| Lv., Chap., Par. |
| 16, 2, 51 |
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
οὐδέν,
|
ἃ |
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ' |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
|
ἃ |
δὲ
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ |
| 16, 2, 51 |
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
|
ἃ |
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ
πεῖραν |
| 16, 4, 53 |
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον,
|
ἃ |
δύναται
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
|
ἃ |
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα
μὴ |
| 16, 7, 56 |
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
|
ἃ |
μάλιστα
καὶ
πρότερον
ἐνόσει
πλείω |
| 16, 2, 51 |
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
ὄντων
μηδ'
|
ἃ |
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ
τούτων |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν,
|
ἃ |
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
|
ἃ |
πρὸ
ἡμῶν
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ |
| 16, 10, 59 |
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
|
ἃ |
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς. |
| 16, 7, 56 |
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων
λέγειν,
|
ἃ |
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
ἦν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
μὲν
|
ἃ |
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα
διαφθείροντες |
| 16, 7, 56 |
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
|
Ἄραβα. |
Τήν
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ |
| 16, 5, 54 |
ἐν
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
|
Καφαρσαβᾶ |
τόπον
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
ἀρίστην |
| 16, 10, 59 |
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη
|
μέγα |
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
Ἦν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
μηδενὶ
πιστεύειν
|
μέγα |
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις |
| 16, 4, 53 |
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν
|
εὔλογα |
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν
ἔχειν |
| 16, 9, 58 |
ὃ
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
|
Ὀβάδᾳ |
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
τὴν
|
Ἑλλάδα |
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ'
ἂν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
κατὰ
τιμὴν
εἰς
τὴν
|
παῖδα |
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ' |
| 16, 7, 56 |
τὴν
μὲν
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
|
παῖδα |
ἐξ
αὐτῆς
ἔχων
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ |
| 16, 3, 52 |
μειρακίων
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
|
παῖδα |
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
τιμᾶν, |
| 16, 7, 56 |
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
|
παῖδα |
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
τὴν
|
παῖδα |
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη
δ' |
| 16, 10, 59 |
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ
|
τηθίδα |
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν
αὐτῷ
ταῖς |
| 16, 5, 54 |
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
|
Φασαηλίδα |
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
κίνδυνος
ἀπωλείας
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
κατ'
|
ἐλπίδα |
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους |
| 16, 11, 60 |
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
εἰς
αὐτὸν
|
ἐλπίδα |
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς
τοσαυτάκις |
| 16, 4, 53 |
εἶχεν
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν
|
ἐλπίδα |
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν |
| 16, 11, 60 |
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
|
ἐλπίδα |
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ
μέλλον |
| 16, 8, 57 |
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον
εἰς
|
ἐλπίδα |
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες |
| 16, 5, 54 |
τοῦτον
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
|
πενταετηρίδα |
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
δ' |
| 16, 5, 54 |
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
|
Ἀντιπατρίδα |
προσηγόρευσεν.
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
τῇ |
| 16, 3, 52 |
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
|
ἀνάφανδα |
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῶν
παρόντων
ὀδυνηρά
τις
|
θέα, |
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς |
| 16, 8, 57 |
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
|
βασιλέα. |
Βέλτιον
δὲ
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι |
| 16, 4, 53 |
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ
|
βασιλέα |
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε |
| 16, 11, 60 |
(Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν
|
βασιλέα |
μετὰ
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
|
βασιλέα |
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
|
βασιλέα |
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
μέγιστα
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
τὸν
|
βασιλέα |
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
τὸν
|
βασιλέα |
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ |
| 16, 4, 53 |
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν
|
βασιλέα |
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς
αὐτὸν |
| 16, 4, 53 |
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
τὸν
|
βασιλέα. |
Τὸ
γὰρ
ἄπιστον
τῆς
διαβολῆς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν
|
βασιλέα |
τῶν
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν. |
| 16, 11, 60 |
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
|
βασιλέα |
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν
|
βασιλέα |
τῶν
Καππαδόκων
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει |
| 16, 10, 59 |
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας
καὶ
τὰ
|
χρέα |
τοῖς
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
|
γραμματέα |
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον
καὶ
δι' |
| 16, 8, 57 |
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
|
ἀγαθὰ |
παρὰ
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ
|
ἀγαθὰ |
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ' |
| 16, 4, 53 |
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
|
δυνάμεθα, |
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ |
| 16, 10, 59 |
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
|
προεθέμεθα |
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα
καιρὸν
|
συντιθέμεθα |
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ὄντων
μηδ'
ἃ
μὴ
|
βιαζόμεθα |
τούτους
ὑπὸ
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ |
| 16, 11, 60 |
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
|
πειθόμεθα |
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις
ὑπ'
ἐκείνης |
| 16, 2, 51 |
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι'
ὧν
οὐχ
|
ἁμαρτησόμεθα. |
Καλὰ
μὲν
οὖν,
ἐὰν
ἐξετάζῃ |
| 16, 2, 51 |
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
|
ἀποκρυπτόμεθα |
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα
|
πεπιστεύμεθα. |
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου
χεῖρον |
| 16, 6, 55 |
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
|
συνεργούμεθα |
τὰ
τῆς
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ |
| 16, 2, 51 |
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
|
χρώμεθα |
πρὸς
τὸν
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε
οὐδὲν
|
οἶσθα, |
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ
|
δίκαια |
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
μὲν
ἐδέοντο |
| 16, 2, 51 |
τούτων
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ
|
δίκαια |
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ' |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
|
δίκαια |
παθεῖν
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ
|
δίκαια |
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον |
| 16, 2, 51 |
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
|
δίκαια. |
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε |
| 16, 2, 51 |
καὶ
καθ'
αὑτὰ
τὰ
ἔθη,
|
παλαιὰ |
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή
τισιν |
| 16, 10, 59 |
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
ἐν
|
Ἀραβίᾳ |
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν |
| 16, 2, 51 |
ἦν
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
|
ἀπολογία |
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα |
| 16, 1, 50 |
ὁ
βασιλεὺς
τῇ
τοῦ
γεγεννηκέναι
|
φιλοστοργίᾳ |
καὶ
τιμῆς
ἧς
ἔδει
μετεδίδου |
| 16, 5, 54 |
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
|
Διὰ |
δὴ
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
ἣν
εἶχε
|
διὰ |
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο |
| 16, 8, 57 |
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
|
διὰ |
κάλλος
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων |
| 16, 2, 51 |
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
ἄλλα
|
διὰ |
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον |
| 16, 4, 53 |
αὑτῷ
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
|
διὰ |
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν. |
| 16, 2, 51 |
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
|
Διὰ |
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
|
διὰ |
μίσους
οἰκείου
γεγενημένος
αὐτὸς
εἰ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
|
διὰ |
Πτολεμαίου
καὶ
Φερώρα
τὸ
πλῆθος |
| 16, 2, 51 |
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον.
Καὶ
πλεύσας
|
διὰ |
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
προσέσχεν,
περὶ |
| 16, 7, 56 |
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
|
διὰ |
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
μῖσος |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
|
διὰ |
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
τὴν
Γλαφύραν |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἐξῄτει
καὶ
χρέος
ὃ
|
διὰ |
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα |
| 16, 3, 52 |
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς
ὤνατο
|
διὰ |
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
τοὺς
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
|
διὰ |
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν |
| 16, 9, 58 |
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
|
διά |
τε
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
|
διὰ |
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
|
διὰ |
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς |
| 16, 9, 58 |
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
|
διὰ |
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
|
διὰ |
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν |
| 16, 11, 60 |
τινὲς
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
|
διὰ |
τὴν
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνοις
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
|
διὰ |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ |
| 16, 2, 51 |
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
|
διὰ |
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν
|
διὰ |
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
|
διὰ |
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
τὸν |
| 16, 9, 58 |
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
|
διὰ |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται |
| 16, 5, 54 |
ὄντα
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
|
διὰ |
τὴν
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
|
διὰ |
τὴν
τιμήν.
Ὡς
δ'
αὐτοῖς |
| 16, 7, 56 |
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
|
διὰ |
τῆς
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
|
διὰ |
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον
|
διὰ |
τὸ
γένος,
ἀλλ'
ἤδη
καὶ |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
μετάνοια
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
|
διὰ |
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
ἀναιρεῖν |
| 16, 4, 53 |
ὧν
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
|
διὰ |
τὸ
μηδὲν
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας |
| 16, 9, 58 |
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ
πολέμῳ
|
διὰ |
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν |
| 16, 10, 59 |
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
|
διὰ |
τὸ
συμφέρειν
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις |
| 16, 7, 56 |
ἠνέσχετο
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
|
διὰ |
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον |
| 16, 7, 56 |
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
|
διὰ |
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν |
| 16, 2, 51 |
κἂν
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
|
διὰ |
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ
|
διὰ |
τὸν
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται
|
διὰ |
τοῦ
φράσαι
τῆς
βασάνου
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
|
διὰ |
τοῦτο
ἦν
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
|
διὰ |
τοῦτο
σὺν
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην |
| 16, 8, 57 |
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα
δὲ
καὶ
|
διὰ |
τούτου
βουλόμενος
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ὃ
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
|
διὰ |
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος |
| 16, 8, 57 |
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
|
διὰ |
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ |
| 16, 2, 51 |
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
|
διὰ |
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν |
| 16, 5, 54 |
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
|
ἰδίᾳ |
δὲ
καὶ
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος |
| 16, 2, 51 |
εἰσὶν
οἱ
μὴ
μετέχοντες
αὐτῶν
|
ἰδίᾳ |
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
μὴν
οἱ |
| 16, 4, 53 |
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν
|
ἰδίᾳ |
καὶ
τὸν
πατέρα
διεκίνησαν
ἀληθινῷ |
| 16, 3, 52 |
πολλάκις
γράφων
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ
|
ἰδίᾳ |
συνίστη
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
γε
μὴν |
| 16, 7, 56 |
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
|
εἴα |
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 4, 53 |
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
|
εὐσέβεια |
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
ἔθνους |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἐν
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
|
εὐσεβείᾳ |
μένε,
δώσομεν
δὲ
λόγον
ἡμεῖς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
τῇ
|
παιδείᾳ |
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
ἐν
τῇ |
| 16, 11, 60 |
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
|
ἀλήθεια, |
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
Τοῖς
δ'
οἷς
οὐκ
ἦν
|
συνήθεια |
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει,
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ
καὶ
|
συνήθεια |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τὰ
ψεύσματα
καὶ
ἡ
|
κακοήθεια |
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
δὲ
|
κακοήθεια |
τοῦ
τρόπου
τὴν
ἐν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
πατρὸς
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
|
κακοηθείᾳ |
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς
εἶναί
τι |
| 16, 2, 51 |
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ
|
οἰκεῖα |
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν |
| 16, 2, 51 |
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
|
οἰκεῖα |
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο |
| 16, 2, 51 |
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
|
οἰκεῖα |
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
|
θρησκεία |
τοῦ
παντὸς
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν |
| 16, 8, 57 |
ἦν,
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
|
ἀσφαλείᾳ |
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν |
| 16, 5, 54 |
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
|
ἀσφαλείᾳ |
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον |
| 16, 3, 52 |
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
τῆς
Σαλώμης
|
ἐπιμέλεια |
καὶ
παρ'
αὐτῶν
ἐκείνων
τὰς |
| 16, 2, 51 |
ὡς
δὲ
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
|
τέλεια |
θύματα
τιμῶν
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
|
βασιλείᾳ |
διὰ
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
ἑκατέρᾳ
τῇ
|
βασιλείᾳ |
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
ἐν
τῇ
|
βασιλείᾳ |
καὶ
σὺν
αὐτῷ
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος
ἐν
|
βασιλείᾳ. |
Καὶ
τὴν
ἀρχήν,
ἣν
σὺ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
καὶ
μετέωρος
ἡ
|
βασιλεία, |
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
τὰ
κατ' |
| 16, 11, 60 |
ἐν
τῇ
πατρίδι
καὶ
τῇ
|
βασιλείᾳ |
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων |
| 16, 9, 58 |
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
ἡ
|
βασιλεία |
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων |
| 16, 11, 60 |
μῦσος
ἐπὶ
τῇ
μακαριζομένῃ
ποτὲ
|
βασιλείᾳ. |
Σὺ
δ'
οὐ
σκέψει
τί |
| 16, 7, 56 |
ἔξω
καὶ
τὰς
ἐν
τῇ
|
βασιλείᾳ |
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι
τάχιον
ὡς |
| 16, 5, 54 |
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ
|
μνημεῖα |
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
πάντα
τὰ
|
σημεῖα |
τῆς
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων, |
| 16, 11, 60 |
μέγιστα
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
|
σημεῖα, |
τούς
τε
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις |
| 16, 8, 57 |
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον
ὡς
εἴη
|
δυσμένεια |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ
μῖσος |
| 16, 2, 51 |
ἔν
τε
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
|
Καισαρείᾳ |
περὶ
τὸν
λιμένα
τὸν
ὑπ' |
| 16, 5, 54 |
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
|
Καισάρεια |
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν |
| 16, 3, 52 |
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ
πρὸς
αὐτοὺς
|
ἐπηρείᾳ, |
καὶ
δεινὸς
ὢν
τὸν
τρόπον |
| 16, 2, 51 |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν
|
χρείᾳ |
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν
ἐπὶ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
οὐ
νενόηται
τιμή;
ποία
δὲ
|
χρεία |
μὴ
εἰς
πρῶτον
ὁρᾷ;
τί |
| 16, 5, 54 |
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει
|
πλατεῖα, |
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς
|
προπετείᾳ |
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
παρ'
αὐτοῦ |
| 16, 4, 53 |
κλαίουσι
μὲν
ὅμως
καὶ
σὺν
|
κατηφείᾳ |
πρὸς
τὴν
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε
καὶ
|
κατήφεια |
τὸ
βασίλειον
ἀπεκόσμει
τῆς
πρώτης |
| 16, 3, 52 |
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς
τὰ
|
μειράκια |
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
τὰ
|
μειράκια |
καὶ
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον |
| 16, 3, 52 |
παντάπασιν
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
|
μειράκια. |
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ
|
μειράκια |
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι |
| 16, 4, 53 |
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ'
|
ἀδικίᾳ |
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα
δὲ
λέγοντος |
| 16, 1, 50 |
ἔδει
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
ἐν
|
ἡλικίᾳ |
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται
|
φιλίᾳ |
τε
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
|
τρισχίλια |
τάλαντα
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
ἔτι |
| 16, 5, 54 |
δὲ
καὶ
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
|
Ἰουλία |
πολλὰ
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν, |
| 16, 6, 55 |
τά
τε
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
|
ἀσυλίᾳ |
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὑμετέρα
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
|
μία |
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
|
οὐδεμία |
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
|
οὐδεμία |
τῶν
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
ἐν
|
ἀποδημίᾳ |
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ'
ἐπανῆλθεν |
| 16, 11, 60 |
ἡ
τῶν
φίλων
καὶ
συγγενῶν
|
ἐρημία; |
Κρίνω
δὲ
οὐδὲ
παρόντας
αὐτοὺς |
| 16, 4, 53 |
ἢ
βασιλεὺς
ἐπιβουλευόμενος
δύναται,
κρίσεως
|
ἰσοτιμίᾳ |
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
μὴ
παντάπασιν |
| 16, 9, 58 |
Ἦν
δ'
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
|
ἀθυμία |
καὶ
δέος,
ὅ
τε
Σύλλαιος |
| 16, 3, 52 |
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
|
ἐπιθυμίᾳ. |
Πάλιν
τε
τὸ
κακὸν
ὅμοιον |
| 16, 2, 51 |
εἱστίασας
καὶ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
|
ξένια |
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ
πάντα
καὶ |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
|
ἀγωνία |
τε
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
|
ἐπιμιξίᾳ |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
ἦν
|
εὐδοξία |
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ' |
| 16, 3, 52 |
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
τῆς
μητρὸς
|
οἷα |
πάθοι
παρὰ
τὴν
ἀξίαν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
|
οἷα |
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι' |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ
|
ὅμοια |
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι |
| 16, 8, 57 |
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
γὰρ
|
μετάνοια |
τῷ
βασιλεῖ
ταχὺ
διὰ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
τις
|
ἐπίνοια |
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ὃς
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ
ἐγένετο
|
συννοίᾳ |
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς |
| 16, 7, 56 |
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
|
εὐνοίᾳ |
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
|
εὔνοια |
δήλη
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν |
| 16, 2, 51 |
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
μὲν
|
εὔνοια |
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται; |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
|
ποία |
δὲ
πίστις
ἐνδεής
ἐστιν;
τίς |
| 16, 2, 51 |
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή;
|
ποία |
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον |
| 16, 2, 51 |
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ
|
ποία |
μὲν
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
|
μοχθηρίᾳ |
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ
|
τεκμήρια |
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
τὰ
|
τεκμήρια |
τοῦ
καὶ
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς |
| 16, 9, 58 |
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
|
ὀρμητήρια |
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν |
| 16, 2, 51 |
κἀν
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες
ἐπὶ
|
δικαστήρια |
καὶ
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι
τὰ
|
λῃστήρια |
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς
τοῦτο |
| 16, 3, 52 |
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων
|
ἀπειρία, |
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 8, 57 |
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
μὲν
|
ἀπορίᾳ |
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα |
| 16, 4, 53 |
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
|
ἀπορία |
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν
καὶ
δάκρυα |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ
|
πάτρια |
ἔθη
τὰς
πομπὰς
τὰς
θυσίας |
| 16, 6, 55 |
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
|
πάτρια. |
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα |
| 16, 6, 55 |
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
κατὰ
τὰ
|
πάτρια |
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 7, 56 |
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ
μὴ
|
μέτρια |
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας. |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη,
|
κύρια |
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν |
| 16, 5, 54 |
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
ἔν
τε
|
Συρίᾳ |
καὶ
κατὰ
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ |
| 16, 5, 54 |
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
ἐν
|
Συρίᾳ |
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ |
| 16, 6, 55 |
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα
|
μαρτύρια |
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ |
| 16, 9, 58 |
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς
Ἡρώδου
βασιλείας
|
χωρία |
καὶ
κώμας
πορθοῦντες
καὶ
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς
ἐν
|
Ἀσίᾳ |
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ
πάτρια. |
| 16, 6, 55 |
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν
τῇ
|
Ἀσίᾳ |
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί |
| 16, 10, 59 |
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
τὰ
|
γυμνάσια |
τιμώμενοι
καί
τι
χρυσίον
καὶ |
| 16, 2, 51 |
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε
|
προστασία |
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
|
νουθεσίᾳ |
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
λόγον |
| 16, 8, 57 |
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ
|
παρρησία |
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει. |
| 16, 4, 53 |
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ
|
παρρησία, |
μακάριον
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
|
παρρησίᾳ. |
Τὸ
γὰρ
ἀπαίδευτον
ὑπεξέπιπτε
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
|
παρρησία. |
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
ὑμῶν
οἵους |
| 16, 2, 51 |
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ
ὡς
|
δημοσίᾳ |
τιμὰς
καὶ
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος; |
| 16, 9, 58 |
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
|
Ῥύσια |
δὲ
τῶν
χρημάτων
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
|
ῥύσια |
λαμβάνειν
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας, |
| 16, 10, 59 |
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ
|
ῥύσια |
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
μισεῖ
τὸ
πάθος,
ἥ
τε
|
στρατιὰ |
πᾶσα
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία
|
στρατιᾷ |
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ |
| 16, 11, 60 |
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν
|
αἰτίᾳ |
γενομένους
καὶ
τὸν
Τίρωνα
σὺν |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
εἰς
νέους
|
αἰτία, |
καὶ
τὸ
προστιθέναι
τὴν
τῆς |
| 16, 5, 54 |
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
|
Αἰτία |
μὲν
αὕτη
μοι
δοκεῖ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
τῶν
μεγάλων
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
|
αἰτία. |
Παρούσης
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ |
| 16, 11, 60 |
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
|
τἀναντία |
ἀπολύειν,
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τὴν
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
|
ἁμαρτίᾳ |
μείζονι,
τάχα
δὲ
καὶ
διὰ |
| 16, 1, 50 |
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
|
ἁμαρτία |
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
ἦν,
οὐ |
| 16, 2, 51 |
τῷ
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
|
ἑστιᾷ |
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ
τι
|
συνειδυῖα |
τούτῳ
οὐ
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
δ' |
| 16, 8, 57 |
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
|
ἡσυχία |
τε
καὶ
κατήφεια
τὸ
βασίλειον |
| 16, 8, 57 |
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
|
ὑποψία |
τε
καὶ
μίση
πρὸς
ἅπαντας |
| 16, 8, 57 |
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
|
κακὰ |
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
ἀνέφερεν,
λέγων
μὲν
ὡς
οὐχ
|
ἕνεκα |
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
ποιεῖν,
νικᾶσθαι |
| 16, 6, 55 |
ἐκ
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας
|
ἕνεκα |
τῆς
πρὸς
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
|
γυναῖκα, |
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
πολλὰ
καὶ
|
μεγάλα |
κατώρθους;
τίς
δὲ
ἡ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
δι'
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
|
Καλὰ |
μὲν
οὖν,
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις |
| 16, 10, 59 |
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
|
μάλα |
τἀδελφῷ
προσφέρει
τοὺς
λόγους.
Ὁ |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ
Ἀρχελάου
|
Μήλα |
τινός,
ὃς
ἦν
δυνάστης
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
|
ἀλλὰ |
διαμειψάμενοι
τήν
τε
Παφλαγονίαν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
|
ἀλλὰ |
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν,
|
ἀλλὰ |
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει |
| 16, 4, 53 |
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ
τρυφήν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι, |
| 16, 6, 55 |
μόνον
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
|
ἀλλὰ |
καὶ
ἐν
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
εἶναι
δυνατόν,
οὐχ
ὑπομείνας,
|
ἀλλὰ |
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 1, 50 |
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων |
| 16, 9, 58 |
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον,
|
ἀλλὰ |
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς
ἀδικίας |
| 16, 2, 51 |
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
μόνον
|
ἀλλὰ |
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ
τῆς
θρησκείας |
| 16, 9, 58 |
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον
τὴν
Ἰουδαίαν
|
ἀλλὰ |
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν |
| 16, 10, 59 |
περὶ
Τύραννον
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον
Ἀντιπάτρου |
| 16, 10, 59 |
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
|
ἀλλὰ |
καὶ
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν. |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
οὐ
δίκαια
μόνον
ἐστίν,
|
ἀλλὰ |
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα
πρότερον. |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
|
ἀλλὰ |
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
οὐ
κατὰ
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
|
ἀλλὰ |
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
ἣν |
| 16, 3, 52 |
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
|
ἀλλὰ |
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις |
| 16, 8, 57 |
διετέλει.
Πέρας
τε
οὐδὲν
ἦν,
|
ἀλλὰ |
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς |
| 16, 4, 53 |
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
|
ἀλλὰ |
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι |
| 16, 11, 60 |
χώραν
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
|
ἀλλὰ |
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
|
ἀλλὰ |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
ὄντα |
| 16, 10, 59 |
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
|
Ἀλλὰ |
πειράθητε,
καθὼς
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς |
| 16, 3, 52 |
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν
τρόπον,
|
ἀλλὰ |
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
|
ἀλλὰ |
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
|
ἀλλὰ |
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν |
| 16, 4, 53 |
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
|
Ἀλλά |
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
λέγειν,
|
ἀλλὰ |
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
|
ἀλλὰ |
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν |
| 16, 1, 50 |
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς
|
ἀλλὰ |
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
τὰ |
| 16, 7, 56 |
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
|
ἀλλὰ |
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο. |
| 16, 2, 51 |
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
|
ἄλλα |
διὰ
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
τε
|
ἄλλα |
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
τήν
τε |
| 16, 1, 50 |
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
τά
τε
|
ἄλλα |
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
τά
τε
|
ἄλλα |
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο
τῆς
ἐπιστολῆς |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
|
τἆλλα |
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν
ἔδωκεν
καὶ
|
τἆλλα |
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς
ἐτίμησεν,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
|
τἆλλα |
τὰ
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας, |
| 16, 7, 56 |
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
|
τἆλλα |
τοῦτον
τὸν
τρόπον
χρώμενος
τῇ |
| 16, 7, 56 |
ἡ
τῶν
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
|
ἅμιλλα. |
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν |
| 16, 2, 51 |
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
|
πολλὰ |
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε |
| 16, 5, 54 |
Τὰ
γὰρ
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
|
πολλὰ |
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
ὧν |
| 16, 7, 56 |
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
|
πολλὰ |
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων |
| 16, 9, 58 |
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν,
|
πολλὰ |
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος.
Ὁ |
| 16, 7, 56 |
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει
τὰ
|
πολλὰ |
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
ἡλικίαν |
| 16, 9, 58 |
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
|
πολλὰ |
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν
αὐλήν, |
| 16, 2, 51 |
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
|
πολλὰ |
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
ὁ
περιττὸς
ἐκεῖνος
νοῦς,
ᾧ
|
πολλὰ |
καὶ
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο
|
πολλὰ |
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
|
πολλὰ |
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει |
| 16, 8, 57 |
ἄνδρας
ἄνωθεν
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
|
πολλὰ |
μὲν
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας |
| 16, 10, 59 |
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ
|
πολλὰ |
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
|
πολλὰ |
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
|
πολλὰ |
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
|
πολλὰ |
τῶν
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
|
σύμβολα |
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν,
ἣν
ἀπέδωκας |
| 16, 1, 50 |
τιμωρίας.
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ
νόμοι
|
τετραπλᾶ |
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα |
| 16, 10, 59 |
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν
|
ὅπλα |
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους
ὁ |
| 16, 8, 57 |
φθονεῖν,
αὐτός
τε
ὅταν
μὲν
|
ἅμα |
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
|
ἅμα |
τόν
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν |
| 16, 6, 55 |
Μαρκίου
Κηνσωρίνου
καὶ
τοῦτο
τὸ
|
διάταγμα |
κελεύω
ἀνατεθῆναι
ἐν
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ |
| 16, 4, 53 |
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
|
ἀδίκημα |
μὲν
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ' |
| 16, 7, 56 |
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
δέους
ἱλαστήριον
|
μνῆμα |
λευκῆς
πέτρας
ἐπὶ
τῷ
στομίῳ |
| 16, 7, 56 |
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς
οὐδὲν
ἔτι
|
κοινώνημα |
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν |
| 16, 4, 53 |
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
|
σχῆμα, |
κλαίουσι
μὲν
ὅμως
καὶ
σὺν |
| 16, 11, 60 |
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ
|
ἀτύχημα. |
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
ἐν
Ῥώμη |
| 16, 2, 51 |
τὸ
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
|
ὠφέλιμα |
ὄντα
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει, |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
|
ἀποθέσιμα |
μὲν
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς |
| 16, 8, 57 |
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ
|
παρακάλυμμα |
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
μελαίνοντα
τὰς |
| 16, 11, 60 |
Εἷς
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
|
ὄνομα |
Τίρων,
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν |
| 16, 10, 59 |
πεφηνότος
μέγιστον,
ὦ
Καῖσαρ,
κατάμαθε
|
πλάσμα |
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν
σὴν |
| 16, 8, 57 |
ἦν
μὴ
δόξαι
προπετῶς
τὰ
|
δεσμὰ |
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων
τῶν |
| 16, 8, 57 |
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
μὲν
|
δεσμά, |
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ |
| 16, 6, 55 |
δημόσιον
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε
|
ψήφισμα |
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ'
αὐτῶν |
| 16, 10, 59 |
ὦ
Καῖσαρ,
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ
|
ψεῦσμα |
πρὸς
τὴν
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
|
πνεῦμα |
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν |
| 16, 6, 55 |
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς
|
Ἱεροσόλυμα. |
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε, |
| 16, 6, 55 |
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
|
Ἱεροσόλυμα |
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων, |
| 16, 6, 55 |
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς
|
Ἱεροσόλυμα. |
καὶ
ταῦτα
μὲν
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
|
Ἱεροσόλυμα |
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
τῶν
εἰς
|
Ἱεροσόλυμα |
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἀναπέμπηται
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
εἰς
|
Ἱεροσόλυμα, |
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον,
ἐνέτυχόν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἃ
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
|
ἐπώνυμα |
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη |
| 16, 8, 57 |
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
τό
τε
|
σῶμα |
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ὑποτεταγμένοις.
Τὰ
γὰρ
εἰς
οὓς
|
ἐδαπάνα |
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
|
ἕνα |
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν |
| 16, 2, 51 |
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
|
ἕνα, |
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῆς
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς
|
μηδένα |
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
πᾶν |
| 16, 9, 58 |
ἀταξίαν
τὰ
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
|
μηδένα |
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
ὁ |
| 16, 6, 55 |
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
|
μηδένα |
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
τινων |
| 16, 2, 51 |
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
|
μηδένα |
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ |
| 16, 3, 52 |
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
|
μηδένα |
τῶν
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς |
| 16, 4, 53 |
ἕκαστον
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
|
μηδένα |
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον |
| 16, 9, 58 |
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
τὰ
|
πεπραγμένα |
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός, |
| 16, 7, 56 |
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ
τὰ
μὲν
|
πεπραγμένα |
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων, |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
|
πεπραγμένα |
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς
τὸ |
| 16, 10, 59 |
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
|
κείμενα |
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ |
| 16, 2, 51 |
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν
|
λιμένα |
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν |
| 16, 4, 53 |
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα
κατὰ
σοῦ
|
γεγραμμένα; |
Καίτοι
τούτων
ἕκαστον
ἔσθ'
ὅπη |
| 16, 11, 60 |
εἴποιεν
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
|
λεγόμενα |
καὶ
τὸ
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς |
| 16, 2, 51 |
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
|
δεδομένα |
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν |
| 16, 3, 52 |
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
|
ἀπεργαζόμενα |
τὴν
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος |
| 16, 3, 52 |
τῷ
μηδὲ
τὰ
τῆς
βασιλείας
|
θαυμαζόμενα |
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
δὲ
καὶ
διακείμενος |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἐξαγγελλόμενα |
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν |
| 16, 1, 50 |
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου
|
γιγνόμενα |
μέρος
ἦν
τῶν
διαβολῶν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ
|
γενόμενα. |
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
πάντων
δεσπότῃ |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ
|
γενόμενα |
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
ὧν
ἐλάμβανεν |
| 16, 10, 59 |
οὐδείς,
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
|
γινόμενα |
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
τί
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
περὶ
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
τὰ
|
γινόμενα |
κατὰ
τὰς
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τιμὴν
εἰς
τὴν
παῖδα
|
γινόμενα |
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
ἦσαν |
| 16, 4, 53 |
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως
λέγεσθαι
|
δυνησόμενα. |
Κωλύσει
γὰρ
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι |
| 16, 11, 60 |
πάνθ'
ὅσα
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
|
ὑποδυόμενα |
δι'
ἡσυχίας
ἦν,
αὐτὸς
ὑπ' |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ
σὲ
|
ἐγνωσμένα, |
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
καθείρξαντα
δεσμώτας |
| 16, 3, 52 |
ὑπὸ
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀντίπατρον
|
καιροφυλακούμενα |
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα
καὶ
|
λαλούμενα, |
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
καταδίκων |
| 16, 2, 51 |
πάντα
καὶ
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ
|
συγκαθωσιωμένα. |
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
παραγγέλματα, |
| 16, 9, 58 |
τὰ
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη
|
κεκακωμένα |
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία |
| 16, 9, 58 |
ἔγνω
πολλὰ
τῶν
οἰκείων
αὐτῷ
|
κεκακωμένα, |
καὶ
τῶν
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς |
| 16, 3, 52 |
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
|
προσδοκώμενα |
δυστυχεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος |
| 16, 5, 54 |
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
|
συντιμώμενα |
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς |
| 16, 6, 55 |
ἄλλους
τοὺς
τῆς
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
|
ἵνα |
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
τὰ
ἱερὰ
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
λόγον.
|
ἵνα |
μέντοι
καὶ
δικαίως
ἁπάντων
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
δὲ
καὶ
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ,
|
ἵνα |
σάββασιν
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας |
| 16, 4, 53 |
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ
μὴ
|
κοινὰ |
ταῦτα
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως
λέγεσθαι |
| 16, 1, 50 |
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
τὰ
|
κοινὰ |
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν |
| 16, 11, 60 |
λάβοις
τι
χρήσιμον
ἐξ
αὐτῆς,
|
προύκρινα |
τῆς
ἐμῆς
ἀσφαλείας.
Ποῖ
ποτε |
| 16, 5, 54 |
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
|
τινα |
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν |
| 16, 4, 53 |
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν
|
τινα |
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ
παρὰ |
| 16, 8, 57 |
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
|
τινα |
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί
|
τινα |
προαιρούμενος
εἰς
ἱερὰ
καὶ
ναοὺς |
| 16, 10, 59 |
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
|
τινὰ |
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι' |
| 16, 11, 60 |
φράζειν,
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
|
τινὰ |
ταύτην
τῶν
κακῶν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
|
τινὰ |
τῆς
Ἀράβων
χώρας
ἢ
τούτους |
| 16, 3, 52 |
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
|
τινα |
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
|
τινα |
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν |
| 16, 11, 60 |
χρονίζον
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
|
τινὰ |
φέροι.
Ταχὺ
μὲν
γὰρ
ἐκπλαγέντα |
| 16, 3, 52 |
βουλόμενος
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
|
μείζονα |
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν, |
| 16, 5, 54 |
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
|
ἄφθονα |
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ
μέγιστα |
| 16, 2, 51 |
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν
|
ἐπίφθονα. |
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
|
ἡγεμόνα |
Συρίας
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ
παίδων
|
ἀσχήμονα, |
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι'
αὐτῶν |
| 16, 7, 56 |
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ
|
στέρνα, |
ἡ
μὲν
ὄψις
εἶχέ
τι |
| 16, 5, 54 |
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον
τὸν
|
ἀγῶνα |
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν |
| 16, 5, 54 |
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
μὲν
γὰρ
|
ἀγῶνα |
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει |
| 16, 5, 54 |
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
|
ἀγῶνα |
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ' |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ
τὸν
|
αὐλῶνα |
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
τὸν
|
Τίρωνα |
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου |
| 16, 11, 60 |
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
|
Τίρωνα, |
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
μόνον |
| 16, 11, 60 |
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
τὸν
|
Τίρωνα |
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
τὸν
|
Τράχωνα, |
καὶ
τούτους
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ |
| 16, 9, 58 |
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
τὸν
|
Τράχωνα |
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
|
Τράχωνα |
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
εἶτ' |
| 16, 9, 58 |
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
οἱ
τὸν
|
Τράχωνα |
νεμόμενοι
τῆς
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
|
Τράχωνα |
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
μᾶλλόν
τε
|
ἐξεβόα |
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς
ὁμολογίαν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τοῖς
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
|
Ἀγρίππα |
βουλήμασιν
συνεπιτρέπειν
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ὑπὸ
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
|
Ἀγρίππα |
δοθεῖσιν
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω. |
| 16, 5, 54 |
γινόμενα
κατὰ
τὰς
Καίσαρος
καὶ
|
Ἀγρίππα |
καὶ
τῶν
ἄλλων
φίλων
τιμάς. |
| 16, 2, 51 |
Ταῦτ'
οὖν
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
|
Ἀγρίππα, |
μὴ
κακῶς
πάσχειν
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι |
| 16, 2, 51 |
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
τῶν
παρὰ
|
Ἀγρίππα |
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
μέγιστε
|
Ἀγρίππα, |
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη |
| 16, 2, 51 |
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
τῶν
|
παρὰ |
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν |
| 16, 2, 51 |
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν
ὧν
ἔδει
|
παρὰ |
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος |
| 16, 10, 59 |
καλῶς
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ
τοὺς
|
παρὰ |
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας, |
| 16, 10, 59 |
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
|
παρὰ |
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
ὃς
ἦν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
τῆς
|
παρὰ |
βασιλέως,
αἴτιον
δὲ
κἀκείνῳ
ταραχῆς |
| 16, 8, 57 |
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ
|
παρὰ |
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
|
παρὰ |
Καίσαρα
καὶ
περὶ
τούτων.
Ὁ |
| 16, 4, 53 |
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
παίδων
κατηγορεῖν
|
παρὰ |
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
τοιοῦτον |
| 16, 4, 53 |
(Ταῦτα
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
|
παρὰ |
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
διαμείναντι
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
|
παρὰ |
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι.
Τοῖς
δ' |
| 16, 9, 58 |
ἐν
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
|
παρὰ |
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς |
| 16, 2, 51 |
ἡμᾶς
κατ'
ἀξίαν
ἔχειν
καὶ
|
παρὰ |
σοῦ
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
αἰτεῖν, |
| 16, 7, 56 |
καὶ
χεῖρον
ἢ
πάλαι
φερομένη
|
παρὰ |
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
νεανίσκον
οὐκ |
| 16, 3, 52 |
προειρήκαμεν,
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
|
παρά |
τε
τοῦ
Φερώρα
καὶ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
τε
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι
|
παρὰ |
τὴν
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
κακὰ
μᾶλλον
ἤπερ
ἀγαθὰ
|
παρὰ |
τῆς
φύσεώς
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
|
παρὰ |
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
|
παρὰ |
τοιαύτην
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος |
| 16, 5, 54 |
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
|
παρὰ |
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν |
| 16, 7, 56 |
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
|
παρὰ |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου |
| 16, 4, 53 |
τινα
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ
|
παρὰ |
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
|
παρὰ |
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
|
παρὰ |
τούτων,
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις, |
| 16, 3, 52 |
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
αἱ
|
παρὰ |
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ |
| 16, 3, 52 |
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
|
παρὰ |
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς |
| 16, 3, 52 |
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός
τε
|
Καίσαρα |
ἀφιξόμενοι
καὶ
κατηγορήσοντες
τοῦ
πατρός. |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
|
Καίσαρα, |
διδόναι
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
τῷ
|
Καίσαρα |
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
αὐτόν
τε
|
Καίσαρα |
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν
εὐεργέτην
|
Καίσαρα, |
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
|
Καίσαρα |
καὶ
περὶ
τούτων.
Ὁ
δ' |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν
|
Καίσαρα |
καὶ
πρὸς
τὸν
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς |
| 16, 9, 58 |
τῆς
παρρησίας,
ἣν
εἶχε
διὰ
|
Καίσαρα, |
καὶ
τὸ
μεῖζον
ἀφῄρητο
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τὸ
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
|
Καίσαρα |
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἐστασίαζον.
Οὐ
μὴν
καὶ
πρὸς
|
Καίσαρα |
πέμψειν
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
|
Καίσαρα |
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς |
| 16, 10, 59 |
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
|
Καίσαρα. |
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
|
Καίσαρα |
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
δικαιοδοτοῦντί
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
|
Καίσαρα |
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ
Ἀγρίππαν
συγκεχωρηκέναι |
| 16, 4, 53 |
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
μὲν
ἐδωρεῖτο
|
Καίσαρα |
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας
τε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
κατά
τε
τὴν
πρὸς
τὸν
|
ἄνδρα |
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου
τὸν
|
ἄνδρα |
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ἔθνει
καὶ
πόλει
πρὸς
|
ἄνδρα |
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
|
ἄνδρα |
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν |
| 16, 6, 55 |
τὰ
πάτρια.
Τούς
τε
κλέπτοντας
|
ἱερὰ |
γράμματα
τῶν
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε |
| 16, 6, 55 |
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
τά
τε
|
ἱερὰ |
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ
καὶ
ἀναπέμπεσθαι |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ἀποκτεῖναί
τινα
προαιρούμενος
εἰς
|
ἱερὰ |
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
δ' |
| 16, 6, 55 |
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
τε
|
ἱερὰ |
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο
ποιείτωσαν |
| 16, 6, 55 |
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
τινων
|
ἱερὰ |
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
τὰ
|
ἱερὰ |
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
ἢ
τὰ
|
ἱερὰ |
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου
ἔκ |
| 16, 7, 56 |
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
|
ἡμέρα |
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν |
| 16, 1, 50 |
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν
Σαλώμης
|
θυγατέρα |
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου
|
θυγατέρα |
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
ἔφη |
| 16, 7, 56 |
κἀκ
τοῦ
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
|
θυγατέρα |
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν
δευτέραν
αὐτοῦ
|
θυγατέρα |
καὶ
τριακοστὴν
ἡμέραν
συνέθετο
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
|
θυγατέρα |
συνοικίσας,
τὸ
δὲ
μέγιστον
οὐδ' |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς
|
θυγατέρα |
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 7, 56 |
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
|
θυγατέρα |
τὴν
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου |
| 16, 4, 53 |
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν
|
θυγατέρα, |
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε |
| 16, 5, 54 |
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
|
ἑκάτερα |
καὶ
λίθῳ
τὴν
ὕπαιθρον
ὁδὸν |
| 16, 9, 58 |
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
|
ἑκατέρᾳ |
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς
τὸν
|
πατέρα |
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
παρ' |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
|
πατέρα |
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον. |
| 16, 11, 60 |
αἰκίας
αὐτόν
τε
καὶ
τὸν
|
πατέρα. |
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
|
πατέρα |
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς
τὸν
|
πατέρα |
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη |
| 16, 8, 57 |
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν
|
πατέρα |
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε
ὅταν |
| 16, 11, 60 |
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν
|
πατέρα |
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος |
| 16, 4, 53 |
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν
|
πατέρα |
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν, |
| 16, 7, 56 |
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
|
πατέρα |
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα |
| 16, 4, 53 |
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν
|
πατέρα |
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ |
| 16, 8, 57 |
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
|
πατέρα |
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν |
| 16, 7, 56 |
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
τὸν
|
πατέρα |
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν; |
| 16, 7, 56 |
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
τὸν
|
πατέρα |
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας |
| 16, 4, 53 |
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
|
πατέρα |
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου |
| 16, 8, 57 |
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
τὸν
|
πατέρα |
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον
κἀν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
δὲ
τὸν
|
πατέρα, |
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
τύχοιεν |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
|
πατέρα. |
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
|
πατέρα |
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν
|
πατέρα; |
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ
τὸν
|
πατέρα |
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
τοὺς
φίλους |
| 16, 11, 60 |
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος
τὸν
|
πατέρα |
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα |
| 16, 2, 51 |
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
Τὰ
δ'
|
ἡμέτερα |
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
ἔστιν |
| 16, 2, 51 |
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
|
ὑμετέρα |
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία |
| 16, 10, 59 |
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ
τὴν
|
μητέρα |
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον,
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν
τὴν
ἐκείνου
|
μητέρα, |
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
γράφων
ὑπὲρ |
| 16, 1, 50 |
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν
|
μητέρα |
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν |
| 16, 4, 53 |
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
|
μητέρα |
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι |
| 16, 11, 60 |
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ
δι'
|
ἀμφότερα |
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δάκρυα
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
|
συμπαθεστέρα, |
δεδοικότων
μέν,
εἰ
δόξουσιν
ἐκ |
| 16, 5, 54 |
ἵππων
τε
δρόμον
καὶ
τὰ
|
πολυτελέστερα |
τῶν
ἔν
τε
τῇ
Ῥώμῃ |
| 16, 11, 60 |
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν
|
γήρᾳ |
καταλιπὼν
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς |
| 16, 8, 57 |
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
|
γήρᾳ |
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
μελαίνοντα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
|
γήρᾳ |
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ
τοῦ
χρόνου |
| 16, 11, 60 |
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
οὔσης
ἐν
|
γήρᾳ |
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
μὴν |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
τῶν
παρόντων
|
ὀδυνηρά |
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ |
| 16, 7, 56 |
αὐτήν,
γινώσκων
δ'
ὅτι
καὶ
|
χήρα |
τυγχάνοι
διελέγετο.
Σαλώμη
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ
|
πείρᾳ, |
καθ'
ἣν
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ |
| 16, 4, 53 |
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
|
νεκρὰ |
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
ὅμως
|
ὁρᾷ |
καὶ
μισεῖ
τὸ
πάθος,
ἥ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς
πρῶτον
|
ὁρᾷ; |
τί
δὴ
κωλύει
καὶ
τὰς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν
τῇ
|
διαφορᾷ |
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον, |
| 16, 3, 52 |
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
|
συμφορᾷ |
τά
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον
εἰλήφασιν
|
ἄκυρα |
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνος
αἰτίαν
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
|
φρουρᾷ |
καὶ
παρέξειν
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις |
| 16, 4, 53 |
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
|
μάρτυρα |
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί |
| 16, 10, 59 |
Ὡς
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν
|
Γλαφύρα |
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
|
Γλαφύρα. |
(Δευτέρας
οὖν
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας |
| 16, 7, 56 |
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
|
Γλαφύρα |
μῖσος
εἶχεν
εἰς
τὴν
Σαλώμην |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ'
|
ὥρα, |
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν, |
| 16, 10, 59 |
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε
|
δῶρα |
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν. |
| 16, 10, 59 |
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
|
δῶρά |
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ
πλείω |
| 16, 9, 58 |
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν
καὶ
|
δῶρα |
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν |
| 16, 7, 56 |
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
|
Φερώρᾳ |
δὲ
συμβουλεύει
Πτολεμαῖος
ἤδη
ποτὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
μὲν
κόρην
μὴ
τυχὼν
|
Φερώρα |
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν,
αὐτὸς |
| 16, 3, 52 |
οἱ
λόγοι
παρά
τε
τοῦ
|
Φερώρα |
καὶ
τῆς
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
|
Φερώρα |
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ
|
Φερώρα |
προσεπυνθάνετο
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
|
Φερώρα |
ῥηθέντα
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 10, 59 |
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου
καὶ
|
Φερώρα |
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
ἦν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
|
Φερώρα |
τόν
τε
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
|
πᾶσα |
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος |
| 16, 3, 52 |
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
οὖν
ἀνεπλήσθη
|
πᾶσα |
ἡ
πόλις
τῶν
τοιούτων
λόγων |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πάθος,
ἥ
τε
στρατιὰ
|
πᾶσα |
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον |
| 16, 10, 59 |
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
|
ἐνόησα |
σύ
τε
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ' |
| 16, 5, 54 |
διεξῆλθεν
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ
φίλους
|
ἴσα |
πολεμίοις
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ
μόνος |
| 16, 6, 55 |
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
|
ὅσα |
ἂν
ὦσιν
κατὰ
τὸ
πάτριον |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ'
|
ὅσα |
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν
οὐχ |
| 16, 2, 51 |
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
|
ὅσα |
διὰ
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ |
| 16, 7, 56 |
πάντα
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν
|
ὅσα |
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν |
| 16, 11, 60 |
ἡλικίαν
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
πάνθ'
|
ὅσα |
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι' |
| 16, 10, 59 |
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ'
ἀλλήλων
|
ὅσα |
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
|
ὅσα |
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν |
| 16, 2, 51 |
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
ἦν,
χρήματα
δοὺς
|
ὅσα |
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
|
ὅσα |
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι |
| 16, 1, 50 |
ζῆν
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
|
ὅσα |
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν |
| 16, 10, 59 |
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
οὐδ'
|
ὅσα |
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς
τὸ
παρέχειν
|
ὅσα |
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα |
| 16, 7, 56 |
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ
δύσνους
|
οὖσα |
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
|
εἰσάγουσα. |
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα |
| 16, 10, 59 |
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
|
ἰδοῦσα |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν |
| 16, 7, 56 |
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν
|
ἀναπείθουσα |
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
|
ἀναπείθουσα |
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε |
| 16, 7, 56 |
μὴν
γυναῖκες,
ἡ
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
|
συνοικοῦσα |
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν |
| 16, 7, 56 |
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ
|
προγινώσκουσα |
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
εἰσὶν
νέοι
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
|
ἀποθανοῦσα, |
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 10, 59 |
ἐμοὶ
στεργο
μένη
πλέον
καὶ
|
κοινωνοῦσα |
τέκνων;
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
ἡ
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ
|
προτρέπουσα |
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα |
| 16, 7, 56 |
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
|
παροῦσα, |
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
οὐδὲν
εἴη |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
|
ὁρῶσα |
πρὸς
τὸν
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς |
| 16, 2, 51 |
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ
ὥσπερ
|
τὰ |
ἄλλα
διὰ
μέγεθος
καὶ
κάλλος |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
|
τὰ |
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν |
| 16, 5, 54 |
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς
ὑποτεταγμένοις.
|
Τὰ |
γὰρ
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ |
| 16, 10, 59 |
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
|
Τὰ |
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
|
τά |
γε
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων |
| 16, 6, 55 |
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
|
τὰ |
γένη
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐδείς,
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
|
τὰ |
γινόμενα
καὶ
λαλούμενα,
καὶ
τί |
| 16, 5, 54 |
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
|
τὰ |
γινόμενα
κατὰ
τὰς
Καίσαρος
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
|
τὰ |
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν |
| 16, 11, 60 |
πατρὶ
κατὰ
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ
|
τὰ |
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων, |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
|
τὰ |
γυμνάσια
τιμώμενοι
καί
τι
χρυσίον |
| 16, 11, 60 |
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
τὸν
πατέρα.
|
Τὰ |
δ'
αὐτὰ
καὶ
τῶν
ἑξῆς |
| 16, 8, 57 |
μὲν
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
|
τὰ |
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως |
| 16, 2, 51 |
μηκέτι
δούλους
ἀλλ'
ἐλευθέρους
φαίνεσθαι.
|
Τὰ |
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων |
| 16, 9, 58 |
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
|
τὰ |
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι. |
| 16, 5, 54 |
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
|
Τὰ |
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν |
| 16, 9, 58 |
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
δώρων
λαβών.
|
Τὰ |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος;
|
Τὰ |
δὲ
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτάξαντος
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
|
Τὰ |
δὲ
σώματα
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον |
| 16, 8, 57 |
φιλόνεικος
ἦν
μὴ
δόξαι
προπετῶς
|
τὰ |
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων |
| 16, 2, 51 |
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
|
τὰ |
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων |
| 16, 2, 51 |
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ
|
τὰ |
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν |
| 16, 11, 60 |
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι
|
τὰ |
ἐκείνοις
περὶ
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
|
τὰ |
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην |
| 16, 6, 55 |
ἐπαρχίας
ἐπιμελουμένους,
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
|
τὰ |
ἱερὰ
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
ἢ
|
τὰ |
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ
τε
σαββατείου |
| 16, 5, 54 |
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
|
τὰ |
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἡ
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
χωρήσειεν
|
τὰ |
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
ἡ
μήτηρ
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
|
τὰ |
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς |
| 16, 7, 56 |
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα
|
τὰ |
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
|
τὰ |
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ
|
τὰ |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τῷ
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ'
ἀεὶ
|
τὰ |
κατὰ
τὴν
στάσιν
τῆς
οἰκίας |
| 16, 7, 56 |
νεότητος
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ
|
τὰ |
κατὰ
τιμὴν
εἰς
τὴν
παῖδα |
| 16, 8, 57 |
τῶν
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
|
τὰ |
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε |
| 16, 10, 59 |
παρέξειν
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
|
τὰ |
κείμενα
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο |
| 16, 10, 59 |
καὶ
χώραν
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ
|
τὰ |
κέρδη
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν. |
| 16, 1, 50 |
ἀλλὰ
τυραννικῶς
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
|
τὰ |
κοινὰ
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι |
| 16, 10, 59 |
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι
|
τὰ |
λῃστήρια
κατῃτιῶντο,
καὶ
πέρας
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἐπάγοι
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
|
τὰ |
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι |
| 16, 8, 57 |
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
|
τὰ |
μέγιστα
τῶν
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς. |
| 16, 3, 52 |
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς
|
τὰ |
μειράκια
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή. |
| 16, 3, 52 |
ἐχρῶντο
ταῖς
διαβολαῖς,
προέλκοντες
ἀεὶ
|
τὰ |
μειράκια
καὶ
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι |
| 16, 3, 52 |
παρεῶσθαι
παντάπασιν
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
|
τὰ |
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
τιμὴν |
| 16, 1, 50 |
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
|
τὰ |
μειράκια
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
|
τὰ |
μὲν
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
δ' |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους,
|
τὰ |
μὲν
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς, |
| 16, 2, 51 |
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
|
τὰ |
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
|
τὰ |
μὲν
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν |
| 16, 7, 56 |
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ
|
τὰ |
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 4, 53 |
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
|
τὰ |
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
|
τὰ |
μὴ
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ' |
| 16, 2, 51 |
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
|
τὰ |
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν. |
| 16, 2, 51 |
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
|
τὰ |
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ' |
| 16, 8, 57 |
χαλεπὸν
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι
|
τὰ |
ὅμοια
δρᾶν,
ἀλλ'
εἰς
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
|
τὰ |
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
|
τὰ |
πάντα
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν |
| 16, 5, 54 |
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
|
τὰ |
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τὸν
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
|
τὰ |
παρ'
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
|
τὰ |
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς |
| 16, 2, 51 |
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
|
τὰ |
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ
|
τὰ |
πάτρια
ἔθη
τὰς
πομπὰς
τὰς |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
|
τὰ |
πάτρια.
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
κατὰ
|
τὰ |
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
|
τὰ |
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
λαβὼν
ἐκ
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
|
τὰ |
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
ἧττον
δὲ
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
|
τὰ |
περὶ
ἐκεῖνον
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος |
| 16, 9, 58 |
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
|
τὰ |
περὶ
τὴν
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα |
| 16, 7, 56 |
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
|
τὰ |
περὶ
τὴν
διαβολήν.
Αἵ
τε |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ὁ
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
|
τὰ |
περὶ
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
|
τὰ |
περὶ
τὴν
οἰκίαν
καὶ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
|
τὰ |
περὶ
τὸν
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο
καὶ
|
τὰ |
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς
πράττοντι
|
τὰ |
περὶ
τοὺς
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη |
| 16, 10, 59 |
εὐθὺς
ἔδοξεν
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
|
τὰ |
περὶ
τῶν
παίδων
γράμματα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
ἢ
|
τὰ |
πλεῖστά
γε
αὐτῶν
οὐ
γέγονεν, |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
|
τὰ |
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι |
| 16, 11, 60 |
εἴ
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
|
τὰ |
πολέμων
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει
|
τὰ |
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
θηρίων
ἵππων
τε
δρόμον
καὶ
|
τὰ |
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν
τε
τῇ |
| 16, 8, 57 |
ἧκεν
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
|
τὰ |
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα |
| 16, 7, 56 |
ἠξίου
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
πῶς
|
τὰ |
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
|
τὰ |
πρὸς
ἀρετὴν
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
|
τὰ |
πρὸς
τοὺς
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
|
τὰ |
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
|
τὰ |
ῥύσια
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν |
| 16, 8, 57 |
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
πάντα
|
τὰ |
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας |
| 16, 7, 56 |
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
|
τὰ |
στέρνα,
ἡ
μὲν
ὄψις
εἶχέ |
| 16, 4, 53 |
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
|
τὰ |
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
τὴν
εὔνοιαν, |
| 16, 6, 55 |
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
ἐπὶ
|
τὰ |
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας.
~(Ὁ
γὰρ |
| 16, 9, 58 |
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
|
τὰ |
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο. |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
Δαυίδου
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος
|
τὰ |
σώματα.
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
μὲν
|
τὰ |
σώματα
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
|
τά |
τε
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου, |
| 16, 1, 50 |
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ
|
τά |
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
αὐτὸν
ἐξεδέξατο |
| 16, 9, 58 |
καὶ
γράφει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
τά |
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
|
τά |
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως
θεοῦ
ὑψίστου,
|
τά |
τε
ἱερὰ
Εἶναι
ἐν
ἀσυλίᾳ |
| 16, 3, 52 |
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
|
τά |
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε |
| 16, 9, 58 |
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
|
τά |
τε
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν |
| 16, 2, 51 |
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
|
τὰ |
τεκμήρια
τοῦ
καὶ
τὰς
χάριτας |
| 16, 5, 54 |
Ἀγρίππαν
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
|
τὰ |
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης |
| 16, 3, 52 |
συμφορῶν
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
μηδὲ
|
τὰ |
τῆς
βασιλείας
θαυμαζόμενα
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος |
| 16, 10, 59 |
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
ἔλεγον,
καὶ
|
τὰ |
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς |
| 16, 6, 55 |
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
|
τὰ |
τῆς
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
|
τὰ |
τοιαῦτα
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
τε |
| 16, 5, 54 |
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
πάντα
|
τὰ |
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ
δίκαιον |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
|
τὰ |
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ. |
| 16, 3, 52 |
λόγοι
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
|
τὰ |
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
|
τὰ |
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων |
| 16, 5, 54 |
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς
|
τὰ |
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων |
| 16, 10, 59 |
συνθῆκαι
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
|
τὰ |
τῶν
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε |
| 16, 7, 56 |
ἐλθὼν
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
|
τὰ |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ |
| 16, 10, 59 |
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας
καὶ
|
τὰ |
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ' |
| 16, 9, 58 |
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
|
τὰ |
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς
τε
ἃς |
| 16, 10, 59 |
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν
|
τὰ |
χρήματα
καὶ
τοὺς
ἐκ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ
|
τὰ |
ψεύσματα
καὶ
ἡ
κακοήθεια
καὶ |
| 16, 5, 54 |
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
|
κατὰ |
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι'
ἧς
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὁπλίταις
βοηθήσας
οὔτ'
ἐν
τοῖς
|
κατὰ |
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε
νεῶν |
| 16, 10, 59 |
δυσχεροῦς
ὄντος
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
|
(Κατὰ |
δὲ
τὸν
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ |
| 16, 9, 58 |
Περὶ
τετταράκοντα
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
|
κατὰ |
δέος
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ'
ἄλλο
τι
|
κατὰ |
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
|
κατὰ |
δυσχέρειαν.
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὴν
πόλιν
ὄχλου
πλείονος
|
κατὰ |
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας,
ἃς
ἔπεμπον |
| 16, 7, 56 |
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ'
ἄλλην
|
κατὰ |
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον |
| 16, 4, 53 |
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς
ἐγένετο
|
κατὰ |
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πόλιν
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
|
κατὰ |
μέγεθος
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους. |
| 16, 1, 50 |
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
τὰς
|
κατὰ |
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ |
| 16, 4, 53 |
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα
|
κατὰ |
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα
συμφέρειν
ἡγεῖτο |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν
τοῖς
|
κατὰ |
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς
δὲ
κἀν |
| 16, 6, 55 |
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
|
κατὰ |
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ |
| 16, 5, 54 |
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν
|
κατὰ |
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην
αὐτὴν |
| 16, 11, 60 |
Αὖθις
δὲ
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
|
κατὰ |
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος |
| 16, 8, 57 |
δικαίου
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
|
κατὰ |
μικρὸν
εἰς
τὸ
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 11, 60 |
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
|
κατὰ |
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
γραφέντα |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
|
κατὰ |
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι
δούλους |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
|
κατὰ |
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν
|
κατὰ |
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
|
κατὰ |
παρρησίαν
λόγου
πρὸς
τὸν
καιρόν, |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τοῦτον
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι
|
κατὰ |
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
αὐτοῖς
ἀεὶ
χρῆται
καὶ
|
κατὰ |
πόλεις
ἔσθ'
ὅπη
πολλῆς
ἐγγιγνομένης |
| 16, 2, 51 |
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν
οὖν
καὶ
|
κατὰ |
πόλιν
ἑκάστην
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 8, 57 |
κατεμήνυσεν.
Τοιούτου
δ'
ὄντος
οὐ
|
κατὰ |
προσδοκίαν
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ |
| 16, 8, 57 |
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
|
κατὰ |
Ῥωμαίων
φίλον.
Εἶναι
δ'
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
ἐν
τῇ
|
κατὰ |
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα
|
κατὰ |
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων
ἕκαστον |
| 16, 4, 53 |
μέλλοιεν
ἐκ
βίας
ἀεὶ
καὶ
|
κατὰ |
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
|
κατὰ |
συνείδησιν
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας |
| 16, 10, 59 |
περὶ
Ἀλέξανδρον
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
|
κατὰ |
τὰ
γυμνάσια
τιμώμενοι
καί
τι |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
|
κατὰ |
τὰ
πάτρια.
Τούς
τε
κλέπτοντας |
| 16, 6, 55 |
συνεπιτρέπειν
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
|
κατὰ |
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα |
| 16, 6, 55 |
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς
|
κατὰ |
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ |
| 16, 7, 56 |
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν
καὶ
|
κατὰ |
τὰς
θήκας,
ἐν
αἷς
ἦν |
| 16, 5, 54 |
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
τὰ
γινόμενα
|
κατὰ |
τὰς
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ |
| 16, 1, 50 |
αὐτοὺς
τύχης
κοσμούμενοι
καὶ
βασιλικοῦ
|
κατὰ |
τὰς
μορφὰς
ἀξιώματος
οὐκ
ἀποδέοντες. |
| 16, 10, 59 |
διαβολάς.
Τέλος
δὲ
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
|
κατὰ |
τὰς
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς
ἐκείνῳ |
| 16, 2, 51 |
πόλιν
ἑκάστην
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ
|
κατὰ |
τὰς
χρείας
τῶν
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο. |
| 16, 7, 56 |
μῖσος
εἶχεν
εἰς
τὴν
Σαλώμην
|
κατά |
τε
τὴν
πρὸς
τὸν
ἄνδρα |
| 16, 7, 56 |
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ
|
κατὰ |
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
ἱερῷ
περὶ
τῶν
πεπραγμένων
|
κατὰ |
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
|
κατὰ |
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
ἐν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
|
κατὰ |
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων |
| 16, 9, 58 |
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
|
κατὰ |
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
|
κατὰ |
τὴν
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
δι' |
| 16, 6, 55 |
μὴ
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
|
κατὰ |
τὴν
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἦν
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
|
κατὰ |
τὴν
αὐλὴν
καὶ
μίση
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
|
κατὰ |
τὴν
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν. |
| 16, 5, 54 |
πόλεσιν
ἔν
τε
Συρίᾳ
καὶ
|
κατὰ |
τὴν
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς |
| 16, 8, 57 |
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
|
κατὰ |
τὴν
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ
μείζους |
| 16, 7, 56 |
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν
ἐν
τοῖς
|
κατὰ |
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
ὤνατο
διὰ
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
|
κατὰ |
τὴν
οἰκίαν,
τό
τε
μᾶλλον |
| 16, 3, 52 |
βασιλεῖ.
~(Προύβαινε
δ'
ἀεὶ
τὰ
|
κατὰ |
τὴν
στάσιν
τῆς
οἰκίας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
|
κατὰ |
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
τε |
| 16, 5, 54 |
πόλεως
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
|
κατὰ |
τὴν
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον, |
| 16, 3, 52 |
Σαλώμης
καὶ
πᾶν
ὅσον
εὐδοκιμήκει
|
κατὰ |
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν
εἰς
ἀπόνοιαν |
| 16, 8, 57 |
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
|
κατὰ |
τῆς
τῶν
παίδων
ὑποψίας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ
τὰ
|
κατὰ |
τιμὴν
εἰς
τὴν
παῖδα
γινόμενα |
| 16, 5, 54 |
που
μνήμης
εἰς
αὖθις
ἢ
|
κατὰ |
τὸ
παρὸν
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι. |
| 16, 10, 59 |
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
|
κατὰ |
τὸ
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν
ὦσιν
|
κατὰ |
τὸ
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες |
| 16, 10, 59 |
φίλος
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν
|
κατὰ |
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος |
| 16, 11, 60 |
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ
|
κατὰ |
τὸ
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
τὰ
|
κατὰ |
τὸν
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε
ὑπὲρ |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίους
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
θεσμοῖς
|
κατὰ |
τὸν
πάτριον
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς |
| 16, 10, 59 |
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε
νοῆσαι
|
κατὰ |
τοῦ
γεγεννηκότος
οὔτε
συσκευάσασθαι,
δρασμῷ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς
|
κατὰ |
τοῦ
γεγεννηκότος;
τί
δέ
σοι |
| 16, 11, 60 |
οἰήσεως,
ὅτι
καὶ
διαβολῶν
ἠνείχοντο
|
κατὰ |
τοῦ
πατρὸς
καὶ
τῶν
πραττομένων |
| 16, 10, 59 |
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
|
κατὰ |
τοῦ
πατρὸς
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται |
| 16, 2, 51 |
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
|
κατὰ |
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
|
κατὰ |
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
|
κατὰ |
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν |
| 16, 4, 53 |
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
|
κατὰ |
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
|
κατὰ |
τῶν
νεανίσκων
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης |
| 16, 3, 52 |
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
|
κατὰ |
τῶν
νεανίσκων
μῖσος
τῆς
Σαλώμης |
| 16, 10, 59 |
ἐπιστολὰς
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς
|
κατὰ |
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
|
κατὰ |
τῶν
οὐκ
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
|
κατὰ |
τῶν
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως |
| 16, 7, 56 |
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
|
κατὰ |
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ |
| 16, 2, 51 |
δικαστήρια
καὶ
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ
|
κατὰ |
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ' |
| 16, 2, 51 |
ἔχει,
τούτῳ
μετροῦμεν
τῷ
ἐξεῖναι
|
κατὰ |
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
|
πράγματα. |
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
τὸ |
| 16, 2, 51 |
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
πολλὰ
|
δόγματα |
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τὸ
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
|
χρήματα |
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν |
| 16, 6, 55 |
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
τινων
ἱερὰ
|
χρήματα |
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων
τοὺς
εἰς |
| 16, 9, 58 |
τε
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
|
χρήματα |
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν. |
| 16, 9, 58 |
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
|
χρήματα |
διευλύτουν,
νομάς
τε
ἃς
ἐκείνου |
| 16, 2, 51 |
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
ἦν,
|
χρήματα |
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν, |
| 16, 6, 55 |
ἵνα
ἀνεπικωλύτως
ἀναπέμπηται
τὰ
ἱερὰ
|
χρήματα |
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς |
| 16, 6, 55 |
βίβλους
αὐτῶν
ἢ
τὰ
ἱερὰ
|
χρήματα |
ἔκ
τε
σαββατείου
ἔκ
τε |
| 16, 7, 56 |
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
|
χρήματα |
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν,
κόσμον |
| 16, 10, 59 |
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ
|
χρήματα |
καὶ
τοὺς
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 2, 51 |
τὰ
πρὸς
τοὺς
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
|
χρήματα |
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
|
χρήματα |
μὲν
ἃ
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν |
| 16, 9, 58 |
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
|
χρήματα |
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ |
| 16, 6, 55 |
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν
|
χρήματά |
τε
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως |
| 16, 10, 59 |
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
|
χρήματά |
τε
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
ἐπ' |
| 16, 5, 54 |
καὶ
δημοσίων
ἔργων
κατασκευὰς
καὶ
|
χρήματα |
τοῖς
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν |
| 16, 10, 59 |
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν
|
χρήματα |
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα |
| 16, 9, 58 |
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
τε
|
χρήματα |
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
συγκαθωσιωμένα.
Καὶ
οὔτε
ἀποκρυπτόμεθα
τὰ
|
παραγγέλματα, |
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
βίον |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν
προῃρημένος.
|
γράμματα |
γὰρ
γράψας
ἐν
βιβλίοις
τέσσαρσιν |
| 16, 10, 59 |
παρελθὼν
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
|
γράμματα |
ἐπέδωκεν
ὡς
εἰκάσαι
τῆς
Ἀλεξάνδρου |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
τῶν
παίδων
|
γράμματα |
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ |
| 16, 4, 53 |
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ
|
γράμματα |
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων |
| 16, 10, 59 |
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
|
γράμματα |
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
μὲν
Ἐλαιούσῃ |
| 16, 10, 59 |
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων
|
γράμματα |
πόλεις
τε
ὅσαι
τὰ
λῃστήρια |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα
|
γράμματα. |
Τοῖς
γὰρ
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον |
| 16, 8, 57 |
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ
καὶ
|
γράμματα |
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν, |
| 16, 10, 59 |
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ
|
γράμματα |
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ. |
| 16, 6, 55 |
πάτρια.
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
|
γράμματα |
τῶν
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ
τὰ
|
ψεύσματα |
καὶ
ἡ
κακοήθεια
καὶ
τοσοῦτο |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
τέλεια
|
θύματα |
τιμῶν
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς, |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
|
δεξιώματα |
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν, |
| 16, 7, 56 |
Δαυίδου
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος
τὰ
|
σώματα. |
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
μὲν
τὰ
|
σώματα |
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν
τοῖς
ἀλλοτρίοις, |
| 16, 11, 60 |
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται.
Τὰ
δὲ
|
σώματα |
νύκτωρ
εἰς
Ἀλεξάνδρειον
ἀπέθεντο
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ
μέγιστα
καὶ
|
διασημότατα |
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
|
μετὰ |
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
μᾶλλον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
|
(Μετὰ |
δὲ
τὴν
πανήγυριν
ταύτην
καὶ |
| 16, 1, 50 |
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
|
μετὰ |
ἑξαετίαν.
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα
τῆς
|
μετὰ |
μικρὸν
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ |
| 16, 6, 55 |
μοι
καὶ
τῷ
ἐμῷ
συμβουλίῳ
|
μετὰ |
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ
δήμου
Ῥωμαίων
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
|
μετὰ |
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου |
| 16, 4, 53 |
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν
τι
|
μετὰ |
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς
σέ.
Τοῦτο |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν
βασιλέα
|
μετὰ |
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων
καὶ
|
μετὰ |
πάσης
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
γε |
| 16, 2, 51 |
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς
|
μετὰ |
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς |
| 16, 2, 51 |
λόγῳ
καὶ
τῇ
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
|
μετὰ |
πλείστης
χαρᾶς
ἀπῄεσαν
πολλὰ
ἀγαθὰ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
|
μετὰ |
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον, |
| 16, 3, 52 |
τούτων
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ
|
μετὰ |
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ
μὲν
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
Ταῦτ'
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
|
μετὰ |
ταῦτα
βάσανος
ἦν
τοῦ
τε |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
|
μετὰ |
τὴν
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου, |
| 16, 3, 52 |
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην
|
μετὰ |
τὴν
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ
|
μετὰ |
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
φιλίᾳ
τε
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
|
μετὰ |
τῆς
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
τι |
| 16, 4, 53 |
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ
βλέπειν
|
μετὰ |
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν
οὖν |
| 16, 4, 53 |
γῆ
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
|
μετὰ |
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
|
μετὰ |
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν |
| 16, 2, 51 |
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
|
μετὰ |
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν |
| 16, 7, 56 |
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν
ἀμφότεροι.
|
Μετὰ |
τοῦτο
ὁ
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος |
| 16, 10, 59 |
ὑπέσχησθε,
δέξασθαι
ἡμᾶς
τῷ
φρουρίῳ.
|
Μετὰ |
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
|
~(Μετὰ |
τούτους
ὁ
φρούραρχος
Ἀλεξανδρείου
συλληφθεὶς |
| 16, 4, 53 |
κατ'
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
γε
|
μετὰ |
τῶν
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
|
μετὰ |
τῶν
ἄλλων
θεῶν
καὶ
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
|
μετὰ |
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ
|
μετὰ |
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ' |
| 16, 10, 59 |
δεδανεικόσιν
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
|
Ἀρέτᾳ |
δ'
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ, |
| 16, 10, 59 |
ἔχειν,
δεξάμενος
δὲ
τοὺς
παρὰ
|
Ἀρέτα |
καὶ
τοῦτο
μόνον
ἐπιτιμήσας,
ὡς |
| 16, 10, 59 |
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
|
Ἀρέτα |
πρέσβεων
τά
τε
ἄλλα
κατηγόρει |
| 16, 9, 58 |
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
|
ἐσθῆτα |
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν, |
| 16, 1, 50 |
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
καθ'
|
ὁμοιότητα |
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος |
| 16, 4, 53 |
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν
Ἀντίπατρον,
|
εἶτα |
καὶ
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον |
| 16, 8, 57 |
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ
καὶ
|
νύκτα |
καὶ
ἡμέραν
πρὸς
τούτῳ
γινομένη |
| 16, 10, 59 |
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
|
τάλαντα |
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
ταῦτα
λαβὼν |
| 16, 9, 58 |
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
|
τάλαντα |
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας |
| 16, 7, 56 |
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
|
τάλαντα |
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
ἔτι
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
|
τάλαντα |
πρὸς
ναυπηγίαν.
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
|
τάλαντα |
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
|
ἐπιστείλαντα |
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει |
| 16, 8, 57 |
καὶ
νεανικαὶ
φιλοτιμίαι,
καὶ
τὸ
|
κτείναντα |
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν |
| 16, 11, 60 |
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
|
ἀποδείξαντα |
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν
ᾗ
κατοικοῦσιν |
| 16, 11, 60 |
σὲ
ἐγνωσμένα,
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
|
καθείρξαντα |
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ
εἰ
μὲν |
| 16, 5, 54 |
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
|
πάντα |
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
|
πάντα |
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ
γινόμενα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
|
πάντα |
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς |
| 16, 11, 60 |
πάθους
μείζονος
ὄντος,
εἰ
καὶ
|
πάντα |
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
ἐκεῖνον |
| 16, 3, 52 |
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
|
πάντα |
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι |
| 16, 10, 59 |
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς
τὰ
|
πάντα |
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν |
| 16, 10, 59 |
σὺν
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα
|
πάντα |
ἥξομεν
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε, |
| 16, 7, 56 |
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ
|
πάντα |
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν
ὅσα |
| 16, 2, 51 |
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
Ταῦτα
γὰρ
|
πάντα |
καὶ
ἔθνει
καὶ
πόλει
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
|
πάντα |
καὶ
τῇ
συνήθει
δικαιοσύνῃ
συγκαθωσιωμένα. |
| 16, 2, 51 |
προσάγουσι
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
ὅτι
|
πάντα |
μᾶλλον
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί |
| 16, 2, 51 |
ὡς
τὴν
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
|
πάντα |
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο
|
πάντα. |
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος |
| 16, 5, 54 |
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
|
πάντα |
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ' |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
|
πάντα |
τὰ
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν |
| 16, 5, 54 |
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
|
πάντα |
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ |
| 16, 7, 56 |
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ
|
πάντα |
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν, |
| 16, 9, 58 |
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
|
πάντα |
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
οἰκείων |
| 16, 9, 58 |
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
|
πάντα |
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς |
| 16, 9, 58 |
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
|
ἅπαντα |
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος |
| 16, 3, 52 |
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
|
ἅπαντα |
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ
τὸν |
| 16, 7, 56 |
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
|
ἅπαντα |
πράττειν
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
αὐτὴ
μὲν
|
ἅπαντα |
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν |
| 16, 10, 59 |
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
|
ἅπαντα |
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
|
ἅπαντα |
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν |
| 16, 11, 60 |
εὔπορον
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ
|
δράσαντα |
παθεῖν
τι
τῶν
εἰκότων
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
|
ἀρκέσαντα |
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ' |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
|
ὁμολογήσαντα |
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ' |
| 16, 11, 60 |
πολλάκις
μὲν
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
|
μελλήσαντα |
τὸ
τελευταῖον
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι, |
| 16, 11, 60 |
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
|
νουθετήσαντα |
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
|
ἀνύσαντά |
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
μὲν
γὰρ
|
ἐκπλαγέντα |
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
τι |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις
μὲν
|
ὁρμηθέντα |
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ
τελευταῖον |
| 16, 7, 56 |
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
|
ῥηθέντα |
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ |
| 16, 8, 57 |
δέους,
τὰ
μὲν
εἰς
ὕβριν
|
ῥηθέντα |
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τὸν
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
|
κατασκευασθέντα |
ναὸν
εἰσιέναι.
Τί
δ'
εἰ |
| 16, 10, 59 |
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
|
πεμφθέντα |
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
|
πραχθέντα |
συμφέρειν
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς
ἄλλους |
| 16, 11, 60 |
κατὰ
παίδων
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
|
γραφέντα |
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
|
ὄντα |
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο |
| 16, 8, 57 |
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων
νέον
|
ὄντα |
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν |
| 16, 5, 54 |
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει
μέρος
|
ὄντα |
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ |
| 16, 10, 59 |
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει
νέον
|
ὄντα |
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ |
| 16, 2, 51 |
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
|
ὄντα |
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
|
ὄντα |
περὶ
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 9, 58 |
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
|
ὄντα |
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
τίνι
δὲ
μέμφονται
βαρὺν
|
ὄντα; |
πῶς
δ'
οἷόν
τε
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
|
ὄντα |
Φλάβιον
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
|
ὄντα |
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν
ἐλπισθέντων |
| 16, 11, 60 |
ἐν
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
|
παραλαβόντα |
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν |
| 16, 8, 57 |
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
|
λέγοντα |
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι
|
σπεύδοντα |
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ
τὸν
πάντας
|
σώζοντα |
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ
παρούσης
μὲν |
| 16, 10, 59 |
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
ἐπὶ
Σατορνῖνον
|
ἐλθόντα |
καὶ
Οὐολόμνιον
τοὺς
τῆς
Συρίας |
| 16, 7, 56 |
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
|
τριάκοντα |
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
|
τριάκοντα |
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
ἡμερῶν
|
τριάκοντα |
τά
τε
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπόντος
ἐχειρώσαντο.
Περὶ
|
τετταράκοντα |
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος |
| 16, 10, 59 |
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
|
τετταράκοντα |
τὸ
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις
πλείονες |
| 16, 9, 58 |
Συλλαίου
δανείσας
ἔτυχεν
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
|
ἑξήκοντα, |
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν |
| 16, 11, 60 |
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
|
πεντήκοντα |
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
|
πεντήκοντα |
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
ταῦτα |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
|
ἐκβαλόντα |
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
|
ἀπονέμοντα |
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ |
| 16, 8, 57 |
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς
ταραχὰς
|
λαμβάνοντα, |
καὶ
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
ἐξ |
| 16, 8, 57 |
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
ποιούμενον,
|
μελαίνοντα |
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
τὸν |
| 16, 2, 51 |
προτρέπουσα
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
|
βραδύνοντα |
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε |
| 16, 11, 60 |
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
Ταῦτ'
|
εἰπόντα |
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
μετὰ
ταῦτα |
| 16, 4, 53 |
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
|
παρόντα |
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
συνθήκην. |
| 16, 7, 56 |
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
|
ἐκπεσόντα |
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸν
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
ἰδὼν
|
λυσιτελήσοντα |
τῷ
καὶ
πρότερον
ἐν
διαβολαῖς |
| 16, 8, 57 |
ποιούμενον,
μελαίνοντα
τὰς
τρίχας
καὶ
|
κλέπτοντα |
τὸν
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ |
| 16, 2, 51 |
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
|
βασιλεύοντα |
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸν
τάς
τε
τῶν
Ἀράβων
|
μοιχεύοντα |
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι |
| 16, 11, 60 |
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
|
ἔχοντα |
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ |
| 16, 1, 50 |
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
|
ἔχοντα |
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν,
ἀλλ'
οὔτι |
| 16, 8, 57 |
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
|
ἔχοντα |
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἔχοντα |
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
τὰ
πράγματα.
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
|
ἔχοντα |
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι |
| 16, 8, 57 |
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
|
ἔχοντα |
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
|
ἔχοντα |
τὸν
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες; |
| 16, 11, 60 |
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν
|
πάσχοντα |
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν
τῷ |
| 16, 8, 57 |
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
|
ὁμολογοῦντα. |
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἀξιοῦντα |
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν
αἴτιον
|
δοκοῦντα |
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος |
| 16, 2, 51 |
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ
|
λυποῦντα |
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ |
| 16, 7, 56 |
τί
δέ
σοι
βούλεται
τὸ
|
μισοῦντά |
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
|
ἐπιστατοῦντα |
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας |
| 16, 4, 53 |
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ
|
συμβεβηκότα, |
παροξῦναι
δὲ
τὴν
εὔνοιαν,
ἐν |
| 16, 3, 52 |
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς
τὸν
|
γεγεννηκότα |
μνήμῃ
τε
τῆς
μητρὸς
οἷα |
| 16, 3, 52 |
καταλογιζόμενοι
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς
τὸν
|
γεγεννηκότα. |
Τὸ
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
|
ἐσχηκότα |
περὶ
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
|
τετυχηκότα |
καὶ
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ |
| 16, 1, 50 |
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
|
ἐοικότα |
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς
ἐβεβαίου, |
| 16, 9, 58 |
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις
|
ἑπτὰ |
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ
γενόμενος
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ
τὸ
χωρίον
|
Ῥάεπτα |
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
|
ἕκαστα |
δωρεὰς
ἐδίδου
καὶ
τέλος
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
μὴ
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο,
Παρατηρῶν
|
ἕκαστα |
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
πᾶσιν
ἐνδιδοὺς |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν
|
ἀρεστὰ |
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ
ὁμοίως. |
| 16, 3, 52 |
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
|
μέγιστα |
δὲ
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ
|
μέγιστα |
θυμοῦ
καὶ
ἀγριότητος
ἐνεδίδου
σημεῖα, |
| 16, 5, 54 |
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ
|
μέγιστα |
καὶ
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
|
μέγιστα |
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
τὰ
|
μέγιστα |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
|
μέγιστα |
τῶν
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί |
| 16, 10, 59 |
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ
|
πλεῖστά |
γε
αὐτῶν
οὐ
γέγονεν,
ὡς |
| 16, 3, 52 |
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ
γὰρ
ὄντι
|
πλεῖστα |
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν |
| 16, 5, 54 |
Ἀκτίῳ
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
|
πλεῖστα |
τῶν
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
ἕτοιμον,
οὐχ
|
ἥκιστα |
δὲ
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς |
| 16, 10, 59 |
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
|
ἥκιστα |
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ |
| 16, 7, 56 |
ἀνοίξας
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
|
ἥκιστα |
μὲν
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι, |
| 16, 10, 59 |
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
τοῖς
|
μάλιστα |
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν
δ'
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ
|
μάλιστα |
διδάξειν,
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ |
| 16, 8, 57 |
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
|
μάλιστα |
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ἐν
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ
|
μάλιστα |
ἐπὶ
τοῦ
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ
|
μάλιστα |
καὶ
πρότερον
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
|
μάλιστα |
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
|
κάλλιστα, |
πύργον
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
πόλεως |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ
|
πιστὰ |
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν. |
| 16, 4, 53 |
οὔτε
γῆ
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
|
θάλαττα |
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
|
αὐτά, |
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τὸν
πατέρα.
Τὰ
δ'
|
αὐτὰ |
καὶ
τῶν
ἑξῆς
οἱ
πλείους, |
| 16, 2, 51 |
ἃ
δὲ
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
|
αὑτὰ |
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ'
|
αὑτὰ |
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν, |
| 16, 7, 56 |
τοιαῦτα
μὲν
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
|
τοιαῦτα |
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
|
~(Τοιαῦτα |
δὲ
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ |
| 16, 2, 51 |
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
ἐν
τῷ
καὶ
|
τοιαῦτα |
δεδωκέναι,
καὶ
τοὺς
δεδωκότας,
εἰ |
| 16, 10, 59 |
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
|
τοιαῦτα |
δεινὸς
ἐν
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
|
Τοιαῦτα |
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης |
| 16, 11, 60 |
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
|
τοιαῦτα |
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
τῶν |
| 16, 5, 54 |
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
πάντα
τὰ
|
τοιαῦτα |
καὶ
συνείθισται
τὸ
δίκαιον
ἀντὶ |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγον,
καὶ
τὰ
τῆς
ἐπιστρατείας
|
τοιαῦτα. |
Καίτοι
πῶς
ἂν
εἴη
πόλεμος, |
| 16, 4, 53 |
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
|
τοιαῦτα |
κατὰ
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
|
Τοιαῦτα |
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 3, 52 |
φυλαττομένου
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
|
τοιαῦτα |
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
|
τοιαῦτα |
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως |
| 16, 10, 59 |
πλήθει
τοὺς
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
|
(Τοιαῦτα |
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
τε |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου
μεμισῆσθαι.
|
Τοιαῦτα |
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης |
| 16, 10, 59 |
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
|
Τοιαῦτα |
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
|
(Τοιαῦτα |
μὲν
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας |
| 16, 7, 56 |
καὶ
περιττῆς
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς
|
τοιαῦτα |
μὲν
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα |
| 16, 2, 51 |
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
|
~(Τοιαῦτα |
μὲν
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο |
| 16, 4, 53 |
πλείονι
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
|
Τοιαῦτα |
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ
|
τοιαῦτα |
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο |
| 16, 10, 59 |
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
τὸν
|
τοιαῦτα |
πειθόμενον
οὐ
γάρ,
ἔφη,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
|
Τοιαῦτα |
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος
καὶ
προστιθέντος |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
πολέμους
οἱ
πολλοὶ
διὰ
|
ταῦτα |
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά, |
| 16, 6, 55 |
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων
τοὺς
εἰς
|
ταῦτα |
ἀποκεκριμένους
καὶ
ταῦτα
διορθώσασθαι
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
εἰπόντα
συλλαμβάνειν
κελεύει,
καὶ
μετὰ
|
ταῦτα |
βάσανος
ἦν
τοῦ
τε
Τίρωνος |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
|
ταῦτα |
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
γε
μὴν |
| 16, 1, 50 |
συνιέναι
τῷ
τῆς
τεκούσης
φονεῖ.
|
ταῦτα |
γὰρ
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
τὰ
παρ'
ἐκείνου
ξένια
προσήκω.
|
Ταῦτα |
γὰρ
πάντα
καὶ
ἔθνει
καὶ |
| 16, 10, 59 |
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ
|
ταῦτα |
γραψαμένους
ἀποφέρειν.
Οἱ
δ'
ἐπεὶ |
| 16, 2, 51 |
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
|
ταῦτα |
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐκείνων
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
|
Ταῦτα |
δὲ
αἱ
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
φρονεῖν.
|
Ταῦτα |
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
|
Ταῦτα |
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν |
| 16, 2, 51 |
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
|
ταῦτα. |
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν
|
ταῦτα |
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
ὁ |
| 16, 2, 51 |
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν.
|
~(Ταῦτα |
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν |
| 16, 6, 55 |
τοὺς
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ
|
ταῦτα |
διορθώσασθαι
τοῖς
ἐκεῖ
Ἰουδαίοις
κελεύω. |
| 16, 11, 60 |
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
|
Ταῦτα |
δοκεῖ
καὶ
ἐν
Ῥώμη
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
|
ταῦτα |
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
τούτων, |
| 16, 4, 53 |
Βλέψον
δέ,
εἰ
μὴ
κοινὰ
|
ταῦτα |
καὶ
πᾶσιν
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα. |
| 16, 10, 59 |
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
|
ταῦτα |
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
|
(Ταῦτα |
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ
|
ταῦτα |
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία |
| 16, 10, 59 |
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
δὲ
πρὸς
|
ταῦτα |
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
|
(Ταῦτα |
μὲν
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ |
| 16, 6, 55 |
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
|
ταῦτα |
μὲν
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
|
Ταῦτα |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον |
| 16, 11, 60 |
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
|
Ταῦτα |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται |
| 16, 1, 50 |
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
|
Ταῦτα |
μὲν
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
κατὰ
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
|
(Ταῦτα |
μὲν
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης, |
| 16, 10, 59 |
λάβοι
τὴν
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
|
ταῦτα |
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη |
| 16, 9, 58 |
τὰς
ἀδικίας
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
|
ταῦτα |
πάντα
φέρων
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
|
ταῦτα |
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
|
ταῦτα |
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν |
| 16, 3, 52 |
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
|
(Ταῦτα |
προῄει
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη
|
ταῦτα |
συμπείσειν
καὶ
παρ'
ἐκείνης
εἶναι |
| 16, 2, 51 |
πολιτείαν
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
|
ταῦτα |
τὰ
τεκμήρια
τοῦ
καὶ
τὰς |
| 16, 11, 60 |
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
|
(Ταῦτα |
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
|
Ταῦτα |
φανερῶς
ἤδη
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει |
| 16, 2, 51 |
χάριν.
Ὁ
δὲ
καὶ
εἰς
|
ταῦτα |
φιλοφρονούμενος
ἴσον
αὑτὸν
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος |
| 16, 7, 56 |
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
εἰς
|
ἔρωτα |
δουλευούσης
αὐτῷ
γυναικός,
ἥττητο
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
|
ἔρωτα. |
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης |
| 16, 10, 59 |
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
|
ἠρώτα |
περὶ
τῆς
φυγῆς,
ὅπου
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά
τε
|
πρῶτα |
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν
φιλτάτων |
| 16, 8, 57 |
τὸν
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη
|
παρεστῶτα |
διὰ
φαντασίας
ἐλάμβανεν.
Οὕτως
ἡ |
| 16, 8, 57 |
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
|
δάκρυα |
καὶ
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος. |
| 16, 4, 53 |
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ
λέγοντος
|
δάκρυα |
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν
καὶ
|
δάκρυα |
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων |
| 16, 10, 59 |
Ἦν
δὲ
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
|
δάκρυα |
καὶ
τῶν
παρόντων
ὀδυνηρά
τις |
| 16, 3, 52 |
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ
καὶ
|
δάκρυα |
πολλάκις
ἦν
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν |
| 16, 6, 55 |
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
ὑπετάξαμεν
τὰ
|
ἀντίγραφα |
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον |
| 16, 8, 57 |
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
|
τάχα |
δὲ
καὶ
διὰ
τούτου
βουλόμενος |
| 16, 6, 55 |
ᾧ
δικαίῳ
ἀποσπῶνται
οἱ
ἱερόσυλοι.
|
Ἔγραψα |
δὲ
καὶ
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ, |
| 16, 6, 55 |
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
|
Ἔγραψα |
οὖν
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
|
τὰ |
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν. |