| Lv., Chap., Par. |
| 16, 8, 57 |
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
|
ἐξ |
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν |
| 16, 9, 58 |
συνέστη
πόλεμος
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας
|
ἐξ |
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
|
ἐξ |
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν |
| 16, 3, 52 |
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν
|
ἐξ |
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
|
ἐξ |
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν |
| 16, 2, 51 |
οὐκ
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
|
ἐξ |
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος |
| 16, 1, 50 |
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
προσέταττον
|
ἐξ |
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
παρεθέμην
|
ἐξ |
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ'
|
ἐξ |
ἀνάγκης
ἡ
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 4, 53 |
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
|
ἐξ |
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι |
| 16, 10, 59 |
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
λαμβάνειν
|
ἐξ |
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
|
ἐξ |
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί |
| 16, 7, 56 |
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
τῶν
|
ἐξ |
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα
|
ἐξ |
αὐτῆς
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ' |
| 16, 11, 60 |
συμφέρουσαν,
εἰ
λάβοις
τι
χρήσιμον
|
ἐξ |
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας. |
| 16, 4, 53 |
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
|
ἐξ |
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
τὴν
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
|
ἐξ |
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
μετάνοιαν |
| 16, 4, 53 |
Καίτοι
τί
μὲν
εἴησαν
παθόντες
|
ἐξ |
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
δὲ |
| 16, 10, 59 |
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
Ἄραβες
ὑπονοήσαντες
|
ἐξ |
αὐτοῦ
καὶ
τῷ
Νικολάῳ
προσελθόντες |
| 16, 2, 51 |
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
|
ἐξ |
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
|
ἐξ |
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
μὲν
τὰ |
| 16, 10, 59 |
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
|
ἐξ |
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος |
| 16, 8, 57 |
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
|
ἐξ |
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
τῶν
|
ἐξ |
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται
τιμωρῆσαι |
| 16, 3, 52 |
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
|
ἐξ |
ἐκείνων
εἴς
τε
τὴν
Σαλώμην |
| 16, 10, 59 |
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
|
ἐξ |
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
|
ἐξ |
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς, |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
|
ἐξ |
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ |
| 16, 11, 60 |
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν
οὐδ'
|
ἐξ |
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο. |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
μὲν
|
ἐξ |
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ |
| 16, 1, 50 |
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
|
Ἐξ |
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων |
| 16, 7, 56 |
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
|
ἐξ |
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον. |
| 16, 4, 53 |
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐξ |
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι |
| 16, 5, 54 |
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
|
ἐξ |
ὧν
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
|
ἐξ |
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος, |
| 16, 5, 54 |
ἄνεμον,
δι'
ἧς
καὶ
τὴν
|
πέριξ |
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν |