| Lv., Chap., Par. |
| 16, 11, 60 |
Σὺ
δ'
οὐ
σκέψει
τί
|
τὸ |
πραττόμενόν
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν
λύσειεν
|
ὁ |
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι |
| 16, 2, 51 |
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν
οὐ |
| 16, 10, 59 |
ἔλαβον.
Εὐθὺς
οὖν
καὶ
τούτους
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν, |
| 16, 4, 53 |
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν |
| 16, 2, 51 |
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
πλεῖν
|
ὁ |
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
διέγνω
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
|
ὁ |
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
μὲν
Φερώρας |
| 16, 10, 59 |
οὕτως
ἀπέθανεν.
(Τοὺς
δὲ
βασανισθέντας
|
ὁ |
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
τὸ
πλῆθος |
| 16, 8, 57 |
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
μὲν
|
ὁ |
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
|
ὁ |
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ
|
ὁ |
βασιλεὺς
ταῖς
διαβολαῖς
καὶ
ταπεινῶσαι |
| 16, 1, 50 |
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
|
ὁ |
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ
μέρος
ἀδικίας |
| 16, 1, 50 |
ὑποψίας
καὶ
διαβολῆς
μείζονι
χρώμενος
|
ὁ |
βασιλεὺς
τῇ
τοῦ
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
|
ὁ |
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ
|
ὁ |
βασιλεὺς
τόν
τε
ἀδελφὸν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν
|
ὁ |
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
Ἡρώδῃ
πᾶς
|
ὁ |
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
μηδενὶ |
| 16, 4, 53 |
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
|
ὁ |
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
ἔχειν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
|
Ὁ |
γὰρ
ἀεί
τι
περὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
|
~(Ὁ |
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν |
| 16, 10, 59 |
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ
γραμματίδιον.
|
Ὁ |
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
|
~(Ὁ |
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων.
|
Ὁ |
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
|
Ὁ |
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς |
| 16, 2, 51 |
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
|
Ὁ |
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
ἐν |
| 16, 4, 53 |
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
|
Ὁ |
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
|
Ὁ |
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου |
| 16, 10, 59 |
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
|
Ὁ |
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
αὑτὸν
δῆσαί |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
|
ὁ |
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ |
| 16, 10, 59 |
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
ὁμολογεῖν.
|
Ὁ |
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν, |
| 16, 10, 59 |
ὅπου
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
ἀποχωρεῖν.
|
Ὁ |
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη |
| 16, 2, 51 |
τῶν
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
|
Ὁ |
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
ἐν
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
|
ὁ |
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
|
Ὁ |
δὲ
ἤδη
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος |
| 16, 11, 60 |
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
|
(Ὁ |
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι |
| 16, 11, 60 |
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
|
Ὁ |
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς |
| 16, 2, 51 |
εἰς
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
|
Ὁ |
δὲ
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος |
| 16, 11, 60 |
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
|
(Ὁ |
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα |
| 16, 7, 56 |
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
|
Ὁ |
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν |
| 16, 8, 57 |
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
|
ὁ |
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
|
Ὁ |
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας
ὄχλος.
|
Ὁ |
δὲ
παρελθὼν
ἀπολογισμόν
τε
τῆς |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
|
Ὁ |
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς |
| 16, 3, 52 |
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
|
ὁ |
δὲ
τρόπος
τοῦ
μισεῖν
οὐχ |
| 16, 9, 58 |
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
|
Ὁ |
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν |
| 16, 10, 59 |
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
|
(Ὁ |
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
|
Ὁ |
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο |
| 16, 9, 58 |
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
|
ὁ |
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
|
ὁ |
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
|
ὁ |
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
τῇ
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
|
ὁ |
κατ'
αὐτὸν
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ὁ |
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πρὸς
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
|
ὁ |
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον |
| 16, 7, 56 |
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
|
ὁ |
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει. |
| 16, 9, 58 |
τότε
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
|
Ὁ |
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει |
| 16, 10, 59 |
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
|
Ὁ |
μὲν
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
|
ὁ |
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν
ἀμέτρῳ |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
|
ὁ |
μὲν
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς |
| 16, 10, 59 |
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
|
ὁ |
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν |
| 16, 10, 59 |
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον,
|
ὁ |
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο |
| 16, 8, 57 |
κάλλος
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
|
ὁ |
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον |
| 16, 9, 58 |
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
|
ὁ |
μὲν
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν |
| 16, 10, 59 |
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν
|
ὁ |
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας |
| 16, 7, 56 |
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
|
ὁ |
μὲν
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν.
|
Ὁ |
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος |
| 16, 9, 58 |
τὴν
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
|
ὁ |
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τε
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
|
ὁ |
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν |
| 16, 11, 60 |
Διακαρτεροῦντός
τε
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
|
ὁ |
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
|
ὁ |
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα |
| 16, 10, 59 |
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
|
ὁ |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παρόντας
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
|
ὁ |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν. |
| 16, 4, 53 |
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
|
ὁ |
νῦν
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ |
| 16, 8, 57 |
τότε,
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
|
ὁ |
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ, |
| 16, 7, 56 |
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
|
ὁ |
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
μὴ |
| 16, 4, 53 |
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
|
ὁ |
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον |
| 16, 10, 59 |
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
|
ὁ |
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
αἱ
φρένες;
ποῖ
δὲ
καὶ
|
ὁ |
περιττὸς
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
πολλὰ |
| 16, 11, 60 |
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον
|
ὁ |
πρεσβύτερος.
Ἤρκει
γάρ,
εἰ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀκηκοὼς
ἔτι
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
|
ὁ |
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν |
| 16, 6, 55 |
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη
|
ὁ |
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
γὰρ
|
ὁ |
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων |
| 16, 11, 60 |
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
|
ὁ |
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
|
ὁ |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω |
| 16, 9, 58 |
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
|
ὁ |
τῶν
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
|
ὁ |
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο |
| 16, 10, 59 |
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους
|
ὁ |
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ |
| 16, 4, 53 |
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
|
ὅ |
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τὸν
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
|
ὅ |
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός,
ἔδοξέ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
|
ὅ |
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος,
|
ὅ |
τε
Σύλλαιος
οὐ
μετρίως
ἐλύπει |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
|
ὅ |
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ'
|
ὅ |
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
|
ὅ |
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τε
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
|
ὃ |
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
|
ὃ |
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας |
| 16, 2, 51 |
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
|
ὃ |
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
καὶ
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ
|
ὃ |
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ |
| 16, 11, 60 |
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
|
ὃ |
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
|
ὃ |
τὰς
πόλεις
ᾤκει,
προσῄει
καιροῦ |
| 16, 6, 55 |
μὲν
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος
|
ὃ |
τοῖς
αὐτοῖς
ἀεὶ
χρῆται
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἔφη,
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
|
στεργο |
μένη
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων; |
| 16, 2, 51 |
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
|
καθὸ |
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
δὲ |
| 16, 3, 52 |
ἡ
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
|
Διὸ |
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
τὸν |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν
καιρὸν
ἱσταμένου.
|
Διὸ |
καὶ
πάνθ'
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται.
|
Διὸ |
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν |
| 16, 11, 60 |
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
|
φαίνοιο |
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ |
| 16, 10, 59 |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
|
Ἄλλο |
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
|
ἄλλο |
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
οἱ
πλείους,
ὥστε
καὶ
μηκέτι
|
ἄλλο |
τι
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ'
|
ἄλλο |
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
τὰ
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
|
ἐκεῖνο |
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν |
| 16, 5, 54 |
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
|
ἀπὸ |
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν. |
| 16, 2, 51 |
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
μὲν
ἀνεχώρησεν.
|
Ἀπὸ |
δὲ
Σάμου
πλεῖν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 10, 59 |
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
|
ἀπὸ |
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ |
| 16, 9, 58 |
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
|
ἀπὸ |
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος
|
ἀπὸ |
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ
φιλοτιμίαν |
| 16, 9, 58 |
παρόντας
καὶ
τῶν
ἰδίων
τοὺς
|
ἀπὸ |
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον,
εἰ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
τεκούσης
φονεῖ.
ταῦτα
γὰρ
|
ἀπὸ |
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
πιθανὸν |
| 16, 11, 60 |
ὅμως
ἐν
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
|
ἀπὸ |
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην,
πλεύσας
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον |
| 16, 1, 50 |
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
ἧκον
|
ἀπὸ |
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
|
ἀπὸ |
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
λέγειν
ὡς
|
ἀπὸ |
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς
ἐμπαρείη
ταῖς |
| 16, 5, 54 |
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
|
ἀπὸ |
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
|
ἀπὸ |
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν
|
ἀπὸ |
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις |
| 16, 11, 60 |
διαπράξασθαι,
φονώσης
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
|
ἀπὸ |
τῶν
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
|
ἀπὸ |
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ
τις |
| 16, 9, 58 |
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
|
ἀπὸ |
ὠφελείας
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
μνησικακίας |
| 16, 8, 57 |
ἀγγέλλει
τῷ
βασιλεῖ
διαφθαρῆναι
τούτους
|
ὑπὸ |
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς |
| 16, 9, 58 |
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν
|
ὑπὸ |
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ |
| 16, 8, 57 |
ἡδέως
μὲν
ἂν
καὶ
χεῖρον,
|
ὑπὸ |
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
|
ὑπὸ |
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πόσων
καὶ
τίνων
δωρεῶν
|
ὑπὸ |
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
δέον |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
|
ὑπὸ |
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν
ἁγιώτατον
|
ὑπὸ |
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι.
Τί |
| 16, 10, 59 |
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
|
ὑπὸ |
σοῦ
τιμώμενος
τῷ
μεγέθει
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν
|
ὑπό |
τε
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ
βασιλικῆς |
| 16, 7, 56 |
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
|
ὑπό |
τε
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν
|
ὑπό |
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
γὰρ
|
ὑπὸ |
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
ἐλπίδων |
| 16, 3, 52 |
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι
προπετεῖς
εὐγενὲς
|
ὑπὸ |
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς
|
ὑπό |
τινων
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς |
| 16, 6, 55 |
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
μοι
|
ὑπὸ |
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τε,
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς
|
ὑπὸ |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
|
ὑπὸ |
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων. |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
|
ὑπὸ |
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον |
| 16, 2, 51 |
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
|
ὑπὸ |
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ |
| 16, 6, 55 |
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
|
ὑπὸ |
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
|
ὑπὸ |
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
|
ὑπὸ |
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν |
| 16, 3, 52 |
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
|
ὑπὸ |
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα |
| 16, 8, 57 |
προπετείας
εἴληφεν
ἐν
τοῖς
κακοῖς
|
ὑπὸ |
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
|
ὑπὸ |
χαλεπότητος
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἡλικίαν
νέος
ἔτι
καὶ
καλός.
|
ὑπὸ |
χρείας
οὖν
τινος
ἐλθὼν
ὡς |
| 16, 6, 55 |
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ
τῇ
|
πρὸ |
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης. |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
τάχιον
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ
|
πρὸ |
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου |
| 16, 11, 60 |
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ
τῷ
|
πρὸ |
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων |
| 16, 7, 56 |
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
|
πρὸ |
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
|
πρὸ |
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου,
καὶ
δῆλοι
|
πρὸ |
τῆς
ἐντυχίας
ἦσαν
ἀλλήλους
πολεμοῦντες. |
| 16, 6, 55 |
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
|
τὸ |
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν
τῷ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
|
τὸ |
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
ἐν |
| 16, 8, 57 |
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
|
τὸ |
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε
καὶ
κατήφεια
|
τὸ |
βασίλειον
ἀπεκόσμει
τῆς
πρώτης
εὐδαιμονίας. |
| 16, 8, 57 |
καὶ
φόβου
καὶ
ταραχῆς
περὶ
|
τὸ |
βασίλειον,
εἷς
τις
τῶν
νεωτέρων |
| 16, 8, 57 |
δέον
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
|
τὸ |
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἀξίαν
ἔχειν
καὶ
παρὰ
σοῦ
|
τὸ |
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ |
| 16, 11, 60 |
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
|
τὸ |
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ |
| 16, 1, 50 |
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
|
Τὸ |
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ.
|
Τὸ |
γὰρ
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ, |
| 16, 4, 53 |
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
|
Τὸ |
γὰρ
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς
καὶ |
| 16, 3, 52 |
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
|
Τὸ |
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
εἴη> |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι.
|
τὸ |
γὰρ
θεῖον,
εἰ
χαίρει
τιμώμενον, |
| 16, 3, 52 |
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
|
Τὸ |
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
|
Τὸ |
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ' |
| 16, 5, 54 |
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
|
Τό |
γε
μὴν
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται |
| 16, 8, 57 |
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον
διὰ
|
τὸ |
γένος,
ἀλλ'
ἤδη
καὶ
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
|
τὸ |
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
τύπον
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
|
τὸ |
γραμματίδιον.
Ὁ
γάρ
τοι
Διόφαντος |
| 16, 11, 60 |
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν
ἐδύνατο.
|
Τὸ |
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
πιστὸν
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι,
|
τὸ |
δ'
ἐκ
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι |
| 16, 11, 60 |
ἐδόκει
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
|
τὸ |
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
εἰς
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
|
Τὸ |
δ'
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ |
| 16, 3, 52 |
μειρακίων
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
|
Τὸ |
δ'
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη. |
| 16, 11, 60 |
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
|
τὸ |
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ |
| 16, 1, 50 |
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
|
Τὸ |
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
|
τὸ |
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
|
τὸ |
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων |
| 16, 4, 53 |
πρόφασιν
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
|
τὸ |
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
|
τὸ |
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 9, 58 |
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
|
τὸ |
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς |
| 16, 4, 53 |
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
|
τὸ |
δὲ
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
|
τὸ |
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
|
Τὸ |
δὲ
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος |
| 16, 11, 60 |
ζῆν
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
|
Τὸ |
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
|
τὸ |
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
|
τὸ |
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους |
| 16, 6, 55 |
τὸν
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
|
τὸ |
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε |
| 16, 6, 55 |
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο
|
τὸ |
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
ἐπισημοτάτῳ |
| 16, 5, 54 |
μὲν
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
|
τὸ |
διεστὸς
τῆς
ἐν
τῇ
φύσει |
| 16, 5, 54 |
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
|
τὸ |
δίκαιον
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν |
| 16, 6, 55 |
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
|
Τὸ |
δίκαιον
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως |
| 16, 8, 57 |
τύχοιεν
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
|
τὸ |
δικαίως
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
οἷς |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα
|
τὸ |
δοθέν
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
|
τὸ |
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
τις
ἢ
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
|
τὸ |
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
παρρησίαν
τήν
τε
τιμὴν
καὶ
|
τὸ |
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν |
| 16, 11, 60 |
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος
|
τὸ |
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν
καὶ
|
τὸ |
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη |
| 16, 6, 55 |
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
|
τὸ |
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον |
| 16, 4, 53 |
ὡς
πατρὶ
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
|
τὸ |
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
τοῦτον |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
τὸ
ἱερὸν
|
τὸ |
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων |
| 16, 4, 53 |
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
|
τὸ |
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
|
τὸ |
ζῆν
ἢ
τὰ
πάτρια
ἔθη |
| 16, 6, 55 |
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα
τῆς
πρὸς
|
τὸ |
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως. |
| 16, 3, 52 |
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ
μειράκια
καὶ
|
τὸ |
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
|
τὸ |
ἱερὸν
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων |
| 16, 11, 60 |
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ
|
τὸ |
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
τὴν
ἐκείνου
|
τὸ |
καὶ
καθ'
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι, |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
|
τὸ |
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις, |
| 16, 5, 54 |
καὶ
αὐτὸς
ἠξίου
θεραπεύεσθαι
καὶ
|
τὸ |
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
παρέχων
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
οἷς
|
τὸ |
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ |
| 16, 3, 52 |
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
|
τὸ |
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
μῖσος
τῆς |
| 16, 9, 58 |
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς
ἐπιστολῆς
|
τὸ |
κεφάλαιον,
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
|
τὸ |
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ
|
τὸ |
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ
|
τὸ |
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην |
| 16, 8, 57 |
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
|
τὸ |
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις |
| 16, 2, 51 |
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
|
τὸ |
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
τε |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
|
τὸ |
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν |
| 16, 1, 50 |
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
|
τὸ |
λοιπὸν
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους |
| 16, 10, 59 |
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
|
τὸ |
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων |
| 16, 10, 59 |
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
|
τὸ |
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν |
| 16, 9, 58 |
ἣν
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
|
τὸ |
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ |
| 16, 11, 60 |
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
|
τὸ |
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
|
τὸ |
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
|
τὸ |
μὲν
ἀρχὴν
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι |
| 16, 3, 52 |
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
|
τὸ |
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
|
τὸ |
μὲν
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι |
| 16, 5, 54 |
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
|
τὸ |
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ |
| 16, 8, 57 |
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
|
τὸ |
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι
γενέσθαι |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως
|
τὸ |
μὲν
οὐκ
εὖ
πράττειν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
|
Τὸ |
μὲν
οὖν
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν, |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
|
τὸ |
μὲν
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
|
τὸ |
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ' |
| 16, 8, 57 |
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
|
τὸ |
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο |
| 16, 2, 51 |
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
|
τὸ |
μὴ
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι' |
| 16, 4, 53 |
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
|
τὸ |
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ |
| 16, 3, 52 |
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
|
τὸ |
μὴ
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
|
τὸ |
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
|
τὸ |
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς |
| 16, 8, 57 |
πᾶς
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
|
τὸ |
μηδενὶ
πιστεύειν
μέγα
τῆς
προσδοκίας |
| 16, 2, 51 |
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
|
τὸ |
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι. |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ
|
τὸ |
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
παροξύνων,
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
|
τὸ |
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
μεταβολῆς
ἀμείνονος
καὶ
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
|
τὸ |
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν |
| 16, 11, 60 |
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ
|
τὸ |
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω |
| 16, 7, 56 |
γεγεννηκότος;
τί
δέ
σοι
βούλεται
|
τὸ |
μισοῦντά
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
|
τὸ |
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας |
| 16, 7, 56 |
ἁρμόσειν
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
|
τὸ |
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
|
τὸ |
πάθος,
ἥ
τε
στρατιὰ
πᾶσα |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μὲν
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
|
τὸ |
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
δὲ
|
τὸ |
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν, |
| 16, 2, 51 |
κἀκείνου
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς
|
τὸ |
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα |
| 16, 5, 54 |
μνήμης
εἰς
αὖθις
ἢ
κατὰ
|
τὸ |
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς |
| 16, 10, 59 |
δύναιτ'
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
|
τὸ |
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν
ὦσιν
κατὰ
|
τὸ |
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα |
| 16, 8, 57 |
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
|
τὸ |
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
|
τὸ |
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν |
| 16, 4, 53 |
μικρὸν
μέρος
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
|
τὸ |
περὶ
τὸν
Τράχωνα,
καὶ
τούτους |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς
καὶ
|
τὸ |
περὶ
τοὺς
νεανίσκους
ἐν
ἀκμῇ |
| 16, 11, 60 |
ἐγένετο
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα
καὶ
|
τὸ |
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς |
| 16, 8, 57 |
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
|
τὸ |
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών. |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
|
τὸ |
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν |
| 16, 11, 60 |
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
|
τὸ |
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
|
τὸ |
πλέον,
ἀλλ'
εἰ
καὶ
ταύτης |
| 16, 6, 55 |
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
|
τὸ |
πλέον
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι, |
| 16, 11, 60 |
ἁπάντων
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
|
τὸ |
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες |
| 16, 10, 59 |
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
|
τὸ |
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ
φυλακὴ |
| 16, 10, 59 |
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
|
τὸ |
πλῆθος
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
|
τὸ |
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι |
| 16, 4, 53 |
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ
τοῦ
χρόνου
|
τὸ |
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
|
τὸ |
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ |
| 16, 4, 53 |
εὔκαιρος
εἰς
νέους
αἰτία,
καὶ
|
τὸ |
προστιθέναι
τὴν
τῆς
ἀθλίας
μητρός, |
| 16, 4, 53 |
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ
|
τὸ |
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει |
| 16, 10, 59 |
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
|
τὸ |
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
πλείονες
τὰς |
| 16, 2, 51 |
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ
|
τὸ |
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
ἄν |
| 16, 5, 54 |
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ
|
τὸ |
σκληρὸν
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἄρχειν,
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
|
τὸ |
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
|
τὸ |
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων
γένος
δι' |
| 16, 10, 59 |
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
|
τὸ |
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ
πρὸς
|
τὸ |
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
|
τὸ |
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
|
τὸ |
σὺν
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον |
| 16, 11, 60 |
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
|
τὸ |
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ |
| 16, 11, 60 |
οὐ
γὰρ
ἠξίου
παράγειν
εἰς
|
τὸ |
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων |
| 16, 11, 60 |
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ
|
τὸ |
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
|
τὸ |
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ
|
τὸ |
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων, |
| 16, 2, 51 |
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
|
τό |
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
|
τό |
τε
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη |
| 16, 5, 54 |
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
|
τό |
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
|
Τό |
τε
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις |
| 16, 8, 57 |
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
|
τό |
τε
σῶμα
ὡς
εἴη
μέγας |
| 16, 6, 55 |
εἰς
τὸ
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
|
Τό |
τε
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
|
τὸ |
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι,
φονώσης |
| 16, 2, 51 |
παραλείποιτο
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
|
τὸ |
τέταρτον
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς |
| 16, 3, 52 |
εὐγενὲς
ὑπὸ
τῆς
ἀπειρίας
οἰόμενοι
|
τὸ |
τῆς
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ' |
| 16, 8, 57 |
τὰ
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
|
τὸ |
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους |
| 16, 2, 51 |
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
|
τὸ |
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ' |
| 16, 8, 57 |
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
|
τὸ |
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια |
| 16, 8, 57 |
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ
τῆς
εἰς
|
τὸ |
τοιοῦτον
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ
φόβου |
| 16, 8, 57 |
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς
|
τὸ |
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς |
| 16, 2, 51 |
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
|
τὸ |
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι |
| 16, 6, 55 |
ἐξουσίας
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
|
τὸ |
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ |
| 16, 4, 53 |
πατρὸς
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
|
τὸ |
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν. |
| 16, 5, 54 |
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
|
τὸ |
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν
αὕτη
μοι |
| 16, 10, 59 |
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
|
τὸ |
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
οὐδὲν |
| 16, 8, 57 |
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
|
τὸ |
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι |
| 16, 7, 56 |
ἦσαν
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
|
τὸ |
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ |
| 16, 11, 60 |
Ἥ
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ
|
τὸ |
χρονίζον
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην |
| 16, 10, 59 |
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ
|
τὸ |
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ
|
τὸ |
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες
|
τὸ |
ψεύσασθαί
τι
περὶ
αὐτῶν
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας,
|
ᾐτιᾶτο |
δὲ
τῆς
ἀπονοίας
καὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν
πρώτων
|
ᾐτιᾶτο |
καὶ
τὴν
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν, |
| 16, 10, 59 |
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε
δῶρα
|
προσήκατο |
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ |
| 16, 7, 56 |
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν
ἐκείνη
|
προσήκατο, |
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης
|
ἐνεπίμπλατο, |
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ |
| 16, 11, 60 |
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος
|
ἀπεφήνατο |
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
|
ἀπεκρίνατο |
ταῦτα.
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου |
| 16, 10, 59 |
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
τὴν
Γλαφύραν
|
ὑπεκρίνατο |
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς |
| 16, 2, 51 |
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
|
ἐδύνατο |
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος, |
| 16, 4, 53 |
εἰ
καὶ
τῶν
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
|
ἐδύνατό |
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος
μένειν
ζῶντος |
| 16, 11, 60 |
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας
παθεῖν
|
ἐδύνατο. |
Τὸ
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
|
ἠδύνατο. |
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον |
| 16, 9, 58 |
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
οἷς
|
ἠμύνατο |
τάχιον
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας |
| 16, 3, 52 |
οὔτε
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
|
ὤνατο |
διὰ
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
ἡμέραν
πρὸς
τούτῳ
γινομένη
πάθος
|
ἀνεμάξατο |
μανίας
οὐχ
ἧττον
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν
εὐεργεσίας,
ἅπαντας
|
ἐξεδέξατο |
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ
τραπέζαις
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
|
ἐξεδέξατο |
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
|
ὑπεδέξατο |
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας
ἀνθρώπους
τρέφων |
| 16, 3, 52 |
ἐπανῆλθεν
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
πλήθει
|
διελέξατο, |
καθὼς
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς
οἰκειοτάτους
|
ἐπεδείξατο |
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν |
| 16, 4, 53 |
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν
|
ἐπεσπᾶτο |
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον
ἐπειδὴ |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς,
|
ἐπειρᾶτο |
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς |
| 16, 4, 53 |
πεισομένους.
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
|
ᾐτιάσατο |
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας. |
| 16, 7, 56 |
λευκῆς
πέτρας
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ
|
κατεσκευάσατο |
πολυτελὲς
τῇ
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
|
ἡγήσατο |
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
καιρὸν
|
ἡγήσατο. |
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 2, 51 |
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν
|
διηγήσατο. |
Τό
τε
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
|
Ἐποιήσατο |
δὲ
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 2, 51 |
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
|
ἐποιήσατο |
καὶ
τὰ
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους, |
| 16, 1, 50 |
τὸν
εἰς
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
|
ἐποιήσατο |
Καίσαρί
τε
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς
καὶ |
| 16, 11, 60 |
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων
αὐτῶν
|
ἐποιήσατο. |
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
|
ἐποιήσατο |
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
οὐ
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
|
ἀντεποιήσατο, |
μίαν
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
|
Παρῃτήσατο |
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως
μὲν |
| 16, 10, 59 |
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
|
παρῃτήσατο |
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
τὸ |
| 16, 8, 57 |
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
|
παρῃτήσατο |
τότε,
τὸν
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος |
| 16, 4, 53 |
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς
|
ἐκτήσατο |
πολλοῖς
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν, |
| 16, 2, 51 |
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
|
παρεστήσατο |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
|
παρεστήσατο |
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ |
| 16, 10, 59 |
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
|
ἐπραγματεύσατο |
φίλος
ἐν
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι |
| 16, 8, 57 |
μικρὸν
εἰς
τὸ
τοῦ
πατρὸς
|
ἀντιμεθίστατο |
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
ἐν |
| 16, 10, 59 |
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
|
ἠπίστατο |
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν
ἕκαστοι
|
παρίστατο. |
(Τότε
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ
|
ἀφίστατο |
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν, |
| 16, 7, 56 |
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
|
ἐλέγετο, |
περίφοβος
δ'
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ
|
διελέγετο |
περὶ
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν |
| 16, 7, 56 |
δ'
ὅτι
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
|
διελέγετο. |
Σαλώμη
δὲ
καὶ
χεῖρον
ἢ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
|
διελέγετο, |
τὴν
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην |
| 16, 5, 54 |
τούτου
τοῦ
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
|
προήγετο |
μὲν
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που |
| 16, 3, 52 |
συντυγχάνων
μόνον
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
|
ἐπήγετο |
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν |
| 16, 3, 52 |
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
|
προσήγετο |
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο |
| 16, 2, 51 |
χειμάσας
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
ἔαρος
|
ἠπείγετο |
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν
εἰς
Βόσπορον |
| 16, 2, 51 |
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
τὸν
καιρὸν
|
ἠπείγετο. |
Τὸν
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
εἰ
καὶ
μὴ
λέγοι
τις
|
ἐξειργάζετο, |
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
|
ἐβιάζετο |
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν. |
| 16, 9, 58 |
τὰς
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
φέρειν
|
ἠναγκάζετο. |
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
|
ἠναγκάζετο |
πολλάκις
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως |
| 16, 5, 54 |
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ
δύναμιν
χρώμενος
|
ἠναγκάζετο |
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ |
| 16, 4, 53 |
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
|
ἠσπάζετο |
παρ'
ἕκαστον
ἐν
μέρει
περιπτύσσων, |
| 16, 2, 51 |
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς
|
κατησπάζετο |
καὶ
τῆς
εἰς
αὐτὸν
διαθέσεως |
| 16, 2, 51 |
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
ἔδει
δεύτερος
|
ἐξητάζετο. |
Καὶ
τί
δεῖ
λέγειν,
ὅσην |
| 16, 1, 50 |
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
|
ὑποκατεσκευάζετο |
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ
φύσει |
| 16, 9, 58 |
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
|
ὠργίζετο. |
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
ἀμφοτέρων
|
ἠρεθίζετο |
καὶ
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει,
μὴ |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ὁ
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
|
ἐβασανίζετο. |
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν |
| 16, 8, 57 |
τιμωρήσασθαι
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
|
ἀπηρτίζετο. |
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
|
ἔθετο. |
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
ἡμέραν
|
συνέθετο |
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
|
ἐπύθετο |
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας |
| 16, 11, 60 |
στρατιώτας
καὶ
τοὺς
ἀγανακτοῦντας
ἡγεμόνας
|
ἐπύθετο, |
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων |
| 16, 8, 57 |
ὁ
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
|
ἐπύθετο |
τὰ
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν |
| 16, 7, 56 |
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
|
Ἤχθετο |
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος
ἦν.
|
Ἤχθετο |
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ |
| 16, 7, 56 |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
|
ἐξεκαίετο |
καὶ
τὰ
κατὰ
τιμὴν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν
|
ἀνείλετο |
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν
χρημάτων
|
ἀνεβάλλετο, |
περὶ
ὧν
ἐπί
τε
Σατορνίνου |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
|
ἀπηγγέλλετο |
διὰ
τῆς
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ. |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
|
ἐνετέλλετο |
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
αὐτὸν
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
|
ἐπυνθάνετο |
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν' |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ
Φερώρα
|
προσεπυνθάνετο |
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
πιστευόμενος.
|
Ἐγένετο |
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
ἥ
τε |
| 16, 8, 57 |
νεωτέρων
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
|
ἐγένετο, |
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ |
| 16, 4, 53 |
πλέων
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς
|
ἐγένετο |
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
|
ἐγένετο |
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
|
ἐγένετο |
μὲν
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως |
| 16, 2, 51 |
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
|
ἐγένετο |
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ἐγένετο, |
πρῶτον
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς |
| 16, 11, 60 |
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ
|
ἐγένετο |
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ. |
| 16, 8, 57 |
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
|
ἐγένετο |
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους, |
| 16, 7, 56 |
ὥρας
περὶ
θεραπείαν
τοῦ
σώματος
|
ἐγένετο. |
Τοιαύτης
δὲ
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
|
ἐφαίνετο, |
μέμψεις
δὲ
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι, |
| 16, 7, 56 |
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
|
ἐνεφαίνετο |
πλείω
τε
καὶ
μὴ
μέτρια |
| 16, 4, 53 |
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
|
ὑπεφαίνετο, |
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ |
| 16, 5, 54 |
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
|
ἐγίνετο |
καὶ
διεξῆλθεν
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως
|
ἐγίνετο |
συνέβη
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν
|
ἐγίνετο, |
ταῖς
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
μείζων
|
ἐγίνετο |
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
|
ἐπεγίνετο |
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
|
ἐτράπετο |
μελανείμων
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα |
| 16, 8, 57 |
θέλων
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
|
ἐτράπετο, |
μετῄει
δὲ
τὴν
προπέτειαν
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
|
διεπέμπετο |
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
σύμπαν
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
|
ἀνεπέμπετο |
τὰς
δίκας
καὶ
τὰ
χρέα |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
|
ἀπεπέμπετο |
καὶ
τὸν
υἱὸν
ἐπαινέσας
τῆς |
| 16, 7, 56 |
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
μὲν
|
ὠδύρετο |
τὴν
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων
οἷος |
| 16, 4, 53 |
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι
μᾶλλον
|
ἐξηλλάττετο |
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 2, 51 |
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ
|
διεπράττετο |
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς
δεομένους.
ὄντος |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν
ἐπειγόντων
|
ἐβουλεύετο. |
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα
ἦσαν |
| 16, 10, 59 |
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
|
ἐπραγματεύετο |
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
|
ἐμέμφετο |
τὸν
πατέρα
μὴ
δίκαια
ποιεῖν, |
| 16, 9, 58 |
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
πάντα
φέρων
|
ἠνείχετο |
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
ἔθνους
|
ἠνέσχετο |
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων |
| 16, 9, 58 |
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
|
ἠνέσχετο, |
πάλιν
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους |
| 16, 7, 56 |
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς,
|
ἠνέσχετο |
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ |
| 16, 7, 56 |
ὁρῶν,
κἀν
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν
|
ᾤετο. |
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην
μὴ |
| 16, 8, 57 |
τι
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς
|
ᾤετο, |
κατὰ
τῆς
τῶν
παίδων
ὑποψίας |
| 16, 5, 54 |
θεραπεύεσθαι
καὶ
τὸ
κάλλιστον
ὧν
|
ᾤετο |
παρέχων
ἐν
τῷ
διδόναι
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πρῶτον
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
|
ᾤετο |
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
ἀνέκρινεν,
εἴ |
| 16, 8, 57 |
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
|
ᾤετο. |
Πολλῆς
δὲ
τῆς
εἰς
τὸ |
| 16, 8, 57 |
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
|
ᾤετο, |
τὸ
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοὺς
οὐδ'
ὅ
τι
|
λελάλητο |
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν.
Ἐν
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος
|
διεβέβλητο |
καὶ
Σαπίννιος
οἱ
πιστότατοι
τῷ |
| 16, 7, 56 |
υἱὸν
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
|
ὥρμητο |
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν
γάμον
|
ὥρμητο, |
ταῖς
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον
|
ἀφῄρητο |
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος |
| 16, 3, 52 |
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
|
ἐχρῆτο |
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
ἀπίδωμεν,
αἷς
|
ἐκέχρητο |
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
|
ἥττητο |
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
|
δύναιτο |
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
|
χρήσαιτο |
τῷ
μὴ
παρ'
αὐτοῦ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς
|
ἐφάψαιτο |
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν
|
ἡγεῖτο |
καὶ
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
μητέρα
|
διηγεῖτο |
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος |
| 16, 10, 59 |
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
|
ἀπελογεῖτο |
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας |
| 16, 8, 57 |
καὶ
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
|
Ἐδεῖτο |
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
τὸν |
| 16, 4, 53 |
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
|
ἐδεῖτο. |
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς |
| 16, 3, 52 |
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
|
ἠλεεῖτο |
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία, |
| 16, 7, 56 |
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
|
ἐποιεῖτο. |
ἡμεῖς
δὲ
καὶ
γένους
ὄντες |
| 16, 8, 57 |
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν
παραγγελίαν
|
ἐποιεῖτο |
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος |
| 16, 9, 58 |
τῶν
παρ'
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
|
ἐποιεῖτο, |
καὶ
τῶν
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον |
| 16, 8, 57 |
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
|
ἐποιεῖτο, |
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν. |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
|
ἐποιεῖτο |
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν, |
| 16, 8, 57 |
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ
|
προσέκειτο |
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
περαίνειν, |
| 16, 3, 52 |
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν,
|
ἐκαλεῖτο |
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
|
ἐκαλεῖτο. |
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη |
| 16, 7, 56 |
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
|
ἐγαμεῖτο |
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος |
| 16, 8, 57 |
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
|
ἀνεῖτο |
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν
οἰκίαν |
| 16, 10, 59 |
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
πάντα
δ'
|
ἐπεσκοπεῖτο |
τὰ
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν
|
ἐδωρεῖτο |
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας
τε |
| 16, 7, 56 |
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
|
ᾐτεῖτο |
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη |
| 16, 8, 57 |
τι
τοιοῦτον
οἷον
ἐδόκει
κακῶς
|
εὑρίσκοιτο, |
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
τὸν
μὲν |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
|
ἀπόλοιτο |
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
διοικήσει
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
|
παραλείποιτο |
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ |
| 16, 2, 51 |
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
τις
αὐτοὺς
|
ἔροιτο |
δύο
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν |
| 16, 11, 60 |
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
ἂν
|
στέροιτο |
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
|
ἐτετάρακτο |
καὶ
μέγιστα
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος |
| 16, 7, 56 |
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων
|
ἐτετάρακτο. |
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
τὴν |
| 16, 3, 52 |
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης
δὲ
|
ἐτετάρακτο |
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
|
~(Ἐξετετάρακτο |
δὲ
τὰ
περὶ
τὴν
οἰκίαν |
| 16, 10, 59 |
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν
|
ἐπετέτακτο, |
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
|
προσετέτακτο |
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε |
| 16, 3, 52 |
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
|
ἐξεπέπληκτο |
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν
γνώμην
|
ἀπεφήναντο, |
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς
ἔφη
κολάζειν |
| 16, 1, 50 |
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν
|
ἐδύναντο |
καὶ
τῆς
εὐνοίας
ἧς
εἶχεν |
| 16, 2, 51 |
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
|
ηὔξαντο |
πολλάκις,
τὸ
μὴ
τὰς
χάριτας |
| 16, 10, 59 |
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
|
ἐποιήσαντο |
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος |
| 16, 9, 58 |
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
|
ἐπορίσαντο, |
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
τῶν |
| 16, 6, 55 |
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
|
ἐπρεσβεύσαντο |
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων. |
| 16, 9, 58 |
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος
|
ἐχειρώσαντο. |
Περὶ
τετταράκοντα
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ |
| 16, 9, 58 |
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος
δὲ
|
συνέθεντο |
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα |
| 16, 11, 60 |
δὲ
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
|
ἀπέθεντο |
τοῦ
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
|
διετίθεντο, |
καὶ
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας |
| 16, 8, 57 |
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν
|
ἀφῄρηντο |
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν
Ἀρχέλαος |
| 16, 2, 51 |
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
|
ἐκλογίσαιντο |
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
πλέον,
ἀλλ'
εἰ
καὶ
ταύτης
|
στεροῖντο |
καὶ
τοῦ
ζῆν
ἐλάττων
λόγος, |
| 16, 2, 51 |
τῶν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
|
ἀφαιροῖντο |
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν |
| 16, 11, 60 |
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ
ὡς
φυγεῖν
|
βουλεύοιντο |
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
προφάσει
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
|
κωλύοιντο. |
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα
τρόπον |
| 16, 2, 51 |
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
μὲν
|
ἐδέοντο |
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
ἔλεγον,
ἃς
|
ἐπηρεάζοντο |
μήτε
νόμοις
οἰκείοις
ἐώμενοι
χρῆσθαι |
| 16, 2, 51 |
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν
|
ἐβιάζοντο. |
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
|
ἠναγκάζοντο. |
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν |
| 16, 3, 52 |
πολλάκις
ἦν
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν
|
ἠτιμάζοντο |
καὶ
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
|
ἐλῄζοντο, |
παρέχοντος
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Αἵ
τε
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
|
ἤχθοντο |
φύσει
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην |
| 16, 2, 51 |
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
|
ἀφίκοντο, |
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν |
| 16, 10, 59 |
αἵ
τε
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
|
ἀνεγινώσκοντο |
καὶ
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τὰς
χρείας
τῶν
ἐντυγχανόντων
|
ἐγένοντο. |
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
διὰ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς
ὁμοίοις
|
ἐγένοντο, |
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας
ἐπιστατούντων
|
ἐγίνοντο |
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
δι' |
| 16, 9, 58 |
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
μὲν
|
ἐγίνοντο, |
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει |
| 16, 3, 52 |
αἱ
παρὰ
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ
|
προσεγίνοντο. |
Καὶ
γὰρ
καὶ
δάκρυα
πολλάκις |
| 16, 9, 58 |
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν
|
ἐτράποντο. |
Τισάμενος
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων |
| 16, 9, 58 |
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
|
ἐτρέποντο. |
Τότε
μὲν
οὖν
αὐτοὺς
οἱ |
| 16, 11, 60 |
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
|
εἵποντο |
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες, |
| 16, 8, 57 |
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
|
ἀπελύοντό |
τινες
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς |
| 16, 9, 58 |
ἄλλον
τρόπον,
οἱ
δ'
Ἄραβες
|
ἠλέγχοντο |
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
ἔχειν. |
| 16, 11, 60 |
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
|
ἀπεδέχοντο. |
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο |
| 16, 11, 60 |
βασιλικῆς
οἰήσεως,
ὅτι
καὶ
διαβολῶν
|
ἠνείχοντο |
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
|
ἀπείχοντο |
τῶν
εἰς
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων, |
| 16, 1, 50 |
ταῖς
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
|
ᾤοντο |
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
|
ἐποιοῦντο. |
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις |
| 16, 8, 57 |
κατ'
ἀλλήλων
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
|
τεθηρίωντο, |
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον |
| 16, 10, 59 |
πόλεις
τε
ὅσαι
τὰ
λῃστήρια
|
κατῃτιῶντο, |
καὶ
πέρας
εἰς
τοῦτο
μετέστη |
| 16, 6, 55 |
τὸν
πάτριον
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
|
ἐχρῶντο |
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου, |
| 16, 3, 52 |
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
|
ἐχρῶντο |
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
διακατεῖχον
ἀμισθὶ
ταύταις
|
ἐχρῶντο, |
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως |
| 16, 8, 57 |
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
περὶ
τούτων
|
ἐγέγραπτο |
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ |
| 16, 11, 60 |
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
|
ἐγέγραπτο, |
μόνον
δὲ
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο |
| 16, 7, 56 |
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον
|
ἀπείληπτο |
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων, |
| 16, 2, 51 |
τὴν
τιμήν.
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
|
κατείργαστο |
καὶ
τὰ
περὶ
τὸν
Πόντον, |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
|
νενεωτέριστο |
πολλὰ
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
|
αὐτό |
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
τοῦτο
μὲν
|
αὐτὸ |
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ἰδίων
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
|
αὐτὸ |
μόνον,
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
τὸ
|
αὐτὸ |
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα |
| 16, 3, 52 |
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
|
αὐτὸ |
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν |
| 16, 4, 53 |
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη
θέλοντος
|
αὐτὸ |
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι |
| 16, 8, 57 |
τῶν
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
|
αὐτὸ |
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον |
| 16, 3, 52 |
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
|
αὐτό. |
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν |
| 16, 11, 60 |
δέος
ἐκ
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
|
αὐτὸ |
τὸ
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ'
|
αὑτὸ |
δόξειεν
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη
μὲν
|
ἐπεπραγμάτευτο |
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
δὲ |
| 16, 8, 57 |
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
|
πεπίστευτο |
καὶ
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἐν |
| 16, 3, 52 |
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
|
τοιοῦτο |
μέγεθος
τῶν
περὶ
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
ἢ
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
|
τοιοῦτο |
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
|
ἐκακοῦτο |
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ
χείρων |
| 16, 11, 60 |
ψεύσματα
καὶ
ἡ
κακοήθεια
καὶ
|
τοσοῦτο |
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
|
τοῦτο |
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
σέ.
|
Τοῦτο |
γὰρ
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς |
| 16, 6, 55 |
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
|
Τοῦτο |
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
μόνον |
| 16, 4, 53 |
διδόναι
τῷ
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
|
τοῦτό |
γε
μετὰ
τῶν
ἄλλων
ἆθλον |
| 16, 10, 59 |
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
|
τοῦτο |
δι'
ἀνάγκην
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς |
| 16, 9, 58 |
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
διὰ
|
τοῦτο |
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ. |
| 16, 10, 59 |
τὴν
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ
καὶ
|
τοῦτο |
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας |
| 16, 9, 58 |
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
|
τοῦτο |
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
|
Τοῦτο |
μὲν
γὰρ
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
|
τοῦτο |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ |
| 16, 10, 59 |
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
|
τοῦτο |
μὲν
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
|
Τοῦτο |
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ |
| 16, 10, 59 |
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς
|
τοῦτο |
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
|
τοῦτο |
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν, |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
|
τοῦτο |
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
|
τοῦτο |
ὁ
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν |
| 16, 7, 56 |
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
|
Τοῦτο |
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
τε |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
|
τοῦτο |
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
γὰρ
ὁ |
| 16, 3, 52 |
ἂν
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
|
τοῦτο |
πεισθεῖεν,
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ' |
| 16, 6, 55 |
τε
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
|
τοῦτο |
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα |
| 16, 5, 54 |
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
εἰς
|
τοῦτο |
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τῶν
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
|
τοῦτο |
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτὴν
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
|
τοῦτο |
προήγαγεν
τὸν
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ |
| 16, 10, 59 |
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
|
τοῦτο |
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ
|
τοῦτο |
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες |
| 16, 7, 56 |
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν,
εἰς
|
τοῦτο |
τῆς
ἀμέτρου
καὶ
περιττῆς
ἦλθες |
| 16, 9, 58 |
τά
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
|
τοῦτο |
τῆς
ἐπιστολῆς
τὸ
κεφάλαιον,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
|
τοῦτο |
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
|
τοῦτο |
τὸ
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν |
| 16, 10, 59 |
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
πατὴρ
|
ἠλλοτρίωτο, |
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
μητέρα |
| 16, 10, 59 |
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν
Ἡρώδῃ
|
δύο |
κατ'
ἰσχὺν
καὶ
μέγεθος
τιμώμενοι |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Σολομῶνος
τὰ
σώματα.
καὶ
|
δύο |
μὲν
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν |
| 16, 7, 56 |
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
|
δύο |
μῆνας
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν |
| 16, 11, 60 |
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν;
|
Δύο |
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους |
| 16, 11, 60 |
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
|
δύο |
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων |
| 16, 2, 51 |
Εἰ
δέ
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
|
δύο |
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι, |