| Lv., Chap., Par. |
| 16, 2, 51 |
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν
δὲ
πολὺς
|
κἀκ |
τῆς
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν
|
κἀκ |
τοῦ
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα |
| 16, 10, 59 |
δέος.
Ἕτερος
δ'
αὐτῶν
Ἀριστόβουλος
|
ἐκ |
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πραττόμενόν
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους
|
ἐκ |
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
πᾶσαν |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν
|
ἐκ |
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
σπουδὴν |
| 16, 4, 53 |
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ
γενόμενον
|
ἐκ |
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
|
ἐκ |
διαβολῆς
πικρότερον
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον
|
ἐκ |
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν |
| 16, 10, 59 |
(Κατὰ
δὲ
τὸν
χρόνον
ἥκοντος
|
ἐκ |
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
|
ἐκ |
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμης
εἰς
τὸν
υἱὸν
τὸν
|
ἐκ |
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
μὲν
ἐκείνῳ |
| 16, 4, 53 |
Καὶ
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
|
ἐκ |
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι |
| 16, 4, 53 |
μὲν
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς
|
ἐκ |
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν |
| 16, 3, 52 |
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους
τοὺς
|
ἐκ |
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν |
| 16, 7, 56 |
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
οὖσα
τοῖς
|
ἐκ |
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα |
| 16, 11, 60 |
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος
|
ἐκ |
παλαιοῦ
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
|
ἐκ |
πλείονος
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν |
| 16, 8, 57 |
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
|
ἐκ |
πλειόνων
τὸ
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως. |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
|
ἐκ |
πολλοῦ
τὸ
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι |
| 16, 4, 53 |
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν
μήτ'
|
ἐκ |
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας |
| 16, 8, 57 |
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
μηδὲν
|
ἐκ |
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
τῷ
μὲν
|
ἐκ |
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν
|
ἐκ |
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς |
| 16, 10, 59 |
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς
|
ἐκ |
τῆς
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας. |
| 16, 6, 55 |
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν
|
ἐκ |
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
ἕνεκα |
| 16, 2, 51 |
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
|
ἐκ |
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
Ἀσίαν, |
| 16, 3, 52 |
διαβολαῖς
καὶ
ταπεινῶσαι
βουλόμενος
τοὺς
|
ἐκ |
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
αὑτὸν
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
|
ἐκ |
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ |
| 16, 7, 56 |
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
δ'
|
ἐκ |
τῆς
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο, |
| 16, 11, 60 |
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ
μέλλον
|
ἐκ |
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας |
| 16, 4, 53 |
τὴν
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
|
ἐκ |
τῆς
πρώτης
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν |
| 16, 11, 60 |
τε
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
αὐτὸν
|
ἐκ |
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ |
| 16, 9, 58 |
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
|
ἐκ |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο, |
| 16, 11, 60 |
ποτε
οἴχονταί
σου
καὶ
πεπτώκασιν
|
ἐκ |
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες;
ποῖ |
| 16, 8, 57 |
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
λαβὼν
|
ἐκ |
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα |
| 16, 3, 52 |
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
Ἡρώδην
|
ἐκ |
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
φίλους
ἴσα
πολεμίοις
τιμωρούμενος
|
ἐκ |
τοῦ
μόνος
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ'
|
ἐκ |
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς |
| 16, 4, 53 |
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ
δόξουσιν
|
ἐκ |
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ' |
| 16, 10, 59 |
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
|
ἐκ |
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα |
| 16, 7, 56 |
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
|
ἐκ |
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ |
| 16, 11, 60 |
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον
|
ἐκ |
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη |
| 16, 11, 60 |
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
|
ἐκ |
τῶν
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
|
ἐκ |
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους |
| 16, 8, 57 |
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
|
ἐκ |
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
παίδων.
Καὶ
τούτους
μὲν
|
ἐκ |
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
ἀπέκτειναν. |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου
|
ἔκ |
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
ἢ
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
|
ἔκ |
τε
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος, |
| 16, 11, 60 |
δράσαντα
παθεῖν
τι
τῶν
εἰκότων
|
οὐκ |
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν
|
οὐκ |
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι. |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
|
οὐκ |
αἰδεῖσθαι
ταῖς
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις |
| 16, 8, 57 |
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
|
οὐκ |
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 11, 60 |
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
μὲν
|
οὐκ |
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
εὔλογον |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ
πῶς
|
οὐκ |
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
μείζων
ἐγίνετο |
| 16, 8, 57 |
εἰς
Καππαδοκίαν
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
|
οὐκ |
ἄλλος
ἐν
τῇ
τότε
περιστάσει |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μὴ
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς
|
οὐκ |
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
|
οὐκ |
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ
|
οὐκ |
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ'
|
οὐκ |
ἄν,
ἔφη,
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς |
| 16, 5, 54 |
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
|
οὐκ |
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
|
οὐκ |
ἄν
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος |
| 16, 2, 51 |
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν
|
οὐκ |
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται |
| 16, 11, 60 |
μὴν
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον
|
οὐκ |
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
|
Οὐκ |
ἂν
γάρ,
εἴ
τι
δυσχερὲς |
| 16, 3, 52 |
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
|
οὐκ |
ἂν
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ |
| 16, 2, 51 |
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
|
οὐκ |
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δ'
εὔλογον
ἐκίνει
πάντας
|
οὐκ |
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν
καιρὸν |
| 16, 8, 57 |
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
|
~(Οὐκ |
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
|
οὐκ |
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
|
οὐκ |
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὰς
διαφορὰς
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
|
οὐκ |
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
ἡμῶν |
| 16, 4, 53 |
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
|
οὐκ |
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν |
| 16, 8, 57 |
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν
|
οὐκ |
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας |
| 16, 8, 57 |
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ
λύπην
|
οὐκ |
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον
|
οὐκ |
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν
γάμον |
| 16, 9, 58 |
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν
|
οὐκ |
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
|
οὐκ |
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν, |
| 16, 1, 50 |
βασιλικοῦ
κατὰ
τὰς
μορφὰς
ἀξιώματος
|
οὐκ |
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
ἐδόκουν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
|
οὐκ |
ἀπολειφθέντος
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας, |
| 16, 11, 60 |
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
τοῖς
αὖθις
|
οὐκ |
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
περιλοίπων
ὅσους |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
|
οὐκ |
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
|
οὐκ |
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
|
οὐκ |
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων |
| 16, 4, 53 |
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων
|
οὐκ |
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης
|
οὐκ |
ἐᾶν
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
τε |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
|
οὐκ |
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ
ὡς
φυγεῖν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τότε
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
|
οὐκ |
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ
ὑπομείνας,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
παρρησίας.
|
Οὐκ |
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
ἦν |
| 16, 1, 50 |
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
|
οὐκ |
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν
|
οὐκ |
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια |
| 16, 4, 53 |
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
|
οὐκ |
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
|
οὐκ |
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
|
Οὐκ |
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐνεδίδου
σημεῖα,
τούς
τε
ἐλέγχους
|
οὐκ |
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν |
| 16, 7, 56 |
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
μὲν
Φερώρας
|
οὐκ |
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος
τῆς |
| 16, 4, 53 |
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ
εἰσίν,
|
οὐκ |
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
|
οὐκ |
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
πράγματα. |
| 16, 6, 55 |
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
|
οὐκ |
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων |
| 16, 10, 59 |
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
|
οὐκ |
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς
τῶν |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον;
|
Οὐκ |
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν
ὄχλων |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
|
οὐκ |
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ |
| 16, 10, 59 |
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
|
οὐκ |
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ' |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
|
οὐκ |
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ |
| 16, 9, 58 |
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
μὲν
|
οὐκ |
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
τῶν |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
|
οὐκ |
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
μὴ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν
|
οὐκ |
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
|
οὐκ |
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
δὲ
κατηγορεῖν |
| 16, 7, 56 |
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
|
οὐκ |
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα, |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
|
οὐκ |
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
|
οὐκ |
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
ἄν
τις |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
ἄλλως
|
οὐκ |
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
|
οὐκ |
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν
προπέτειαν |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ
μὲν
|
οὐκ |
εὖ
πράττειν
ἐν
τῷ
προτέρῳ |
| 16, 11, 60 |
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον
|
οὐκ |
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις |
| 16, 10, 59 |
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
|
οὐκ |
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον
|
οὐκ |
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὸ
ψεύσασθαί
τι
περὶ
αὐτῶν
|
οὐκ |
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
δικαίως |
| 16, 7, 56 |
οὐ
μὴν
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
|
οὐκ |
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ |
| 16, 8, 57 |
τι
τοιοῦτον
ἐξ
αἰτίας
μὲν
|
οὐκ |
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
|
οὐκ |
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
|
οὐκ |
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
μόνον
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
|
οὐκ |
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν |
| 16, 1, 50 |
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
|
οὐκ |
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ' |
| 16, 9, 58 |
τῶν
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
|
οὐκ |
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
|
οὐκ |
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
|
οὐκ |
ἦν
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς
|
οὐκ |
ἦν
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον |
| 16, 10, 59 |
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ'
|
οὐκ |
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ
δι'
ἔχθος
|
οὐκ |
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
|
οὐκ |
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ'
|
οὐκ |
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
|
οὐκ |
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
πράττοντι
τὰ
περὶ
τοὺς
παῖδας
|
οὐκ |
ᾠήθη
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ |