| Lv., Chap., Par. |
| 16, 7, 56 |
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
|
ἆρ' |
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
σὴν
προαίρεσιν, |
| 16, 10, 59 |
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
|
γὰρ |
ἄγειν
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος |
| 16, 5, 54 |
καὶ
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
μὲν
|
γὰρ |
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων, |
| 16, 4, 53 |
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ
|
γὰρ |
ἀεί
τι
περὶ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 7, 56 |
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ
|
γὰρ |
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν |
| 16, 1, 50 |
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ
|
γὰρ |
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν
αὐτὴν |
| 16, 7, 56 |
ποιούμενος
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς
|
γὰρ |
ἄν,
εἰ
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
|
γὰρ |
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
εἰ |
| 16, 7, 56 |
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
|
γὰρ |
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν |
| 16, 8, 57 |
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ
|
γὰρ |
Ἀνδρόμαχον
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
ἄνωθεν |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
|
γὰρ |
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν |
| 16, 10, 59 |
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
|
γὰρ |
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ
|
γὰρ |
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς |
| 16, 11, 60 |
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
|
γὰρ |
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
|
γὰρ |
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
|
γὰρ |
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς
καὶ
τὸ |
| 16, 1, 50 |
τῷ
τῆς
τεκούσης
φονεῖ.
ταῦτα
|
γὰρ |
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
|
γὰρ |
ἀποκτεῖναί
τινα
προαιρούμενος
εἰς
ἱερὰ |
| 16, 7, 56 |
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
|
γὰρ |
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
|
γὰρ |
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
εἴη>
παρ' |
| 16, 2, 51 |
χρείας
τῶν
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ
|
γὰρ |
αὐτὸς
ὅσα
διὰ
χρημάτων
ἦν |
| 16, 8, 57 |
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν
|
γὰρ |
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο
|
γὰρ |
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
τὴν |
| 16, 1, 50 |
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
|
γὰρ |
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ' |
| 16, 9, 58 |
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν
|
γὰρ |
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
|
γὰρ |
γράψας
ἐν
βιβλίοις
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν, |
| 16, 7, 56 |
ἤκουσεν
ἡ
Σαλώμη.
Παρ'
αὐτῆς
|
γὰρ |
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
τῶν
ἄλλων
φίλων
τιμάς.
Οἷς
|
γὰρ |
ἐθεράπευεν
τοὺς
κρείττονας,
τούτοις
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μᾶλλον
ὁ
πρεσβύτερος.
Ἤρκει
|
γάρ, |
εἰ
καὶ
κατέγνω,
καὶ
ζῶντας |
| 16, 4, 53 |
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
|
γάρ, |
εἴ
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ' |
| 16, 4, 53 |
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
Οὐ
|
γὰρ |
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ |
| 16, 5, 54 |
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον
|
γὰρ |
εἶναι
καὶ
Συρίας
ἁπάσης
καὶ |
| 16, 10, 59 |
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν
|
γὰρ |
εἶναι
λέγειν
ὡς
ἀπὸ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
μὲν
|
γὰρ |
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός, |
| 16, 5, 54 |
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
|
γὰρ |
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα |
| 16, 5, 54 |
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
|
γὰρ |
εἰς
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν. |
| 16, 5, 54 |
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν
|
γὰρ |
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
|
γὰρ |
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
νῦν |
| 16, 2, 51 |
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος.
Οὐδὲ
|
γὰρ |
εἰσὶν
οἱ
μὴ
μετέχοντες
αὐτῶν |
| 16, 10, 59 |
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ
|
γὰρ |
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ |
| 16, 2, 51 |
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
|
γὰρ |
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
μὲν
|
γὰρ |
ἐκπλαγέντα
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός |
| 16, 10, 59 |
συνήθεια
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
|
γὰρ |
ἔλεγεν
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
διὰ |
| 16, 11, 60 |
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
|
γὰρ |
ἐν
πρώτοις
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
|
γὰρ |
ἐν
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
τρόπον
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
|
γὰρ |
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν |
| 16, 4, 53 |
τὰ
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
|
γὰρ |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος |
| 16, 8, 57 |
παρὰ
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
|
γὰρ |
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν
πατέρα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
|
γὰρ |
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 9, 58 |
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
Τοῦτον
|
γὰρ |
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν |
| 16, 11, 60 |
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
προσελθεῖν
|
γὰρ |
εὔπορον
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
αὐτὸν
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
|
γὰρ |
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν. |
| 16, 11, 60 |
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
|
γὰρ |
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ |
| 16, 10, 59 |
μισεῖν
τὸν
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
|
γάρ, |
ἔφη,
καὶ
σοὶ
κίνδυνος
ἀπωλείας |
| 16, 8, 57 |
πιστότατοι
τῷ
βασιλεῖ.
Καὶ
τί
|
γὰρ |
ἢ
καθάπερ
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης |
| 16, 10, 59 |
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
τί
|
γὰρ |
ἢ
καταδίκων
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τοὺς
υἱοὺς
καὶ
τί
|
γὰρ |
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν
|
γὰρ |
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους |
| 16, 9, 58 |
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
|
γὰρ |
ἤδη
περὶ
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς |
| 16, 4, 53 |
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
σέ.
Τοῦτο
|
γὰρ |
ἦν
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος
|
γὰρ |
ἦν
καὶ
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις
|
γὰρ |
ἦν
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
παῖδας,
οὐ
|
γὰρ |
ἠξίου
παράγειν
εἰς
τὸ
συνέδριον, |
| 16, 10, 59 |
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς
|
γὰρ |
ἠπίστατο
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ |
| 16, 7, 56 |
τὰ
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ
|
γὰρ |
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
ἀναλώμασιν
εἴς |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη.
τοῦ
|
γὰρ |
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
τὸν |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι.
τὸ
|
γὰρ |
θεῖον,
εἰ
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει |
| 16, 7, 56 |
ἔφην,
ἔχοι
τὴν
συγγνώμην.
Οὐ
|
γὰρ |
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
ἀλλὰ
ὑπουργίαν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
|
γὰρ |
καὶ
δάκρυα
πολλάκις
ἦν
κατ' |
| 16, 2, 51 |
οὐκ
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
|
γὰρ |
καὶ
μετὰ
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
|
γὰρ |
καὶ
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ |
| 16, 11, 60 |
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
|
γὰρ |
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
παίδων, |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
|
γὰρ |
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο
|
γὰρ |
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
μόνον
ἱκανὸν |
| 16, 8, 57 |
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
|
γὰρ |
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ |
| 16, 3, 52 |
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ
μὲν
|
γὰρ |
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων, |
| 16, 8, 57 |
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
|
γὰρ |
μόνον
διὰ
τὸ
γένος,
ἀλλ' |
| 16, 3, 52 |
τὴν
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος
|
γὰρ |
ὁ
βασιλεὺς
ταῖς
διαβολαῖς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν
|
γὰρ |
ὁ
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν
|
γὰρ |
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
|
γὰρ |
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν |
| 16, 3, 52 |
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ
|
γὰρ |
ὄντι
πλεῖστα
μὲν
καὶ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
τούτους
ὑπὸ
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
|
γὰρ |
οὐ
δίκαια
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ |
| 16, 2, 51 |
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
|
γὰρ |
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
|
γὰρ |
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον |
| 16, 6, 55 |
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
|
γὰρ |
οὐδέν
ἐστιν
γένος
ὃ
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
πᾶσιν
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
|
γὰρ |
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ |
| 16, 3, 52 |
ἔσεσθαι
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ
|
γὰρ |
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
μητρὸς |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι
|
γὰρ |
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ |
| 16, 7, 56 |
ἔθεσι
καὶ
τότε
γαμεῖν,
ἄλλως
|
γὰρ |
οὐκ
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ
ὑπομείνας, |
| 16, 3, 52 |
μὴ
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ
|
γὰρ |
οὕτως
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
|
γὰρ |
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
περιττόν, |
| 16, 4, 53 |
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
|
γὰρ |
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ. |
| 16, 3, 52 |
ὥσπερ
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
|
γὰρ |
παισὶν
οὐ
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι |
| 16, 2, 51 |
παρ'
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα
|
γὰρ |
πάντα
καὶ
ἔθνει
καὶ
πόλει |
| 16, 4, 53 |
τὸν
πάντας
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
|
γὰρ |
παρούσης
μὲν
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ, |
| 16, 9, 58 |
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
|
γὰρ |
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
|
γὰρ |
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη |
| 16, 10, 59 |
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
|
γὰρ |
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον |
| 16, 5, 54 |
ποτ'
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
|
γὰρ |
πλείους
λειτουργίας
καὶ
δημοσίων
ἔργων |
| 16, 2, 51 |
διὰ
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
|
γὰρ |
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
|
γὰρ |
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
|
γὰρ |
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν |
| 16, 10, 59 |
ἐμπαρείη
ταῖς
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
|
γὰρ |
πρότερον
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος. |
| 16, 2, 51 |
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
|
γὰρ |
πρότερον
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
|
γὰρ |
ταῦτα
τὰ
τεκμήρια
τοῦ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
βασανίζειν
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
|
γὰρ |
τὴν
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν |
| 16, 10, 59 |
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ
γραμματίδιον.
Ὁ
|
γάρ |
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα |
| 16, 2, 51 |
καταλῦσαί
τι
τῶν
πατρίων.
Καὶ
|
γὰρ |
τοὺς
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
διὰ |
| 16, 8, 57 |
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
|
γὰρ |
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
οὐδ'
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
|
γὰρ |
τῶν
μεγάλων
κακῶν
καὶ
ψευδὴς |
| 16, 2, 51 |
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
|
γὰρ |
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη |
| 16, 11, 60 |
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
|
γὰρ |
ὑπῄει
πάντας
δέος
ἐκ
παλαιοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἐνίοις
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
ἤδη
|
γὰρ |
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ
|
γὰρ |
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 8, 57 |
παρόντος
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
|
γὰρ |
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων |
| 16, 5, 54 |
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
|
γὰρ |
ὢν
καὶ
τούτου
τοῦ
πάθους |
| 16, 1, 50 |
Μαριάμμην
ταῖς
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
|
γὰρ |
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
δώσειν |
| 16, 2, 51 |
οὐδεμία
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
|
γὰρ |
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν |
| 16, 5, 54 |
ἔν
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
|
παρ' |
ἄλλοις
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τε
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
|
παρ' |
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς
|
παρ' |
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
ἐπανέχοιεν, |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη
καὶ
|
παρ' |
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν |
| 16, 7, 56 |
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ
Σαλώμη.
|
Παρ' |
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
|
παρ' |
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν |
| 16, 7, 56 |
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
εἴη
|
παρ' |
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
διὰ |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
εἴη>
|
παρ' |
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι |
| 16, 7, 56 |
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε
|
παρ' |
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης |
| 16, 9, 58 |
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
|
παρ' |
αὐτοῖς
ἔχειν.
(Διελθούσης
δὲ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες
|
παρ' |
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
τὴν
ὀργὴν |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
οὖν
οὐ
|
παρ' |
αὐτοῦ
μόνου
οἱ
λόγοι
φυλαττομένου |
| 16, 10, 59 |
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
|
παρ' |
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν, |
| 16, 3, 52 |
ἡ
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
|
παρ' |
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
|
παρ' |
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος |
| 16, 4, 53 |
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
|
παρ' |
ἕκαστον
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς |
| 16, 5, 54 |
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
|
παρ' |
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
τὴν
ὕπαιθρον |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
|
παρ' |
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
λόγους.
Ἡ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν
|
παρ' |
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα
καὶ
|
παρ' |
ἐκείνου
καὶ
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος, |
| 16, 10, 59 |
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω
|
παρ' |
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τὸν
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ
|
παρ' |
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
|
παρ' |
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
|
παρ' |
ἐκείνου
πρὶν
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας |
| 16, 6, 55 |
φίλους
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
ταῦτα
|
παρ' |
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
μὲν
καὶ
|
παρ' |
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
οἱ
|
παρ' |
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν |
| 16, 7, 56 |
τιμὴν
εἰς
τὴν
παῖδα
γινόμενα
|
παρ' |
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
ἦσαν
αἱ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
κατὰ
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
|
παρ' |
οἷς
ποτ'
ἂν
ἀποδημήσας
τύχοι. |
| 16, 2, 51 |
σοῦ
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν,
|
παρ' |
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον
δοθείσας |
| 16, 6, 55 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
μὲν
|
Καῖσαρ. |
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν |
| 16, 9, 58 |
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
|
Καῖσαρ, |
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
δώρων |
| 16, 9, 58 |
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
|
Καῖσαρ |
ἀνέκρινε
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
|
Καῖσαρ |
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
ἀρχὴν |
| 16, 4, 53 |
διανομὰς
ποιούμενον
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
|
Καῖσαρ |
δὲ
αὐτῷ
τοῦ
μετάλλου
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
|
Καῖσαρ |
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν |
| 16, 1, 50 |
παῖδας
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
|
Καῖσαρ |
δὲ
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως |
| 16, 10, 59 |
τοῦτον
τὸν
τόπον,
ὁ
μὲν
|
Καῖσαρ |
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν |
| 16, 4, 53 |
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
ὅ
γε
|
Καῖσαρ |
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον |
| 16, 9, 58 |
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
|
Καῖσαρ |
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ
τοὺς
συνελθόντας |
| 16, 6, 55 |
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι
|
Καῖσαρ |
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν
γίνεσθαι.
(Οὐδὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
πεφηνότος
μέγιστον,
ὦ
|
Καῖσαρ, |
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
γνώμης
ὅ
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
|
Καῖσαρ |
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
Φλάκκος
ἀνθύπατος
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν.
|
Καῖσάρ |
μοι
ἔγραψεν
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι |
| 16, 6, 55 |
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
|
(Καῖσαρ |
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι |
| 16, 10, 59 |
ἄλλων
θεῶν
καὶ
τοῦ
σοῦ,
|
Καῖσαρ, |
ὀνόματος;
Τὰ
δὲ
περὶ
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
Ἀρέτᾳ
δ'
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
|
Καῖσαρ, |
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
μὴ
δι' |
| 16, 4, 53 |
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος
ὅ
τε
|
Καῖσαρ |
οὐδὲ
πρότερον
πιστεύων
τῷ
μεγέθει |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες.
|
(Καῖσαρ |
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει. |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
τότε
|
Καῖσαρ |
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς
δημοσίᾳ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πέρας
εἰς
τοῦτο
μετέστη
|
Καῖσαρ, |
ὡς
τοῦ
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι |
| 16, 5, 54 |
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ
|
ἅπερ |
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν |
| 16, 3, 52 |
φίλους
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
|
ἅπερ |
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ |
| 16, 11, 60 |
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
πάνθ'
|
ἅπερ |
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον |
| 16, 3, 52 |
πόλις
τῶν
τοιούτων
λόγων
καὶ
|
καθάπερ |
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ
|
καθάπερ |
ἔφεδρόν
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν |
| 16, 8, 57 |
βασιλεῖ.
Καὶ
τί
γὰρ
ἢ
|
καθάπερ |
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ'
ἀλλήλων |
| 16, 7, 56 |
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
χρήματα
|
καθάπερ |
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν,
κόσμον
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
|
ἤπερ |
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς
ἐστιν. |
| 16, 3, 52 |
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ'
ὄντος
εἰς
|
ὅπερ |
ἐσπουδάκει,
πολὺ
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον.
|
Ὅπερ |
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν
τῇ |
| 16, 1, 50 |
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
|
ὅπερ |
ἦν
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα.
|
Διόπερ |
ἐπὶ
τῷ
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι |
| 16, 5, 54 |
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
|
Διόπερ |
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
μελέτην
|
ὥσπερ |
ἄλλου
τινὸς
καὶ
τούτων
ἀξιοῦντες |
| 16, 4, 53 |
μὲν
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
|
ὥσπερ |
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ' |
| 16, 3, 52 |
ἐλάμβανε
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
|
ὥσπερ |
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις
γὰρ
ἦν
|
ὥσπερ |
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 3, 52 |
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
|
ὥσπερ |
ἐν
ὑστέρῳ
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς |
| 16, 3, 52 |
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ
δ'
οὐχ
|
ὥσπερ |
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
κακῶς
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
|
ὥσπερ |
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν
τῆς |
| 16, 4, 53 |
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
|
ὥσπερ |
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν
|
ὥσπερ |
ὄργανον
καὶ
πάγην
ἐπὶ
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
εἰ
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
|
ὥσπερ |
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
ἄλλων
|
ὥσπερ |
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
τῶν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
|
ὥσπερ |
πρότερον
εἶχεν
πρός
τε
τὸν |
| 16, 2, 51 |
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
|
ὥσπερ |
τὰ
ἄλλα
διὰ
μέγεθος
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
|
ὥσπερ |
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν
|
ὑπὲρ |
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ |
| 16, 3, 52 |
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
γράφων
|
ὑπὲρ |
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον. |
| 16, 11, 60 |
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
|
ὑπὲρ |
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ
πλέον
|
ὑπὲρ |
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν |
| 16, 11, 60 |
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
|
ὑπὲρ |
αὐτῶν
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 2, 51 |
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
|
ὑπὲρ |
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
ἔχω
πρὸς
πάντας
ἀνθρώπους
καὶ
|
ὑπὲρ |
Γαίου
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο |
| 16, 7, 56 |
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
|
ὑπὲρ |
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος. |
| 16, 5, 54 |
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
δαπάναις
|
ὑπὲρ |
δύναμιν
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι |
| 16, 6, 55 |
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
|
ὑπὲρ |
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ |
| 16, 10, 59 |
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
|
ὑπὲρ |
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ
στρατιὰν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
|
ὑπὲρ |
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ' |
| 16, 5, 54 |
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον
|
ὑπὲρ |
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
τε
διάφορον |
| 16, 4, 53 |
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
δ'
οὐχ
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
πλέον,
ἀλλ' |
| 16, 7, 56 |
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
πατέρα
μόνος
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
πράττειν |
| 16, 6, 55 |
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
|
ὑπὲρ |
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς
ἔχω |
| 16, 8, 57 |
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε
|
ὑπὲρ |
τῆς
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 4, 53 |
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
|
ὑπὲρ |
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
μὲν |
| 16, 10, 59 |
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
|
ὑπὲρ |
τούτων
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν, |
| 16, 9, 58 |
χρήσεται.
Γράφει
δὲ
καὶ
Σύλλαιος
|
ὑπὲρ |
τούτων
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ' |
| 16, 11, 60 |
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ
λέγειν
|
ὑπὲρ |
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μετὰ
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
|
ὑπὲρ |
τῶν
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου |
| 16, 10, 59 |
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
|
ὑπὲρ |
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ' |
| 16, 2, 51 |
συνέδρους
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος
|
ὑπὲρ |
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν, |
| 16, 6, 55 |
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
|
ὑπὲρ |
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον. |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
|
ὑπὲρ |
ὧν
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν |
| 16, 4, 53 |
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί,
|
πάτερ, |
εἶπεν,
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
|
πάτερ, |
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς. |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
πολλὰ
δεινὸς
|
ἀνὴρ |
καὶ
τὴν
ἡλικίαν
νέος
ἔτι |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
μὲν
Σατορνῖνος
|
ἀνὴρ |
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος |
| 16, 7, 56 |
γυναῖκες,
ἡ
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
|
θυγάτηρ |
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
ἢ
|
πατὴρ |
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται, |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ
|
πατὴρ |
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
ἐν |
| 16, 11, 60 |
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
|
πατὴρ |
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
|
πατὴρ |
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
|
πατὴρ |
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
ἔοικεν
φαίνεσθαι |
| 16, 4, 53 |
παῖδες
εἰ
εἰσὶν
νέοι
καὶ
|
μήτηρ |
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
|
μήτηρ |
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ' |
| 16, 11, 60 |
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
δὲ
σώματα
|
νύκτωρ |
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ
τε |
| 16, 8, 57 |
τῶν
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ
|
νύκτωρ |
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας |