
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ
|
κατ' |
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος, |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
εἴ
τι
|
κατ' |
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
τὰ
|
κατ' |
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον
τὰς
|
κατ' |
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
διὰ |
| 16, 10, 59 |
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
|
κατ' |
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ
|
κατ' |
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ
|
κατ' |
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ |
| 16, 10, 59 |
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
|
κατ' |
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ὧν
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα
τὰ
|
κατ' |
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν
|
κατ' |
ἐκείνων
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες
οὐ |
| 16, 10, 59 |
βουλομένοις,
εἴ
τις
ἔχοι
τι
|
κατ' |
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
τε
Κῷον |
| 16, 10, 59 |
σοὶ
κίνδυνος
ἀπωλείας
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
|
κατ' |
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν; |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
τὴν
|
κατ' |
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
|
κατ' |
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν |
| 16, 2, 51 |
χρῆσθαι
δίκας
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
|
κατ' |
ἐπήρειαν
τῶν
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
|
κατ' |
ἐπήρειαν,
χρήματα
μὲν
ἃ
τῷ |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
καὶ
δάκρυα
πολλάκις
ἦν
|
κατ' |
ἐπήρειαν
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
|
κατ' |
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι. |
| 16, 7, 56 |
λέγειν
τε
εἴ
τι
λαλήσειεν
|
κατ' |
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ |
| 16, 10, 59 |
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν
Ἡρώδῃ
δύο
|
κατ' |
ἰσχὺν
καὶ
μέγεθος
τιμώμενοι
Ἰούκουνδος |
| 16, 10, 59 |
πατρὶ
μὴ
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
|
κατ' |
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον. |
| 16, 10, 59 |
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον,
ὡς
|
μηκέτ' |
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς |
| 16, 2, 51 |
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
|
οὐκέτ' |
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι |
| 16, 4, 53 |
(Τότε
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
|
μετ' |
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
|
μετ' |
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πάντα
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
|
Μετ' |
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο |
| 16, 4, 53 |
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
δὲ
|
μήτ' |
αἰτίας
ἔχεις
μήτ'
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις, |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
|
μήτ' |
ἀμελῶν
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι, |
| 16, 8, 57 |
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
|
μήτ' |
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
ἕως |
| 16, 9, 58 |
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ
|
μήτ' |
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν |
| 16, 4, 53 |
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
|
μήτ' |
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο |
| 16, 8, 57 |
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
|
μήτ' |
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων, |
| 16, 4, 53 |
Εἰ
δὲ
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις
|
μήτ' |
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί
σοι
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
|
δύναιτ' |
ἄν
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων |
| 16, 10, 59 |
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
|
δύναιτ' |
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων
|
μέμψαιτ' |
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό
τε |
| 16, 10, 59 |
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
|
εἶτ' |
αὖθις
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις |
| 16, 11, 60 |
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
|
γένοιτ' |
ἂν
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
|
ἀντ' |
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν, |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ
|
πάντ' |
εἰς
ἐκεῖνον
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἐγεγόνει,
περιχαρὴς
δὲ
καὶ
τῷ
|
πάντ' |
ἐξεῖναι
κατὰ
τῶν
παίδων
αὐτῷ. |
| 16, 7, 56 |
φύσει
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
|
ἄλλοτ' |
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς
|
ποτ' |
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 6, 55 |
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
|
ποτ' |
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν |
| 16, 7, 56 |
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ
τοσοῦτον
κρατούμενος,
|
ὥστ' |
αὐτῷ
καὶ
τῆς
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 2, 51 |
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ,
|
ὥστ' |
αὐτῶν
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου |
| 16, 2, 51 |
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια
δοκεῖν.
|
ὥστ' |
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων, |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
|
ὥστ' |
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
|
ταῦτ' |
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ |
| 16, 11, 60 |
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
|
Ταῦτ' |
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
μετὰ |
| 16, 4, 53 |
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
|
Ταῦτ' |
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
|
Ταῦτ' |
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μίσους
πρὸς
αὐτὸν
καθίστασθαι.
|
Ταῦτ' |
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
|
Ταῦτ' |
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
διὰ
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 10, 59 |
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν
|
ταῦτ' |
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
ἐπέδωκεν |
| 16, 2, 51 |
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
|
Ταῦτ' |
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα, |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν
|
οὔτ' |
ἄλλον
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας |
| 16, 11, 60 |
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς
|
οὔτ' |
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ' |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς
οὕτως
ἐγέννησας
|
οὔτ' |
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
δ'
ἴσως
ἢ |
| 16, 4, 53 |
φονεύσας
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος
Καίσαρος;
|
οὔτ' |
ἀσεβεῖς
οὕτως
ἐγέννησας
οὔτ'
ἀλογίστους, |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
|
οὔτ' |
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
|
οὔτ' |
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε
οὐδὲν |
| 16, 8, 57 |
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
|
οὔτ' |
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
|
οὔτ' |
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ' |
| 16, 2, 51 |
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας
|
οὔτ' |
ἐν
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
|
οὔτ' |
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ
|
τοῦτ' |
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
|
τοῦτ' |
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ |
| 16, 8, 57 |
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
|
τοῦτ' |
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος. |
| 16, 8, 57 |
φθάσας
ἕτερος
τὸν
ἕτερον
διαβάλοι,
|
τοῦτ' |
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
φέρειν,
ἐπίφθονοι |
| 16, 4, 53 |
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
|
τοῦτ' |
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι |