| Lv., Chap., Par. |
| 16, 11, 60 |
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
|
ἤ |
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο, |
| 16, 4, 53 |
πᾶν,
ὅσον
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
|
ἢ |
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται,
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ |
| 16, 10, 59 |
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις
|
ἢ |
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
ἐξ
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
|
ἢ |
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία |
| 16, 4, 53 |
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
|
ἢ |
γράμματα
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που
θηρᾶν
|
ἢ |
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ
λέγειν |
| 16, 4, 53 |
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
|
ἢ |
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα
κατὰ |
| 16, 5, 54 |
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
|
ἢ |
δόξειεν
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι |
| 16, 4, 53 |
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
|
ἢ |
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
βασιλεῖ.
Καὶ
τί
γὰρ
|
ἢ |
καθάπερ
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ' |
| 16, 4, 53 |
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
|
ἢ |
καὶ
διανέμειν
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
τὸν
υἱὸν
|
ἢ |
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας |
| 16, 11, 60 |
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν
|
ἢ |
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν |
| 16, 11, 60 |
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
|
ἢ |
καὶ
τὴν
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος |
| 16, 5, 54 |
εἴ
που
μνήμης
εἰς
αὖθις
|
ἢ |
κατὰ
τὸ
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
τι
δοκεῖν
|
ἢ |
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
τί
γὰρ
|
ἢ |
καταδίκων
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
δέος. |
| 16, 2, 51 |
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν
|
ἢ |
καταλῦσαί
τι
τῶν
πατρίων.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
Ἔστι
τις
δῆμος
ἢ
πόλις
|
ἢ |
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον
|
ἢ |
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
|
ἢ |
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει. |
| 16, 5, 54 |
μὴν
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
τις
|
ἢ |
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον |
| 16, 5, 54 |
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
|
ἢ |
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ζῶντας
ὅμως
ἐν
δεσμοῖς
|
ἢ |
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν
ψυχὴν
|
ἢ |
ξίφος
εἰς
τὴν
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν |
| 16, 7, 56 |
διελέγετο.
Σαλώμη
δὲ
καὶ
χεῖρον
|
ἢ |
πάλαι
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
|
ἢ |
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος |
| 16, 8, 57 |
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος
|
ἢ |
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος
|
ἢ |
πόλις
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων, |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
|
ἢ |
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
|
ἢ |
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ
|
ἢ |
πρῶτον
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
ἐλπίζομεν;
|
ἢ |
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 4, 53 |
οὔτ'
ἀλογίστους,
ἀτυχεστέρους
δ'
ἴσως
|
ἢ |
σοὶ
καλῶς
εἶχεν.
Εἰ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
πατρός,
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις
|
ἢ |
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
Τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 4, 53 |
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
|
ἢ |
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν |
| 16, 6, 55 |
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
|
ἢ |
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
τε |
| 16, 2, 51 |
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
|
ἢ |
τὰ
πάτρια
ἔθη
τὰς
πομπὰς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
|
ἢ |
τὰ
πλεῖστά
γε
αὐτῶν
οὐ |
| 16, 6, 55 |
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
|
ἢ |
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ |
| 16, 3, 52 |
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
|
ἢ |
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν
περὶ
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
|
ἢ |
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
ἥδιον
ἂν
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
|
ἢ |
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἄλλον
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας
|
ἢ |
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
ἀλλ' |
| 16, 7, 56 |
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
δύο
μῆνας
|
ἢ |
τρεῖς
ἔρχεται
πάλιν
ὡς
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
|
ἢ |
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 8, 57 |
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν
|
ἢ |
φάναι
γενέσθαι
τι
προπετὲς
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς
συγγενεῖς
εἶναι
|
ἢ |
φίλους,
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος |
| 16, 8, 57 |
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
|
ἢ |
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν. |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
|
ἢ |
χώραν
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς, |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
|
ἦ |
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
|
ᾖ |
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
|
ἡ |
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ |
| 16, 11, 60 |
ἅπασιν
τῶν
παίδων
καὶ
μετέωρος
|
ἡ |
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
τὰ |
| 16, 9, 58 |
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
|
ἡ |
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου. |
| 16, 2, 51 |
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
|
ἡ |
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ |
| 16, 9, 58 |
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
|
ἡ |
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
κατ' |
| 16, 5, 54 |
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
|
ἡ |
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν
πραττομένων
|
ἡ |
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ' |
| 16, 4, 53 |
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
|
ἡ |
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
|
Ἡ |
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα |
| 16, 7, 56 |
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
|
ἡ |
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν |
| 16, 10, 59 |
μένη
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
|
ἡ |
δὲ
πρὸς
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν, |
| 16, 4, 53 |
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
|
ἡ |
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ |
| 16, 7, 56 |
παρ'
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς
λόγους.
|
Ἡ |
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν |
| 16, 4, 53 |
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως
|
ἡ |
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ |
| 16, 3, 52 |
μὴ
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
|
ἡ |
διαδοχὴ
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ |
| 16, 5, 54 |
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
|
ἡ |
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ |
| 16, 11, 60 |
κρατοίη
δὲ
τὰ
ψεύσματα
καὶ
|
ἡ |
κακοήθεια
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
ἐπάγοι |
| 16, 7, 56 |
ἔχοντες.
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες,
|
ἡ |
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
|
ἡ |
μὲν
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
|
ἡ |
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
πίστιν
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
|
ἡ |
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
|
ἡ |
παρρησία
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς |
| 16, 4, 53 |
οὖν
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας
|
ἡ |
παρρησία,
μακάριον
καὶ
σὲ
πεῖσαι |
| 16, 3, 52 |
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
|
ἡ |
πόλις
τῶν
τοιούτων
λόγων
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
|
ἡ |
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
|
ἡ |
Σαλώμη.
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει |
| 16, 7, 56 |
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
|
ἡ |
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
οὖσα |
| 16, 11, 60 |
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν
ὄχλων
|
ἡ |
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ
μὲν
|
ἡ |
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
|
ἡ |
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
|
ἡ |
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
προτρέπουσα |
| 16, 7, 56 |
πλεῖον
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ
|
ἡ |
τῶν
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα. |
| 16, 3, 52 |
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
|
ἡ |
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
δὲ
|
ἡ |
τῶν
φίλων
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία; |
| 16, 8, 57 |
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
|
ἡ |
ψυχὴ
καὶ
νύκτα
καὶ
ἡμέραν |
| 16, 11, 60 |
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
|
Ἥ |
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ
τὸ |
| 16, 8, 57 |
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
|
Ἥ |
τε
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 11, 60 |
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος,
|
ἥ |
τε
στρατιὰ
πᾶσα
καὶ
ταύτης |
| 16, 7, 56 |
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
πλεῖον
|
ἥ |
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
ἐν
|
ᾗ |
καὶ
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι |
| 16, 11, 60 |
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν
|
ᾗ |
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
τούς |
| 16, 11, 60 |
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
|
ᾗ |
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
τις
|
παραβῇ |
τι
τῶν
προειρημένων,
δώσει
δίκην |
| 16, 7, 56 |
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
|
συνέβη |
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ |
| 16, 3, 52 |
Τὸ
δ'
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν
|
ἀπέβη. |
Τοῖς
τε
γὰρ
παισὶν
οὐ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
|
ἀπέβη |
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν |
| 16, 11, 60 |
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
|
ἀσεβῆ |
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ
σὲ |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
|
εὐσεβῆ |
δὲ
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει |
| 16, 4, 53 |
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε
|
γῆ |
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ |
| 16, 9, 58 |
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
|
γῆ |
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς |
| 16, 11, 60 |
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
|
ἐναργῆ |
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν |
| 16, 9, 58 |
ὅτῳ
καὶ
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
|
ὀργή |
τε
μείζων
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι |
| 16, 11, 60 |
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
|
ὀργῇ |
τὸ
πλεῖον
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι, |
| 16, 7, 56 |
συνέβη
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
|
ὀργῆ |
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος
ἐπ'
|
ἐξαγωγῇ |
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
δ'
αὐτῷ
|
καταγωγὴ |
μὲν
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος |
| 16, 4, 53 |
λέγειν
καὶ
δάκρυα
καὶ
τέλος
|
οἰμωγὴ |
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ
δόξουσιν |
| 16, 2, 51 |
μὴ
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ;
τί
|
δὴ |
κωλύει
καὶ
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
μὲν
|
δὴ |
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον, |
| 16, 5, 54 |
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
|
δὴ |
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε
|
δὴ |
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ |
| 16, 3, 52 |
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος
|
ἤδη |
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων |
| 16, 4, 53 |
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ
ὁμοίως.
|
ἤδη |
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
|
ἤδη |
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον.
|
Ἤδη |
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν |
| 16, 3, 52 |
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
|
Ἤδη |
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
κἀκεῖνον |
| 16, 10, 59 |
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
|
ἤδη |
διὰ
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
|
ἤδη |
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
οὖν
ὅ
τε
Φερώρας
|
ἤδη |
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 10, 59 |
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
τὰ
πάντα
|
ἤδη |
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν |
| 16, 4, 53 |
εἰς
πάντας
ἐλευσομένης.
Ἐκείνου
δὲ
|
ἤδη |
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν |
| 16, 7, 56 |
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν
ἄνθρωπον
|
ἤδη |
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων |
| 16, 8, 57 |
μόνον
διὰ
τὸ
γένος,
ἀλλ'
|
ἤδη |
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
φίλων
|
ἤδη |
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς
τοσαυτάκις
|
ἤδη |
κατέγνωκας
θάνατον;
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
|
ἤδη |
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα |
| 16, 9, 58 |
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
|
ἤδη |
μὲν
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι, |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
|
ἤδη |
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις, |
| 16, 3, 52 |
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
|
ἤδη |
μὲν
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
δὲ
νεανίσκων
|
ἤδη |
μὲν
καὶ
λέγοντος
δάκρυα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
|
ἤδη |
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν |
| 16, 3, 52 |
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
|
ἤδη |
πάντα
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ
νῦν
|
ἤδη |
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι. |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
|
ἤδη |
παρηκμακέναι
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί |
| 16, 10, 59 |
ἕκαστα
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος
|
ἤδη |
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν |
| 16, 2, 51 |
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων
|
ἤδη |
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
|
ἤδη |
περὶ
χιλίους.
Ἐφ'
οἷς
ἀχθόμενος |
| 16, 11, 60 |
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
ἡμῶν
|
ἤδη |
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
|
ἤδη |
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν |
| 16, 3, 52 |
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
πατέρα
φανερῶς
|
ἤδη |
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον |
| 16, 2, 51 |
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
δ'
|
ἤδη |
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις
δῆμος
ἢ |
| 16, 1, 50 |
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς
|
ἤδη |
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν |
| 16, 11, 60 |
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
|
ἤδη |
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
|
ἤδη |
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
|
ἤδη |
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
|
ἤδη |
τοῦ
πατρός,
ὡς
μηδὲ
συμποσίοις |
| 16, 4, 53 |
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
δ'
ἡμέτερον
|
ἤδη |
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς
αὐτὸν
|
ὀνείδη |
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ' |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
ὀργὴν
ἐκταραττόμενος,
|
ἐπειδὴ |
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα |
| 16, 2, 51 |
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
διοικήσας,
|
ἐπειδὴ |
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
λόγων,
|
ἐπειδὴ |
καὶ
τοὺς
διακειμένους
στρατιώτας
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον
|
ἐπειδὴ |
καὶ
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀχθόμενοι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
μητρός,
|
ἐπειδὴ |
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς |
| 16, 6, 55 |
μὲν
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
|
ἐπειδὴ |
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων |
| 16, 3, 52 |
δεινὸς
ὢν
τὸν
τρόπον
Ἀντίπατρος,
|
ἐπειδὴ |
παρρησίας
τινὸς
τῆς
οὐ
πρότερον |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
|
ἐπειδὴ |
περὶ
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς
δημαρχικῆς
ἐξουσίας
λέγει.
|
Ἐπειδὴ |
τὸ
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 8, 57 |
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
|
ἐπειδὴ |
τὸ
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 10, 59 |
χώραν
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
|
κέρδη |
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
|
ψευδῆ |
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ
οὕτως |
| 16, 1, 50 |
δ'
ἧκον
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
|
σπουδὴ |
περὶ
τὰ
μειράκια
τῶν
ὄχλων |
| 16, 4, 53 |
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς
ὑποψίας
ἀπολογούμενοι
|
σπουδῇ |
πλείονι
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι. |
| 16, 5, 54 |
τὸ
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
|
θηριώδη |
δοκεῖν
καὶ
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον. |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας
|
Ἡρώδῃ |
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τῇ
τότε
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
|
Ἡρώδῃ |
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
|
~(Ἡρώδῃ |
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
|
Ἡρώδῃ |
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς |
| 16, 10, 59 |
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
|
Ἡρώδῃ |
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
παρ' |
| 16, 10, 59 |
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
ἦσαν
|
Ἡρώδῃ |
δύο
κατ'
ἰσχὺν
καὶ
μέγεθος |
| 16, 10, 59 |
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
|
Ἡρώδῃ |
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ |
| 16, 9, 58 |
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
|
Ἡρώδῃ, |
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις
ὁ |
| 16, 8, 57 |
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
ἦν
|
Ἡρώδῃ |
πᾶς
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
|
Ἡρώδῃ |
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
|
Ἡρώδῃ. |
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
τὴν
Ῥώμην, |
| 16, 7, 56 |
ἐπ'
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ
λόγους
|
Ἡρώδῃ |
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
|
Ἡρώδῃ. |
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος
|
Ἡρώδῃ |
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
τῆς
ἀρχῆς
|
Ἡρώδῃ |
τῆς
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας. |
| 16, 9, 58 |
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν
|
Ἡρώδῃ |
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ |
| 16, 6, 55 |
τῷ
στρατηγῷ,
ἵνα
σάββασιν
μηδεὶς
|
ἀναγκάζῃ |
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας |
| 16, 2, 51 |
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
οὖν,
ἐὰν
|
ἐξετάζῃ |
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο
βλέψῃ
καὶ
|
καταμάθῃ |
τὸ
σκληρὸν
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον |
| 16, 4, 53 |
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
|
ἀπαθῆ |
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
|
ἀπαθῆ |
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
δάκρυα
καὶ
λύπην
οὐκ
|
ἀπαθῆ |
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε |
| 16, 6, 55 |
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ
τις
|
φωραθῇ |
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν |
| 16, 2, 51 |
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ
|
ἔθη, |
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή |
| 16, 2, 51 |
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ
πάτρια
|
ἔθη |
τὰς
πομπὰς
τὰς
θυσίας
τὰς |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
|
Εὑρέθη |
δὲ
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 6, 55 |
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
|
εὑρέθη |
οὐ
μόνον
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι |
| 16, 8, 57 |
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
|
εὑρέθη. |
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
|
εὑρέθη |
τὸ
σύνολον
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας |
| 16, 5, 54 |
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
|
ἠρνήθη |
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ |
| 16, 9, 58 |
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
|
ἠδυνήθη |
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ |
| 16, 9, 58 |
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
|
συνήθη |
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε |
| 16, 10, 59 |
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
μᾶλλον
|
ηὐξήθη |
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
ἀδικήμασιν
|
ἀπεστερήθη |
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ
τῶν |
| 16, 6, 55 |
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν.
|
Ἐστηλογραφήθη |
ἐν
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ |
| 16, 3, 52 |
προιόντος
ὡς
οὐκ
ἄν
τις
|
ᾠήθη |
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν, |
| 16, 10, 59 |
τὰ
περὶ
τοὺς
παῖδας
οὐκ
|
ᾠήθη |
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
|
ἐδόθη, |
κύρια
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μὴ
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς
|
ἐπλάσθη. |
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
|
ἀνεπλήσθη |
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν
τοιούτων |
| 16, 1, 50 |
μετὰ
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
ὥσπερ
|
ὡρίσθη |
τότε
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον
γενέσθαι |
| 16, 2, 51 |
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν
|
ὤφθη |
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ |
| 16, 8, 57 |
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
|
πραχθῇ, |
τὴν
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ |
| 16, 2, 51 |
διέγνω
καὶ
τὸν
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
|
ἀνήχθη, |
κατάγεται
δ'
εἰς
Καισάρειαν
οὐ |
| 16, 10, 59 |
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά
τε
ὡς
|
εἴη |
δεδανεισμένος
ἐπ'
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς
|
εἴη |
διασπείροντες
οἱ
τὸν
Τράχωνα
νεμόμενοι |
| 16, 8, 57 |
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
|
εἴη |
δυσμένεια
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν
|
εἴη |
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
ἡ |
| 16, 11, 60 |
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
|
εἴη, |
κρατοίη
δὲ
τὰ
ψεύσματα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τύχῃ
τό
τε
σῶμα
ὡς
|
εἴη |
μέγας
καὶ
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος |
| 16, 7, 56 |
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
|
εἴη |
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
ἂν
|
εἴη> |
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν, |
| 16, 10, 59 |
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
ἂν
|
εἴη |
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
σῶν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
|
εἴη |
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ |
| 16, 11, 60 |
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
|
εἴη |
τις
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας |
| 16, 8, 57 |
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
|
εἰδείη |
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
|
συνειδείη |
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
|
ὑπεξαιρεθείη. |
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἀπὸ
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς
|
ἐμπαρείη |
ταῖς
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς
|
δοίη |
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
εἰ
μὲν
ἑτέρως
σοι
|
δοκοίη |
κολάζειν
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ |
| 16, 8, 57 |
πατέρα
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
|
Παραινοίη |
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
|
κρατοίη |
δὲ
τὰ
ψεύσματα
καὶ
ἡ |
| 16, 10, 59 |
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ
|
φυλακὴ |
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ
προσῄει |
| 16, 11, 60 |
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
|
φυλακῇ. |
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ
καιρῷ |
| 16, 11, 60 |
προκαθωσιῶσθαι
τῇ
τοῦ
γενέσθαι
πάντως
|
ἀνάγκῃ |
καὶ
καλοῦμεν
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
|
ἀνάγκη |
καταφεύγειν
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς |
| 16, 1, 50 |
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
|
διηνεκῆ |
τὴν
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
εἴη
τις
|
συνθήκη |
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
|
ἐπιεικῆ |
λέγων
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας |
| 16, 11, 60 |
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ
|
στρατιωτικῇ |
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ
γὰρ
ἀπαίδευτον |
| 16, 11, 60 |
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
μὴν
|
παρολκὴ |
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ
ἂν |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν
|
δοκῇ, |
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
τὸ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
Σεβαστὴν
ἐπιτάξαντος
τοῦ
πατρὸς
|
στραγγάλῃ |
κτείνονται.
Τὰ
δὲ
σώματα
νύκτωρ |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
|
ἐστάλη, |
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι |
| 16, 11, 60 |
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
ἐπιθοῖεν
τῇ
|
κεφαλῇ |
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν
|
ἀσφαλῆ |
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς |
| 16, 2, 51 |
ἐπώνυμα
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
|
τέλη |
δ'
ἐπιτιθέντες
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς |
| 16, 9, 58 |
μηδ'
εἰ
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
|
λυσιτελῆ |
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς |
| 16, 4, 53 |
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
|
δήλη |
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν. |
| 16, 9, 58 |
εἰς
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
|
πολλὴ |
διὰ
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς |
| 16, 11, 60 |
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν
|
πολλῇ |
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν |
| 16, 4, 53 |
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως
ἡ
|
διαβολὴ |
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
νῦν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
δήμου
παντὸς
ἐν
ἑορτώδει
|
στολῇ |
καὶ
δεχομένου
τὸν
ἄνδρα
σὺν |
| 16, 9, 58 |
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
|
ἐπιστολὴ |
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον |
| 16, 6, 55 |
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
|
βουλῇ |
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
Κυρήνῃ |
| 16, 6, 55 |
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
|
βουλῇ |
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
τῇ |
| 16, 6, 55 |
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
|
βουλῇ |
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
τὸ |
| 16, 11, 60 |
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
|
ἐπιβουλὴ |
μὲν
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας |
| 16, 3, 52 |
τὰ
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας
|
ἐπιβουλή. |
τὸ
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ
|
δούλῃ |
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ |
| 16, 11, 60 |
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
|
μὴ |
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα. |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ'
ἃ
|
μὴ |
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ
τούτων
βιάζεσθαι. |
| 16, 8, 57 |
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
ἣν
καὶ
|
μὴ |
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς
οὐκ
ἄλλου |
| 16, 2, 51 |
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα
|
μὴ |
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν |
| 16, 4, 53 |
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
|
μὴ |
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
πάντων |
| 16, 4, 53 |
τούτων
ἕκαστον
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
|
μὴ |
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν |
| 16, 7, 56 |
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
ἄν,
εἰ
|
μὴ |
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος |
| 16, 11, 60 |
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
|
μὴ |
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
|
μὴ |
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
|
μὴ |
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα |
| 16, 10, 59 |
ἑκάτερον
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ
|
μὴ |
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 8, 57 |
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
|
μὴ |
δόξαι
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι. |
| 16, 5, 54 |
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
|
μὴ |
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ |
| 16, 2, 51 |
νενόηται
τιμή;
ποία
δὲ
χρεία
|
μὴ |
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ;
τί
δὴ |
| 16, 4, 53 |
πῶς
ἂν
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
|
μὴ |
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
παρρησίας. |
| 16, 5, 54 |
οἰκείους,
εἴ
τις
ἢ
λόγῳ
|
μὴ |
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ |
| 16, 2, 51 |
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν
|
μὴ |
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ |
| 16, 4, 53 |
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
|
μὴ |
καὶ
τῆς
βασιλείας
καὶ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει,
|
μὴ |
καί
τι
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν |
| 16, 2, 51 |
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
|
μὴ |
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ
τοῦ
|
μὴ |
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν |
| 16, 4, 53 |
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ
|
μὴ |
κατὰ
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
|
μὴ |
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ
|
μὴ |
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
ἔγραψεν
κελεύων
|
μὴ |
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν |
| 16, 10, 59 |
ἐξῃρημένους
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
|
μὴ |
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ
καὶ
|
μὴ |
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
ἕκαστα |
| 16, 2, 51 |
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε
|
μὴ |
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν. |
| 16, 8, 57 |
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
|
μὴ |
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
ἐν |
| 16, 2, 51 |
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
|
μὴ |
μετέχοντες
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ. |
| 16, 7, 56 |
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ
|
μὴ |
μέτρια
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους |
| 16, 3, 52 |
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
πεισθεῖεν,
ὅτι
|
μὴ |
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ |
| 16, 2, 51 |
ῥᾴδιον
ἦν,
χρήματα
δοὺς
ὅσα
|
μὴ |
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν |
| 16, 2, 51 |
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
|
μὴ |
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
|
μὴ |
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ὡς
ἐν
προφάσει
τελῶν
|
μὴ |
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
κρίσεως
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
|
μὴ |
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ' |
| 16, 10, 59 |
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ
|
μὴ |
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι |
| 16, 2, 51 |
πολλοὶ
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
|
μὴ |
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν, |
| 16, 3, 52 |
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
|
μὴ |
παραχωρεῖν
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι |
| 16, 4, 53 |
διάσημος
ἦν.
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
|
μὴ |
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου |
| 16, 7, 56 |
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ
|
μὴ |
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
ἂν
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
|
μὴ |
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν |
| 16, 2, 51 |
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
|
μὴ |
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
|
μὴ |
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας |
| 16, 4, 53 |
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
τὰ
|
μὴ |
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας |
| 16, 5, 54 |
περὶ
δὲ
τοὺς
ἔξω
καὶ
|
μὴ |
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ
|
μὴ |
πρότερον
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
τὸ
|
μὴ |
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
οὐδ'
ὅ
τι
λελάλητο
|
μὴ |
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις
ἡμῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
|
μὴ |
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
|
μὴ |
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει. |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ
|
μὴ |
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν |
| 16, 2, 51 |
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
|
μὴ |
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς |
| 16, 1, 50 |
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
|
μὴ |
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
δ'
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
|
μή |
τι
τοιοῦτον
οἷον
ἐδόκει
κακῶς |
| 16, 3, 52 |
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
|
μὴ |
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον. |
| 16, 7, 56 |
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
|
μὴ |
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον |
| 16, 2, 51 |
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν
|
μή |
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη
τὸ
|
μὴ |
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν
τῷ
πατρί, |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ
|
μὴ |
τὸν
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
τῷ
|
μὴ |
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
ᾤετο.
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην
|
μὴ |
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου |
| 16, 11, 60 |
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς,
|
μὴ |
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
ἢ |
| 16, 10, 59 |
τε
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
πατρὶ
|
μὴ |
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν |
| 16, 3, 52 |
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
|
μὴ |
ψευδῆ
λέγειν
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δύσνουν
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
|
μνήμῃ |
τε
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν;
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται
|
τιμή; |
ποία
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς |
| 16, 7, 56 |
βασιλέων
καὶ
διὰ
τοῦτο
σὺν
|
τιμῇ |
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί |
| 16, 4, 53 |
τὸ
περὶ
τοὺς
νεανίσκους
ἐν
|
ἀκμῇ |
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο |
| 16, 11, 60 |
παράγειν
εἰς
τὸ
συνέδριον,
ἐν
|
κώμῃ |
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ |
| 16, 7, 56 |
ὅτι
καὶ
χήρα
τυγχάνοι
διελέγετο.
|
Σαλώμη |
δὲ
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι |
| 16, 7, 56 |
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
ἤκουσεν
ἡ
|
Σαλώμη. |
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι |
| 16, 1, 50 |
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
|
Σαλώμῃ |
τε
τῇ
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ |
| 16, 7, 56 |
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
ἡ
|
Σαλώμη |
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
οὖσα
τοῖς |
| 16, 6, 55 |
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ
μετὰ
ὁρκωμοσίας
|
γνώμῃ |
δήμου
Ῥωμαίων
τοὺς
Ἰουδαίους
χρῆσθαι |
| 16, 11, 60 |
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
πλεῖον
ἢ
|
γνώμῃ |
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν, |
| 16, 11, 60 |
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
ἐν
|
Ῥώμῃ |
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν
|
Ῥώμῃ |
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
τὸ
μέγιστον, |
| 16, 1, 50 |
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ |
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά
τε |
| 16, 5, 54 |
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
τε
τῇ
|
Ῥώμῃ |
καὶ
παρ'
ἄλλοις
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων. |
| 16, 9, 58 |
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ |
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ |
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις |
| 16, 8, 57 |
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ |
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
ἐν
|
Ῥώμη |
τοῖς
πλείστοις
τῶν
σῶν
φίλων. |
| 16, 9, 58 |
τε
καὶ
παρὼν
ἐν
τῇ
|
Ῥώμῃ, |
τότε
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος. |
| 16, 8, 57 |
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
ἐν
|
Ῥώμῃ |
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι |
| 16, 7, 56 |
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
τῇ
|
δαπάνῃ. |
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ
κατ' |
| 16, 2, 51 |
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος
δὲ
|
ἐφάνη |
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
|
ἐμφανῆ |
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
|
γένη |
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις |
| 16, 9, 58 |
αὐτῶν
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
|
συγγενῆ, |
πλοῦτον
δὲ
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν |
| 16, 10, 59 |
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο
|
μένη |
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
|
καταπληξαμένη |
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
Ἦν |
| 16, 10, 59 |
ἔφη,
καὶ
σοὶ
κίνδυνος
ἀπωλείας
|
διαβεβλημένῃ |
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα |
| 16, 11, 60 |
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
|
μακαριζομένῃ |
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ'
οὐ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
|
χαριζομένη |
δ'
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ
πολλάκις |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
|
γενομένη |
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν |
| 16, 8, 57 |
νύκτα
καὶ
ἡμέραν
πρὸς
τούτῳ
|
γινομένη |
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ
ἧττον |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι
|
φερομένη |
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
|
μετωνομασμένῃ |
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
|
εὐμενῆ |
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ
|
καλουμένῃ |
πλησίον
τῆς
πόλεως,
ὡς
ἔχειν |
| 16, 6, 55 |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
|
Κυρήνῃ |
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη
ὁ |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
ἡ
πρὸς
|
Κυρήνῃ |
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις, |
| 16, 7, 56 |
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως.
|
Ἐκείνη |
μὲν
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης |
| 16, 7, 56 |
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν
|
ἐκείνη |
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
|
ἐκείνη |
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
|
ἐκείνη |
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
μὴ
μετέχοντες
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ
|
κοινῇ. |
Καὶ
μὴν
οἱ
τινὰς
ὧν |
| 16, 7, 56 |
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
|
Μόνη |
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν |
| 16, 5, 54 |
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
ἡ
|
γυνὴ |
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν
ἐκεῖ |
| 16, 10, 59 |
εἴ
τι
τῶν
πραττομένων
ἡ
|
γυνὴ |
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ'
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει
|
δικαιοσύνῃ |
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ |
| 16, 7, 56 |
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
τὸ
σὺν
|
αἰσχύνῃ |
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
φέρων |
| 16, 7, 56 |
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
ἡ
Σαλώμη
|
χαλεπὴ |
καὶ
δύσνους
οὖσα
τοῖς
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
μὴν
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
|
εὐπρεπῆ |
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ |
| 16, 4, 53 |
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων
ἕκαστον
ἔσθ'
|
ὅπη |
καὶ
μὴ
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς |
| 16, 6, 55 |
χρῆται
καὶ
κατὰ
πόλεις
ἔσθ'
|
ὅπη |
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ |
| 16, 2, 51 |
πλεῖστον
ἡ
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
|
ῥοπὴ |
προτρέπουσα
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ |
| 16, 11, 60 |
ὅτι
καὶ
τῶν
ὄχλων
ἡ
|
σιωπὴ |
τὴν
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
τὸν
υἱὸν
ἢ
καὶ
|
ξιφήρη |
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως |
| 16, 6, 55 |
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν
|
Ἀγκύρῃ. |
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ
τι |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
τι
|
χρὴ |
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν. |
| 16, 2, 51 |
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας
|
χρὴ |
δοκεῖν,
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων |
| 16, 4, 53 |
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
ἡ
μὲν
|
σὴ |
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πολέμου
κατὰ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
|
μίση |
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων
ταῖς
διαβολαῖς. |
| 16, 8, 57 |
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ
|
μίση |
πρὸς
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
|
Ἐλαιούσῃ |
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
μὲν
|
Ἐλαιούσῃ |
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε |
| 16, 6, 55 |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
|
τῇ |
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις |
| 16, 10, 59 |
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
|
τῇ |
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
ἑκατέρᾳ
|
τῇ |
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ |
| 16, 7, 56 |
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
ἐν
|
τῇ |
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν
αὐτῷ
κεχαρισμένως |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
ἐν
τῇ
πατρίδι
καὶ
|
τῇ |
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς
ἐν
|
τῇ |
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι
τάχιον |
| 16, 7, 56 |
τἆλλα
τοῦτον
τὸν
τρόπον
χρώμενος
|
τῇ |
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
ἐν
τῇ |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
|
τῇ |
γραφῇ
τὰ
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ
κατεσκευάσατο
πολυτελὲς
|
τῇ |
δαπάνῃ.
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ |
| 16, 6, 55 |
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν
|
τῇ |
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ |
| 16, 2, 51 |
σύμπαν
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ
|
τῇ |
διοικήσει
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
|
τῇ |
διοικήσει
τῶν
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
|
τῇ |
δούλῃ
τὸν
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο |
| 16, 11, 60 |
ὅτι
καὶ
τῇ
φύσει
καὶ
|
τῇ |
Καίσαρος
δόσει
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς |
| 16, 4, 53 |
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
ἐν
|
τῇ |
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν |
| 16, 11, 60 |
του
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
ἐπιθοῖεν
|
τῇ |
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
οὐδὲ
ἐν
|
τῇ |
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
|
τῇ |
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οἳ
περιορῶσι
τοιοῦτο
μῦσος
ἐπὶ
|
τῇ |
μακαριζομένῃ
ποτὲ
βασιλείᾳ.
Σὺ
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
|
τῇ |
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ'
ἐκείνη
|
τῇ |
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται |
| 16, 5, 54 |
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
|
τῇ |
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας |
| 16, 7, 56 |
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
|
τῇ |
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
ἐν
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
|
τῇ |
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν |
| 16, 11, 60 |
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν
|
τῇ |
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι
|
τῇ |
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον. |
| 16, 5, 54 |
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
|
τῇ |
πόλει
μέρος
ὄντα
καὶ
μνήμης |
| 16, 2, 51 |
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
|
τῇ |
πόλει
τὸν
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
|
τῇ |
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ |
| 16, 6, 55 |
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ
|
τῇ |
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας |
| 16, 11, 60 |
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
|
τῇ |
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἠξίου
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
|
τῇ |
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων |
| 16, 3, 52 |
παισὶν
οὐ
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
|
τῇ |
πρὸς
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς |
| 16, 7, 56 |
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
|
τῇ |
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά |
| 16, 5, 54 |
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
τε
|
τῇ |
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις
τισὶν |
| 16, 9, 58 |
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
δὲ |
| 16, 9, 58 |
πιστευθείς
τε
καὶ
παρὼν
ἐν
|
τῇ |
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ
μειζόνων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν
τε
|
τῇ |
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ
|
τῇ |
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς
δημοσίᾳ
τιμὰς |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
|
τῇ |
συμφορᾷ
τά
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα
καὶ
|
τῇ |
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
ἄλλος
ἐν
|
τῇ |
τότε
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ |
| 16, 1, 50 |
τε
εὐθέως
ἐδόκουν
Σαλώμῃ
τε
|
τῇ |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
εἴα
|
τῇ |
τοῦ
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ |
| 16, 1, 50 |
διαβολῆς
μείζονι
χρώμενος
ὁ
βασιλεὺς
|
τῇ |
τοῦ
γεγεννηκέναι
φιλοστοργίᾳ
καὶ
τιμῆς |
| 16, 11, 60 |
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης
προκαθωσιῶσθαι
|
τῇ |
τοῦ
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
πάθοι
παρὰ
τὴν
ἀξίαν
καὶ
|
τῇ |
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
|
τῇ |
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν
λῃστὰς
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν
δέξεσθαι
|
τῇ |
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν
χρήματα
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι
καὶ
|
τῇ |
φύσει
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει |
| 16, 5, 54 |
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
|
τῇ |
φύσει.
Ὅταν
δὲ
εἰς
τὰς |
| 16, 5, 54 |
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
τῆς
ἐν
|
τῇ |
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
|
τῇ |
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν
μέντοι |
| 16, 2, 51 |
δὲ
καὶ
τῷ
λόγῳ
καὶ
|
τῇ |
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
ἐν
|
τῇ |
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν
ἐν
|
τῇ |
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
γνώμην
|
ἀηδεστάτῃ |
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν |
| 16, 5, 54 |
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
|
εὐεργετικωτάτῃ |
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
Ὅταν
δὲ |
| 16, 3, 52 |
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
|
δεκαετῆ |
γεγενημένην,
πλεύσας
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
|
προπετῆ |
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων |
| 16, 4, 53 |
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
πάντων
|
δεσπότῃ |
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα
καιρὸν |
| 16, 5, 54 |
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια
|
Σεβαστή, |
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν
ἔτει |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
φίλοις
ἔν
τε
τῇ
|
Σεβαστῇ |
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν
λιμένα |
| 16, 4, 53 |
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
|
Σεβαστῇ |
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας |
| 16, 9, 58 |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
|
συνέστη |
πόλεμος
πρὸς
τοὺς
Ἄραβας
ἐξ |
| 16, 4, 53 |
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
μικρὸν
μέρος
|
ἀπέστη |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς
τοῦτο
|
μετέστη |
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ
μὲν
Συλλαίου |
| 16, 8, 57 |
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν
|
καθίστη. |
τοῦ
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
τῆς
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
|
συνίστη |
καὶ
μετὰ
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς |
| 16, 3, 52 |
γράφων
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ
|
συνίστη |
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
γε
μὴν
ἀνιόντος |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι
κοινωνίαν
|
αὐτῇ |
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
Τήν |
| 16, 7, 56 |
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
|
αὐτὴ |
μὲν
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους |
| 16, 1, 50 |
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
|
αὐτῇ |
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
Ἐν |
| 16, 8, 57 |
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
|
αὐτῇ |
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον
διὰ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ
ἀξίων
|
αὐτῇ |
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε
οὐδὲν |
| 16, 5, 54 |
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία
μὲν
|
αὕτη |
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
περὶ |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
σοὶ
μὲν
ἡ
συνείδησις
|
αὕτη |
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ
νικῴην
ἀεὶ |
| 16, 7, 56 |
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν
|
ἑαυτῇ |
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει, |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
|
(Τοιαύτη |
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
|
ταύτῃ |
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος
οὔτε
|
πλωτὴ |
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ |
| 16, 7, 56 |
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
|
πρώτῃ. |
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ὅσους
ἡ
πρὸς
Κυρήνῃ
|
Λιβύη |
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
ἐν
|
Λιβύῃ |
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
Φλάβιον
καὶ |
| 16, 6, 55 |
σάββασιν
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
|
παρασκευῇ |
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ |
| 16, 11, 60 |
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ
Τίρων,
ὁπόταν
|
θεραπεύῃ |
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν
ἀποτέμνειν. |
| 16, 7, 56 |
τοῦτον
τὸν
τρόπον
χρώμενος
τῇ
|
γραφῇ. |
ζῶντι
γὰρ
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ
|
γραφῇ |
τὰ
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ |
| 16, 5, 54 |
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
|
ἀνεγράφη. |
~(Τοῖς
μὲν
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται |
| 16, 11, 60 |
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
|
Ἔφη |
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
Ἡρώδου |
| 16, 10, 59 |
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν
ταῦτ'
|
ἔφη |
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
ἐπέδωκεν
ὡς |
| 16, 8, 57 |
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
|
ἔφη |
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως |
| 16, 4, 53 |
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ
ἐπιτρέψειν
|
ἔφη |
ζῶντι
μὴ
καὶ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 10, 59 |
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
|
ἔφη |
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
γάρ,
|
ἔφη, |
καὶ
σοὶ
κίνδυνος
ἀπωλείας
διαβεβλημένῃ |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
|
ἔφη |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν. |
| 16, 10, 59 |
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
|
ἔφη |
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
ἤδη
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς
|
ἔφη |
κολάζειν
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
|
ἔφη |
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
|
ἔφη |
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν, |
| 16, 8, 57 |
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον
διαλύσειν
|
ἔφη |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ' |
| 16, 11, 60 |
τις
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς
|
ἔφη |
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ,
τί
δ'
οὐκ
ἄν,
|
ἔφη, |
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο |
| 16, 7, 56 |
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
|
ἔφη |
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
παρ'
ἐκείνης |
| 16, 4, 53 |
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
|
ἔφη |
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
παρασχεῖν |
| 16, 8, 57 |
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
|
ἔφη |
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
|
ἔφη |
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
|
ἔφη |
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον |
| 16, 1, 50 |
Σαλώμῃ
τε
τῇ
τοῦ
βασιλέως
|
ἀδελφῇ |
καὶ
τοῖς
Μαριάμμην
ταῖς
διαβολαῖς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου
|
μάχη |
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν
|
ταραχή. |
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
φίλων
ἤδη |
| 16, 6, 55 |
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
|
συνεχῆ |
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ
Ἡρώδης |
| 16, 3, 52 |
μόνοις
μηδ'
ἐξ
ἀνάγκης
ἡ
|
διαδοχὴ |
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
|
ἀρχὴ |
γενομένη
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν |
| 16, 11, 60 |
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
|
ἀρχῇ |
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ |
| 16, 8, 57 |
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
|
τύχῃ |
τό
τε
σῶμα
ὡς
εἴη |
| 16, 8, 57 |
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ
|
ψυχὴ |
καὶ
νύκτα
καὶ
ἡμέραν
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
τόπον
ἢ
χώραν
ἐν
τῇ
|
ψυχῇ |
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ |
| 16, 5, 54 |
ἀρχομένους
καὶ
τοὺς
οἰκειοτάτους
ἐπεδείξατο
|
βλέψῃ |
καὶ
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν
καὶ |