| Lv., Chap., Par. |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας;
τίς
γὰρ
|
ἄν, |
εἰ
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
ἔτυχεν, |
| 16, 10, 59 |
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί
δ'
οὐκ
|
ἄν, |
ἔφη,
συνέγνω
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
|
ἄν |
τις
αἰτίαν
ὑπό
τε
αὐθαδείας |
| 16, 2, 51 |
τὸ
Ῥωμαικὸν
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
|
ἄν |
τις
ἀκύρους
τὰς
ἐντεῦθεν
εἶναι |
| 16, 5, 54 |
ἀνθρώπους,
οὐκ
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
|
ἄν |
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον |
| 16, 2, 51 |
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
|
ἄν |
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας, |
| 16, 3, 52 |
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
οὐκ
|
ἄν |
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον |
| 16, 7, 56 |
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
πολλὴν
|
ἄν |
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
τὴν |
| 16, 5, 54 |
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ'
|
ἂν |
ἀποδημήσας
τύχοι.
Καὶ
γὰρ
πλείους |
| 16, 2, 51 |
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν
οὐκ
|
ἂν |
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
προστιθέντος
ἐπιφθόνως,
ὡς
οὐδ'
|
ἂν |
αὐτὸς
ἀπέλθοι
τῆς
χώρας
μὴ |
| 16, 11, 60 |
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ
|
ἂν |
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ |
| 16, 2, 51 |
ἔροιτο
δύο
τούτων
θάτερον
ἐθέλοιεν
|
ἂν |
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ
τὰ |
| 16, 4, 53 |
παρ'
αὐτὴν
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
|
ἂν |
γάρ,
εἴ
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις |
| 16, 3, 52 |
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ
|
ἂν |
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα.
Καίτοι
πῶς
|
ἂν |
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
|
ἂν |
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους |
| 16, 5, 54 |
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ
|
ἂν> |
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι
δ'
|
ἂν |
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς
περὶ |
| 16, 8, 57 |
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
|
ἂν |
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως
μὲν
|
ἂν |
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
ἡμῶν.
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
πῶς
|
ἂν |
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων; |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
|
ἂν |
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ
λυποῦντα |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ'
|
ἂν |
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν |
| 16, 4, 53 |
θρησκεία
τοῦ
παντὸς
ἔθνους
ἠνέσχετο
|
ἂν |
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
πραγμάτων
εἶναι |
| 16, 2, 51 |
δεδομένα
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
|
ἂν |
πολλὰ
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
|
ἂν |
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ'
|
ἂν |
τῆς
θυγατρὸς
φείσασθαι,
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
ἡμέτερον
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
|
ἂν |
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον |
| 16, 6, 55 |
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα
|
ἂν |
ὦσιν
κατὰ
τὸ
πάτριον
αὐτοῖς |
| 16, 8, 57 |
τὰ
μὲν
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
|
ἄγαν |
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
μὲν |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
Φερώρα
καὶ
τῆς
Σαλώμης
|
μέγαν |
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν |
| 16, 11, 60 |
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ
|
σιγᾶν |
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως |
| 16, 9, 58 |
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
μὲν
|
Ὀβάδαν |
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
διοικῶν |
| 16, 8, 57 |
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην,
|
ἐπειδὰν |
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 9, 58 |
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον
|
Ὀβόδαν |
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος |
| 16, 9, 58 |
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
|
Ὀβόδαν |
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα
τῷ |
| 16, 6, 55 |
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
ἐν
Ἀγκύρῃ.
|
Ἐὰν |
δέ
τις
παραβῇ
τι
τῶν |
| 16, 6, 55 |
αὐτῆς
παρασκευῇ
ἀπὸ
ὥρας
ἐνάτης.
|
Ἐὰν |
δέ
τις
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς |
| 16, 2, 51 |
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
οὖν,
|
ἐὰν |
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ'
αὑτὰ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης
οὐκ
|
ἐᾶν |
κύριον
εἶναι
κρατεῖν
τε
καὶ |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα
τάλαντα
|
δωρεάν. |
Ὁ
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὁ
μὲν
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
|
βεβαίαν |
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον
τὴν
|
Ἰουδαίαν |
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν |
| 16, 4, 53 |
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς
τὴν
|
Ἰουδαίαν. |
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
μικρὸν
μέρος |
| 16, 2, 51 |
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς
τὴν
|
Ἰουδαίαν, |
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν |
| 16, 9, 58 |
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ
τὴν
|
Ἰουδαίαν |
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 8, 57 |
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
εἰς
|
Ἰουδαίαν |
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν
τῇ |
| 16, 11, 60 |
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
|
ἀναγκαίαν |
δὲ
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ |
| 16, 10, 59 |
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
|
δικαίαν |
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ |
| 16, 6, 55 |
ποτ'
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
δι'
|
ἀρχαίαν |
συνήθειαν
εἰώθασιν
χρήματά
τε
ἱερὰ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν
καὶ
|
Ἀραβίαν |
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα
ἀνάστατος |
| 16, 9, 58 |
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν
χρημάτων |
| 16, 10, 59 |
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν
|
Ἀραβίαν |
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
εἰ
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς
|
Ἀραβίαν |
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
τὴν
|
Ἀραβίαν. |
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας |
| 16, 9, 58 |
τε
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν
|
Ἀραβίαν |
τρισὶν
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς
διανύσας, |
| 16, 5, 54 |
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
|
ναυπηγίαν. |
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ |
| 16, 11, 60 |
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν
εἰς
|
ὁμολογίαν |
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν |
| 16, 7, 56 |
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
|
ἀπολογίαν |
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι |
| 16, 4, 53 |
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
|
ἀπολογίαν |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς, |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
τὴν
|
αμογίαν |
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ
τὸ |
| 16, 5, 54 |
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
|
φιλοστοργίαν |
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
πύργον
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις,
ἀλλὰ
|
ὑπουργίαν |
τῷ
βασιλεῖ
ταύτην
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς |
| 16, 4, 53 |
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
|
ῥᾳδίαν |
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
τὴν
ἀπολογίαν |
| 16, 7, 56 |
τε
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ'
|
ἰδίαν |
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
|
ἰδίαν |
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
μίσους |
| 16, 4, 53 |
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
|
ἀσέβειαν |
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις,
ἡμῖν |
| 16, 7, 56 |
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν
|
ἀσέβειαν |
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις |
| 16, 2, 51 |
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
|
εὐσέβειαν |
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ |
| 16, 10, 59 |
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν
Νικολάου
|
πρεσβείαν |
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς |
| 16, 9, 58 |
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
|
πρεσβείαν |
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν |
| 16, 7, 56 |
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
|
ἀσέλγειαν |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται, |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
ποιοῦσιν
|
ἄδειαν. |
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
|
ἄδειαν |
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν.
Ἐν |
| 16, 7, 56 |
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
|
παιδείαν |
ἐσπουδασμένον.
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
εἴ |
| 16, 11, 60 |
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
|
ἀλήθειαν, |
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ
φράσαι |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
|
ἀλήθειαν |
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν |
| 16, 7, 56 |
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
τὴν
δ'
|
ἀλήθειαν |
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε |
| 16, 6, 55 |
οὖν
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
|
συνήθειαν |
εἰώθασιν
χρήματά
τε
ἱερὰ
φέροντες |
| 16, 4, 53 |
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
|
βοήθειαν. |
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον
ἐπειδὴ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ
τρυφὴν
καὶ
|
κολακείαν |
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν
ἔχειν
τε |
| 16, 1, 50 |
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
τὴν
|
οἰκείαν. |
Ὡς
δ'
ἧκον
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 1, 50 |
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
|
θρησκείαν |
ἦν,
οὐ
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων, |
| 16, 11, 60 |
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
μεγάλην
|
ἀσφάλειαν |
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν, |
| 16, 9, 58 |
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
|
ἀσφάλειαν, |
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
|
ἐπιμέλειαν, |
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε |
| 16, 4, 53 |
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν
|
ἐπιμέλειαν |
ἔδωκεν
καὶ
τἆλλα
ξενίαις
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν
|
ἐπιμέλειαν |
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς
ἐν |
| 16, 5, 54 |
χρήματα
τοῖς
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
|
ἐπιμέλειαν |
τῶν
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα |
| 16, 9, 58 |
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
|
λυσιτέλειαν |
ἔφερεν
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως |
| 16, 5, 54 |
~(Περὶ
δὲ
τὸν
χρόνον
τοῦτον
|
συντέλειαν |
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς
τὴν
|
συντέλειαν |
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν, |
| 16, 6, 55 |
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
|
ἰσοτέλειαν |
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς
κατὰ
τὰς |
| 16, 5, 54 |
εὐφροσύνας
καὶ
τὴν
εἰς
τοῦτο
|
πολυτέλειαν, |
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν |
| 16, 8, 57 |
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν
|
βασιλείαν |
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ
καὶ
γράμματα |
| 16, 10, 59 |
τῷ
μὴ
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
|
βασιλείαν |
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε
δῶρα |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
τε
τὴν
|
βασιλείαν |
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν
ὧν |
| 16, 5, 54 |
Συρίας
ἁπάσης
καὶ
Αἰγύπτου
τὴν
|
βασιλείαν |
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν
πανήγυριν |
| 16, 2, 51 |
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι
|
βασιλείαν |
καὶ
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν |
| 16, 8, 57 |
αὐτόν
τε
καὶ
πᾶσαν
τὴν
|
βασιλείαν |
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ
γράψας
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
|
βασιλείαν |
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν
|
βασιλείαν |
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ' |
| 16, 7, 56 |
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
|
εὔκλειαν |
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
δὲ
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
|
δουλείαν |
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου,
τήν
τε
τοῦ
βασιλέως
|
ἀπώλειαν |
λέγων
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά |
| 16, 7, 56 |
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν
|
ἀπώλειαν |
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι |
| 16, 11, 60 |
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν
|
ἀπώλειαν |
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν |
| 16, 4, 53 |
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον
|
εὐμένειάν |
τινα
καὶ
παρ'
ἐκείνου
καὶ |
| 16, 7, 56 |
λόγους
ὀψὲ
τῆς
ὥρας
περὶ
|
θεραπείαν |
τοῦ
σώματος
ἐγένετο.
Τοιαύτης
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον
εἰς
|
εὐπρέπειαν |
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
ἦλθεν
εἰς
|
Καισάρειαν |
γίνεται
λόγος
οὖν
ἦν
εὐθὺς |
| 16, 2, 51 |
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ'
εἰς
|
Καισάρειαν |
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων |
| 16, 8, 57 |
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ
|
δυσχέρειαν. |
Ἦσαν
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
διὰ |
| 16, 2, 51 |
χρείαν
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ'
|
ἐπήρειαν |
τῆς
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν, |
| 16, 2, 51 |
δίκας
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
|
ἐπήρειαν |
τῶν
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις, |
| 16, 2, 51 |
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
|
ἐπήρειαν, |
χρήματα
μὲν
ἃ
τῷ
θεῷ |
| 16, 2, 51 |
μὴν
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ
πρὸς
|
ἐπήρειαν |
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς
ἄμφω |
| 16, 3, 52 |
καὶ
δάκρυα
πολλάκις
ἦν
κατ'
|
ἐπήρειαν |
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ
τῆς
μητρὸς |
| 16, 7, 56 |
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
|
χρείαν |
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ
κατὰ
|
χρείαν |
τῶν
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν |
| 16, 4, 53 |
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν
|
ἡμίσειαν |
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς
|
ἐγκράτειαν |
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ |
| 16, 10, 59 |
χώρας,
τὴν
μὲν
στρατείαν
οὐ
|
στρατείαν |
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
|
στρατείαν |
Ἡρώδης,
ἔν
τε
τοῖς
πραγματικοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν
μὲν
|
στρατείαν |
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
τὴν
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς
|
στρατείαν |
προηγούμενον.
Καὶ
πλεύσας
διὰ
Ῥόδου |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν
|
προπέτειαν |
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι,
τάχα |
| 16, 2, 51 |
καὶ
ὡς
δημοσίᾳ
τιμὰς
καὶ
|
πολιτείαν |
ἔλαβεν
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα |
| 16, 6, 55 |
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν
τῷ
πρὸς
|
καλοκαγαθίαν |
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν |
| 16, 2, 51 |
τὴν
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
|
ἀνδραγαθίαν |
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος |
| 16, 8, 57 |
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
τινα
|
παραμυθίαν |
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
ἐν
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
|
ἀδικίαν |
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη
περὶ |
| 16, 7, 56 |
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
|
ἡλικίαν |
νέος
ἔτι
καὶ
καλός.
ὑπὸ |
| 16, 11, 60 |
ὄνομα
Τίρων,
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
|
ἡλικίαν |
ὄντος
Ἀλεξάνδρῳ
φίλου,
πάνθ'
ὅσα |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παισὶν
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
|
Κιλικίαν |
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν |
| 16, 8, 57 |
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
κατὰ
τὴν
|
οἰκίαν |
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς
ταραχὰς |
| 16, 7, 56 |
πράττειν
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν
|
οἰκίαν, |
εἴτε
δὴ
τοῦ
μηνίματος
ἐπιδόντος |
| 16, 10, 59 |
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
περὶ
τὴν
|
οἰκίαν |
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ |
| 16, 3, 52 |
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
τὴν
|
οἰκίαν, |
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ
προσπεπτωκότος |
| 16, 8, 57 |
Φερώραν
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
οὕτως
εἰς
|
Καππαδοκίαν |
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
ἄλλος |
| 16, 2, 51 |
διαμειψάμενοι
τήν
τε
Παφλαγονίαν
καὶ
|
Καππαδοκίαν |
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας |
| 16, 8, 57 |
Τοιούτου
δ'
ὄντος
οὐ
κατὰ
|
προσδοκίαν |
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ |
| 16, 1, 50 |
καιρῷ
καὶ
τὸν
εἰς
τὴν
|
Ἰταλίαν |
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε
συντυχεῖν |
| 16, 8, 57 |
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν
|
παραγγελίαν |
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ
παρρησία |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε
καὶ
|
φιλίαν |
ἕτοιμος
εἶναι
πᾶν
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι |
| 16, 5, 54 |
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων
|
μίαν |
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος |
| 16, 3, 52 |
οὐ
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
|
μίαν |
ἔσχεν
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
|
οὐδεμίαν |
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
|
οὐδεμίαν |
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
|
ἀποδημίαν |
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν |
| 16, 4, 53 |
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ
τὴν
|
ἀποδημίαν. |
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
|
ἀποδημίαν. |
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
μόνην
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
|
βλασφημίαν |
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων |
| 16, 5, 54 |
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν
|
φιλοτιμίαν |
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις |
| 16, 8, 57 |
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
Τὴν
γὰρ
|
φιλοτιμίαν |
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων
εὐδοκιμούντων. |
| 16, 5, 54 |
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
|
φιλοτιμίαν |
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
ἡ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
δὲ
|
ἰσοτιμίαν |
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
οὖν |
| 16, 6, 55 |
πόλεις,
τῶν
μὲν
πρότερον
βασιλέων
|
ἰσονομίαν |
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
|
προθεσμίαν. |
Καὶ
δύναιτ'
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι |
| 16, 5, 54 |
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
|
ἐπιθυμίαν |
ἐδήλου.
Τό
γε
μὴν
Ἰουδαίων |
| 16, 7, 56 |
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
τὴν
|
ἐπιθυμίαν |
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος
ἀκούσας |
| 16, 7, 56 |
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι
τὴν
|
ἐπιθυμίαν |
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν
πρώτων |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ
τὴν
|
ἐπιθυμίαν |
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς
ἄλλης |
| 16, 2, 51 |
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
|
Ὑρκανίαν. |
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
τε
|
Παφλαγονίαν |
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν
ἐπὶ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς
|
εὐδαιμονίαν |
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
πάντων |
| 16, 2, 51 |
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν
|
εὐδαιμονίαν, |
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
|
τεκνοκτονίαν |
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν
ἐν |
| 16, 2, 51 |
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
περὶ
τὴν
|
Ἰωνίαν |
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων, |
| 16, 2, 51 |
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
|
Ἰωνίαν. |
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι
|
κοινωνίαν |
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα. |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς
κατ'
|
ἀξίαν |
ἔχειν
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος
κατ'
|
ἀξίαν |
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ
τυχεῖν |
| 16, 3, 52 |
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ
τὴν
|
ἀξίαν |
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ. |
| 16, 4, 53 |
τε
καὶ
διδόναι
τῷ
κατ'
|
ἀξίαν; |
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
εἰς
|
ἀταξίαν |
τὰ
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα |
| 16, 7, 56 |
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν
|
δεξιὰν |
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τί
γὰρ
ἢ
καταδίκων
εἶχον
|
ἀδοξίαν |
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ'
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
|
μετάνοιαν |
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
ἔσπευσεν
ἤδη |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν
|
μετάνοιαν |
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
δὲ
διαλλάττεσθαι
|
μετάνοιαν |
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς
|
ὁμόνοιαν |
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ' |
| 16, 3, 52 |
κατὰ
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν
εἰς
|
ἀπόνοιαν |
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
τῶν |
| 16, 4, 53 |
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
|
ὑπόνοιαν |
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν.
Οὐ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
τὴν
|
ὑπόνοιαν |
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς
|
ὑπόνοιαν |
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πράττειν
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
|
δύσνοιαν |
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν |
| 16, 2, 51 |
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
|
δύσνοιαν |
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν
|
δύσνοιαν |
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν |
| 16, 5, 54 |
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
|
δύσνοιαν |
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί |
| 16, 10, 59 |
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
|
δύσνοιαν |
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
|
δύσνοιαν. |
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο |
| 16, 10, 59 |
πέμψειν
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ
|
δύσνοιαν |
τὴν
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς |
| 16, 4, 53 |
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
τὴν
|
εὔνοιαν, |
ἐν
ᾧ
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι |
| 16, 2, 51 |
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν
μὲν
|
εὔνοιαν |
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον |
| 16, 2, 51 |
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
τὴν
|
εὔνοιαν, |
ἡδέων
δὲ
διὰ
τὴν
τιμήν. |
| 16, 7, 56 |
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
|
εὔνοιαν, |
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 3, 52 |
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
|
εὔνοιαν |
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
|
εὔνοιάν |
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
τὴν
|
εὔνοιαν |
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις |
| 16, 7, 56 |
μόνην
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
|
εὔνοιαν |
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων
λέγειν, |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
|
πονηρίαν |
τῶν
οἰκείων
οἷος
εἰς
αὐτοὺς |
| 16, 10, 59 |
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς
τὴν
|
σωτηρίαν |
τὴν
ἐκείνου
τὸ
καὶ
καθ' |
| 16, 8, 57 |
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
|
σωτηρίαν |
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
ποτε |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
|
αὐτοχειρίαν. |
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
|
συνηγορίαν |
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ
παίδων |
| 16, 5, 54 |
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
|
προσηγορίαν. |
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν |
| 16, 11, 60 |
τῷ
πρὸ
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
|
κατηγορίαν |
ἁπάντων
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
|
κατηγορίαν |
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην |
| 16, 7, 56 |
ἔχοι
τὴν
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ
|
ἱστορίαν |
τοῖς
ἄλλοις,
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ |
| 16, 6, 55 |
τῶν
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ
|
μετρίαν. |
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ
Καίσαρος
ναῷ. |
| 16, 9, 58 |
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
κοίλην
|
Συρίαν |
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
ὀρμητήρια
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πόλιν
ὄχλου
πλείονος
κατὰ
|
θεωρίαν |
καὶ
πρεσβείας,
ἃς
ἔπεμπον
οἱ |
| 16, 1, 50 |
ὅπερ
ἦν
οὐκ
εἰς
τὴν
|
τιμωρίαν |
μόνον
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ |
| 16, 1, 50 |
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
|
τιμωρίαν |
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
καθ' |
| 16, 2, 51 |
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν
|
Ἀσίαν, |
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
τὴν
|
Ἀσίαν |
ἦσαν,
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως |
| 16, 6, 55 |
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ
τὴν
|
Ἀσίαν |
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
ἡ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
|
ἀκρασίαν |
καὶ
μᾶλλον
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς
|
νουθεσίαν |
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
|
ὑπηρεσίαν |
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν |
| 16, 4, 53 |
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
οὐχ
|
ὑπηρεσίαν, |
οὐ
τρυφήν,
ἀλλὰ
καὶ
γάμους |
| 16, 2, 51 |
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
|
ἐκκλησίαν |
πάνδημον.
ἦν
δὲ
πολὺς
κἀκ |
| 16, 4, 53 |
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν
|
ἐκκλησίαν, |
τοῖς
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ
διειλεγμένος, |
| 16, 11, 60 |
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
προαγαγὼν
εἰς
|
ἐκκλησίαν |
τριακοσίους
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
ταύτην
|
παρρησίαν, |
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ
καὶ
συμφέρουσαν, |
| 16, 10, 59 |
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
|
παρρησίαν, |
ἐθέλοντι
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι |
| 16, 2, 51 |
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
|
παρρησίαν |
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο
|
παρρησίαν. |
(Ἦν
μὲν
γὰρ
ὁ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ
|
παρρησίαν |
λόγου
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου
|
παρρησίαν |
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
προσδοκώμενον |
| 16, 8, 57 |
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
|
παρρησίαν |
τήν
τε
τιμὴν
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
ἢ
|
συνωμοσίαν |
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει
τὴν
|
ἐξουσίαν |
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
|
ἐξουσίαν. |
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
|
ἐξουσίαν |
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
μὲν |
| 16, 11, 60 |
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
τὴν
|
ἐξουσίαν. |
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως |
| 16, 9, 58 |
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
εἶχον
|
ἐξουσίαν |
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
ζῆν |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
|
ἐξουσίαν |
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
αὐτὸν
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
|
ἐξουσίαν |
ἔχοι.
Τοῖς
δ'
οὐχ
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν
|
ἐξουσίαν |
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν |
| 16, 10, 59 |
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ
|
στρατιὰν |
ἤγαγεν
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους |
| 16, 9, 58 |
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον,
εἰ
τὴν
|
στρατιὰν |
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
τοῦτο |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
|
στρατιάν |
τε
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν |
| 16, 1, 50 |
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
|
ἑξαετίαν. |
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε |
| 16, 5, 54 |
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν
|
αἰτίαν |
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας,
συμβαίνει
πολλάκις
|
αἰτίαν |
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι' |
| 16, 10, 59 |
συλληφθεὶς
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
|
αἰτίαν |
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
|
αἰτίαν |
ἐνάγοντας
τὸν
πατέρα
καὶ
χρόνῳ |
| 16, 7, 56 |
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν
|
αἰτίαν |
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν |
| 16, 10, 59 |
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
τοιαύτην
|
αἰτίαν. |
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
τοιαύτην
|
αἰτίαν |
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν
πατέρα |
| 16, 7, 56 |
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
τὴν
|
αἰτίαν |
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις
|
αἰτίαν |
ὑπό
τε
αὐθαδείας
νεωτερικῆς
καὶ |
| 16, 5, 54 |
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν
οἰκούντων
|
εὐχρηστίαν |
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν |
| 16, 11, 60 |
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
δύναμιν
|
ἐσχηκυῖαν, |
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας |
| 16, 9, 58 |
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν
|
ἐοικυῖαν. |
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη
περὶ
χιλίους. |
| 16, 11, 60 |
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
|
ἀπεοικυῖαν |
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι. |
| 16, 2, 51 |
αὐτῆς
δὲ
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
|
πεπτωκυῖαν |
στοάν,
ἣν
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ |
| 16, 4, 53 |
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
τὴν
|
ἀτυχίαν |
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
πρώτης
τὴν
νῦν
|
ἀτυχίαν |
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ
μὴ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
τὴν
|
ἐντυχίαν |
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ
Δαμασκηνὸς |
| 16, 9, 58 |
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
τὴν
|
ἀποτυχίαν |
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
τε |
| 16, 3, 52 |
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν
εἰς
|
εὐτυχίαν |
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
|
εὐτυχίαν |
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην |
| 16, 3, 52 |
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην
|
εὐτυχίαν |
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν |
| 16, 5, 54 |
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
τὴν
|
μεγαλοψυχίαν |
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ |
| 16, 5, 54 |
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
μὲν
εἰς
|
μεγαλοψυχίαν, |
εἴ
που
μνήμης
εἰς
αὖθις |
| 16, 8, 57 |
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
|
ὑποψίαν |
καθίστη.
τοῦ
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς |
| 16, 7, 56 |
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
|
ὑποψίαν; |
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον
|
κἀν |
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς
δὲ
|
κἀν |
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος
ἁπάντων |
| 16, 2, 51 |
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες,
τέλη
δ'
ἐπιτιθέντες
|
κἀν |
ταῖς
ἑορταῖς
ἄγοντες
ἐπὶ
δικαστήρια |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
γὰρ
ἐν
ταῖς
τροφαῖς
|
κἀν |
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
δώροις
αὐτὸν
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
|
κἀν |
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
λιμένα
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
|
κἀν |
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις |
| 16, 2, 51 |
ἔν
τε
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
|
κἀν |
τοῖς
κατὰ
μέρος
σύμβουλος,
ἡδὺς |
| 16, 7, 56 |
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
|
κἀν |
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς |
| 16, 7, 56 |
ὅμοιον
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
|
κἀν |
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
ἐδείκνυσαν
|
κἀν |
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
πίστεως
ἐδόθη,
κύρια
δὲ
|
κἂν |
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν |
| 16, 2, 51 |
ὅσον
ἐπὶ
τῷ
καθ'
ἡδονὴν
|
κἂν |
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ |
| 16, 10, 59 |
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
|
Κἂν |
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
|
κἂν |
μή
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
|
κἂν |
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
ταύτην
τῶν |
| 16, 10, 59 |
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
τόν
τε
|
Μήλαν |
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς |
| 16, 2, 51 |
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
|
τιμᾶν, |
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον |
| 16, 3, 52 |
παῖδα
προσήγετο
καὶ
τοῦτον
ἐδόκει
|
τιμᾶν, |
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ |
| 16, 10, 59 |
Ὅθεν
καὶ
τὴν
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
|
τιμᾶν, |
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐδείκνυσαν
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
|
τιμᾶν |
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν |
| 16, 8, 57 |
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
μὲν
|
ἐπιτιμᾶν |
ἢ
φάναι
γενέσθαι
τι
προπετὲς |
| 16, 8, 57 |
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην
|
ὁρμᾶν |
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν |
| 16, 2, 51 |
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα
|
δαπανᾶν |
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν |
| 16, 9, 58 |
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
|
μέλαιναν |
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς |
| 16, 11, 60 |
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν
βάλλοντες
|
ἀπέκτειναν. |
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες |
| 16, 10, 59 |
ἐκ
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
|
ἀπέκτειναν. |
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ |
| 16, 7, 56 |
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
|
ἔρευναν |
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν
καὶ
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
|
ἔρευναν |
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων |
| 16, 10, 59 |
πρότερον
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
|
Ἐπέδειξαν |
δὲ
καὶ
τὸ
χρυσίον
ἐν |
| 16, 6, 55 |
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
|
ὑπέδειξαν |
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ
Ἀγρίππαν |
| 16, 8, 57 |
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ
|
δόξαν |
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
Φερώραν |
| 16, 5, 54 |
τὸ
δίκαιον
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
|
δόξαν |
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ
|
βοᾶν |
ἠναγκάζετο
πολλάκις
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
|
στοάν, |
ἣν
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ |
| 16, 2, 51 |
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
|
Πᾶν |
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
|
πᾶν |
ἐξῃρημένος
τὸ
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν |
| 16, 3, 52 |
νεανίσκων
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ
|
πᾶν |
ὅσον
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς |
| 16, 4, 53 |
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
|
πᾶν, |
ὅσον
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ |
| 16, 8, 57 |
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
|
πᾶν |
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν. |
| 16, 2, 51 |
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι
|
πᾶν |
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
μηδένα
οἴεσθαι
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
|
πᾶν |
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ |
| 16, 7, 56 |
πλειόνων
ἔτι
καὶ
δυναμένων
εἰς
|
ἅπαν |
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος |
| 16, 2, 51 |
λοιπὸν
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
τε
|
σύμπαν |
ἐπὶ
ταῖς
εὐτυχίαις
καὶ
τῇ |
| 16, 10, 59 |
ἄνδρα
φίλον
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
|
σύμπαν |
ὁ
μὲν
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς |
| 16, 2, 51 |
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
τὸ
|
σύμπαν |
τῶν
ἀνθρώπων
γένος
δι'
ὑμᾶς |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
|
Ἀγρίππαν |
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα |
| 16, 2, 51 |
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
|
Ἀγρίππαν. |
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα |
| 16, 2, 51 |
~(Ταῦτα
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον
|
Ἀγρίππαν |
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα
τὸν
|
Ἀγρίππαν. |
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν, |
| 16, 2, 51 |
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν
|
Ἀγρίππαν, |
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
ἐπ'
οἴκου
διέγνω
καὶ
τὸν
|
Ἀγρίππαν |
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ'
εἰς |
| 16, 5, 54 |
φασιν
αὐτόν
τε
Καίσαρα
καὶ
|
Ἀγρίππαν |
πολλάκις
εἰπεῖν,
ὡς
ἀποδέοι
τὰ |
| 16, 6, 55 |
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν
καὶ
|
Ἀγρίππαν |
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις |
| 16, 8, 57 |
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ
ὅμοια
|
δρᾶν, |
ἀλλ'
εἰς
τὸ
τιμωρήσασθαι
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ
|
δρᾶν |
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
τῶν
λόγων |
| 16, 2, 51 |
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
|
δρᾶν |
κατ'
ἄλλων
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὴν
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ
|
πενθερὰν |
συναλγεῖν
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἡ
ψυχὴ
καὶ
νύκτα
καὶ
|
ἡμέραν |
πρὸς
τούτῳ
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο |
| 16, 7, 56 |
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
|
ἡμέραν |
συνέθετο
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς |
| 16, 8, 57 |
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
τάξιν
|
ἑτέραν |
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ
τὴν
|
ὑμετέραν |
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ' |
| 16, 2, 51 |
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
|
προυργιαιτέραν |
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πέριξ
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
|
ἐνεργοτέραν |
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων. |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
|
ἀτιμοτέραν |
ἔχοντες.
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες, |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
περὶ
Τύραννον
εἰς
ἐξέτασιν
|
ἀσφαλεστέραν, |
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
θᾶττον |
| 16, 7, 56 |
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
|
ἐπιμελεστέραν |
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι
τὴν
|
δευτέραν |
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν
ἡμέραν |
| 16, 7, 56 |
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
|
δευτέραν |
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ |
| 16, 3, 52 |
τὴν
στάσιν
τῆς
οἰκίας
καὶ
|
χαλεπωτέραν |
ἐλάμβανε
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν
|
ἀτοπωτέραν, |
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος |
| 16, 11, 60 |
ἐν
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που
|
θηρᾶν |
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ |
| 16, 11, 60 |
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
|
τολμηρὰν |
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ |
| 16, 11, 60 |
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ
|
ὀδυνηρὰν |
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει, |
| 16, 7, 56 |
γινομένην
ἄλλοτ'
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
|
ἐχθρὰν |
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί |
| 16, 2, 51 |
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ
|
πεῖραν |
τῆς
ἡμετέρας
εἰς
ὑμᾶς
πίστεως |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
|
μικρὰν |
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς
οἰκίας
στάσιν. |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
|
μικρὰν |
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
|
ὁρᾶν |
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν, |
| 16, 4, 53 |
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
|
διαφθορὰν |
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα
κατὰ
σοῦ |
| 16, 2, 51 |
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
|
περιορᾶν, |
ἀλλὰ
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ |
| 16, 5, 54 |
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ
|
βορρᾶν |
ἄνεμον,
δι'
ἧς
καὶ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
|
Γλαφύραν. |
~(Ταῦτα
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
Μᾶρκον |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς
|
Γλαφύραν |
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ' |
| 16, 10, 59 |
διὰ
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
τὴν
|
Γλαφύραν |
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
ἦν |
| 16, 7, 56 |
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
|
Γλαφύραν, |
ὡς
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης |
| 16, 8, 57 |
δόξαν
ἀφῄρηντο
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
|
Φερώραν |
Ἀρχέλαος
διαλλάξας
οὕτως
εἰς
Καππαδοκίαν |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
τὸν
|
Φερώραν |
ἔχοντος
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ
τὸν
|
Φερώραν |
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
εἶπεν, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν
τε
|
Φερώραν |
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ
τὸν
|
Φερώραν, |
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς
τὰ |
| 16, 1, 50 |
περὶ
τὴν
πόλιν
καὶ
τὴν
|
χώραν |
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα |
| 16, 8, 57 |
πατέρα
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
|
χώραν |
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν. |
| 16, 5, 54 |
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
τόπον
ἔνυδρον
καὶ
|
χώραν |
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε |
| 16, 2, 51 |
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν
|
χώραν |
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν. |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν
|
χώραν |
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
πάντας
ἀνθρώπους
τρέφων
καὶ
|
χώραν |
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη |
| 16, 9, 58 |
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
|
χώραν, |
εἰς
δὲ
τὴν
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες |
| 16, 2, 51 |
τούτῳ
μετροῦμεν
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
|
χώραν |
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν |
| 16, 11, 60 |
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
ἢ
|
χώραν |
ἐν
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ |
| 16, 5, 54 |
δι'
ἧς
καὶ
τὴν
πέριξ
|
χώραν |
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς |
| 16, 9, 58 |
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν
|
χώραν |
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
|
χώραν |
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν
ὑπακούειν
|
ἠνάγκασαν. |
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου
|
πᾶσαν |
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
διετέλουν.
Ἐκεῖνος |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
|
πᾶσαν |
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων |
| 16, 11, 60 |
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
|
πᾶσαν |
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἔφη
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ
|
πᾶσαν |
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι. |
| 16, 8, 57 |
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ
|
πᾶσαν |
τὴν
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ |
| 16, 5, 54 |
ἄγειν
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ
|
πᾶσαν |
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν |
| 16, 4, 53 |
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
|
πᾶσαν |
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
παισίν. |
| 16, 9, 58 |
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
κοίλην
Συρίαν
|
ἅπασαν |
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου |
| 16, 4, 53 |
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
ἦν
|
ᾔδεσαν, |
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
|
ἐπεξῄεσαν |
τῷ
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες |
| 16, 4, 53 |
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων
|
ἀπῄεσαν |
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος |
| 16, 2, 51 |
χάριτι
δεδημαγωγημένοι
μετὰ
πλείστης
χαρᾶς
|
ἀπῄεσαν |
πολλὰ
ἀγαθὰ
συνευχόμενοι
τῷ
βασιλεῖ. |
| 16, 3, 52 |
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν
φόνον.
|
Προσετίθεσαν |
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς
ταῖς |
| 16, 7, 56 |
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις
δ'
|
ἦσαν |
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δῆλοι
πρὸ
τῆς
ἐντυχίας
|
ἦσαν |
ἀλλήλους
πολεμοῦντες.
Οἱ
δὲ
Ἄραβες |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
τε
φιλοφρονήσεις
|
ἦσαν, |
ἅτε
καὶ
μεγίστην
πίστιν
εἰληφέναι |
| 16, 11, 60 |
περὶ
τὸν
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς
|
ἦσαν |
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν, |
| 16, 8, 57 |
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
|
Ἦσαν |
εὐνοῦχοι
τῷ
βασιλεῖ
διὰ
κάλλος |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βασιλεύοντος
ἐδόκει
σωτηρίας.
σωματοφύλακες
|
ἦσαν |
Ἡρώδῃ
δύο
κατ'
ἰσχὺν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν.
|
ἦσαν |
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες |
| 16, 3, 52 |
χαλεπώτερον
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
|
Ἦσαν |
οὖν
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
μόνου |
| 16, 7, 56 |
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα
|
ἦσαν |
οὗτοι
καὶ
πράττειν
ὅσα
θέλοιεν |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ
Ἀλέξανδρον
|
ἦσαν |
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
τὰ
γυμνάσια |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
τὴν
Ἀσίαν
|
ἦσαν, |
ὡς
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς |
| 16, 4, 53 |
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
|
ἐνεθυμήθησαν |
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν |
| 16, 2, 51 |
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
|
ἀφείθησαν |
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε
μεγάλων
|
ἠξιώθησαν, |
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τίνων
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος
|
ἠξιώθησαν |
καθ'
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
τί
μὲν
|
εἴησαν |
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές;
ἐπὶ |
| 16, 8, 57 |
εἴ
τι
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν
|
εἰδείησαν. |
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες |
| 16, 10, 59 |
διαστήσαντας
ἀπ'
ἀλλήλων
ὅσα
κακῶς
|
ἐποίησαν |
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους |
| 16, 8, 57 |
αὐτοὶ
παθεῖν
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
|
ἠδίκησαν |
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας |
| 16, 9, 58 |
τόπον
τε
ἐρυμνὸν
ἐκείνου
δόντος
|
ᾤκησαν |
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον
τὴν |
| 16, 4, 53 |
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
πατέρα
|
διεκίνησαν |
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
|
ἐνόησαν, |
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι. |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
|
ἐτράπησαν, |
νομίζοντες
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος |
| 16, 7, 56 |
δύο
μὲν
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
|
διεφθάρησαν |
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
νομίζοιεν
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
|
ἐμαρτύρησαν |
ἐν
τῷ
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι, |
| 16, 8, 57 |
ἐξ
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς,
|
χωρῆσαν |
δὲ
πρόσω
κατὰ
δυσχέρειαν.
Ἦσαν |
| 16, 9, 58 |
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
τε
ἀρχῆς
|
ἀπέστησαν |
καὶ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ
συνήθη |
| 16, 2, 51 |
ἣν
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
|
καθαιρεθεῖσαν |
οὐχ
ὥσπερ
τὰ
ἄλλα
διὰ |
| 16, 5, 54 |
ἔπεμπον
οἱ
δῆμοι
δι'
ἃς
|
ἐπεπόνθεισαν |
εὐεργεσίας,
ἅπαντας
ἐξεδέξατο
καὶ
καταγωγαῖς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς
ὧν
|
ἐπεπόνθεισαν |
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
πάντα |
| 16, 4, 53 |
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
|
ἐπεπόνθεισαν. |
Οὐ
μὴν
ὅ
γε
Καῖσαρ |
| 16, 7, 56 |
οὐδὲν
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
|
ἀποπεμφθεῖσαν |
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
|
Ἐγεγόνεισαν |
γὰρ
ἤδη
περὶ
χιλίους.
Ἐφ' |
| 16, 3, 52 |
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη
δὲ
πλείους
|
ἐγεγόνεισαν |
οἱ
κἀκεῖνον
ἐφ'
οἷς
ἠλπίκει |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μετριότητος
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ'
|
ἐγεγόνεισαν |
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν |
| 16, 1, 50 |
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
|
ἐγεγόνεισαν |
τῷ
τε
μεγέθει
τῆς
περὶ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς
τε
|
ἀντέδοσαν |
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
|
ἐξεδίδοσαν |
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν,
νομάς |
| 16, 2, 51 |
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
|
διέπλευσαν |
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν
οὖν |
| 16, 2, 51 |
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς
|
ἐδείκνυσαν |
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
|
οὖσαν |
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὴν
πέριξ
χώραν
ἔρημον
|
οὖσαν |
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν |
| 16, 8, 57 |
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ
|
ἐπεισελθοῦσαν |
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ |
| 16, 7, 56 |
Μαριάμμης
οὐδὲ
τὴν
ἑαυτῆς
θυγατέρα
|
συνοικοῦσαν |
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
νεανίσκων
εἴα |
| 16, 8, 57 |
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
ταλάντων
|
φέρουσαν. |
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν |
| 16, 11, 60 |
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ
καὶ
|
συμφέρουσαν, |
εἰ
λάβοις
τι
χρήσιμον
ἐξ |
| 16, 10, 59 |
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν
|
ἴσχυσαν. |
Οὕτως
οὖν
καὶ
τοῦ
τῆς |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν
ἀκωλύτως
τοῦτο
|
ποιείτωσαν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
μὲν |
| 16, 9, 58 |
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ
τὸν
|
Ἀρέταν |
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο. |
| 16, 1, 50 |
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν
αὐτὴν
|
δίαιταν |
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν
καὶ |
| 16, 5, 54 |
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
|
Ὅταν |
δὲ
εἰς
τὰς
τιμωρίας
καὶ |
| 16, 8, 57 |
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
|
ὅταν |
ἐπαινούμενος
αὐτὸς
τύχῃ
τό
τε |
| 16, 8, 57 |
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε
|
ὅταν |
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν |
| 16, 5, 54 |
τῆς
ἐν
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
|
Ὅταν |
μὲν
γὰρ
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας |
| 16, 11, 60 |
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ
Τίρων,
|
ὁπόταν |
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν |
| 16, 6, 55 |
ὑπὸ
τοῦ
κοινοῦ
τῆς
Ἀσίας
|
ἐν |
Ἀγκύρῃ.
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ |
| 16, 7, 56 |
χωρεῖν
καὶ
κατὰ
τὰς
θήκας,
|
ἐν |
αἷς
ἦν
τοῦ
Δαυίδου
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τριακοσίους
τε
τῶν
ἡγεμόνων
τοὺς
|
ἐν |
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
τὸν
Τίρωνα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὸ
περὶ
τοὺς
νεανίσκους
|
ἐν |
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων
ἐλεεινὸν |
| 16, 3, 52 |
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
|
ἐν |
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ' |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
|
ἐν |
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐν |
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως, |
| 16, 6, 55 |
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς
|
ἐν |
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους
ποιεῖσθαι
κατὰ
τὰ |
| 16, 8, 57 |
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
|
ἐν |
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης |
| 16, 6, 55 |
ὑψίστου,
τά
τε
ἱερὰ
Εἶναι
|
ἐν |
ἀσυλίᾳ
καὶ
ἀναπέμπεσθαι
εἰς
Ἱεροσόλυμα |
| 16, 8, 57 |
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
|
ἐν |
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ
μόνον |
| 16, 5, 54 |
τῆς
ἀρχῆς
Ἡρώδῃ
τῆς
οὔσης
|
ἐν |
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
Ἄξιον
γὰρ
εἶναι |
| 16, 4, 53 |
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος
|
ἐν |
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
ἀρχήν,
ἣν |
| 16, 11, 60 |
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ
|
ἐν |
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
δὲ
|
ἐν |
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν |
| 16, 11, 60 |
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
|
ἐν |
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ
γράψας
|
ἐν |
βιβλίοις
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν |
| 16, 11, 60 |
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
|
ἐν |
γήρᾳ
καταλιπὼν
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ |
| 16, 11, 60 |
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
οὔσης
|
ἐν |
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε |
| 16, 4, 53 |
μὲν
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
|
ἐν |
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι |
| 16, 5, 54 |
τὰς
ἀπὸ
τῶν
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
|
ἐν |
δὲ
ταῖς
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας |
| 16, 4, 53 |
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς
διαλλαγαῖς.
|
Ἐν |
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης |
| 16, 1, 50 |
|
~(Ἐν |
δὲ
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας.
|
(Ἐν |
δὲ
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
|
Ἐν |
δὲ
τῷ
παρόντι
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 6, 55 |
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας |
| 16, 11, 60 |
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
μεταβολῆς
ἀμείνονος |
| 16, 7, 56 |
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
Ἀριστόβουλον.
|
Ἐν |
δὲ
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
κατέγνω,
καὶ
ζῶντας
ὅμως
|
ἐν |
δεσμοῖς
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
πρότερον
|
ἐν |
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
|
ἐν |
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον, |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
|
ἐν |
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
τῆς
τύχης
|
ἐν |
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν |
| 16, 4, 53 |
παισὶν
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
|
ἐν |
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ |
| 16, 2, 51 |
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
δήμου
παντὸς
|
ἐν |
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου
τὸν |
| 16, 6, 55 |
τοῦτο
τὸ
διάταγμα
κελεύω
ἀνατεθῆναι
|
ἐν |
ἐπισημοτάτῳ
τόπῳ
τῷ
γενηθέντι
μοι |
| 16, 11, 60 |
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ
συμβαῖνον,
|
ἐν |
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς
Φεβρουαρίοις
δικαιοδοτοῦντί
μοι
|
ἐν |
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν
Σεβαστὸν |
| 16, 10, 59 |
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
|
ἐν |
ᾗ
καὶ
τοῦτο
ἦν
προσγεγραμμένον |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
|
ἐν |
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα |
| 16, 1, 50 |
ἧς
ἔδει
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
|
ἐν |
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν
εὐθυνόντων
|
ἐν |
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
τῶν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
εἰς
τὸ
πλῆθος
προήγαγεν
|
ἐν |
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων.
Καὶ |
| 16, 6, 55 |
Τῶν
εἰς
τὸ
ἱερὸν
τὸ
|
ἐν |
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν |
| 16, 10, 59 |
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ
τὸ
χρυσίον
|
ἐν |
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
ἀρχικύνηγον |
| 16, 5, 54 |
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
οὖν
εὐθὺς
|
ἐν |
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ
καὶ
παρασκευαὶ |
| 16, 8, 57 |
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
|
ἐν |
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
Ῥώμην, |
| 16, 6, 55 |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
|
ἐν |
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
ἠξίου
παράγειν
εἰς
τὸ
συνέδριον,
|
ἐν |
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ |
| 16, 6, 55 |
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
|
ἐν |
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
Φλάβιον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
|
ἐν |
μὲν
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς |
| 16, 1, 50 |
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ
νικώμενον.
|
Ἐν |
μέντοι
τῷ
τότε
πάσης
ὑποψίας |
| 16, 4, 53 |
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
|
ἐν |
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
ἀδελφόν,
|
ἐν |
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ |
| 16, 11, 60 |
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
|
ἐν |
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ
τις |
| 16, 7, 56 |
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
|
ἐν |
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν
αἰτίαν |
| 16, 10, 59 |
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας
|
ἐν |
παράπλῳ
μὲν
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας |
| 16, 8, 57 |
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
ἧκεν
οὐκ
|
ἐν |
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
πράγματα.
Καὶ |
| 16, 11, 60 |
σῶν
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
|
ἐν |
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν |
| 16, 8, 57 |
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
|
ἐν |
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς |
| 16, 2, 51 |
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
Σινώπην
τὴν
|
ἐν |
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη |
| 16, 6, 55 |
τινων
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
|
ἐν |
προφάσει
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο. |
| 16, 11, 60 |
τὸν
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
|
ἐν |
πρώτοις
περὶ
Ἀλέξανδρον
καὶ
μεγάλας |
| 16, 9, 58 |
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ
διηρπάσθαι
τὸν
|
ἐν |
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν
Ὀβόδαν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
|
ἐν |
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν, |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
|
ἐν |
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα
δοκεῖ
καὶ
|
ἐν |
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
τῶν
σῶν |
| 16, 8, 57 |
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη
τοῖς
|
ἐν |
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα |
| 16, 6, 55 |
ἐγγύας
τε
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
|
ἐν |
σάββασιν
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς |
| 16, 3, 52 |
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων
|
ἐν |
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
ἦν.
Τῷ |
| 16, 5, 54 |
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
|
ἐν |
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν |
| 16, 8, 57 |
εἷς
τις
τῶν
νεωτέρων
ὡς
|
ἐν |
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
διαπέμπειν
ἔφη |
| 16, 8, 57 |
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
μέγιστα
τῶν
|
ἐν |
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
τις
ἀγγέλλει |
| 16, 8, 57 |
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
|
ἐν |
ταῖς
τροφαῖς
κἀν
τῇ
παιδείᾳ |
| 16, 8, 57 |
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
|
ἐν |
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους |
| 16, 2, 51 |
δὲ
Ἀγρίππου
Ῥωμαίων
τε
τοὺς
|
ἐν |
τέλει
καὶ
βασιλέων
καὶ
δυναστῶν |
| 16, 6, 55 |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
|
ἐν |
τῇ
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες
Ἰουδαῖοι
εἰδοῖς |
| 16, 7, 56 |
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ
|
ἐν |
τῇ
βασιλείᾳ
καὶ
σὺν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
τε
τὰς
ἔξω
καὶ
τὰς
|
ἐν |
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι |
| 16, 6, 55 |
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ
|
ἐν |
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι |
| 16, 4, 53 |
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
μὲν
|
ἐν |
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε, |
| 16, 10, 59 |
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
οὖν
οὐδὲ
|
ἐν |
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς |
| 16, 11, 60 |
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
|
ἐν |
τῇ
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 1, 50 |
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
διατρίβοντας.
Καῖσαρ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
κἀκεῖθεν
ἐπανήκοντι
συνέστη |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
πᾶσιν
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου |
| 16, 8, 57 |
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
τὴν
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο |
| 16, 9, 58 |
ἐλύπει
πιστευθείς
τε
καὶ
παρὼν
|
ἐν |
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἀπῄει,
κεχαρισμένος
ὡς
οὐκ
ἄλλος
|
ἐν |
τῇ
τότε
περιστάσει
τῶν
καιρῶν |
| 16, 5, 54 |
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς
τῆς
|
ἐν |
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους
|
ἐν |
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν |
| 16, 11, 60 |
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν
|
ἐν |
τῇ
ψυχῇ
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν |
| 16, 3, 52 |
τῶν
τοιούτων
λόγων
καὶ
καθάπερ
|
ἐν |
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ |
| 16, 10, 59 |
Ἦν
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
|
ἐν |
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
τὴν
|
ἐν |
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ |
| 16, 6, 55 |
ἱερῶν
ἀφαίρεσιν
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
|
ἐν |
τοῖς
ἐπὶ
μέρους.
Πάσχοντες
δὲ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
|
ἐν |
τοῖς
ἐπιτηδεύμασιν,
εἴ
που
θηρᾶν |
| 16, 8, 57 |
τινα
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
εἴληφεν
|
ἐν |
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
τῶν
χειρόνων |
| 16, 2, 51 |
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας
οὔτ'
|
ἐν |
τοῖς
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ' |
| 16, 7, 56 |
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
πράττειν
|
ἐν |
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
εἴτε |
| 16, 8, 57 |
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
|
ἐν |
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος
ἀπὸ |
| 16, 1, 50 |
τοὺς
παῖδας
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
|
ἐν |
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
|
ἐν |
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
Ἦν |
| 16, 8, 57 |
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
|
ἐν |
τοῖς
μάλιστα
φίλτατον
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο |
| 16, 4, 53 |
παντάπασιν
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
|
ἐν |
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
καταζῆν,
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα |
| 16, 2, 51 |
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
δὲ
βασιλεὺς
χειμάσας
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
τοιούτῳ
τρόπῳ
καὶ
καταφωραθέντες
|
ἐν |
τοῖς
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν |
| 16, 11, 60 |
ἐξελάλει
καὶ
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις
|
ἐν |
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς |
| 16, 1, 50 |
οὐ
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
|
ἐν |
τοῖς
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας. |
| 16, 6, 55 |
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι
εἰδέναι
|
ἐν |
τοῖς
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα |
| 16, 8, 57 |
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
ἔχειν.
|
Ἐν |
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τὸ
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
παρέχων
|
ἐν |
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
μόνον
|
ἐν |
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ
γενόμενος
|
ἐν |
τῷ
ἱερῷ
περὶ
τῶν
πεπραγμένων |
| 16, 2, 51 |
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν
|
ἐν |
τῷ
καὶ
τοιαῦτα
δεδωκέναι,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
|
ἐν |
τῷ
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ |
| 16, 2, 51 |
δόγματα
τῆς
συγκλήτου
καὶ
τὰς
|
ἐν |
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ |
| 16, 3, 52 |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν
|
ἐν |
τῷ
μηδὲ
τὰ
τῆς
βασιλείας |
| 16, 8, 57 |
Τέλος
τε
οἱ
περὶ
αὐτὸν
|
ἐν |
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον
εἰς |
| 16, 5, 54 |
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην
ἀνήγειρεν
|
ἐν |
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ |
| 16, 6, 55 |
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ
καὶ
|
ἐν |
τῷ
προγεγενημένῳ
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
|
ἐν |
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν. |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μὲν
οὐκ
εὖ
πράττειν
|
ἐν |
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸ
καθ'
αὑτοὺς
ἀσφαλὲς
|
ἐν |
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
τὴν
ἐκείνου |
| 16, 4, 53 |
γενέσθαι
τὸν
λόγον
πιστὸν
εἶχον
|
ἐν |
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ'
ἐκ |
| 16, 3, 52 |
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν
|
ἐν |
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ
προσονειδίσαι |
| 16, 10, 59 |
οὖν
καὶ
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
|
ἐν |
ὑποψίαις
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος,
οὐχ
ὥσπερ
|
ἐν |
ὑστέρῳ
καὶ
τελέως
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
Διόφαντος
ἐδόκει
τὰ
τοιαῦτα
δεινὸς
|
ἐν |
ὑστέρῳ
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
|
ἐν |
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
εἶχεν
|
ἐν> |
φύσει
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα
μεγάλην |
| 16, 2, 51 |
μὲν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
τοῖς
|
ἐν |
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη
καταφεύγειν
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
τὴν
εὔνοιαν,
|
ἐν |
ᾧ
τὸ
προπετὲς
ἑκάτεροι
τῆς |
| 16, 4, 53 |
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
|
ἐν |
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
μὲν
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
|
ἔν |
τε
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας |
| 16, 5, 54 |
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
|
ἔν |
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
|
ἔν |
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος |
| 16, 5, 54 |
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
|
ἔν |
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
ἐξαλλάττων
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις
|
ἔν |
τε
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης,
|
ἔν |
τε
τοῖς
πραγματικοῖς
συναγωνιστὴς
κἀν |
| 16, 2, 51 |
ὡς
δημοσίᾳ
τιμὰς
καὶ
πολιτείαν
|
ἔλαβεν |
Ἀντίπατρος;
ἀρκέσει
γὰρ
ταῦτα
τὰ |
| 16, 10, 59 |
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν
δὲ
|
ἔλαβεν. |
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τὸν
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
|
ἔλαβεν |
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει |
| 16, 7, 56 |
ἣν
ὁ
μὲν
Φερώρας
οὐκ
|
ἔλαβεν, |
ὡς
προεῖπον,
ἡττημένος
τῆς
γυναικός, |
| 16, 2, 51 |
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ'
|
ἐπιδιέτριβεν |
ἡμέρας
πλείους
ἐν
τῇ
Χίῳ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὴν
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
|
συνδιέτριβεν |
ἀποδημίαν.
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
τούτους |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ
στρατιὰν
|
ἤγαγεν |
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους |
| 16, 7, 56 |
καί
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον
|
ἤγαγεν |
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν |
| 16, 2, 51 |
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
|
συνήγαγεν |
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
ἦν
δὲ
πολὺς |
| 16, 9, 58 |
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
ἔχων
|
προήγαγεν |
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις |
| 16, 10, 59 |
βασιλεὺς
καὶ
εἰς
τὸ
πλῆθος
|
προήγαγεν |
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων. |
| 16, 4, 53 |
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο
|
προήγαγεν |
τὸν
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας, |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
|
ἔλεγεν |
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω |
| 16, 10, 59 |
τὴν
μὲν
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
|
ἔλεγεν, |
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
ἰδίων |
| 16, 9, 58 |
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
|
ἔλεγεν, |
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
|
ἔλεγεν |
αὐτῷ
πολλὰ
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
|
ἔλεγεν |
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς. |
| 16, 3, 52 |
κἀκείνην
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
|
ἔλεγεν, |
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν, |
| 16, 10, 59 |
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
|
ἔλεγεν. |
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα |
| 16, 9, 58 |
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
|
ἔλεγεν |
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
τὰ |
| 16, 11, 60 |
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ
τούτοις
|
ἔλεγεν |
ὡς
εἴη
τις
συνθήκη
ἐπιθέσθαι |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἐκείνη
τῇ
μητρὶ
πολλάκις
|
ἔλεγεν, |
ὡς
μέμνηνται
μὲν
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν.
|
Ἦγεν |
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
|
ἦγεν. |
ἦσαν
οὖν
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἰδουμαίων
ἐπὶ
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
|
ἦγεν |
λῃστὰς
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ |
| 16, 3, 52 |
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
|
εἰσῆγεν |
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων |
| 16, 10, 59 |
τὸν
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
|
ἐξεῖργεν |
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνου
χεῖρον
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
|
μηδὲν |
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους. |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μέγιστον,
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
|
μηδὲν |
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
|
μηδὲν |
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν |
| 16, 4, 53 |
παίδων
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
|
μηδὲν |
αὑτῷ
τοιοῦτον
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
|
μηδὲν |
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε |
| 16, 7, 56 |
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
|
μηδὲν |
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν |
| 16, 8, 57 |
οἱ
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ
|
μηδὲν |
ἔχειν
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας |
| 16, 4, 53 |
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
|
μηδὲν |
ἔχειν
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο. |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι
|
μηδὲν |
ἢ
τὰ
πλεῖστά
γε
αὐτῶν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς,
εἰ
|
μηδὲν |
ἠγνόει
τῶν
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου |
| 16, 2, 51 |
κἀν
τῷ
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
|
μηδὲν |
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας |
| 16, 7, 56 |
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
|
μηδὲν |
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων, |
| 16, 9, 58 |
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
|
μηδὲν |
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει |
| 16, 9, 58 |
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
|
μηδὲν |
τῶν
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ |
| 16, 5, 54 |
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
|
μηδὲν |
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων |
| 16, 7, 56 |
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
|
εἶδεν |
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν |
| 16, 8, 57 |
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
|
ὑπερεῖδεν |
τὴν
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς |
| 16, 10, 59 |
τι
τῶν
πραττομένων
ἡ
γυνὴ
|
σύνοιδεν |
αὐτῷ,
τί
δ'
οὐκ
ἄν, |
| 16, 2, 51 |
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
|
μετέσπευδεν |
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
Σινώπην |
| 16, 2, 51 |
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
περιττὸν
|
οὐδέν, |
ἃ
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ' |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
|
οὐδὲν |
ἀρεσκείας
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν
|
οὐδὲν |
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐν
βιβλίοις
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν,
ὡς
|
οὐδὲν |
δεῖ
βασανίζειν
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν. |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο
δὲ
|
οὐδὲν |
δυσχερὲς
εἰς
τὸν
πατέρα
συνειδέναι. |
| 16, 7, 56 |
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς
|
οὐδὲν |
εἴη
παρ'
αὐτῆς
τοιοῦτον,
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
|
οὐδέν, |
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς |
| 16, 8, 57 |
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
|
οὐδὲν |
εἰπόντας
ὧν
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας
|
οὐδὲν |
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον, |
| 16, 9, 58 |
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
|
οὐδὲν |
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 1, 50 |
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
|
οὐδὲν |
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
ὃν
αὐτὸς |
| 16, 6, 55 |
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ
|
οὐδέν |
ἐστιν
γένος
ὃ
τοῖς
αὐτοῖς |
| 16, 2, 51 |
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
|
οὐδέν |
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
συνέθετο
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος
ὡς
|
οὐδὲν |
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν |
| 16, 6, 55 |
Πάσχοντες
δὲ
κακῶς
καὶ
πέρας
|
οὐδὲν |
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας |
| 16, 8, 57 |
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
|
οὐδὲν |
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ
καὶ
νεανικαὶ |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ
ἀνεκτὸν
|
οὐδὲν |
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος
ἤδη |
| 16, 8, 57 |
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
|
οὐδὲν |
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ'
ἦν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε
|
οὐδὲν |
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι |
| 16, 6, 55 |
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν
γίνεσθαι.
|
(Οὐδὲν |
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος |
| 16, 10, 59 |
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε
|
οὐδὲν |
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον |
| 16, 9, 58 |
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
|
οὐδὲν |
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω |
| 16, 11, 60 |
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν
|
οὐδὲν |
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
|
οὐδὲν |
οὔτ'
ἄτοπον
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας.
Ὧν
|
οὐδὲν |
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ
|
οὐδέν, |
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ
εἰσὶν |
| 16, 9, 58 |
(Διελθούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
|
οὐδὲν |
τῶν
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 6, 55 |
ὅτι
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
|
οὐδὲν |
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τε
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος
ἐπ'
|
οὐδὲν |
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ |
| 16, 10, 59 |
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
|
οὐδὲν |
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν |
| 16, 2, 51 |
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
|
οὐδὲν |
ὧν
δι'
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται. |
| 16, 2, 51 |
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
|
ἐνόμιζεν |
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης |
| 16, 5, 54 |
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον
|
ἐνόμιζεν. |
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους |
| 16, 10, 59 |
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
ἔχων
|
ἐβασάνιζεν, |
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον |
| 16, 4, 53 |
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν
|
ἤλπιζεν |
τὸν
πατέρα
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν, |
| 16, 8, 57 |
νενοσηκὸς
τῆς
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας
|
κατέμαθεν, |
ἔκπαλαι
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὴν
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
|
ποιηθέν. |
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς |
| 16, 8, 57 |
ἀνέκρινεν,
εἴ
τι
κατ'
αὐτοῦ
|
τολμηθὲν |
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην
|
κἀκεῖθεν |
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη
|
κἀκεῖθεν |
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
|
κἀκεῖθεν |
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης |
| 16, 2, 51 |
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
|
Κἀκεῖθεν |
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν |
| 16, 9, 58 |
~(Γενομένῳ
δὲ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
|
κἀκεῖθεν |
ἐπανήκοντι
συνέστη
πόλεμος
πρὸς
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
τήν
τε
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
|
κἀκεῖθεν |
ἐπὶ
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
|
Κἀκεῖθεν |
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων |
| 16, 4, 53 |
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
|
κἀκεῖθεν, |
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν
|
ἐκεῖθεν |
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν |
| 16, 4, 53 |
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
αὐτὸν
|
ἔπειθεν |
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν |
| 16, 11, 60 |
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
|
ἦλθεν |
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
οὖν |
| 16, 4, 53 |
ἀσεβείας
ὕποπτον
ἦν.
Ὡς
δὲ
|
ἀνῆλθεν |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
τρόπον.
Ὡς
|
ἀνῆλθεν |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀποδημίᾳ
τοῦ
βασιλέως.
ὡς
δ'
|
ἐπανῆλθεν |
Ἡρώδης
καὶ
τῷ
πλήθει
διελέξατο, |
| 16, 5, 54 |
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
ἐγίνετο
καὶ
|
διεξῆλθεν |
ὁμοῦ
συγγενεῖς
καὶ
φίλους
ἴσα |
| 16, 7, 56 |
κατασκευάσματος,
οὐ
μὴν
ὅτι
καὶ
|
κατῆλθεν, |
οὐκ
εὐπρεπῆ
τὴν
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος. |
| 16, 5, 54 |
δοκεῖν
καὶ
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον.
|
Ἔνθεν |
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ
μαχομένην |
| 16, 8, 57 |
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
καιρόν.
|
Ἔνθεν |
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν
ἔρευναν |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
κολάσει
τοὺς
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
|
Ὅθεν |
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων |
| 16, 8, 57 |
περιστάσει
τῶν
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
|
Ὅθεν |
καὶ
δώροις
αὐτὸν
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις |
| 16, 11, 60 |
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
|
ὅθεν |
καὶ
πειθόμεθα
τὰς
ἀνθρωπίνας
πράξεις |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
τῷ
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς.
|
Ὅθεν |
καὶ
τὴν
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν, |
| 16, 6, 55 |
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα
τὸ
|
δοθέν |
μοι
ὑπ'
αὐτῶν
ὑπὲρ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
|
ἔνδοθεν |
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἄν
τις
ἀκύρους
τὰς
|
ἐντεῦθεν |
εἶναι
χάριτας;
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος. |
| 16, 9, 58 |
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
|
Ἐντεῦθεν |
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς |
| 16, 4, 53 |
ἀντέδοσαν
ἀλλήλοις
ἃς
εἰκὸς
βασιλεῖς.
|
Ἐντεῦθεν |
Ἡρώδης
ἐπὶ
Ἰουδαίας
ἐλθὼν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὰ
μὴ
πιστὰ
πίστιν
|
εἴωθεν |
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν |
| 16, 6, 55 |
δεικνὺς
αὐτοῖς
ὅτι
πάσης
τιμῆς
|
ἄνωθεν |
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν |
| 16, 6, 55 |
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν
|
ἄνωθεν |
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς
ἀρχιερεὺς |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
Ἀνδρόμαχον
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
|
ἄνωθεν |
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
μὲν |
| 16, 3, 52 |
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
|
ἔξωθεν |
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
δαιμόνιον |
| 16, 7, 56 |
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
|
ἔξωθεν |
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις, |
| 16, 7, 56 |
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
τῶν
|
ἔξωθεν |
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ
δ' |
| 16, 3, 52 |
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
|
ἔξωθεν |
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν, |
| 16, 2, 51 |
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
|
δεηθεῖεν |
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
περὶ |
| 16, 11, 60 |
τῆς
πόλεως,
ὡς
ἔχειν
εἰ
|
κληθεῖεν |
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ
καὶ
κατ' |
| 16, 4, 53 |
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
|
δυνηθεῖεν. |
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ
μιαρὸν |
| 16, 3, 52 |
εἴη>
παρ'
αὐτοῖς,
εἰ
τοῦτο
|
πεισθεῖεν, |
ὅτι
μὴ
μόνοις
μηδ'
ἐξ |
| 16, 10, 59 |
εἰς
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
|
ἀποκτείνειεν |
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι |
| 16, 7, 56 |
τῶν
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
|
πράξειεν, |
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
οὖν
ὅ
τε |
| 16, 5, 54 |
θεραπεύοι
τὸ
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
|
δόξειεν |
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν, |
| 16, 2, 51 |
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ
|
δόξειεν |
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
τῶν |
| 16, 10, 59 |
εἰπεῖν
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
|
ἀναγκάσειεν |
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα |
| 16, 7, 56 |
σοὶ
μὲν
ἡ
συνείδησις
αὕτη
|
συζήσειεν, |
ἐγὼ
δὲ
νικῴην
ἀεὶ
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ
τι
|
λαλήσειεν |
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
μηνύειν |
| 16, 11, 60 |
μετέωρος
ἡ
βασιλεία,
ποῖ
ποτε
|
χωρήσειεν |
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
Δεινὸν |
| 16, 10, 59 |
Προσετίθει
δὲ
τὸ
μέγιστον,
ὡς
|
ἐξαπατήσειεν |
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ |
| 16, 5, 54 |
Εἰς
πάντα
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
|
ἐπιτηδεύσειεν |
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη
γεγενημένων |
| 16, 4, 53 |
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν
|
λύσειεν |
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
ἐλαλήσαμέν |
| 16, 4, 53 |
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ
νῦν
|
διαφύγοιεν, |
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπείων
καὶ |
| 16, 7, 56 |
γυναῖκας,
εἴ
ποτε
καὶ
ταύτας
|
ἴδοιεν |
τοῦ
μητρῴου
κόσμου
μετειληφυίας,
ἀντὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
|
νομίζοιεν |
ἀγαθοὺς
οἷς
οἱ
κρατοῦντες
ἐμαρτύρησαν |
| 16, 11, 60 |
εἴ
του
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς
|
ἐπιθοῖεν |
τῇ
κεφαλῇ
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες |
| 16, 2, 51 |
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
|
ἀδικοῖεν. |
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε
αὑτοὺς |
| 16, 7, 56 |
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
πράττειν
ὅσα
|
θέλοιεν |
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν |
| 16, 2, 51 |
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
τούτων
θάτερον
|
ἐθέλοιεν |
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν
ἢ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
|
ἀμελοῖεν, |
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως |
| 16, 4, 53 |
λόγου
πρὸς
τὸν
καιρόν,
εἰ
|
μέλλοιεν |
ἐκ
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
τὸ
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
ἕνα
|
βλέποιεν |
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν
βίον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πάνθ'
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος
|
εἴποιεν |
ἡδέως
ἤκουον
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
|
καταλύοιεν. |
Τόδ'
ἕτερον
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν. |
| 16, 11, 60 |
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
|
ἔχοιεν |
γνώμην
περὶ
τῶν
παίδων
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
παρ'
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
ἐλπίσιν
|
ἐπανέχοιεν, |
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός
τε |
| 16, 8, 57 |
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ
|
προσέχοιεν |
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας, |
| 16, 7, 56 |
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ
|
τύχοιεν |
αὐτοί
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
φέρειν,
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
ποτε
|
τύχοιεν |
ὧν
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
|
διατετέλεκεν |
τῇ
γραφῇ
τὰ
μὲν
πεπραγμένα |
| 16, 2, 51 |
τὰ
περὶ
τὸν
Πόντον,
ὧν
|
ἕνεκεν |
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ' |
| 16, 11, 60 |
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
|
ἧκεν |
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
Κἀκεῖνος
μὲν
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
|
ἧκεν |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
|
ἧκεν |
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον,
ὁ |
| 16, 8, 57 |
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε
ταραχῆς,
|
ἧκεν |
οὐκ
ἐν
παρέργῳ
θέμενος
τὰ |
| 16, 11, 60 |
δόσει
τὴν
ἐξουσίαν
αὐτὸς
ἔχοι,
|
προσέθηκεν |
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
νόμον
κελεύειν, |
| 16, 4, 53 |
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
|
τέθνηκεν, |
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς |
| 16, 4, 53 |
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ
|
τέθνηκεν. |
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην |
| 16, 8, 57 |
μὴ
καί
τι
ταῖς
ἀληθείαις
|
συνέστηκεν |
ἐπ'
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι |
| 16, 4, 53 |
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
|
ἐφῆκεν |
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων |
| 16, 11, 60 |
εἰ
καὶ
πάντα
δι'
αὐτοὺς
|
δεδυστύχηκεν. |
Μετ'
ἐκεῖνον
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες, |
| 16, 11, 60 |
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς
ἄξιος
|
ἔοικεν |
φαίνεσθαι
τοῦ
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος, |
| 16, 6, 55 |
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
|
ἔδωκεν |
γράψας
τοῖς
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας, |
| 16, 2, 51 |
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
|
ἔδωκεν |
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν
|
ἔδωκεν |
καὶ
τἆλλα
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς |
| 16, 1, 50 |
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
|
ἀπέδωκεν |
ἄγειν
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς |
| 16, 5, 54 |
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
|
ἀπέδωκεν |
ταῖς
πόλεσιν
ἔν
τε
Συρίᾳ |
| 16, 2, 51 |
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
|
ἐπέδωκεν, |
ἔτι
κατὰ
πάντων
ἀρκεῖ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα
|
ἐπέδωκεν |
ὡς
εἰκάσαι
τῆς
Ἀλεξάνδρου
χειρός. |
| 16, 3, 52 |
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
|
παρέδωκεν |
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν |
| 16, 5, 54 |
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
|
ἀπέστειλεν, |
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
γράψας
ἐν
βιβλίοις
τέσσαρσιν
|
ἀπέστειλεν, |
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν
οὐδὲ |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
|
ἐπέστειλεν. |
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ὅ
τε
Φερώρας
ἤδη
|
διέβαλλεν |
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
μᾶλλον
αἱ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν.
Ἐκεῖνος
δὲ
|
ἀπήγγελλεν, |
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ
βλέμμασιν |
| 16, 11, 60 |
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
|
ἐπέστελλεν. |
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων |
| 16, 4, 53 |
πατέρα
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
|
ἐπέστελλεν, |
πρόφασιν
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ, |
| 16, 2, 51 |
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα
|
μὲν |
ἃ
τῷ
θεῷ
συμφέρομεν
ἐπώνυμα |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
ἤκουεν
|
μὲν |
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν,
ἐκακοῦτο |
| 16, 7, 56 |
Αἵ
γε
μὴν
γυναῖκες,
ἡ
|
μὲν |
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα |
| 16, 11, 60 |
πράττειν
ἐν
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
|
μὲν |
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ |
| 16, 1, 50 |
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
|
μέν, |
ἀλλ'
οὔτι
γε
τοῖς
ἀλλοφύλοις |
| 16, 8, 57 |
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε
ὅταν
|
μὲν |
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Παρῃτήσατο
δὲ
καὶ
τούτους
ἡδέως
|
μὲν |
ἂν
καὶ
χεῖρον,
ὑπὸ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
|
μὲν |
ἀναύδως
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τέκνων;
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα
|
μὲν |
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
|
μὲν |
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
πλεῖν |
| 16, 7, 56 |
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
|
μὲν |
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ
|
μὲν |
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
|
μὲν |
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
|
μὲν |
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι'
ὧν
αὐτὴ
|
μὲν |
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν, |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
|
μὲν |
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
δ'
ἦν
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
|
μὲν |
ἀπελύοντό
τινες
τὰς
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 11, 60 |
Τῶν
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν
|
μὲν |
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν |
| 16, 4, 53 |
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω
|
μὲν |
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
λόγον
δ'
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο
βουλομένῳ
|
μὲν |
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
ἔπραξεν
οὐκ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
|
μὲν |
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν |
| 16, 7, 56 |
εἰσιν
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
|
μὲν |
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
Διαλιπὼν |
| 16, 4, 53 |
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
|
μὲν |
ἀρεστὰ
διειλεγμένος,
ἐνίοις
δ'
οὐχ |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
|
μὲν |
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἀναδιδόναι.
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
|
μὲν |
ἀρχὴν
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
φίλοι,
κἀκεῖνος
εἶπεν,
ὅτι
δοκεῖ
|
μὲν |
ἀσεβῆ
εἶναι
τὰ
ἐκείνοις
περὶ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
|
μὲν |
αὐτὰς
παρὰ
τούτων,
οἷς
μόνοις |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία
|
μὲν |
αὕτη
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ
τοῦτο
|
μὲν |
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ |
| 16, 7, 56 |
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
|
μὲν |
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
τῆς
παρὰ |
| 16, 7, 56 |
Σολομῶνος
τὰ
σώματα.
καὶ
δύο
|
μὲν |
αὐτῷ
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς |
| 16, 5, 54 |
ἑορταὶ
καὶ
παρασκευαὶ
πολυτελέσταται.
Κατηγγέλκει
|
μὲν |
γὰρ
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
|
μὲν |
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
τὴν
δὲ
ἰσοτιμίαν |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει
|
μὲν |
γὰρ
εἰς
ἔρωτα
δουλευούσης
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
ἐν
τῇ
φύσει
προαιρέσεως.
Ὅταν
|
μὲν |
γὰρ
εἰς
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
|
μὲν |
γὰρ
ἐκπλαγέντα
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι |
| 16, 7, 56 |
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
|
μὲν |
γὰρ
ἡ
Σαλώμη
χαλεπὴ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μετὰ
πραγματείας
ἐπιβουλή.
τὸ
|
μὲν |
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
|
μὲν |
γὰρ
ὁ
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
μειζόνων
ἁπτόμενος.
Ὁ
|
μὲν |
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
|
μὲν |
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον |
| 16, 6, 55 |
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
|
μὲν |
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος
ὃ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
|
μὲν |
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
οὐ
βραδύνοντα
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
|
μέν |
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς
|
μὲν |
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 8, 57 |
εἰς
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
|
μὲν |
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους,
τῶν |
| 16, 10, 59 |
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
|
μὲν |
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες |
| 16, 7, 56 |
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις,
ἐκ
πλείονος
|
μὲν |
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
ἐπιχείρησιν, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
|
μὲν |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
τὸ
|
μὲν |
δίκαιον
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
|
μὲν |
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
ἐτάραττον
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
αὑτὰ
δίκαια
δοκεῖν.
ὥστ'
εἰ
|
μὲν |
ἐδέοντο
καὶ
πλειόνων,
οὐκ
ἂν |
| 16, 8, 57 |
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
|
μὲν |
ἔδοξέν
τι
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης, |
| 16, 4, 53 |
δὲ
ταῖς
ὑστέραις
ἡμέραις
Ἡρώδης
|
μὲν |
ἐδωρεῖτο
Καίσαρα
τριακοσίοις
ταλάντοις
θέας |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
|
μέν, |
εἰ
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ
συνειδότος |
| 16, 8, 57 |
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους
ἐτράπησαν,
νομίζοντες
|
μέν, |
εἰ
φθάσας
ἕτερος
τὸν
ἕτερον |
| 16, 4, 53 |
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις.
Καίτοι
τί
|
μὲν |
εἴησαν
παθόντες
ἐξ
αὐτοῦ
δυσχερές; |
| 16, 10, 59 |
τὰς
συντυχίας
ἀπέβαινεν,
ὡς
ἐκείνῳ
|
μὲν |
εἶναι
φίλος
τοῖς
δὲ
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ
φίλου.
Κἀκεῖνος
|
μὲν |
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἀεὶ
καὶ
μᾶλλον
ἐπεδίδου
τὰ
|
μὲν |
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
δ'
ὡς |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πάθους
ἡττημένος
ἰσχυρῶς,
προήγετο
|
μὲν |
εἰς
μεγαλοψυχίαν,
εἴ
που
μνήμης |
| 16, 8, 57 |
ἐπηρείας
καὶ
τοῦ
δέους,
τὰ
|
μὲν |
εἰς
ὕβριν
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ |
| 16, 4, 53 |
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ
|
μὲν |
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ |
| 16, 4, 53 |
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους
παρεσχῆσθαι,
τῷ
|
μὲν |
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
αὐτοί
ποτε
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
|
μὲν |
ἐκ
τῶν
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας |
| 16, 10, 59 |
κατηγοροῦντας
τῶν
παίδων.
Καὶ
τούτους
|
μὲν |
ἐκ
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες |
| 16, 2, 51 |
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ
θεῷ
|
μὲν |
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
|
μὲν |
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων |
| 16, 10, 59 |
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
λέγων.
Τοιαῦτα
|
μὲν |
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός,
ἐφ'
οἷς |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
|
μὲν |
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
|
μὲν |
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας
ἐν
παράπλῳ
|
μὲν |
Ἐλαιούσῃ
τῆς
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ |
| 16, 4, 53 |
Παρούσης
δέ
τινος
ὀρρωδίας
σὺ
|
μὲν |
ἐν
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ |
| 16, 10, 59 |
βασιλέως.
Ἦν
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
|
μὲν |
ἐν
τοῖς
Ἀντιπάτρου,
πρόσοδος
δὲ |
| 16, 3, 52 |
μισεῖν
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
|
μὲν |
ἐν
τῷ
φανερῷ
λοιδορηθῆναι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
|
μὲν |
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
τε
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
τοὺς
λῃστὰς
ἔχοντος
αἱρεῖ
|
μὲν |
ἐξ
ἐφόδου
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει |
| 16, 4, 53 |
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ
παρούσης
|
μὲν |
ἐξουσίας
ὡς
βασιλεῖ,
παρούσης
δὲ |
| 16, 4, 53 |
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
λόγον
τῷ
|
μὲν |
ἔξω
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι |
| 16, 5, 54 |
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
ἑαυτὸν
τὸ
|
μὲν |
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
ῥᾴδιον |
| 16, 2, 51 |
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
|
μὲν |
ἐπέβης
τῆς
χώρας
εὐμενής,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
οἰκείους
ἀπιστίας.
Αὖθις
δὲ
ὁ
|
μὲν |
ἐπεδίδου
κατὰ
μικρὸν
ἀμέτρῳ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη
|
μὲν |
ἐπεπραγμάτευτο
γνώριμος
εἶναι
Καίσαρι,
τότε |
| 16, 9, 58 |
αὐτὴν
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
|
μὲν |
ἐπὶ
δισχιλίοις
Ἀράβων
ἀπολωλέναι
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις
|
μὲν |
ἐπὶ
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
Οὐολόμνιον |
| 16, 8, 57 |
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον
|
μὲν |
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν
ἐφαίνετο, |
| 16, 7, 56 |
μεμισῆσθαι.
Τοιαῦτα
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
|
μὲν |
ἐπιδραττομένης
τῶν
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε
|
μὲν |
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων |
| 16, 8, 57 |
Καὶ
καταλαβὼν
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
|
μὲν |
ἐπιτιμᾶν
ἢ
φάναι
γενέσθαι
τι |
| 16, 5, 54 |
Καισάρεια
Σεβαστή,
ἣν
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
|
μὲν |
ἔτει
πρὸς
τέλος
ἐλθούσης
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
καθείρξαντα
δεσμώτας
φυλάττειν,
καὶ
εἰ
|
μὲν |
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
κολάζειν
αὐτούς, |
| 16, 7, 56 |
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
|
μὲν |
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
|
μὲν |
εὐεργετῆσαι
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
πατρός.
Ἡρώδης
δὲ
ἐτετάρακτο
|
μὲν |
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ |
| 16, 11, 60 |
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
|
μὲν |
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς
διαλλαγαῖς
ἐγεγόνει, |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν
|
μὲν |
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
|
μὲν |
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
οἶκον |
| 16, 2, 51 |
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν
|
μὲν |
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν |
| 16, 4, 53 |
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
|
μὲν |
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
τῶν
μεγάλων |
| 16, 4, 53 |
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη
|
μὲν |
ἔχων
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
|
μὲν |
ἤ
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
|
μὲν |
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον |
| 16, 7, 56 |
καὶ
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ
|
μὲν |
ἡ
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ |
| 16, 3, 52 |
καθάπερ
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
|
μὲν |
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν |
| 16, 11, 60 |
ὁ
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
|
μὲν |
ἤδη
διακείμενον,
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν |
| 16, 3, 52 |
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
ἤδη
|
μὲν |
ἠλλοτριωμένου
ταῖς
διαβολαῖς,
εὐμεταχειρίστου
δ' |
| 16, 8, 57 |
ἴσοις
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
|
μὲν |
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 9, 58 |
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
|
μὲν |
Ἡρώδῃ
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
|
μὲν |
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα
|
μὲν |
Ἡρώδης
ἐμπαθῶς
ᾐτιάσατο
παρὰ
Καίσαρι |
| 16, 10, 59 |
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
γραμματεῖον
ὁ
|
μὲν |
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ |
| 16, 7, 56 |
μητρὶ
πολλάκις
ἔλεγεν,
ὡς
μέμνηνται
|
μὲν |
ἰδιάζοντες
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι |
| 16, 4, 53 |
παῖδας.
Τῶν
δὲ
νεανίσκων
ἤδη
|
μὲν |
καὶ
λέγοντος
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις |
| 16, 3, 52 |
ἦν.
Τῷ
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
|
μὲν |
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
τῶν
ἔξωθεν |
| 16, 6, 55 |
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
καὶ
ταῦτα
|
μὲν |
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
τόπον,
ὁ
|
μὲν |
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον |
| 16, 7, 56 |
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
τὴν
|
μὲν |
κόρην
μὴ
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου |
| 16, 9, 58 |
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
|
μὲν |
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη |
| 16, 4, 53 |
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ἐγένετο
|
μὲν |
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι |
| 16, 4, 53 |
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
ἐπισχὼν
τοὺς
|
μὲν |
νεανίσκους,
εἰ
καὶ
πόρρω
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο
|
μὲν |
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν |
| 16, 8, 57 |
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
|
μὲν |
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
|
μὲν |
ὁ
βασιλεὺς
παρῃτήσατο
διὰ
Πτολεμαίου |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρα
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
|
μὲν |
ὁ
Δαμασκηνὸς
ἀπῄει
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο |
| 16, 9, 58 |
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
|
μὲν |
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα |
| 16, 8, 57 |
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
|
μὲν |
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν, |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα,
κλαίουσι
|
μὲν |
ὅμως
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ἡμῖν
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
|
μὲν |
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
μήκει
πολλάκις
|
μὲν |
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ |
| 16, 8, 57 |
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
|
μὲν, |
ὅτι
Δημήτριος
ὁ
παῖς
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
|
μὲν |
οὐ
παντάπασιν
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
ὤν,
τὰ
|
μὲν |
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς. |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τήρησις
αὐτῶν
καὶ
προσῄει
|
μὲν |
οὐδείς,
πάντα
δ'
ἐπεσκοπεῖτο
τὰ |
| 16, 2, 51 |
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
|
μὲν |
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα
ποιεῖν, |
| 16, 10, 59 |
ταῦτα
μὲν
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
|
μὲν |
οὐδὲν
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
|
μὲν |
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν |
| 16, 2, 51 |
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
|
μὲν |
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα |
| 16, 9, 58 |
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων
ὁ
|
μὲν |
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
|
μὲν |
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ' |
| 16, 9, 58 |
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
|
μὲν |
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν |
| 16, 9, 58 |
πονούντων.
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
|
μὲν |
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο |
| 16, 11, 60 |
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ
|
μὲν |
οὐκ
εὖ
πράττειν
ἐν
τῷ |
| 16, 8, 57 |
συμπίπτει
τι
τοιοῦτον
ἐξ
αἰτίας
|
μὲν |
οὐκ
εὐπρεποῦς,
χωρῆσαν
δὲ
πρόσω |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
|
μὲν |
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
μόνον |
| 16, 5, 54 |
παρὰ
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
|
μὲν |
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
|
μὲν |
οὖν
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο |
| 16, 10, 59 |
τῶν
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
|
μὲν |
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
τοὺς |
| 16, 2, 51 |
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
|
μὲν |
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
|
μὲν |
οὖν
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
δι'
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
|
μὲν |
οὖν,
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις
καὶ |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
|
μὲν |
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων |
| 16, 4, 53 |
τὸ
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
|
μὲν |
οὖν
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 4, 53 |
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
|
μὲν |
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων |
| 16, 10, 59 |
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο
|
μὲν |
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων |
| 16, 1, 50 |
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ |
| 16, 2, 51 |
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
|
μὲν |
οὖν
καὶ
κατὰ
πόλιν
ἑκάστην |
| 16, 7, 56 |
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
|
μὲν |
οὖν
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
δ' |
| 16, 10, 59 |
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
|
μὲν |
οὖν
οὐδὲ
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι |
| 16, 4, 53 |
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
|
μὲν |
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν. |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
|
μὲν |
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ |
| 16, 11, 60 |
πλείστων
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
|
μὲν |
οὖν
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται |
| 16, 2, 51 |
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
|
μὲν |
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν |
| 16, 6, 55 |
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
|
μὲν |
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
|
μὲν |
οὖν
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
|
μὲν |
οὖν
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον |
| 16, 11, 60 |
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
|
μὲν |
οὖν
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω |
| 16, 4, 53 |
βλέπειν
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
|
μὲν |
οὖν
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
|
μὲν |
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
ἐπιβουλὴν
|
μὲν |
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
|
μὲν |
οὐχ
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα,
ἡ
|
μὲν |
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τὸ
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
|
μὲν |
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ' |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
|
μὲν |
παῖδας,
οὐ
γὰρ
ἠξίου
παράγειν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ
γραφῇ
τὰ
|
μὲν |
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον |
| 16, 7, 56 |
περιττῆς
ἦλθες
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
|
μὲν |
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἄνωθεν
φίλους
αὐτῷ,
καὶ
πολλὰ
|
μὲν |
περὶ
τὰς
βασιλικὰς
χρείας
ἔν |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
|
μὲν |
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
|
μὲν |
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
|
μὲν |
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
|
μὲν |
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
ἀδεῶς |
| 16, 6, 55 |
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν
|
μὲν |
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων, |
| 16, 11, 60 |
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
|
μὲν |
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν,
ἡ
|
μὲν |
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν
|
μὲν |
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ' |
| 16, 10, 59 |
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν
ὁ
|
μὲν |
Σύλλαιος
ἀνεπέμπετο
τὰς
δίκας
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μετέστη
Καῖσαρ,
ὡς
τοῦ
|
μὲν |
Συλλαίου
καταγνῶναι
θάνατον,
Ἡρώδῃ
δὲ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἄλλων
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
|
μὲν |
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
|
μὲν |
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας,
ἀρίστους
|
μὲν |
τὰ
σώματα
καὶ
περιποθήτους
πᾶσιν |
| 16, 5, 54 |
διηνεκέσιν
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
|
μὲν |
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
τὸν
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
|
μὲν |
τῇ
πόλει
φανερὸς
εἶναι,
παρειληφὼς |
| 16, 3, 52 |
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
|
μὲν |
τὴν
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ
|
μὲν |
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν |
| 16, 1, 50 |
ἐν
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
|
μὲν |
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 9, 58 |
κατὰ
δέος
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
|
μὲν |
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πολλοῖς
χρήμασιν.
Ἀνακρίναντι
δὲ
περὶ
|
μὲν |
τῆς
γεγενημένης
πρὸς
αὐτὸν
κοινωνίας |
| 16, 11, 60 |
κατηγορίαν
ἁπάντων
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
|
μὲν |
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
παρατυχοῦσιν |
| 16, 5, 54 |
διασημότατα
τῶν
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
|
μὲν |
τό
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις |
| 16, 11, 60 |
ὅ
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν.
Καῖσαρ
|
μὲν |
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης |
| 16, 2, 51 |
ἄλλων
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
|
μὲν |
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
|
μὲν |
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ |
| 16, 5, 54 |
μοι
δοκεῖ
τῆς
Ἡρώδου
περὶ
|
μὲν |
τοὺς
οἰκείους
καὶ
συμβούλους
ἁμαρτίας, |
| 16, 4, 53 |
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
δυστυχεῖν
παρεστήσατο
|
μὲν |
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο
δὲ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
|
μὲν |
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
|
μὲν |
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
δικαίως
ἐκτίθεμεν
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
|
μὲν |
τῶν
ἐγγόνων
τῶν
ἐκείνου
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μάχη
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
|
μὲν |
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ |
| 16, 11, 60 |
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν
|
μὲν |
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ' |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
|
μὲν |
τῶν
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν |
| 16, 10, 59 |
πῶς
ἂν
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
|
μὲν |
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ |
| 16, 8, 57 |
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
τὸν
|
μὲν |
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
ἀναίτιον |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
τὴν
|
μὲν |
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ |
| 16, 11, 60 |
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
|
μὲν |
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται |
| 16, 8, 57 |
τῶν
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
|
μὲν |
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ |
| 16, 7, 56 |
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
|
μὲν |
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
προεῖπον, |
| 16, 2, 51 |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
|
μὲν, |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
τοῖς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
|
μὲν |
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων |
| 16, 7, 56 |
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν
|
μὲν |
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ
πιστευόμενος. |
| 16, 2, 51 |
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
|
μὲν |
ὡς
μετὰ
πεῖραν
τῆς
ἡμετέρας |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν,
λέγων
|
μὲν |
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ' |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
|
μὲν |
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ |
| 16, 3, 52 |
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
|
μὲν |
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ |
| 16, 3, 52 |
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
|
μέν, |
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
|
μὲν |
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
προσπλέων,
ἄσμενος |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῷ
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς
|
προειρήκαμεν, |
προσέπιπτον
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
παρόντος
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
|
ἠξιώκαμεν |
περιττὸν
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας,
ὧν
|
ὑπετάξαμεν |
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως, |
| 16, 4, 53 |
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν
βασιλείαν
|
προσεδοκήσαμεν, |
οἷς
οὔτε
γῆ
βάσιμος
οὔτε |
| 16, 4, 53 |
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
θέλων;
|
ἐλαλήσαμέν |
τι
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ
εἰς |
| 16, 4, 53 |
δ'
εἰ
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
κατεφρονήσαμεν, |
ἐδύνατό
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος
μένειν |
| 16, 2, 51 |
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν
|
ἠξιώσαμεν, |
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν, |
| 16, 7, 56 |
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
|
ἐδηλώσαμεν, |
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν |
| 16, 7, 56 |
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ
δικαίως
|
ἐκτίθεμεν |
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
|
ἀνίεμεν |
τῇ
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν |
| 16, 6, 55 |
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
|
ἐκωλύθημεν |
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν
|
ὑπομείναιμεν |
ἔτι
ζῆν,
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
|
ἐγνώκειμεν |
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ'
ἐκείνης |
| 16, 11, 60 |
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
|
Διέξιμεν |
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι. |
| 16, 6, 55 |
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
|
ἐμμένοιμεν |
αὐτοῖς,
εὔνους
καὶ
φίλους
ἀπεργάζονται. |
| 16, 4, 53 |
Εἰ
δ'
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ
|
ἐλπίζομεν; |
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
τὴν |
| 16, 6, 55 |
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως
|
θέλομεν |
γίνεσθαι.
(Οὐδὲν
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος |
| 16, 10, 59 |
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα
πάντα
|
ἥξομεν |
πρὸς
ὑμᾶς.
Ἀλλὰ
πειράθητε,
καθὼς |
| 16, 2, 51 |
χρήματα
μὲν
ἃ
τῷ
θεῷ
|
συμφέρομεν |
ἐπώνυμα
διαφθείροντες
καὶ
φανερῶς
ἱεροσυλοῦντες, |
| 16, 4, 53 |
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
|
ζήσομεν, |
οὐδ'
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν |
| 16, 2, 51 |
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
δ'
ἤδη
|
σκοπήσομεν. |
Ἔστι
τις
δῆμος
ἢ
πόλις |
| 16, 4, 53 |
τῇ
κατὰ
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
|
δώσομεν |
δὲ
λόγον
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
|
ἴσμεν |
ἔχοντα
τὸν
πατέρα;
τί
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ
|
κενοσπουδοῦμεν; |
Εἰ
δ'
οὐκ
εἰσίν,
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν
|
ἀξιοῦμεν, |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ
|
καλοῦμεν |
αὐτὴν
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος, |
| 16, 4, 53 |
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
|
ἐπιθυμοῦμεν |
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
τὸν
πατέρα; |
| 16, 2, 51 |
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ
|
μετροῦμεν |
τῷ
ἐξεῖναι
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις |
| 16, 2, 51 |
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ
πάντων
|
εὐτυχοῦμεν |
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν, |
| 16, 5, 54 |
τὰς
φιλοτιμίας
καὶ
τὰς
εὐεργεσίας
|
ἀπίδωμεν, |
αἷς
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους, |
| 16, 2, 51 |
δικαίως
ἁπάντων
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
|
ἐπιδείξωμεν, |
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ |
| 16, 7, 56 |
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
|
ἐλάμβανεν |
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα |
| 16, 10, 59 |
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
|
ἐλάμβανεν. |
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 5, 54 |
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
ὧν
|
ἐλάμβανεν |
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς
ἐφ'
οἷς |
| 16, 3, 52 |
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
λέγειν
|
ἐλάμβανεν. |
Οἱ
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι
τῷ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ
φαντασίας
|
ἐλάμβανεν. |
Οὕτως
ἡ
ψυχὴ
καὶ
νύκτα |
| 16, 10, 59 |
τὰ
κέρδη
τῶν
λῃστῶν
αὐτὸς
|
ἐλάμβανεν. |
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ
τούτους
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τῶν
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
|
ἀνελάμβανεν |
βασιλικαῖς
δωρεαῖς,
αὐτῆς
δὲ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
τε
διελεγχθεὶς
ἐπ'
ἄλλοις
οὕτως
|
ἀπέθανεν. |
(Τοὺς
δὲ
βασανισθέντας
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους
|
ἐμάνθανεν, |
δύσνουν
δὲ
τὴν
παῖδα
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
ἐκείνων
|
ηὔξανεν |
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
ἂν
στέροιτο |
| 16, 7, 56 |
Ἡ
δὲ
ὡς
μόνον
ἤκουσεν,
|
ἐτύγχανεν |
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
παρὼν
|
ἐτύγχανεν |
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
πόλεμον |
| 16, 7, 56 |
ὥρα,
καθ'
ἣν
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
|
συνέβαινεν, |
ἀλλ'
ἀεί
τι
προσέπιπτεν
καινῶν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν
αὐτῷ
|
συνέβαινεν, |
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς
οὐκ
ἄν |
| 16, 10, 59 |
τοιοῦτος
ἑκάστῳ
κατὰ
τὰς
συντυχίας
|
ἀπέβαινεν, |
ὡς
ἐκείνῳ
μὲν
εἶναι
φίλος |
| 16, 10, 59 |
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς
τύχης,
|
ἐπέβαινεν |
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε |
| 16, 3, 52 |
μειζόνως
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
|
προύβαινεν |
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
|
ἀπεσήμαινεν. |
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς
μέσον |
| 16, 10, 59 |
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
|
Ἐνέφαινεν |
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
πατὴρ |
| 16, 8, 57 |
ὅσους
ᾤετο
πιστοὺς
Ἀλεξάνδρῳ
βασάνοις
|
ἀνέκρινεν, |
εἴ
τι
κατ'
αὐτοῦ
τολμηθὲν |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
|
ἀνέκρινεν, |
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ' |
| 16, 10, 59 |
τὰ
πλεῖστά
γε
αὐτῶν
οὐ
|
γέγονεν, |
ὡς
σὺ
ἀκήκοας
καὶ
δίκαιον |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν
|
διήλλαξεν, |
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
τὰ
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα
|
διήλλαξεν |
Ἡρώδης
καὶ
πάλιν
εἰς
Ἰουδαίαν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
τῶν
εἰσφορῶν
|
ἀπήλλαξεν, |
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ
δεηθεῖεν |
| 16, 10, 59 |
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
ὧν
|
ἔπραξεν |
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
|
ἀπέσφαξεν. |
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
|
ἔλεξεν. |
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα, |
| 16, 10, 59 |
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
|
ἔδοξεν |
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
|
ἔδοξέν |
τι
πιστὸν
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
|
ἀνῴμωξεν. |
Ἦν
δὲ
καὶ
τοῦ
νεανίσκου |
| 16, 4, 53 |
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀπέβλεπεν |
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε |
| 16, 7, 56 |
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων,
|
εἶπεν, |
εἰς
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ,
|
εἶπεν, |
ἡ
μὲν
σὴ
πρὸς
ἡμᾶς |
| 16, 11, 60 |
ἐν
Ῥώμῃ
αὐτοῦ
φίλοι,
κἀκεῖνος
|
εἶπεν, |
ὅτι
δοκεῖ
μὲν
ἀσεβῆ
εἶναι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
|
εἶπεν, |
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα |
| 16, 11, 60 |
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ
δυνάμενος,
|
εἶπεν, |
ὦ
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ |
| 16, 8, 57 |
τις
ἐν
πολλοῖς
τοῖς
βασανιζομένοις
|
εἶπεν, |
ὡς
εἰδείη
τὸν
νεανίσκον
λέγοντα |
| 16, 7, 56 |
τῶν
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
|
Διέλειπεν |
δὲ
οὐκ
ἔσθ'
ἥτις
ἡμέρα |
| 16, 2, 51 |
διὰ
χρημάτων
ἦν
ηπίξεως
οὐ
|
παρέλειπεν |
ἐξ
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος |
| 16, 8, 57 |
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
|
προεῖπεν, |
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας
|
ἀπέλιπεν |
ἔν
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
περὶ
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν
|
ἔπεμπεν |
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
|
Διέπεμπεν |
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
|
ἔφερεν |
ἡ
γῆ
πονούντων.
Ὅμως
δὲ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
|
ἀνέφερεν, |
λέγων
μὲν
ὡς
οὐχ
ἕνεκα |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
|
προσέφερεν, |
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι |
| 16, 8, 57 |
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς
φίλους
|
μετέφερεν |
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην
|
ἀνήγειρεν |
ἐν
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει
|
διέφθειρεν |
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας |
| 16, 7, 56 |
οὖν
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
|
εὗρεν, |
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
τῶν
δημοσίων
|
συγκατεσκεύασεν. |
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ |
| 16, 5, 54 |
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
|
ἐκάλεσεν |
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἄλλων
ὅσους
τῶν
πόλεων
|
ἐκάλεσεν, |
τοὺς
μὲν
παῖδας,
οὐ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
ταῖς
δ'
ἑξῆς
πολὺ
χείρω
|
προσέπεσεν. |
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ |
| 16, 10, 59 |
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
οὐδὲν
|
ὡμολόγησεν, |
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
παρελθὼν
ταῦτ' |
| 16, 8, 57 |
τῶν
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
|
ἔδησεν |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
πέριξ
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
|
ἐποίησεν |
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα |
| 16, 5, 54 |
θυσίας
καὶ
τὸν
ἄλλον
κόσμον
|
ἐσεμνοποίησεν |
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος
|
ἠδίκησεν. |
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
ἐπιεικέστερον
εἴς |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὴν
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
|
ὠφέλησεν. |
Τόν
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τἆλλα
ξενίαις
καὶ
καταγωγαῖς
|
ἐτίμησεν, |
καὶ
περὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις
αὐτὸν
|
ἐτίμησεν |
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
|
ἐτόλμησεν |
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ
φύντας, |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
|
ἐξῳκοδόμησεν, |
τό
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον |
| 16, 11, 60 |
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν,
|
διεκίνησεν |
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς |
| 16, 7, 56 |
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
|
ἀνεβόησεν, |
ὡς
οὐδὲν
εἴη
παρ'
αὐτῆς |
| 16, 10, 59 |
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα
μὲν
|
ἀνεβόησεν, |
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
ἄτοπον, |
| 16, 3, 52 |
βελτίοσιν.
Τὸ
δ'
οὐχ
ὥσπερ
|
ἐνόησεν |
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
γὰρ
παισὶν |
| 16, 9, 58 |
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
|
ἐλύπησεν. |
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
|
ἐκαρτέρησέν |
τε
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος, |
| 16, 4, 53 |
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
παισὶν
οὐχ
|
ὑστέρησεν |
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε
μὲν
|
ἀνεχώρησεν. |
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
πλεῖν
ὁ |
| 16, 4, 53 |
λόγῳ
δεξιῶς
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
|
ὑπήντησεν |
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι |
| 16, 5, 54 |
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε
Πύθιον
|
ἀνέστησεν |
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου |
| 16, 7, 56 |
Τήν
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
|
κατενεγύησεν |
ὁ
βασιλεύς,
ἣν
ὁ
μὲν |
| 16, 5, 54 |
περὶ
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
|
ἔκτισεν |
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι' |
| 16, 4, 53 |
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις
ἡμῶν
|
ἔκλαυσεν. |
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ'
ὅτι |
| 16, 4, 53 |
σύγχυσις
ἦν.
Μᾶλλον
δ'
ἐπεὶ
|
κατέπαυσεν |
Ἡρώδης
τὸν
λόγον
τῷ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἰδίους
ἐγκαθιστάντος
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
|
ἐκέλευσεν |
ἅμα
τόν
τε
Μήλαν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
|
ἐκέλευσεν |
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
ἦλθεν |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν
|
ἔσπευσεν |
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει. |
| 16, 5, 54 |
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
|
προσηγόρευσεν. |
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον,
ὃν
|
προσηγόρευσεν |
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει |
| 16, 8, 57 |
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
|
ἐπίστευσεν |
Ἡρώδης
καί
τινα
παραμυθίαν
τῆς |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τῷ
θεῷ
μὲν
ἑκατόμβην
|
κατέθυσεν, |
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς |
| 16, 2, 51 |
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν
διήλλαξεν,
|
διέλυσεν |
δὲ
Χίοις
τὰ
πρὸς
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὴν
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
|
διεκώλυσεν |
δὲ
τὰ
παρ'
ἐκείνου
πεμφθέντα |
| 16, 8, 57 |
εἴ
τι
συνειδυῖα
τούτῳ
οὐ
|
κατεμήνυσεν. |
Τοιούτου
δ'
ὄντος
οὐ
κατὰ |
| 16, 8, 57 |
ὤν,
τὰ
μὲν
οὐδ'
οἷς
|
ἤκουσεν |
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
ἄξιον |
| 16, 2, 51 |
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς
|
ἤκουσεν |
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν |
| 16, 7, 56 |
λόγους.
Ἡ
δὲ
ὡς
μόνον
|
ἤκουσεν, |
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς
ἀνεβόησεν, |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
|
ἤκουσεν |
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῆς
μάχης
ἐμπεσούσης
κακῶς
|
ἤκουσεν |
ἡ
Σαλώμη.
Παρ'
αὐτῆς
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
ἀλλ'
ὅτι
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
|
ἤκουσεν |
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς |
| 16, 10, 59 |
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν
ἀρχὴν
|
ἐβεβαίωσεν. |
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
|
ἠξίωσεν |
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος.
|
Ἐδήλωσεν |
δὲ
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
τὸν |
| 16, 11, 60 |
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν
χειρόνων.
|
Ἐδήλωσεν |
δὲ
καὶ
τοῖς
αὖθις
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
τι
|
προσέπιπτεν |
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων |
| 16, 8, 57 |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
|
μετέπιπτεν |
ὁ
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἡλικίας
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
τοσοῦτον
|
ἐξήμαρτεν. |
Ἥ
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἄλλων
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
|
ἐθεράπευεν |
τοὺς
κρείττονας,
τούτοις
καὶ
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
πάντων
|
ἐπίστευεν. |
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε
μὲν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
γυναῖκας
ἐν
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
|
ἐζεύγνυεν, |
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα |
| 16, 7, 56 |
τῆς
Σαλώμης
τῷ
βασιλεῖ.
Κἀκεῖνος
|
ἤκουεν |
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
διορθοῦν, |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
|
ἤκουεν |
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ |
| 16, 3, 52 |
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων
ἀπειρία,
|
κατίσχυεν |
δὲ
ἡ
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια |
| 16, 7, 56 |
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν
|
ἀνέγραφεν, |
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
καί
τινα
παραμυθίαν
τῆς
προπετείας
|
εἴληφεν |
ἐν
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς
|
εἶχεν |
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας |
| 16, 10, 59 |
ἐβασανίζετο.
Καὶ
γὰρ
ἐκεῖνος
αἰτίαν
|
εἶχεν |
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
παρέξειν |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἴσως
ἢ
σοὶ
καλῶς
|
εἶχεν. |
Εἰ
δὲ
μήτ'
αἰτίας
ἔχεις |
| 16, 7, 56 |
συνοικοῦσα
θυγάτηρ
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
|
εἶχεν |
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά
τε |
| 16, 1, 50 |
ἐδύναντο
καὶ
τῆς
εὐνοίας
ἧς
|
εἶχεν |
εἰς
τοὺς
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ
μίσους
|
εἶχεν. |
Ἐμπεπτώκει
μὲν
γὰρ
εἰς
ἔρωτα |
| 16, 4, 53 |
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ'
ἧς
|
εἶχεν |
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα |
| 16, 4, 53 |
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
|
εἶχεν |
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος |
| 16, 7, 56 |
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
|
εἶχεν |
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῇ
δούλῃ
τὸν
νοῦν
|
εἶχεν. |
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης
τῷ |
| 16, 8, 57 |
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
περὶ
ἐκεῖνον
|
εἶχεν |
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
|
εἶχεν |
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς
πόλεως, |
| 16, 10, 59 |
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως
|
εἶχεν |
περὶ
τῆς
τῶν
παίδων
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον
|
εἶχεν |
πρός
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκ
πλείονος
μὲν
δι'
ἐννοίας
|
εἶχεν |
τὴν
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 1, 50 |
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
|
περιεῖχεν |
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον
αὑτὸν
|
παρεῖχεν |
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ
τότε |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
|
παρεῖχεν |
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε |
| 16, 3, 52 |
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
τιμὴν
Ἀντιπάτρῳ
|
παρεῖχεν, |
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν |
| 16, 7, 56 |
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν
|
παρεῖχεν |
τοῦ
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν
|
ἔσχεν |
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
δ'
ὅτι |
| 16, 3, 52 |
πρότερον
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
|
ἔσχεν |
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ |
| 16, 5, 54 |
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
|
παρέσχεν |
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα
πρὸς
ναυπηγίαν. |
| 16, 9, 58 |
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
|
Προσέσχεν |
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
ὁ
Καῖσαρ, |
| 16, 2, 51 |
πλεύσας
διὰ
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
|
προσέσχεν, |
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν |
| 16, 6, 55 |
ὅσους
ἡ
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
|
κατέσχεν |
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
χρέος
ὃ
διὰ
Συλλαίου
δανείσας
|
ἔτυχεν |
Ὀβάδᾳ
τάλαντα
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ |
| 16, 8, 57 |
οὐχ
ἥκιστα
δὲ
εἰ
καὶ
|
ἔτυχεν |
πιστευθεὶς
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἄν,
εἰ
μὴ
δαιμόνων
ἀγαθῶν
|
ἔτυχεν, |
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο |
| 16, 10, 59 |
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
πικρότερον
|
ἔγραψεν |
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι
τοιοῦτον |
| 16, 6, 55 |
ἧττον
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
|
ἔγραψεν |
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν. |
| 16, 6, 55 |
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
|
ἔγραψεν |
κελεύων
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους |
| 16, 2, 51 |
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
|
ἔγραψεν |
τότε
Καῖσαρ
τῇ
συγκλήτῳ,
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Καῖσαρ.
(Ἀγρίππας
δὲ
καὶ
αὐτὸς
|
ἔγραψεν |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
ὧν
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
|
ἔπεμψεν |
πρὸς
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν |
| 16, 8, 57 |
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν
ὑπονοουμένων
|
διέπεμψεν. |
ὑποψία
τε
καὶ
μίση
πρὸς |
| 16, 9, 58 |
πάλιν
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
|
ἀνέπεμψεν. |
Ἦν
δ'
οὖν
ἐπὶ
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
Οὐκ
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
|
ἦν |
ἄδικον.
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ' |
| 16, 8, 57 |
Δημήτριος
ὁ
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
|
ἦν |
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ
εὔνουν
ἐπιστάμενος |
| 16, 8, 57 |
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε
οὐδὲν
|
ἦν, |
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον |
| 16, 8, 57 |
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
ἦν
|
ἐν |
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό
τινες |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
εἰς
τὰς
προσόδους
λυσιτελὲς
|
ἦν. |
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν |
| 16, 3, 52 |
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
|
ἦν, |
ἀποφαίνειν
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός, |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἄλλοις
ὑποδυόμενα
δι'
ἡσυχίας
|
ἦν, |
αὐτὸς
ὑπ'
ἐλευθεριότητος
ἐξελάλει
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Ὁ
δὲ
καὶ
Πτολεμαῖον,
ὃς
|
ἦν |
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν
τῆς
βασιλείας |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι
πρότερον
|
ἦν |
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν |
| 16, 2, 51 |
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
|
ἦν |
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
στρατείαν
Ἡρώδης, |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
|
ἦν |
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν |
| 16, 10, 59 |
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς
|
ἦν |
ἀφανῶς
μὲν
ἐκθεραπεύων
ἅπαντας
ἀεὶ |
| 16, 10, 59 |
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
|
ἦν |
γὰρ
καὶ
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
τοῖς
μάλιστα
γενέσθαι
βασιλέως.
|
Ἦν |
δ'
αὐτῷ
καταγωγὴ
μὲν
ἐν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
|
Ἦν |
δ'
οὖν
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
|
ἦν |
δ'
οὔτε
εἰπεῖν
τι
προπετὲς |
| 16, 10, 59 |
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ
συμπαθὲς
ἀνῴμωξεν.
|
Ἦν |
δὲ
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον.
|
ἦν |
δὲ
πολὺς
κἀκ
τῆς
χώρας |
| 16, 8, 57 |
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
|
~(Ἦν |
δὲ
τούτων
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
Φερώρα
τὸ
πλῆθος
ἀναστείλας,
|
ἦν |
δὲ
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
αὐτῶν |
| 16, 8, 57 |
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
|
ἦν |
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ |
| 16, 10, 59 |
παρὰ
Ἀρχελάου
Μήλα
τινός,
ὃς
|
ἦν |
δυνάστης
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης |
| 16, 9, 58 |
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
|
ἦν |
ἐκείνοις
οὐχ
αἱρετὸν
οὐδὲ
λυσιτέλειαν |
| 16, 2, 51 |
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον
δοθείσας
|
ἦν |
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ
βασιλέως
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο
πάθος.
Οἰκτρὸς
δ'
|
ἦν |
ἐν
ἀμφοτέροις,
ὅτε
μὲν
ἀπελύοντό |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
|
ἦν |
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τῶν
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
|
ἦν |
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία |
| 16, 3, 52 |
τὸ
μὲν
γὰρ
μῖσος
ἴσον
|
ἦν |
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος |
| 16, 10, 59 |
ὡς
σὺ
ἀκήκοας
καὶ
δίκαιον
|
ἦν |
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς |
| 16, 9, 58 |
ἀδικημάτων,
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
|
ἦν |
εὐδοξία
τῆς
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος |
| 16, 11, 60 |
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
οὖν
|
ἦν |
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
παίδων
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
δυσαπολόγητον
ὥσπερ
|
ἦν |
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος
οὐδὲ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
διὰ
χρημάτων
|
ἦν |
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ
αὐτοῦ |
| 16, 8, 57 |
τῆς
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ
χαλεπὸς
|
ἦν |
Ἡρώδῃ
πᾶς
ὁ
βίος
ἐκτεταραγμένῳ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
|
ἦν |
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος
|
ἦν. |
Ἤχθετο
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
ἀδελφὸς
Φερώρας
ἔξω
ταραχῆς
|
ἦν, |
ἰδίαν
δὲ
ὑπόθεσιν
ὑποψίας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
|
ἦν |
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς
ἀτυχῆσαι
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
λέγειν,
ἃ
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
|
ἦν |
καὶ
νοῆσαι
καὶ
διαβαλεῖν;
Ἔρρε |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
παισὶν
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ
|
ἦν |
καὶ
περὶ
τὴν
ἀπόδειξιν
τῆς |
| 16, 1, 50 |
περὶ
τὰ
μειράκια
τῶν
ὄχλων
|
ἦν, |
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν
τῷ |
| 16, 5, 54 |
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
περὶ
αὐτὸν
|
ἦν, |
καὶ
τὰ
γινόμενα
κατὰ
τὰς |
| 16, 8, 57 |
τε
καὶ
μίση
πρὸς
ἅπαντας
|
ἦν, |
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ |
| 16, 10, 59 |
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ'
οὐκ
εὐμενὴς
|
ἦν |
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
ἀρχὴν
μὴ |
| 16, 3, 52 |
Καὶ
γὰρ
καὶ
δάκρυα
πολλάκις
|
ἦν |
κατ'
ἐπήρειαν
ὧν
ἠτιμάζοντο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
|
ἦν |
κωλύειν
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
λέγοντος
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
|
ἦν. |
Μᾶλλον
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
|
(Ἦν |
μὲν
γὰρ
ὁ
τῆς
Ἀραβίας |
| 16, 8, 57 |
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
|
ἦν |
μὴ
δόξαι
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ |
| 16, 9, 58 |
διοικῶν
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
|
ἦν |
μὴ
κατὰ
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι |
| 16, 1, 50 |
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
|
ἦν, |
οὐ
κόλασις
τῶν
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μετὰ
φρονήσεως
ὑπήντησεν
Ἀλέξανδρος,
|
ἦν |
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι
ταὐτὸν
σχῆμα, |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος
|
ἦν. |
Οὐδεὶς
γὰρ
ἀποκτεῖναί
τινα
προαιρούμενος |
| 16, 1, 50 |
ἐπ'
ἐξαγωγῇ
τῆς
βασιλείας,
ὅπερ
|
ἦν |
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον |
| 16, 4, 53 |
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
|
Ἦν |
οὖν
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν.
|
Ἦν |
οὖν
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει
μείζονες |
| 16, 10, 59 |
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο
|
ἦν |
προσγεγραμμένον
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης |
| 16, 8, 57 |
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς
οὐκ
|
ἦν |
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει, |
| 16, 10, 59 |
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ
|
ἦν |
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν |
| 16, 11, 60 |
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ'
ὠμὸν
ὅμοιον
|
ἦν |
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν |
| 16, 10, 59 |
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
|
ἐν |
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
πάλιν
ἠρώτα |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τὰς
θήκας,
ἐν
αἷς
|
ἦν |
τοῦ
Δαυίδου
καὶ
τοῦ
Σολομῶνος |
| 16, 11, 60 |
κελεύει,
καὶ
μετὰ
ταῦτα
βάσανος
|
ἦν |
τοῦ
τε
Τίρωνος
καὶ
τοῦ |
| 16, 3, 52 |
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
|
ἦν. |
Τῷ
γὰρ
ὄντι
πλεῖστα
μὲν |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
|
ἦν |
τῶν
διαβολῶν
καὶ
τῆς
ἐπ' |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
|
ἦν |
τῶν
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή. |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ'
|
ἦν |
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή
τι |
| 16, 2, 51 |
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
ῥᾴδιον
|
ἦν, |
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον |
| 16, 4, 53 |
διὰ
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας
ὕποπτον
|
ἦν. |
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
|
ἦν, |
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον |
| 16, 7, 56 |
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι.
στάσις
γὰρ
|
ἦν |
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
δοκεῖν,
|
ἣν |
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἥτις
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
|
ἣν |
ἀτρεμεῖν
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί |
| 16, 4, 53 |
δ'
οἷόν
τε
καὶ
δίκαιον
|
ἣν |
αὐτὸς
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
ἀρχῆς,
|
ἣν |
αὐτῷ
καὶ
νῦν
ἤδη
παρεῖναι |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
|
ἣν |
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα |
| 16, 9, 58 |
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας,
|
ἣν |
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
μέγιστον
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
|
ἣν |
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
τὴν
ἀσφάλειαν,
|
ἣν |
ἐκ
τῆς
τῶν
Ἀράβων
προστασίας |
| 16, 2, 51 |
τῆς
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
|
ἣν |
ἐν
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν |
| 16, 4, 53 |
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ
ταραχῆς,
|
ἣν |
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
μὴν
ὅ
γε |
| 16, 7, 56 |
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν,
|
ἣν |
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει |
| 16, 6, 55 |
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
|
ἣν |
ἔσχον
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συναλισκόμενοι
τῇ
πείρᾳ,
καθ'
|
ἣν |
ἑτέροις
ἐπεβούλευον.
Ἥ
τε
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
|
ἣν |
ἔχοι
περὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἀεὶ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
|
ἣν |
καὶ
μὴ
βουλομένου
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 5, 54 |
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
οἰκοῦσιν,
|
ἣν |
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην |
| 16, 2, 51 |
ἀπολειφθέντος
δὲ
τῆς
ἐκείνου
χρείας,
|
ἣν |
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
|
ἣν |
νῦν
τὸ
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 7, 56 |
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
|
ἣν |
ὁ
μὲν
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν, |
| 16, 9, 58 |
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη
γίνεται,
καθ'
|
ἣν |
ὀλίγοι
μὲν
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες,
|
ἣν |
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο
συνέβη
τε |
| 16, 11, 60 |
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
|
ἣν |
οὐδὲν
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
ἀρχήν,
|
ἣν |
σὺ
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας,
συμβαίνει |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
|
ἣν |
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἄραβα.
Τήν
τε
κόρην,
|
ἣν |
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς,
ἣν |
| 16, 2, 51 |
πόλεως
ἰδὼν
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν
|
ἐν |
τῷ
Μιθριδατικῷ
πολέμῳ
καθαιρεθεῖσαν
οὐχ |
| 16, 5, 54 |
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή,
|
ἣν |
ᾠκοδόμει
δεκάτῳ
μὲν
ἔτει
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ
θεῷ
μὲν
|
ἑκατόμβην |
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
δῆμον |
| 16, 2, 51 |
βοηθήσας
οὔτ'
ἐν
τοῖς
κατὰ
|
γῆν |
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
ἔδει |
| 16, 4, 53 |
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν
|
γῆν |
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων |
| 16, 8, 57 |
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
|
πάγην |
ἐπὶ
τοὺς
ἐχθροὺς
νοοῦντες
καὶ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν
σὴν
|
ὀργὴν |
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης |
| 16, 8, 57 |
τὰς
τοῦ
νεανίσκου
διαβολὰς
εἰς
|
ὀργὴν |
ἐκταραττόμενος,
ἐπειδὴ
δὲ
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει, |
| 16, 8, 57 |
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
|
ὀργὴν |
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
ὁ
βασιλεὺς
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
|
ὀργὴν |
ἦγεν.
ἦσαν
οὖν
λόγοι
τινὲς |
| 16, 7, 56 |
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
τὴν
|
ὀργὴν |
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
τὴν
|
ὀργὴν |
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
δὲ
τῷ |
| 16, 10, 59 |
μὴ
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
κατ'
|
ὀργὴν |
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ |
| 16, 9, 58 |
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
|
φυγὴν |
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ
τούτους
τρισχιλίους |
| 16, 2, 51 |
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν
|
ἀναγωγὴν |
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
|
ἀνακομιδὴν |
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ |
| 16, 7, 56 |
κειμηλίων
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
|
Σπουδὴν |
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
|
σπουδὴν |
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
ἀπορία |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ
τὸν
|
Ἡρώδην, |
ἀγωνιῶν
τε
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς |
| 16, 7, 56 |
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους.
Ἐν |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
|
Ἡρώδην |
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων |
| 16, 10, 59 |
τέλος
ἤδη
πείθει
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ' |
| 16, 1, 50 |
λόγους.
Ἐξ
οὗ
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ |
| 16, 4, 53 |
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία |
| 16, 9, 58 |
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν |
| 16, 4, 53 |
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
|
Ἡρώδην |
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα |
| 16, 10, 59 |
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
|
Ἡρώδην |
δῶρά
τε
δίδωσιν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν |
| 16, 7, 56 |
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν. |
| 16, 3, 52 |
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
τὸν
|
Ἡρώδην |
ἡττῆσθαι
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος |
| 16, 10, 59 |
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
|
Ἡρώδην |
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ |
| 16, 7, 56 |
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
κατ'
αὐτῆς
καί
τι
συμπεσὸν |
| 16, 8, 57 |
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
|
Ἡρώδην |
μὲν
ἀπεγνωκέναι
περιττὸν
ἤδη
τετυχηκότα |
| 16, 4, 53 |
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
τὸν
|
Ἡρώδην |
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ
|
Ἡρώδην |
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ
δευτέρου,
τότε |
| 16, 7, 56 |
οὖν
τινος
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
|
Ἡρώδην |
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς
τὸν
|
Ἡρώδην |
τά
τε
ἄλλα
χαλεπῶς
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ
|
ζῆν |
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
οὖν |
| 16, 1, 50 |
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
|
ζῆν |
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα |
| 16, 4, 53 |
Οὐ
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι
|
ζῆν, |
εἰ
τοιοῦτον
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
ταύτης
στεροῖντο
καὶ
τοῦ
|
ζῆν |
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι |
| 16, 2, 51 |
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
|
ζῆν |
ἢ
τὰ
πάτρια
ἔθη
τὰς |
| 16, 11, 60 |
ὡς
ἥδιον
ἂν
στέροιτο
τοῦ
|
ζῆν |
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ
καὶ
|
ζῆν |
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις |
| 16, 10, 59 |
τούτων.
Βούλεσθαι
δ'
ἂν
ἔτι
|
ζῆν |
καὶ
τοὺς
περὶ
Τύραννον
εἰς |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
|
ζῆν |
νόμους.
Τοιαῦτα
καταβοώντων
παρεστήσατο
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν
αὔξειν
καὶ
|
διαζῆν. |
Τοῦτο
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν |
| 16, 4, 53 |
μηδ'
ἐν
τοῖς
μεγίστοις
φόβοις
|
καταζῆν, |
οὐδ'
ἐκείνοις
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς |
| 16, 3, 52 |
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
|
συζῆν |
καὶ
τῶν
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα |
| 16, 6, 55 |
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ
|
φυλακὴν |
βούλομαι
τοὺς
ἐν
Ἀσίᾳ
Ἰουδαίους |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
|
ἀνάγκην |
ἐχόντων,
τὸ
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἐπιβαλέσθαι
καὶ
τοῦτο
δι'
|
ἀνάγκην |
ὑπόπτου
καὶ
δυσχεροῦς
ὄντος
αὐτοῖς |
| 16, 11, 60 |
κατηγορίαν
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
|
ἀνάγκην |
ὧν
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν |
| 16, 4, 53 |
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
|
συνθήκην. |
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς |
| 16, 9, 58 |
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν
|
Ἀραβικὴν |
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου |
| 16, 1, 50 |
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
|
δίκην |
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα |
| 16, 6, 55 |
παραβῇ
τι
τῶν
προειρημένων,
δώσει
|
δίκην |
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη
ἐν
τῷ |
| 16, 1, 50 |
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν
Σαλώμης
θυγατέρα
|
Βερενίκην, |
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
τούτων
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
|
Φοινίκην |
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
πλέον |
| 16, 8, 57 |
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ
τὴν
|
τοξικὴν |
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
ἔχειν
|
μεγάλην |
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων |
| 16, 4, 53 |
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
τὴν
ἐλπίδα
|
μεγάλην |
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν
οὖσαν
ἐμπορευόμενος, |
| 16, 10, 59 |
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν
|
κεφαλὴν |
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ
συμπαθὲς |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
|
κοίλην |
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος
ὀρμητήρια |
| 16, 7, 56 |
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
|
φίλην. |
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
|
ἄλλην |
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
πεδίῳ
τῷ |
| 16, 7, 56 |
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ'
|
ἄλλην |
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
ἀρχὴν
|
ἄλλην |
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς
πράττοντι |
| 16, 7, 56 |
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν
|
πολλὴν |
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
|
πολλὴν |
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ
ἀξίων |
| 16, 7, 56 |
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
τὴν
|
διαβολήν. |
Αἵ
τε
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες |
| 16, 1, 50 |
δέους
εἰς
τὴν
κατ'
ἐκείνων
|
διαβολὴν |
μετέφερον
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ'
ἡδονὰς |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον
ἐδεδοίκει
|
μεταβολὴν |
τοῦ
πατρός,
εἴ
τι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν
|
ὑπερβολήν, |
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν |
| 16, 11, 60 |
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ
τὴν
|
ὑπερβολὴν |
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
|
ὑπερβολὴν |
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας |
| 16, 9, 58 |
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος
|
ἐπιστολὴν |
καὶ
δῶρα
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν |
| 16, 4, 53 |
πονηροτάτοις
ἐλπίδων,
δι'
ἃς
οὐδεμίαν
|
ὑποστολὴν |
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι,
τότε
δὲ
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς
μεταμφιέννυται |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
οὐκ
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
τὴν
|
αὐλὴν |
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους
ἀνθυπερβαλλομένων |
| 16, 4, 53 |
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς |
| 16, 4, 53 |
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει |
| 16, 9, 58 |
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ
τὴν
|
αὐλήν, |
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν
ὑπισχνούμενος. |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ
τὴν
|
αὐλὴν |
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
φίλων |
| 16, 7, 56 |
τοιούτους
λόγους
τῷ
παιδὶ
προσήνεγκας,
|
ἐπιβουλὴν |
δὲ
καὶ
φάρμακον
αὐτοὺς
ποιούμενος |
| 16, 10, 59 |
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
τῶν
εἰς
|
ἐπιβουλὴν |
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
ἧκον, |
| 16, 8, 57 |
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν
|
ἐπιβουλὴν |
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν
τε |
| 16, 10, 59 |
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
ἐγγράφουσιν
|
ἐπιβουλὴν |
μὲν
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἅπασιν
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
|
μὴν |
ἀλλὰ
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς |
| 16, 3, 52 |
ἰδίᾳ
συνίστη
σπουδαιότερον.
Ἀγρίππου
γε
|
μὴν |
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ |
| 16, 7, 56 |
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
Αἵ
γε
|
μὴν |
γυναῖκες,
ἡ
μὲν
Ἀλεξάνδρῳ
συνοικοῦσα |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
γε
|
μὴν |
ἐμποδὼν
ὄντες
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
|
μὴν |
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ |
| 16, 5, 54 |
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε
|
μὴν |
Ἰουδαίων
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ
|
μὴν |
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
πέμψειν
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
ταραχῆς,
ἣν
ἐπεπόνθεισαν.
Οὐ
|
μὴν |
ὅ
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
|
μὴν |
οἱ
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε |
| 16, 5, 54 |
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
|
μὴν |
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας |
| 16, 7, 56 |
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος,
οὐ
|
μὴν |
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ |
| 16, 11, 60 |
γήρᾳ
τοσοῦτον
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
|
μὴν |
παρολκὴ
καὶ
τὸ
χρονίζον
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
γε
|
μὴν |
τοὺς
οἰκείους,
εἴ
τις
ἢ |
| 16, 6, 55 |
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν
τὴν
|
ἐμὴν |
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι |
| 16, 6, 55 |
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
οὖν
|
παρεθέμην |
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ |
| 16, 6, 55 |
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
|
μνήμην |
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη
καὶ
τὰς |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Μαριάμμης
μείζονα
ἀεὶ
πρὸς
|
τιμὴν |
Ἀντιπάτρῳ
παρεῖχεν,
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς |
| 16, 7, 56 |
ζηλοτυπίας
ἐξεκαίετο
καὶ
τὰ
κατὰ
|
τιμὴν |
εἰς
τὴν
παῖδα
γινόμενα
παρ' |
| 16, 8, 57 |
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
τε
|
τιμὴν |
καὶ
τὸ
δύνασθαι
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας |
| 16, 4, 53 |
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
οὖν
|
τιμὴν |
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι
δοκεῖν |
| 16, 2, 51 |
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ
τὴν
|
τιμήν. |
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
βασιλέως
ἀδελφῇ
καὶ
τοῖς
|
Μαριάμμην |
ταῖς
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
|
ἑβδόμην |
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει |
| 16, 4, 53 |
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
|
ἀφορμὴν |
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ' |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
|
ἀφορμὴν |
ποιούμενος.
Περί
γε
μὴν
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
πολλοὶ
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
|
ἀφορμὴν |
τῶν
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο. |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν
φίλων,
|
Σαλώμην |
δὲ
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν
ἄκοντι |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
τὴν
|
Σαλώμην |
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
δ'
ἐπ'
αὐτοφώρῳ
τῇ
μοχθηρίᾳ
|
Σαλώμην |
ἔφη
ταῦτα
συμπείσειν
καὶ
παρ' |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
|
Σαλώμην, |
καὶ
τὸν
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς |
| 16, 3, 52 |
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
τε
τὴν
|
Σαλώμην |
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν
εἰς
τὴν
|
Σαλώμην |
κατά
τε
τὴν
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
|
Σαλώμην |
οὖν
ὅ
τε
Φερώρας
ἤδη |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
|
γνώμην |
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
αὐτὴν
|
γνώμην |
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς
ἔφη |
| 16, 6, 55 |
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν
τὴν
ἐμὴν
|
γνώμην |
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν
βούλομαι
εἰδέναι |
| 16, 11, 60 |
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
|
γνώμην |
περὶ
τῶν
παίδων
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τετραρχίας
ὄντα
διάδοχον.
Οὕτω
δὲ
|
συγγνώμην |
ᾐτεῖτο
καὶ
μὴ
πείσας
οὕτως. |
| 16, 7, 56 |
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
τὴν
|
συγγνώμην. |
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς
ἄλλοις, |
| 16, 11, 60 |
τὸ
χρονίζον
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
|
συγγνώμην |
τινὰ
φέροι.
Ταχὺ
μὲν
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
τὸ
εἰς
|
Ῥώμην |
ἄγειν
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
μάρτυρα |
| 16, 3, 52 |
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
|
Ῥώμην |
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲν
τῶν
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
|
Ῥώμην |
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
δὲ
τῶν
χρημάτων |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ
τὴν
|
Ῥώμην |
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ |
| 16, 9, 58 |
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς
|
Ῥώμην |
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον |
| 16, 4, 53 |
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην, |
ἐγένετο
μὲν
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας |
| 16, 4, 53 |
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς
|
Ῥώμην |
ἐκεῖ
τῶν
παίδων
κατηγορεῖν
παρὰ |
| 16, 8, 57 |
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ
συνθήκας
εἰς
|
Ῥώμην |
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
περὶ
τούτων
ἐγέγραπτο |
| 16, 8, 57 |
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς
|
Ῥώμην, |
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο, |
| 16, 3, 52 |
γε
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
|
Ῥώμην |
ὁμολογήσαντα
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην |
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην, |
ὅτε
καὶ
τοῦ
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου |
| 16, 10, 59 |
ἐφάψαιτο
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
|
Ῥώμην |
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι |
| 16, 9, 58 |
(Ἄγγελοι
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς
|
Ῥώμην |
τὰ
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον, |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαον
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
|
Ῥώμην. |
Ταῦτ'
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν |
| 16, 2, 51 |
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς
|
ἐνῆν. |
Καὶ
περὶ
Σινώπην
τὴν
ἐν |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν
|
συνισταμένην |
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα
Πάρθων |
| 16, 5, 54 |
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
τὴν
|
γεγενημένην |
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
|
γεγενημένην, |
πλεύσας
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ |
| 16, 10, 59 |
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
ὁρῶν
αὐτῷ
|
προσγεγενημένην |
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον, |
| 16, 7, 56 |
ἤχθοντο
φύσει
δυσχερεστάτην
εἰδυῖαι
καὶ
|
γινομένην |
ἄλλοτ'
ἄλλην
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν |
| 16, 9, 58 |
Οὐδὲ
γὰρ
πέμψαντος
αὐτοῦ
πρεσβείαν
|
ἀπολογησομένην |
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
πάλιν
δὲ |
| 16, 5, 54 |
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ
|
μαχομένην |
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν |
| 16, 11, 60 |
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ
καλοῦμεν
αὐτὴν
|
εἱμαρμένην, |
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
μὴ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος
εἰς
|
Μιτυλήνην |
κἀκεῖθεν
εἰς
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς |
| 16, 9, 58 |
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
|
εἰρήνην |
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ' |
| 16, 3, 52 |
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν,
ἐφιλονείκουν
|
ἐλεεινὴν |
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν |
| 16, 3, 52 |
τῷ
θανάτῳ
τῆς
μητρός,
ἐπειδὴ
|
κἀκείνην |
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν, |
| 16, 3, 52 |
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
|
ἐκείνην |
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
τέθνηκεν.
Ἀλλά
τοι
τὰ
κατ'
|
ἐκείνην |
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ὅσον
ἐπὶ
τῷ
καθ'
|
ἡδονὴν |
κἂν
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας |
| 16, 10, 59 |
Καὶ
τοῦτο
μὲν
οὖν
καθ'
|
ἡδονὴν |
τὸ
πάντων
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν. |
| 16, 11, 60 |
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ
καὶ
πρὸς
|
ἡδονὴν |
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
|
μόνην |
τὴν
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν |
| 16, 7, 56 |
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
|
φερνὴν |
ἐπιδόντος
ἑκατὸν
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως. |
| 16, 7, 56 |
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
|
ὀδύνην |
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
|
ἀσχημοσύνην, |
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
|
φιλοφροσύνην |
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τοῦτο
σὺν
τιμῇ
τὴν
|
ἱερωσύνην |
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
τι
περὶ |
| 16, 1, 50 |
Τὸ
δ'
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
|
χαλεπὴν |
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
τὴν
κόλασιν |
| 16, 2, 51 |
δεῖ
λέγειν,
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
|
ῥοπὴν |
τῷ
τότε
καιρῷ
καὶ
πόσων |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
συγκατηγόρει,
πρὸς
δάκρυα
καὶ
|
λύπην |
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν |
| 16, 2, 51 |
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
|
Σινώπην |
τὴν
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
Τήν
τε
|
κόρην, |
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν
ὁ
βασιλεύς, |
| 16, 7, 56 |
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
τὴν
μὲν
|
κόρην |
μὴ
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ |
| 16, 10, 59 |
οὐδ'
ὧν
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
|
ἐχρῆν |
οὔτ'
αὐτὸς
ἐνόησα
σύ
τε |
| 16, 10, 59 |
πλάσμα
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
τὴν
|
σὴν |
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
|
σὴν |
προαίρεσιν,
ὡς
οὐ
βλασφημίας
ἐστοχασμένος |
| 16, 10, 59 |
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν
|
σὴν |
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς |
| 16, 2, 51 |
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
δεῖ
λέγειν,
|
ὅσην |
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ
τότε |
| 16, 7, 56 |
βασιλεὺς
τόν
τε
ἀδελφὸν
καὶ
|
τὴν |
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν |
| 16, 9, 58 |
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
|
τὴν |
ἀδικίαν
ἐοικυῖαν.
Ἐγεγόνεισαν
γὰρ
ἤδη |
| 16, 7, 56 |
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ
|
τὴν |
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
πίστιν |
| 16, 7, 56 |
Μαριάμμης
χαλεπώτερον
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
|
τὴν |
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον |
| 16, 10, 59 |
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν
|
τὴν |
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
ὧν
ἔλεγεν |
| 16, 11, 60 |
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
|
τὴν |
ἀλήθειαν,
εἰ
παραιτήσεται
διὰ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε
|
τὴν |
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
|
τὴν |
αμογίαν
ὅμως
ὁρᾷ
καὶ
μισεῖ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
|
τὴν |
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ
δ' |
| 16, 2, 51 |
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
|
τὴν |
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν, |
| 16, 3, 52 |
τῆς
μητρὸς
οἷα
πάθοι
παρὰ
|
τὴν |
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν |
| 16, 11, 60 |
Βίαιος
γὰρ
ἦν
καὶ
περὶ
|
τὴν |
ἀπόδειξιν
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἱερῷ
περὶ
τῶν
πεπραγμένων
κατὰ
|
τὴν |
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς |
| 16, 4, 53 |
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ
|
τὴν |
ἀποδημίαν.
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ |
| 16, 4, 53 |
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
εὑρισκομένων
|
τὴν |
ἀπολογίαν
ὑπό
τε
νεότητος
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὡς
οὐδὲν
ἔτι
κοινώνημα
πρὸς
|
τὴν |
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
|
τὴν |
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον. |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ
|
τὴν |
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
|
τὴν |
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
θρασὺν
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
|
τὴν |
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν, |
| 16, 9, 58 |
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
ἀφορμήσαντες
Συλλαίου
δεξαμένου
μετὰ |
| 16, 9, 58 |
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
περὶ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
εἴη
κεκακωμένα
καὶ
πᾶσα |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν
μὴ
κατὰ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ
|
τὴν |
Ἀραβίαν
Ἡρώδῃ
διδόναι,
διεκώλυσεν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
ὁρμητήριον
ἐποιήσαντο
|
τὴν |
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ |
| 16, 9, 58 |
στρατιάν
τε
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
|
τὴν |
Ἀραβίαν
τρισὶν
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς |
| 16, 9, 58 |
διὰ
τὸ
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
|
τὴν |
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ |
| 16, 9, 58 |
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
|
τῶν |
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς
|
τὴν |
ἄρνησιν
πιθανόν,
ἡ
δὲ
κακοήθεια |
| 16, 7, 56 |
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
|
τὴν |
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν,
ὡς
ἐδηλώσαμεν, |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
|
τὴν |
Ἀρχελάου
καὶ
πυνθάνεσθαι
παρ'
αὐτῆς, |
| 16, 4, 53 |
ἐκ
τῆς
ἀδελφῆς,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
|
τὴν |
Ἀρχελάου
τοῦ
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας, |
| 16, 1, 50 |
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
|
τὴν |
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππαδόκων
βασιλέως
Γλαφύραν. |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω
|
τὴν |
ἀρχὴν
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς |
| 16, 10, 59 |
τά
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ
|
τὴν |
ἀρχὴν
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει |
| 16, 4, 53 |
ὁμονοῶν
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
|
τὴν |
ἀρχήν,
ἣν
σὺ
φῂς
ἔπαθλον |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
|
τὴν |
ἀρχὴν
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ' |
| 16, 4, 53 |
μεθ'
ὃν
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
|
τὴν |
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ'
ὅσα |
| 16, 9, 58 |
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
|
τὴν |
ἀρχήν.
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις |
| 16, 5, 54 |
δοῦλον
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς
|
τὴν |
ἀρχήν
τι
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς |
| 16, 9, 58 |
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
|
τὴν |
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
πολλὰ
διδοὺς |
| 16, 7, 56 |
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
|
τὴν |
ἀσέβειαν
αὐτῷ
τὰς
συμφορὰς
ἀπηντηκέναι. |
| 16, 2, 51 |
πάλιν
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
|
τὴν |
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν |
| 16, 2, 51 |
περὶ
τοὺς
Ἰουδαίους,
ὅσοι
κατὰ
|
τὴν |
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
δι'
αὐτὸν |
| 16, 6, 55 |
προσήκοντας
εὐεργεσίας.
~(Τοὺς
δὲ
κατὰ
|
τὴν |
Ἀσίαν
Ἰουδαίους
καὶ
ὅσους
ἡ |
| 16, 9, 58 |
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ
|
τὴν |
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν |
| 16, 7, 56 |
γυναῖκες
ἀνέφερον
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
|
τὴν |
ἀσχημοσύνην,
Ἡρώδης
δὲ
καὶ
παρὰ |
| 16, 4, 53 |
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
|
τὴν |
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
Καίσαρι,
τότε
δὲ
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ἀναστρεφόμενος
ὡς
ἤκουσεν
εὐθὺς |
| 16, 10, 59 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
καὶ
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ἐγένετο,
πρῶτον
μὲν
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
ἦν
ὥσπερ
ἐμφυλίου
πολέμου
κατὰ
|
τὴν |
αὐλὴν
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους |
| 16, 4, 53 |
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
καὶ
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον |
| 16, 9, 58 |
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς
περὶ
|
τὴν |
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
δώσειν |
| 16, 8, 57 |
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
τῶν
περὶ
|
τὴν |
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
|
τὴν |
αὐτὴν
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ |
| 16, 1, 50 |
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
|
τὴν |
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν |
| 16, 6, 55 |
περὶ
τούτων.
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
|
τὴν |
αὐτὴν
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
|
Τὴν |
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
|
τὴν |
αὐτὴν
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι
|
τὴν |
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν |
| 16, 8, 57 |
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
|
τὴν |
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν
τε |
| 16, 8, 57 |
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ
πραχθῇ,
|
τὴν |
βασιλείαν
αἰτησόμενος.
Εὑρέθη
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
χρήσαιτο
τῷ
μὴ
παρ'
αὐτοῦ
|
τὴν |
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
λαβεῖν,
τά
τε |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
αὐτὸν
ἠξίωσεν
εἴς
τε
|
τὴν |
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Συρίας
ἁπάσης
καὶ
Αἰγύπτου
|
τὴν |
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
κακοῦν
αὐτόν
τε
καὶ
πᾶσαν
|
τὴν |
βασιλείαν
προῃρημένος.
γράμματα
γὰρ
γράψας |
| 16, 4, 53 |
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
κρατήσειν
|
τὴν |
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε
γῆ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
|
τὴν |
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ |
| 16, 7, 56 |
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ
θυγατέρα
|
τὴν |
βασιλέως
εἰκότως
ὑπ'
ἐκείνου
μεμισῆσθαι. |
| 16, 8, 57 |
ἐκείνου
παρόντος
ἀπὸ
σκοποῦ
ῥίπτειν.
|
Τὴν |
γὰρ
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος |
| 16, 5, 54 |
τε
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα
διὰ
|
τὴν |
γεγενημένην
εἰς
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει |
| 16, 4, 53 |
ὅμως
καὶ
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς
|
τὴν |
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς |
| 16, 10, 59 |
Καππάδοκι
διὰ
σπουδῆς.
Ὅθεν
καὶ
|
τὴν |
Γλαφύραν
ὑπεκρίνατο
τιμᾶν,
καὶ
πολὺς |
| 16, 7, 56 |
βασιλεύοντας
ἔτι
δι'
ἐντροπῆς
ἔχοντες,
|
τὴν |
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
ἐκείνων
τετιμηκότες, |
| 16, 8, 57 |
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη.
|
Τὴν |
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
κακῶν
Ἀλέξανδρος |
| 16, 2, 51 |
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
|
τὴν |
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ,
|
τὴν |
δὲ
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα. |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς
|
τὴν |
δεξιὰν
ἐμβαλεῖν
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι
|
τὴν |
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
τριακοστὴν |
| 16, 7, 56 |
τε
τῶν
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
|
τὴν |
δευτέραν
ἠξίου
λαμβάνειν,
Κύπρος
ἐκαλεῖτο. |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἐδόκει
κεκινῆσθαι
τὰ
περὶ
|
τὴν |
διαβολήν.
Αἵ
τε
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 3, 52 |
ἀνιόντος
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
|
τὴν |
διοίκησιν
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
ἀλλοφύλοις
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
|
τὴν |
δουλείαν
ὑπομένειν.
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι |
| 16, 11, 60 |
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
|
τὴν |
δύναμιν
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
|
τὴν |
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει |
| 16, 5, 54 |
προσόδους
λυσιτελὲς
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
|
τὴν |
δύσνοιαν
αὐτὴν
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος. |
| 16, 11, 60 |
εἰς
αὐτὸν
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
|
τὴν |
δύσνοιαν.
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς |
| 16, 7, 56 |
οὖσα
τοῖς
ἐκ
Μαριάμμης
οὐδὲ
|
τὴν |
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ |
| 16, 10, 59 |
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ
|
τὴν |
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ
πενθερὰν
συναλγεῖν |
| 16, 9, 58 |
μὴ
πεπιστευκὼς
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
|
τὴν |
εἰρήνην
ἅπασιν
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους, |
| 16, 11, 60 |
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
|
τὴν |
εἰς
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν, |
| 16, 2, 51 |
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ
|
τὴν |
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον. |
| 16, 5, 54 |
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
|
τὴν |
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
|
τὴν |
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν.
(Ἦν
μὲν |
| 16, 5, 54 |
ταῖς
νυξὶ
τὰς
εὐφροσύνας
καὶ
|
τὴν |
εἰς
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον |
| 16, 7, 56 |
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς
|
τὴν |
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι. |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τέλος
ἡττηθεὶς
ἐπεισήγαγε
μὲν
|
τὴν |
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις |
| 16, 11, 60 |
ἀσφαλὲς
ἐν
τῷ
σιγᾶν
προορώμενοι
|
τὴν |
ἐκείνου
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
φέροι
πρὸς
τὴν
σωτηρίαν
|
τὴν |
ἐκείνου
τὸ
καὶ
καθ'
αὑτῆς |
| 16, 11, 60 |
τῇ
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
|
τὴν |
ἐκείνων
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς |
| 16, 3, 52 |
Μαριάμμης
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
|
τὴν |
ἐκείνων
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 1, 50 |
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα
|
τὴν |
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν |
| 16, 9, 58 |
μετὰ
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
|
τὴν |
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας |
| 16, 4, 53 |
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
|
τὴν |
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν
ἀρεστὰ |
| 16, 5, 54 |
ἔν
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ
|
τὴν |
Ἑλλάδα
καὶ
παρ'
οἷς
ποτ' |
| 16, 4, 53 |
ἧς
εἶχεν
ἐν>
φύσει
κακοηθείας
|
τὴν |
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ
καθ'
ἑαυτὴν |
| 16, 6, 55 |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
δοθεῖσιν
|
τὴν |
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
οὖν |
| 16, 2, 51 |
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ
περὶ
Σινώπην
|
τὴν |
ἐν
Πόντῳ
καταλαβὼν
ἀπροσδόκητος
μὲν |
| 16, 8, 57 |
κἀν
τῇ
παιδείᾳ
παραγεγόνει
καὶ
|
τὴν |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
συνδιέτριβεν
ἀποδημίαν. |
| 16, 7, 56 |
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου
|
τὴν |
ἐν
τοῖς
γινομένοις
ὑπόκρισιν
ἀπεσήμαινεν. |
| 16, 8, 57 |
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
|
τὴν |
ἔντευξιν
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
|
τὴν |
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ
μὲν
ὁ |
| 16, 11, 60 |
φύσει
καὶ
τῇ
Καίσαρος
δόσει
|
τὴν |
ἐξουσίαν
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
παρρησίας
ἐπιλαβόμενος
τὸ
μῖσος
ἐκενοδόξει
|
τὴν |
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
ἐδόκει |
| 16, 11, 60 |
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
|
τὴν |
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον |
| 16, 11, 60 |
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
ταύτην
|
τὴν |
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν
ἐνόησαν, |
| 16, 4, 53 |
καὶ
περὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτῷ
|
τὴν |
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται |
| 16, 8, 57 |
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
|
τὴν |
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ |
| 16, 11, 60 |
ἄλλο
τι
δοκεῖν
ἢ
καταδεδικάσθαι
|
τὴν |
ἐπὶ
θανάτῳ
τοὺς
νεανίσκους.
Κἀκεῖθεν |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ
|
τὴν |
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
τόν |
| 16, 3, 52 |
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
|
τὴν |
ἐπίδοσιν,
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
ἐκ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τῆς
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ
|
τὴν |
ἐπίθεσιν
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ |
| 16, 7, 56 |
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
δυσπαρηγόρητον
αὐτῷ
|
τὴν |
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
οὖν
ἐκεῖνος |
| 16, 7, 56 |
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος
ἤδη
παρηκμακέναι
|
τὴν |
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ
|
τὴν |
ἐπιθυμίαν
τῆς
ἀρχῆς
καὶ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
πρὸς
τὸν
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
|
τὴν |
ἐπιμέλειαν,
ἅτε
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς |
| 16, 4, 53 |
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας
|
τὴν |
ἐπιμέλειαν
ἔδωκεν
καὶ
τἆλλα
ξενίαις |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
χρημάτων
|
τὴν |
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι
τοὺς |
| 16, 7, 56 |
πλείονος
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
|
τὴν |
ἐπιχείρησιν,
ἐν
δὲ
τῷ
τότε |
| 16, 7, 56 |
ὀργῆ
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
|
τὴν |
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ, |
| 16, 7, 56 |
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν
ἐπιμελεστέραν
ποιούμενος
|
τὴν |
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε
χωρεῖν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
|
τὴν |
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
φυλαττόμενοι
μὴ
παραβαίνειν
αὐτά,
καὶ
|
τὴν |
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν |
| 16, 4, 53 |
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ
|
τὴν |
εὔνοιαν,
ἐν
ᾧ
τὸ
προπετὲς |
| 16, 2, 51 |
ἁπάντων
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
|
τὴν |
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πάντα
τρόπον
ἐνέχειν
διὰ
|
τὴν |
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ
τὸν |
| 16, 3, 52 |
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
|
τὴν |
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
τὸν
βασιλέα |
| 16, 5, 54 |
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
|
τῶν |
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί |
| 16, 7, 56 |
τὰ
πολλὰ
δεινὸς
ἀνὴρ
καὶ
|
τὴν |
ἡλικίαν
νέος
ἔτι
καὶ
καλός. |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
μετάλλου
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
|
τὴν |
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ
τῆς
ἡμισείας |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
τῶν
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
|
τὴν |
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
φέροντες |
| 16, 2, 51 |
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ
μὲν
|
τὴν |
Ἡρώδου
πρὸς
αὐτὸν
εὔνοιάν
τε |
| 16, 1, 50 |
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία
πρὸς
|
τὴν |
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τὸν
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
|
τὴν |
θυγατέρα,
τῆς
αἰτίας
ἀπολελύσθαι,
δωρεάς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
διὰ
τοῦτο
σὺν
τιμῇ
|
τὴν |
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
τι |
| 16, 9, 58 |
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
μόνον
|
τὴν |
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
τὴν
κοίλην |
| 16, 4, 53 |
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς
|
τὴν |
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
μικρὸν |
| 16, 2, 51 |
εἴξας
λιπαρῶς
ἐγκειμένου
ἧκεν
εἰς
|
τὴν |
Ἰουδαίαν,
Ἡρώδης
δὲ
οὐδὲν
ἀρεσκείας |
| 16, 9, 58 |
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ
|
τὴν |
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τῷ
καιρῷ
καὶ
τὸν
εἰς
|
τὴν |
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε |
| 16, 2, 51 |
ἕκαστοι
παρίστατο.
(Τότε
δὲ
περὶ
|
τὴν |
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
πλῆθος |
| 16, 2, 51 |
κομιζομένῳ
πάλιν
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς
|
τὴν |
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
ἀπέπλει |
| 16, 4, 53 |
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο,
|
τὴν |
Καίσαρος
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς
|
τὴν |
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
|
τὴν |
κατ'
ἐμοῦ
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι |
| 16, 3, 52 |
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
|
τὴν |
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
|
τὴν |
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη
μέγα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
μόνον
τὴν
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
|
τὴν |
κοίλην
Συρίαν
ἅπασαν
ἐλῄζοντο,
παρέχοντος |
| 16, 1, 50 |
τότε
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
|
τὴν |
κόλασιν
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
μέρος,
οὐ |
| 16, 4, 53 |
εὔνοια
δήλη
καὶ
παρ'
αὐτὴν
|
τὴν |
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
γάρ,
εἴ |
| 16, 5, 54 |
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
ἐπίσημον
γενέσθαι
|
τὴν |
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς
πάντα
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
πρότερον
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
|
τὴν |
μὲν
ἄνθρωπον
ἤδη
καὶ
παῖδα |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
πάντων
ἀρχὴ
γενομένη
μία
|
τὴν |
μὲν
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο.
καὶ
|
τὴν |
μὲν
κόρην
μὴ
τυχὼν
Φερώρα |
| 16, 10, 59 |
λαμβάνειν
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
|
τὴν |
μὲν
στρατείαν
οὐ
στρατείαν
ἔλεγεν, |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τοῦ
βασιλέως
ἐγγυηθείσης
θυγατρὸς
|
τὴν |
μὲν
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ |
| 16, 4, 53 |
τῶν
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
|
τὴν |
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
μόνον
ἰάσασθαι |
| 16, 10, 59 |
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο,
καὶ
τὰ
περὶ
|
τὴν |
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
Ἀντίπατρον, |
| 16, 1, 50 |
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς
|
τὴν |
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν |
| 16, 4, 53 |
ὅ
τι
λελάλητο
μὴ
σιωπῶντας.
|
Τὴν |
μητέρα
τις
ἡμῶν
ἔκλαυσεν.
Οὐχ |
| 16, 6, 55 |
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
|
τὴν |
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη
καὶ |
| 16, 10, 59 |
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ
|
τὴν |
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
|
τὴν |
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα |
| 16, 4, 53 |
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
πρώτης
|
τὴν |
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ, |
| 16, 7, 56 |
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
|
τὴν |
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
|
τὴν |
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
ἧκον
ἀπὸ |
| 16, 8, 57 |
~(Οὐκ
ἀνεῖτο
δὲ
τὰ
κατὰ
|
τὴν |
οἰκίαν
ἀεὶ
καὶ
μείζους
τὰς |
| 16, 7, 56 |
ἐδόκει
πράττειν
ἐν
τοῖς
κατὰ
|
τὴν |
οἰκίαν,
εἴτε
δὴ
τοῦ
μηνίματος |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος.
~(Ἐξετετάρακτο
δὲ
τὰ
περὶ
|
τὴν |
οἰκίαν
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
διὰ
τὰς
ἐγγινομένας
ταραχὰς
κατὰ
|
τὴν |
οἰκίαν,
τό
τε
μᾶλλον
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
πλεῖστον
εἰς
κόσμον
καὶ
τὴν
|
τῶν |
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε |
| 16, 8, 57 |
τὸ
δὲ
πλέον
ὑπὲρ
αὐτοῦ
|
τὴν |
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου,
μετέπιπτεν
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 7, 56 |
παραπίπτοντες
παρ'
αὐτοῦ,
καὶ
πολλοὶ
|
τὴν |
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
|
τὴν |
ὀργὴν
τοῦ
Καίσαρος.
Ἐπιτίθενται
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὰ
κατὰ
τιμὴν
εἰς
|
τὴν |
παῖδα
γινόμενα
παρ'
Ἡρώδου,
πολλάκις |
| 16, 7, 56 |
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
δύσνουν
δὲ
|
τὴν |
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ
πεποιήκει.
χαριζομένη |
| 16, 2, 51 |
δυνατόν
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
|
τὴν |
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὸν
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
|
τὴν |
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν |
| 16, 5, 54 |
τὴν
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
|
τὴν |
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
|
τὴν |
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
ὧν
ἡ |
| 16, 2, 51 |
τούτου
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
|
τὴν |
πάτριον
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι'
ἧς
καὶ
|
τὴν |
πέριξ
χώραν
ἔρημον
οὖσαν
ἐνεργοτέραν |
| 16, 5, 54 |
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
|
τὴν |
πόλιν
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ
|
τὴν |
πόλιν
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων |
| 16, 5, 54 |
ταλάντων
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς
|
τὴν |
πόλιν
ὄχλου
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν |
| 16, 2, 51 |
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς
|
τὴν |
πόλιν
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε |
| 16, 7, 56 |
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
|
τὴν |
πονηρίαν
τῶν
οἰκείων
οἷος
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ὅτι
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ
|
τὴν |
πρᾶξιν
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
|
τὴν |
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
|
τὴν |
προπέτειαν
τοῦ
πατρὸς
ἁμαρτίᾳ
μείζονι, |
| 16, 10, 59 |
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν
|
τὴν |
πρὸς
ἐκεῖνον
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις. |
| 16, 4, 53 |
ἀνύποπτον
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
|
τὴν |
πρὸς
ἡμᾶς
διάθεσιν
ἀπολαμβάνεις,
ὦ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὴν
Σαλώμην
κατά
τε
|
τὴν |
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ |
| 16, 3, 52 |
ἀνυπόπτοις
καὶ
διὰ
τὴν
εὔνοιαν
|
τὴν |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
μνήμης
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
|
τὴν |
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὀκνῆσαι
τά
γε
μὴ
λυποῦντα
|
τὴν |
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
|
τὴν |
Ῥωμαίων
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν |
| 16, 10, 59 |
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ
|
τὴν |
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
καιρὸν
ἐπιδοῦναι |
| 16, 4, 53 |
ἦν.
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην,
ἐγένετο
μὲν
μέχρι
τῆς |
| 16, 10, 59 |
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 3, 52 |
Ἀγρίππου
γε
μὴν
ἀνιόντος
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
τῶν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὸ
κτείναντα
φανερῶς
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ἐπιμελείας
Ἡρώδῃ.
Πλεύσαντος
δ'
εἰς
|
τὴν |
Ῥώμην,
ὅτε
καὶ
τοῦ
παιδὸς |
| 16, 7, 56 |
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
ἀξιῶν
αὐτῷ
|
τὴν |
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς
γάμον.
Ἔσεσθαι |
| 16, 7, 56 |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν
|
τὴν |
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
νοῦν
ἔσχεν |
| 16, 3, 52 |
μὲν
ἐξ
ἐκείνων
εἴς
τε
|
τὴν |
Σαλώμην
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι |
| 16, 7, 56 |
Ἀρχελάου
Γλαφύρα
μῖσος
εἶχεν
εἰς
|
τὴν |
Σαλώμην
κατά
τε
τὴν
πρὸς |
| 16, 1, 50 |
ἡλικίᾳ
γεγονόσιν
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
|
τὴν |
Σαλώμης
θυγατέρα
Βερενίκην,
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ
ψεῦσμα
πρὸς
|
τὴν |
σὴν
ὀργὴν
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ |
| 16, 7, 56 |
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
|
τὴν |
σὴν
προαίρεσιν,
ὡς
οὐ
βλασφημίας |
| 16, 10, 59 |
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
|
τὴν |
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν |
| 16, 3, 52 |
~(Προύβαινε
δ'
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
|
τὴν |
στάσιν
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν |
| 16, 2, 51 |
Πᾶν
γοῦν
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
|
τὴν |
στρατείαν
Ἡρώδης,
ἔν
τε
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
μόνον,
εἰ
|
τὴν |
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
Τῶν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην,
ἔχοι
|
τὴν |
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ
ἱστορίαν
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
|
τὴν |
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο |
| 16, 4, 53 |
τὸν
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
|
τὴν |
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον
ἐξ |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς
|
τὴν |
συντέλειαν
τοῦ
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ |
| 16, 10, 59 |
ἄτοπον,
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς
|
τὴν |
σωτηρίαν
τὴν
ἐκείνου
τὸ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
|
τήν |
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν |
| 16, 7, 56 |
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
τὸν
Ἄραβα.
|
Τήν |
τε
κόρην,
ἣν
τἀδελφῷ
κατενεγύησεν |
| 16, 2, 51 |
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
πλέουσιν,
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
|
τήν |
τε
Παφλαγονίαν
καὶ
Καππαδοκίαν
κἀκεῖθεν |
| 16, 8, 57 |
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
|
τήν |
τε
τιμὴν
καὶ
τὸ
δύνασθαι |
| 16, 10, 59 |
τε
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ
Συλλαίου,
|
τήν |
τε
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων |
| 16, 11, 60 |
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
|
τὴν |
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον
ἢ
χώραν |
| 16, 4, 53 |
νέους
αἰτία,
καὶ
τὸ
προστιθέναι
|
τὴν |
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
ἱκανὸν
ἐκ |
| 16, 3, 52 |
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
|
τὴν |
τῆς
οἰκίας
στάσιν.
ἀχθόμενος
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων
δὲ
διὰ
|
τὴν |
τιμήν.
Ὡς
δ'
αὐτοῖς
κατείργαστο |
| 16, 1, 50 |
βασιλείας,
ὅπερ
ἦν
οὐκ
εἰς
|
τὴν |
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων
φορτικόν, |
| 16, 1, 50 |
κοινὰ
τῶν
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
|
τὴν |
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
|
τὴν |
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας |
| 16, 11, 60 |
βασιλεῦ,
διακαρτερεῖν
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
|
τὴν |
τολμηρὰν
ταύτην
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
σῶμα
ὡς
εἴη
μέγας
καὶ
|
τὴν |
τοξικὴν
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ |
| 16, 3, 52 |
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
|
τὴν |
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων |
| 16, 2, 51 |
μὴ
πρότερον
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
|
τὴν |
τοῦ
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν |
| 16, 2, 51 |
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως
μηδὲ
|
τὴν |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν |
| 16, 5, 54 |
ᾤετο
παρέχων
ἐν
τῷ
διδόναι
|
τὴν |
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ
|
τὴν |
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
τῶν
Ἰδουμαίων |
| 16, 11, 60 |
βουλόμενον
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ
|
τὴν |
τύχην
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
Ὀβόδας
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
|
τὴν |
τῶν
Ἀράβων
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
ἅπερ
ἂν>
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
|
τὴν |
τῶν
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι, |
| 16, 5, 54 |
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς
κόσμον
καὶ
|
τὴν |
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν |
| 16, 2, 51 |
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
διάθεσιν
καὶ
|
τὴν |
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται |
| 16, 5, 54 |
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
|
τὴν |
ὕπαιθρον
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον |
| 16, 3, 52 |
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
ἀμφήριστον
|
τὴν |
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην |
| 16, 11, 60 |
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ
|
τὴν |
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς |
| 16, 8, 57 |
μίση
πρὸς
ἅπαντας
ἦν,
καὶ
|
τὴν |
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν |
| 16, 2, 51 |
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
|
τὴν |
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς |
| 16, 5, 54 |
ἀναστήσας
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
|
τὴν |
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας |
| 16, 5, 54 |
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
ταύτην
|
τὴν |
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
|
τὴν |
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
|
τὴν |
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν |
| 16, 7, 56 |
βασιλεὺς
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ
νωθὴς
|
τὴν |
φύσιν,
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει |
| 16, 1, 50 |
τῶν
περὶ
τὴν
πόλιν
καὶ
|
τὴν |
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
νόμον
οὐδὲν |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
ποιεῖν,
πρόφασις
δέ,
ὡς
|
τὴν |
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
νῦν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
|
τὴν |
χώραν
διαρπάσας.
Πρὸς
ταῦτα
ὁ |
| 16, 9, 58 |
δέος
τῶν
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
|
τὴν |
χώραν,
εἰς
δὲ
τὴν
Ἀραβίαν |
| 16, 9, 58 |
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
|
τὴν |
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
εἶχον |
| 16, 10, 59 |
ἄσημος
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
|
τὴν |
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ
τρυφὴν |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς
|
τὴν |
ψυχὴν
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν |
| 16, 8, 57 |
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
|
Μιθριδάτην |
τὸν
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς |
| 16, 10, 59 |
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
|
ἀκροατήν, |
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
γυναῖκες
ἤχθοντο
φύσει
|
δυσχερεστάτην |
εἰδυῖαι
καὶ
γινομένην
ἄλλοτ'
ἄλλην |
| 16, 7, 56 |
καὶ
διαβαλεῖν;
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς
|
εὐεργέτην |
καὶ
ἀδελφὸν
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ |
| 16, 4, 53 |
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν
|
εὐεργέτην |
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν, |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
|
μελέτην |
ὥσπερ
ἄλλου
τινὸς
καὶ
τούτων |
| 16, 11, 60 |
βασιλίδος
γυναικὸς
γενομένους
εἰς
πᾶσαν
|
ἀρετὴν |
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ |
| 16, 8, 57 |
εὔστοχος
καὶ
τἆλλα
τὰ
πρὸς
|
ἀρετὴν |
ὑπὲρ
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ
|
δεσπότην |
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον, |
| 16, 1, 50 |
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
τὸν
|
κλέπτην, |
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι
μέν, |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
Ἀριστόβουλος
ἀχθέντες
εἰς
|
Σεβαστὴν |
ἐπιτάξαντος
τοῦ
πατρὸς
στραγγάλῃ
κτείνονται. |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὖν
καὶ
κατὰ
πόλιν
|
ἑκάστην |
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς |
| 16, 2, 51 |
τε
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
|
μεγίστην |
πίστιν
εἰληφέναι
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ |
| 16, 5, 54 |
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
|
μεγίστην |
πόλιν
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος |
| 16, 5, 54 |
Καφαρσαβᾶ
τόπον
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
|
ἀρίστην |
φυτοῖς
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος |
| 16, 5, 54 |
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
|
ποριστὴν |
ἐξ
ὧν
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
δευτέραν
αὐτοῦ
θυγατέρα
καὶ
|
τριακοστὴν |
ἡμέραν
συνέθετο
τοῦ
γάμου,
συνεπομνύμενος |
| 16, 3, 52 |
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ
τῆς
δι'
|
αὐτὴν |
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ
μὴ
δι'
|
αὐτὴν |
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
|
αὐτήν, |
γινώσκων
δ'
ὅτι
καὶ
χήρα |
| 16, 11, 60 |
αὐτῷ
πρεσβευταὶ
τρεῖς
ὄντες,
τὴν
|
αὐτὴν |
γνώμην
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ
τὴν
|
αὐτὴν |
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν |
| 16, 11, 60 |
γενέσθαι
πάντως
ἀνάγκῃ
καὶ
καλοῦμεν
|
αὐτὴν |
εἱμαρμένην,
ὡς
οὐδενὸς
ὄντος,
ὃ |
| 16, 2, 51 |
Ἰουδαίων
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
|
αὐτὴν |
ἑστίας.
Τούτων
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἦν.
Ἀντεφιλονείκει
δὲ
τὴν
δύσνοιαν
|
αὐτὴν |
εὐπορίας
ἀφορμὴν
ποιούμενος.
Περί
γε |
| 16, 9, 58 |
ἀνάστατος
ἡ
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
|
αὐτὴν |
Ἡρώδου.
Δακρύων
δὲ
πεντακοσίους
μὲν |
| 16, 6, 55 |
τούτων.
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
τὴν
|
αὐτὴν |
ἰσοτέλειαν
ἔδωκεν
γράψας
τοῖς
κατὰ |
| 16, 5, 54 |
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
τὴν
πόλιν
|
αὐτὴν |
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
τῶν |
| 16, 1, 50 |
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
|
αὐτὴν |
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
ταύτην
|
αὐτὴν |
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ |
| 16, 4, 53 |
ἡμᾶς
εὔνοια
δήλη
καὶ
παρ'
|
αὐτὴν |
τὴν
κρίσιν.
Οὐκ
ἂν
γάρ, |
| 16, 7, 56 |
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
|
αὐτὴν |
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
ὅρκοις
ἀποδώσειν
κατὰ
τὴν
|
αὐτὴν |
τοῦ
δανείου
προθεσμίαν.
Καὶ
δύναιτ' |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἐλπίδα
μεγάλην
καὶ
καθ'
|
ἑαυτὴν |
οὖσαν
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μᾶλλον
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
|
τοιαύτην |
αἰτίαν.
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
ἀνοιστέον
τὴν
|
τοιαύτην |
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
τὸν |
| 16, 4, 53 |
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
|
τοιαύτην |
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις, |
| 16, 7, 56 |
τὸν
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ
|
τοιαύτην |
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς |
| 16, 7, 56 |
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
ἁρμόσειν
γὰρ
εἰς
|
τοιαύτην |
χρείαν
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς
αὐτῶν |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν
|
τοσαύτην |
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι |
| 16, 5, 54 |
μέγεθος
τῶν
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
|
Ταύτην |
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα |
| 16, 5, 54 |
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα,
|
ταύτην |
αὐτὴν
στοαῖς
παρ'
ἑκάτερα
καὶ |
| 16, 8, 57 |
οὔτ'
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι.
|
Ταύτην |
δὲ
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ' |
| 16, 5, 54 |
ἐπιμελείαις
τῶν
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
|
ταύτην |
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας |
| 16, 7, 56 |
ἄλλοις,
ἀλλὰ
ὑπουργίαν
τῷ
βασιλεῖ
|
ταύτην |
ἐποιεῖτο.
ἡμεῖς
δὲ
καὶ
γένους |
| 16, 5, 54 |
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν
πανήγυριν
|
ταύτην |
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν
ἄλλην |
| 16, 10, 59 |
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
|
ταύτην |
ὁρῶν
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν
|
ταύτην |
παρρησίαν,
ἀναγκαίαν
δὲ
σοὶ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
|
ταύτην |
ταχὺ
μηδ'
ὡς
ἐπέτρεπον
αἱ |
| 16, 4, 53 |
ταῖς
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος.
Καὶ
|
ταύτην |
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ |
| 16, 11, 60 |
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ
ἐφεῖναι
|
ταύτην |
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
δρασμὸν |
| 16, 4, 53 |
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
|
ταύτην |
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
ἀνύποπτον |
| 16, 5, 54 |
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ
|
ταύτην |
τὴν
φιλοτιμίαν
διηνεκὴς
ἀγωνοθέτης
παρὰ |
| 16, 11, 60 |
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
|
ταύτην |
τῶν
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
τῷ |
| 16, 1, 50 |
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
|
ταύτην |
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
|
δεσμώτην |
ἰδοῦσα
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν |
| 16, 5, 54 |
πᾶσαν
τὴν
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
|
παρασκευὴν |
ἀπὸ
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν |
| 16, 4, 53 |
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
|
παρασκευὴν |
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν |
| 16, 11, 60 |
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
|
παρασκευὴν |
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι |
| 16, 11, 60 |
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν,
εἴτε
κἂν
|
παραγραφὴν |
νοήσας
τινὰ
ταύτην
τῶν
κακῶν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν
|
συγγραφήν, |
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο
ἦν |
| 16, 7, 56 |
οὖν
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς
|
ἔφην, |
ἔχοι
τὴν
συγγνώμην.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
τόν
τε
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
|
ἀδελφὴν |
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
υἱὸν |
| 16, 3, 52 |
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν
τὴν
|
καταστροφὴν |
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς
δὲ
αὐτούς, |
| 16, 4, 53 |
οὐ
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ
|
τρυφήν, |
ἀλλὰ
καὶ
γάμους
τοὺς
ἐπισημοτάτους |
| 16, 10, 59 |
τὴν
ψυχὴν
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ
|
τρυφὴν |
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
τῶν
Ἀράβων
|
ἀρχὴν |
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας. |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ
δὲ
ἀναγνοὺς
τὸ
μὲν
|
ἀρχὴν |
ἄλλην
προσθεῖναι
γέροντι
καὶ
κακῶς |
| 16, 9, 58 |
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω
τὴν
|
ἀρχὴν |
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν |
| 16, 10, 59 |
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ
τὴν
|
ἀρχὴν |
ἐβεβαίωσεν.
~(Ἡρώδῃ
δὲ
γράφει
διηλλαγμένος |
| 16, 4, 53 |
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ
πρὸς
|
ἀρχὴν |
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις |
| 16, 4, 53 |
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν
|
ἀρχήν, |
ἣν
σὺ
φῂς
ἔπαθλον
εὐσεβείας, |
| 16, 2, 51 |
χρείας,
ἣν
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν
|
ἀρχὴν |
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν |
| 16, 10, 59 |
εὐμενὴς
ἦν
Καῖσαρ,
ὅτι
τὴν
|
ἀρχὴν |
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ'
αὑτὸν |
| 16, 4, 53 |
ὃν
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν
|
ἀρχὴν |
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις |
| 16, 2, 51 |
γε
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
|
ἀρχὴν |
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν
|
ἀρχήν, |
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν |
| 16, 9, 58 |
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
|
ἀρχήν. |
Προσέσχεν
δὲ
οὐδὲ
τούτοις
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις
καὶ
κινδύνοις
|
ἀρχήν, |
ταύτης
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
εἶναι |
| 16, 5, 54 |
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς
τὴν
|
ἀρχήν |
τι
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ |
| 16, 9, 58 |
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
ἀναλαμβάνειν
τὴν
|
ἀρχήν, |
χρήματα
μὲν
πολλὰ
διδοὺς
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν
σὴν
|
τύχην |
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν |
| 16, 11, 60 |
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ
τὴν
|
τύχην |
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
τὴν
|
ψυχὴν |
ἄνθρωπος
καὶ
περὶ
τρυφὴν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Πότερον
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν
|
ψυχὴν |
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν
δεξιὰν |
| 16, 7, 56 |
συνείδησις
αὕτη
συζήσειεν,
ἐγὼ
δὲ
|
νικῴην |
ἀεὶ
τοὺς
ἐμοὺς
μήτε
ἀμυνόμενος |
| 16, 6, 55 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν,
|
ἵν' |
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ
οὕτως |
| 16, 7, 56 |
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
λαμβάνων,
|
ἵν' |
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
πιστὸν |
| 16, 10, 59 |
παρ'
αὐτοῦ
τὴν
βασιλείαν
ἀναμεῖναι
|
λαβεῖν, |
τά
τε
δῶρα
προσήκατο
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν
τι
|
λαβεῖν |
τῆς
περὶ
τὸν
υἱὸν
παρανομίας |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
|
λαβεῖν |
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας |
| 16, 4, 53 |
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν
|
παραλαβεῖν. |
Αὐτὸς
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ὠμοτάτῳ
τρόπῳ
|
παραλαβεῖν. |
Ὁ
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ |
| 16, 9, 58 |
ἑξήκοντα,
παρηκούσης
αὐτῷ
τῆς
προθεσμίας
|
ἀπολαβεῖν |
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
τὸν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τά
τε
χρήματα
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀπολαβεῖν |
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων
ἐν
ἑκατέρᾳ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
|
ἄγειν |
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ |
| 16, 5, 54 |
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
|
ἄγειν |
αὐτόν.
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν |
| 16, 1, 50 |
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
μαθήμασιν
ἀπέδωκεν
|
ἄγειν |
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἀδικοῦντας
ἐπεξιέναι,
τὸ
εἰς
Ῥώμην
|
ἄγειν |
καὶ
τοῦτον
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος |
| 16, 7, 56 |
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
|
ἄγειν |
τὸν
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
οἷς |
| 16, 10, 59 |
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον
|
ἄγειν |
ὡς
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου
καὶ |
| 16, 7, 56 |
σπουδῆς
ἐστιν
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
|
ἀγαγεῖν |
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα |
| 16, 4, 53 |
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
|
ἀγαγεῖν |
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα, |
| 16, 7, 56 |
τῷ
βασιλεῖ
πεπραγμένον
εἰς
εὐπρέπειαν
|
ἀνάγειν |
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
|
ἀνάγειν |
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον |
| 16, 11, 60 |
μὲν
παῖδας,
οὐ
γὰρ
ἠξίου
|
παράγειν |
εἰς
τὸ
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ |
| 16, 7, 56 |
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
τούτων
|
λέγειν, |
ἃ
τῆς
σῆς
ἀσεβείας
ἦν |
| 16, 10, 59 |
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον
|
λέγειν, |
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς
εἶναι |
| 16, 9, 58 |
Τῶν
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
|
λέγειν |
ἀνάγκην
ἐχόντων,
τὸ
δὲ
ἐφ' |
| 16, 11, 60 |
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ
|
λέγειν, |
διεκίνησεν
αὐτὸν
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος |
| 16, 10, 59 |
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
|
λέγειν, |
εἰ
μὴ
στρατιὰν
ἤγαγεν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ
|
λέγειν |
ἐλάμβανεν.
Οἱ
γὰρ
οὕτως
ἀχθόμενοι |
| 16, 10, 59 |
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
|
λέγειν. |
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ |
| 16, 11, 60 |
κακοήθεις
μὲν
ὑπονοεῖν,
ἀκρατεῖς
δὲ
|
λέγειν, |
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος
μόνος
μόνῳ
|
λέγειν |
ἠξίου,
καὶ
συγχωρήσαντος
οὐ
δυνάμενος, |
| 16, 4, 53 |
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
|
λέγειν |
καὶ
δάκρυα
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ |
| 16, 2, 51 |
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί
δεῖ
|
λέγειν, |
ὅσην
ἐκεῖνοι
παρέσχον
ῥοπὴν
τῷ |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
|
λέγειν. |
Συνεστώτων
οὖν
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ |
| 16, 7, 56 |
γάμου
πρὸς
ἐκεῖνον
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
|
λέγειν |
τε
εἴ
τι
λαλήσειεν
κατ' |
| 16, 10, 59 |
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου
τούτου
προκειμένου
|
λέγειν |
τι
περὶ
ἐκείνων
δυσχερὲς
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
Οἱ
δὲ
ἀπέθνησκον
οὐδὲν
ἔχοντες
|
λέγειν. |
Τῷ
δ'
ἦν
φιλονεικίας
αἴτιον, |
| 16, 3, 52 |
δοκεῖν
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα
|
λέγειν |
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
τούτων
πολυπροσώπως
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
πολέμων
ἢ
|
λέγειν |
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων |
| 16, 10, 59 |
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
|
λέγειν |
ὡς
ἀπὸ
τοῦ
ἵππου
κατενεχθεὶς |
| 16, 10, 59 |
τὴν
ἑαυτοῦ
τηθίδα
καὶ
πενθερὰν
|
συναλγεῖν |
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν |
| 16, 6, 55 |
ἀποδοχεῦσιν
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
μὴ
|
ὁμολογεῖν |
αὐτοὺς
ἐν
σάββασιν
ἢ
τῇ |
| 16, 6, 55 |
σάββασιν
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
|
ὁμολογεῖν. |
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ |
| 16, 10, 59 |
καθ'
αὑτῆς
τι
ψεύσασθαι,
πάνθ'
|
ὁμολογεῖν. |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
ἀσεβὲς
μὲν |
| 16, 5, 54 |
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
|
συνομολογεῖν |
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι
τῇ
φύσει.
Ὅταν |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι,
|
γεωργεῖν |
δὲ
καὶ
ζῆν
ἡμέρως
ἠναγκάζοντο. |
| 16, 8, 57 |
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
|
Φεύγειν |
εἰς
Ῥώμην,
ἐπειδὰν
τοῦτ'
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἐν
χρείᾳ
γεγενημένοις
ἀνάγκη
|
καταφεύγειν |
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἐγέγραπτο,
μόνον
δὲ
ὡς
|
φυγεῖν |
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς |
| 16, 4, 53 |
σὲ
πεῖσαι
καὶ
τὸν
κίνδυνον
|
διαφυγεῖν, |
εἰ
δ'
οὕτως
ἡ
διαβολὴ |
| 16, 3, 52 |
τῶν
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
|
διαφυγεῖν |
ἐν
τῷ
μηδὲ
τὰ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
ἄλλων
μὴ
|
περιιδεῖν |
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν
τοῦ
Νικολάου |
| 16, 11, 60 |
ἀηδεστάτῃ
περιστάσει
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
|
καταδικάζειν |
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν |
| 16, 11, 60 |
εἰ
μὲν
ἑτέρως
σοι
δοκοίη
|
κολάζειν |
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
ἀπεφήναντο,
Οὐολόμνιος
δὲ
ἄντικρυς
ἔφη
|
κολάζειν |
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς |
| 16, 5, 54 |
~(Τοῖς
μὲν
οὖν
ἄλλοις
ἐπέρχεται
|
θαυμάζειν |
τὸ
διεστὸς
τῆς
ἐν
τῇ |
| 16, 11, 60 |
ἄδηλον
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
|
φράζειν, |
εἴτε
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ |
| 16, 10, 59 |
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
αὐτὸν
ἐπετέτακτο,
|
φράζειν |
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν
πραττομένων |
| 16, 8, 57 |
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
|
κατακοιμίζειν |
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
μέγιστα |
| 16, 8, 57 |
τέσσαρσιν
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
|
βασανίζειν |
οὐδὲ
περαιτέρω
χωρεῖν.
Γενέσθαι
γὰρ |
| 16, 6, 55 |
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
|
διασώζειν |
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι |
| 16, 10, 59 |
οὔτε
πάντας,
ἀλλ'
ὅσοι
μὴ
|
λαθεῖν |
ἴσχυσαν.
Οὕτως
οὖν
καὶ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τε
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
ἐπιτρέπων
|
καταμαθεῖν, |
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐδ'
ἐξ
ἐφόδου
καὶ
βίας
|
παθεῖν |
ἐδύνατο.
Τὸ
δ'
ἀποκτεῖναι
ταχὺ |
| 16, 3, 52 |
μητρὸς
ἁμαρτίαις
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
|
παθεῖν |
ἐκείνην
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὖν
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
|
παθεῖν |
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
ἄλλων |
| 16, 8, 57 |
γενόμενοι
καὶ
τὸ
δικαίως
αὐτοὶ
|
παθεῖν |
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες |
| 16, 2, 51 |
οἶδ'
ὅτι
πάντα
μᾶλλον
αἱρήσονται
|
παθεῖν |
ἢ
καταλῦσαί
τι
τῶν
πατρίων. |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
|
παθεῖν |
τι
τῶν
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς |
| 16, 8, 57 |
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ
|
μεταπείθειν |
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
Βέλτιον |
| 16, 8, 57 |
δὲ
καὶ
συνθήκας
εἰς
Ῥώμην
|
ἐλθεῖν, |
ἐπειδὴ
περὶ
τούτων
ἐγέγραπτο
Καίσαρι, |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μέλλον,
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
|
ἐλθεῖν |
Ἡρώδῃ
Καίσαρα.
Σαφῶς
γὰρ
ἠπίστατο |
| 16, 10, 59 |
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
|
ἐλθεῖν |
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν |
| 16, 11, 60 |
καταστασιαζομένους
εἰς
αὐτὸ
τὸ
πέρας
|
ἐλθεῖν, |
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
ἐδυσχέραινον, |
| 16, 7, 56 |
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους
|
ἐξελθεῖν |
συμφοράς,
εἴτε
καὶ
τῆς
τύχης |
| 16, 10, 59 |
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
μόγις
οὕτως
|
ἐξελθεῖν |
σὺν
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
μηδὲν
πλέον
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
|
ἐπεξελθεῖν |
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται. |
| 16, 2, 51 |
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
|
παρελθεῖν |
καὶ
τυχεῖν
ὧν
ἔδει
παρὰ |
| 16, 11, 60 |
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
|
προσελθεῖν |
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
μόνον
μόνῳ |
| 16, 1, 50 |
ὅσα
προσέταττον
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
|
ποιεῖν |
ἁμαρτία
πρὸς
τὴν
θρησκείαν
ἦν, |
| 16, 6, 55 |
πρὸς
τὸ
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
|
ποιεῖν |
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν
τε,
ὅπως
κἀγὼ |
| 16, 8, 57 |
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα
μὴ
δίκαια
|
ποιεῖν, |
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τὸν
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
|
ποιεῖν. |
Ἤδη
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ |
| 16, 6, 55 |
βουλήμασιν
συνεπιτρέπειν
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
|
ποιεῖν |
κατὰ
τὰ
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ. |
| 16, 10, 59 |
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ'
αὐτὸν
|
ποιεῖν, |
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ
σοῦ
τιμώμενος |
| 16, 11, 60 |
τῇ
πατρίδι
καὶ
τῇ
βασιλείᾳ
|
ποιεῖν |
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν, |
| 16, 4, 53 |
Ἐκείνου
δὲ
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
|
ποιεῖν |
οὐκ
ἐπιτρέψειν
ἔφη
ζῶντι
μὴ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ
ταῦτα
|
ποιεῖν, |
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν
χώραν |
| 16, 7, 56 |
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
πρὸς
αὐτὸν
|
ἀνενεγκεῖν |
τοὺς
λόγους
ὀψὲ
τῆς
ὥρας |
| 16, 11, 60 |
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
κρίσιν,
|
ἥκειν |
μέντοι
δικαστὰς
μὲν
οὐχ
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
ταὐτὸν
|
ἥκειν |
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους |
| 16, 9, 58 |
ἐπὶ
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους
|
ἀδικεῖν |
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
οὖν
αὐτοὺς |
| 16, 4, 53 |
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας
τὸ
ζῆν
|
ἀδικεῖν |
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
οὖν
εὕροι |
| 16, 2, 51 |
τὰ
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
|
οἰκεῖν. |
συνιδὼν
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο |
| 16, 4, 53 |
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ
πατρὸς
ἐπιβούλους
|
δοκεῖν. |
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
ὕποπτον
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι
|
δοκεῖν |
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ
κατὰ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
πάντα
|
δοκεῖν |
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
παντάπασιν |
| 16, 1, 50 |
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι
|
δοκεῖν |
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι
τῷ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ
|
δοκεῖν, |
ἐπιδημήσας
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά |
| 16, 11, 60 |
ὥστε
καὶ
μηκέτι
ἄλλο
τι
|
δοκεῖν |
ἢ
καταδεδικάσθαι
τὴν
ἐπὶ
θανάτῳ |
| 16, 2, 51 |
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ
|
δοκεῖν, |
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ
Ἰουδαίων
ἔθνει |
| 16, 5, 54 |
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη
|
δοκεῖν |
καὶ
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τὸν
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
|
δοκεῖν |
κατ'
εὔνοιαν
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
φίλος
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
|
δοκεῖν |
κατὰ
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων
|
δοκεῖν |
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν
ᾧ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
λαβὼν
ἐκ
τοῦ
δικαίου
|
δοκεῖν |
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
μικρὸν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
|
δοκεῖν |
ὑπερηφανώτερον
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
ἀξιοῦσιν
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια
|
δοκεῖν. |
ὥστ'
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ |
| 16, 2, 51 |
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ
μόνον
|
ἐπαρκεῖν, |
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων
|
ἀναγινώσκειν, |
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς
μετὰ |
| 16, 8, 57 |
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
|
διαβαλεῖν, |
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων |
| 16, 7, 56 |
ἀσεβείας
ἦν
καὶ
νοῆσαι
καὶ
|
διαβαλεῖν; |
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς
εὐεργέτην
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
|
καταβαλεῖν |
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν |
| 16, 7, 56 |
ἢ
ξίφος
εἰς
τὴν
δεξιὰν
|
ἐμβαλεῖν |
αὐτῷ
δοκεῖς
κατὰ
τοῦ
γεγεννηκότος; |
| 16, 11, 60 |
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
οὖν
ὅσους
ἐδόκει
|
καλεῖν |
εἰς
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς. |
| 16, 7, 56 |
περὶ
ἡμῶν
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
|
λαλεῖν; |
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
σὴν |
| 16, 11, 60 |
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ
αὐτοῦ
|
λαλεῖν. |
(Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς
τὸν |
| 16, 5, 54 |
πολεμίοις
τιμωρούμενος
ἐκ
τοῦ
μόνος
|
ἐθέλειν |
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων. |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
|
διατελεῖν |
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
|
διατελεῖν |
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς |
| 16, 7, 56 |
μετειληφυίας,
ἀντὶ
τῆς
παρούσης
ἁβρότητος
|
ἀπειλεῖν, |
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ |
| 16, 11, 60 |
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι
τοῖς
περιεστῶσιν
|
βάλλειν |
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον. |
| 16, 4, 53 |
παρεῖναι
μηδὲ
ἔχειν
ἐξ
εὐκαίρου
|
διαβάλλειν |
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 1, 50 |
Ἐκέλευον
γὰρ
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
|
καταβάλλειν |
τὸν
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
μὲν
|
περιβάλλειν |
αὐτοὺς
ταῖς
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
ἀδελφὸν
|
ἐκβάλλειν |
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν
δὲ |
| 16, 8, 57 |
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ
ταῦτα
|
μέλλειν |
ἐπ'
αὐτοῖς
ὀδυρομένων,
ἡσυχία
τε |
| 16, 9, 58 |
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς
Ῥώμην
|
ἀποστέλλειν, |
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν |
| 16, 8, 57 |
τε
ὅταν
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
|
συστέλλειν |
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
παισὶν
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
|
πλεῖν. |
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον, |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἀνεχώρησεν.
Ἀπὸ
δὲ
Σάμου
|
πλεῖν |
ὁ
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
διέγνω |
| 16, 11, 60 |
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ
κἀκεῖνον
ἐκέλευσεν
|
συμπλεῖν |
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ'
ἦλθεν
εἰς |
| 16, 7, 56 |
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
τότε
|
γαμεῖν, |
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
εἶναι
δυνατόν, |
| 16, 4, 53 |
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
|
διανέμειν |
μέρος
ἑκάστῳ
τῆς
τιμῆς
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἡμέρα
οὐδ'
ὥρα,
καθ'
ἣν
|
ἀτρεμεῖν |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
τι |
| 16, 4, 53 |
Τὸ
μὲν
οὖν
φάναι
βασιλείας
|
ἐπιθυμεῖν, |
εὔκαιρος
εἰς
νέους
αἰτία,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
|
λαμβάνειν |
δὲ
θυγατέρα
τὴν
βασιλέως
εἰκότως |
| 16, 10, 59 |
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια
|
λαμβάνειν |
ἐξ
ἁπάσης
τῆς
χώρας,
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν
ἠξίου
|
λαμβάνειν, |
Κύπρος
ἐκαλεῖτο.
Φερώρᾳ
δὲ
συμβουλεύει |
| 16, 10, 59 |
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
ἐφέντων
αὐτῷ
|
λαμβάνειν |
τὰ
ῥύσια
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν |
| 16, 4, 53 |
πιστὰ
πίστιν
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
|
λαμβάνειν. |
φαρμάκου
παρασκευὴν
ἐλέγχειν
δύναταί
τις |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
γνώμης
ὅ
τι
χρὴ
|
διαλαμβάνειν. |
Καῖσαρ
μὲν
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ |
| 16, 9, 58 |
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς
|
ἀναλαμβάνειν |
τὴν
ἀρχήν,
χρήματα
μὲν
πολλὰ |
| 16, 3, 52 |
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν
|
μεταλαμβάνειν. |
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
καιρὸν
ἐχούσης |
| 16, 11, 60 |
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
Ταῦτ'
εἰπόντα
|
συλλαμβάνειν |
κελεύει,
καὶ
μετὰ
ταῦτα
βάσανος |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
τὴν
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
|
συλλαμβάνειν |
τόν
τε
Φερώραν
καὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον
|
καθιστάνειν |
ἢ
καὶ
διανέμειν
μέρος
ἑκάστῳ |
| 16, 6, 55 |
τελῶν
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
|
ἀποκαθιστάνειν |
κατὰ
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τε
παρ'
αὐτοῖς
ἐκείνοις
ὀργῆ
|
τυγχάνειν. |
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν
ἐπιχείρησιν, |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου
|
παρατυγχάνειν |
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
ἀμοιβῆς
τοσῆσδε
οὔσης
|
ἐπιτυγχάνειν. |
Ὅτι
δὲ
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος
|
μένειν |
ζῶντος
Καίσαρος;
οὔτ'
ἀσεβεῖς
οὕτως |
| 16, 8, 57 |
Πέρας
τε
οὐδὲν
ἦν,
ἀλλὰ
|
μένειν |
οἱ
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
ἂν |
| 16, 1, 50 |
οὐδ'
ὥστε
διηνεκῆ
τὴν
δουλείαν
|
ὑπομένειν. |
ἔδει
γὰρ
ἀφεῖσθαι
μετὰ
ἑξαετίαν. |
| 16, 2, 51 |
διὰ
ταῦτα
αἱροῦνται
φυλαττόμενοι
μὴ
|
παραβαίνειν |
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν |
| 16, 4, 53 |
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
|
μιαίνειν |
αὐτοῦ
τὰς
ἀκοὰς
τοιούτοις
λόγοις. |
| 16, 8, 57 |
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
|
περαίνειν, |
τῶν
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ |
| 16, 10, 59 |
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
|
δυσχεραίνειν |
Καίσαρα,
διδόναι
τὰς
ἐπιστολὰς
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἐφιλονείκουν
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
|
ἀποφαίνειν |
τὴν
καταστροφὴν
τῆς
μητρός,
ἐλεεινοὺς |
| 16, 11, 60 |
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
παίδων,
|
κτείνειν |
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
|
ἀποκτείνειν |
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
|
κινεῖν |
ἡμῖν
τε
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι |
| 16, 5, 54 |
δόξειεν
εἰς
τὴν
ἀρχήν
τι
|
παρακινεῖν, |
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
κρατεῖν
ἐγίνετο |
| 16, 4, 53 |
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ
μετριότητος
|
ὀκνεῖν, |
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν |
| 16, 4, 53 |
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
δὲ
|
κατοκνεῖν |
εἰς
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
λαιμὸν
|
ἀποτέμνειν. |
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις
περὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν
πατέρα
καὶ
|
φθονεῖν, |
αὐτός
τε
ὅταν
μὲν
ἅμα |
| 16, 4, 53 |
μηδὲ
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
|
πολυπραγμονεῖν, |
εὔδηλον.
Ὁ
γὰρ
ἀεί
τι |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
|
φρονεῖν. |
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας
ἔχων |
| 16, 4, 53 |
κἀκεῖθεν,
ὅτε
ἀνιάσειν
τι
καὶ
|
παροξυνεῖν |
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
κατὰ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τοι
τὰ
κατ'
ἐκείνην
οὐδὲ
|
παροξύνειν |
ἡμᾶς
ἀλλὰ
νουθετεῖν
ἠδύνατο.
Πλείω |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
|
κοινωνεῖν |
καὶ
πρὸς
ταῦτα
δαπανᾶν
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ὑπὲρ
τούτων
ἔφη
καὶ
μάλιστα
|
διδάξειν, |
ὅτι
μηδὲν
ἢ
τὰ
πλεῖστά |
| 16, 8, 57 |
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
πρῶτον
|
ἕξειν |
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν
βίον
|
ἕξειν |
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ |
| 16, 10, 59 |
ἦ
μὴν
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
|
παρέξειν |
τὰ
χρήματα
καὶ
τοὺς
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
εἶχεν
δέξεσθαι
τῇ
φρουρᾷ
καὶ
|
παρέξειν |
χρήματα
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ |
| 16, 2, 51 |
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα
τιμῶσιν
|
αὔξειν |
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν |
| 16, 11, 60 |
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ
κακοήθεις
μὲν
|
ὑπονοεῖν, |
ἀκρατεῖς
δὲ
λέγειν,
εὐάλωται
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
|
προνοεῖν |
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
μειρακίων
ἐξεῖναι |
| 16, 8, 57 |
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
Τούτων
ὁ
μὲν
|
οἰνοχοεῖν, |
ὁ
δὲ
δεῖπνον
προσφέρειν,
ὁ |
| 16, 4, 53 |
νῦν
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ
|
βλέπειν |
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
Ἐν
δὲ
τῷ
τότε
πάντας
|
ἀποβλέπειν |
εἰς
αὐτὸν
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
τοιοῦτον
|
ἐπιτρέπειν, |
ὃ
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς |
| 16, 6, 55 |
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
βουλήμασιν
|
συνεπιτρέπειν |
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλεξάνδρου
χειρός.
Τελέσαντες
σὺν
θεῷ
|
εἰπεῖν |
ἃ
προεθέμεθα
πάντα
ἥξομεν
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
|
εἰπεῖν, |
ἄθλου
τούτου
προκειμένου
λέγειν
τι |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι
τοιοῦτον
|
εἰπεῖν |
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν |
| 16, 10, 59 |
τις
ἔχοι
τι
κατ'
ἐκείνων
|
εἰπεῖν, |
Εὐάρατόν
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι. |
| 16, 10, 59 |
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
ἧκον
|
εἰπεῖν |
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
|
εἰπεῖν |
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ'
οὐ |
| 16, 5, 54 |
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
ἄπορον
|
εἰπεῖν |
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν
ἔν |
| 16, 11, 60 |
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε
|
εἰπεῖν |
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος |
| 16, 2, 51 |
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
|
εἰπεῖν |
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ
δίκαια.
Τοῦ |
| 16, 2, 51 |
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
|
εἰπεῖν. |
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις
|
εἰπεῖν, |
ὡς
ἀποδέοι
τὰ
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 2, 51 |
μηδὲ
τὴν
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
|
παραλιπεῖν |
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον |
| 16, 2, 51 |
ἐκείνου
χρείας,
ἣν
μετὰ
τοῦ
|
καταλιπεῖν |
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
πραγμάτων |
| 16, 3, 52 |
λαμβανούσης
μηδένα
τῶν
ἐξ
ἐκείνης
|
καταλιπεῖν, |
ὃς
δυνήσεται
τιμωρῆσαι
τῷ
θανάτῳ |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο,
|
διαπέμπειν |
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις |
| 16, 6, 55 |
εἰώθασιν
χρήματά
τε
ἱερὰ
φέροντες
|
ἀναπέμπειν |
ἀκωλύτως
τοῦτο
ποιείτωσαν
εἰς
Ἱεροσόλυμα. |
| 16, 6, 55 |
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
|
ἀναπέμπειν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
ὑμῖν, |
| 16, 11, 60 |
οὐ
δυνάμενος,
εἶπεν,
ὦ
βασιλεῦ,
|
διακαρτερεῖν |
ἐπὶ
τοιούτῳ
πάθει
τὴν
τολμηρὰν |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
|
ἀποστερεῖν |
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας
τῆς |
| 16, 5, 54 |
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
|
ὑστερεῖν |
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
πεντακοσίων. |
| 16, 8, 57 |
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν
|
φέρειν, |
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
ποτε
τύχοιεν |
| 16, 9, 58 |
ἁπάσας
τὰς
εἰς
αὐτὸν
παρανομίας
|
φέρειν |
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν |
| 16, 10, 59 |
δίκαιον
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
|
φέρειν. |
Πρὸς
δὲ
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος |
| 16, 10, 59 |
ἤδη
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀναφέρειν |
τὸν
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
νεανίσκους
ὁμολογήσας
διὰ
τὸ
|
συμφέρειν |
αὐτοῖς
τε
ἐκείνοις
καὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα
|
συμφέρειν |
ἡγεῖτο
καὶ
τοὺς
ἄλλους
εἰδέναι. |
| 16, 7, 56 |
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
|
συμφέρειν. |
Οἱ
δ'
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
τῷ
πατρὶ
ταῦτα
γραψαμένους
|
ἀποφέρειν. |
Οἱ
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο |
| 16, 8, 57 |
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
δεῖπνον
|
προσφέρειν, |
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα
πεπίστευτο |
| 16, 7, 56 |
παρὰ
τοῦ
Φερώρα
προσεπυνθάνετο
καὶ
|
τηρεῖν |
ἠξίου
παρὰ
τὸ
δεῖπνον,
πῶς |
| 16, 8, 57 |
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
|
καθαιρεῖν |
ὡς
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων |
| 16, 8, 57 |
διὰ
τὸ
μὴ
προφανῶς
ἁμαρτάνοντας
|
ἀναιρεῖν |
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
τὸ
χαλεπὸν |
| 16, 1, 50 |
ἧς
εἶχεν
εἰς
τοὺς
παῖδας
|
ἀφαιρεῖν. |
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς |
| 16, 6, 55 |
Καίσαρος
ναῷ.
(Καῖσαρ
Νωρβανῷ
Φλάκκῳ
|
χαίρειν. |
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
οὖν
εἰσίν, |
| 16, 6, 55 |
Νωρβανὸς
Φλάκκος
ἀνθύπατος
Σαρδιανῶν
ἄρχουσι
|
χαίρειν. |
Καῖσάρ
μοι
ἔγραψεν
κελεύων
μὴ |
| 16, 6, 55 |
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
|
χαίρειν. |
Οἱ
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ |
| 16, 6, 55 |
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
|
χαίρειν. |
Οἱ
ἐν
τῇ
Ἀσίᾳ
κατοικοῦντες |
| 16, 6, 55 |
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
|
χαίρειν. |
Τῶν
εἰς
τὸ
ἱερὸν
τὸ |
| 16, 2, 51 |
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ
θᾶττον
|
ἐγείρειν |
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
τὸν
ἴδιον |
| 16, 10, 59 |
ἐληλύθει
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
Συλλαίου
|
κατηγορεῖν |
ἠξίου,
καὶ
δῆλοι
πρὸ
τῆς |
| 16, 4, 53 |
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
παίδων
|
κατηγορεῖν |
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι
δὲ
|
κατηγορεῖν |
Συλλαίου
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ
Ἡρώδου |
| 16, 9, 58 |
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
δύναιτο
μετριώτερον
|
εὑρεῖν |
διά
τε
τῶν
φίλων
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
διηλλαγμένον
|
εὑρεῖν |
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν
οὐδὲ
περαιτέρω
|
χωρεῖν. |
Γενέσθαι
γὰρ
τὴν
ἐπιβουλὴν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ποιούμενος
τὴν
ἔρευναν
ἐνδοτέρω
τε
|
χωρεῖν |
καὶ
κατὰ
τὰς
θήκας,
ἐν |
| 16, 3, 52 |
ὑπόθεσιν
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
|
παραχωρεῖν |
τῶν
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
Ἀρχέλαον
|
ἀποχωρεῖν |
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην.
Ταῦτ' |
| 16, 10, 59 |
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
πῶς
ἐγνώκασιν
|
ἀποχωρεῖν. |
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
Ἀρχέλαον |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως,
ἀλλὰ
κἀκεῖθεν,
ὅτε
|
ἀνιάσειν |
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
βουλομένων
|
ὑποπεσεῖν |
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς
ὁ |
| 16, 8, 57 |
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
|
φιλονεικήσειν |
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι |
| 16, 8, 57 |
τῶν
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
|
Ὠφελήσειν |
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι
|
κρατήσειν |
τὴν
βασιλείαν
προσεδοκήσαμεν,
οἷς
οὔτε |
| 16, 7, 56 |
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
|
καταστήσειν. |
ἁρμόσειν
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν |
| 16, 7, 56 |
τῇ
μοχθηρίᾳ
Σαλώμην
ἔφη
ταῦτα
|
συμπείσειν |
καὶ
παρ'
ἐκείνης
εἶναι
τοὺς |
| 16, 3, 52 |
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ
|
μισεῖν |
οὐχ
ὅμοιος.
Ἀλλ'
οἱ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
|
μισεῖν> |
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
συναλγεῖν
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
|
μισεῖν |
τὸν
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
γάρ, |
| 16, 7, 56 |
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν.
|
ἁρμόσειν |
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
τὸ |
| 16, 8, 57 |
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
γάμον
|
διαλύσειν |
ἔφη
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον,
καὶ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
|
μηνύσειν |
τῷ
βασιλεῖ
τὴν
ἀλήθειαν,
εἰ |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
|
δώσειν |
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
αὐλήν,
πολλὰ
δὲ
Καίσαρι
|
δώσειν |
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ἐπὶ
τοῖς
αὐτοῖς
ὅρκοις
|
ἀποδώσειν |
κατὰ
τὴν
αὐτὴν
τοῦ
δανείου |
| 16, 9, 58 |
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
ἔτι
|
κρατεῖν |
αὐτὸν
τάς
τε
τῶν
Ἀράβων |
| 16, 5, 54 |
τι
παρακινεῖν,
οὐχ
ἱκανὸς
ἑαυτοῦ
|
κρατεῖν |
ἐγίνετο
καὶ
διεξῆλθεν
ὁμοῦ
συγγενεῖς |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
παρασκευαῖς
ἕτοιμον
αὐτῷ
τὸ
|
κρατεῖν |
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
βασιλείας
καὶ
τῶν
παίδων
|
κρατεῖν. |
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
τὴν
ἀξίαν
καὶ
τῇ
τοῦ
|
κρατεῖν |
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
τὸ
κακὸν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
|
κρατεῖν, |
καὶ
δύναιτ'
ἄν
τις
ἐπεξιὼν |
| 16, 4, 53 |
ἐλαττούμενον,
ἃ
δύναται
καὶ
βασιλείας
|
κρατεῖν |
καὶ
παίδων
ἄρχειν,
τούς
τε |
| 16, 4, 53 |
ταύτης
οὐκ
ἐᾶν
κύριον
εἶναι
|
κρατεῖν |
τε
καὶ
διδόναι
τῷ
κατ' |
| 16, 4, 53 |
ἐκείνην
οὐδὲ
παροξύνειν
ἡμᾶς
ἀλλὰ
|
νουθετεῖν |
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
|
ζητεῖν |
ἐκ
πλειόνων
τὸ
λανθάνον
τῆς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
μὲν
φάρμακον
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
|
ζητεῖν |
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν |
| 16, 2, 51 |
παρὰ
σοῦ
τὸ
βέβαιον
αὐτῶν
|
αἰτεῖν, |
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ
πρότερον |
| 16, 6, 55 |
χρημάτων
ἱερῶν
ἀφαίρεσιν
ποιεῖσθαι
καὶ
|
καταβλάπτειν |
ἐν
τοῖς
ἐπὶ
μέρους.
Πάσχοντες |
| 16, 8, 57 |
κυνηγεσίοις
ἐκείνου
παρόντος
ἀπὸ
σκοποῦ
|
ῥίπτειν. |
Τὴν
γὰρ
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
διαβολῆς
δοκοῦσιν,
αὐτό
γε
τοῦτο
|
ἁμαρτεῖν |
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς |
| 16, 11, 60 |
χρῆναι
μέντοι
αὐτοὺς
καθείρξαντα
δεσμώτας
|
φυλάττειν, |
καὶ
εἰ
μὲν
ἑτέρως
σοι |
| 16, 2, 51 |
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν
|
διαφυλάττειν, |
ὃ
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν |
| 16, 6, 55 |
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
|
πράττειν, |
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου
σωτηρίας
ἅπαντα
|
πράττειν |
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐφ'
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
|
πράττειν |
δυναμένων.
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου, |
| 16, 7, 56 |
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον
ἐδόκει
|
πράττειν |
ἐν
τοῖς
κατὰ
τὴν
οἰκίαν, |
| 16, 11, 60 |
πως
τὸ
μὲν
οὐκ
εὖ
|
πράττειν |
ἐν
τῷ
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν |
| 16, 7, 56 |
τὰ
πάντα
ἦσαν
οὗτοι
καὶ
|
πράττειν |
ὅσα
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν |
| 16, 5, 54 |
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν
|
κολακεύειν |
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον.
Αἰτία |
| 16, 11, 60 |
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
νόμον
|
κελεύειν, |
εἴ
του
κατηγορήσαντες
οἱ
γονεῖς |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
|
βασιλεύειν |
ὠργίζετο.
Πέμπει
δὲ
κἀκεῖνος
ἐπιστολὴν |
| 16, 11, 60 |
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
|
συμβουλεύειν |
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα |
| 16, 1, 50 |
αὐτὴν
δίαιταν
ἔχουσιν
τοῦ
ζῆν
|
δουλεύειν |
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
προσέταττον |
| 16, 10, 59 |
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
|
φονεύειν |
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν
|
λῃστεύειν |
μὲν
οὐκ
εἶχον
ἐξουσίαν
ἔτι, |
| 16, 8, 57 |
βίος
ἐκτεταραγμένῳ
καὶ
τὸ
μηδενὶ
|
πιστεύειν |
μέγα
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι. |
| 16, 4, 53 |
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ
|
πιστεύειν |
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
τῶν
ἐξ |
| 16, 2, 51 |
μὴ
μόνον
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
|
περιττεύειν |
ἐδύνατο
πρὸς
τὴν
συντέλειαν
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
|
διαλύειν |
τὰς
αἰτίας
καί,
πάτερ,
εἶπεν, |
| 16, 8, 57 |
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
|
διαλύειν |
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον |
| 16, 11, 60 |
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ
τἀναντία
|
ἀπολύειν, |
μὴ
ἀνεπανόρθωτον
εἴη
σοι
τὸ |
| 16, 8, 57 |
τε
τιμὴν
καὶ
τὸ
δύνασθαι
|
κωλύειν |
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
τούτων |
| 16, 9, 58 |
βεβαίαν
ἔχων
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν
|
κωλύειν |
τοὺς
ἀδικοῦντας,
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
λαλήσειεν
κατ'
ἰδίαν
ἀναπείθουσα
καὶ
|
μηνύειν |
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς
προσκρούμασιν,
οἷα |
| 16, 3, 52 |
δι'
αὑτοῦ
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
|
καταμηνύειν, |
ἀλλὰ
μᾶλλον
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ἐλπίδα
γάμων
ἅπαντα
τἀνθάδε
|
προμηνύειν; |
τούτους
ἐκείνη
ταχὺ
μάλα
τἀδελφῷ |
| 16, 11, 60 |
τι
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
|
ἀκούειν |
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον |
| 16, 11, 60 |
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων
|
ἀκούειν |
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
εἰπών, |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
|
ἀκούειν |
μόνον
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς, |
| 16, 11, 60 |
δοκῶν
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον
|
ἀκούειν |
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
πάλιν
|
ὑπακούειν |
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν |
| 16, 4, 53 |
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου
παρασκευὴν
|
ἐλέγχειν |
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον
|
ἐλέγχειν |
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ |
| 16, 11, 60 |
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
|
ἐλέγχειν |
ἔχων
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ |
| 16, 4, 53 |
βίας
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
|
ἐλέγχειν |
πεπλανημένον.
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν
ἔχειν
|
ἐξελέγχειν> |
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς
ἴσον
|
ἔχειν |
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως
ὑμῶν
ἴσασιν. |
| 16, 4, 53 |
ὁ
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
|
ἔχειν |
αὐτὸν
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος. |
| 16, 11, 60 |
μηδὲν
ἀνήκεστον
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
|
ἔχειν |
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν, |
| 16, 8, 57 |
περὶ
αὐτὸν
ἐν
τῷ
μηδὲν
|
ἔχειν |
βέβαιον
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ' |
| 16, 8, 57 |
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος.
|
Ἔχειν |
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
παῖδας
οὐκ
ᾠήθη
καλῶς
|
ἔχειν, |
δεξάμενος
δὲ
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα |
| 16, 9, 58 |
ἠλέγχοντο
τοὺς
λῃστὰς
παρ'
αὐτοῖς
|
ἔχειν. |
(Διελθούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος |
| 16, 11, 60 |
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς
πόλεως,
ὡς
|
ἔχειν |
εἰ
κληθεῖεν
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας
|
ἔχειν. |
Ἐν
τούτοις
καὶ
Πτολεμαῖος
διεβέβλητο |
| 16, 11, 60 |
ἁπάντων
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
|
ἔχειν |
ἐν
φυλακῇ.
(Τούτου
γενηθέντος
ἐπιτίθεται |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τῷ
μὴ
παρεῖναι
μηδὲ
|
ἔχειν |
ἐξ
εὐκαίρου
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ
μηδὲν
|
ἔχειν |
ἐξελέγχειν>
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
|
ἔχειν |
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν. |
| 16, 11, 60 |
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
ἀνίκητον
|
ἔχειν, |
ἢ
καὶ
τὴν
τύχην
παντὸς |
| 16, 8, 57 |
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
τι
πιστὸν
|
ἔχειν |
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὰς
χάριτας
ἡμᾶς
κατ'
ἀξίαν
|
ἔχειν |
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ
βέβαιον |
| 16, 11, 60 |
ἢ
ξενιτεύοντας
ἀπὸ
τῆς
ἀρχῆς
|
ἔχειν |
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ἁπάσης
καὶ
Αἰγύπτου
τὴν
βασιλείαν
|
ἔχειν. |
(Μετὰ
δὲ
τὴν
πανήγυριν
ταύτην |
| 16, 4, 53 |
χρόνου
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
ἐμπειρότατον
|
ἔχειν, |
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
ἐλαττούμενον, |
| 16, 10, 59 |
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
αὐτῶν
|
ἔχειν |
τε
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας |
| 16, 8, 57 |
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
ἀσήμων
|
ἔχειν |
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν
τήν |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν
|
ἔχειν |
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον
εἰς |
| 16, 6, 55 |
ἐν
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
|
ἔχειν. |
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα
τρόπον
|
ἐνέχειν |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι |
| 16, 2, 51 |
χρηστοῦ
καὶ
μεγαλοψύχου
πρὸς
τὸ
|
παρέχειν |
ὅσα
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα |
| 16, 2, 51 |
πάντων
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου
|
μετέχειν |
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
πάτριον
εὐσέβειαν |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
τῶν
|
ἀντέχειν |
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε |
| 16, 4, 53 |
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ
παίδων
|
ἄρχειν, |
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ
κακῶς
|
πάσχειν |
μηδ'
ἐπηρεάζεσθαι
μηδὲ
κωλύεσθαι
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ
|
πάσχειν. |
(Τούτων
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης |
| 16, 2, 51 |
μὴ
λυποῦντα
τὴν
Ῥωμαίων
ἀρχὴν
|
παρασχεῖν. |
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον |
| 16, 11, 60 |
δυνησόμενον
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
|
παρασχεῖν |
ἔσπευσεν
ἤδη
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ |
| 16, 4, 53 |
ἔφη
τὸ
μὴ
τοιούτους
αὐτοὺς
|
παρασχεῖν |
τῷ
πατρί,
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι |
| 16, 7, 56 |
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
εὐεργετῶν
ἢ
|
τυχεῖν |
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
οὖν |
| 16, 5, 54 |
ἐν
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ
|
τυχεῖν |
τῶν
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό |
| 16, 2, 51 |
τὴν
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
|
τυχεῖν |
ὧν
ἔδει
παρὰ
ἀνδρὸς
ξένου |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
ἔαρος
ἠπείγετο
|
συντυχεῖν |
αὐτῷ
τὴν
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς |
| 16, 4, 53 |
μέχρι
τῆς
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι
|
συντυχεῖν |
ἐπειγόμενος,
ἐλθὼν
δ'
εἰς
λόγους |
| 16, 1, 50 |
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε
|
συντυχεῖν |
ὁρμηθεὶς
καὶ
θεάσασθαι
τοὺς
παῖδας |
| 16, 3, 52 |
τῶν
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
|
δυστυχεῖν |
αὐτῷ
συνέβαινεν,
ἑκατέρου
προιόντος
ὡς |
| 16, 4, 53 |
αἰτησάμενος
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει
|
δυστυχεῖν |
παρεστήσατο
μὲν
τοὺς
παῖδας,
ᾐτιᾶτο |
| 16, 7, 56 |
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν
τῷ
προσώπῳ
|
δυστυχεῖν |
ᾤετο.
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην |
| 16, 4, 53 |
ἤδη
θέλοντος
αὐτὸ
ποιεῖν
οὐκ
|
ἐπιτρέψειν |
ἔφη
ζῶντι
μὴ
καὶ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
Οὐ
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα
|
πέμψειν |
οὐδ'
ἄλλο
τι
κατὰ
δύσνοιαν |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα
|
διαπέμψειν. |
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
ἄτοπον |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
ὡμολογημένων,
|
πάλιν |
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ
πρώτῃ. |
| 16, 2, 51 |
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
Ἔφεσον
ἀφίκοντο,
|
πάλιν |
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς |
| 16, 9, 58 |
πρεσβείαν
ἀπολογησομένην
ὁ
Καῖσαρ
ἠνέσχετο,
|
πάλιν |
δὲ
τοὺς
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν. |
| 16, 8, 57 |
κακῶς
ἔχοντα
διήλλαξεν
Ἡρώδης
καὶ
|
πάλιν |
εἰς
Ἰουδαίαν
ὑποστρέφει.
~(Γενομένῳ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
|
πάλιν |
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
παίδων
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
|
πάλιν |
εἰς
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Μᾶρκον
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
|
πάλιν |
ἐκ
τῆς
Ἰταλίας
εἰς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν
ἀσφαλῆ
κομιζομένῳ
|
πάλιν |
ἐξ
ἀνάγκης
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
|
πάλιν |
ἐπὶ
τὰ
συνεχῆ
τῆς
ἱστορίας. |
| 16, 9, 58 |
τῆς
τε
ἀρχῆς
ἀπέστησαν
καὶ
|
πάλιν |
ἐπὶ
τὰ
συνήθη
τοὺς
πλησιοχώρους |
| 16, 10, 59 |
πεφευγότας.
Ὧν
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου
|
πάλιν |
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην |
| 16, 10, 59 |
ἦν
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς
καὶ
|
πάλιν |
ἠρώτα
περὶ
τῆς
φυγῆς,
ὅπου |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῇ
τοῦ
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
|
Πάλιν |
τε
τὸ
κακὸν
ὅμοιον
ἐγεγόνει |
| 16, 4, 53 |
τούτους
οἱ
καταλειφθέντες
στρατηγοὶ
χειρωσάμενοι
|
πάλιν |
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
πλέων |
| 16, 7, 56 |
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς
ἔρχεται
|
πάλιν |
ὡς
ἐπ'
αὐτῷ
τούτῳ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
πανήγυριν
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
|
πόλιν |
ἄλλην
ἀνήγειρεν
ἐν
τῷ
πεδίῳ |
| 16, 5, 54 |
ἐκλέξας,
ποταμοῦ
τε
περιρρέοντος
τὴν
|
πόλιν |
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος |
| 16, 2, 51 |
Πολλαὶ
μὲν
οὖν
καὶ
κατὰ
|
πόλιν |
ἑκάστην
εὐεργεσίαι
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
τῶν
περὶ
τὴν
|
πόλιν |
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι |
| 16, 5, 54 |
δὲ
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
|
πόλιν |
οἰκοῦσιν,
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει |
| 16, 5, 54 |
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν
|
πόλιν |
ὄχλου
πλείονος
κατὰ
θεωρίαν
καὶ |
| 16, 5, 54 |
προσηγορίαν.
Ὁμώνυμον
δὲ
αὐτῷ
καὶ
|
πόλιν |
περὶ
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος |
| 16, 2, 51 |
Ἦγεν
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν
|
πόλιν |
τῶν
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
Ῥωμαίων
|
δύναμιν, |
δι'
ἣν
οὐδὲν
οὐδ'
ἐξ |
| 16, 11, 60 |
παντὸς
εὐγνώμονος
λογισμοῦ
μείζω
τὴν
|
δύναμιν |
ἐσχηκυῖαν,
ὅθεν
καὶ
πειθόμεθα
τὰς |
| 16, 9, 58 |
μήτ'
αὐτὸν
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
|
δύναμιν |
παρεῖναι.
Τοιαῦτα
τοῦ
Συλλαίου
λέγοντος |
| 16, 5, 54 |
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ
δαπάναις
ὑπὲρ
|
δύναμιν |
χρώμενος
ἠναγκάζετο
χαλεπὸς
εἶναι
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις
|
ἡμῖν |
ἀλλὰ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
Διὸ
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων
|
ἡμῖν |
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν |
| 16, 4, 53 |
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω
δέ
τις,
|
ἡμῖν |
εἰ
τετόλμηται
τοιοῦτον,
ᾧ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
εἴ
τι
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
|
ἡμῖν, |
ἐπὶ
τὸν
πάντας
σώζοντα
προήγαγες. |
| 16, 2, 51 |
αὑτὰ
τὰ
ἔθη,
παλαιὰ
δ'
|
ἡμῖν, |
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ,
ὥστ' |
| 16, 2, 51 |
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
ἣν
συνίσασιν
|
ἡμῖν, |
μῖσος
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
αὐτεξούσιον |
| 16, 6, 55 |
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον
οἱ
παρ'
|
ἡμῖν |
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς, |
| 16, 4, 53 |
οὕτως
ἡ
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
|
ἡμῖν |
ὁ
νῦν
ἥλιος,
ὃν
τί |
| 16, 2, 51 |
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
|
ἡμῖν |
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα |
| 16, 11, 60 |
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει
κινεῖν
|
ἡμῖν |
τε
αὐτοῖς
ἀποδιδόντας
τι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
ποιηθέν.
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
|
ἡμῖν |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν
εἰσὶν
|
ἡμῖν |
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ |
| 16, 4, 53 |
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
ὁ
βίος
|
ἡμῖν |
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
αὐτὸν
ἐπ' |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
αὐτὸν
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
|
ἡμῖν |
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
οὖν
|
ὑμῖν, |
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ
κἀγὼ |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
|
πρᾶξιν |
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην |
| 16, 7, 56 |
καὶ
κατῆλθεν,
οὐκ
εὐπρεπῆ
τὴν
|
πρᾶξιν |
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα |
| 16, 7, 56 |
εὐγενείας
οὐκ
ἔφερον
παρεωσμένοι
καὶ
|
τάξιν |
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες.
Αἵ
γε
μὴν |
| 16, 8, 57 |
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι.
Μετῄει
δὲ
|
τάξιν |
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
ἠτυχημένων, |
| 16, 5, 54 |
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη
γεγενημένων
|
ἐπίδειξιν |
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
αὐτόν
τε |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ἦν
καὶ
περὶ
τὴν
|
ἀπόδειξιν |
τῆς
αἰτίας
ἐτετάρακτο
καὶ
μέγιστα |
| 16, 2, 51 |
κύρια
δὲ
κἂν
εἰ
μηδενὸς
|
ὕπαρξιν |
ἐχαρίσασθε.
σχεδὸν
γὰρ
οὐ
μόνοις |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν
|
ἔντευξιν |
οὔτ'
ἔφη
δυνατὸς
εἶναι
ταχὺ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
|
χάριν |
καταμηνύουσιν.
Ὁ
μέντοι
πατὴρ
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
τῆς
εἰς
αὐτὸν
διαθέσεως
ὡμολόγει
|
χάριν. |
Ὁ
δὲ
καὶ
εἰς
ταῦτα |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
δέους,
τὰ
μὲν
εἰς
|
ὕβριν |
ῥηθέντα
χαλεπῶς,
τὰ
δ'
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ
παρ'
ἐκείνου
|
πρὶν |
καταφωραθῆναι
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς |
| 16, 5, 54 |
τὸν
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
|
πανήγυριν. |
Διὰ
δὴ
ταύτην
τὴν
φιλοτιμίαν |
| 16, 5, 54 |
βασιλείαν
ἔχειν.
(Μετὰ
δὲ
τὴν
|
πανήγυριν |
ταύτην
καὶ
τὰς
ἑορτὰς
πόλιν |
| 16, 6, 55 |
τε
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς
ἐν
|
σάββασιν |
ἢ
τῇ
πρὸ
αὐτῆς
παρασκευῇ |
| 16, 6, 55 |
καὶ
Σιλανῷ
τῷ
στρατηγῷ,
ἵνα
|
σάββασιν |
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν. |
| 16, 6, 55 |
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
|
εἰώθασιν |
χρήματά
τε
ἱερὰ
φέροντες
ἀναπέμπειν |
| 16, 5, 54 |
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν
|
Ὀλυμπίασιν |
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον |
| 16, 11, 60 |
δέον,
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
|
τετολμήκασιν, |
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας.
Αὐτῷ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
|
τεθνήκασιν |
Ἀράβων.
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
δεῖπνον,
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
|
ἐσχήκασιν. |
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
|
ἐσχήκασιν; |
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς
ἐν |
| 16, 10, 59 |
τῆς
φυγῆς,
ὅπου
καὶ
πῶς
|
ἐγνώκασιν |
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
Ποῖ
ποτε
οἴχονταί
σου
καὶ
|
πεπτώκασιν |
ἐκ
τῆς
ψυχῆς
αἱ
φρένες; |
| 16, 1, 50 |
χαλεπὴν
καὶ
παράνομον
γενέσθαι
τὴν
|
κόλασιν |
ὑπερηφανίας
ἐδόκει
μέρος,
οὐ
βασιλικῶς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τοσοῦτο
νέφος
ἐπάγοι
τοῖς
|
πράγμασιν, |
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
τῶν |
| 16, 1, 50 |
ὡς
ἤδη
τελειωθέντας
ἐν
τοῖς
|
μαθήμασιν |
ἀπέδωκεν
ἄγειν
εἰς
τὴν
οἰκείαν. |
| 16, 10, 59 |
παυσάμενος
εἶναι
μοχθηρὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
|
ἀδικήμασιν |
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
|
βουλήμασιν |
συνεπιτρέπειν
αὐτοῖς
χρῆσθαι
καὶ
ποιεῖν |
| 16, 2, 51 |
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
βίον
|
ὑπομνήμασιν |
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων |
| 16, 10, 59 |
τούτων
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
|
ῥήμασιν |
αὐτοῖς
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος |
| 16, 8, 57 |
Ἀλεξάνδρου
τοῦ
παιδὸς
ἐπὶ
πολλοῖς
|
χρήμασιν. |
Ἀνακρίναντι
δὲ
περὶ
μὲν
τῆς |
| 16, 7, 56 |
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ
νεύμασιν
καὶ
|
βλέμμασιν |
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
εἰσιν |
| 16, 3, 52 |
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς
|
ἀγωνίσμασιν |
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν
μειρακίων |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ
ἐν
τοῖς
|
ἐπιτηδεύμασιν, |
εἴ
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι |
| 16, 4, 53 |
ἐμπειρότατον
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
|
ἐπιτηδεύμασιν |
ἐλαττούμενον,
ἃ
δύναται
καὶ
βασιλείας |
| 16, 5, 54 |
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
|
ἐπιτηδεύμασιν |
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ
φιλότιμον. |
| 16, 7, 56 |
Ἐκεῖνος
δὲ
ἀπήγγελλεν,
ὅτι
καὶ
|
νεύμασιν |
καὶ
βλέμμασιν
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
μηνύειν
ἑαυτῇ
κἀν
τοῖς
|
προσκρούμασιν, |
οἷα
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα. |
| 16, 2, 51 |
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς
|
ἐρύμασιν, |
ἃ
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό |
| 16, 7, 56 |
~(Ὁ
γὰρ
Ἡρώδης
πολλοῖς
τοῖς
|
ἀναλώμασιν |
εἴς
τε
τὰς
ἔξω
καὶ |
| 16, 5, 54 |
τό
τε
Πύθιον
ἀνέστησεν
οἰκείοις
|
ἀναλώμασιν |
καὶ
παρέσχεν
ἀργυρίου
πολλὰ
τάλαντα |
| 16, 6, 55 |
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
δίκαιον
δὲ
|
πᾶσιν |
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ
|
πᾶσιν |
ἀνθρώποις
τὰ
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες, |
| 16, 1, 50 |
τῶν
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
|
πᾶσιν |
ἐγεγόνεισαν
τῷ
τε
μεγέθει
τῆς |
| 16, 10, 59 |
Παρατηρῶν
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
|
πᾶσιν |
ἐνδιδοὺς
τοῖς
βουλομένοις,
εἴ
τις |
| 16, 4, 53 |
Καὶ
γὰρ
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ
|
πᾶσιν |
ἐπεσταλκότος
Ἡρώδου
τοῖς
φίλοις
διάσημος |
| 16, 4, 53 |
εἰ
μὴ
κοινὰ
ταῦτα
καὶ
|
πᾶσιν |
ὁμοίως
λέγεσθαι
δυνησόμενα.
Κωλύσει
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τὰ
σώματα
καὶ
περιποθήτους
|
πᾶσιν |
τοῖς
ἀλλοτρίοις,
οὐκ
ἀποδέοντας
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
κατ'
αὐτῶν
διαβολῆς
καὶ
|
πᾶσιν, |
ὡς
εἰπεῖν,
ἄθλου
τούτου
προκειμένου |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
Καίσαρι
μέλοι
τὴν
εἰρήνην
|
ἅπασιν |
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν
|
ἅπασιν |
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
αὐτὴν
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
λόγον
ἔχοντες
|
ἅπασιν |
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς
ἐμμένοιμεν
αὐτοῖς, |
| 16, 6, 55 |
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
|
ἅπασιν |
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ὑποψίαις
καὶ
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος
|
ἅπασιν |
κατὰ
πάντων
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν |
| 16, 11, 60 |
γίνεται
λόγος
οὖν
ἦν
εὐθὺς
|
ἅπασιν |
τῶν
παίδων
καὶ
μετέωρος
ἡ |
| 16, 11, 60 |
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν
οὐ
|
παντάπασιν |
ἀγνωμόνως,
ἀλλὰ
τί
δεῖ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἰσοτιμίᾳ
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
μὴ
|
παντάπασιν |
αὐτὸν
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
ἐν |
| 16, 3, 52 |
δοκεῖν
ἐπ'
ἐκείνῳ
καὶ
παρεῶσθαι
|
παντάπασιν |
ἐκ
τῆς
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια. |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
|
σιωπήσασιν |
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως
ὑμῶν
|
ἴσασιν. |
Καίτοι
γε
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν, |
| 16, 2, 51 |
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας,
ἣν
|
συνίσασιν |
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον
οὐδ' |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
περὶ
Τύραννον
εἰς
|
ἐξέτασιν |
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι |
| 16, 3, 52 |
μικρὰν
ἀπεργαζόμενα
τὴν
τῆς
οἰκίας
|
στάσιν. |
ἀχθόμενος
γὰρ
ὁ
βασιλεὺς
ταῖς |
| 16, 3, 52 |
δ'
ἀεὶ
τὰ
κατὰ
τὴν
|
στάσιν |
τῆς
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε |
| 16, 8, 57 |
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
τῶν
φίλων
|
συνεστᾶσιν |
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
ὁτιοῦν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
τὴν
|
ἀπόστασιν |
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
ἤλεγχον.
Ὁ |
| 16, 5, 54 |
ἤδη
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
|
φασιν |
αὐτόν
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν |
| 16, 2, 51 |
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ
πρότερον
|
εἰλήφασιν |
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
|
πρόφασιν |
μὲν
ὡς
ὑπεραγωνιῶν
αὐτοῦ,
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τῆς
ἀληθείας
τὴν
πρὸς
ἡμᾶς
|
διάθεσιν |
ἀπολαμβάνεις,
ὦ
πάτερ,
ζήσομεν,
οὐδ' |
| 16, 2, 51 |
τὴν
τοῦ
βασιλέως
πρὸς
ὑμᾶς
|
διάθεσιν |
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 7, 56 |
τε
τὴν
πρὸς
τὸν
ἄνδρα
|
διάθεσιν |
κἀκ
τοῦ
πρὸς
τὴν
ἐκείνης |
| 16, 11, 60 |
πέρας
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν
|
πάθεσιν |
ἐδυσχέραινον,
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε |
| 16, 6, 55 |
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
νόμοις
καὶ
|
ἔθεσιν, |
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
ἕκαστος
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
τε
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
|
Ἔθεσιν |
μὲν
γὰρ
οὐδέν
ἐστιν
γένος |
| 16, 2, 51 |
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
|
ἔθεσιν. |
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
σύλλογον. |
| 16, 11, 60 |
βοᾶν
ἠναγκάζετο
πολλάκις
ἐν
τοῖς
|
πλήθεσιν |
ἀπαρακαλύπτως
λέγων,
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν |
| 16, 7, 56 |
τῆς
τύχης
ἐν
ἐκείνῳ
τὴν
|
ἐπίθεσιν |
ποιουμένης
ἐν
οἷς
τὸ
κατὰ |
| 16, 3, 52 |
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν
|
ὑπόθεσιν |
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν |
| 16, 1, 50 |
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
|
ὑπόθεσιν |
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν
κατ' |
| 16, 7, 56 |
ἔξω
ταραχῆς
ἦν,
ἰδίαν
δὲ
|
ὑπόθεσιν |
ὑποψίας
καὶ
μίσους
εἶχεν.
Ἐμπεπτώκει |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καταγωγαῖς
καὶ
τραπέζαις
καὶ
|
διηνεκέσιν |
ἑορταῖς,
τῆς
πανηγύρεως
ἐν
μὲν |
| 16, 5, 54 |
ἄπορον
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
|
πόλεσιν |
ἔν
τε
Συρίᾳ
καὶ
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
ἀπέλιπεν
ἔν
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
|
πόλεσιν |
ὑποδεχόμενος
αὐτὸν
καὶ
μετὰ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τὴν
εἰς
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ
|
συγγενέσιν, |
ὧν
αὐτὸς
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας |
| 16, 5, 54 |
ἐπ'
αὐτῷ
νομίζουσιν
γενέσθαι
τὴν
|
προαίρεσιν. |
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως
ἔχων |
| 16, 7, 56 |
ἆρ'
οὐχ
ὁρῶ
τὴν
σὴν
|
προαίρεσιν, |
ὡς
οὐ
βλασφημίας
ἐστοχασμένος
τοὺς |
| 16, 6, 55 |
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων
ἱερῶν
|
ἀφαίρεσιν |
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
τῆς
παρούσης
ἁβρότητος
ἀπειλεῖν,
ὡς
|
τρύχεσιν |
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
ἥλιον |
| 16, 4, 53 |
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ
|
συνείδησιν |
ἀτοπωτέραν,
ἀλλ'
ἐξ
ἀπειρίας
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
τῶν
φόρων
|
ἀφίησιν |
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους.
Οἱ |
| 16, 4, 53 |
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
|
ἀφίησιν |
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις
μὲν |
| 16, 2, 51 |
μετὰ
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
|
διοίκησιν |
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν |
| 16, 3, 52 |
εἰς
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
|
διοίκησιν |
τῶν
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ |
| 16, 6, 55 |
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
ὂν
|
Ἕλλησίν |
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
πλεῖστον |
| 16, 8, 57 |
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων
εἰς
μὲν
|
ἄρνησιν |
οὐκ
ἐτράπετο,
μετῄει
δὲ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ὄψις
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν
|
ἄρνησιν |
πιθανόν,
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
δι'
ἐννοίας
εἶχεν
τὴν
|
ἐπιχείρησιν, |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς |
| 16, 7, 56 |
τυγχάνειν.
(Ἡρώδης
δὲ
διὰ
τὴν
|
ἐπιχείρησιν, |
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
χεῖρον |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
ἰδίων
|
ἀπαίτησιν |
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ |
| 16, 7, 56 |
ἀλλὰ
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
|
παισὶν |
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν |
| 16, 11, 60 |
γράφει
διηλλαγμένος
ἐπί
τε
τοῖς
|
παισὶν |
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ
|
παισὶν |
εἴποι.
Βίαιος
γὰρ
ἦν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ὅτι
τῆς
ἐπιβουλῆς
ἐφάψαιτο
τοῖς
|
παισὶν |
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν |
| 16, 4, 53 |
πᾶσαν
ὑπόνοιαν
ἐκβαλόντα
διαλλάττεσθαι
τοῖς
|
παισίν. |
Οὐ
γὰρ
εἶναι
δίκαιον
οὐδὲ |
| 16, 3, 52 |
ἐνόησεν
ἀπέβη.
Τοῖς
τε
γὰρ
|
παισὶν |
οὐ
μετρίως
ἐδόκει
κεχρῆσθαι
τῇ |
| 16, 4, 53 |
δ'
ὅσα
βασιλευομένοις
καὶ
βασιλέως
|
παισὶν |
οὐχ
ὑστέρησεν
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς, |
| 16, 4, 53 |
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
σὺν
τοῖς
|
παισὶν |
ὡς
ἐγένετο
κατὰ
Κιλικίαν
ἐν |
| 16, 7, 56 |
βλέμμασιν
οὐκ
ἄδηλοι
τῆς
ὁρμῆς
|
εἰσιν |
ἀμφότεροι.
Μετὰ
τοῦτο
ὁ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ
μὲν
|
εἰσὶν |
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
εἰσίν, |
| 16, 4, 53 |
οὐδέν,
τῷ
βασιλεύοντι
παῖδες
εἰ
|
εἰσὶν |
νέοι
καὶ
μήτηρ
αὐτῶν
ἀποθανοῦσα, |
| 16, 2, 51 |
Οὐδεὶς
οὐδὲ
μαινόμενος.
Οὐδὲ
γὰρ
|
εἰσὶν |
οἱ
μὴ
μετέχοντες
αὐτῶν
ἰδίᾳ |
| 16, 6, 55 |
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
οὖν
|
εἰσίν, |
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν
εἰώθασιν |
| 16, 4, 53 |
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
βασιλέων,
ὥσπερ
|
εἰσίν, |
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ |
| 16, 4, 53 |
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ
δ'
οὐκ
|
εἰσίν, |
οὐκ
ἐλπίζομεν;
ἢ
σὲ
διαχειρισάμενοι |
| 16, 6, 55 |
ὑπὸ
τοῦ
Σεβαστοῦ
καὶ
Ἀγρίππα
|
δοθεῖσιν |
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς |
| 16, 5, 54 |
Νικοπολίταις
δὲ
τοῖς
ἐπ'
Ἀκτίῳ
|
κτισθεῖσιν |
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
τῶν |
| 16, 3, 52 |
ταῖς
παρ'
Ἀρχελάου
τοῦ
Καππάδοκος
|
ἐλπίσιν |
ἐπανέχοιεν,
ὡς
δι'
ἐκείνου
πρός |
| 16, 11, 60 |
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
ἐκείνων
|
κρίσιν, |
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
μὲν
οὐχ |
| 16, 4, 53 |
δήλη
καὶ
παρ'
αὐτὴν
τὴν
|
κρίσιν. |
Οὐκ
ἂν
γάρ,
εἴ
τι |
| 16, 7, 56 |
τρόπου
τὴν
ἐν
τοῖς
γινομένοις
|
ὑπόκρισιν |
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς |
| 16, 9, 58 |
ἔχων
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
|
τρισὶν |
ἡμέραις
ἑπτὰ
σταθμοὺς
διανύσας,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
|
τισὶν |
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
ἕτερον
δ' |
| 16, 2, 51 |
παλαιὰ
δ'
ἡμῖν,
κἂν
μή
|
τισιν |
δοκῇ,
ὥστ'
αὐτῶν
καὶ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
ποιούμενος
καὶ
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα
|
τισὶν |
ἐπιζητουμένων
μεσίτης
ἦν
καὶ
διεπράττετο |
| 16, 5, 54 |
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις
|
τισὶν |
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον |
| 16, 3, 52 |
οἰκίας
καὶ
χαλεπωτέραν
ἐλάμβανε
τὴν
|
ἐπίδοσιν, |
ἀντιμεταλαβούσης
μὲν
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας |
| 16, 3, 52 |
τῶν
μειρακίων
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
|
βελτίοσιν. |
Τὸ
δ'
οὐχ
ὥσπερ
ἐνόησεν |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
|
εἰκόσιν |
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις
ἐπιτηδεύμασιν |
| 16, 10, 59 |
δίκας
καὶ
τὰ
χρέα
τοῖς
|
δεδανεικόσιν |
ἀποδώσων
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ |
| 16, 4, 53 |
σὺν
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν
γῆν
|
νενευκόσιν, |
ἡ
δ'
ἐλπὶς
ἀμείνων
ὑπεφαίνετο, |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὸ
παρέχειν
ὅσα
τοῖς
|
ἠξιωκόσιν |
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
τῶν
ἄλλων |
| 16, 9, 58 |
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
τούτων
τοῖς
|
ἡγεμόσιν |
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς |
| 16, 9, 58 |
διελέγετο
περὶ
τούτων
τοῖς
Καίσαρος
|
ἡγεμόσιν |
Σατορνίνῳ
τε
καὶ
Οὐολομνίῳ
ἐπὶ |
| 16, 1, 50 |
μετεδίδου
καὶ
γυναῖκας
ἐν
ἡλικίᾳ
|
γεγονόσιν |
ἐζεύγνυεν,
Ἀριστοβούλῳ
μὲν
τὴν
Σαλώμης |
| 16, 2, 51 |
τιμητὸν
δυσαποδίδακτον
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
|
παρειληφόσιν |
καὶ
διαφυλάττουσιν.
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται |
| 16, 8, 57 |
γράμματα
γὰρ
γράψας
ἐν
βιβλίοις
|
τέσσαρσιν |
ἀπέστειλεν,
ὡς
οὐδὲν
δεῖ
βασανίζειν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς
ἐπιδεικνύναι
πᾶσαν
|
ἀπόλαυσιν |
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
ἐξαλλάττων
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
δὲ
αὐτούς,
οἳ
τοῖς
ἐκείνης
|
φονεῦσιν |
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν
αὐτῶν |
| 16, 6, 55 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
|
ἀποδοχεῦσιν |
Ἱεροσολύμων,
ἐγγύας
τε
μὴ
ὁμολογεῖν |
| 16, 1, 50 |
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
|
κατάλυσιν |
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην
|
οὖσιν, |
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
πλέον
ὧν |
| 16, 2, 51 |
τὴν
ἀνακομιδὴν
οὐκέτ'
ἐδόκει
ποιεῖσθαι
|
πλέουσιν, |
ἀλλὰ
διαμειψάμενοι
τήν
τε
Παφλαγονίαν |
| 16, 5, 54 |
τινα
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ
|
νομίζουσιν |
γενέσθαι
τὴν
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ' |
| 16, 2, 51 |
εἰ
τὰς
χάριτας
αὐτῶν
ἀβεβαίους
|
ἀξιοῦσιν |
γενέσθαι.
Εἰ
δέ
τις
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
ὁτιοῦν
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
δὲ
|
ἀξιοῦσιν |
καὶ
καθ'
αὑτὰ
δίκαια
δοκεῖν. |
| 16, 9, 58 |
ὀρμητήρια
τοῦ
Συλλαίου
καὶ
κακῶς
|
ποιοῦσιν |
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
ἐπανελθὼν
ἀπὸ |
| 16, 7, 56 |
τῶν
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
|
εἰσιοῦσιν |
ἀπαντώσης,
ὡς
ἐλέγετο,
περίφοβος
δ' |
| 16, 2, 51 |
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
εὔδηλον
ὡς
ἄμφω
|
ἀδικοῦσιν, |
τοὺς
εἰληφότας,
εἰ
μὴ
νομίζοιεν |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
ἐν
Συρίᾳ
μεγίστην
πόλιν
|
οἰκοῦσιν, |
ἣν
κατὰ
μῆκος
τέμνει
πλατεῖα, |
| 16, 11, 60 |
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν
ᾗ
|
κατοικοῦσιν |
Ῥωμαῖοι,
καὶ
παραλαβόντα
τούς
τε |
| 16, 4, 53 |
πόρρω
τῆς
ἐπ'
αὐτοῖς
διαβολῆς
|
δοκοῦσιν, |
αὐτό
γε
τοῦτο
ἁμαρτεῖν
ἔφη |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τὸν
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
|
διαπειλοῦσιν, |
εἰ
τύχοιεν
αὐτοί
ποτε
τῆς |
| 16, 6, 55 |
οὖν
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
|
μέλλουσιν |
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
|
ἁμαρτάνουσιν. |
Τοιοῦτος
ὢν
ἐδόκει
μὲν
οὐκ |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
νῦν
|
ἐντυγχάνουσιν |
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
πρότερον |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν
|
ἕξουσιν |
διηγήσατο.
Τό
τε
σύμπαν
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
δεδοικότων
μέν,
εἰ
|
δόξουσιν |
ἐκ
τοῦ
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
ὧν
|
ὑπονοοῦσιν |
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ'
αὐτὸς |
| 16, 4, 53 |
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
τοῖς
|
παροῦσιν |
ἐνεπεπτώκει
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 4, 53 |
ὀκνεῖν,
ἐλεεινοί
τ'
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
|
παροῦσιν |
ἰδίᾳ
καὶ
τὸν
πατέρα
διεκίνησαν |
| 16, 11, 60 |
εὐάλωται
δὲ
δι'
ἀμφότερα
τοῖς
|
ἐπιτηροῦσιν |
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
χάριν
καταμηνύουσιν. |
| 16, 9, 58 |
περὶ
εἰκοσιπέντε
τῶν
σὺν
αὐτῷ
|
πίπτουσιν, |
οἱ
δὲ
ἄλλοι
πρὸς
φυγὴν |
| 16, 2, 51 |
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
|
διαφυλάττουσιν. |
Τούτων
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν, |
| 16, 10, 59 |
δοίη
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
Ἀλέξανδρον
|
θεραπεύουσιν |
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ
τούτους |
| 16, 11, 60 |
ἐπιτηροῦσιν
αὐτοὺς
καὶ
πρὸς
χάριν
|
καταμηνύουσιν. |
Ὁ
μέντοι
πατὴρ
οὐδ'
ἐντροπῆς |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἐπεὶ
τοῦτο
προσετέτακτο
αὐτοῖς,
|
ἐγγράφουσιν |
ἐπιβουλὴν
μὲν
οὔτε
νοῆσαι
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
|
ἔχουσιν |
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν
|
ἔχουσιν, |
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
λόγον.
ἵνα |
| 16, 1, 50 |
καὶ
μὴ
τὴν
αὐτὴν
δίαιταν
|
ἔχουσιν |
τοῦ
ζῆν
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
δι'
ὑμᾶς
|
ἔχουσιν |
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
μὲν
τούτων |
| 16, 6, 55 |
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
Ἐφεσίων
|
ἄρχουσιν |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων
|
ἄρχουσιν |
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ
ἐν |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τὸ
πλῆθος
ἀεὶ
τοῖς
|
παρατυχοῦσιν |
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
περαιτέρω
προελθὸν
ἀπονικῆσαι
τὴν
|
φύσιν. |
Ἐπίστασις
δὲ
γένοιτ'
ἂν
εἰκότως, |
| 16, 7, 56 |
Ὀβόδας
ἀπράγμων
καὶ
νωθὴς
τὴν
|
φύσιν, |
Σύλλαιος
δ'
αὐτῷ
διῴκει
τὰ |
| 16, 6, 55 |
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα
ἂν
|
ὦσιν |
κατὰ
τὸ
πάτριον
αὐτοῖς
ἔθος |
| 16, 2, 51 |
οὔτ'
ἐν
τοῖς
κατὰ
γῆν
|
ἀγῶσιν |
οὔθ'
ὅτε
νεῶν
ἔδει
δεύτερος |
| 16, 7, 56 |
τυχὼν
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
|
δίδωσιν, |
αὐτὸς
δὲ
χρόνου
διελθόντος
οἰόμενος |
| 16, 10, 59 |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
δῶρά
τε
|
δίδωσιν |
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ'
ἐκείνου |
| 16, 10, 59 |
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
|
δίδωσιν |
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα
κελεύσας |
| 16, 10, 59 |
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
|
δίδωσιν |
πεντήκοντα
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
Μετῄει
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
|
ἐπανόρθωσιν |
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
χώραν
ἑκάστοις
τὰ
οἰκεῖα
|
τιμῶσιν |
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
αὐτὸν
|
ὁρῶσιν. |
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
πλεῖν.
Κἂν
|
εὕρωσιν |
ἀνύσαντά
τι
Νικόλαον,
ὡς
μηκέτ' |
| 16, 11, 60 |
τὰς
χεῖρας,
ἐπάναγκες
εἶναι
τοῖς
|
περιεστῶσιν |
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν |
| 16, 9, 58 |
τῷ
καιρῷ
καὶ
οἱ
τὴν
|
Τραχωνῖτιν |
ἔχοντες
τῆς
τῶν
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς |
| 16, 11, 60 |
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος
τὰ
ἐν
Βηρυτῷ,
|
ἥντιν' |
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
τῶν
παίδων |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
γὰρ
οὐ
δίκαια
μόνον
|
ἐστίν, |
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα |
| 16, 7, 56 |
τοιοῦτον,
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
|
ἐστιν |
ἅπασιν
εἰς
μῖσος
ἀγαγεῖν
αὐτὴν |
| 16, 8, 57 |
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς
|
ἐστιν. |
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
τὸν |
| 16, 6, 55 |
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν
γὰρ
οὐδέν
|
ἐστιν |
γένος
ὃ
τοῖς
αὐτοῖς
ἀεὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐ
σκέψει
τί
τὸ
πραττόμενόν
|
ἐστιν; |
Δύο
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος
γυναικὸς |
| 16, 2, 51 |
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν
|
ἐστιν. |
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν
πάλαι |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
|
ἐστιν, |
εὐσεβῆ
δὲ
πάντα
καὶ
τῇ |
| 16, 2, 51 |
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις
ἐνδεής
|
ἐστιν; |
τίς
δὲ
οὐ
νενόηται
τιμή; |
| 16, 2, 51 |
γε
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
|
ἐστιν |
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον |
| 16, 6, 55 |
ἱερὰ
χρήματα
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
|
ἔστιν |
αὐτοῖς
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν, |
| 16, 2, 51 |
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
πραττόντων
οὐκ
|
ἔστιν |
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ |
| 16, 5, 54 |
ἐκέχρητο
πρὸς
ἅπαντας
ἀνθρώπους,
οὐκ
|
ἔστιν |
ὅπως
οὐκ
ἄν
τις
αὐτὸν |
| 16, 4, 53 |
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
ἄλλως
οὐκ
|
ἔστιν |
τὴν
ἀρχὴν
παραλαβεῖν.
Αὐτὸς
δ' |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβουλὰς
εὑρίσκεις,
τί
σοι
πρὸς
|
πίστιν |
αὔταρκες
τοιαύτης
δυσσεβείας;
ἡ
μήτηρ |
| 16, 8, 57 |
ἀληθείας
ἀναίτιον
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
|
πίστιν |
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ |
| 16, 2, 51 |
φιλοφρονήσεις
ἦσαν,
ἅτε
καὶ
μεγίστην
|
πίστιν |
εἰληφέναι
δοκοῦντος
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας |
| 16, 4, 53 |
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ
πιστὰ
|
πίστιν |
εἴωθεν
ὑπ'
ἐνεργείας
λαμβάνειν.
φαρμάκου |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος
δὲ
|
πίστιν |
ἐπὶ
τούτοις
ἔλεγεν
ὡς
εἴη |
| 16, 11, 60 |
περὶ
ἐκείνους
ἀσεβήματος,
ὃς
οὔτε
|
πίστιν |
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
αἰτίαν
εὔκαιρον
οὐ
μικρὰν
|
πίστιν |
παρεῖχεν
τοῦ
διὰ
τὴν
ἀσέβειαν |
| 16, 9, 58 |
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
τούτων
τοῖς
|
Ἄραψιν. |
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν |
| 16, 6, 55 |
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
λυσιτελέστατον
|
ὂν |
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ |
| 16, 4, 53 |
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
|
ἂν |
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν |
| 16, 4, 53 |
τὸν
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
|
ὃν |
ἄλλως
οὐκ
ἔστιν
τὴν
ἀρχὴν |
| 16, 4, 53 |
βασιλείας
αὐτῷ
τὴν
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
|
ὃν |
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων
διάδοχον |
| 16, 7, 56 |
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
|
ὃν |
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ'
εἶχεν |
| 16, 1, 50 |
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
|
ὃν |
αὐτὸς
ἐβεβαίου,
τοὺς
τοιχωρύχους
ἀποδιδόμενος |
| 16, 5, 54 |
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν
Φάρον,
|
ὃν |
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε
τῇ |
| 16, 4, 53 |
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
νῦν
ἥλιος,
|
ὃν |
τί
δεῖ
βλέπειν
μετὰ
τῆς |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ταῦτα
λαβὼν
καὶ
πρὸς
|
Ἀρχέλαον |
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
οἶσθα,
ἀλλ'
ὅτι
παρ'
|
Ἀρχέλαον |
ἀποχωρεῖν
ἐγνώκειμεν
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην. |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνης
ὁμολογούσης
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
|
Ἀρχέλαον |
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας |
| 16, 10, 59 |
ἀποχωρεῖν.
Ὁ
δὲ
Ἀλέξανδρος
πρὸς
|
Ἀρχέλαον |
ἔφη
κἀκεῖθεν
εἰς
Ῥώμην
ὁμολογήσαντα |
| 16, 8, 57 |
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
|
Ἀρχέλαον |
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν |
| 16, 4, 53 |
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
|
Ἀρχέλαον, |
ὃς
αὐτὸν
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
|
Ἀρχέλαον |
ὅσους
τε
τῶν
ἄλλων
οἴεται |
| 16, 2, 51 |
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
|
Νικόλαον |
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ
φίλων |
| 16, 10, 59 |
πλεῖν.
Κἂν
εὕρωσιν
ἀνύσαντά
τι
|
Νικόλαον, |
ὡς
μηκέτ'
αὐτῷ
δυσχεραίνειν
Καίσαρα, |
| 16, 4, 53 |
τὸν
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
|
ναὸν |
εἰσιέναι.
Τί
δ'
εἰ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
τι
χρυσίον
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
|
ἔλαβον. |
Εὐθὺς
οὖν
καὶ
τούτους
ὁ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
|
Νάκεβον |
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δευτέρου,
τότε
μόλις
ἀμυνομένου
|
Νάκεβον |
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
περὶ |
| 16, 2, 51 |
Ῥόδου
καὶ
Κῶ
προσέσχεν,
περὶ
|
Λέσβον |
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ |
| 16, 1, 50 |
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
αὐτὸν
ἄντικρυς
|
ἔλεγον, |
ἀλλ'
εἰς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος |
| 16, 2, 51 |
παρρησίας
ἐπειλημμένοι,
καὶ
τὰς
ἐπηρείας
|
ἔλεγον, |
ἃς
ἐπηρεάζοντο
μήτε
νόμοις
οἰκείοις |
| 16, 10, 59 |
δὴ
πόλεμος,
ὡς
οὗτοι
τραγῳδοῦντες
|
ἔλεγον, |
καὶ
τὰ
τῆς
ἐπιστρατείας
τοιαῦτα. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
ὕστερον
|
ἔλεγον, |
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς
Ἡρώδην |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην.
|
Ἔλεγον |
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν |
| 16, 8, 57 |
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
τοιοῦτον,
|
ἔλεγον |
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
|
ἀρχικύνηγον |
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
τότε
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν
|
στρατηγὸν |
αὐτῶν
καὶ
περὶ
πέντε
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
τὸν
|
στρατηγὸν |
αὐτῶν
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἔπεμψεν
πρὸς
τὸν
ἐν
Λιβύῃ
|
στρατηγὸν |
τόντε
ὄντα
Φλάβιον
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
τὸν
|
λόγον |
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς, |
| 16, 4, 53 |
ἠδύνατο.
Πλείω
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
δυνάμεθα,
|
λόγον |
δ'
οὐκ
ἐπιδέχεται
τὰ
μὴ |
| 16, 7, 56 |
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
Πότερον
δὲ
|
λόγον |
εἰς
τὴν
ψυχὴν
ἢ
ξίφος |
| 16, 6, 55 |
πλεῖστον
οἱ
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
|
λόγον |
ἔχοντες
ἅπασιν
ἡμᾶς,
εἰ
καθαρῶς |
| 16, 4, 53 |
σαυτὸν
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
δὲ
|
λόγον |
ἡμεῖς
ἑαυτοῖς.
Οὐχ
οὕτως
ὁ |
| 16, 4, 53 |
μηδὲ
γενέσθαι
τὸν
ἐπ'
αὐτοῖς
|
λόγον. |
Ἡρώδην
δὲ
παρεκάλει
πᾶσαν
ὑπόνοιαν |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
|
λόγον. |
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως
ἁπάντων |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
|
λόγον. |
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
|
λόγον. |
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε
τὴν
ὀδύνην |
| 16, 4, 53 |
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
|
λόγον |
πιστὸν
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι, |
| 16, 4, 53 |
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
οὖν
εὕροι
|
λόγον |
τῆς
ἀληθείας
ἡ
παρρησία,
μακάριον |
| 16, 4, 53 |
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
|
λόγον |
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν
|
λόγον |
τῷ
μὲν
ἔξω
τῆς
τοιαύτης |
| 16, 9, 58 |
Ἀντίπατρον
τὸν
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
|
λόγον |
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
οἱ |
| 16, 11, 60 |
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν
τὸν
|
λόγον |
ὡς
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον
ἀρκέσει |
| 16, 11, 60 |
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
οὐκ
|
ἄλογον |
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον
ἐκ
πολλοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
τὸν
|
σύλλογον. |
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι,
τὸ
δ'
|
εὔλογον |
ἐκίνει
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ |
| 16, 4, 53 |
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
τοιοῦτον
|
ἔργον; |
ἡ
δὲ
τῶν
ἀρχομένων
εὐσέβεια |
| 16, 2, 51 |
εὔνοιαν
ἐνεργὸν
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
|
ἄνεργον |
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
τοιοῦτον
ἀντ' |
| 16, 2, 51 |
γενομένη
μία
τὴν
μὲν
εὔνοιαν
|
ἐνεργὸν |
τὴν
δὲ
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ |
| 16, 8, 57 |
σώματι
προσετίθει
δ'
ὅτι
καὶ
|
συνεργὸν |
ἔχων
τὸν
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν |
| 16, 2, 51 |
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
|
εἶργον |
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν.
Ὁ |
| 16, 5, 54 |
αὐτὸν
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
|
πύργον |
ἐπ'
αὐτῆς
τῆς
πόλεως
ἀναστήσας |
| 16, 9, 58 |
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
λῃστῶν
ὅσοι
|
διέφυγον |
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
χρήματα
διευλύτουν, |
| 16, 2, 51 |
κἂν
εἰ
μηδενὸς
ὕπαρξιν
ἐχαρίσασθε.
|
σχεδὸν |
γὰρ
οὐ
μόνοις
ἡμῖν
ἀλλὰ |
| 16, 4, 53 |
τῷ
πάθει
συνεχόμενον.
(Ἐπεὶ
δὲ
|
συνεῖδον |
εὐμένειάν
τινα
καὶ
παρ'
ἐκείνου |
| 16, 5, 54 |
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
τὴν
ὕπαιθρον
|
ὁδὸν |
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς
κόσμον |
| 16, 8, 57 |
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
|
πρόσοδον |
διακοσίων
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
Κυπρίων
χαλκοῦ
τὴν
ἡμίσειαν
|
πρόσοδον |
καὶ
τῆς
ἡμισείας
τὴν
ἐπιμέλειαν |
| 16, 2, 51 |
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
|
δέον |
ἀναμνῆσαι
τῶν
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸ
προεῖπεν,
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
|
δέον |
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
τὸ |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
λέγων
καὶ
|
δέον, |
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν
τι
τετολμήκασιν, |
| 16, 6, 55 |
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
|
δέον |
οὐκ
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
παρέχοντος
ἀμφήριστον
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
|
δέον |
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν |
| 16, 6, 55 |
ἔχοντες
καὶ
τῶν
εἰς
τὸν
|
θεὸν |
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν |
| 16, 11, 60 |
πᾶσα
καὶ
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
|
ἔλεον |
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
|
ἔλεον |
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
οὐχ
ὑπὲρ
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
|
πλέον, |
ἀλλ'
εἰ
καὶ
ταύτης
στεροῖντο |
| 16, 6, 55 |
τῶν
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
|
πλέον |
εἰς
τοὺς
Ἕλληνας
ἰέναι,
δεικνὺς |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ψυχῆς
ἐμοὶ
στεργο
μένη
|
πλέον |
καὶ
κοινωνοῦσα
τέκνων;
ἡ
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ὧν
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ
|
πλέον |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
τὴν
ὀργὴν
ἐπιδεικνυμένου, |
| 16, 9, 58 |
Φοινίκην
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
|
πλέον |
ὧν
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
λέγων
|
νέον |
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι, |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει
|
νέον |
ὄντα
καὶ
περὶ
ὧν
ἐπεπόνθει |
| 16, 6, 55 |
καὶ
ταῦτα
παρ'
ἐκείνων
ἡμῖν
|
ἀπαιτητέον |
καὶ
δέον
οὐκ
ἐν
τῇ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τοὺς
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
|
λεκτέον. |
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων |
| 16, 11, 60 |
ἄλλης
εὐδοξίας,
ὡς
μηδένα
οἴεσθαι
|
παραλειπτέον |
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον |
| 16, 11, 60 |
εἰκότως,
εἴτε
εἰς
τοὺς
νεανίσκους
|
ἀνοιστέον |
τὴν
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ὀργὴν
ὧν
ὑπόπτως
ἔχοντες
|
ἐστασίαζον. |
Οὐ
μὴν
καὶ
πρὸς
Καίσαρα |
| 16, 9, 58 |
εἶχε
διὰ
Καίσαρα,
καὶ
τὸ
|
μεῖζον |
ἀφῄρητο
τοῦ
φρονήματος.
Οὐδὲ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ
|
μεῖζον |
ἐκείνων
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτῆς
καί
τι
συμπεσὸν
ἐπὶ
|
μεῖζον |
ἤγαγεν
τὴν
εἰς
τοῦτο
παρρησίαν. |
| 16, 8, 57 |
ὁρμᾶν
ἀπίθανον.
Ἠξίου
δὲ
καὶ
|
μεῖζόν |
τι
λαβεῖν
τῆς
περὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν
νεανίσκων
|
μεῖζόν |
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
κατ' |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμην
τὰ
πεπραγμένα
διεσάφουν
εἰς
|
μεῖζον, |
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν
γεγονότων |
| 16, 11, 60 |
γε
μὴν
παρολκὴ
καὶ
τὸ
|
χρονίζον |
οὐκ
ἂν
αὐτῷ
συγγνώμην
τινὰ |
| 16, 1, 50 |
ἀλλ'
εἰς
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
|
ἐσκόρπιζον |
τοὺς
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
οὗ |
| 16, 11, 60 |
μῖσος
οὕτως
αὐξηθῆναι
καὶ
περαιτέρω
|
προελθὸν |
ἀπονικῆσαι
τὴν
φύσιν.
Ἐπίστασις
δὲ |
| 16, 8, 57 |
μέχρις
Ἀντιοχείας
ἐπὶ
τὸ
αὐτὸ
|
παρῆλθον. |
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας |
| 16, 2, 51 |
ἔχειν
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ
|
βέβαιον |
αὐτῶν
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
ἐν
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
|
βέβαιον |
εἰς
ἐλπίδα
σωτηρίας
ἐπ'
ἀλλήλους |
| 16, 2, 51 |
τινὰς
ὧν
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι
|
βέβαιον |
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν
ὧν
δι' |
| 16, 6, 55 |
στρατηγῷ,
ἵνα
σάββασιν
μηδεὶς
ἀναγκάζῃ
|
Ἰουδαῖον |
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
Κυρηναίων |
| 16, 3, 52 |
μειράκια
καὶ
τὸ
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
|
βίαιον |
ἔσεσθαι
πρὸς
τὸν
γεγεννηκότα.
Τὸ |
| 16, 5, 54 |
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
συνείθισται
τὸ
|
δίκαιον |
ἀντὶ
τοῦ
πρὸς
δόξαν
ἠγαπηκέναι. |
| 16, 6, 55 |
πολλῆς
ἐγγιγνομένης
τῆς
διαφορᾶς.
Τὸ
|
δίκαιον |
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες |
| 16, 11, 60 |
μὲν
ἡ
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
|
δίκαιον |
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη, |
| 16, 11, 60 |
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς
τὸ
μὲν
|
δίκαιον |
ἔλαττον
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους, |
| 16, 3, 52 |
ἤδη
πρὸς
τοὺς
φίλους
οὐ
|
δίκαιον |
ἐλέγχειν
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως |
| 16, 10, 59 |
γέγονεν,
ὡς
σὺ
ἀκήκοας
καὶ
|
δίκαιον |
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς
χαλεπώτερον
φέρειν. |
| 16, 4, 53 |
πῶς
δ'
οἷόν
τε
καὶ
|
δίκαιον |
ἣν
αὐτὸς
ἐκτήσατο
πολλοῖς
πόνοις |
| 16, 2, 51 |
ἣν
συνίσασιν
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
|
δίκαιον |
οὐδ'
αὐτεξούσιον
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παισίν.
Οὐ
γὰρ
εἶναι
|
δίκαιον |
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τοῦτο
τῆς
ἐπιστολῆς
τὸ
|
κεφάλαιον, |
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ
φίλῳ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
τὸν
|
Σύλλαιον |
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι |
| 16, 9, 58 |
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
|
Σύλλαιον |
ὄντα
πονηρὸν
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε |
| 16, 10, 59 |
τι
τοιοῦτον
εἰπεῖν
εἰς
τὸν
|
Σύλλαιον, |
ὡς
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
πεπιστευκώς.
Ὁ
δὲ
καὶ
|
Πτολεμαῖον, |
ὃς
ἦν
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν |
| 16, 10, 59 |
Οὐολόμνιον
τοὺς
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
|
τελευταῖον |
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
ἐναντίον |
| 16, 11, 60 |
τοιούτων
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ
|
τελευταῖον |
εἰπών,
ὅτι
καὶ
τῇ
φύσει |
| 16, 11, 60 |
ὁρμηθέντα
πολλάκις
δὲ
μελλήσαντα
τὸ
|
τελευταῖον |
ὑποστῆναι
καὶ
διαπράξασθαι,
φονώσης
καὶ |
| 16, 6, 55 |
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν
|
βίον |
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
δημόσιον |
| 16, 4, 53 |
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν
|
βίον |
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας |
| 16, 6, 55 |
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
|
βίον. |
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
ἐπὶ
τὰ |
| 16, 11, 60 |
τῶν
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
τὸν
|
βίον |
οὐκ
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
τὸν
|
βίον |
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα
|
Φλάβιον |
καὶ
πρὸς
τοὺς
ἄλλους
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας
οὐ
|
ῥᾴδιον |
ἐνόμιζεν.
Οὐδὲ
γὰρ
εἰς
τὰς |
| 16, 2, 51 |
διὰ
μέγεθος
καὶ
κάλλος
ἀναστῆναι
|
ῥᾴδιον |
ἦν,
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ |
| 16, 11, 60 |
δι'
ἐκείνων
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
|
ἥδιον |
ἂν
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ |
| 16, 2, 51 |
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
τὸν
|
ἴδιον |
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ
|
γραμματίδιον. |
Ὁ
γάρ
τοι
Διόφαντος
ἐδόκει |
| 16, 2, 51 |
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε
Ἀλεξάνδρειον
καὶ
|
Ἡρώδειον |
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν.
Ἦγεν
δὲ |
| 16, 6, 55 |
εὐσεβείας
ἕνεκα
τῆς
πρὸς
τὸ
|
θεῖον |
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
ᾔτουν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι.
τὸ
γὰρ
|
θεῖον, |
εἰ
χαίρει
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον
|
οἰκεῖον |
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ |
| 16, 8, 57 |
γενέσθαι
τι
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως
|
ἀνοίκειον |
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν |
| 16, 8, 57 |
ἡσυχία
τε
καὶ
κατήφεια
τὸ
|
βασίλειον |
ἀπεκόσμει
τῆς
πρώτης
εὐδαιμονίας.
Καὶ |
| 16, 8, 57 |
φόβου
καὶ
ταραχῆς
περὶ
τὸ
|
βασίλειον, |
εἷς
τις
τῶν
νεωτέρων
ὡς |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
λοιπὸν
οὔτ'
εἰς
τὸ
|
βασίλειον |
εἰσιέναι.
Ταύτην
δὲ
τὴν
παραγγελίαν |
| 16, 11, 60 |
αὐτούς,
μὴ
φαίνοιο
ὀργῇ
τὸ
|
πλεῖον |
ἢ
γνώμῃ
κεχρῆσθαι,
εἰ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
οὐ
πιστευόμενος.
Ἐγένετο
δ'
ἐπὶ
|
πλεῖον |
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
|
δάνειον |
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ |
| 16, 11, 60 |
Τὰ
δὲ
σώματα
νύκτωρ
εἰς
|
Ἀλεξάνδρειον |
ἀπέθεντο
τοῦ
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ |
| 16, 2, 51 |
πολλαῖς
δαπάναις
ἐξῳκοδόμησεν,
τό
τε
|
Ἀλεξάνδρειον |
καὶ
Ἡρώδειον
καὶ
τὴν
Ὑρκανίαν. |
| 16, 2, 51 |
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
|
βόρειον |
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
νεῶν. |
| 16, 10, 59 |
τῷ
φρουρίῳ.
Μετὰ
τοῦτο
τὸ
|
γραμματεῖον |
ὁ
μὲν
Ἡρώδης
οὐκ
ἐνδοιασίμως |
| 16, 5, 54 |
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε
|
Πύθιον |
ἀνέστησεν
οἰκείοις
ἀναλώμασιν
καὶ
παρέσχεν |
| 16, 7, 56 |
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ
τὸν
|
ἥλιον |
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο
διὰ |
| 16, 4, 53 |
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
|
ἥλιον, |
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα |
| 16, 9, 58 |
τῶν
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
|
Οὐολόμνιον |
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
περὶ
τὸν
Ὄλυμπον
καὶ
|
Οὐολόμνιον |
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις
εὐθὺς
ἔδοξεν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
ἐπὶ
Σατορνῖνον
ἐλθόντα
καὶ
|
Οὐολόμνιον |
τοὺς
τῆς
Συρίας
ἡγεμόνας,
τελευταῖον |
| 16, 3, 52 |
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ
|
δαιμόνιον |
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
τῶν
οἴκοι |
| 16, 5, 54 |
τῆς
οὔσης
ἐν
αὐτῷ
μεγαλοψυχίας.
|
Ἄξιον |
γὰρ
εἶναι
καὶ
Συρίας
ἁπάσης |
| 16, 8, 57 |
ἤκουσεν
ἄγαν
πεπιστευκώς.
Ἀναλογιζομένῳ
γὰρ
|
ἄξιον |
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
αὐτῶν
οὐδὲν |
| 16, 11, 60 |
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
|
ἄξιον. |
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ |
| 16, 8, 57 |
αἴτιον,
εἰ
μή
τι
τοιοῦτον
|
οἷον |
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς |
| 16, 4, 53 |
μέμφονται
βαρὺν
ὄντα;
πῶς
δ'
|
οἷόν |
τε
καὶ
δίκαιον
ἣν
αὐτὸς |
| 16, 3, 52 |
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
τὸ
κακὸν
|
ὅμοιον |
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν |
| 16, 7, 56 |
κοινωνὸν
ἔχειν
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
|
ὅμοιον |
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
ὁρῶν,
κἀν |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ'
ὠμὸν
|
ὅμοιον |
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
φεισάμενον. |
| 16, 4, 53 |
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ
παρρησία,
|
μακάριον |
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
|
ἄγριόν |
τι
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ
|
συνέδριον |
ἀποδείξαντα
περὶ
Βηρυτόν,
ἐν
ᾗ |
| 16, 11, 60 |
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
τὸ
|
συνέδριον |
Ἀρχελάου
χωρίς.
Ἐκεῖνον
δὲ
δι' |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
ἠξίου
παράγειν
εἰς
τὸ
|
συνέδριον, |
ἐν
κώμῃ
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν |
| 16, 11, 60 |
παρηγμένων
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ
τὸ
|
συνέδριον, |
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν
χεῖρον |
| 16, 11, 60 |
μᾶλλόν
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
|
περιὸν |
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι' |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
νικῶντος
αὐτὸν
πάθους
ἀσεβείας
|
τεκμήριον |
ἀνυποτιμήτου
Καὶ
τῆς
ἡλικίας
οὔσης |
| 16, 8, 57 |
τῆς
περὶ
τὸν
υἱὸν
παρανομίας
|
τεκμήριον |
καὶ
φιλόνεικος
ἦν
μὴ
δόξαι |
| 16, 10, 59 |
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου
κολάσεις
διαφεύγοντες
|
ὁρμητήριον |
ἐποιήσαντο
τὴν
Ἀραβίαν.
Τούτους
ὑπεδέξατο |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
ἐξῄει,
καὶ
τοῦ
δέους
|
ἱλαστήριον |
μνῆμα
λευκῆς
πέτρας
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 8, 57 |
μηδενὶ
πιστεύειν
μέγα
τῆς
προσδοκίας
|
κολαστήριον |
ἔχοντι.
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον |
| 16, 6, 55 |
ὅσα
ἂν
ὦσιν
κατὰ
τὸ
|
πάτριον |
αὐτοῖς
ἔθος
συναγαγόντες
χρήματα
ἀναπέμπειν |
| 16, 6, 55 |
τοῖς
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
|
πάτριον |
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ |
| 16, 6, 55 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
|
πάτριον, |
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό |
| 16, 2, 51 |
μόνου
μετέχειν
ἠξιώσαμεν,
ἀκωλύτως
τὴν
|
πάτριον |
εὐσέβειαν
διαφυλάττειν,
ὃ
καὶ
καθ' |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸς
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
|
πάτριον |
νόμον
κελεύειν,
εἴ
του
κατηγορήσαντες |
| 16, 6, 55 |
διαφορᾷ
τῶν
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
|
ἀλλότριον, |
ἀλλ'
ἐν
τῷ
πρὸς
καλοκαγαθίαν |
| 16, 5, 54 |
θηριώδη
δοκεῖν
καὶ
πάσης
μετριότητος
|
ἀλλότριον. |
Ἔνθεν
καὶ
διάφορόν
τινα
καὶ |
| 16, 4, 53 |
κινδύνοις
ἀρχήν,
ταύτης
οὐκ
ἐᾶν
|
κύριον |
εἶναι
κρατεῖν
τε
καὶ
διδόναι |
| 16, 10, 59 |
τῶν
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
|
φρούριον. |
Αὐτὸς
μὲν
οὖν
οὐδὲν
ὡμολόγησεν, |
| 16, 5, 54 |
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
ἀναλαμβάνων.
|
Μαρτύριον |
δέ
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους, |
| 16, 9, 58 |
πάντας
αὐτούς,
κατασκάπτει
δὲ
τὸ
|
χωρίον |
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
ἄλλων |
| 16, 5, 54 |
Ἐπώνυμον
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ
|
χωρίον |
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
τε |
| 16, 10, 59 |
αὐτοὺς
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
|
κυνηγέσιον |
θηρίων
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ |
| 16, 11, 60 |
τινὶ
Σιδωνίων
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
|
πλησίον |
τῆς
πόλεως,
ὡς
ἔχειν
εἰ |
| 16, 1, 50 |
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
μηδὲ
|
ὅσιον |
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
ταὐτὸν
συνιέναι |
| 16, 6, 55 |
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
|
δημόσιον |
τῶν
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα |
| 16, 2, 51 |
ἡμῖν,
μῖσος
οὐ
δίκαιον
οὐδ'
|
αὐτεξούσιον |
αὐτοῖς
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα |
| 16, 10, 59 |
πάθος.
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ
τὸ
|
χρυσίον |
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τὰ
γυμνάσια
τιμώμενοι
καί
τι
|
χρυσίον |
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
ἔλαβον.
Εὐθὺς |
| 16, 8, 57 |
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
|
αἴτιον |
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως |
| 16, 7, 56 |
τῆς
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως,
|
αἴτιον |
δὲ
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους |
| 16, 3, 52 |
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν
|
αἴτιον |
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας. |
| 16, 8, 57 |
λέγειν.
Τῷ
δ'
ἦν
φιλονεικίας
|
αἴτιον, |
εἰ
μή
τι
τοιοῦτον
οἷον |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
|
ἀναίτιον |
εἰς
ἐγκράτειαν
καὶ
πίστιν
διαβαλεῖν, |
| 16, 8, 57 |
Ἐκεῖ
καὶ
τὸν
ἡγεμόνα
Συρίας
|
Τίτιον |
ἐκ
διαφορᾶς
Ἀρχελάῳ
κακῶς
ἔχοντα |
| 16, 8, 57 |
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα
τὸν
βασιλέα.
|
Βέλτιον |
δὲ
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πνεύματος
εἰς
Μιτυλήνην
κἀκεῖθεν
εἰς
|
Βυζάντιον |
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων |
| 16, 10, 59 |
τελευταῖον
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τούτων
|
ἐναντίον |
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην
ἐπομόσαντος, |
| 16, 7, 56 |
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
τὸν
|
υἱὸν |
ἐπαινέσας
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
τὸν
|
υἱὸν |
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα
διὰ |
| 16, 8, 57 |
τι
λαβεῖν
τῆς
περὶ
τὸν
|
υἱὸν |
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος
ἦν |
| 16, 9, 58 |
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον
τὸν
|
υἱὸν |
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς
ἀπολωλὼς |
| 16, 7, 56 |
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
τὸν
|
υἱὸν |
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδης
δὲ
ἐφ'
οἷς
ἠμύνατο
|
τάχιον |
ὀργισθέντος
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς |
| 16, 7, 56 |
τῇ
βασιλείᾳ
χρώμενος,
ἀκηκοὼς
ἔτι
|
τάχιον |
ὡς
Ὑρκανὸς
ὁ
πρὸ
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
κρατεῖν
ἐπιθυμίᾳ.
Πάλιν
τε
τὸ
|
κακὸν |
ὅμοιον
ἐγεγόνει
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι |
| 16, 7, 56 |
παιδὶ
προσήνεγκας,
ἐπιβουλὴν
δὲ
καὶ
|
φάρμακον |
αὐτοὺς
ποιούμενος
τῆς
ἐμῆς
ἀπωλείας; |
| 16, 8, 57 |
φίλον.
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ
|
φάρμακον |
ἐν
Ἀσκάλωνι
παρεσκευασμένον.
(Τούτοις
ἐπίστευσεν |
| 16, 8, 57 |
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
μὲν
|
φάρμακον |
εὐθὺς
ἐσπουδακότι
ζητεῖν
οὐχ
εὑρέθη. |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
οἰκείαν.
Ὡς
δ'
|
ἧκον |
ἀπὸ
τῆς
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
μέχρι
πλείονος
οὐδὲ
ἐφ'
οἷς
|
ἧκον |
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
δυναμένων.
Ὀψὲ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς
δὲ
|
ἧκον, |
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς
καὶ
τὸ
|
Ῥωμαικὸν |
κράτος;
ἐθέλοι
δ'
ἄν
τις |
| 16, 4, 53 |
εἰς
σέ.
Τοῦτο
γὰρ
ἦν
|
ἄδικον. |
Ἀλλ'
εἰς
τοὺς
οὐδ'
ὅ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
εὔνοια
πρὸς
τὸν
ὑμέτερον
|
οἶκον |
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις
ἐνδεής |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
τὸν
|
οἶκον, |
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς
υἱοὺς
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
πασχόντων
|
φορτικόν, |
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸ
|
στρατιωτικὸν |
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
διοικήσας,
ἐπειδὴ
καὶ
|
Μᾶρκον |
Ἀγρίππαν
ἐπύθετο
καταπεπλευκέναι
πάλιν
ἐκ |
| 16, 8, 57 |
αὐτοῦ
τολμηθὲν
εἰδείησαν.
Οἱ
δὲ
|
ἀπέθνησκον |
οὐδὲν
ἔχοντες
λέγειν.
Τῷ
δ' |
| 16, 8, 57 |
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
τὸν
|
νεανίσκον |
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
τὸν
|
νεανίσκον |
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν |
| 16, 7, 56 |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
τόν
τε
|
νεανίσκον |
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ |
| 16, 9, 58 |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
|
εὕρισκον |
οὐ
ψευδόμενον.
(Ἄγγελοι
δὲ
Συλλαίῳ |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι;
|
Καλὸν |
δ'
ἴσως
μηδὲ
τὴν
τοῦ |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
τὴν
Φάρον,
ὃν
προσηγόρευσεν
|
Φασάηλον, |
ἀσφαλείας
τε
τῇ
πόλει
μέρος |
| 16, 2, 51 |
δέλτους
ὑπὲρ
τούτων
ἀναγινώσκειν,
ἃ
|
δῆλον |
μὲν
ὡς
μετὰ
πεῖραν
τῆς |
| 16, 11, 60 |
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
|
ἄδηλον |
εἴτε
τὴν
ἀλήθειαν
ἐκβιασθεὶς
φράζειν, |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβὲς
αὐτοῖς
ὑπὲρ
τούτου
πολυπραγμονεῖν,
|
εὔδηλον. |
Ὁ
γὰρ
ἀεί
τι
περὶ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν
χρώμενοι
Ἰουδαίοις
|
εὔδηλον |
ὡς
ἄμφω
ἀδικοῦσιν,
τοὺς
εἰληφότας, |
| 16, 4, 53 |
τοῦτό
γε
μετὰ
τῶν
ἄλλων
|
ἆθλον |
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀρχήν,
ἣν
σὺ
φῂς
|
ἔπαθλον |
εὐσεβείας,
συμβαίνει
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι |
| 16, 10, 59 |
αὐτὸν
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
|
φίλον |
ἀγνωμονῆσαι.
Τὸ
δὲ
σύμπαν
ὁ |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων
|
φίλον. |
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον |
| 16, 3, 52 |
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
|
φίλον |
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη
πάντα
δοκεῖν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
πρὸς
θυσίας
καὶ
τὸν
|
ἄλλον |
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
παρὸν
οὔτ'
|
ἄλλον |
τινὰ
τῆς
Ἀράβων
χώρας
ἢ |
| 16, 9, 58 |
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
|
ἄλλον |
τρόπον,
οἱ
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
διέβαλλεν
εἰς
ἀκρασίαν
καὶ
|
μᾶλλον |
αἱ
γυναῖκες,
λέγουσαι
κοινωνίαν
αὐτῇ |
| 16, 3, 52 |
πιστῶς
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων
ἔτι
καὶ
|
μᾶλλον |
αἱ
παρὰ
τῶν
μειρακίων
ἀφορμαὶ |
| 16, 2, 51 |
θεοῖς,
εὖ
οἶδ'
ὅτι
πάντα
|
μᾶλλον |
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι |
| 16, 8, 57 |
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ
|
μᾶλλον |
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
πλείονος
ὀργῆς
ἀναπλησθήσεσθαι. |
| 16, 4, 53 |
λέγοντος
δάκρυα
καὶ
σύγχυσις
ἦν.
|
Μᾶλλον |
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
τὸν |
| 16, 4, 53 |
διαβάλλειν
ἀεὶ
τοὺς
ἀδελφούς,
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐδεδοίκει
μεταβολὴν
τοῦ
πατρός,
εἴ |
| 16, 8, 57 |
μὲν
συνεδρεύων
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν |
| 16, 3, 52 |
θράσους
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
καὶ
|
μᾶλλον |
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
οἰκονομῶν |
| 16, 8, 57 |
διαφθεῖραι,
τόν
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
|
μᾶλλον |
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη.
τοῦ
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
|
μᾶλλον |
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
μετὰ
δακρύων.
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
|
μᾶλλον |
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
τὸ
σὺν |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀκινδύνως
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐξ
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς |
| 16, 4, 53 |
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι
|
μᾶλλον |
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς
τὸν |
| 16, 9, 58 |
Ἰουδαίαν
καὶ
Ἀραβίαν
ἀεὶ
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐπεδίδου
τὰ
μὲν
εἰς
ἀταξίαν |
| 16, 4, 53 |
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
|
μᾶλλον |
ἐπειδὴ
καὶ
τῷ
λόγῳ
δεξιῶς |
| 16, 7, 56 |
Ἐν
δὲ
τῷ
παρόντι
καὶ
|
μᾶλλον |
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν |
| 16, 3, 52 |
δόξαι
τὰ
τοιαῦτα
καταμηνύειν,
ἀλλὰ
|
μᾶλλον |
ἐχρῆτο
συνεργοῖς
τοῖς
ἀνυπόπτοις
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δ'
οὐδὲ
θνήσκων
ἐξ
ἀνάγκης
|
μᾶλλον |
ἢ
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι |
| 16, 8, 57 |
ἅπαντας,
ὅτι
ταῦτ'
αὐτῷ
κακὰ
|
μᾶλλον |
ἤπερ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
φύσεώς |
| 16, 10, 59 |
τῆς
τύχης,
ἐπέβαινεν
δὲ
καὶ
|
μᾶλλον |
ηὐξήθη
τότε
παρὰ
τοιαύτην
αἰτίαν. |
| 16, 8, 57 |
νομιζόμενοι
μᾶλλον
ὡς
ἂν
καὶ
|
μᾶλλον |
ἰσχύοντες
ἐδόκουν
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
ἐξαιτούμενος.
Ὅθεν
ἔτι
καὶ
|
μᾶλλον |
ἰσχυρῶς
ἐχόντων
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο, |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
|
μᾶλλον |
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων |
| 16, 11, 60 |
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
|
μᾶλλον |
ὁ
πρεσβύτερος.
Ἤρκει
γάρ,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
ταραχῆς
δὲ
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
|
μᾶλλον |
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ
πρὸς
τὸ |
| 16, 3, 52 |
εὐθὺς
ἀκούσας
τοιούτων,
ἐξεπέπληκτο
δὲ
|
μᾶλλον, |
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς |
| 16, 7, 56 |
νῦν
ἤδη
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
|
μᾶλλον |
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
τὸν |
| 16, 9, 58 |
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
|
μᾶλλον |
πρὸς
ὀργὰς
ὧν
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος |
| 16, 11, 60 |
Ἐφ'
αἷς
ἐκεῖνος
ὡς
ἐγένετο
|
μᾶλλόν |
τε
ἐξεβόα
καὶ
τὸ
περιὸν |
| 16, 3, 52 |
κατὰ
τὴν
οἰκίαν,
τό
τε
|
μᾶλλον |
τοῦ
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἦν,
ἀλλὰ
μένειν
οἱ
νομιζόμενοι
|
μᾶλλον |
ὡς
ἂν
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες |
| 16, 3, 52 |
ὅτι
καὶ
τῶν
ἄλλων
τινὲς
|
ἀπήγγελλον, |
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ
τά
τε |
| 16, 11, 60 |
ἐλπίδα
σωτηρίας
αὑτῷ
τε
τὸ
|
μέλλον |
ἐκ
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα |
| 16, 10, 59 |
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
|
μέλλον, |
ἐπείγων
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ |
| 16, 8, 57 |
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ
Ἀνδρόμαχον
καὶ
|
Γέμελλον |
ἄνδρας
ἄνωθεν
φίλους
αὐτῷ,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
παῖς
αὐτοῦ
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
|
Γέμελλον |
δὲ
εὔνουν
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
|
σύνολον |
οὔτε
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ' |
| 16, 3, 52 |
ἀπειρίας
οἰόμενοι
τὸ
τῆς
ὀργῆς
|
ἀνυπόστολον, |
οἱ
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν |
| 16, 10, 59 |
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
|
Ἀριστόβουλον |
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ'
αὐτῶν |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
Ἀλέξανδρον
καὶ
|
Ἀριστόβουλον. |
Ἐν
δὲ
τῷ
τότε
πάντας |
| 16, 8, 57 |
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
ἀδελφὸν
|
Ἀριστόβουλον |
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
|
δοῦλον |
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
οὖν |
| 16, 5, 54 |
ἢ
λόγῳ
μὴ
θεραπεύοι
τὸ
|
δοῦλον |
ἐξομολογούμενος
ἢ
δόξειεν
εἰς
τὴν |
| 16, 9, 58 |
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
πονηρὸν
|
δοῦλον |
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
|
ἱερόσυλον |
καὶ
τὸν
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι |
| 16, 8, 57 |
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
τόν
τε
|
γάμον |
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
τὸν
Ἀλέξανδρον, |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς
|
γάμον. |
Ἔσεσθαι
γὰρ
οὐκ
ἀλυσιτελὲς
τὸ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἀδελφῆς,
εἰ
πρὸς
τὸν
|
γάμον |
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν
ἐκείνη |
| 16, 8, 57 |
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
τὸν
|
γάμον |
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
ἔχειν
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
τὸν
|
γάμον |
ὥρμητο,
ταῖς
τε
μεταξὺ
φοιτώντων |
| 16, 2, 51 |
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου
διέπλευσαν
εἰς
|
Σάμον. |
Πολλαὶ
μὲν
οὖν
καὶ
κατὰ |
| 16, 9, 58 |
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν
|
πόλεμον |
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς
λεγομένοις |
| 16, 5, 54 |
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων
κατὰ
βορρᾶν
|
ἄνεμον, |
δι'
ἧς
καὶ
τὴν
πέριξ |
| 16, 2, 51 |
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
τὸν
|
δῆμον |
εἱστίασας
καὶ
τὰ
παρ'
ἐκείνου |
| 16, 2, 51 |
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
|
δῆμον |
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον. |
| 16, 6, 55 |
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
|
δῆμον |
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς |
| 16, 2, 51 |
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
|
πάνδημον. |
ἦν
δὲ
πολὺς
κἀκ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
ἧς
καὶ
τὴν
πέριξ
χώραν
|
ἔρημον |
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις |
| 16, 5, 54 |
τὴν
εἰς
τοῦτο
πολυτέλειαν,
ὡς
|
ἐπίσημον |
γενέσθαι
τὴν
μεγαλοψυχίαν
αὐτοῦ.
Εἰς |
| 16, 7, 56 |
Φερώρας
εἰς
μέσον
ἀπείληπτο
μηδὲν
|
εὔσχημον |
εἰς
ἀπολογίαν
ἔχων,
εἰπεῖν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
χάριτας
τῶν
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
|
ἀριθμὸν |
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως
μηδὲ |
| 16, 11, 60 |
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν
|
λαιμὸν |
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις |
| 16, 8, 57 |
ἀλλ'
ἤδη
καὶ
ταῖς
παρασκευαῖς
|
ἕτοιμον |
αὐτῷ
τὸ
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ |
| 16, 8, 57 |
δυσωπῆσαι
τὸ
πρὸς
τὰς
διαβολὰς
|
ἕτοιμον, |
οὐχ
ἥκιστα
δὲ
εἰ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
εἴ
τι
πρότερον
ἦν
αὐτῷ
|
ἐνδοιάσιμον |
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
τόπον |
| 16, 11, 60 |
καὶ
συμφέρουσαν,
εἰ
λάβοις
τι
|
χρήσιμον |
ἐξ
αὐτῆς,
προύκρινα
τῆς
ἐμῆς |
| 16, 5, 54 |
ἐπιτηδεύμασιν
κολακεύειν
τοῦ
βασιλέως
τὸ
|
φιλότιμον. |
Αἰτία
μὲν
αὕτη
μοι
δοκεῖ |
| 16, 6, 55 |
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
πάτριον
αὐτῶν
|
νόμον, |
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ
ἀρχιερέως |
| 16, 11, 60 |
ἔχοι,
προσέθηκεν
αὐτῷ
καὶ
πάτριον
|
νόμον |
κελεύειν,
εἴ
του
κατηγορήσαντες
οἱ |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τὴν
χώραν
ἁμαρτανομένων
τίθησι
|
νόμον |
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς
πρώτοις,
ὃν |
| 16, 1, 50 |
ὥσπερ
ὡρίσθη
τότε
χαλεπὴν
καὶ
|
παράνομον |
γενέσθαι
τὴν
κόλασιν
ὑπερηφανίας
ἐδόκει |
| 16, 5, 54 |
μονομάχων
καὶ
θηρίων
ἵππων
τε
|
δρόμον |
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
τῶν
ἔν |
| 16, 11, 60 |
ταύτην
τὴν
ἐξουσίαν.
Εἰ
δὲ
|
δρασμὸν |
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
ἀνήκεστον |
| 16, 2, 51 |
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
παρελθὼν
|
ἀπολογισμόν |
τε
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας
ἐποιήσατο |
| 16, 2, 51 |
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
τὸν
ἴδιον
|
κόσμον. |
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος
τοῦ
πνεύματος |
| 16, 7, 56 |
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν,
|
κόσμον |
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
πολύν, |
| 16, 5, 54 |
πρὸς
θυσίας
καὶ
τὸν
ἄλλον
|
κόσμον |
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν.
Διὰ
δὴ |
| 16, 5, 54 |
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς
|
κόσμον |
καὶ
τὴν
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν |
| 16, 4, 53 |
ὑστέρησεν
μέχρι
νῦν
ἀποδιδούς,
οὐ
|
κόσμον, |
οὐχ
ὑπηρεσίαν,
οὐ
τρυφήν,
ἀλλὰ |
| 16, 5, 54 |
τῷ
τετελευτηκότι
διὰ
τὴν
προσηγορίαν.
|
Ὁμώνυμον |
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ |
| 16, 5, 54 |
Ἀντιπάτρου
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπατρίδα
προσηγόρευσεν.
|
Ἐπώνυμον |
δὲ
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον |
| 16, 11, 60 |
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ
δ'
|
ὠμὸν |
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων |
| 16, 2, 51 |
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
προκειμένων
|
διελάμβανον, |
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο. |
| 16, 8, 57 |
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
καιρὸν
ὥσπερ
|
ὄργανον |
καὶ
πάγην
ἐπὶ
τοὺς
ἐχθροὺς |
| 16, 7, 56 |
εἶχέ
τι
πρὸς
τὴν
ἄρνησιν
|
πιθανόν, |
ἡ
δὲ
κακοήθεια
τοῦ
τρόπου |
| 16, 1, 50 |
ἀπὸ
τῆς
ἀληθείας
ἐπὶ
τὸ
|
πιθανὸν |
τῆς
αἰτίας
φέροντες
κακοῦν
ἐδύναντο |
| 16, 8, 57 |
φανερῶς
εἰς
τὴν
Ῥώμην
ὁρμᾶν
|
ἀπίθανον. |
Ἠξίου
δὲ
καὶ
μεῖζόν
τι |
| 16, 8, 57 |
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
πλειόνων
τὸ
|
λανθάνον |
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί
τις
ἐν |
| 16, 6, 55 |
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
μόνον
|
ἱκανὸν |
διασώζειν
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων
βίον. |
| 16, 4, 53 |
προστιθέναι
τὴν
τῆς
ἀθλίας
μητρός,
|
ἱκανὸν |
ἐκ
τῆς
πρώτης
τὴν
νῦν |
| 16, 9, 58 |
ἐπιστολὴν
καὶ
δῶρα
τῷ
Καίσαρι
|
στέφανόν |
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων. |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
|
δυνάμενον |
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο |
| 16, 11, 60 |
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ
ἐκείνων
|
φεισάμενον. |
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν
ἑξῆς |
| 16, 8, 57 |
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
|
ἐπανιστάμενον |
αὐτῷ
τὸν
υἱὸν
ἢ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
τῷ
Καίσαρα
|
διηλλαγμένον |
εὑρεῖν
Ἡρώδῃ.
Τὰ
γὰρ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ
|
πεπραγμένον |
εἰς
εὐπρέπειαν
ἀνάγειν
βουλόμενος
ἐκείνης |
| 16, 8, 57 |
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον
ἦν
|
διαπεπραγμένον, |
αἵ
τε
διαβολαὶ
παρὰ
δόξαν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὸ
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι
|
κατορωρυγμένον |
καὶ
τὸν
ἀρχικύνηγον
ἐξήλεγχον,
ὅτι |
| 16, 4, 53 |
ἀεὶ
καὶ
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
|
πεπλανημένον. |
Ἦν
οὖν
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι |
| 16, 11, 60 |
Ταχὺ
μὲν
γὰρ
ἐκπλαγέντα
καὶ
|
κεκινημένον |
χωρῆσαι
πρός
τι
τῶν
ἀτόπων, |
| 16, 11, 60 |
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν
ἀνθρώπων
|
ἀνῃρημένον |
εἴη,
κρατοίη
δὲ
τὰ
ψεύσματα |
| 16, 5, 54 |
τῆς
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
|
διατεθειμένον |
τιμιώτερον
ἐποίει
χρημάτων
προσόδους
καταστήσας |
| 16, 11, 60 |
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
|
διακείμενον, |
ἔχοντα
δὲ
οὐδεμίαν
ἐλπίδα
σωτηρίας |
| 16, 10, 59 |
ἐν
ᾗ
καὶ
τοῦτο
ἦν
|
προσγεγραμμένον |
ἐξεῖναι
τῆς
προθεσμίας
παρελθούσης
ῥύσια |
| 16, 9, 58 |
οὖν
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
|
ψευδόμενον. |
(Ἄγγελοι
δὲ
Συλλαίῳ
καταταχήσαντες
εἰς |
| 16, 2, 51 |
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
|
παρακαθεζόμενον |
εἰπεῖν.
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια |
| 16, 4, 53 |
δεσπότην
ἁπάντων
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
|
παραποδιζόμενον, |
ἐν
ᾧ
τοῦ
χρόνου
τὸ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
|
δανειζόμενον, |
ὥστ'
ἐξιδιώσασθαι
τὴν
ἀρχήν.
Προσέσχεν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
|
χαριζόμενον. |
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν |
| 16, 10, 59 |
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
τὸν
τοιαῦτα
|
πειθόμενον |
οὐ
γάρ,
ἔφη,
καὶ
σοὶ |
| 16, 4, 53 |
τὸν
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
|
παρελόμενον |
αὑτοῦ
πᾶν,
ὅσον
ἢ
πατὴρ |
| 16, 11, 60 |
παραλειπτέον
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
τὸ
|
βουλόμενον |
ἀνίκητον
ἔχειν,
ἢ
καὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
ἕκαστον
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ
|
γενόμενον |
ἐκ
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
ἕτερον
αὐτῷ
|
γενόμενον |
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο
καὶ
τοῦτον |
| 16, 7, 56 |
τὸν
υἱὸν
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
|
γενόμενον |
ὥρμητο
μὲν
ἐκείνῳ
συνοικίσαι,
μεταπείθεται |
| 16, 4, 53 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
|
ὑποσυγχυνόμενον, |
ἀγωνία
τε
τοῖς
παροῦσιν
ἐνεπεπτώκει |
| 16, 2, 51 |
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει
|
λειπόμενον. |
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 3, 52 |
μετὰ
πολλῶν
δώρων
Καίσαρι
φίλον
|
ἐσόμενον, |
ὥστε
ἤδη
πάντα
δοκεῖν
ἐπ' |
| 16, 11, 60 |
καταλελοιπώς,
ἀλλὰ
πᾶν
ἐξῃρημένος
τὸ
|
δυνησόμενον |
αὐτῷ
μετάνοιαν
ἀμείνονος
λογισμοῦ
παρασχεῖν |
| 16, 11, 60 |
δ'
οὐ
σκέψει
τί
τὸ
|
πραττόμενόν |
ἐστιν;
Δύο
νεανίσκους
ἐκ
βασιλίδος |
| 16, 11, 60 |
οὖν
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
|
τρεφόμενον |
ἐκ
πολλοῦ
τὸ
μῖσος
οὕτως |
| 16, 4, 53 |
πατέρα
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει
|
συνεχόμενον. |
(Ἐπεὶ
δὲ
συνεῖδον
εὐμένειάν
τινα |
| 16, 7, 56 |
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
παιδείαν
|
ἐσπουδασμένον. |
Τὰς
δὲ
γυναῖκας,
εἴ
ποτε |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
καὶ
φάρμακον
ἐν
Ἀσκάλωνι
|
παρεσκευασμένον. |
(Τούτοις
ἐπίστευσεν
Ἡρώδης
καί
τινα |
| 16, 2, 51 |
τὸν
λιμένα
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
|
κατεσκευασμένον |
κἀν
τοῖς
ἐρύμασιν,
ἃ
πολλαῖς |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
|
πεπεισμένον |
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
οὖν
ἀχθόμενος, |
| 16, 5, 54 |
ἠγαπηκέναι.
Διόπερ
οὐκ
ἦν
αὐτῷ
|
κεχαρισμένον, |
ὅτι
μὴ
δυνατὸν
εἰκόσιν
ἢ |
| 16, 7, 56 |
τὸ
σὺν
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
|
ἐψευσμένον |
οὐ
φέρων
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις |
| 16, 2, 51 |
τὴν
εἰς
Βόσπορον
εἰδὼς
στρατείαν
|
προηγούμενον. |
Καὶ
πλεύσας
διὰ
Ῥόδου
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τῷ
γήρᾳ
παρακάλυμμα
τοῦ
χρόνου
|
ποιούμενον, |
μελαίνοντα
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα |
| 16, 4, 53 |
ταλάντοις
θέας
τε
καὶ
διανομὰς
|
ποιούμενον |
τῷ
Ῥωμαίων
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ |
| 16, 9, 58 |
κατασκάπτει
δὲ
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
|
καλούμενον. |
Τῶν
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν. |
| 16, 5, 54 |
ἐφ'
οἷς
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
|
μισούμενον |
ἑαυτὸν
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς |
| 16, 4, 53 |
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν
|
ἐλαττούμενον, |
ἃ
δύναται
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ
|
κεκακωμένον |
καὶ
μᾶλλον
ἀπολογεῖσθαι
σπεύδοντα
πλείονος |
| 16, 1, 50 |
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ
φύσει
χρόνῳ
|
νικώμενον. |
Ἐν
μέντοι
τῷ
τότε
πάσης |
| 16, 11, 60 |
παρρησίαν
ὅμως
ἀπεδέχοντο.
Τὸ
γὰρ
|
προσδοκώμενον |
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
ὁντινοῦν
ὑπὲρ |
| 16, 2, 51 |
τὸ
γὰρ
θεῖον,
εἰ
χαίρει
|
τιμώμενον, |
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν |
| 16, 7, 56 |
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι
δούλης
|
ἡττώμενον |
ἀποστερεῖν
μὲν
αὑτὸν
τῆς
εὐνοίας |
| 16, 11, 60 |
εἰ
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ
|
συμβαῖνον, |
ἐν
ἐπιστάσει
δὲ
καὶ
μήκει |
| 16, 11, 60 |
ἐλθεῖν,
καὶ
τοῖς
μὲν
πάθεσιν
|
ἐδυσχέραινον, |
οὐκ
ἦν
δ'
οὔτε
εἰπεῖν |
| 16, 4, 53 |
ζήσομεν,
οὐδ'
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
|
Δεινὸν |
γὰρ
τῶν
μεγάλων
κακῶν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
ἐκδεχομένων.
|
Δεινὸν |
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
ἐν
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
σωμάτων
|
ἐλεεινὸν |
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ
μᾶλλον |
| 16, 11, 60 |
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ
ἐγένετο
συννοίᾳ
|
κἀκεῖνον |
ἐκέλευσεν
συμπλεῖν
αὐτῷ.
~(Ὡς
δ' |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
|
κἀκεῖνον |
ἐπιεικῆ
λέγων
τῷ
μηδὲν
ἐκ |
| 16, 3, 52 |
Ἤδη
δὲ
πλείους
ἐγεγόνεισαν
οἱ
|
κἀκεῖνον |
ἐφ'
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ |
| 16, 4, 53 |
εἰς
τὸν
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
|
κἀκεῖνον |
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
τοῖς
παροῦσιν |
| 16, 3, 52 |
ἡττηθεὶς
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
εἰς
|
ἐκεῖνον |
ἀναφέρων,
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
|
ἐκεῖνον, |
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα
περὶ |
| 16, 11, 60 |
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ἀρκέσει
κινεῖν
ἡμῖν
τε
αὐτοῖς |
| 16, 11, 60 |
εἰς
τὸ
συνέδριον
Ἀρχελάου
χωρίς.
|
Ἐκεῖνον |
δὲ
δι'
ἔχθος
οὐκ
ἠξίου |
| 16, 10, 59 |
ὧν
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
δὲ
μόνον
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι |
| 16, 8, 57 |
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ
περὶ
|
ἐκεῖνον |
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ |
| 16, 8, 57 |
ἐπὶ
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
|
ἐκεῖνον |
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ |
| 16, 8, 57 |
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ
πάντα
τὰ |
| 16, 7, 56 |
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
εὐνοίᾳ
χρῆσθαι,
λέγειν
τε
εἴ |
| 16, 11, 60 |
πάντα
δι'
αὐτοὺς
δεδυστύχηκεν.
Μετ'
|
ἐκεῖνον |
οἱ
Σατορνίνου
παῖδες,
εἵποντο
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν
καιρὸν
|
ἐκεῖνον. |
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τι
κατὰ
δύσνοιαν
τὴν
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
ὁμολογῆσαι
τοῖς
νεανίσκοις.
~(Εἰς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸν
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
|
ἐκεῖνον |
τὸν
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
ἐπὶ
|
Σατορνῖνον |
ἐλθόντα
καὶ
Οὐολόμνιον
τοὺς
τῆς |
| 16, 9, 58 |
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
περὶ
τὸν
|
Σατορνῖνον |
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι |
| 16, 6, 55 |
καλοκαγαθίαν
ἐπιτηδείως
ἔχειν.
Τοῦτο
γὰρ
|
κοινὸν |
ἅπασιν
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν |
| 16, 2, 51 |
τις
δῆμος
ἢ
πόλις
ἢ
|
κοινὸν |
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
μέγιστον |
| 16, 4, 53 |
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν
|
κοινὸν |
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ |
| 16, 9, 58 |
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
τόπον
τε
|
ἐρυμνὸν |
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες |
| 16, 10, 59 |
ἔτι
ζῆν
καὶ
τοὺς
περὶ
|
Τύραννον |
εἰς
ἐξέτασιν
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τὴν
αὐλὴν
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
|
ἐπίφθονον |
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
καθ'
αὑτὸ
δόξειεν
οὐκ
|
ἐπίφθονον |
καὶ
πρὸς
τῶν
συγχωρούντων
εἶναι. |
| 16, 10, 59 |
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον
δὲ
|
μόνον |
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
|
μόνον, |
ἀλλὰ
καὶ
μνησικακίας
χαλεπώτεροι
τὰς |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει
|
μόνον |
ἀλλὰ
καὶ
Συλλαίου
κατηγορεῖν
ἠξίου, |
| 16, 10, 59 |
ἐξελέγχων
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
|
μόνον |
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
|
μόνον |
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
ζῆν
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
|
μόνον |
ἀποκτεῖναι
τὸν
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως |
| 16, 11, 60 |
τις
ἐπίνοια
δυσσεβείας
οὐκ
ἐγέγραπτο,
|
μόνον |
δὲ
ὡς
φυγεῖν
βουλεύοιντο
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ
γὰρ
|
μόνον |
διὰ
τὸ
γένος,
ἀλλ'
ἤδη |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἦν
συνήθεια
πλείων
ὀνομάσαι
|
μόνον |
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας |
| 16, 9, 58 |
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ
|
μόνον, |
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι. |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
|
μόνον |
ἐν
τῷ
ἐνεστῶτι
καιρῷ
ἀλλὰ |
| 16, 2, 51 |
ἦν,
χρήματα
δοὺς
ὅσα
μὴ
|
μόνον |
ἐπαρκεῖν,
ἀλλὰ
καὶ
περιττεύειν
ἐδύνατο |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
παρὰ
Ἀρέτα
καὶ
τοῦτο
|
μόνον |
ἐπιτιμήσας,
ὡς
προπετείᾳ
χρήσαιτο
τῷ |
| 16, 2, 51 |
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ
δίκαια
|
μόνον |
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν |
| 16, 8, 57 |
ἐφ'
οἷς
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
|
μόνον. |
Ἤδη
γοῦν
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
λόγους.
Ἡ
δὲ
ὡς
|
μόνον |
ἤκουσεν,
ἐτύγχανεν
δὲ
παροῦσα,
πιθανῶς |
| 16, 4, 53 |
δὲ
τὴν
μετάνοιαν
ἀμφοτέροις
οὐ
|
μόνον |
ἰάσασθαι
τὰ
συμβεβηκότα,
παροξῦναι
δὲ |
| 16, 6, 55 |
Τοῦτο
γὰρ
κοινὸν
ἅπασιν
καὶ
|
μόνον |
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
τῶν
ἀνθρώπων |
| 16, 11, 60 |
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι
|
μόνον |
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
|
μόνον |
τὰς
κατ'
αὐτῶν
διαβολάς,
ἀλλ' |
| 16, 3, 52 |
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
|
μόνον |
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δόντος
ᾤκησαν
καὶ
κατατρέχοντες
οὐ
|
μόνον |
τὴν
Ἰουδαίαν
ἀλλὰ
καὶ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
ἦν
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
|
μόνον |
τῶν
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
|
χρόνον |
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
τὸ
μέγιστον |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
δὲ
τὸν
|
χρόνον |
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ
παρὰ |
| 16, 5, 54 |
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
τὸν
|
χρόνον |
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια |
| 16, 10, 59 |
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
|
χρόνον |
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
φονεύειν |
| 16, 3, 52 |
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
τὸν
|
φόνον. |
Προσετίθεσαν
δ'
ἔτι
καὶ
ὡς |
| 16, 7, 56 |
τε
μεταξὺ
φοιτώντων
ἐπὶ
τὸ
|
δεῖπνον |
ἐνεφαίνετο
πλείω
τε
καὶ
μὴ |
| 16, 8, 57 |
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ
|
δεῖπνον |
προσφέρειν,
ὁ
δὲ
κατακοιμίζειν
βασιλέα |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τηρεῖν
ἠξίου
παρὰ
τὸ
|
δεῖπνον, |
πῶς
τὰ
πρὸς
ἀλλήλους
ἐσχήκασιν. |
| 16, 4, 53 |
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ
τὸν
|
κίνδυνον |
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως
ἡ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ
τὸν
|
κίνδυνον |
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 11, 60 |
προπετὲς
οὔτ'
ἄλλου
λέγοντος
ἀκούειν
|
ἀκίνδυνον, |
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
τὸν
ἔλεον
ὀδυνηρῶς |
| 16, 7, 56 |
τὸν
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ
καὶ
|
κοινωνὸν |
ἔχειν
τῆς
βασιλείας,
οὐχ
ὅμοιον |
| 16, 10, 59 |
χαλεπώτερον
φέρειν.
Πρὸς
δὲ
τὸ
|
παράδοξον |
Καίσαρος
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ |
| 16, 5, 54 |
ἐκπεσούσης
δὲ
τῆς
προθεσμίας
εἰς
|
ὄγδοον |
καὶ
εἰκοστὸν
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς |
| 16, 4, 53 |
μὴ
γενόμενον
ἐκ
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
|
χαλεπὸν |
γὰρ
οὐχ
ὁμονοῶν
οἶκος
ἐν |
| 16, 11, 60 |
εὖ
πράττειν
ἐν
τῷ
προτέρῳ
|
χαλεπὸν |
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
θρασὺν
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
ἀναιρεῖν
ἐπεγίνετο
καὶ
ταύτης
τὸ
|
χαλεπὸν |
οὐκ
εἰς
τὸ
παύσασθαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ
μηδ'
ὡς
|
ἐπέτρεπον |
αἱ
συγγραφαί,
πολλάκις
μὲν
ἐπὶ |
| 16, 7, 56 |
μὲν
Φερώρας
οὐκ
ἔλαβεν,
ὡς
|
προεῖπον, |
ἡττημένος
τῆς
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης |
| 16, 9, 58 |
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν
ἡλωκότων
|
ἐξέλιπον |
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς
δὲ |
| 16, 2, 51 |
δι'
αὐτὸν
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
|
λοιπὸν |
ἕξουσιν
διηγήσατο.
Τό
τε
σύμπαν |
| 16, 8, 57 |
ὡς
οὔτ'
ἐμφανίζεσθαι
δέον
αὐτῷ
|
λοιπὸν |
οὔτ'
εἰς
τὸ
βασίλειον
εἰσιέναι. |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
καὶ
τὸ
|
λοιπὸν |
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
παρακαλῶν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
τὸ
|
λοιπὸν |
πλῆθος
ἐσκόρπιζον
τοὺς
τοιούτους
λόγους. |
| 16, 5, 54 |
κατὰ
θεωρίαν
καὶ
πρεσβείας,
ἃς
|
ἔπεμπον |
οἱ
δῆμοι
δι'
ἃς
ἐπεπόνθεισαν |
| 16, 10, 59 |
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ
τὸν
|
Ὄλυμπον |
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα
πυνθανομένοις |
| 16, 3, 52 |
οἱ
δ'
οὐ
τὸν
αὐτὸν
|
τρόπον, |
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως
ἐχρῶντο |
| 16, 3, 52 |
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
ὢν
τὸν
|
τρόπον |
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
τῆς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὴν
τοῦ
βασιλέως
καὶ
πάντα
|
τρόπον |
ἐνέχειν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν |
| 16, 6, 55 |
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα
|
τρόπον |
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
τινων
ἱερὰ |
| 16, 9, 58 |
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου
πάντα
|
τρόπον |
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
οἰκείων
φονεῖς |
| 16, 4, 53 |
ἐπιχειρήσεως,
Ὡς
ἐχθρῶς
ἔχουσιν
ἅπαντα
|
τρόπον |
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
ἑαυτῶν
πατέρα |
| 16, 9, 58 |
ἐπ'
ἀδικίας
οὔτε
κατ'
ἄλλον
|
τρόπον, |
οἱ
δ'
Ἄραβες
ἠλέγχοντο
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
τὸν
|
τρόπον. |
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
|
τρόπον |
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ |
| 16, 3, 52 |
(Ταρασσόμενος
δὲ
καὶ
διακείμενος
τὸν
|
τρόπον |
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
τὸν
|
τρόπον |
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι
γὰρ |
| 16, 10, 59 |
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
τὸν
|
τρόπον. |
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν
Ῥώμην |
| 16, 5, 54 |
τῷ
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
|
τόπον |
ἔνυδρον
καὶ
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς |
| 16, 8, 57 |
τί
γὰρ
ἢ
πρῶτον
παρρησίας
|
τόπον |
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
τὸν
μὲν, |
| 16, 8, 57 |
τεθηρίωντο,
μήτ'
ἀπολογίας
μήτ'
ἐλέγχου
|
τόπον |
ἕως
ἀληθείας
ἐχόντων,
ἀλλ'
ἀεὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν
τεκνοκτονίαν
τούτῳ
|
τόπον |
ἢ
χώραν
ἐν
τῇ
ψυχῇ |
| 16, 7, 56 |
αἰτίαις,
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
|
τόπον |
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν |
| 16, 10, 59 |
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
τὸν
|
τόπον, |
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸν
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
|
τόπον. |
Οὐ
γὰρ
μόνον
διὰ
τὸ |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀποτυχίαν
τοῦ
Σαλώμης
γάμου,
|
τόπον |
τε
ἐρυμνὸν
ἐκείνου
δόντος
ᾤκησαν |
| 16, 10, 59 |
ἀνεβόησεν,
ὡς
συνειδείη
μὲν
οὐδὲν
|
ἄτοπον, |
εἰ
δὲ
φέροι
πρὸς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
διαπέμψειν.
Ἄλλο
δ'
οὐδὲν
οὔτ'
|
ἄτοπον |
οὔτε
δυσχερὲς
ἐντεθυμῆσθαι
κατὰ
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
|
τύπον |
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι
τὸ |
| 16, 7, 56 |
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν
μὲν
|
ἄνθρωπον |
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς |
| 16, 2, 51 |
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
τῶν
ἡμετέρων
|
ἀπάνθρωπον |
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ
δὲ |
| 16, 4, 53 |
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
τι
καὶ
|
μιαρὸν |
ἐντετηκέναι
ταῖς
ψυχαῖς
αὐτῶν
μῖσος. |
| 16, 5, 54 |
εἰς
αὖθις
ἢ
κατὰ
τὸ
|
παρὸν |
εὐφημίας
ἐλπὶς
ἐμπέσοι.
Ταῖς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἂν
οὐκ
ἐπιδεῖξαι
κατὰ
τὸ
|
παρὸν |
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
τῆς
Ἀράβων |
| 16, 5, 54 |
οὐδὲν
ἐλάττω
τοῦ
κατὰ
τὴν
|
Φάρον, |
ὃν
προσηγόρευσεν
Φασάηλον,
ἀσφαλείας
τε |
| 16, 3, 52 |
βασιλείας
ὀφείλεται.
Διὸ
καὶ
καθάπερ
|
ἔφεδρόν |
τινα
τὸν
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος |
| 16, 10, 59 |
τόν
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
τὴν
Ἀρχελάου |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ
Καίσαρος. |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
συνήθεια
πρὸς
τὸν
|
Ἀλέξανδρον. |
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι
τῷ |
| 16, 8, 57 |
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν
|
Ἀλέξανδρον. |
Αὖθις
δὲ
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς |
| 16, 10, 59 |
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ
καταπληξαμένη |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα
Γλαφύραν, |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
τοῦ
βασιλέως
ἀπεωσμένοι
περὶ
|
Ἀλέξανδρον |
ἦσαν
συνιππαζόμενοι
καὶ
κατὰ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
δοίη
βασιλικὰς
καὶ
τοῖς
|
Ἀλέξανδρον |
θεραπεύουσιν
ὅπλα
κελεύοντος
ἐκείνου.
~(Μετὰ |
| 16, 4, 53 |
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης
|
Ἀλέξανδρον |
καὶ
Ἀριστόβουλον.
Ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 11, 60 |
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν
πρώτοις
περὶ
|
Ἀλέξανδρον |
καὶ
μεγάλας
λήψεσθαι
δωρεάς.
Ταῦτ' |
| 16, 8, 57 |
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
τὸν
|
Ἀλέξανδρον, |
καὶ
μηδ'
ἂν
τῆς
θυγατρὸς |
| 16, 10, 59 |
πρότερον
εἶχεν
πρός
τε
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν
ὁ |
| 16, 4, 53 |
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν
|
Ἀλέξανδρον, |
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν
θυγατέρα, |
| 16, 10, 59 |
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
τὸν
|
Ἀλέξανδρον. |
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
ἕκαστον |
| 16, 10, 59 |
τὸ
συμφέρον
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
|
Ἀλέξανδρον |
παράγει
νέον
ὄντα
καὶ
περὶ |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
τὸν
|
Ἀλέξανδρον |
ὡς
ἦν
ἐν
τοῖς
δεσμοῖς |
| 16, 5, 54 |
πεδίῳ
τῷ
λεγομένῳ
Καφαρσαβᾶ
τόπον
|
ἔνυδρον |
καὶ
χώραν
ἀρίστην
φυτοῖς
ἐκλέξας, |
| 16, 4, 53 |
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
|
ἐλεύθερον |
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε |
| 16, 6, 55 |
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν
εἰς
τὸ
|
ἱερὸν |
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν |
| 16, 2, 51 |
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
τούτων
|
θάτερον |
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ
ζῆν |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
|
ἑκάτερον |
αὐτῶν
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ |
| 16, 3, 52 |
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
|
ἕτερον |
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖα
τισὶν
ἀνοσίως
καταλύοιεν.
Τόδ'
|
ἕτερον |
δ'
ἤδη
σκοπήσομεν.
Ἔστι
τις |
| 16, 8, 57 |
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος
τὸν
|
ἕτερον |
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς
σωτηρίαν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
ναοὺς
ἄγει.
Τὸ
δ'
|
ἡμέτερον |
ἤδη
χεῖρον.
Οὐ
γὰρ
ἂν |
| 16, 2, 51 |
ποία
μὲν
εὔνοια
πρὸς
τὸν
|
ὑμέτερον |
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
δὲ
πίστις |
| 16, 3, 52 |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη
|
σπουδαιότερον. |
Ἀγρίππου
γε
μὴν
ἀνιόντος
εἰς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀπώλειαν
τοῦ
πατρὸς
καὶ
|
δικαιότερον |
εἶναι
λαβεῖν
τὸν
αὐτοῦ
παῖδα |
| 16, 5, 54 |
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ
τῆς
προσηγορίας
|
ἀδοξότερον |
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον
ἐποίει |
| 16, 7, 56 |
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην
ὑποψίαν;
|
Πότερον |
δὲ
λόγον
εἰς
τὴν
ψυχὴν |
| 16, 10, 59 |
μετάνοιαν
ἐφ'
οἷς
ἐκ
διαβολῆς
|
πικρότερον |
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι |
| 16, 9, 58 |
τῷ
μὴ
τὸν
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
|
πρότερον |
αὐτῷ
βασιλεύειν
ὠργίζετο.
Πέμπει
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ταῖς
αὐτοῦ
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
|
πρότερον |
αὐτῷ
τοιοῦτον
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν |
| 16, 6, 55 |
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
τῶν
μὲν
|
πρότερον |
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν |
| 16, 2, 51 |
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ
|
πρότερον |
δοθείσας
ἦν
ἐλπίσαι
τὴν
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ
καὶ
|
πρότερον |
εἰλήφασιν
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
βεβαιοῦν |
| 16, 10, 59 |
τῶν
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
|
πρότερον |
εἶχεν
πρός
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
|
πρότερον |
ἐν
διαβολαῖς
γενόμενος
συνεγνῶσθαι,
τὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐπιδόντος
εἰς
ἃ
μάλιστα
καὶ
|
πρότερον |
ἐνόσει
πλείω
γενέσθαι
πρὸς
ἀνηκέστους |
| 16, 2, 51 |
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
ὑμῶν
δεδομένα
|
πρότερον. |
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ'
ἂν
πολλὰ |
| 16, 11, 60 |
δὲ
Ἡρώδης
οὐδ'
εἴ
τι
|
πρότερον |
ἦν
αὐτῷ
ἐνδοιάσιμον
περὶ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς
τῆς
οὐ
|
πρότερον |
οὔσης
ἐλπίδος
ἀντεποιήσατο,
μίαν
ἔσχεν |
| 16, 4, 53 |
λέγοντος
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
|
πρότερον |
πιστεύων
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς |
| 16, 2, 51 |
ἀρκεῖ
πρὸς
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
|
πρότερον |
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν |
| 16, 2, 51 |
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
|
πρότερον |
ὑμῶν
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
αὐτὸν
|
ἰσχυρότερον |
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
|
περιττότερον |
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων |
| 16, 8, 57 |
παρών.
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
|
συναμφότερον |
ἦν
διαπεπραγμένον,
αἵ
τε
διαβολαὶ |
| 16, 4, 53 |
τι
καὶ
καθ'
αὑτὸν
ἀξιώσει
|
ἐπιεικέστερον |
εἰς
τοὺς
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης |
| 16, 8, 57 |
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
παραλαβὼν
|
ἐπιεικέστερον |
εἴς
τε
τοὺς
φίλους
μετέφερεν |
| 16, 10, 59 |
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν
χρόνον
|
ὕστερον |
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι
φονεύειν
αὐτοὺς |
| 16, 2, 51 |
δ'
εἰς
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
|
ὕστερον |
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν |
| 16, 5, 54 |
προσηγορίας
ἀδοξότερον
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
|
τιμιώτερον |
ἐποίει
χρημάτων
προσόδους
καταστήσας
καὶ |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμην
ἀποστέλλειν,
εἴ
τι
δύναιτο
|
μετριώτερον |
εὑρεῖν
διά
τε
τῶν
φίλων |
| 16, 11, 60 |
λέγων
καὶ
δέον,
εἰ
μὲν
|
ἀνοσιώτερόν |
τι
τετολμήκασιν,
ἐπεξιέναι
πατραλόας
ὄντας. |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
τὴν
ἐκείνης
θυγατέρα
δοκεῖν
|
ὑπερηφανώτερον |
διακεῖσθαι.
Συνῴκει
μὲν
γὰρ
Ἀριστοβούλῳ, |
| 16, 3, 52 |
ὄντος
εἰς
ὅπερ
ἐσπουδάκει,
πολὺ
|
χαλεπώτερον |
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν |
| 16, 7, 56 |
Οἱ
δ'
ἐκ
τῆς
Μαριάμμης
|
χαλεπώτερον |
ἀεὶ
διετίθεντο,
καὶ
τὴν
αἰτίαν |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνοις
καὶ
τῷ
πατρὶ
μὴ
|
χαλεπώτερόν |
τι
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν
ὧν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δίκαιον
ἦν
ἐπ'
αὐτοῖς
|
χαλεπώτερον |
φέρειν.
Πρὸς
δὲ
τὸ
παράδοξον |
| 16, 11, 60 |
δὲ
τὴν
ὑπερβολὴν
τοῦ
πάθους
|
ἔφερον. |
Εἷς
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης |
| 16, 7, 56 |
τὴν
αἰτίαν
ὑπ'
εὐγενείας
οὐκ
|
ἔφερον |
παρεωσμένοι
καὶ
τάξιν
ἀτιμοτέραν
ἔχοντες. |
| 16, 7, 56 |
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ
αἱ
γυναῖκες
|
ἀνέφερον |
τῷ
βασιλεῖ
διαγελῶσαι
τὴν
ἀσχημοσύνην, |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
κατ'
ἐκείνων
διαβολὴν
|
μετέφερον |
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ'
ἡδονὰς
συνεῖναι |
| 16, 11, 60 |
ὀνειδίζεσθαι
δοκῶν
ἢ
πρὸς
τὸ
|
συμφέρον |
ἀκούειν
τῶν
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
ἄλλοις
δοκεῖν
κατὰ
τὸ
|
συμφέρον |
ἐκείνῳ
προσεῖναι.
Οὗτος
Ἀλέξανδρον
παράγει |
| 16, 5, 54 |
ἐπεδείξατο
βλέψῃ
καὶ
καταμάθῃ
τὸ
|
σκληρὸν |
καὶ
τὸ
δυσπαράκλητον
τοῦ
τρόπου, |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον
ὄντα
|
πονηρὸν |
δοῦλον
Ὀβόδαν
τε
φαρμάκοις
διαφθεῖραι |
| 16, 5, 54 |
παρ'
ἑκάτερα
καὶ
λίθῳ
τὴν
|
ὕπαιθρον |
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
πλεῖστον
εἰς |
| 16, 4, 53 |
ἐλθὼν
δ'
εἰς
λόγους
καὶ
|
καιρὸν |
αἰτησάμενος
ἐπὶ
μεγάλοις
οἷς
ἐδόκει |
| 16, 7, 56 |
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
τὸν
|
καιρὸν |
ἐγίνετο,
ταῖς
δ'
ἑξῆς
πολὺ |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
πρὸς
τὸν
|
καιρόν, |
εἰ
μέλλοιεν
ἐκ
βίας
ἀεὶ |
| 16, 10, 59 |
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν
|
καιρὸν |
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ |
| 16, 8, 57 |
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
τὸν
|
καιρόν. |
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
ἔσχον
|
καιρὸν |
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
τῷ
Καίσαρα |
| 16, 10, 59 |
δὲ
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
τὸν
|
καιρόν. |
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν
πεντήκοντα |
| 16, 11, 60 |
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ
|
καιρὸν |
ἔχοντας,
ὡς
οὐδενὶ
καὶ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
|
καιρὸν |
ἐχούσης
τῆς
στάσεως
ἐν
ἀποδημίᾳ |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
τὸν
|
καιρὸν |
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
τὸν
|
καιρὸν |
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς
τὸν
|
καιρὸν |
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
πάνθ'
ἅπερ |
| 16, 4, 53 |
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα
|
καιρὸν |
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
Εἰ |
| 16, 10, 59 |
ἐθέλοντι
δὲ
κατηγορεῖν
Συλλαίου
γενήσεσθαι
|
καιρὸν |
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
οὖν |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τοῖς
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
τὸν
|
καιρὸν |
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
πάγην
ἐπὶ |
| 16, 7, 56 |
οἷς
τὸ
κατὰ
τὴν
αἰτίαν
|
εὔκαιρον |
οὐ
μικρὰν
πίστιν
παρεῖχεν
τοῦ |
| 16, 4, 53 |
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε
τοῦτ'
ἐκείνου
|
χεῖρον |
ἀντὶ
τοῦ
τεθνάναι
μηδὲν
ἀδικοῦντας |
| 16, 7, 56 |
ἐπιχείρησιν,
ἣν
ἐποιήσατο
τῷ
τάφῳ,
|
χεῖρον |
ἐδόκει
πράττειν
ἐν
τοῖς
κατὰ |
| 16, 7, 56 |
αἱ
τοιαῦται
φιλοφρονήσεις,
ἐπὶ
τὸ
|
χεῖρον |
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
παῖδας
αὐτῷ
πολὺ
|
χεῖρον |
ἐσχηκότα
περὶ
τὸν
καιρὸν
ἐκεῖνον. |
| 16, 11, 60 |
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
διαλλαγῶν
|
χεῖρον |
ἔχοι,
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ. |
| 16, 7, 56 |
τυγχάνοι
διελέγετο.
Σαλώμη
δὲ
καὶ
|
χεῖρον |
ἢ
πάλαι
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ |
| 16, 4, 53 |
ἄγει.
Τὸ
δ'
ἡμέτερον
ἤδη
|
χεῖρον. |
Οὐ
γὰρ
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι |
| 16, 8, 57 |
τούτους
ἡδέως
μὲν
ἂν
καὶ
|
χεῖρον, |
ὑπὸ
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ' |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ὁ
μὲν
ἐπεδίδου
κατὰ
|
μικρὸν |
ἀμέτρῳ
καὶ
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ. |
| 16, 8, 57 |
πάντα
τὰ
σημεῖα
τῆς
μετὰ
|
μικρὸν |
ἀπωλείας
ἔχων,
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
δοκεῖν
τὰ
πεπραγμένα
πεποιηκέναι
κατὰ
|
μικρὸν |
εἰς
τὸ
τοῦ
πατρὸς
ἀντιμεθίστατο |
| 16, 4, 53 |
ἀπολογίας
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
|
μικρὸν |
ἐπισχὼν
τοὺς
μὲν
νεανίσκους,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
τὴν
Ἰουδαίαν.
Ἀποδημοῦντος
δὲ
οὐ
|
μικρὸν |
μέρος
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
τὸ |
| 16, 5, 54 |
ἐκάλει.
(Τὰς
δὲ
ἄλλας
εὐεργεσίας
|
ἄπορον |
εἰπεῖν
ὅσας
ἀπέδωκεν
ταῖς
πόλεσιν |
| 16, 2, 51 |
ἠπείγετο
συντυχεῖν
αὐτῷ
τὴν
εἰς
|
Βόσπορον |
εἰδὼς
στρατείαν
προηγούμενον.
Καὶ
πλεύσας |
| 16, 11, 60 |
βασιλεῖ
τὸν
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
|
εὔπορον |
εἶναι
μόνον
μόνῳ
καὶ
δράσαντα |
| 16, 5, 54 |
ὑπὲρ
Ἱεριχοῦν
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
τε
|
διάφορον |
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
Κύπρον. |
| 16, 5, 54 |
πάσης
μετριότητος
ἀλλότριον.
Ἔνθεν
καὶ
|
διάφορόν |
τινα
καὶ
μαχομένην
ἐπ'
αὐτῷ |
| 16, 5, 54 |
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
ἥδιστον
ἐκάλεσεν
|
Κύπρον. |
Φασαήλῳ
τε
τῷ
ἀδελφῷ
μνημεῖα |
| 16, 3, 52 |
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
τὸν
|
Ἀντίπατρον |
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν
|
Ἀντίπατρον, |
εἶτα
καὶ
τοὺς
ἐκ
Μαριάμμης |
| 16, 3, 52 |
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
τε
τὸν
|
Ἀντίπατρον |
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 3, 52 |
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ
τὸν
|
Ἀντίπατρον |
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς
τὸν |
| 16, 10, 59 |
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
τὸν
|
Ἀντίπατρον, |
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς
τιμῆς |
| 16, 9, 58 |
παιδὸς
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
|
Ἀντίπατρον |
τὸν
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
ἧκεν
ἄγων
αὐτοὺς
εἰς
|
Τύρον, |
καὶ
τοῦ
τε
Νικολάου
πλεύσαντος |
| 16, 7, 56 |
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
|
αἰσχρὸν |
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
|
αἰσχρὸν |
μὴ
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν
δεδωκότας. |
| 16, 9, 58 |
κατοικοῦντες
τὸν
Τράχωνα
Καίσαρος
ἀφελομένου
|
Ζηνόδωρον |
καὶ
προσθέντος
Ἡρώδῃ
τὴν
χώραν |
| 16, 7, 56 |
ἀπεσήμαινεν.
Ὁ
δὲ
Φερώρας
εἰς
|
μέσον |
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδην
κατ'
αὐτῆς
καί
τι
|
συμπεσὸν |
ἐπὶ
μεῖζον
ἤγαγεν
τὴν
εἰς |
| 16, 2, 51 |
τῆς
μεγάλης
Φρυγίας
ὁδεύσαντες
εἰς
|
Ἔφεσον |
ἀφίκοντο,
πάλιν
δὲ
ἐξ
Ἐφέσου |
| 16, 2, 51 |
δὲ
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
|
ἴσον |
αὑτὸν
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος. |
| 16, 2, 51 |
ὑπ'
οὐδενὸς
κρείττονος,
ἀλλ'
οὓς
|
ἴσον |
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως
ὑμῶν |
| 16, 3, 52 |
ἐπιβουλή.
τὸ
μὲν
γὰρ
μῖσος
|
ἴσον |
ἦν
ἐξ
ἀλλήλων,
ὁ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
|
ὅσον |
ἐπὶ
τῷ
καθ'
ἡδονὴν
κἂν |
| 16, 3, 52 |
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ
πᾶν
|
ὅσον |
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς
αὐτῶν |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον
αὑτοῦ
πᾶν,
|
ὅσον |
ἢ
πατὴρ
ἀσεβούμενος
ἢ
βασιλεὺς |
| 16, 4, 53 |
τῶν
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς
|
τὸν |
ἁγιώτατον
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν |
| 16, 2, 51 |
παρεστήσατο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
|
τὸν |
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ |
| 16, 2, 51 |
προσέσχεν,
περὶ
Λέσβον
οἰόμενος
ἐπικαταλήψεσθαι
|
τὸν |
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
αὐτὸν
ἀπολαμβάνει |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
τὰς
εὐεργεσίας
οὐ
βραδύνοντα
|
τὸν |
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
αὐτὸν |
| 16, 2, 51 |
ἤκουσεν
ἐντὸς
Κυανέων
ἤδη
πεπλευκέναι
|
τὸν |
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν
ὡς
ἐνῆν.
Καὶ |
| 16, 2, 51 |
βασιλεὺς
ἐπ'
οἴκου
διέγνω
καὶ
|
τὸν |
Ἀγρίππαν
παραιτησάμενος
ἀνήχθη,
κατάγεται
δ' |
| 16, 5, 54 |
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον
|
τὸν |
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος |
| 16, 8, 57 |
δ'
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
|
τὸν |
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
|
τὸν |
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα. |
| 16, 7, 56 |
τὸ
μισοῦντά
τε
αὐτὸν
καὶ
|
τὸν |
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
τὴν |
| 16, 7, 56 |
Ἡρώδης
τῷ
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
|
τὸν |
ἀδελφόν,
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
|
τὸν |
ἀδελφὸν
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
|
τὸν |
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν |
| 16, 3, 52 |
ἄσχετον
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ
|
τὸν |
αἴτιον
δοκοῦντα
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι' |
| 16, 10, 59 |
ἅμα
τόν
τε
Μήλαν
καὶ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἄγειν
ὡς
Γλαφύραν
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἔφη
τοῖς
ἐν
Ῥώμῃ
φίλοις
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
θᾶττον
ὑπὸ |
| 16, 10, 59 |
πρόσοδος
δὲ
καὶ
συνήθεια
πρὸς
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον.
Ἀρχελάῳ
γὰρ
ἔλεγεν
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ
οὐκ
ἀνίει |
| 16, 10, 59 |
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος
ἔλεγεν |
| 16, 10, 59 |
εὐθὺς
μὲν
Γλαφύρα
δεσμώτην
ἰδοῦσα
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἔπληξε
τὴν
κεφαλὴν
καὶ |
| 16, 7, 56 |
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
ἐλθὼν
παρὰ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν
Ἀρχελάου
θυγατέρα |
| 16, 8, 57 |
τε
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον,
καὶ
μηδ'
ἂν
τῆς |
| 16, 10, 59 |
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν
πρός
τε
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
καὶ
τὸν
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν |
| 16, 10, 59 |
Ὡρμημένων
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ὁμοίως
κτεῖναι,
τοῦτο
μὲν |
| 16, 4, 53 |
τῶν
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον,
ὃς
εἶχεν
αὐτοῦ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
πράγματος
καὶ
φυλάττεσθαι
παρακελευόμενος
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων |
| 16, 10, 59 |
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
αὐτὸν
ἐκάλει
|
τὸν |
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν
ἐν
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
καταστήσας
καὶ
πρὸς
θυσίας
καὶ
|
τὸν |
ἄλλον
κόσμον
ἐσεμνοποίησεν
τὴν
πανήγυριν. |
| 16, 7, 56 |
Σαλώμην
κατά
τε
τὴν
πρὸς
|
τὸν |
ἄνδρα
διάθεσιν
κἀκ
τοῦ
πρὸς |
| 16, 2, 51 |
ἐν
ἑορτώδει
στολῇ
καὶ
δεχομένου
|
τὸν |
ἄνδρα
σὺν
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ
|
τὸν |
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας |
| 16, 6, 55 |
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
|
τῶν |
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν |
| 16, 3, 52 |
Διὸ
καὶ
καθάπερ
ἔφεδρόν
τινα
|
τὸν |
Ἀντίπατρον
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν |
| 16, 3, 52 |
Ἰουδαίας
καὶ
συντυγχάνων
μόνον
τε
|
τὸν |
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο
καὶ
παρέδωκεν
εἰς |
| 16, 3, 52 |
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν
περὶ
|
τὸν |
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
μητέρα
διηγεῖτο
καὶ
|
τὸν |
Ἀντίπατρον,
ὅτι
παρωθούμενος
αὐτοὺς
τῆς |
| 16, 7, 56 |
λέγουσαι
κοινωνίαν
αὐτῇ
γενέσθαι
πρὸς
|
τὸν |
Ἄραβα.
Τήν
τε
κόρην,
ἣν |
| 16, 9, 58 |
ὑπισχνούμενος.
Ὁ
δὲ
τῷ
μὴ
|
τὸν |
Ἀρέταν
ἐπιστείλαντα
πρότερον
αὐτῷ
βασιλεύειν |
| 16, 10, 59 |
πρός
τε
τὸν
Ἀλέξανδρον
καὶ
|
τὸν |
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ' |
| 16, 10, 59 |
χρυσίον
ἐν
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
|
τὸν |
ἀρχικύνηγον
ἐξήλεγχον,
ὅτι
καὶ
λόγχας |
| 16, 5, 54 |
δὲ
αὐτῷ
καὶ
πόλιν
περὶ
|
τὸν |
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
ἀπιόντων |
| 16, 3, 52 |
ὀργῆς
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
οὐ
|
τὸν |
αὐτὸν
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πατρὸς
καὶ
δικαιότερον
εἶναι
λαβεῖν
|
τὸν |
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
ὄντα |
| 16, 8, 57 |
εἶναι
ταχὺ
μεταπείθειν
οὕτως
ἔχοντα
|
τὸν |
βασιλέα.
Βέλτιον
δὲ
εἶναι
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ
καὶ
πρὸς
|
τὸν |
βασιλέα
μετὰ
πάσης
παρρησίας
ὠσάμενος |
| 16, 8, 57 |
ἐπ'
αὐτὸν
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
|
τὸν |
βασιλέα
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου |
| 16, 10, 59 |
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
|
τὸν |
βασιλέα
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι |
| 16, 3, 52 |
διὰ
τὴν
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς
|
τὸν |
βασιλέα
πιστευθησομένοις
αὐτὸ
ποιεῖν.
Ἤδη |
| 16, 4, 53 |
τῇ
μετωνομασμένῃ
νῦν
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
|
τὸν |
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς |
| 16, 4, 53 |
ὁ
λόγος
διαδοθεὶς
ἐπίφθονον
ἐποίει
|
τὸν |
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
ἄπιστον
τῆς |
| 16, 7, 56 |
θέλοιεν
καὶ
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν
|
τὸν |
βασιλέα
τῶν
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει |
| 16, 11, 60 |
παραλαβόντα
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ
|
τὸν |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους |
| 16, 10, 59 |
λαβὼν
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
|
τὸν |
βασιλέα
τῶν
Καππαδόκων
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 2, 51 |
παρρησίαν
ἡμῖν
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
|
τὸν |
βασιλεύοντα
νῦν
ἡμῶν
καὶ
σοὶ |
| 16, 6, 55 |
ἀνδρῶνος,
εἶναι
αὐτὸν
ἱερόσυλον
καὶ
|
τὸν |
βίον
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ |
| 16, 4, 53 |
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
ἀτάραχον
ἔφη
|
τὸν |
βίον
ἕξειν
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
|
τὸν |
βίον
οὐκ
εὐμενεῖς
ἦσαν
ἐξετασταί, |
| 16, 2, 51 |
τὰ
παραγγέλματα,
οἷς
χρώμεθα
πρὸς
|
τὸν |
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πυνθανομένου
τῆς
ἀδελφῆς,
εἰ
πρὸς
|
τὸν |
γάμον
ἑτοίμως
ἔχει,
ταχέως
μὲν |
| 16, 8, 57 |
Ἐδεῖτο
γοῦν
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
|
τὸν |
γάμον
ὀργῆς
τε
ἔλαττον
ἔχειν |
| 16, 7, 56 |
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς
|
τὸν |
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
τε
μεταξὺ |
| 16, 2, 51 |
ἡμέρας
διὰ
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
|
Τὸν |
γὰρ
πλοῦν
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος |
| 16, 5, 54 |
τὴν
τῶν
οἰκούντων
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
|
Τόν |
γε
μὴν
Ὀλυμπίασιν
ἀγῶνα
πολὺ |
| 16, 3, 52 |
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς
|
τὸν |
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε
τῆς
μητρὸς |
| 16, 3, 52 |
θρασὺ
καταλογιζόμενοι
βίαιον
ἔσεσθαι
πρὸς
|
τὸν |
γεγεννηκότα.
Τὸ
γὰρ
οὐκ
αἰδεῖσθαι |
| 16, 10, 59 |
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
ἔφη
|
τὸν |
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν
τύπον
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ὁ
πρὸ
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
|
τὸν |
Δαυίδου
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ
|
τὸν |
δῆμον
εἱστίασας
καὶ
τὰ
παρ' |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ἑκατόμβην
κατέθυσεν,
ἑστιᾷ
δὲ
|
τὸν |
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
μεγίστων
πλήθει |
| 16, 6, 55 |
ἐμοῦ
πατρὸς
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
|
τὸν |
δῆμον
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε |
| 16, 4, 53 |
ἔχουσιν
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
|
τὸν |
ἑαυτῶν
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν |
| 16, 1, 50 |
δὲ
τούτῳ
τῷ
καιρῷ
καὶ
|
τὸν |
εἰς
τὴν
Ἰταλίαν
πλοῦν
ἐποιήσατο |
| 16, 7, 56 |
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
τὸν
υἱὸν
|
τὸν |
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον
ὥρμητο
μὲν |
| 16, 7, 56 |
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
ὑπονοιῶν
διὰ
|
τὸν |
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ
ἐκαρτέρησέν
τε |
| 16, 8, 57 |
μελαίνοντα
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
|
τὸν |
ἔλεγχον
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ' |
| 16, 11, 60 |
λέγοντος
ἀκούειν
ἀκίνδυνον,
ἀλλ'
ἐγκεκλεισμένοι
|
τὸν |
ἔλεον
ὀδυνηρῶς
μὲν
ἀναύδως
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ
οὐδὲ
|
τὸν |
ἔμπροσθε
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς
|
τὸν |
ἐν
Λιβύῃ
στρατηγὸν
τόντε
ὄντα |
| 16, 9, 58 |
καὶ
συγγενῆ,
πλοῦτον
δὲ
διηρπάσθαι
|
τὸν |
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
τῷ
πατρί,
ὡς
μηδὲ
γενέσθαι
|
τὸν |
ἐπ'
αὐτοῖς
λόγον.
Ἡρώδην
δὲ |
| 16, 7, 56 |
εἰς
τὸν
ἀδελφὸν
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
|
τὸν |
ἔρωτα.
Καὶ
γὰρ
αἰσχρὸν
εἶναι |
| 16, 8, 57 |
νομίζοντες
μέν,
εἰ
φθάσας
ἕτερος
|
τὸν |
ἕτερον
διαβάλοι,
τοῦτ'
αὐτῷ
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
τὸ
αὐτὸ
παρῆλθον.
Ἐκεῖ
καὶ
|
τὸν |
ἡγεμόνα
Συρίας
Τίτιον
ἐκ
διαφορᾶς |
| 16, 7, 56 |
ὡς
τρύχεσιν
ἠμφιεσμέναι
καθειργοῦνται
μηδὲ
|
τὸν |
ἥλιον
βλέπουσαι.
Ταῦτ'
εὐθὺς
ἀπηγγέλλετο |
| 16, 4, 53 |
λυσιτελοῦντος
ἐφ'
οἷς
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
|
τὸν |
ἥλιον,
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ |
| 16, 8, 57 |
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ
|
τὸν |
Ἡρώδην,
ἀγωνιῶν
τε
ὑπὲρ
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τὴν
εὔνοιαν,
ἣν
ἔχοι
περὶ
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀεὶ
προγινώσκουσα
τοὺς
κινδύνους. |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τέλος
ἤδη
πείθει
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
τὸν
λόγον.
Ὁ |
| 16, 1, 50 |
τοιούτους
λόγους.
Ἐξ
οὗ
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀναφερομένων
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ' |
| 16, 4, 53 |
μᾶλλον
ἐξηλλάττετο
καὶ
συνεχὲς
εἰς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
ὁρῶν
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον, |
| 16, 9, 58 |
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
ἀλλήλων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μὴ
δοκεῖν,
ἐπιδημήσας
ὡς
|
τὸν |
Ἡρώδην
δῶρά
τε
δίδωσιν
αὐτῷ |
| 16, 3, 52 |
ἐφ'
οἷς
ἠλπίκει
θεραπεύοντες
καὶ
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἐκ
τοῦ
δοκεῖν
κατ' |
| 16, 7, 56 |
τῇ
πρώτῃ.
Ταῦτα
φανερῶς
ἤδη
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἐλύπει
καὶ
πρὸς
ὀργὴν |
| 16, 3, 52 |
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ
μειζόνως
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἐξαγγελλόμενα
προύβαινεν
οὐ
μικρὰν |
| 16, 7, 56 |
ἐδηλώσαμεν,
Σαλώμης
ἔφη
λεγούσης
ἀκηκοέναι
|
τὸν |
Ἡρώδην
ἡττῆσθαι
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας |
| 16, 7, 56 |
Ἔλεγον
οὖν
ἀεί
τι
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
κατ'
αὐτῆς
καί
τι |
| 16, 4, 53 |
ἐμπορευόμενος,
ἕως
εἰς
τοῦτο
προήγαγεν
|
τὸν |
Ἡρώδην
ὀργῆς
καὶ
δυσφημίας,
ὡς |
| 16, 7, 56 |
χρείας
οὖν
τινος
ἐλθὼν
ὡς
|
τὸν |
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην, |
| 16, 9, 58 |
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει
πρὸς
|
τὸν |
Ἡρώδην
τά
τε
ἄλλα
χαλεπῶς |
| 16, 4, 53 |
περὶ
τῆς
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται
|
τὸν |
θάνατον
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν |
| 16, 6, 55 |
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
τῶν
εἰς
|
τὸν |
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις |
| 16, 2, 51 |
θᾶττον
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
|
τὸν |
ἴδιον
κόσμον.
Αὐτὸς
δὲ
λήξαντος |
| 16, 7, 56 |
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
ῥᾴων
εἰς
|
τὸν |
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς
δ'
ἑξῆς |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
κατὰ
παρρησίαν
λόγου
πρὸς
|
τὸν |
καιρόν,
εἰ
μέλλοιεν
ἐκ
βίας |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
πολὺ
χεῖρον
ἐσχηκότα
περὶ
|
τὸν |
καιρὸν
ἐκεῖνον.
Ὅλως
μὲν
γὰρ |
| 16, 8, 57 |
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον
|
τὸν |
καιρόν.
Ἔνθεν
οὐδ'
ἐκ
φανεροῦ |
| 16, 10, 59 |
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
|
τὸν |
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ
δίδωσιν |
| 16, 8, 57 |
προπετὲς
αὐτῷ
τελέως
ἀνοίκειον
εἰς
|
τὸν |
καιρὸν
ἡγήσατο.
φιλονεικήσειν
γὰρ
κεκακωμένον |
| 16, 2, 51 |
ἔτι
πλείους
ἐπιμείνας
ἡμέρας
διὰ
|
τὸν |
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
πλοῦν |
| 16, 11, 60 |
πάντας
οὐκ
ἀνάνδρως
αὐτοῦ
πρὸς
|
τὸν |
καιρὸν
ἱσταμένου.
Διὸ
καὶ
πάνθ' |
| 16, 8, 57 |
καταφωραθέντες
ἐν
τοῖς
ὁμοίοις
ἐγένοντο,
|
τὸν |
καιρὸν
ὥσπερ
ὄργανον
καὶ
πάγην |
| 16, 10, 59 |
ἀπολωλότας
ἔλεγεν.
(Ταῦτα
μᾶλλον
ἐκίνει
|
τὸν |
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
τὸν
Σύλλαιον |
| 16, 4, 53 |
μακάριον
καὶ
σὲ
πεῖσαι
καὶ
|
τὸν |
κίνδυνον
διαφυγεῖν,
εἰ
δ'
οὕτως |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῆς
Σαλώμης
μέγαν
αὐτῷ
|
τὸν |
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν |
| 16, 1, 50 |
γὰρ
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν
|
τὸν |
κλέπτην,
οὐκ
ἔχοντα
δὲ
πιπράσκεσθαι |
| 16, 4, 53 |
κατ'
αὐτῶν
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
|
τὸν |
κοινὸν
εὐεργέτην
Καίσαρα,
καὶ
παρελόμενον |
| 16, 11, 60 |
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
|
τὸν |
λαιμὸν
ἀποτέμνειν.
Ἔσεσθαι
γὰρ
ἐν |
| 16, 2, 51 |
τῇ
Σεβαστῇ
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
|
τὸν |
λιμένα
τὸν
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
ὀφείλεσθαι.
Τοῦ
δὲ
Ἡρώδου
|
τὸν |
λόγον
ἀναφέροντος
καὶ
πυνθανομένου
τῆς |
| 16, 2, 51 |
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
|
τὸν |
λόγον.
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως |
| 16, 10, 59 |
πείθει
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
ἀναφέρειν
|
τὸν |
λόγον.
Ὁ
δ'
οὐκ
ἦν |
| 16, 4, 53 |
ἔξω
τῆς
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
|
τὸν |
λόγον
πιστὸν
εἶχον
ἐν
τῷ |
| 16, 4, 53 |
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
παίδων
κατέστρεφε
|
τὸν |
λόγον
τοὺς
περὶ
τὴν
αὐλὴν |
| 16, 4, 53 |
Μᾶλλον
δ'
ἐπεὶ
κατέπαυσεν
Ἡρώδης
|
τὸν |
λόγον
τῷ
μὲν
ἔξω
τῆς |
| 16, 11, 60 |
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
οὖν
|
τὸν |
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 7, 56 |
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος,
ὅς
γε
καὶ
|
τὸν |
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
τῶν
παίδων |
| 16, 11, 60 |
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
ἄλλων
δύο
|
τὸν |
μὲν
ἀπὸ
τῶν
παίδων
μέμψαιτ' |
| 16, 9, 58 |
προθεσμίας
ἀπολαβεῖν
ἠξίου.
Σύλλαιος
δὲ
|
τὸν |
μὲν
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ |
| 16, 8, 57 |
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε,
|
τὸν |
μὲν,
ὅτι
Δημήτριος
ὁ
παῖς |
| 16, 8, 57 |
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ
δεινὸς
Ἀντίπατρος
|
τὸν |
μὲν
ὑπ'
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας |
| 16, 8, 57 |
τοῖς
βασανιζομένοις
εἶπεν,
ὡς
εἰδείη
|
τὸν |
νεανίσκον
λέγοντα
πολλάκις,
ὅταν
ἐπαινούμενος |
| 16, 7, 56 |
πάλαι
φερομένη
παρὰ
τἀδελφῷ
καὶ
|
τὸν |
νεανίσκον
οὐκ
ἀπαθῶς
ὁρῶσα
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ὑπερηφανῆσαι,
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ
|
τὸν |
νοῦν
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς |
| 16, 7, 56 |
συνδειπνῶν
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
|
τὸν |
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων |
| 16, 8, 57 |
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
|
τὸν |
νοῦν,
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
ἣν |
| 16, 9, 58 |
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις,
καταπεφρονῆσθαι
δὲ
|
τὸν |
Ὀβόδαν
ὑπὸ
ἀσθενείας
οὐκ
ἀρκέσαντα |
| 16, 8, 57 |
πρεσβείαις
καὶ
συμβουλίαις
ὀνήσαντας
αὐτοῦ
|
τὸν |
οἶκον,
συμπαιδεύσαντας
δὲ
τοὺς
υἱοὺς |
| 16, 10, 59 |
πεμφθέντα
γράμματα.
Τοῖς
γὰρ
περὶ
|
τὸν |
Ὄλυμπον
καὶ
Οὐολόμνιον
εὐμενῆ
Καίσαρα |
| 16, 4, 53 |
δυσχερὲς
ἐνενόεις
ἐφ'
ἡμῖν,
ἐπὶ
|
τὸν |
πάντας
σώζοντα
προήγαγες.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
μέγαν
αὐτῷ
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
|
τὸν |
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων, |
| 16, 4, 53 |
τῷ
πάντων
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
|
τὸν |
παρόντα
καιρὸν
συντιθέμεθα
ταύτην
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τὸ
μέλλον
ἐκ
τῆς
περὶ
|
τὸν |
πάσχοντα
δυσχερείας
προῦπτον,
ἔφη
μηνύσειν |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
τὰς
διαλλαγὰς
τὰς
πρὸς
|
τὸν |
πατέρα
γεγενῆσθαι.
Χρηματισάμενος
δὲ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐγεγόνεισαν
τοῖς
παροῦσιν
ἰδίᾳ
καὶ
|
τὸν |
πατέρα
διεκίνησαν
ἀληθινῷ
τῷ
πάθει |
| 16, 11, 60 |
τῆς
αἰκίας
αὐτόν
τε
καὶ
|
τὸν |
πατέρα.
Δόντος
δὲ
πίστιν
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐλάττων
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
|
τὸν |
πατέρα
δυνηθεῖεν.
Οὕτως
ἄγριόν
τι |
| 16, 8, 57 |
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς
|
τὸν |
πατέρα
καὶ
μῖσος
ἔμφυτον
Ἀλεξάνδρῳ. |
| 16, 8, 57 |
ἐστιν.
Ἄχθεσθαι
γὰρ
ἐπ'
αὐτοῖς
|
τὸν |
πατέρα
καὶ
φθονεῖν,
αὐτός
τε |
| 16, 11, 60 |
τοιαύτην
αἰτίαν
πρὸς
αἰτίαν
ἐνάγοντας
|
τὸν |
πατέρα
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ |
| 16, 4, 53 |
ἀνιάσειν
τι
καὶ
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
|
τὸν |
πατέρα
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν,
συνεχῶς |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
ἐλθὼν
πρὸς
|
τὸν |
πατέρα
καταμηνύει
τὰ
ὑπὸ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
τὸν
ἀδελφόν,
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
|
τὸν |
πατέρα
μὴ
δίκαια
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 7, 56 |
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς,
ἠνέσχετο
|
τὸν |
πατέρα
μὴ
τίσασθαι
διὰ
τοιαύτην |
| 16, 7, 56 |
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ
ποικίλως
ἐκπεριεληλύθει
|
τὸν |
πατέρα
μόνος
ὑπὲρ
τῆς
ἐκείνου |
| 16, 8, 57 |
ἄλλο
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς
|
τὸν |
πατέρα
συνειδέναι.
Βασανιζόμενοι
δὲ
μᾶλλον |
| 16, 7, 56 |
ἐκεῖνοι
τῆς
Μαριάμμης,
ἐστυγήκασι
δὲ
|
τὸν |
πατέρα,
συνεχὲς
δὲ
διαπειλοῦσιν,
εἰ |
| 16, 11, 60 |
θανάτῳ
τοὺς
οὕτως
ἀσεβήσαντας
εἰς
|
τὸν |
πατέρα.
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ |
| 16, 11, 60 |
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
|
τὸν |
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης,
ἄδηλον
εἴτε |
| 16, 4, 53 |
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα
|
τὸν |
πατέρα;
τί
καὶ
θέλοντες;
εἰ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις
καὶ
|
τὸν |
πατέρα
φανερῶς
ἤδη
πρὸς
τοὺς |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
Τίρωνος
ὁρῶν
ὁ
νεανίσκος
|
τὸν |
πατέρα
χαλεπῶς
μὲν
ἤδη
διακείμενον, |
| 16, 6, 55 |
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
|
τὸν |
πάτριον
αὐτῶν
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο |
| 16, 9, 58 |
παρὼν
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
|
τὸν |
πόλεμον
Ἡρώδῃ,
παροξυνθεὶς
ἐπὶ
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῖς
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ
|
τὸν |
Πόντον,
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη, |
| 16, 4, 53 |
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι
πρὸς
|
τὸν |
ποτὲ
γενήσεσθαι
τοιούτῳ
τὴν
ἐπιμέλειαν, |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
|
τὸν |
πρῶτον
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
τόπον. |
| 16, 6, 55 |
αὐτοκράτορος
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
δῆμον
|
τὸν |
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
περὶ
|
τὸν |
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας |
| 16, 6, 55 |
μοι
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
|
τὸν |
Σεβαστὸν
καὶ
Ἀγρίππαν
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
δευτέρου,
τότε
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
|
τὸν |
στρατηγὸν
αὐτῶν
καὶ
περὶ
πέντε |
| 16, 9, 58 |
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
|
τὸν |
στρατηγὸν
αὐτῶν
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
ἐκίνει
τὸν
Καίσαρα
καὶ
πρὸς
|
τὸν |
Σύλλαιον
ἐπιστραφεὶς
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν, |
| 16, 10, 59 |
καί
τι
τοιοῦτον
εἰπεῖν
εἰς
|
τὸν |
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν
αὐτὸν
ψευδεῖ |
| 16, 2, 51 |
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
εἰπὼν
διέλυε
|
τὸν |
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ
προσεστὼς
κατησπάζετο |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
|
τὸν |
τάφον
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν |
| 16, 8, 57 |
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
|
τόν |
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
|
τόν |
τε
ἀδελφὸν
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν |
| 16, 8, 57 |
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι,
|
τόν |
τε
γάμον
διαλύσειν
ἔφη
πρὸς |
| 16, 10, 59 |
φίλους.
(Τοιαῦτα
λέγοντος
ἐκέλευσεν
ἅμα
|
τόν |
τε
Μήλαν
καὶ
τὸν
Ἀλέξανδρον |
| 16, 7, 56 |
μεταπείθεται
δὲ
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
|
τόν |
τε
νεανίσκον
οὐκ
εὔνουν
ἔσεσθαι |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἐπιβουλὴν
καὶ
ταύτης
συλλαμβάνειν
|
τόν |
τε
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους |
| 16, 1, 50 |
ἡδονὰς
συνεῖναι
τῷ
πατρὶ
διὰ
|
τὸν |
τῆς
μητρὸς
θάνατον,
ὡς
μηδὲ |
| 16, 11, 60 |
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων
ἁπάντων
καὶ
|
τὸν |
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν
ἐν
φυλακῇ. |
| 16, 11, 60 |
συνθήκη
ἐπιθέσθαι
δι'
αὐτοχειρίας
βασιλεῖ
|
τὸν |
Τίρωνα,
προσελθεῖν
γὰρ
εὔπορον
εἶναι |
| 16, 11, 60 |
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
|
τὸν |
Τίρωνα
σὺν
τῷ
παιδὶ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
ταῖς
συμφοραῖς
καὶ
μισεῖν
|
τὸν |
τοιαῦτα
πειθόμενον
οὐ
γάρ,
ἔφη, |
| 16, 10, 59 |
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον
|
τὸν |
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν |
| 16, 4, 53 |
ἀπέστη
τῆς
ἀρχῆς
τὸ
περὶ
|
τὸν |
Τράχωνα,
καὶ
τούτους
οἱ
καταλειφθέντες |
| 16, 9, 58 |
ἐξ
αἰτίας
τοιαύτης.
Οἱ
κατοικοῦντες
|
τὸν |
Τράχωνα
Καίσαρος
ἀφελομένου
Ζηνόδωρον
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ὡς
ἀπολωλὼς
εἴη
διασπείροντες
οἱ
|
τὸν |
Τράχωνα
νεμόμενοι
τῆς
τε
ἀρχῆς |
| 16, 9, 58 |
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
|
τὸν |
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν
ἀπέσφαξεν. |
| 16, 3, 52 |
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
ὢν
|
τὸν |
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας
τινὸς |
| 16, 11, 60 |
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
τοῦτον
ἀποκτείνειν
|
τὸν |
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
ὢν
αὐτὸς |
| 16, 6, 55 |
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
|
τὸν |
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι |
| 16, 3, 52 |
κεκτῆσθαι.
(Ταρασσόμενος
δὲ
καὶ
διακείμενος
|
τὸν |
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν |
| 16, 7, 56 |
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα
τοῦτον
|
τὸν |
τρόπον
χρώμενος
τῇ
γραφῇ.
ζῶντι |
| 16, 10, 59 |
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
τοῦτον
|
τὸν |
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς
τὴν |
| 16, 10, 59 |
Διόφαντον
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
|
τὸν |
τύπον
καὶ
δι'
Ἀντιπάτρου
κακουργηθῆναι |
| 16, 6, 55 |
ἅπασιν
καὶ
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
|
τὸν |
τῶν
ἀνθρώπων
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο
καὶ
|
τὸν |
υἱὸν
ἐπαινέσας
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Πολλάκις
γοῦν
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
|
τὸν |
υἱὸν
ἢ
καὶ
ξιφήρη
παρεστῶτα |
| 16, 8, 57 |
μεῖζόν
τι
λαβεῖν
τῆς
περὶ
|
τὸν |
υἱὸν
παρανομίας
τεκμήριον
καὶ
φιλόνεικος |
| 16, 9, 58 |
Ἀλεξάνδρου
κατηγόρει
καὶ
παραθησόμενος
Ἀντίπατρον
|
τὸν |
υἱὸν
παρεληλύθει
Καίσαρι,
λόγον
ὡς |
| 16, 7, 56 |
τῆς
γυναικός,
αἰτούσης
Σαλώμης
εἰς
|
τὸν |
υἱὸν
τὸν
ἐκ
Κοστοβάρου
γενόμενον |
| 16, 2, 51 |
ᾧ
ποία
μὲν
εὔνοια
πρὸς
|
τὸν |
ὑμέτερον
οἶκον
παραλέλειπται;
ποία
δὲ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
Καισαρείᾳ
περὶ
τὸν
λιμένα
|
τὸν |
ὑπ'
αὐτοῦ
κατεσκευασμένον
κἀν
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
Ἡρώδου
χαλεπῶς
καὶ
πρὸς
|
τὸν |
Φερώραν
ἔχοντος
ὁ
μὲν
ἀπορίᾳ |
| 16, 7, 56 |
γενόμενος
οἵων
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ
|
τὸν |
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
πάντων, |
| 16, 3, 52 |
εἴς
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ
|
τὸν |
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
τούτων
εἰς |
| 16, 3, 52 |
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι
τῆς
μητρὸς
|
τὸν |
φόνον.
Προσετίθεσαν
δ'
ἔτι
καὶ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοῖς
τοῦ
βίου.
(Κατὰ
δὲ
|
τὸν |
χρόνον
ἥκοντος
ἐκ
Καππαδοκίας
πρεσβευτοῦ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
νεωτέρων
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
|
τὸν |
χρόνον
τοῦτον
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ |
| 16, 10, 59 |
πάντας
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
|
ἑκατὸν |
ἀναφέρων
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς |
| 16, 5, 54 |
δευτέρας
καὶ
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
|
ἑκατόν. |
Ἦν
οὖν
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει |
| 16, 11, 60 |
δὲ
καὶ
κατ'
αὐτὸν
εἰσελθὼν
|
ἑκατὸν |
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν
κατηγόρει |
| 16, 7, 56 |
τῷ
Φερώρα
μειρακίῳ
φερνὴν
ἐπιδόντος
|
ἑκατὸν |
τάλαντα
τοῦ
βασιλέως.
~(Οὐκ
ἀνεῖτο |
| 16, 10, 59 |
ὡς
τοῦ
μὲν
Συλλαίου
καταγνῶναι
|
θάνατον, |
Ἡρώδῃ
δὲ
διαλλάττεσθαι
μετάνοιαν
ἐφ' |
| 16, 7, 56 |
ὅς
γε
καὶ
τὸν
Μαριάμμης
|
θάνατον |
καὶ
τῶν
παίδων
αὐτῆς
οὕτως |
| 16, 11, 60 |
ὧν
αὐτὸς
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας
|
θάνατον; |
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν |
| 16, 4, 53 |
τῆς
βασιλείας
ἐνθυμούμενος
συγκαταλογίζεται
τὸν
|
θάνατον |
τοῦ
γεγεννηκότος,
μεθ'
ὃν
ἄλλως |
| 16, 1, 50 |
πατρὶ
διὰ
τὸν
τῆς
μητρὸς
|
θάνατον, |
ὡς
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι
δοκεῖν |
| 16, 10, 59 |
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
διώκων
προλάβοι.
|
Δυνατὸν |
γὰρ
εἶναι
λέγειν
ὡς
ἀπὸ |
| 16, 5, 54 |
ἦν
αὐτῷ
κεχαρισμένον,
ὅτι
μὴ
|
δυνατὸν |
εἰκόσιν
ἢ
ναοῖς
ἢ
τοιούτοις |
| 16, 2, 51 |
μὲν
τούτων
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
|
δυνατόν |
ἐστιν.
Εἰ
γὰρ
ἐκλογίσαιντο
τὴν |
| 16, 7, 56 |
γαμεῖν,
ἄλλως
γὰρ
οὐκ
εἶναι
|
δυνατόν, |
οὐχ
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι |
| 16, 10, 59 |
ἔχοι
τι
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
|
Εὐάρατόν |
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἄλλοις
μεγαλοπρεπῶς
ἐν
τοῖς
μάλιστα
|
φίλτατον |
ἡγησάμενος.
Ἐποιήσατο
δὲ
καὶ
συνθήκας |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
χρόνου
τὸ
πρὸς
ἀρχὴν
|
ἐμπειρότατον |
ἔχειν,
οὔτε
τοῖς
ἄλλοις
ἐπιτηδεύμασιν |
| 16, 6, 55 |
δὲ
πᾶσιν
ἀνθρώποις
ὁμοίως
ἐπιτηδεύοντες
|
λυσιτελέστατον |
ὂν
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις, |
| 16, 10, 59 |
ἦν,
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ
|
δυσχερέστατον |
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ |
| 16, 4, 53 |
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν
|
ἁγιώτατον |
ὑπὸ
σοῦ
κατασκευασθέντα
ναὸν
εἰσιέναι. |
| 16, 4, 53 |
τὸ
ὕποπτον
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
|
ἀρκετόν. |
Εἰπάτω
δέ
τις,
ἡμῖν
εἰ |
| 16, 4, 53 |
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
|
ἀσύνετον |
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ
συνείδησιν |
| 16, 9, 58 |
ἠναγκάζοντο.
Τόδ'
ἦν
ἐκείνοις
οὐχ
|
αἱρετὸν |
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ |
| 16, 3, 52 |
οὐδ'
οἴεσθαι
δίκαια
παθεῖν
ἐκείνην
|
ἄσχετον |
εἶναι
πρὸς
τὸ
μὴ
τὸν |
| 16, 4, 53 |
τοῦ
πατρὸς
ἐπιφέρεσθαι
τὰς
διαβολὰς
|
δυσαπολόγητον |
ὥσπερ
ἦν
ᾔδεσαν,
οὐκ
εὐσχημονοῦντος |
| 16, 8, 57 |
λέγων
νέον
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
|
ἀναίσθητον |
διαφθεῖραι,
τόν
τε
ἀδελφὸν
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ἐφ'
ᾧ
πᾶν
τὸ
βουλόμενον
|
ἀνίκητον |
ἔχειν,
ἢ
καὶ
τὴν
τύχην |
| 16, 5, 54 |
καταμάθῃ
τὸ
σκληρὸν
καὶ
τὸ
|
δυσπαράκλητον |
τοῦ
τρόπου,
νικηθήσεται
θηριώδη
δοκεῖν |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου
|
τιμητὸν |
δυσαποδίδακτον
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν |
| 16, 7, 56 |
τοῦ
τῆς
Γλαφύρας
ἔρωτος
καὶ
|
δυσπαρηγόρητον |
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο |
| 16, 4, 53 |
Δεήσει
μέντοι
μὴ
παντάπασιν
αὐτὸν
|
ἀτιμώρητον |
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
τοῖς
μεγίστοις |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν
|
δυσαποδίδακτον |
εἶναι
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πάντα
ἤδη
δύναται.
Τούτων
δὲ
|
ἀνεκτὸν |
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου
πρὸς
μῖσος |
| 16, 10, 59 |
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
|
Διόφαντον |
ἔφη
τὸν
γραμματέα
μιμήσασθαι
τὸν |
| 16, 2, 51 |
κατείργαστο
καὶ
τὰ
περὶ
τὸν
|
Πόντον, |
ὧν
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν |
| 16, 2, 51 |
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν,
|
ἀπερίληπτον |
ποιῆσαι
τὸν
λόγον.
ἵνα
μέντοι |
| 16, 3, 52 |
τῷ
πλήθει
διελέξατο,
καθὼς
προειρήκαμεν,
|
προσέπιπτον |
εὐθὺς
οἱ
λόγοι
παρά
τε |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
οὐδὲ
τὸν
ἔμπροσθε
χρόνον
|
ἀσύνοπτον |
ἦν,
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
διὰ
μέγεθος
τῆς
ἀσεβείας
|
ὕποπτον |
ἦν.
Ὡς
δὲ
ἀνῆλθεν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
ἐπιβούλους
δοκεῖν.
Ἀλλ'
οὐ
τὸ
|
ὕποπτον |
πρὸς
τοιαύτην
ἀσέβειαν
ἀρκετόν.
Εἰπάτω |
| 16, 4, 53 |
ταύτην
τὴν
συνθήκην.
Εἰ
μὲν
|
ἀνύποπτον |
ἐξ
αὐτῆς
τῆς
ἀληθείας
τὴν |
| 16, 2, 51 |
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
ἀμνημόνευτον,
ὃς
εἰς
|
Αἴγυπτον |
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος
δισχιλίοις
ὁπλίταις
βοηθήσας |
| 16, 11, 60 |
τῆς
περὶ
τὸν
πάσχοντα
δυσχερείας
|
προῦπτον, |
ἔφη
μηνύσειν
τῷ
βασιλεῖ
τὴν |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
|
τέταρτον |
τῶν
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ |
| 16, 6, 55 |
ἐν
Ἐφέσῳ
ὑπέδειξαν
Καίσαρα
τὸν
|
Σεβαστὸν |
καὶ
Ἀγρίππαν
συγκεχωρηκέναι
αὐτοῖς
χρῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
πάντας
ὧΝ
|
ἕκαστον |
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν
ἀναφέρων
δισχιλίους |
| 16, 4, 53 |
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο
παρ'
|
ἕκαστον |
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
τούτων
|
ἕκαστον |
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ
γενόμενον |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
τούτων
|
ἕκαστον |
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν
αὐτοῖς |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
ἄλλων
δὲ
|
ἕκαστον |
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ |
| 16, 9, 58 |
διεσάφουν
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
|
ἕκαστον |
τῶν
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
χρόνῳ
παρασκευάσαντας
ὑπὸ
χαλεπότητος
|
ἀνήκεστον |
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
πρὸς
αὐτὸν |
| 16, 11, 60 |
δρασμὸν
ἐνόησαν,
ἄλλως
νουθετήσαντα
μηδὲν
|
ἀνήκεστον |
διαπράττεσθαι.
συμβουλεύειν
δὲ
ἔχειν
αὐτῷ |
| 16, 2, 51 |
κοινὸν
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
|
μέγιστον |
ἀγαθῶν
πέφυκε
προστασία
τῆς
ὑμετέρας |
| 16, 10, 59 |
χρόνον
ἀσύνοπτον
ἦν,
ὡς
τὸ
|
μέγιστον |
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
παθῶν |
| 16, 4, 53 |
βασιλέως
θυγατέρα
συνοικίσας,
τὸ
δὲ
|
μέγιστον |
οὐδ'
ἐπὶ
τοιούτοις
ἣν
εἶχεν |
| 16, 5, 54 |
μοι
τούτου
τοῦ
πάθους,
ὅτι
|
μέγιστον |
περὶ
αὐτὸν
ἦν,
καὶ
τὰ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου
συκοφαντήματος
πεφηνότος
|
μέγιστον, |
ὦ
Καῖσαρ,
κατάμαθε
πλάσμα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ
τὸ
|
μέγιστον, |
ὡς
ἐξαπατήσειεν
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς |
| 16, 5, 54 |
ἀσφαλείᾳ
τε
διάφορον
καὶ
καταγωγαῖς
|
ἥδιστον |
ἐκάλεσεν
Κύπρον.
Φασαήλῳ
τε
τῷ |
| 16, 10, 59 |
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
|
ἥδιστον |
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ |
| 16, 11, 60 |
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
ὧν
ἠτύχει,
|
πλεῖστον |
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ
πατὴρ
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
τὴν
ὕπαιθρον
ὁδὸν
ξεστῷ
καταστορέσας
|
πλεῖστον |
εἰς
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ὄντα
μηδένα
τῶν
ἄλλων
ἐλύπει,
|
πλεῖστον |
ἡ
τοῦ
βασιλέως
ἐποίει
ῥοπὴ |
| 16, 6, 55 |
Ἕλλησίν
τε
καὶ
βαρβάροις,
οὗ
|
πλεῖστον |
οἱ
παρ'
ἡμῖν
νόμοι
λόγον |
| 16, 5, 54 |
αὐτὸς
ἠξίου
θεραπεύεσθαι
καὶ
τὸ
|
κάλλιστον |
ὧν
ᾤετο
παρέχων
ἐν
τῷ |
| 16, 7, 56 |
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν
|
πιστὸν |
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις
ὧν |
| 16, 4, 53 |
τοιαύτης
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
λόγον
|
πιστὸν |
εἶχον
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ |
| 16, 8, 57 |
τούτοις
εὐθὺς
μὲν
ἔδοξέν
τι
|
πιστὸν |
ἔχειν
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
ἐποίει
τὸν
βασιλέα.
Τὸ
γὰρ
|
ἄπιστον |
τῆς
διαβολῆς
καὶ
τὸ
περὶ |
| 16, 6, 55 |
τὸ
ἔθνος
τὸ
τῶν
Ἰουδαίων
|
εὐχάριστον |
εὑρέθη
οὐ
μόνον
ἐν
τῷ |
| 16, 3, 52 |
ἄν
τις
ᾠήθη
καὶ
παρέχοντος
|
ἀμφήριστον |
τὴν
ὑπερβολήν,
εἰ
δέον
τὴν |
| 16, 5, 54 |
τῆς
προθεσμίας
εἰς
ὄγδοον
καὶ
|
εἰκοστὸν |
ἔτος
τῆς
ἀρχῆς
ἐπ'
ὀλυμπιάδος |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων,
ὡς
|
ἀμετάγνωστον |
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἀσφαλεστέραν,
ἀλλὰ
καὶ
τούτους
ἀπολέσθαι
|
θᾶττον |
Ἀντιπάτρου
τῷ
πλήθει
τοὺς
ἰδίους |
| 16, 2, 51 |
κατασκευάσματος,
ἐνετέλλετο
μὴ
περιορᾶν,
ἀλλὰ
|
θᾶττον |
ἐγείρειν
ἀποκαθιστάντας
τῇ
πόλει
τὸν |
| 16, 8, 57 |
πάντας
ἐπὶ
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
|
θᾶττον |
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς |
| 16, 8, 57 |
φίλοις
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἀξιοῦντα
κληθῆναι
|
θᾶττον |
ὑπὸ
Καίσαρος.
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ |
| 16, 11, 60 |
ἐφ'
οἷς
τὸ
μὲν
δίκαιον
|
ἔλαττον |
ἐποίει
συμπαθεῖσθαι
τοὺς
ἀπολλυμένους,
τὸ |
| 16, 8, 57 |
διαλύειν
τὸν
γάμον
ὀργῆς
τε
|
ἔλαττον |
ἔχειν
ἐφ'
οἷς
ὁ
νεανίσκος |
| 16, 5, 54 |
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν
|
ἔλαττον |
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ |
| 16, 9, 58 |
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ
|
ἐτάραττον |
ἐπ'
ἀναστάσει
τῆς
Ἡρώδου
βασιλείας |
| 16, 1, 50 |
δουλεύειν
καὶ
βιάζεσθαι
πάνθ'
ὅσα
|
προσέταττον |
ἐξ
ἀνάγκης
ἐκεῖνοι
ποιεῖν
ἁμαρτία |
| 16, 9, 58 |
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
τῶν
ἀνθρώπων
|
ἀπέσφαττον, |
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν
ἀδικίαν |
| 16, 8, 57 |
γινομένη
πάθος
ἀνεμάξατο
μανίας
οὐχ
|
ἧττον |
δὲ
καὶ
ἀνοίας.
Καὶ
τὰ |
| 16, 6, 55 |
κἀγὼ
οὕτως
θέλομεν
γίνεσθαι.
(Οὐδὲν
|
ἧττον |
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν |
| 16, 4, 53 |
ἀμελῶν
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
|
κρεῖττον |
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
οὕτως
τοῦ
θυμοῦ
τὸ
|
περιττόν, |
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
παρών.
Ταῦτα |
| 16, 8, 57 |
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην
μὲν
ἀπεγνωκέναι
|
περιττὸν |
ἤδη
τετυχηκότα
καὶ
τῷ
γήρᾳ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
αὐτὸν
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
|
περιττὸν |
ὄντα
περὶ
τὴν
ἐπιθυμίαν
τῆς |
| 16, 2, 51 |
παρόντος
καὶ
συγκαθεζομένου
βασιλέως
ἠξιώκαμεν
|
περιττὸν |
οὐδέν,
ἃ
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε |
| 16, 2, 51 |
εὐνοίας
καὶ
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς
|
αὐτὸν |
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐγκρατείας
καὶ
τοῦ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἀνενεγκεῖν
τοὺς
λόγους
ὀψὲ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
τὴν
Ἀσίαν
ἦσαν,
ὡς
δι'
|
αὐτὸν |
ἀνεπηρεάστως
εἰς
τὸ
λοιπὸν
ἕξουσιν |
| 16, 1, 50 |
παῖδας
ἀφαιρεῖν.
Οὐδὲ
γὰρ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἄντικρυς
ἔλεγον,
ἀλλ'
εἰς
τὸ |
| 16, 4, 53 |
τῷ
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
|
αὐτὸν |
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην |
| 16, 11, 60 |
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς
|
αὐτὸν |
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ |
| 16, 4, 53 |
παρακαλῶν
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ'
|
αὐτὸν |
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν |
| 16, 2, 51 |
ἐπικαταλήψεσθαι
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἐκεῖ
δ'
|
αὐτὸν |
ἀπολαμβάνει
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν |
| 16, 4, 53 |
στρατιωτικὸν
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
|
αὐτὸν |
ἀτάραχον
ἔφη
τὸν
βίον
ἕξειν |
| 16, 4, 53 |
παρεστακέναι.
Δεήσει
μέντοι
μὴ
παντάπασιν
|
αὐτὸν |
ἀτιμώρητον
γενέσθαι
μηδ'
ἐν
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
τί
δεῖ
καὶ
λέγειν,
διεκίνησεν
|
αὐτὸν |
ἁψαμένου
τοῦ
Τίρωνος
ἐναργῶς
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
προσεστὼς
κατησπάζετο
καὶ
τῆς
εἰς
|
αὐτὸν |
διαθέσεως
ὡμολόγει
χάριν.
Ὁ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
τὸν
Ἀγρίππαν.
Ἰλιεῦσι
μέν
γε
|
αὐτὸν |
διήλλαξεν,
διέλυσεν
δὲ
Χίοις
τὰ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδης
Ἀρχέλαον
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
|
αὐτὸν |
δυσνοίας
ὑπολαβὼν
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
(Ἐκεῖνος
μὲν
οὖν
ἀπέπλει
πολλαῖς
|
αὐτὸν |
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
τῶν |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
ἀξιούντων
|
αὐτὸν |
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων
ἔθεσι |
| 16, 11, 60 |
παραστῆσαι.
Μόνος
δὲ
καὶ
κατ'
|
αὐτὸν |
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
τε
Νικολάου
πλεύσαντος
ὡς
|
αὐτὸν |
ἐκ
τῆς
Ῥώμης
ἐπυνθάνετο
προδιηγησάμενος |
| 16, 10, 59 |
ἐνδείξασθαι
τὴν
δύσνοιαν
Ἀρχελάου
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἐκάλει
τὸν
Ἀλέξανδρον
ὡς
ἦν |
| 16, 4, 53 |
βασιλέα
τῆς
Καππαδοκίας
Ἀρχέλαον,
ὃς
|
αὐτὸν |
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἀνήκεστον
αὐτοῖς,
εἴτε
καὶ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἐκεῖνον,
ἀπαθῆ
καὶ
περιττὸν
ὄντα |
| 16, 11, 60 |
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι
τὴν
εἰς
|
αὐτὸν |
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν,
ὧν
αὐτὸς |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
τέκνων
παρεῖχεν
|
αὐτόν, |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
μεταβολῆς |
| 16, 8, 57 |
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
οἱ
περὶ
|
αὐτὸν |
ἐν
τῷ
μηδὲν
ἔχειν
βέβαιον |
| 16, 1, 50 |
δὲ
τά
τε
ἄλλα
φιλοφρόνως
|
αὐτὸν |
ἐξεδέξατο
καὶ
τοὺς
παῖδας
ὡς |
| 16, 4, 53 |
βίος
ἡμῖν
τίμιος,
ὡς
ἔχειν
|
αὐτὸν |
ἐπ'
ἀδικίᾳ
τοῦ
δεδωκότος.
~(Τοιαῦτα |
| 16, 4, 53 |
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ
ὧν
|
αὐτὸν |
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ
τὸ |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ
γὰρ
ἄγειν
|
αὐτὸν |
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι |
| 16, 4, 53 |
συναλγοῦντας,
ἅτερος
αὐτῶν
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
|
αὐτὸν |
ἐπεχείρει
διαλύειν
τὰς
αἰτίας
καί, |
| 16, 2, 51 |
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα
τιμῶν
|
αὐτὸν |
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς
δὲ |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τῆς
τῶν
παίδων
εἰς
|
αὐτὸν |
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ
Διόφαντον
ἔφη |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις
|
αὐτὸν |
ἐτίμησεν
πολυτελεστάτοις
κἀν
τοῖς
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
Διὰ
μὲν
τὴν
Ἡρώδου
πρὸς
|
αὐτὸν |
εὔνοιάν
τε
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος |
| 16, 4, 53 |
κρίσει
παραδοῦναι
τῷ
διαμείναντι
πρὸς
|
αὐτὸν |
εὐσεβεστέρῳ
παρὰ
Καίσαρος
ἐξουσίαν
ἔχοι. |
| 16, 5, 54 |
τοῦ
πάθους,
ὅτι
μέγιστον
περὶ
|
αὐτὸν |
ἦν,
καὶ
τὰ
γινόμενα
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
Ἀσίαν,
ἐπειχθεὶς
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἠξίωσεν
εἴς
τε
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 6, 55 |
σαββατείου
ἔκ
τε
ἀνδρῶνος,
εἶναι
|
αὐτὸν |
ἱερόσυλον
καὶ
τὸν
βίον
αὐτοῦ |
| 16, 7, 56 |
Τούτου
καὶ
Νικόλαος
ὁ
κατ'
|
αὐτὸν |
ἱστοριογράφος
μέμνηται
τοῦ
κατασκευάσματος,
οὐ |
| 16, 8, 57 |
τι
ταῖς
ἀληθείαις
συνέστηκεν
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ἰσχυρότερον
ἢ
φυλάξασθαι
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 7, 56 |
κἀκείνῳ
ταραχῆς
καὶ
μίσους
πρὸς
|
αὐτὸν |
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
ἰδὼν
λυσιτελήσοντα |
| 16, 2, 51 |
τε
ταῖς
νεοκτίστοις
πόλεσιν
ὑποδεχόμενος
|
αὐτὸν |
καὶ
μετὰ
τοῦ
τὰς
κατασκευὰς |
| 16, 7, 56 |
σοι
βούλεται
τὸ
μισοῦντά
τε
|
αὐτὸν |
καὶ
τὸν
ἀδελφὸν
αὐτοῦ
πρὸς |
| 16, 5, 54 |
ἔστιν
ὅπως
οὐκ
ἄν
τις
|
αὐτὸν |
καὶ
τῶν
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη |
| 16, 9, 58 |
τε
τῶν
φίλων
καὶ
πρὸς
|
αὐτὸν |
Καίσαρα
τὴν
ἐντυχίαν
ποιησάμενος.
Κἀκεῖ |
| 16, 8, 57 |
περὶ
μὲν
τῆς
γεγενημένης
πρὸς
|
αὐτὸν |
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
ὡμολόγουν,
ἄλλο |
| 16, 9, 58 |
τῷ
πολέμῳ
διὰ
τὸ
μήτ'
|
αὐτὸν |
μήτε
τὴν
Ἀραβικὴν
δύναμιν
παρεῖναι. |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα
παρεσκευασμένος
ἄγειν
|
αὐτόν. |
Ὁ
δ'
αὐτῷ
πᾶσαν
τὴν |
| 16, 10, 59 |
οὕτως
ἐξελθεῖν
σὺν
τοῖς
περὶ
|
αὐτόν. |
Ὁ
μὲν
δὴ
πόλεμος,
ὡς |
| 16, 11, 60 |
ἔφη
προσελθὼν
ὡς
πείθοι
πολλάκις
|
αὐτὸν |
ὁ
Τίρων,
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως |
| 16, 11, 60 |
βουλεύοιντο
καὶ
λοιδορίαι
τινὲς
εἰς
|
αὐτὸν |
ὀνείδη
περιέχουσαι
διὰ
τὴν
δύσνοιαν. |
| 16, 2, 51 |
διάθεσιν
καὶ
τὴν
ὑμετέραν
πρὸς
|
αὐτὸν |
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ |
| 16, 9, 58 |
ἐσθῆτα
καὶ
παρελθὼν
ἔλεγεν
ὡς
|
αὐτόν, |
ὅτι
πολέμῳ
τὰ
περὶ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
πρὸς
ἡδονὴν
τοῦ
νικῶντος
|
αὐτὸν |
πάθους
ἀσεβείας
τεκμήριον
ἀνυποτιμήτου
Καὶ |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
Καίσαρος
ἁπάσας
τὰς
εἰς
|
αὐτὸν |
παρανομίας
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ' |
| 16, 10, 59 |
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ
τοῦτ'
|
αὐτὸν |
ποιεῖν,
νικᾶσθαι
δὲ
ὑπὸ
σοῦ |
| 16, 8, 57 |
Ἔχειν
γὰρ
αὐτῷ
πρᾶξιν
ἐπ'
|
αὐτὸν |
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα |
| 16, 9, 58 |
διαφθεῖραι
καὶ
ζῶντος
ἔτι
κρατεῖν
|
αὐτὸν |
τάς
τε
τῶν
Ἀράβων
μοιχεύοντα |
| 16, 8, 57 |
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
κακοῦν
|
αὐτόν |
τε
καὶ
πᾶσαν
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 11, 60 |
τῆς
βασάνου
καὶ
τῆς
αἰκίας
|
αὐτόν |
τε
καὶ
τὸν
πατέρα.
Δόντος |
| 16, 5, 54 |
γεγενημένων
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
|
αὐτόν |
τε
Καίσαρα
καὶ
Ἀγρίππαν
πολλάκις |
| 16, 10, 59 |
μῖσος.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
πρὸς
|
αὐτὸν |
τὸν
καιρόν.
Εὐθὺς
γὰρ
Εὐρυκλεῖ |
| 16, 10, 59 |
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
|
αὐτὸν |
τοῦτο
μόνον
ἀξιῶν
ὑπὲρ
Ἡρώδου |
| 16, 3, 52 |
ἀνυπόστολον,
οἱ
δ'
οὐ
τὸν
|
αὐτὸν |
τρόπον,
ἀλλὰ
πραγματικῶς
καὶ
κακοήθως |
| 16, 5, 54 |
μνημεῖα
διὰ
τὴν
γεγενημένην
εἰς
|
αὐτὸν |
φιλοστοργίαν
ἀνετίθει
τὰ
κάλλιστα,
πύργον |
| 16, 4, 53 |
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν
Καίσαρος
εἰς
|
αὐτὸν |
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
διεξιὼν
ὅσα |
| 16, 10, 59 |
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς
ἀναγκάσειεν
|
αὐτὸν |
ψευδεῖ
λόγῳ
πρὸς
ἄνδρα
φίλον |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τὸ
παράδοξον
Καίσαρος
ἐνδόντος
|
αὑτὸν |
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν |
| 16, 4, 53 |
πατρός,
εἴ
τι
καὶ
καθ'
|
αὑτὸν |
ἀξιώσει
ἐπιεικέστερον
εἰς
τοὺς
ἐκ |
| 16, 10, 59 |
ἀρχὴν
μὴ
δι'
ἐκείνου
καθ'
|
αὑτὸν |
δὲ
ἔλαβεν.
Ἐγνώκει
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
λόγους.
Ὁ
δ'
οὐκέτι
κατασχὼν
|
αὑτὸν |
δῆσαί
τε
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας |
| 16, 8, 57 |
ὅταν
μὲν
ἅμα
περιπατῶν
συστέλλειν
|
αὑτὸν |
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
μείζων |
| 16, 8, 57 |
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
πάντων
αἴτιον
|
αὑτὸν |
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ
οὕτως
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
εἰς
ταῦτα
φιλοφρονούμενος
ἴσον
|
αὑτὸν |
παρεῖχεν
ἀντεμπλεκόμενος
καὶ
κατασπαζόμενος.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
εἶναι
δούλης
ἡττώμενον
ἀποστερεῖν
μὲν
|
αὑτὸν |
τῆς
εὐνοίας
τῆς
παρὰ
βασιλέως, |
| 16, 5, 54 |
οἷς
ἠδίκει
τοὺς
ὑποτεταγμένους
μισούμενον
|
ἑαυτὸν |
τὸ
μὲν
ἐπανορθοῦσθαι
τὰς
ἁμαρτίας |
| 16, 11, 60 |
εἰς
πᾶσαν
ἀρετὴν
ἄκρους
ἀναιρήσεις
|
σεαυτὸν |
ἐν
γήρᾳ
καταλιπὼν
ἐφ'
ἑνὶ |
| 16, 4, 53 |
σὺ
μὲν
ἐν
τῇ
κατὰ
|
σαυτὸν |
εὐσεβείᾳ
μένε,
δώσομεν
δὲ
λόγον |
| 16, 8, 57 |
ἄκοντι
μιγῆναι.
Καὶ
πάντας
ἐπὶ
|
ταὐτὸν |
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
ἐκποδὼν |
| 16, 1, 50 |
μηδὲ
ὅσιον
εἶναι
δοκεῖν
ἐπὶ
|
ταὐτὸν |
συνιέναι
τῷ
τῆς
τεκούσης
φονεῖ. |
| 16, 4, 53 |
Ἀλέξανδρος,
ἦν
οὐδ'
ἐκείνοις
ἔτι
|
ταὐτὸν |
σχῆμα,
κλαίουσι
μὲν
ὅμως
καὶ |
| 16, 11, 60 |
στρατιωτικῇ
χρώμενος
παρρησίᾳ.
Τὸ
γὰρ
|
ἀπαίδευτον |
ὑπεξέπιπτε
τοῦ
καιροῦ,
ταραχῆς
δὲ |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
πατρὸς
Ἀντιπάτρου
παραλιπεῖν
ἀνδραγαθίαν
|
ἀμνημόνευτον, |
ὃς
εἰς
Αἴγυπτον
εἰσβεβληκότος
Καίσαρος |
| 16, 2, 51 |
δύσνοιαν
ἄνεργον
ποιεῖ
τοῖς
τὸ
|
τοιοῦτον |
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
οὖν |
| 16, 10, 59 |
λόγχαις.
Καὶ
γὰρ
πρότερον
αὐτῷ
|
τοιοῦτον |
γενέσθαι
πάθος.
Ἐπέδειξαν
δὲ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἔγραψεν
αὐτῷ
πεπονθώς,
καί
τι
|
τοιοῦτον |
εἰπεῖν
εἰς
τὸν
Σύλλαιον,
ὡς |
| 16, 8, 57 |
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
|
τοιοῦτον, |
ἔλεγον
ὡς
εἴη
δυσμένεια
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
μειρακίοις,
ἐν
δὲ
κατοκνεῖν
εἰς
|
τοιοῦτον |
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ'
ἀμελῶν |
| 16, 8, 57 |
ταραχὰς
λαμβάνοντα,
καὶ
συμπίπτει
τι
|
τοιοῦτον |
ἐξ
αἰτίας
μὲν
οὐκ
εὐπρεποῦς, |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν
αὑτῷ
|
τοιοῦτον |
ἐπιτρέπειν,
ὃ
καὶ
διὰ
μέγεθος |
| 16, 4, 53 |
βάσιμος
οὔτε
πλωτὴ
θάλαττα
μετὰ
|
τοιοῦτον |
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν
ἀρχομένων |
| 16, 8, 57 |
Πολλῆς
δὲ
τῆς
εἰς
τὸ
|
τοιοῦτον |
ἑτοιμότητος
οὔσης
καὶ
φόβου
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἂν
ὑπομείναιμεν
ἔτι
ζῆν,
εἰ
|
τοιοῦτον |
ἠδικηκέναι
πατέρα
πεπιστεύμεθα.
Καὶ
μήποτε |
| 16, 7, 56 |
ὡς
οὐδὲν
εἴη
παρ'
αὐτῆς
|
τοιοῦτον, |
καὶ
ὅτι
διὰ
σπουδῆς
ἐστιν |
| 16, 8, 57 |
φιλονεικίας
αἴτιον,
εἰ
μή
τι
|
τοιοῦτον |
οἷον
ἐδόκει
κακῶς
εὑρίσκοιτο,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δέ
τις,
ἡμῖν
εἰ
τετόλμηται
|
τοιοῦτον, |
ᾧ
καὶ
τὰ
μὴ
πιστὰ |
| 16, 9, 58 |
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ,
|
πλοῦτον |
δὲ
διηρπάσθαι
τὸν
ἐν
Ῥαέπτοις, |
| 16, 11, 60 |
τῆς
ἡλικίας
οὔσης
ἐν
γήρᾳ
|
τοσοῦτον |
ἐξήμαρτεν.
Ἥ
γε
μὴν
παρολκὴ |
| 16, 7, 56 |
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
|
τοσοῦτον |
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε |
| 16, 7, 56 |
δὲ
τῆς
ἀνθρώπου
μεμηνότως
ἐπὶ
|
τοσοῦτον |
κρατούμενος,
ὥστ'
αὐτῷ
καὶ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
φιλοστοργίας
τῆς
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
|
τοσοῦτον |
μὲν
πλοῦν
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως, |
| 16, 6, 55 |
ὑπὲρ
τῶν
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
|
τοῦτον. |
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ |
| 16, 11, 60 |
εἶναι
τοῖς
περιεστῶσιν
βάλλειν
καὶ
|
τοῦτον |
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος |
| 16, 9, 58 |
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις
Ἀρέτας.
|
Τοῦτον |
γὰρ
ἐπεχείρει
διαβολαῖς
παρωσάμενος
αὐτὸς |
| 16, 3, 52 |
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα
προσήγετο
καὶ
|
τοῦτον |
ἐδόκει
τιμᾶν,
ἐκαλεῖτο
δὲ
Ἀντίπατρος, |
| 16, 3, 52 |
δὲ
καὶ
διακείμενος
τὸν
τρόπον
|
τοῦτον |
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
μειρακίων
ἕτερον |
| 16, 11, 60 |
ὃ
μὴ
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
|
Τοῦτον |
μὲν
οὖν
τὸν
λόγον
ὡς |
| 16, 4, 53 |
τὸ
εἰς
Ῥώμην
ἄγειν
καὶ
|
τοῦτον |
ποιεῖσθαι
μάρτυρα
σώζοντος
ἦν.
Οὐδεὶς |
| 16, 5, 54 |
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
τὸν
χρόνον
|
τοῦτον |
συντέλειαν
ἔλαβεν
ἡ
Καισάρεια
Σεβαστή, |
| 16, 5, 54 |
τισὶν
ἐπιτηδευμάτων.
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
|
τοῦτον |
τὸν
ἀγῶνα
Καίσαρι
κατὰ
πενταετηρίδα |
| 16, 10, 59 |
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
|
τοῦτον |
τὸν
τόπον,
ὁ
μὲν
Καῖσαρ |
| 16, 7, 56 |
ἐπιστάμενος.
Διατελεῖ
δὲ
καὶ
τἆλλα
|
τοῦτον |
τὸν
τρόπον
χρώμενος
τῇ
γραφῇ. |
| 16, 10, 59 |
περὶ
τὴν
Νικολάου
πρεσβείαν
ἀπέβη
|
τοῦτον |
τὸν
τρόπον.
Ὡς
ἀνῆλθεν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
ἔχειν
αὐτῷ
συνέδριον
ἀποδείξαντα
περὶ
|
Βηρυτόν, |
ἐν
ᾗ
κατοικοῦσιν
Ῥωμαῖοι,
καὶ |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καὶ
μῖσος
|
ἔμφυτον |
Ἀλεξάνδρῳ.
Παραινοίη
δ'
αὐτοῖς
Ἡρώδην |
| 16, 11, 60 |
εἰ
δὲ
τἀναντία
ἀπολύειν,
μὴ
|
ἀνεπανόρθωτον |
εἴη
σοι
τὸ
ἀτύχημα.
Ταῦτα |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
τιμὴν
καὶ
τὸ
|
πρῶτον |
εἶναι
δοκεῖν
Ἀντιπάτρῳ
προυχώρει
τὰ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
|
πρῶτον |
εἶτ'
αὖθις
πλείονες
τὰς
Ἡρώδου |
| 16, 8, 57 |
ἄλλου
τινὸς
εἶναι,
ταχὺ
τὸν
|
πρῶτον |
ἕξειν
ἐν
αὐτῇ
τόπον.
Οὐ |
| 16, 4, 53 |
μετ'
αὐτὸν
ἀποδεικνύων
βασιλέας
γενέσθαι,
|
πρῶτον |
μὲν
Ἀντίπατρον,
εἶτα
καὶ
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας
|
πρῶτον |
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ὅσους
ᾤετο |
| 16, 10, 59 |
καὶ
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ἐγένετο,
|
πρῶτον |
μὲν
οὐκ
ἐφ'
οἷς
ἐληλύθει |
| 16, 11, 60 |
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν
αὐτῷ.
Καὶ
|
πρῶτον |
μὲν
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ |
| 16, 2, 51 |
ποία
δὲ
χρεία
μὴ
εἰς
|
πρῶτον |
ὁρᾷ;
τί
δὴ
κωλύει
καὶ |
| 16, 8, 57 |
υἱοὺς
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
|
πρῶτον |
παρρησίας
τόπον
ἐσχηκότας
παρῃτήσατο
τότε, |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
φίλους
οὐ
δίκαιον
ἐλέγχειν
|
ἐπετήδευον, |
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
τῶν |
| 16, 1, 50 |
τοῖς
πρώτοις
τῆς
τοιαύτης
τιμωρίας.
|
Ἐκέλευον |
γὰρ
οἱ
νόμοι
τετραπλᾶ
καταβάλλειν |
| 16, 8, 57 |
τῇ
πείρᾳ,
καθ'
ἣν
ἑτέροις
|
ἐπεβούλευον. |
Ἥ
τε
γὰρ
μετάνοια
τῷ |
| 16, 10, 59 |
Νικολάῳ
προσελθόντες
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας
|
ἐμήνυον |
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων |
| 16, 11, 60 |
ἅπερ
αὐτὸς
ἕκαστος
εἴποιεν
ἡδέως
|
ἤκουον |
ὑπ'
ἐκείνου
λεγόμενα
καὶ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ
βασιλεὺς
ἀνοίξας
τὸν
Δαυίδου
|
τάφον |
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων |
| 16, 7, 56 |
τῷ
τότε
νυκτὸς
ἀνοίξας
τὸν
|
τάφον |
εἰσέρχεται
πραγματευσάμενος
ἥκιστα
μὲν
τῇ |
| 16, 8, 57 |
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
ἔχων
τὸν
|
ἀδελφὸν |
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ
λοχήσας
Φεύγειν |
| 16, 7, 56 |
ποτὲ
παυσαμένῳ
τῆς
εἰς
τὸν
|
ἀδελφὸν |
ἀτιμίας
καταβαλεῖν
τὸν
ἔρωτα.
Καὶ |
| 16, 7, 56 |
μισοῦντά
τε
αὐτὸν
καὶ
τὸν
|
ἀδελφὸν |
αὐτοῦ
πρὸς
μόνην
τὴν
κατ' |
| 16, 8, 57 |
κακοηθείας
ἀναίσθητον
διαφθεῖραι,
τόν
τε
|
ἀδελφὸν |
αὐτῷ
μᾶλλον
εἰς
ὑποψίαν
καθίστη. |
| 16, 7, 56 |
Ἔρρε
κάκιστος
εἰς
εὐεργέτην
καὶ
|
ἀδελφὸν |
γενόμενος.
Καὶ
σοὶ
μὲν
ἡ |
| 16, 7, 56 |
τῷ
πολλὰ
μὲν
εὐεργετῆσαι
τὸν
|
ἀδελφόν, |
δυνάμει
δὲ
καὶ
κοινωνὸν
ἔχειν |
| 16, 7, 56 |
ἐπιβουλεύεσθαι.
Μόνη
γὰρ
ἀναπείθουσα
τὸν
|
ἀδελφὸν |
ἐκβάλλειν
ἣν
εἶχε
γυναῖκα,
λαμβάνειν |
| 16, 8, 57 |
γράμματα
τοῦ
νεανίσκου
πρὸς
τὸν
|
ἀδελφόν, |
ἐν
οἷς
ἐμέμφετο
τὸν
πατέρα |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ὁ
βασιλεὺς
τόν
τε
|
ἀδελφὸν |
καὶ
τὴν
ἀδελφὴν
μεμισηκὼς
ἀπεπέμπετο |
| 16, 8, 57 |
Τότε
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν
|
Ἀνδρόμαχον |
ἀπελαθέντων
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον |
| 16, 8, 57 |
πλείονος
ἐντροπῆς
μετειλήφει.
Καὶ
γὰρ
|
Ἀνδρόμαχον |
καὶ
Γέμελλον
ἄνδρας
ἄνωθεν
φίλους |
| 16, 4, 53 |
εἰ
πρὸς
ἕνα
βλέποιεν
αὐτὸν
|
ἀτάραχον |
ἔφη
τὸν
βίον
ἕξειν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
τὰς
τρίχας
καὶ
κλέπτοντα
τὸν
|
ἔλεγχον |
τῆς
ἡλικίας.
Εἰ
δ'
αὐτῷ |
| 16, 10, 59 |
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
τούτων
|
ἤλεγχον. |
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ |
| 16, 10, 59 |
ἱππῶνι
κατορωρυγμένον
καὶ
τὸν
ἀρχικύνηγον
|
ἐξήλεγχον, |
ὅτι
καὶ
λόγχας
αὐτοῖς
δοίη |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
καταδίκων
|
εἶχον |
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ' |
| 16, 4, 53 |
γε
Καῖσαρ
ἐπιβλέπων
αὐτοὺς
ὡς
|
εἶχον |
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο
τὸ
μὴ
κατὰ |
| 16, 4, 53 |
ἀσεβείας
γενέσθαι
τὸν
λόγον
πιστὸν
|
εἶχον |
ἐν
τῷ
συνειδότι,
τὸ
δ' |
| 16, 9, 58 |
τὴν
χώραν
λῃστεύειν
μὲν
οὐκ
|
εἶχον |
ἐξουσίαν
ἔτι,
γεωργεῖν
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
νομάς
τε
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι
|
διακατεῖχον |
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
|
μετεῖχον, |
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν
παίδων
|
διάδοχον |
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
διανέμειν
μέρος |
| 16, 7, 56 |
αὐτοῦ
παῖδα
τῆς
τετραρχίας
ὄντα
|
διάδοχον. |
Οὕτω
δὲ
συγγνώμην
ᾐτεῖτο
καὶ |
| 16, 10, 59 |
~(Εἰς
δὲ
τὴν
Ῥώμην
ἀποκομισθέντες
|
ἔσχον |
καιρὸν
ἐπιδοῦναι
τὰ
γράμματα
τῷ |
| 16, 6, 55 |
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
|
ἔσχον |
ὑπὲρ
ἡμῶν
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες. |
| 16, 2, 51 |
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
|
παρέσχον |
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν,
αἰσχρὸν |
| 16, 2, 51 |
τί
δεῖ
λέγειν,
ὅσην
ἐκεῖνοι
|
παρέσχον |
ῥοπὴν
τῷ
τότε
καιρῷ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσόλυμα,
ὡς
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον,
|
ἐνέτυχόν |
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό
τινων |
| 16, 4, 53 |
πρώτης
τὴν
νῦν
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
|
Βλέψον |
δέ,
εἰ
μὴ
κοινὰ
ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
κατ'
ἐκείνων
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
τε
|
Κῷον |
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο
μὲν |
| 16, 7, 56 |
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
κειμηλίων
|
πολύν, |
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν
δ' |
| 16, 10, 59 |
ἔχων
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
|
πολὺν |
χρόνον
ὕστερον
ἔλεγον,
ὅτι
πείθοι |
| 16, 2, 51 |
τὴν
χώραν
αὐτῶν
νεμόμενοι
πάντα
|
νῦν |
ἀδικοῖεν.
Οἱ
δὲ
ἐγγενεῖς
τε |
| 16, 4, 53 |
βασιλέως
παισὶν
οὐχ
ὑστέρησεν
μέχρι
|
νῦν |
ἀποδιδούς,
οὐ
κόσμον,
οὐχ
ὑπηρεσίαν, |
| 16, 2, 51 |
τὴν
πάλαι
βασιλείαν
καὶ
τὴν
|
νῦν |
ἀρχήν,
πολλῶν
ὄντων
ὅσα
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
ἱκανὸν
ἐκ
τῆς
πρώτης
τὴν
|
νῦν |
ἀτυχίαν
ἐξεργάζεσθαι.
Βλέψον
δέ,
εἰ |
| 16, 4, 53 |
ἐνεθυμήθησαν
ὁρᾶν
τὸν
ἥλιον,
εἰ
|
νῦν |
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπείων |
| 16, 2, 51 |
ἐπηρείας
αὐτῶν
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
|
νῦν |
ἐντυγχάνουσιν
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
φέρων
ἀναγκασθῆναι
|
νῦν |
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ
μιαίνειν
αὐτοῦ |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
εἰς
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
|
νῦν |
ἐπιμελὲς
αὐτῶν
καὶ
πρὸς
παιδείαν |
| 16, 7, 56 |
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ
|
νῦν |
ἤδη
παρεῖναι
δυνάμει
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 4, 53 |
διαβολὴ
κρατεῖ,
περιττὸς
ἡμῖν
ὁ
|
νῦν |
ἥλιος,
ὃν
τί
δεῖ
βλέπειν |
| 16, 2, 51 |
τὰ
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
|
νῦν |
ἡμῶν
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν. |
| 16, 4, 53 |
Κιλικίαν
ἐν
Ἐλαιούσῃ
τῇ
μετωνομασμένῃ
|
νῦν |
Σεβαστῇ
καταλαμβάνει
τὸν
βασιλέα
τῆς |
| 16, 2, 51 |
αὐτά,
καὶ
τὴν
εὐδαιμονίαν,
ἣν
|
νῦν |
τὸ
σύμπαν
τῶν
ἀνθρώπων
γένος |
| 16, 9, 58 |
ὅτι
πάλαι
χρώμενος
αὐτῷ
φίλῳ
|
νῦν |
ὑπηκόῳ
χρήσεται.
Γράφει
δὲ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἔστιν
αὐτοῖς
πάτριον,
ἐνέτυχόν
μοι
|
νῦν, |
ὡς
ὑπό
τινων
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι |
| 16, 2, 51 |
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
συνιδὼν
|
οὖν |
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα.
Διὰ |
| 16, 7, 56 |
καιροὺς
ἐχθρὰν
καὶ
φίλην.
Ἔλεγον
|
οὖν |
ἀεί
τι
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
Ἠλείοις
ἀνεγράφη.
~(Τοῖς
μὲν
|
οὖν |
ἄλλοις
ἐπέρχεται
θαυμάζειν
τὸ
διεστὸς |
| 16, 3, 52 |
τιμωρήσεσθαι
καὶ
δι'
αὐτοχειρίας.
Τέλος
|
οὖν |
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν |
| 16, 7, 56 |
μὴ
πείσας
οὕτως.
Ἐκείνη
μὲν
|
οὖν |
ἀντιμετατεθείσης
τῆς
ἐγγύης
ἐγαμεῖτο
τῷ |
| 16, 2, 51 |
τοιοῦτον
ἀντ'
ἐκείνου
προαιρουμένοις.
Ταῦτ'
|
οὖν |
ἀξιοῦμεν,
ὦ
μέγιστε
Ἀγρίππα,
μὴ |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
|
οὖν |
ἀπελογεῖτο
δέξασθαι
μὲν
τοὺς
νεανίσκους |
| 16, 2, 51 |
εἰς
τὴν
Ἰωνίαν.
(Ἐκεῖνος
μὲν
|
οὖν |
ἀπέπλει
πολλαῖς
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος |
| 16, 4, 53 |
κατὰ
σπουδὴν
ἐλέγχειν
πεπλανημένον.
Ἦν
|
οὖν |
ἀπορία
τοῦ
δύνασθαι
λέγειν
καὶ |
| 16, 9, 58 |
πλησιοχώρους
ἀδικεῖν
ἐτρέποντο.
Τότε
μὲν
|
οὖν |
αὐτοὺς
οἱ
στρατηγοὶ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 10, 59 |
ἀδεῶς
πεπεισμένον
ἐξεῖναι
λέγειν.
Ἐνέφαινεν
|
οὖν |
ἀχθόμενος,
ὡς
ὁ
πατὴρ
ἠλλοτρίωτο, |
| 16, 6, 55 |
τὴν
ἐμὴν
γνώμην
βεβαιώσω.
ὑμᾶς
|
οὖν |
βούλομαι
εἰδέναι
ἐν
τοῖς
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ὧν
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
|
οὖν, |
ἐὰν
ἐξετάζῃ
τις
καὶ
καθ' |
| 16, 6, 55 |
Φλάκκῳ
χαίρειν.
Ἰουδαῖοι
ὅσοι
ποτ'
|
οὖν |
εἰσίν,
οἳ>
δι'
ἀρχαίαν
συνήθειαν |
| 16, 9, 58 |
Ἄραβας
αὐτῷ
πέπρακται.
Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
ἐκεῖνοι
πολυπραγμονοῦντες
εὕρισκον
οὐ
ψευδόμενον. |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
τὴν
ἐπιθυμίαν
εἶναι.
Τοῦτο
|
οὖν |
ἐκεῖνος
ἀκούσας
ὑπό
τε
νεότητος |
| 16, 11, 60 |
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
ἐκεῖνος
εἰπὼν
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα |
| 16, 10, 59 |
καιρὸν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν.
Συνεστώτων
|
οὖν |
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας |
| 16, 9, 58 |
συνελθόντας
ἀπράκτους
ἀνέπεμψεν.
Ἦν
δ'
|
οὖν |
ἐπὶ
τούτοις
ἀθυμία
καὶ
δέος, |
| 16, 5, 54 |
ἐνενηκοστῆς
πρὸς
ταῖς
ἑκατόν.
Ἦν
|
οὖν |
εὐθὺς
ἐν
καθιερώσει
μείζονες
ἑορταὶ |
| 16, 10, 59 |
εἶναι
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
|
οὖν |
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας |
| 16, 4, 53 |
ζῆν
ἀδικεῖν
ὑποπτευομένους.
Εἰ
μὲν
|
οὖν |
εὕροι
λόγον
τῆς
ἀληθείας
ἡ |
| 16, 4, 53 |
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι.
(Τότε
μὲν
|
οὖν |
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν |
| 16, 11, 60 |
ἦλθεν
εἰς
Καισάρειαν
γίνεται
λόγος
|
οὖν |
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
παίδων |
| 16, 10, 59 |
Ἀλεξάνδρῳ
συνειδέναι.
Καὶ
τοῦτο
μὲν
|
οὖν |
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
πάντων
ἥδιστον |
| 16, 1, 50 |
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος.
Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
καθ'
ὁμοιότητα
τοῦ
λοιποῦ
τρόπου |
| 16, 2, 51 |
διέπλευσαν
εἰς
Σάμον.
Πολλαὶ
μὲν
|
οὖν |
καὶ
κατὰ
πόλιν
ἑκάστην
εὐεργεσίαι |
| 16, 10, 59 |
ὅσοι
μὴ
λαθεῖν
ἴσχυσαν.
Οὕτως
|
οὖν |
καὶ
τοῦ
τῆς
αἰχμαλωσίας
ἐπιφθόνου |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δωρεὰς
ἄλλας
ἔλαβον.
Εὐθὺς
|
οὖν |
καὶ
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
ἐν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πρὸς
ὀργὴν
ἦγεν.
ἦσαν
|
οὖν |
λόγοι
τινὲς
ἀεὶ
παραπίπτοντες
παρ' |
| 16, 7, 56 |
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα
μὲν
|
οὖν |
ὁ
βασιλεύς.
Φερώρας
δ'
ἐπ' |
| 16, 7, 56 |
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην
|
οὖν |
ὅ
τε
Φερώρας
ἤδη
διέβαλλεν |
| 16, 11, 60 |
μῖσος
ἐκενοδόξει
τὴν
ἐξουσίαν.
Διέπεμπεν
|
οὖν |
ὅσους
ἐδόκει
καλεῖν
εἰς
τὸ |
| 16, 3, 52 |
ἀεὶ
γενέσθαι
τοῖς
διαβεβλημένοις.
Ἦσαν
|
οὖν |
οὐ
παρ'
αὐτοῦ
μόνου
οἱ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
κακοηθείας
ἀπῄει.
Εὐρυκλῆς
μὲν
|
οὖν |
οὐδὲ
ἐν
τῇ
Λακεδαίμονι
παυσάμενος |
| 16, 4, 53 |
ὑποστολὴν
ποιοῦνται
κακοηθείας.
ἀδίκημα
μὲν
|
οὖν |
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
ἡμῶν.
Τὰς |
| 16, 10, 59 |
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς
μὲν
|
οὖν |
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
|
οὖν |
οὐκ
ἄλογον
ἐνίοις
καταφαίνεται
τρεφόμενον |
| 16, 2, 51 |
αὔξειν
καὶ
διαζῆν.
Τοῦτο
μὲν
|
οὖν |
οὐκ
ἂν
αὐτοὶ
παθεῖν
ἑλόμενοι |
| 16, 6, 55 |
πάτρια
χωρὶς
ἐμποδισμοῦ.
(Ταῦτα
μὲν
|
οὖν |
παρεθέμην
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν |
| 16, 7, 56 |
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
|
οὖν |
πολλὴν
ἄν
τις,
ὡς
ἔφην, |
| 16, 1, 50 |
τὴν
ἐκείνων
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
|
οὖν |
ταύτην
ὑπόθεσιν
τοῦ
δέους
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἰσοτιμίαν
αὐτῆς
ἀναξιοπάθει
Γλαφύρα.
(Δευτέρας
|
οὖν |
ταύτης
ἔριδος
ἐμπεπτωκυίας
οὐδ'
ὁ |
| 16, 4, 53 |
ἀρχῆς
τὰ
μειράκια.
~(Πρὸς
μὲν
|
οὖν |
τιμὴν
καὶ
τὸ
πρῶτον
εἶναι |
| 16, 7, 56 |
ἔτι
καὶ
καλός.
ὑπὸ
χρείας
|
οὖν |
τινος
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
Ἡρώδην |
| 16, 11, 60 |
δι'
αὐτὴν
γίνεται.
Τοῦτον
μὲν
|
οὖν |
τὸν
λόγον
ὡς
μείζω
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
χρήματα
ἀναπέμπειν
εἰς
Ἱεροσόλυμα.
Ἔγραψα
|
οὖν |
ὑμῖν,
ἵν'
εἰδῆτε,
ὅτι
Καῖσαρ |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
τῆς
ὑποψίας;
Τὸ
μὲν
|
οὖν |
φάναι
βασιλείας
ἐπιθυμεῖν,
εὔκαιρος
εἰς |
| 16, 7, 56 |
πιστοτάτους
τῶν
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
|
οὖν |
χρήματα
καθάπερ
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν, |
| 16, 8, 57 |
λύπην
οὐκ
ἀπαθῆ
μεθιστάμενος.
Ἐδεῖτο
|
γοῦν |
ἐκείνου
μήτε
διαλύειν
τὸν
γάμον |
| 16, 2, 51 |
οἰκείων
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
|
γοῦν |
ἦν
αὐτῷ
κατὰ
τὴν
στρατείαν |
| 16, 8, 57 |
ἄλλους
ἠδίκησαν
προσλαμβάνοντες
μόνον.
Ἤδη
|
γοῦν |
οἰκείας
τινὲς
ἔχθρας
ἐπεξῄεσαν
τῷ |
| 16, 8, 57 |
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
|
γοῦν |
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων |
| 16, 8, 57 |
τῆς
προσδοκίας
κολαστήριον
ἔχοντι.
Πολλάκις
|
γοῦν |
ὡς
ἐπανιστάμενον
αὐτῷ
τὸν
υἱὸν |
| 16, 8, 57 |
πρὸς
αὐτὸν
κοινωνίας
καὶ
μίξεως
|
ὡμολόγουν, |
ἄλλο
δὲ
οὐδὲν
δυσχερὲς
εἰς |
| 16, 7, 56 |
ἤκουεν
μὲν
ἀλγεινῶς,
ἐπειρᾶτο
δὲ
|
διορθοῦν, |
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πρότερον
εἰλήφασιν
ἄκυρα
μὴ
γενέσθαι,
|
βεβαιοῦν |
αὐτοῖς
ἀνεπηρεάστοις
ἐν
τοῖς
οἰκείοις |
| 16, 2, 51 |
μικρῶν,
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
ταῦτα
|
βεβαιοῦν |
δεδωκότας.
Οἵ
γε
μὴν
ἐμποδὼν |
| 16, 11, 60 |
διαλλαγῶν
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
ἐξουσίαν
|
ἐβεβαίουν |
αὐτῷ.
Καὶ
πρῶτον
μὲν
Σατορνῖνος |
| 16, 11, 60 |
παίδων,
κτείνειν
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
|
δικαιοῦν |
αὐτὸς
παῖδας
ἔχων
καὶ
τοῦ |
| 16, 8, 57 |
δ'
εἴ
ποτε
τύχοιεν
ὧν
|
ἠξίουν |
γενόμενοι
καὶ
τὸ
δικαίως
αὐτοὶ |
| 16, 8, 57 |
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
|
ὁτιοῦν |
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
φιλίαν
ἕτοιμος
εἶναι
πᾶν
|
ὁτιοῦν |
χαρίζεσθαι
Ἰουδαίοις,
ἃ
δὲ
ἀξιοῦσιν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
εἰ
καὶ
ἔτυχεν
πιστευθεὶς
|
κακοῦν |
αὐτόν
τε
καὶ
πᾶσαν
τὴν |
| 16, 1, 50 |
τὸ
πιθανὸν
τῆς
αἰτίας
φέροντες
|
κακοῦν |
ἐδύναντο
καὶ
τῆς
εὐνοίας
ἧς |
| 16, 6, 55 |
ἡ
πρὸς
Κυρήνῃ
Λιβύη
κατέσχεν
|
ἐκάκουν |
αἱ
πόλεις,
τῶν
μὲν
πρότερον |
| 16, 3, 52 |
καὶ
σφᾶς
αὐτοὺς
κακῶς
ἔλεγεν,
|
ἐφιλονείκουν |
ἐλεεινὴν
μέν,
ὥσπερ
ἦν,
ἀποφαίνειν |
| 16, 7, 56 |
τόπον
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ
|
δοκοῦν |
εὔνουν
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
τὰς |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκει,
καὶ
μέρος
εὐθὺς
ἀσφαλείας
|
ἐδόκουν |
ἀπολλύμενοι.
Τέλος
τε
οἱ
περὶ |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ἂν
καὶ
μᾶλλον
ἰσχύοντες
|
ἐδόκουν |
αὐτῷ
φοβεροί.
Τοῖς
δ'
οἷς |
| 16, 1, 50 |
οὐκ
ἀποδέοντες.
Ἐπίφθονοί
τε
εὐθέως
|
ἐδόκουν |
Σαλώμῃ
τε
τῇ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου
πᾶσαν
ἄγοντες
καὶ
φέροντες
|
διετέλουν. |
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
περὶ
τούτων |
| 16, 2, 51 |
εἰς
αὐτὸν
Ἀγρίππου,
τοσοῦτον
μὲν
|
πλοῦν |
ἀνύσαντος
τοῦ
βασιλέως,
οὐκ
ἀπολειφθέντος |
| 16, 2, 51 |
τὸν
καιρὸν
ἠπείγετο.
Τὸν
γὰρ
|
πλοῦν |
ἐπιβαίνοντος
τοῦ
χειμῶνος
οὐκ
ἐνόμιζεν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
τὸν
εἰς
τὴν
Ἰταλίαν
|
πλοῦν |
ἐποιήσατο
Καίσαρί
τε
συντυχεῖν
ὁρμηθεὶς |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
δὲ
τῇ
δούλῃ
τὸν
|
νοῦν |
εἶχεν.
Ἤχθετο
δὲ
ἀτιμασθεὶς
Ἡρώδης |
| 16, 7, 56 |
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν
|
νοῦν |
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
γινώσκων
δ' |
| 16, 8, 57 |
Εἰ
δ'
αὐτῷ
προσέχοιεν
τὸν
|
νοῦν, |
περιγενομένης
τῆς
βασιλείας,
ἣν
καὶ |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
προσδοκώμενον
πάθος
ἐβιάζετο
πάνθ'
|
ὁντινοῦν |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
λαλεῖν.
(Ὁ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ἅπαντα
τὰ
κατ'
ἐκείνους
ἐμάνθανεν,
|
δύσνουν |
δὲ
τὴν
παῖδα
τῷ
νεανίσκῳ |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τῶν
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
|
δύσνουν |
εἰς
τὸν
γεγεννηκότα
μνήμῃ
τε |
| 16, 8, 57 |
συνήθης
ἦν
Ἀλεξάνδρῳ,
Γέμελλον
δὲ
|
εὔνουν |
ἐπιστάμενος
ἐκείνῳ.
Καὶ
γὰρ
ἐν |
| 16, 7, 56 |
Φερώρα
τόν
τε
νεανίσκον
οὐκ
|
εὔνουν |
ἔσεσθαι
λέγοντος
διὰ
τὴν
ἀπώλειαν |
| 16, 7, 56 |
λαμβάνων,
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
|
εὔνουν |
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις |
| 16, 10, 59 |
τὴν
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
|
εὔνουν |
ὑπολαμβάνων
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
δῶρα
τῷ
Καίσαρι
στέφανόν
τε
|
χρυσοῦν |
ἀπὸ
πολλῶν
ταλάντων.
Ἡ
δὲ |
| 16, 7, 56 |
Ὑρκανὸς
οὐχ
εὗρεν,
κόσμον
δὲ
|
χρυσοῦν |
καὶ
κειμηλίων
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο |
| 16, 9, 58 |
χρώμενοι
μετὰ
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
|
ἐλεηλάτουν |
τὴν
ἐκείνων
χώραν
οὐκ
ἀπὸ |
| 16, 6, 55 |
θεῖον
ἀΝακομιδῆς
συμπορευομένους
ποιεῖν
ἀνεμποδίστως.
|
ᾔτουν |
τε,
ὅπως
κἀγὼ
ὁμοίως
τοῖς |
| 16, 9, 58 |
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ
χρήματα
|
διευλύτουν, |
νομάς
τε
ἃς
ἐκείνου
μισθωσάμενοι |
| 16, 9, 58 |
καταταχήσαντες
εἰς
Ῥώμην
τὰ
πεπραγμένα
|
διεσάφουν |
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τῇ
μητρὶ
χωρίον
ὑπὲρ
|
Ἱεριχοῦν |
οἰκοδομήσας
ἀσφαλείᾳ
τε
διάφορον
καὶ |
| 16, 4, 53 |
δυσχερές;
ἐπὶ
τίνι
δὲ
μέμφονται
|
βαρὺν |
ὄντα;
πῶς
δ'
οἷόν
τε |
| 16, 7, 56 |
μᾶλλον
ἐκπαθὴς
γενόμενος
καὶ
τὸ
|
σὺν |
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ |
| 16, 4, 53 |
Καίσαρι
μετ'
ἀλλήλων
ἀπῄεσαν
καὶ
|
σὺν |
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος
ὑποκρινόμενος
ἐφήδεσθαι
ταῖς |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἐν
τῇ
βασιλείᾳ
καὶ
|
σὺν |
αὐτῷ
κεχαρισμένως
ἐκείνῳ
καὶ
καθ' |
| 16, 9, 58 |
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε
τῶν
|
σὺν |
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ
ἄλλοι |
| 16, 2, 51 |
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
τῶν
|
σὺν |
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
Ὁ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
στολῇ
καὶ
δεχομένου
τὸν
ἄνδρα
|
σὺν |
εὐφημίαις.
Ἀγρίππας
δὲ
τῷ
θεῷ |
| 16, 10, 59 |
εἰκάσαι
τῆς
Ἀλεξάνδρου
χειρός.
Τελέσαντες
|
σὺν |
θεῷ
εἰπεῖν
ἃ
προεθέμεθα
πάντα |
| 16, 4, 53 |
σχῆμα,
κλαίουσι
μὲν
ὅμως
καὶ
|
σὺν |
κατηφείᾳ
πρὸς
τὴν
γῆν
νενευκόσιν, |
| 16, 7, 56 |
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ
τοῦτο
|
σὺν |
τιμῇ
τὴν
ἱερωσύνην
ἔχοντες
τὸ |
| 16, 4, 53 |
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
πλέων
|
σὺν |
τοῖς
παισὶν
ὡς
ἐγένετο
κατὰ |
| 16, 10, 59 |
τὰ
ῥύσια
μόγις
οὕτως
ἐξελθεῖν
|
σὺν |
τοῖς
περὶ
αὐτόν.
Ὁ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ
τὸν
Τίρωνα
|
σὺν |
τῷ
παιδὶ
καὶ
τῷ
πρὸ |
| 16, 11, 60 |
προτέρῳ
χαλεπὸν
μὲν
ἀλλ'
οὔτε
|
θρασὺν |
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν |
| 16, 10, 59 |
σωματοφύλακες
ἦσαν
Ἡρώδῃ
δύο
κατ'
|
ἰσχὺν |
καὶ
μέγεθος
τιμώμενοι
Ἰούκουνδος
καὶ |
| 16, 8, 57 |
Αὖθις
δὲ
οὐκ
ἀνίει
χαλεπὸς
|
ὤν, |
τὰ
μὲν
οὐδ'
οἷς
ἤκουσεν |
| 16, 7, 56 |
τοῦτο
ὁ
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
|
ὢν |
ἀπῄει.
Διαλιπὼν
δὲ
δύο
μῆνας |
| 16, 11, 60 |
ἀποκτείνειν
τὸν
τρόπον.
Ὅπερ
ἕτοιμος
|
ὢν |
αὐτὸς
ἐν
τῇ
πατρίδι
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐξ
ἀμφοτέρων
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
|
ὢν |
ἐδεδοίκει,
μὴ
καί
τι
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
|
ὢν |
ἐδόκει
μὲν
οὐκ
ἀκινδύνως
παρρησιάζεσθαι, |
| 16, 7, 56 |
κατὰ
τῶν
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
|
ὢν |
ἔξωθεν
μὲν
περιβάλλειν
αὐτοὺς
ταῖς |
| 16, 5, 54 |
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ
|
ὢν |
καὶ
τούτου
τοῦ
πάθους
ἡττημένος |
| 16, 3, 52 |
πρὸς
αὐτοὺς
ἐπηρείᾳ,
καὶ
δεινὸς
|
ὢν |
τὸν
τρόπον
Ἀντίπατρος,
ἐπειδὴ
παρρησίας |
| 16, 9, 58 |
οὖσιν,
ἀποδεικνὺς
ὅτι
μηδὲν
πλέον
|
ὧν |
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξελθεῖν
ἔδει
τοὺς
Ἄραβας |
| 16, 7, 56 |
συμβαίνει,
πολλὰς
ὑποψίας
εἰσάγουσα.
Δι'
|
ὧν |
αὐτὴ
μὲν
ἅπαντα
τὰ
κατ' |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς
ἐξ
|
ὧν |
αὐτὸν
ἔπειθεν
εὔλογα
κατηγορηκέναι
διὰ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
αὐτὸν
ἐλπίδα
καὶ
συγγενέσιν,
|
ὧν |
αὐτὸς
τοσαυτάκις
ἤδη
κατέγνωκας
θάνατον; |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
χρημάτων,
|
ὧν |
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων |
| 16, 2, 51 |
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ'
αὐτοῖς
οὐδὲν
|
ὧν |
δι'
ὑμᾶς
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι |
| 16, 2, 51 |
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
|
ὧν |
ἐβιάζοντο.
Κἀκείνων
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία |
| 16, 2, 51 |
βασιλείαν
αὐτοῦ
παρελθεῖν
καὶ
τυχεῖν
|
ὧν |
ἔδει
παρὰ
ἀνδρὸς
ξένου
καὶ |
| 16, 7, 56 |
πιστὸν
αὐτῷ
πρὸς
τὰς
ἐπιχειρήσεις
|
ὧν |
ἐδόκει.
Καὶ
τούτῳ
τῷ
τρόπῳ |
| 16, 10, 59 |
πέντε
καὶ
εἴκοσι
τοὺς
πάντας
|
ὧΝ |
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν
ἀναφέρων |
| 16, 8, 57 |
αὐτῶν
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
|
ὧν |
ἐκεῖνος
ᾤετο.
Πολλῆς
δὲ
τῆς |
| 16, 5, 54 |
πολλὰ
γενόμενα
κακῶν
ποριστὴν
ἐξ
|
ὧν |
ἐλάμβανεν
ἐποίει.
καὶ
συνειδὼς
ἐφ' |
| 16, 10, 59 |
ἦν
τὴν
Ἀλεξάνδρου
δύσνοιαν
ἐξ
|
ὧν |
ἔλεγεν
ἀκηκοέναι
διηγούμενος
ἀπίθανος,
ἀλλ' |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὰ
περὶ
τὸν
Πόντον,
|
ὧν |
ἕνεκεν
Ἀγρίππας
ἐστάλη,
τὴν
ἀνακομιδὴν |
| 16, 10, 59 |
παράγει
νέον
ὄντα
καὶ
περὶ
|
ὧν |
ἐπεπόνθει
μηδενὶ
μὲν
πρὸς
ἐκεῖνον |
| 16, 9, 58 |
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον
πρὸς
ὀργὰς
|
ὧν |
ἐπεπόνθεισαν
ὄντος
αὐτοῖς
καὶ
νόμου |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τῶν
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
|
ὧν |
ἐπί
τε
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου |
| 16, 10, 59 |
ἠπίστατο
βουλομένῳ
μὲν
ἀπολογεῖσθαι
περὶ
|
ὧν |
ἔπραξεν
οὐκ
ἔσεσθαι
παρρησίαν,
ἐθέλοντι |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τὴν
παραγγελίαν
ἐποιεῖτο
καθ'
|
ὧν |
ἡ
παρρησία
ἐλάττονος
ἢ
πλείονος |
| 16, 6, 55 |
Οἱ
ἐν
Κυρήνῃ
Ἰουδαῖοι,
ὑπὲρ
|
ὧν |
ἤδη
ὁ
Σεβαστὸς
ἔπεμψεν
πρὸς |
| 16, 8, 57 |
ἐπίφθονοι
δ'
εἴ
ποτε
τύχοιεν
|
ὧν |
ἠξίουν
γενόμενοι
καὶ
τὸ
δικαίως |
| 16, 8, 57 |
δ'
ὄντος
οὐ
κατὰ
προσδοκίαν
|
ὧν |
Ἡρώδης
ᾤετο,
τὸ
δὲ
πλέον |
| 16, 3, 52 |
δάκρυα
πολλάκις
ἦν
κατ'
ἐπήρειαν
|
ὧν |
ἠτιμάζοντο
καὶ
τῆς
μητρὸς
ἀνάκλησις |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς
πρὸς
ἀνάγκην
|
ὧν |
ἠτύχει,
πλεῖστον
δὲ
ἀπεοικυῖαν
ᾗ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
ἀρχῆς
τῆς
Ἡρώδου
πεφευγότας.
|
Ὧν |
οὐδὲν
ποιήσαντος
Συλλαίου
πάλιν
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τούτων
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι'
|
ὧν |
οὐχ
ἁμαρτησόμεθα.
Καλὰ
μὲν
οὖν, |
| 16, 2, 51 |
κοινῇ.
Καὶ
μὴν
οἱ
τινὰς
|
ὧν |
ὑμεῖς
ἔδοτε
παραιρούμενοι
βέβαιον
οὐδ' |
| 16, 6, 55 |
γράψας
τοῖς
κατὰ
τὰς
ἐπαρχίας,
|
ὧν |
ὑπετάξαμεν
τὰ
ἀντίγραφα
μαρτύρια
τῆς |
| 16, 10, 59 |
ἀσεβὲς
μὲν
οὐδέν,
εἶπεν,
οὐδ'
|
ὧν |
ὑπονοοῦσιν
οὓς
ἥκιστα
ἐχρῆν
οὔτ' |
| 16, 10, 59 |
χαλεπώτερόν
τι
προστεθῆναι
κατ'
ὀργὴν
|
ὧν |
ὑπόπτως
ἔχοντες
ἐστασίαζον.
Οὐ
μὴν |
| 16, 5, 54 |
ἠξίου
θεραπεύεσθαι
καὶ
τὸ
κάλλιστον
|
ὧν |
ᾤετο
παρέχων
ἐν
τῷ
διδόναι |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
ἀπολογησαμένων
|
ῥᾴων |
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο,
ταῖς |
| 16, 8, 57 |
ὁ
βασιλεὺς
τῆς
χαλεπότητος
καὶ
|
λαβὼν |
ἐκ
τοῦ
δικαίου
δοκεῖν
τὰ |
| 16, 10, 59 |
τάλαντα
δωρεάν.
Ὁ
δὲ
ταῦτα
|
λαβὼν |
καὶ
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
ὃς
οὔτε
πίστιν
ἐπιβουλῆς
ἐναργῆ
|
λαβὼν |
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
ἔχων |
| 16, 9, 58 |
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
δώρων
|
λαβών. |
Τὰ
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰουδαίαν |
| 16, 10, 59 |
αὐτῷ
καὶ
πλείω
παρ'
ἐκείνου
|
λαβὼν |
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο |
| 16, 4, 53 |
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
|
προαναλαβὼν |
αὐτοὺς
ὁ
πατὴρ
δακρύοντας
ἠσπάζετο |
| 16, 8, 57 |
ὁ
νεανίσκος
ἠδίκησεν.
Ἀρχέλαος
δὲ
|
παραλαβὼν |
ἐπιεικέστερον
εἴς
τε
τοὺς
φίλους |
| 16, 2, 51 |
περὶ
Σινώπην
τὴν
ἐν
Πόντῳ
|
καταλαβὼν |
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ |
| 16, 8, 57 |
παρέργῳ
θέμενος
τὰ
πράγματα.
Καὶ
|
καταλαβὼν |
οὕτως
ἔχοντα
τὸ
μὲν
ἐπιτιμᾶν |
| 16, 8, 57 |
δ'
εἰς
ὑπόνοιαν
οὐκ
ἀκινδύνως
|
ἐκλαβών, |
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
ἀμφοτέρων |
| 16, 8, 57 |
τῆς
τῶν
παίδων
ὑποψίας
καὶ
|
συλλαβὼν |
ἔδησεν
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Αὖθις
δὲ |
| 16, 10, 59 |
ἐξεληλέγχθαι
τῆς
πρὸς
αὐτὸν
δυσνοίας
|
ὑπολαβὼν |
δίδωσιν
Ὀλύμπῳ
καὶ
Οὐολομνίῳ
γράμματα |
| 16, 9, 58 |
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις
|
Ἀράβων |
ἀπολωλέναι
τοὺς
πρώτους
ἔλεγεν,
ἀνῃρῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
ὀργῆς
μεστὸς
ἀνέκρινεν,
ὁπόσοι
τεθνήκασιν
|
Ἀράβων. |
Ἀπορουμένου
δ'
αὐτοῦ
καὶ
πεπλανῆσθαι |
| 16, 9, 58 |
ἐτεθνήκει,
παραλαμβάνει
δὲ
τὴν
τῶν
|
Ἀράβων |
ἀρχὴν
Αἰνείας
ὁ
μετονομασθεὶς
αὖθις |
| 16, 7, 56 |
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
τῶν
|
Ἀράβων |
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ
νῦν |
| 16, 10, 59 |
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
τῶν
|
Ἀράβων |
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ
Ἡρώδην |
| 16, 7, 56 |
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
|
Ἀράβων |
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται. |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν
|
Ἀράβων |
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη
γίνεται,
καθ' |
| 16, 9, 58 |
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
τε
τῶν
|
Ἀράβων |
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον,
ὥστ' |
| 16, 9, 58 |
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
μετὰ
τῶν
|
Ἀράβων, |
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων
χώραν |
| 16, 9, 58 |
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ
τῶν
|
Ἀράβων |
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον
οὔτε |
| 16, 9, 58 |
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
τῶν
|
Ἀράβων |
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ
τῶν
|
Ἀράβων |
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε
τῶν |
| 16, 10, 59 |
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ
πολλῶν
|
Ἀράβων, |
χρήματά
τε
ὡς
εἴη
δεδανεισμένος |
| 16, 10, 59 |
παρὸν
οὔτ'
ἄλλον
τινὰ
τῆς
|
Ἀράβων |
χώρας
ἢ
τούτους
ἐξῃρημένους
οὔτε |
| 16, 11, 60 |
Κἀκεῖθεν
μὲν
εὐθὺς
Ἡρώδης
ἧκεν
|
ἄγων |
αὐτοὺς
εἰς
Τύρον,
καὶ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
τέλος
ἐπιθεῖναι
τῇ
προαιρέσει.
Καὶ
|
προαγαγὼν |
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
τῶν |
| 16, 10, 59 |
ἀλλ'
οὕτω
διέθηκε
τὸν
βασιλέα
|
περιάγων |
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
παροξύνων, |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συνέδριον,
ὡς
ἐπιεικείας
καὶ
|
διαλλαγῶν |
χεῖρον
ἔχοι,
τὴν
ἐξουσίαν
ἐβεβαίουν |
| 16, 11, 60 |
ἐπί
τε
τοῖς
παισὶν
ἄχθεσθαι
|
λέγων |
καὶ
δέον,
εἰ
μὲν
ἀνοσιώτερόν |
| 16, 10, 59 |
τήν
τε
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
|
λέγων |
καὶ
πολλῶν
Ἀράβων,
χρήματά
τε |
| 16, 10, 59 |
λόγους
Εὐρυκλῆς
Ἀντιπάτρῳ
τούτους
ἀνέφερεν,
|
λέγων |
μὲν
ὡς
οὐχ
ἕνεκα
σοῦ |
| 16, 8, 57 |
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
ἐκείνων
εἶναι
|
λέγων |
νέον
ὄντα
καὶ
κακοηθείας
ἀναίσθητον |
| 16, 10, 59 |
μηδὲ
συμποσίοις
ἢ
συλλόγοις
ἀνέχεσθαι
|
λέγων. |
Τοιαῦτα
μὲν
ἐκεῖνος,
ὡς
εἰκός, |
| 16, 8, 57 |
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ
|
λέγων |
τῷ
μηδὲν
ἐκ
προπετείας
ἐργάσασθαι, |
| 16, 11, 60 |
πολλάκις
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
ἀπαρακαλύπτως
|
λέγων, |
ὡς
ἀπόλοιτο
μὲν
ἡ
ἀλήθεια, |
| 16, 10, 59 |
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο
τὸ
μέλλον,
|
ἐπείγων |
εἰς
διαλλαγὰς
ἐλθεῖν
Ἡρώδῃ
Καίσαρα. |
| 16, 8, 57 |
θυγατρὸς
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
καὶ
|
συναλγῶν |
ἀνδρὶ
φίλῳ
τῆς
ἐπὶ
τοσόνδε |
| 16, 8, 57 |
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
τῶν
|
λόγων |
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο
τῆς |
| 16, 7, 56 |
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ
τῶν
|
λόγων |
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
τῶν
|
λόγων, |
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς
διακειμένους
στρατιώτας |
| 16, 3, 52 |
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν
τοιούτων
|
λόγων |
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς
ἀγωνίσμασιν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
ζῆν
ἢ
τοιούτων
ἀκούειν
|
λόγων. |
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
εἰπών,
ὅτι |
| 16, 5, 54 |
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
|
ἔργων |
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
πλείους
λειτουργίας
καὶ
δημοσίων
|
ἔργων |
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
τοῖς
δεομένοις |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
αὐτὸν
καθίστασθαι.
Ταῦτ'
ἐκεῖνος
|
ἰδὼν |
λυσιτελήσοντα
τῷ
καὶ
πρότερον
ἐν |
| 16, 2, 51 |
δωρεαῖς,
αὐτῆς
δὲ
τῆς
πόλεως
|
ἰδὼν |
πεπτωκυῖαν
στοάν,
ἣν
ἐν
τῷ |
| 16, 4, 53 |
δύναται
καὶ
βασιλείας
κρατεῖν
καὶ
|
παίδων |
ἄρχειν,
τούς
τε
ἡγεμόνας
καὶ |
| 16, 11, 60 |
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς
πατρὶ
κατὰ
|
παίδων |
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι' |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
τῶν
|
παίδων |
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
τῷ
βασιλεῖ |
| 16, 11, 60 |
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
τῶν
|
παίδων |
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
ἐν
Ῥώμῃ |
| 16, 11, 60 |
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ
τῶν
|
παίδων |
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ
μὲν |
| 16, 10, 59 |
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
τῶν
|
παίδων |
γράμματα
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
ἀναδιδόναι. |
| 16, 4, 53 |
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται
τῶν
|
παίδων |
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ
διανέμειν |
| 16, 4, 53 |
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
τῶν
|
παίδων |
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν
Ἀλέξανδρον, |
| 16, 10, 59 |
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς
τῶν
|
παίδων |
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος
δὲ |
| 16, 11, 60 |
οὖν
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
τῶν
|
παίδων |
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία,
ποῖ |
| 16, 10, 59 |
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
τῶν
|
παίδων. |
Καὶ
τούτους
μὲν
ἐκ
χειρὸς |
| 16, 4, 53 |
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
τῶν
|
παίδων |
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς
περὶ |
| 16, 4, 53 |
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
τῶν
|
παίδων |
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ
μηδὲν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τῆς
βασιλείας
καὶ
τῶν
|
παίδων |
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει
πάλιν |
| 16, 11, 60 |
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
τῶν
Ἡρώδου
|
παίδων, |
κτείνειν
δ'
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν |
| 16, 11, 60 |
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν
|
παίδων |
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν
ὑπό |
| 16, 11, 60 |
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
τῶν
|
παίδων |
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ
καιρὸν |
| 16, 8, 57 |
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς
τῶν
|
παίδων |
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν
τὸν |
| 16, 2, 51 |
οἰκεῖα
τιμᾶν
μηδὲν
λυποῦντες
οἰκεῖν.
|
συνιδὼν |
οὖν
Ἀγρίππας
βιαζομένους
ἀπεκρίνατο
ταῦτα. |
| 16, 4, 53 |
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
τῶν
|
ἐλπίδων |
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο |
| 16, 4, 53 |
πολλάκις
αἰτίαν
γενέσθαι
τοῖς
πονηροτάτοις
|
ἐλπίδων, |
δι'
ἃς
οὐδεμίαν
ὑποστολὴν
ποιοῦνται |
| 16, 8, 57 |
ταὐτὸν
ἥκειν
τοὺς
θᾶττον
ἐκεῖνον
|
ἐκποδὼν |
ποιησαμένους
ἄδειαν
τῆς
ἀεὶ
προσδοκίας |
| 16, 11, 60 |
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει
νομίζων
|
ἐμποδὼν |
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ |
| 16, 2, 51 |
βεβαιοῦν
δεδωκότας.
Οἵ
γε
μὴν
|
ἐμποδὼν |
ὄντες
καὶ
πρὸς
ἐπήρειαν
χρώμενοι |
| 16, 10, 59 |
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
|
πρέσβεων |
τά
τε
ἄλλα
κατηγόρει
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
|
ἡδέων |
δὲ
διὰ
τὴν
τιμήν.
Ὡς |
| 16, 10, 59 |
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ
τῶν
ἄλλων
|
θεῶν |
καὶ
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ,
ὀνόματος; |
| 16, 6, 55 |
αἱ
πόλεις,
τῶν
μὲν
πρότερον
|
βασιλέων |
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
παρεσχημένων,
ἐν
δὲ |
| 16, 7, 56 |
ὄντες
ἀγχοῦ
τῶν
ἐξ
Ἀσαμωναίου
|
βασιλέων |
καὶ
διὰ
τοῦτο
σὺν
τιμῇ |
| 16, 2, 51 |
τε
τοὺς
ἐν
τέλει
καὶ
|
βασιλέων |
καὶ
δυναστῶν
τοὺς
παρόντας
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
|
βασιλέων |
ὁ
μὲν
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν |
| 16, 4, 53 |
εἰ
μὲν
εἰσὶν
ἡμῖν
τιμαὶ
|
βασιλέων, |
ὥσπερ
εἰσίν,
οὐ
κενοσπουδοῦμεν;
Εἰ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους
τῶν
|
πόλεων |
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
παῖδας,
οὐ |
| 16, 6, 55 |
τινων
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
|
πόλεων |
τοὺς
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους
καὶ |
| 16, 4, 53 |
πάλιν
ὑπακούειν
ἠνάγκασαν.
Ἡρώδης
δὲ
|
πλέων |
σὺν
τοῖς
παισὶν
ὡς
ἐγένετο |
| 16, 2, 51 |
ἀπροσδόκητος
μὲν
ὤφθη
ταῖς
ναυσὶ
|
προσπλέων, |
ἄσμενος
δὲ
ἐφάνη
πολλαί
τε |
| 16, 2, 51 |
κατὰ
γῆν
ἀγῶσιν
οὔθ'
ὅτε
|
νεῶν |
ἔδει
δεύτερος
ἐξητάζετο.
Καὶ
τί |
| 16, 2, 51 |
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
τῶν
|
νεῶν. |
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας
πλείους |
| 16, 2, 51 |
Βυζάντιον
παρακομισθείς,
ὡς
ἤκουσεν
ἐντὸς
|
Κυανέων |
ἤδη
πεπλευκέναι
τὸν
Ἀγρίππαν,
μετέσπευδεν |
| 16, 6, 55 |
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
ἡμετέρων
|
πράξεων |
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
εἰς
τοὺς |
| 16, 10, 59 |
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
τῶν
|
ἐντεύξεων |
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
τοῖς
μάλιστα |
| 16, 2, 51 |
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ
τίνων
|
δωρεῶν |
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα, |
| 16, 7, 56 |
πεπραγμένα
δικαίως
τῷ
βασιλεῖ
περιττότερον
|
ἐγκωμιάζων, |
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
ἀδίκων
|
ἀντικατασκευάζων |
καὶ
μετὰ
πάσης
σπουδῆς
ἐπικρυπτόμενος, |
| 16, 9, 58 |
πῶς
οὐκ
ἀκούοντος,
ὀργή
τε
|
μείζων |
ἐγίνετο
τῷ
Καίσαρι
καὶ
γράφει |
| 16, 8, 57 |
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
|
μείζων |
ὁρᾶσθαι,
τοξεύων
δὲ
ἐν
τοῖς |
| 16, 11, 60 |
παρατυγχάνειν
ἢ
καὶ
τῇ
προαιρέσει
|
νομίζων |
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
ἐν |
| 16, 8, 57 |
Τῶν
τε
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
|
βασανίζων |
τοὺς
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
αὐτῶν |
| 16, 7, 56 |
γὰρ
ἄν,
εἰ
μὴ
δαιμόνων
|
ἀγαθῶν |
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ
παῖς, |
| 16, 2, 51 |
ἔθνος
ἀνθρώπων,
οἷς
οὐ
μέγιστον
|
ἀγαθῶν |
πέφυκε
προστασία
τῆς
ὑμετέρας
ἀρχῆς |
| 16, 10, 59 |
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
παθῶν |
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
παθῶν |
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος
ὢν |
| 16, 2, 51 |
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων
|
ἐθῶν |
καὶ
νόμου,
μελέτην
ὥσπερ
ἄλλου |
| 16, 2, 51 |
τιμώμενον,
χαίρει
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
|
ἐθῶν |
τε
τῶν
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν |
| 16, 1, 50 |
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
πατρίων
|
ἐθῶν. |
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
Ἀκυληίας
πόλεως
Καίσαρι
συντυχεῖν
ἐπειγόμενος,
|
ἐλθὼν |
δ'
εἰς
λόγους
καὶ
καιρὸν |
| 16, 2, 51 |
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
|
ἐλθὼν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν
ἐκκλησίαν
πάνδημον. |
| 16, 4, 53 |
βασιλεῖς.
Ἐντεῦθεν
Ἡρώδης
ἐπὶ
Ἰουδαίας
|
ἐλθὼν |
καὶ
γενόμενος
ἐν
τῷ
ἱερῷ |
| 16, 7, 56 |
χείρω
προσέπεσεν.
~(Ὁ
γὰρ
Φερώρας
|
ἐλθὼν |
παρὰ
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἔχοντα
τὴν |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ὀδύνην
τοῦ
πράγματος,
ἀλλὰ
|
ἐλθὼν |
πρὸς
τὸν
πατέρα
καταμηνύει
τὰ |
| 16, 7, 56 |
καλός.
ὑπὸ
χρείας
οὖν
τινος
|
ἐλθὼν |
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
συνδειπνῶν
εἶδεν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
|
περιελθὼν |
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
κακῶς
ποιοῦσιν
ἄδειαν.
Ἡρώδης
δὲ
|
ἐπανελθὼν |
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
χώρας
ὄχλος.
Ὁ
δὲ
|
παρελθὼν |
ἀπολογισμόν
τε
τῆς
ὅλης
ἐκδημίας |
| 16, 9, 58 |
εὐθὺς
μεταμφιέννυται
μέλαιναν
ἐσθῆτα
καὶ
|
παρελθὼν |
ἔλεγεν
ὡς
αὐτόν,
ὅτι
πολέμῳ |
| 16, 10, 59 |
οὐδὲν
ὡμολόγησεν,
υἱὸς
δὲ
αὐτοῦ
|
παρελθὼν |
ταῦτ'
ἔφη
γενέσθαι,
καὶ
γράμματα |
| 16, 11, 60 |
Μόνος
δὲ
καὶ
κατ'
αὐτὸν
|
εἰσελθὼν |
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
ἀνδρῶν |
| 16, 11, 60 |
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς
ἔφη
|
προσελθὼν |
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ |
| 16, 8, 57 |
συνισταμένην
μηνῦσαι
Μιθριδάτην
τὸν
βασιλέα
|
Πάρθων |
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
Ῥωμαίων |
| 16, 10, 59 |
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ
τῶν
|
Ἰουδαίων |
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον
εἶχεν |
| 16, 9, 58 |
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ
τῶν
|
Ἰουδαίων |
βασιλέως
διὰ
τὴν
ὀργὴν
τοῦ |
| 16, 7, 56 |
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν
|
Ἰουδαίων |
ἔθεσι
καὶ
τότε
γαμεῖν,
ἄλλως |
| 16, 2, 51 |
χρὴ
δοκεῖν,
ἣν
ἀπέδωκας
τῷ
|
Ἰουδαίων |
ἔθνει
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν |
| 16, 5, 54 |
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε
μὴν
|
Ἰουδαίων |
ἔθνος
ἠλλοτρίωται
νόμῳ
πρὸς
πάντα |
| 16, 2, 51 |
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
τῶν
|
Ἰουδαίων |
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ
μέγιστε |
| 16, 6, 55 |
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
τὸ
τῶν
|
Ἰουδαίων |
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
μόνον
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα
τῶν
|
Ἰουδαίων |
καταφεύγοντάς
τε
εἰς
τὰς
ἀσυλίας |
| 16, 2, 51 |
Ἰωνίαν
αὐτῶν
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
|
Ἰουδαίων, |
ὃ
τὰς
πόλεις
ᾤκει,
προσῄει |
| 16, 6, 55 |
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
τῶν
|
Ἰουδαίων |
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
Ἐφεσίων |
| 16, 2, 51 |
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
τῶν
ἐκεῖ
|
Ἰουδαίων, |
ὡς
μὲν
ἐπέβης
τῆς
χώρας |
| 16, 9, 58 |
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
τῶν
|
δικαίων |
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια |
| 16, 9, 58 |
ἐτράποντο.
Τισάμενος
δὲ
τούτους
τρισχιλίους
|
Ἰδουμαίων |
ἐπὶ
τῇ
Τραχωνίτιδι
κατοικίσας
ἦγεν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
τῶν
|
Ἰδουμαίων |
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι |
| 16, 2, 51 |
τά
γε
μὴ
λυποῦντα
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχὴν
παρασχεῖν.
Ἐπεὶ
δὲ
ἃ |
| 16, 2, 51 |
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ
|
Ῥωμαίων |
αὐτοῖς
ἐπιτρεψάντων
κατὰ
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 4, 53 |
τε
καὶ
διανομὰς
ποιούμενον
τῷ
|
Ῥωμαίων |
δήμῳ,
Καῖσαρ
δὲ
αὐτῷ
τοῦ |
| 16, 11, 60 |
μεγάλην
ἀσφάλειαν
αὐτῷ
περιβεβλημένῳ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
δύναμιν,
δι'
ἣν
οὐδὲν
οὐδ' |
| 16, 6, 55 |
Καίσαρος
πρὸς
τὸν
δῆμον
τὸν
|
Ῥωμαίων |
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
αὐτῶν
Ὑρκανός, |
| 16, 2, 51 |
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου
|
Ῥωμαίων |
τε
τοὺς
ἐν
τέλει
καὶ |
| 16, 6, 55 |
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
δημόσιον
τῶν
|
Ῥωμαίων. |
Τό
τε
ψήφισμα
τὸ
δοθέν |
| 16, 6, 55 |
συμβουλίῳ
μετὰ
ὁρκωμοσίας
γνώμῃ
δήμου
|
Ῥωμαίων |
τοὺς
Ἰουδαίους
χρῆσθαι
τοῖς
ἰδίοις |
| 16, 8, 57 |
Πάρθων
τοῦ
πατρὸς
ᾑρημένου
κατὰ
|
Ῥωμαίων |
φίλον.
Εἶναι
δ'
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαῖον
ἐγγύας
ὁμολογεῖν.
~(Μᾶρκος
Ἀγρίππας
|
Κυρηναίων |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ |
| 16, 2, 51 |
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
|
λειτουργιῶν |
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα |
| 16, 10, 59 |
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
|
ἰδίων |
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ
ταύτην |
| 16, 9, 58 |
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ
τῶν
|
ἰδίων |
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας
αὐτὸ |
| 16, 2, 51 |
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
|
ἐπιτηδείων |
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα |
| 16, 9, 58 |
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
τῶν
|
οἰκείων |
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
μὲν |
| 16, 5, 54 |
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
τῶν
|
οἰκείων |
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν.
ἰδίᾳ |
| 16, 2, 51 |
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
τῶν
|
οἰκείων |
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν,
εἴτε |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
τῶν
|
οἰκείων |
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
οἵων |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
|
οἰκείων |
πραγμάτων
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν |
| 16, 9, 58 |
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
τῶν
|
οἰκείων |
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου
πᾶσαν |
| 16, 8, 57 |
δ'
οἷς
οὐκ
ἦν
συνήθεια
|
πλείων |
ὀνομάσαι
μόνον
ἐδόκει,
καὶ
μέρος |
| 16, 10, 59 |
λέγοντος
αἵ
τε
συνθῆκαι
τῶν
|
δανείων |
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν
ἡγεμόνων |
| 16, 4, 53 |
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
τῶν
|
ἀνθρωπείων |
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους.
(Ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
|
στρατειῶν |
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι
κοινωνεῖν
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν
τῶν
|
πρωτείων, |
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός,
ἤδη |
| 16, 3, 52 |
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
τῶν
|
μειρακίων |
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
ἡ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μᾶλλον
αἱ
παρὰ
τῶν
|
μειρακίων |
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
τῶν
|
μειρακίων |
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν.
Τὸ |
| 16, 3, 52 |
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
τῶν
|
μειρακίων |
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι
παῖδα |
| 16, 7, 56 |
εὗρεν,
κόσμον
δὲ
χρυσοῦν
καὶ
|
κειμηλίων |
πολύν,
ὃν
ἀνείλετο
πάντα.
Σπουδὴν |
| 16, 8, 57 |
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ
τὸν
Ἡρώδην,
|
ἀγωνιῶν |
τε
ὑπὲρ
τῆς
θυγατρὸς
καὶ |
| 16, 4, 53 |
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν
ὡς
|
ὑπεραγωνιῶν |
αὐτοῦ,
τὸ
δὲ
ἀληθὲς
ἀφ' |
| 16, 11, 60 |
τὸ
συνέδριον,
ἐν
κώμῃ
τινὶ
|
Σιδωνίων |
εἶχεν
Παλαεστῶ
καλουμένῃ
πλησίον
τῆς |
| 16, 4, 53 |
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
τῶν
οὐκ
|
ἀξίων. |
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς
ἴσμεν
ἔχοντα |
| 16, 8, 57 |
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ
|
ἀξίων |
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει.
Πέρας
τε |
| 16, 7, 56 |
τούτῳ
καὶ
λόγους
Ἡρώδῃ
προσέφερεν,
|
ἀξιῶν |
αὐτῷ
τὴν
Σαλώμην
δοθῆναι
πρὸς |
| 16, 4, 53 |
τότε
πάντας
ἀποβλέπειν
εἰς
αὐτὸν
|
ἀξιῶν |
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
ἁπάντων |
| 16, 10, 59 |
Καῖσαρ
ἐξεῖργεν
αὐτὸν
τοῦτο
μόνον
|
ἀξιῶν |
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν,
εἰ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
εἰς
αὐτὸν
φιλοφροσύνην
καὶ
τἆλλα
|
διεξιὼν |
ὅσα
κατὰ
μέρος
αὐτῷ
πραχθέντα |
| 16, 2, 51 |
κρατεῖν,
καὶ
δύναιτ'
ἄν
τις
|
ἐπεξιὼν |
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι' |
| 16, 7, 56 |
οἰκείων
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος
|
οἵων |
τυγχάνοι,
μεταπέμπεται
δὲ
τὸν
Φερώραν |
| 16, 5, 54 |
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
τῶν
|
ὁμοίων |
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε
μὴν |
| 16, 7, 56 |
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον
ἐλάμβανεν
ἐξ
|
ὑπονοιῶν |
διὰ
τὸν
ἐκπεσόντα
λόγον.
Οὐκ |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδην
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
|
θηρίων |
διώκων
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι |
| 16, 5, 54 |
δὲ
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
|
θηρίων |
ἵππων
τε
δρόμον
καὶ
τὰ |
| 16, 4, 53 |
δὲ
αὐτῷ
τοῦ
μετάλλου
τοῦ
|
Κυπρίων |
χαλκοῦ
τὴν
ἡμίσειαν
πρόσοδον
καὶ |
| 16, 1, 50 |
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
τῶν
|
πατρίων |
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
τῶν
|
πατρίων |
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων
πράττειν, |
| 16, 2, 51 |
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι
τῶν
|
πατρίων. |
Καὶ
γὰρ
τοὺς
πολέμους
οἱ |
| 16, 2, 51 |
ἡμετέρας
χάριτας
τῶν
εἰς
τοσούτων
|
εὐεργεσιῶν |
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
δ'
ἴσως |
| 16, 6, 55 |
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας
|
Ἐφεσίων |
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Τῶν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
Ἰούλιος
Ἀντώνιος
ἀνθύπατος
ἔγραψεν
|
Ἐφεσίων |
ἄρχουσιν
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
Οἱ |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
τῶν
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
|
ὁσίων |
ἀμελοῖεν,
εἴτε
τὰ
οἰκεῖα
τισὶν |
| 16, 8, 57 |
ποιεῖν,
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
|
διακοσίων |
ταλάντων
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς |
| 16, 5, 54 |
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
ταλάντων
|
πεντακοσίων. |
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν
πόλιν |
| 16, 10, 59 |
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
|
πεντακοσίων |
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
ἐν |
| 16, 5, 54 |
Καὶ
γὰρ
πλείους
λειτουργίας
καὶ
|
δημοσίων |
ἔργων
κατασκευὰς
καὶ
χρήματα
τοῖς |
| 16, 5, 54 |
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
τῶν
|
δημοσίων |
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς
ἐν |
| 16, 10, 59 |
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
τῶν
|
ἐναντίων |
ἀληθὲς
εἶναί
τι
τούτων.
Βούλεσθαι |
| 16, 8, 57 |
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
τῶν
|
κακῶν |
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
θέλων |
| 16, 11, 60 |
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
ταύτην
τῶν
|
κακῶν |
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι.
(Ὁ |
| 16, 9, 58 |
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
περιεστώτων
|
κακῶν |
ἔγνω
πάλιν
εἰς
Ῥώμην
ἀποστέλλειν, |
| 16, 3, 52 |
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
|
κακῶν, |
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος
τῶν
περὶ |
| 16, 4, 53 |
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
τῶν
μεγάλων
|
κακῶν |
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης
δέ |
| 16, 5, 54 |
εἰς
οὓς
ἐδαπάνα
πολλὰ
γενόμενα
|
κακῶν |
ποριστὴν
ἐξ
ὧν
ἐλάμβανεν
ἐποίει. |
| 16, 7, 56 |
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῶν
ἄλλων
|
γυναικῶν |
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς
καταστήσειν. |
| 16, 10, 59 |
ἀλλὰ
καὶ
τῶν
ἐν
Ῥώμῃ
|
γυναικῶν. |
Προσετίθει
δὲ
τὸ
μέγιστον,
ὡς |
| 16, 7, 56 |
πολλὰ
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς
|
ἀδίκων |
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ
πάσης
σπουδῆς |
| 16, 10, 59 |
λαλούμενα,
καὶ
τί
γὰρ
ἢ
|
καταδίκων |
εἶχον
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος |
| 16, 10, 59 |
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα
τῶν
|
βασιλικῶν |
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον.
Αὐτὸς |
| 16, 5, 54 |
μὲν
γὰρ
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
|
γυμνικῶν |
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
δὲ
πολὺ
πλῆθος |
| 16, 9, 58 |
Ὀβάδαν
παρεωσμένος
αὐτὸς
δὲ
ἅπαντα
|
διοικῶν |
τούς
τε
λῃστὰς
ἔξαρνος
ἦν |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
ἐνεπίμπλατο,
καὶ
μᾶλλον
ὀνειδίζεσθαι
|
δοκῶν |
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν |
| 16, 11, 60 |
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
βασιλέα
τῶν
|
Καππαδόκων |
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
τῶν
ἄλλων |
| 16, 8, 57 |
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ
τῶν
|
Καππαδόκων |
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
τὰ
κατὰ |
| 16, 1, 50 |
Ἀλεξάνδρῳ
δὲ
τὴν
Ἀρχελάου
τοῦ
|
Καππαδόκων |
βασιλέως
Γλαφύραν.
~(Ταῦτα
διοικήσας,
ἐπειδὴ |
| 16, 10, 59 |
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
τῶν
|
Καππαδόκων |
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ
χρήσιμος |
| 16, 4, 53 |
τρόπῳ
παραλαβεῖν.
Ὁ
δ'
οὐδὲ
|
θνήσκων |
ἐξ
ἀνάγκης
μᾶλλον
ἢ
κρίσει |
| 16, 3, 52 |
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται |
| 16, 7, 56 |
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
τῶν
|
νεανίσκων |
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου
πρὸς |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν
καὶ
τῶν
|
νεανίσκων |
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν
τῇ |
| 16, 4, 53 |
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
Τῶν
δὲ
|
νεανίσκων |
ἤδη
μὲν
καὶ
λέγοντος
δάκρυα |
| 16, 3, 52 |
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ
τῶν
|
νεανίσκων |
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς
τὸν |
| 16, 10, 59 |
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς |
| 16, 3, 52 |
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ
πᾶν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
τῶν
|
νεανίσκων |
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων
συμφρονήσαντες |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς
κατὰ
τῶν
|
νεανίσκων |
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν
οὖν |
| 16, 7, 56 |
τὸν
νοῦν
ἔσχεν
πρὸς
αὐτήν,
|
γινώσκων |
δ'
ὅτι
καὶ
χήρα
τυγχάνοι |
| 16, 11, 60 |
τὰ
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
ἐκείνων
|
ἀναγινώσκων, |
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν
ἤ |
| 16, 10, 59 |
Ἀλέξανδρος,
ἐπεὶ
περὶ
κυνηγέσιον
θηρίων
|
διώκων |
προλάβοι.
Δυνατὸν
γὰρ
εἶναι
λέγειν |
| 16, 2, 51 |
ὑμῶν
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε
|
μεγάλων |
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων |
| 16, 4, 53 |
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
τῶν
|
μεγάλων |
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία.
Παρούσης |
| 16, 4, 53 |
τὸ
λοιπὸν
πλῆθος
εἰς
ὁμόνοιαν
|
παρακαλῶν |
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ'
αὐτὸν |
| 16, 8, 57 |
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι
|
θέλων |
εἰς
μὲν
ἄρνησιν
οὐκ
ἐτράπετο, |
| 16, 4, 53 |
ἂν
λύσειεν
ὁ
ἀκοῦσαι
μὴ
|
θέλων; |
ἐλαλήσαμέν
τι
μετὰ
παρρησίας.
Οὐκ |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἐμβῆναι
πάθος,
ὡς
μήτ'
|
ἀμελῶν |
μήτ'
ἐκ
προπετείας
ἁμαρτάνοι,
κρεῖττον |
| 16, 6, 55 |
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
ἐν
προφάσει
|
τελῶν |
μὴ
ὀφειλομένων
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
εὐχαριστήσαντες
Καίσαρι
μετ'
|
ἀλλήλων |
ἀπῄεσαν
καὶ
σὺν
αὐτοῖς
Ἀντίπατρος |
| 16, 9, 58 |
τὸν
Ἡρώδην
ἀπολαβεῖν
καὶ
τοὺς
|
ἀλλήλων |
ἐν
ἑκατέρᾳ
τῇ
βασιλείᾳ
Καὶ |
| 16, 4, 53 |
καὶ
πᾶσαν
ἀφορμὴν
εὐδαιμονίας
ἐξ
|
ἀλλήλων |
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
εἰπὼν
ἀφίησιν
τὴν |
| 16, 3, 52 |
γὰρ
μῖσος
ἴσον
ἦν
ἐξ
|
ἀλλήλων, |
ὁ
δὲ
τρόπος
τοῦ
μισεῖν |
| 16, 8, 57 |
καθάπερ
λύττης
τινὸς
ἐμπεσούσης
κατ'
|
ἀλλήλων |
οἱ
πάλαι
φίλτατοι
τεθηρίωντο,
μήτ' |
| 16, 10, 59 |
τε
κελεύει
καὶ
διαστήσαντας
ἀπ'
|
ἀλλήλων |
ὅσα
κακῶς
ἐποίησαν
ἐπὶ
τῷ |
| 16, 7, 56 |
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
τῶν
|
φίλων. |
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
χρήματα
καθάπερ |
| 16, 2, 51 |
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ
|
φίλων |
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτῶν
τὰ |
| 16, 8, 57 |
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
τῶν
|
φίλων |
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ
προεῖπεν, |
| 16, 11, 60 |
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
τῶν
σῶν
|
φίλων. |
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν
πολλῇ |
| 16, 9, 58 |
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε
τῶν
|
φίλων |
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα
τὴν |
| 16, 11, 60 |
κατώρθους;
τίς
δὲ
ἡ
τῶν
|
φίλων |
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
τῶν
|
φίλων, |
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ
ἐπεισελθοῦσαν |
| 16, 8, 57 |
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
τῶν
|
φίλων |
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν
ὁτιοῦν |
| 16, 5, 54 |
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
τῶν
ἄλλων
|
φίλων |
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
|
φίλων |
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν |
| 16, 4, 53 |
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ
τῶν
|
ἄλλων |
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ
μέλλοντι |
| 16, 7, 56 |
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ
τῶν
|
ἄλλων |
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους
κωμογραμματεῖς |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
μὲν
συνδακρύοντας, |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῷ
νόμῳ.
Τῶν
δὲ
|
ἄλλων |
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ
τῶν |
| 16, 2, 51 |
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
τῶν
|
ἄλλων |
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ
τοῦ
βασιλέως |
| 16, 10, 59 |
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ
τῶν
|
ἄλλων |
θεῶν
καὶ
τοῦ
σοῦ,
Καῖσαρ, |
| 16, 4, 53 |
Τί
δ'
εἰ
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας
ἀτιμώρητος |
| 16, 2, 51 |
δ'
αὐτοὶ
δεδώκατε
ταῦθ'
ὑπ'
|
ἄλλων |
μὴ
περιιδεῖν
ἀφαιρουμένους.
~(Τοιαῦτα
μὲν |
| 16, 11, 60 |
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
τῶν
|
ἄλλων |
οἴεται
φιλίᾳ
τε
καὶ
ἀξιώματι |
| 16, 11, 60 |
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
Τῶν
δὲ
|
ἄλλων |
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
τῶν |
| 16, 3, 52 |
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ
συμφορᾷ |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
τῶν
|
ἄλλων |
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ
ἐθεράπευεν |
| 16, 2, 51 |
παθεῖν
ἑλόμενοι
βιάζονται
δρᾶν
κατ'
|
ἄλλων |
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
βασιλέως
ἀπώλειαν
λέγων
καὶ
|
πολλῶν |
Ἀράβων,
χρήματά
τε
ὡς
εἴη |
| 16, 3, 52 |
παρέδωκεν
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
|
πολλῶν |
δώρων
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε |
| 16, 2, 51 |
βασιλείαν
καὶ
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
|
πολλῶν |
ὄντων
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς |
| 16, 9, 58 |
Καίσαρι
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
|
πολλῶν |
ταλάντων.
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
τῇ
διοικήσει
τῶν
|
ὅλων |
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
τὰς |
| 16, 7, 56 |
βασιλέως
ἀφορμὴν
τῶν
κατὰ
Φερώρου
|
διαβολῶν |
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν
δὲ
οὐκ
ἔσθ' |
| 16, 11, 60 |
καὶ
βασιλικῆς
οἰήσεως,
ὅτι
καὶ
|
διαβολῶν |
ἠνείχοντο
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ |
| 16, 1, 50 |
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
ἦν
τῶν
|
διαβολῶν |
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ
δυσνοίας. |
| 16, 2, 51 |
καθ'
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
τῶν
|
ἐπιστολῶν, |
ἃς
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
τῶν
|
ὄχλων |
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν
ὅμως |
| 16, 1, 50 |
σπουδὴ
περὶ
τὰ
μειράκια
τῶν
|
ὄχλων |
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν
ἐγεγόνεισαν |
| 16, 10, 59 |
ἀπωλείας
διαβεβλημένῃ
Συλλαίῳ
κατ'
ἐλπίδα
|
γάμων |
ἅπαντα
τἀνθάδε
προμηνύειν;
τούτους
ἐκείνη |
| 16, 7, 56 |
ὁ
τῆς
Ἀραβίας
βασιλεὺς
Ὀβόδας
|
ἀπράγμων |
καὶ
νωθὴς
τὴν
φύσιν,
Σύλλαιος |
| 16, 11, 60 |
που
θηρᾶν
ἢ
γυμνάζεσθαι
τὰ
|
πολέμων |
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων |
| 16, 6, 55 |
τῆς
διαθέσεως,
ἣν
ἔσχον
ὑπὲρ
|
ἡμῶν |
ἄνωθεν
οἱ
κρατοῦντες.
(Καῖσαρ
Σεβαστὸς |
| 16, 4, 53 |
μὴ
σιωπῶντας.
Τὴν
μητέρα
τις
|
ἡμῶν |
ἔκλαυσεν.
Οὐχ
ὅτι
τέθνηκεν,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ
|
ἡμῶν |
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ. |
| 16, 2, 51 |
πρότερον
σιωπήσασιν
τὸν
βασιλεύοντα
νῦν
|
ἡμῶν |
καὶ
σοὶ
παρακαθεζόμενον
εἰπεῖν.
ᾧ |
| 16, 7, 56 |
ἀχαριστίας,
ὡς
τοιαῦτα
μὲν
περὶ
|
ἡμῶν |
νοῆσαι,
τοιαῦτα
δὲ
λαλεῖν;
ἆρ' |
| 16, 4, 53 |
μὲν
οὖν
οὐδεὶς
ἐρεῖ
καθ'
|
ἡμῶν. |
Τὰς
δὲ
διαβολὰς
πῶς
ἂν |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις
|
ἡμῶν |
τε
κἀκείνων
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος. |
| 16, 8, 57 |
τοῦ
μὴ
κατ'
ἀνδρῶν
οὐκ
|
ἀσήμων |
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
τοσούτων
παρρησίαν |
| 16, 8, 57 |
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
|
μελανείμων |
καὶ
πάντα
τὰ
σημεῖα
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ἀπέδωκας
τῷ
θεῷ
τέλεια
θύματα
|
τιμῶν |
αὐτὸν
ἐπὶ
τελείαις
εὐχαῖς,
ὡς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
τῶν
εἰς
τὸν
θεὸν
|
τιμῶν. |
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν |
| 16, 3, 52 |
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
ἐκείνων
|
οἰκονομῶν |
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
τῶν
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
|
ἐπικοσμῶν. |
ἰδίᾳ
δὲ
καὶ
ἡ
γυνὴ |
| 16, 2, 51 |
μὴ
τὰς
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
|
ὑμῶν |
αἰτοῦνται
τῶν
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
μόνον
ἐστίν,
ἀλλὰ
καὶ
ὑφ'
|
ὑμῶν |
δεδομένα
πρότερον.
Ἔτι
καὶ
δυναίμεθ' |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἑκάστων
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
|
ὑμῶν |
ἔχουσιν,
ἀπερίληπτον
ποιῆσαι
τὸν
λόγον. |
| 16, 2, 51 |
ἴσον
ἔχειν
αὐτοῖς
ἀρχομένους
ὁμοίως
|
ὑμῶν |
ἴσασιν.
Καίτοι
γε
εἴτε
μεγάλων |
| 16, 2, 51 |
καὶ
παρρησία.
τυχόντες
γὰρ
πρότερον
|
ὑμῶν |
οἵους
ηὔξαντο
πολλάκις,
τὸ
μὴ |
| 16, 6, 55 |
Ἱεροσόλυμα
καὶ
ἀποδίδοσθαι
τοῖς
ἀποδοχεῦσιν
|
Ἱεροσολύμων, |
ἐγγύας
τε
μὴ
ὁμολογεῖν
αὐτοὺς |
| 16, 7, 56 |
αὐτὸς
δὲ
πολλάκις
ἀπολογουμένου
τόπον
|
λαμβάνων, |
ἵν'
ᾖ
τὸ
δοκοῦν
εὔνουν |
| 16, 8, 57 |
καὶ
τὴν
ὑπόνοιαν
ἐπ'
ἀσφαλείᾳ
|
λαμβάνων |
πολλὴν
καὶ
κατὰ
τῶν
οὐκ |
| 16, 5, 54 |
ἐθέλειν
τετιμῆσθαι
τὰς
τοιαύτας
ἁμαρτίας
|
ἀναλαμβάνων. |
Μαρτύριον
δέ
μοι
τούτου
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
αὐτοχειρίαν.
Ἀντίπατρος
μὲν
οὖν
εὔνουν
|
ὑπολαμβάνων |
ἐκ
τούτων
μεγάλας
αὐτῷ
παρ' |
| 16, 3, 52 |
ἤδη
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
ἐκείνων
|
ὑπολαμβάνων |
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς
ἦν. |
| 16, 6, 55 |
κελεύω.
(Γάιος
Νωρβανὸς
Φλάκκος
ἀνθύπατος
|
Σαρδιανῶν |
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
ἔγραψεν |
| 16, 3, 52 |
πλεύσας
ἀπὸ
τῆς
Ἰουδαίας
καὶ
|
συντυγχάνων |
μόνον
τε
τὸν
Ἀντίπατρον
ἐπήγετο |
| 16, 11, 60 |
δὲ
ἡ
τῶν
φίλων
καὶ
|
συγγενῶν |
ἐρημία;
Κρίνω
δὲ
οὐδὲ
παρόντας |
| 16, 7, 56 |
ἀεί
τι
προσέπιπτεν
καινῶν
ἀγωνισμάτων
|
συγγενῶν |
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων. |
| 16, 7, 56 |
κειμένων
πολὺ
πλειόνων
ἔτι
καὶ
|
δυναμένων |
εἰς
ἅπαν
ἐπαρκέσαι
ταῖς
χορηγίαις, |
| 16, 8, 57 |
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
τῶν
ἀντέχειν
|
δυναμένων |
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν |
| 16, 10, 59 |
οἷς
ἧκον
εἰπεῖν
ἢ
πράττειν
|
δυναμένων. |
Ὀψὲ
δὲ
τοῦ
Πτολεμαίου,
τούτῳ |
| 16, 7, 56 |
τότε
μὲν
ἐπιπλήξας
τοῖς
παισὶν
|
ἀπολογησαμένων |
ῥᾴων
εἰς
τὸν
καιρὸν
ἐγίνετο, |
| 16, 5, 54 |
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
τῶν
|
πεπραγμένων |
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό
τε |
| 16, 4, 53 |
ἐν
τῷ
ἱερῷ
περὶ
τῶν
|
πεπραγμένων |
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο,
τὴν |
| 16, 10, 59 |
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
τῶν
Ἡρώδῃ
|
πεπραγμένων. |
Ὡς
δ'
ἧκεν
ἐπὶ
τοῦτον |
| 16, 11, 60 |
τῶν
νεανίσκων
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
|
παρηγμένων |
συμφρονήσαντες
οἱ
κατὰ
τὸ
συνέδριον, |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
|
ἀνατιθεμένων |
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν
ἀναγκαζόμενοι |
| 16, 7, 56 |
μηδὲν
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
τῶν
|
ὡμολογημένων, |
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ
τῇ |
| 16, 11, 60 |
αὐτὸν
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
|
συγκαθημένων |
ἀνδρῶν
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ
ὀδυνηρὰν |
| 16, 7, 56 |
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους
|
πεποιημένων. |
Τοῦτο
μὲν
γὰρ
ἡ
Σαλώμη |
| 16, 5, 54 |
τις
αὐτὸν
καὶ
τῶν
ἔλαττον
|
τετιμημένων |
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν
εὐεργετικωτάτῃ
κεχρῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
χειρὸς
οἱ
πολλοὶ
βάλλοντες
ἀπέκτειναν.
|
Ὡρμημένων |
δὲ
καὶ
τοὺς
περὶ
τὸν |
| 16, 5, 54 |
ἐπιτηδεύσειεν
ἐφιλονείκει
τὴν
τῶν
ἤδη
|
γεγενημένων |
ἐπίδειξιν
ὑπερβαλέσθαι,
καί
φασιν
αὐτόν |
| 16, 6, 55 |
δέ
τις
παραβῇ
τι
τῶν
|
προειρημένων, |
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν.
Ἐστηλογραφήθη |
| 16, 6, 55 |
μὲν
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς
|
παρεσχημένων, |
ἐν
δὲ
τῷ
τότε
δι' |
| 16, 8, 57 |
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
τῶν
|
ἠτυχημένων, |
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον
ἐπιεικῆ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῶν
πλείστων
αὐτοῖς
προγόνων
|
κειμένων. |
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
οὐκ
ἄλογον |
| 16, 7, 56 |
τάφον
ἀργυρίου
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
|
κειμένων |
πολὺ
πλειόνων
ἔτι
καὶ
δυναμένων |
| 16, 2, 51 |
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
τῶν
|
προκειμένων |
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν |
| 16, 3, 52 |
τούτων
πολυπροσώπως
καὶ
πιστῶς
ἀλλήλοις
|
συναγωνιζομένων |
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
αἱ
παρὰ |
| 16, 8, 57 |
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ
|
χαριζομένων |
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ
τοιοῦτον,
ἔλεγον |
| 16, 1, 50 |
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις
τῶν
|
ἁλισκομένων, |
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
πρώτοις
τῆς |
| 16, 4, 53 |
συνειδότος
ἠπορῆσθαι,
ῥᾳδίαν
δ'
οὐχ
|
εὑρισκομένων |
τὴν
ἀπολογίαν
ὑπό
τε
νεότητος |
| 16, 6, 55 |
ὡς
ἐν
προφάσει
τελῶν
μὴ
|
ὀφειλομένων |
κωλύοιντο.
Οἷς
ἀποκαθιστάνειν
κατὰ
μηδένα |
| 16, 7, 56 |
αὐλὴν
καὶ
μίση
πρὸς
ἀλλήλους
|
ἀνθυπερβαλλομένων |
ταῖς
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ |
| 16, 4, 53 |
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ
|
βουλομένων |
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει
προαναλαβὼν
αὐτοὺς |
| 16, 1, 50 |
τὴν
πόλιν
καὶ
τὴν
χώραν
|
ἁμαρτανομένων |
τίθησι
νόμον
οὐδὲν
ἐοικότα
τοῖς |
| 16, 10, 59 |
ἠγνόει
τῶν
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
|
γιγνομένων. |
Ὡς
δὲ
ἧκον,
εὐθὺς
μὲν |
| 16, 11, 60 |
τῇ
προαιρέσει
νομίζων
ἐμποδὼν
ἔσεσθαι.
|
(Γενομένων |
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων |
| 16, 2, 51 |
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
αὐτῶν
|
γενομένων |
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
ὃ
τὰς |
| 16, 6, 55 |
τὸ
ἱερὸν
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
|
ἀναφερομένων |
ἱερῶν
χρημάτων
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ |
| 16, 1, 50 |
Ἐξ
οὗ
πρὸς
τὸν
Ἡρώδην
|
ἀναφερομένων |
ὑποκατεσκευάζετο
μῖσος
οὐδ'
αὐτῇ
τῇ |
| 16, 9, 58 |
εἰς
ἀταξίαν
τὰ
δ'
ὡς
|
καταφθειρομένων |
μηδένα
προεστάναι.
Τῶν
γὰρ
βασιλέων |
| 16, 8, 57 |
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ'
αὐτοῖς
|
ὀδυρομένων, |
ἡσυχία
τε
καὶ
κατήφεια
τὸ |
| 16, 11, 60 |
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ
τῶν
|
πραττομένων |
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον
οὐκ |
| 16, 10, 59 |
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι
τῶν
|
πραττομένων |
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ,
τί |
| 16, 11, 60 |
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα
|
διαπραττομένων |
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 11, 60 |
ποτε
χωρήσειεν
τὰ
κατ'
αὐτοὺς
|
ἐκδεχομένων. |
Δεινὸν
γὰρ
ὑπῄει
πάντας
δέος |
| 16, 4, 53 |
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ
τῶν
|
ἀρχομένων |
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
τοῦ
παντὸς |
| 16, 1, 50 |
καὶ
πρὸς
τὰ
κοινὰ
τῶν
|
ἀρχομένων |
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν
νενοηκότος. |
| 16, 2, 51 |
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
αὐτῶν
|
δικαιολογουμένων, |
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν
αὐτοῦ |
| 16, 3, 52 |
τὸν
παρὰ
τῶν
νεανίσκων
ἀνάφανδα
|
διαπειλουμένων, |
ὡς
οὐκ
ἀνέξονται
μὴ
τισάμενοι |
| 16, 8, 57 |
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
τῶν
|
ὑπονοουμένων |
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ
μίση |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τῶν
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
|
ἐπιζητουμένων |
μεσίτης
ἦν
καὶ
διεπράττετο
μηδενὸς |
| 16, 2, 51 |
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
τῶν
|
Ἑλλήνων |
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς
ἐν |
| 16, 6, 55 |
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
τῆς
τῶν
|
Ἑλλήνων |
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
τῶν
|
Ἑλλήνων |
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων
ἱερῶν |
| 16, 7, 56 |
συνέβαινεν,
ἀλλ'
ἀεί
τι
προσέπιπτεν
|
καινῶν |
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
εἰς |
| 16, 2, 51 |
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις
ὧν
ἐβιάζοντο.
|
Κἀκείνων |
ἀπολογία
μὲν
οὐδεμία
τοῦ
μὴ |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
|
κἀκείνων |
ἐφέντων
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια |
| 16, 6, 55 |
ἐμπεφυκυίας
τοῖς
ἀλογίστοις
ἡμῶν
τε
|
κἀκείνων |
μίσους
αἰτίας
ὑπεξαιρούμενος.
Ἔθεσιν
μὲν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι'
αὐτῶν
|
ἐκείνων |
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ
μὲν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἀξιώματι
ἐπιφανεῖς
μετὰ
τῆς
|
ἐκείνων |
γνώμης
ὅ
τι
χρὴ
διαλαμβάνειν. |
| 16, 4, 53 |
Τοιαῦτα
νουθετῶν
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
|
Ἐκείνων |
δὲ
βουλομένων
ὑποπεσεῖν
ἐπὶ
δεήσει |
| 16, 1, 50 |
τοῦ
δέους
εἰς
τὴν
κατ'
|
ἐκείνων |
διαβολὴν
μετέφερον
λογοποιοῦντες
οὐ
καθ' |
| 16, 10, 59 |
τούτου
προκειμένου
λέγειν
τι
περὶ
|
ἐκείνων |
δυσχερὲς
πρὸς
τῆς
τοῦ
βασιλεύοντος |
| 16, 8, 57 |
τοὺς
φίλους
μετέφερεν
τὰς
διαβολάς,
|
ἐκείνων |
εἶναι
λέγων
νέον
ὄντα
καὶ |
| 16, 10, 59 |
εἴ
τις
ἔχοι
τι
κατ'
|
ἐκείνων |
εἰπεῖν,
Εὐάρατόν
τε
Κῷον
Ἀλεξάνδρῳ |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
πρώτοις,
βλασφημίαι
μὲν
ἐξ
|
ἐκείνων |
εἴς
τε
τὴν
Σαλώμην
καὶ |
| 16, 9, 58 |
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο
δι'
|
ἐκείνων |
ἐντὸς
ἡμερῶν
τριάκοντα
τά
τε |
| 16, 6, 55 |
ἀπεργάζονται.
Διὸ
καὶ
ταῦτα
παρ'
|
ἐκείνων |
ἡμῖν
ἀπαιτητέον
καὶ
δέον
οὐκ |
| 16, 11, 60 |
εἰς
ὁμολογίαν
τῆς
ἐπιβουλῆς
δι'
|
ἐκείνων |
ηὔξανεν
ἐπομνύμενος,
ὡς
ἥδιον
ἂν |
| 16, 11, 60 |
βασιλείᾳ
ποιεῖν
ὅμως
ἀναμεῖναι
τὴν
|
ἐκείνων |
κρίσιν,
ἥκειν
μέντοι
δικαστὰς
μὲν |
| 16, 3, 52 |
καὶ
μᾶλλον
εἰς
νουθεσίαν
τὴν
|
ἐκείνων |
οἰκονομῶν
αὐτό.
Τὸ
γὰρ
αὔθαδες |
| 16, 1, 50 |
τῶν
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν
|
ἐκείνων |
παρανομηθέντων.
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην |
| 16, 7, 56 |
τε
καὶ
μὴ
μέτρια
τῆς
|
ἐκείνων |
πρὸς
ἀλλήλους
ὁμολογίας.
Ταῦτα
δὲ |
| 16, 3, 52 |
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ'
αὐτῶν
|
ἐκείνων |
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ
ψευδῆ |
| 16, 7, 56 |
ἔχοντες,
τὴν
δ'
ἀλήθειαν
πρὸ
|
ἐκείνων |
τετιμηκότες,
ἣν
ὅτε
δικαίως
ἐγίνετο |
| 16, 3, 52 |
προσπεπτωκότος
ἤδη
βαρὺ
καὶ
μεῖζον
|
ἐκείνων |
ὑπολαμβάνων
ἐν
συγχύσει
τῆς
ψυχῆς |
| 16, 11, 60 |
ὠμὸν
ὅμοιον
ἦν
τὸ
μηδὲ
|
ἐκείνων |
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
αὐτῶν |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
|
ἐκείνων |
χώραν
οὐκ
ἀπὸ
ὠφελείας
μόνον, |
| 16, 4, 53 |
γῆν
νενευκόσιν,
ἡ
δ'
ἐλπὶς
|
ἀμείνων |
ὑπεφαίνετο,
καὶ
δόξας
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 2, 51 |
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
|
ἀνθρωπίνων |
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν |
| 16, 10, 59 |
τὸ
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
τῶν
|
ἀνθρωπίνων |
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ
διὰ |
| 16, 11, 60 |
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
τῶν
|
ἀνθρωπίνων |
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν.
Τοιοῦτος |
| 16, 2, 51 |
τότε
καιρῷ
καὶ
πόσων
καὶ
|
τίνων |
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος
ἠξιώθησαν
καθ' |
| 16, 6, 55 |
μηδένα
τρόπον
ἐνοχλουμένοις,
καὶ
εἴ
|
τινων |
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
τῶν
πόλεων |
| 16, 6, 55 |
ἐνέτυχόν
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό
|
τινων |
συκοφαντῶν
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
ἐν |
| 16, 10, 59 |
στεργο
μένη
πλέον
καὶ
κοινωνοῦσα
|
τέκνων; |
ἡ
δὲ
πρὸς
ταῦτα
μὲν |
| 16, 11, 60 |
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
τῶν
|
τέκνων |
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ
τῷ |
| 16, 7, 56 |
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν
|
ἐγγόνων |
τῶν
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι |
| 16, 11, 60 |
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
πλείστων
αὐτοῖς
|
προγόνων |
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν
οὖν
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ
καὶ
|
μειζόνων |
ἁπτόμενος.
Ὁ
μὲν
γὰρ
Ὀβόδας |
| 16, 7, 56 |
λάβοι
τρισχίλια
τάλαντα
κειμένων
πολὺ
|
πλειόνων |
ἔτι
καὶ
δυναμένων
εἰς
ἅπαν |
| 16, 2, 51 |
ὥστ'
εἰ
μὲν
ἐδέοντο
καὶ
|
πλειόνων, |
οὐκ
ἂν
ὀκνῆσαι
τά
γε |
| 16, 8, 57 |
διαβαλεῖν,
ἐπιπαροξῦναι
δὲ
ζητεῖν
ἐκ
|
πλειόνων |
τὸ
λανθάνον
τῆς
ἐπιχειρήσεως.
Καί |
| 16, 7, 56 |
ἐκείνῳ
καὶ
καθ'
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
|
μόνων |
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων, |
| 16, 10, 59 |
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν
|
ἡγεμόνων |
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι
τὰ |
| 16, 10, 59 |
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
σῶν
|
ἡγεμόνων, |
δεδωκυίας
δὲ
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου |
| 16, 11, 60 |
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
|
ἡγεμόνων |
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους
τῶν |
| 16, 8, 57 |
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
τῶν
|
ἡγεμόνων, |
πολλοὶ
δὲ
τῶν
φίλων
συνεστᾶσιν |
| 16, 11, 60 |
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
τῶν
|
ἡγεμόνων |
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τίς
γὰρ
ἄν,
εἰ
μὴ
|
δαιμόνων |
ἀγαθῶν
ἔτυχεν,
ὥσπερ
οὗτος
ὁ |
| 16, 11, 60 |
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ
τῶν
|
χειρόνων. |
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
τοῖς
αὖθις |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
τῶν
|
χειρόνων |
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
μὲν
φάρμακον |
| 16, 7, 56 |
τινος
ἐλθὼν
ὡς
τὸν
Ἡρώδην
|
συνδειπνῶν |
εἶδεν
τὴν
Σαλώμην,
καὶ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
περιάγων
ἀεὶ
τοῖς
ῥήμασι
καὶ
|
παροξύνων, |
ὡς
ἀμετάγνωστον
ποιῆσαι
τὸ
μῖσος. |
| 16, 4, 53 |
διαβολῆς
ἐπλάσθη.
χαλεπὸν
γὰρ
οὐχ
|
ὁμονοῶν |
οἶκος
ἐν
βασιλείᾳ.
Καὶ
τὴν |
| 16, 4, 53 |
Οὐ
μὴν
ὅ
γε
Καῖσαρ
|
ἐπιβλέπων |
αὐτοὺς
ὡς
εἶχον
ἀσύνετον
ἐποιεῖτο |
| 16, 11, 60 |
τούς
τε
ἐλέγχους
οὐκ
ἐκείνοις
|
ἐπιτρέπων |
καταμαθεῖν,
ἀλλὰ
συνηγορίαν
αὐτοῖς
προτιθεὶς |
| 16, 4, 53 |
εὐδαιμονίας
ἐξ
ἀλλήλων
ἔσεσθαι.
Ταῦτ'
|
εἰπὼν |
ἀφίησιν
τὴν
ἐκκλησίαν,
τοῖς
πλείστοις |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
οἰκείοις
διατελεῖν
ἔθεσιν.
Τοιαῦτα
|
εἰπὼν |
διέλυε
τὸν
σύλλογον.
Ἡρώδης
δὲ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
τῶν
Ἀράβων
|
εἰπών, |
εἰ
τοῦτο
πράξειεν,
ἀπαλλάττεται.
Σαλώμην |
| 16, 11, 60 |
χαριζόμενον.
Ταῦτα
μὲν
οὖν
ἐκεῖνος
|
εἰπὼν |
ἐξαιρεῖται
τὸν
πατέρα
τῆς
ἀνάγκης, |
| 16, 11, 60 |
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον
|
εἰπών, |
ὅτι
καὶ
τῇ
φύσει
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐνδόντος
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
|
εἰπὼν |
τῶν
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
Ἄραψ
ὕποπτος
ὢν
ἀπῄει.
|
Διαλιπὼν |
δὲ
δύο
μῆνας
ἢ
τρεῖς |
| 16, 11, 60 |
ἄκρους
ἀναιρήσεις
σεαυτὸν
ἐν
γήρᾳ
|
καταλιπὼν |
ἐφ'
ἑνὶ
παιδὶ
κακῶς
οἰκονομήσαντι |
| 16, 11, 60 |
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
τῶν
|
περιλοίπων |
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ'
οἷς |
| 16, 11, 60 |
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
τι
τῶν
|
ἀτόπων, |
εἰ
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ'
ἀεὶ |
| 16, 5, 54 |
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων
καὶ
θηρίων
|
ἵππων |
τε
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα |
| 16, 11, 60 |
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ
τῶν
|
ἀνθρώπων |
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ
τὰ |
| 16, 9, 58 |
πορθοῦντες
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
τῶν
|
ἀνθρώπων |
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ
τὴν |
| 16, 6, 55 |
μόνον
ἱκανὸν
διασώζειν
τὸν
τῶν
|
ἀνθρώπων |
βίον.
Ἐπάνειμι
δὲ
πάλιν
ἐπὶ |
| 16, 2, 51 |
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν
τῶν
|
ἀνθρώπων |
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει,
τούτῳ |
| 16, 2, 51 |
ἢ
πόλις
ἢ
κοινὸν
ἔθνος
|
ἀνθρώπων, |
οἷς
οὐ
μέγιστον
ἀγαθῶν
πέφυκε |
| 16, 9, 58 |
μετρίως
ἐλύπει
πιστευθείς
τε
καὶ
|
παρὼν |
ἐν
τῇ
Ῥώμῃ,
τότε
δὲ |
| 16, 9, 58 |
εἶναι
πρὸς
ἀλλήλους,
μηδ'
εἰ
|
παρὼν |
ἐτύγχανεν
ἐκεῖ
λυσιτελῆ
ποιῆσαι
τὸν |
| 16, 8, 57 |
τὸ
περιττόν,
αὐτὸς
δὲ
συλλήψεσθαι
|
παρών. |
Ταῦτα
δὲ
πεισθέντος
αὐτοῦ
συναμφότερον |
| 16, 11, 60 |
εἰσελθὼν
ἑκατὸν
καὶ
πεντήκοντα
συγκαθημένων
|
ἀνδρῶν |
κατηγόρει
κατηγορίαν
οὐκ
ὀδυνηρὰν
ὡς |
| 16, 8, 57 |
ὑπὸ
δὲ
τοῦ
μὴ
κατ'
|
ἀνδρῶν |
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι |
| 16, 6, 55 |
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων
|
ἱερῶν |
ἀφαίρεσιν
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν
ἐν |
| 16, 6, 55 |
ἱερὸν
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
|
ἱερῶν |
χρημάτων
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν |
| 16, 2, 51 |
καὶ
πρὸς
ταῦτα
δαπανᾶν
τῶν
|
ἱερῶν |
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν
|
ἡμερῶν |
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν
ἡμετέρων |
| 16, 7, 56 |
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
τῶν
τριάκοντα
|
ἡμερῶν |
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων
τοῦ
ἔρωτος, |
| 16, 10, 59 |
τύχην
ἐπομόσαντος,
ἦ
μὴν
ἐντὸς
|
ἡμερῶν |
τριάκοντα
παρέξειν
τὰ
χρήματα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
συνέθεντο
δι'
ἐκείνων
ἐντὸς
|
ἡμερῶν |
τριάκοντα
τά
τε
χρήματα
τὸν |
| 16, 2, 51 |
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
τῶν
|
ἡμετέρων |
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν,
εὐσεβῆ |
| 16, 2, 51 |
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν
|
ἡμετέρων |
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
μελέτην
ὥσπερ |
| 16, 6, 55 |
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
τῶν
|
ἡμετέρων |
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον
εἰς |
| 16, 5, 54 |
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
|
προτέρων |
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ. |
| 16, 8, 57 |
ἐκλαβών,
ὥστε
καὶ
μᾶλλον
ἐξ
|
ἀμφοτέρων |
ἠρεθίζετο
καὶ
πικρὸς
ὢν
ἐδεδοίκει, |
| 16, 5, 54 |
οὐχ
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
|
ἀμφοτέρων |
τούτων
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν |
| 16, 4, 53 |
τοῖς
παισὶ
νενεωτέριστο
πολλὰ
καὶ
|
νεωτέρων |
ἐφιέμενοι
~(Περὶ
δὲ
τὸν
χρόνον |
| 16, 8, 57 |
τὸ
βασίλειον,
εἷς
τις
τῶν
|
νεωτέρων |
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ἐγένετο, |
| 16, 4, 53 |
τὴν
ἀτυχίαν
αὐτὸς
ἐκ
μακροῦ
|
φέρων |
ἀναγκασθῆναι
νῦν
ἐξηγεῖσθαι
Καίσαρι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
αἰσχύνῃ
τῆς
διαβολῆς
ἐψευσμένον
οὐ
|
φέρων |
ἐτετάρακτο.
Καὶ
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο |
| 16, 9, 58 |
ὄντες.
~(Ἡρώδης
δὲ
ταῦτα
πάντα
|
φέρων |
ἠνείχετο
μεταβεβληκυίας
αὐτῷ
τῆς
παρρησίας, |
| 16, 10, 59 |
ὧΝ
ἕκαστον
αὐτὸς
εἰς
ἑκατὸν
|
ἀναφέρων |
δισχιλίους
καὶ
πεντακοσίους
τοὺς
ἀπολωλότας |
| 16, 3, 52 |
αὐτοῦ
καὶ
πάντ'
εἰς
ἐκεῖνον
|
ἀναφέρων, |
οἰόμενος
δὲ
παραιρήσεσθαι
τοῦ
θράσους |
| 16, 2, 51 |
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος
ἁπάντων
κοινωνὸς
|
ὀχληρῶν |
μὲν
διὰ
τὴν
εὔνοιαν,
ἡδέων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
μὴ
λέγοι
τις
ἐξειργάζετο,
|
Παρατηρῶν |
ἕκαστα
καὶ
πυνθανόμενος
καὶ
πᾶσιν |
| 16, 8, 57 |
ἐν
τῇ
τότε
περιστάσει
τῶν
|
καιρῶν |
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ
δώροις |
| 16, 7, 56 |
ἐκακοῦτο
δὲ
ταῖς
ὑποψίαις
καὶ
|
χείρων |
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
πάντων |
| 16, 11, 60 |
ὡς
πείθοι
πολλάκις
αὐτὸν
ὁ
|
Τίρων, |
ὁπόταν
θεραπεύῃ
βασιλέως
ξυρῷ
τὸν |
| 16, 11, 60 |
δὲ
αὐτῶν
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
|
Τίρων, |
υἱοῦ
αὐτῷ
καθ'
ἡλικίαν
ὄντος |
| 16, 2, 51 |
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
|
μικρῶν, |
αἰσχρὸν
μὴ
καὶ
ταῦτα
βεβαιοῦν |
| 16, 10, 59 |
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν
τινὰ
ταύτην
|
ὁρῶν |
αὐτῷ
προσγεγενημένην
δι'
αὐτῆς
ἐπραγματεύετο |
| 16, 4, 53 |
συνεχὲς
εἰς
τὸν
Ἡρώδην
ἀπέβλεπεν
|
ὁρῶν |
κἀκεῖνον
ὑποσυγχυνόμενον,
ἀγωνία
τε
τοῖς |
| 16, 7, 56 |
οὐχ
ὅμοιον
εἰς
τὰς
ἀμοιβὰς
|
ὁρῶν, |
κἀν
τῷ
προσώπῳ
δυστυχεῖν
ᾤετο. |
| 16, 8, 57 |
μὲν
ἀπορίᾳ
τοῦ
διαλλάξοντος
Ἀρχέλαον
|
ὁρῶν |
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
τυχὼν
πρὸς |
| 16, 11, 60 |
κουρέως.
Διακαρτεροῦντός
τε
τοῦ
Τίρωνος
|
ὁρῶν |
ὁ
νεανίσκος
τὸν
πατέρα
χαλεπῶς |
| 16, 9, 58 |
φέρειν
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν
|
ὁρῶν |
τῶν
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
πάλιν |
| 16, 5, 54 |
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
τῶν
|
οἰκητόρων. |
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει.
(Τὰς |
| 16, 2, 51 |
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
τῶν
|
φόρων |
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος
ἔτους. |
| 16, 3, 52 |
μέγεθος
τῶν
περὶ
τοὺς
οἰκείους
|
συμφορῶν |
διαφυγεῖν
ἐν
τῷ
μηδὲ
τὰ |
| 16, 2, 51 |
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
τῶν
|
εἰσφορῶν |
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις
καθὸ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ
τῶν
|
δορυφόρων |
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν
ἀπαντώσης, |
| 16, 3, 52 |
εἰς
Ῥώμην
ἀνάγειν
μετὰ
πολλῶν
|
δώρων |
Καίσαρι
φίλον
ἐσόμενον,
ὥστε
ἤδη |
| 16, 9, 58 |
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
τῶν
|
δώρων |
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ
τὴν |
| 16, 10, 59 |
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
τῶν
|
σῶν |
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ
τῆς
συνθήκης, |
| 16, 11, 60 |
ἐν
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
τῶν
|
σῶν |
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας
ἐν |
| 16, 2, 51 |
ῥοπὴν
τῷ
τότε
καιρῷ
καὶ
|
πόσων |
καὶ
τίνων
δωρεῶν
ὑπὸ
Καίσαρος |
| 16, 4, 53 |
ἠσπάζετο
παρ'
ἕκαστον
ἐν
μέρει
|
περιπτύσσων, |
ὡς
μηδένα
τῶν
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον |
| 16, 7, 56 |
κοινώνημα
πρὸς
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
|
Διελθουσῶν |
δὲ
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τὰ
χρέα
τοῖς
δεδανεικόσιν
|
ἀποδώσων |
εἶθ'
οὕτω
κολασθησόμενος.
Ἀρέτᾳ
δ' |
| 16, 7, 56 |
διαβολαῖς.
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
κατὰ
|
τῶν |
ἀδελφῶν
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν |
| 16, 4, 53 |
παροξυνεῖν
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
κατὰ
|
τῶν |
ἀδελφῶν,
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
|
τῶν |
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς |
| 16, 8, 57 |
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
Τῶν
τε
φίλων
|
τῶν |
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει |
| 16, 1, 50 |
τὴν
θρησκείαν
ἦν,
οὐ
κόλασις
|
τῶν |
ἁλισκομένων,
πεφυλαγμένης
ἐν
τοῖς
πρώτοις |
| 16, 4, 53 |
ἀξίαν;
Ὡς
τοῦτό
γε
μετὰ
|
τῶν |
ἄλλων
ἆθλον
εὐσεβείας
ἐκτίθεται
τῷ |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἀρχῆς,
τοὺς
μὲν
ἐκ
|
τῶν |
ἄλλων
γυναικῶν
παῖδας
Ἡρώδῃ
γεγενημένους |
| 16, 4, 53 |
καὶ
παρὰ
τοῦ
Καίσαρος,
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
δὲ
ἕκαστον
τοὺς
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἠξιωκόσιν
ὠφέλιμα
ὄντα
μηδένα
|
τῶν |
ἄλλων
ἐλύπει,
πλεῖστον
ἡ
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
τῆς
συνθήκης,
ἠσεβημένου
δὲ
μετὰ
|
τῶν |
ἄλλων
θεῶν
καὶ
τοῦ
σοῦ, |
| 16, 4, 53 |
εἰσιέναι.
Τί
δ'
εἰ
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
κατεφρονήσαμεν,
ἐδύνατό
τις
φονεύσας |
| 16, 11, 60 |
τῶν
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
|
τῶν |
ἄλλων
οἴεται
φιλίᾳ
τε
καὶ |
| 16, 11, 60 |
ἐν
Βηρυτῷ
τῶν
ἡγεμόνων
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
ὅσους
τῶν
πόλεων
ἐκάλεσεν, |
| 16, 3, 52 |
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
τινὲς
ἀπήγγελλον,
ἀνέκαμπτε
τῇ |
| 16, 5, 54 |
τὰς
Καίσαρος
καὶ
Ἀγρίππα
καὶ
|
τῶν |
ἄλλων
φίλων
τιμάς.
Οἷς
γὰρ |
| 16, 4, 53 |
εἰ
νῦν
διαφύγοιεν,
ἔργῳ
μέγιστα
|
τῶν |
ἀνθρωπείων
καὶ
δράσαντας
καὶ
πεισομένους. |
| 16, 2, 51 |
βίον
ὑπομνήμασιν
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
|
τῶν |
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην |
| 16, 10, 59 |
ὡς
τὸ
μέγιστον
καὶ
δυσχερέστατον
|
τῶν |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ἀπειλεῖται
τῇ
βασιλείᾳ |
| 16, 11, 60 |
πράγμασιν,
ὡς
μηδὲ
τὰ
μέγιστα
|
τῶν |
ἀνθρωπίνων
παθῶν
ὁρᾶσθαι
τοῖς
ἁμαρτάνουσιν. |
| 16, 11, 60 |
ἀλήθεια,
τὸ
δὲ
δίκαιον
ἐκ
|
τῶν |
ἀνθρώπων
ἀνῃρημένον
εἴη,
κρατοίη
δὲ |
| 16, 9, 58 |
κώμας
πορθοῦντες
καὶ
τοὺς
λαμβανομένους
|
τῶν |
ἀνθρώπων
ἀπέσφαττον,
ὡς
εἶναι
πολέμῳ |
| 16, 2, 51 |
εὐδαιμονίαν,
ἣν
νῦν
τὸ
σύμπαν
|
τῶν |
ἀνθρώπων
γένος
δι'
ὑμᾶς
ἔχει, |
| 16, 8, 57 |
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει
τι
περαίνειν,
|
τῶν |
ἀντέχειν
δυναμένων
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη. |
| 16, 7, 56 |
ἀλυσιτελὲς
τὸ
κῆδος
ἐπιμιξίᾳ
τῆς
|
τῶν |
Ἀράβων
ἀρχῆς,
ἣν
αὐτῷ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
Φημὶ
γὰρ
ἐπελθούσης
ἡμῖν
τῆς
|
τῶν |
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
τῶν
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ὑπομείνας,
ἀλλὰ
καὶ
καταλευσθήσεσθαι
πρὸς
|
τῶν |
Ἀράβων
εἰπών,
εἰ
τοῦτο
πράξειεν, |
| 16, 9, 58 |
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων
δὲ
|
τῶν |
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου
μάχη
γίνεται, |
| 16, 9, 58 |
ἔτι
κρατεῖν
αὐτὸν
τάς
τε
|
τῶν |
Ἀράβων
μοιχεύοντα
καὶ
χρήματα
δανειζόμενον, |
| 16, 9, 58 |
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις
χρώμενοι
μετὰ
|
τῶν |
Ἀράβων,
οἳ
ἐλεηλάτουν
τὴν
ἐκείνων |
| 16, 9, 58 |
βασιλείᾳ
Καὶ
παρὰ
μὲν
Ἡρώδῃ
|
τῶν |
Ἀράβων
οὐδεὶς
εὑρέθη
τὸ
σύνολον |
| 16, 9, 58 |
τὴν
ἀσφάλειαν,
ἣν
ἐκ
τῆς
|
τῶν |
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ
|
τῶν |
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε |
| 16, 10, 59 |
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος
παρόντων
αὐτῷ
|
τῶν |
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά
τε
ἄλλα |
| 16, 4, 53 |
μετὰ
τοιοῦτον
ἔργον;
ἡ
δὲ
|
τῶν |
ἀρχομένων
εὐσέβεια
καὶ
θρησκεία
τοῦ |
| 16, 1, 50 |
αὐτοῦ
καὶ
πρὸς
τὰ
κοινὰ
|
τῶν |
ἀρχομένων
ὀλιγώρως
θεῖναι
τὴν
τιμωρίαν |
| 16, 6, 55 |
οὐδὲν
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
|
τῶν |
ἀρχόντων
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα |
| 16, 11, 60 |
καὶ
κεκινημένον
χωρῆσαι
πρός
τι
|
τῶν |
ἀτόπων,
εἰ
καὶ
δυσχερές,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ταύτης
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
|
τῶν |
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα |
| 16, 2, 51 |
αὐτῶν
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα
|
τῶν |
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνης
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
|
τῶν |
αὐτῶν
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως |
| 16, 10, 59 |
τοῖς
νεανίσκοις
ὑπεσχῆσθαι
τὰ
κείμενα
|
τῶν |
βασιλικῶν
κατ'
ἐκεῖνο
τὸ
φρούριον. |
| 16, 9, 58 |
δ'
ὡς
καταφθειρομένων
μηδένα
προεστάναι.
|
Τῶν |
γὰρ
βασιλέων
ὁ
μὲν
οὐδέπω |
| 16, 9, 58 |
εἰς
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
|
τῶν |
γεγονότων
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη |
| 16, 10, 59 |
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ
|
τῶν |
γραμμάτων
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τοιαῦτα
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
|
τῶν |
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς |
| 16, 10, 59 |
πεπλανῆσθαι
λέγοντος
αἵ
τε
συνθῆκαι
|
τῶν |
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
ἤδη
πεφιλοσόφηται
καὶ
τῷ
νόμῳ.
|
Τῶν |
δὲ
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τὸ
χωρίον
Ῥάεπτα
καλούμενον.
|
Τῶν |
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
Ἐκβοηθησάντων |
| 16, 8, 57 |
ἀπωλείας,
καὶ
τῶν
μὲν
δεσμά,
|
τῶν |
δὲ
θανάτους,
τῶν
δὲ
τὸ |
| 16, 4, 53 |
παρὰ
Καίσαρι
τοὺς
αὐτοῦ
παῖδας.
|
Τῶν |
δὲ
νεανίσκων
ἤδη
μὲν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
μὲν
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους,
|
τῶν |
δὲ
τὸ
ταῦτα
μέλλειν
ἐπ' |
| 16, 9, 58 |
εἰ
τὴν
στρατιὰν
Ἡρώδης
ἐξαγάγοι.
|
Τῶν |
δὲ
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν |
| 16, 2, 51 |
χάριτας
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν
αἰτοῦνται
|
τῶν |
δεδωκότων,
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν |
| 16, 5, 54 |
κτισθεῖσιν
ὑπὸ
Καίσαρος
τὰ
πλεῖστα
|
τῶν |
δημοσίων
συγκατεσκεύασεν.
Ἀντιοχεῦσι
δὲ
τοῖς |
| 16, 1, 50 |
λοιποῦ
τρόπου
γιγνόμενα
μέρος
ἦν
|
τῶν |
διαβολῶν
καὶ
τῆς
ἐπ'
αὐτῷ |
| 16, 9, 58 |
δὲ
τῆς
προθεσμίας
Σύλλαιος
οὐδὲν
|
τῶν |
δικαίων
πεποιηκὼς
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται. |
| 16, 7, 56 |
σώματα.
καὶ
δύο
μὲν
αὐτῷ
|
τῶν |
δορυφόρων
διεφθάρησαν
φλογὸς
ἔνδοθεν
εἰσιοῦσιν |
| 16, 9, 58 |
ὁ
Καῖσαρ,
ἀλλ'
ἀποπέμπει
μηδὲν
|
τῶν |
δώρων
λαβών.
Τὰ
δὲ
περὶ |
| 16, 7, 56 |
ἐκτίθεμεν
τὰς
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
|
τῶν |
ἐγγόνων
τῶν
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας |
| 16, 11, 60 |
μόνῳ
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι
|
τῶν |
εἰκότων
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον. |
| 16, 10, 59 |
παρ'
αὐτῆς,
εἰ
μηδὲν
ἠγνόει
|
τῶν |
εἰς
ἐπιβουλὴν
Ἡρώδου
γιγνομένων.
Ὡς |
| 16, 2, 51 |
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
|
τῶν |
εἰς
Ἱεροσόλυμα
χρημάτων
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο |
| 16, 1, 50 |
ᾤοντο
δυναστευόντων
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
|
τῶν |
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων |
| 16, 6, 55 |
Ἐφεσίων
ἄρχουσι
βουλῇ
δήμῳ
χαίρειν.
|
Τῶν |
εἰς
τὸ
ἱερὸν
τὸ
ἐν |
| 16, 6, 55 |
τὰ
τῆς
θρησκείας
ἔχοντες
καὶ
|
τῶν |
εἰς
τὸν
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι |
| 16, 2, 51 |
κωλύει
καὶ
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας
|
τῶν |
εἰς
τοσούτων
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι; |
| 16, 9, 58 |
οὐκ
ἐπιτρέποντος
τοῦ
βασιλέως
ἀπείχοντο
|
τῶν |
εἰς
τοὺς
περιοίκους
ἀδικημάτων,
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
Καίσαρος
ἐπιτρόπους
χρήματα
καὶ
|
τῶν |
εἰσφορῶν
ἀπήλλαξεν,
τοῖς
δὲ
ἄλλοις |
| 16, 2, 51 |
ὁρῶσιν.
ἀπαγγέλλεται
δ'
ἡμῖν
ὑπὸ
|
τῶν |
ἐκεῖ
Ἰουδαίων,
ὡς
μὲν
ἐπέβης |
| 16, 10, 59 |
Εὐρυκλῆς
ἀπὸ
Λακεδαίμονος
οὐκ
ἄσημος
|
τῶν |
ἐκεῖ
κακὸς
δὲ
τὴν
ψυχὴν |
| 16, 10, 59 |
Ἀραβίαν
μηδὲ
δισχιλίους
πεντακοσίους
ἀποκτείνειεν
|
τῶν |
ἐκεῖ
μηδ'
αἰχμαλώτους
λάβοι
τὴν |
| 16, 5, 54 |
ἡ
γυνὴ
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
|
τῶν |
ἐκεῖ
πολυτελεστάτων
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν |
| 16, 2, 51 |
τῆς
ἀρχῆς
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο
|
τῶν |
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον |
| 16, 10, 59 |
Μήλα
τινός,
ὃς
ἦν
δυνάστης
|
τῶν |
ἐκείνου,
βουλόμενος
Ἡρώδης
ἐνδείξασθαι
τὴν |
| 16, 7, 56 |
πράξεις,
πολλοὺς
μὲν
τῶν
ἐγγόνων
|
τῶν |
ἐκείνου
καὶ
βασιλεύοντας
ἔτι
δι' |
| 16, 5, 54 |
οὐκ
ἄν
τις
αὐτὸν
καὶ
|
τῶν |
ἔλαττον
τετιμημένων
ἠρνήθη
μὴ
συνομολογεῖν |
| 16, 2, 51 |
τοῦ
Νικολάου
διελθόντος
ἐγένετο
οὐδεμία
|
τῶν |
Ἑλλήνων
ἀντικατάστασις.
Οὐδὲ
γὰρ
ὡς |
| 16, 6, 55 |
καὶ
πέρας
οὐδὲν
εὑρίσκοντες
τῆς
|
τῶν |
Ἑλλήνων
ἀπανθρωπίας
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα |
| 16, 6, 55 |
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας
ἐχόντων
|
τῶν |
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς
καὶ
χρημάτων |
| 16, 4, 53 |
γὰρ
ὑπὸ
τῆς
ἁμίλλης
καὶ
|
τῶν |
ἐλπίδων
ἃς
ἐδεδώκει
τοῖς
παισὶ |
| 16, 2, 51 |
μὲν
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
|
τῶν |
ἐλπισθέντων
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν, |
| 16, 11, 60 |
τὰ
πολέμων
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
|
τῶν |
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
δὲ
καὶ
|
τῶν |
ἐμφανῶς
ἀδίκων
ἀντικατασκευάζων
καὶ
μετὰ |
| 16, 10, 59 |
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
ἐξελέγχων
οὐ
|
τῶν |
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον
ἀλλὰ
καὶ
|
τῶν |
ἐν
Ῥώμῃ
γυναικῶν.
Προσετίθει
δὲ |
| 16, 8, 57 |
βασιλέα
πεπίστευτο
καὶ
τὰ
μέγιστα
|
τῶν |
ἐν
ταῖς
ἀρχαῖς.
Καί
τις |
| 16, 5, 54 |
τε
δρόμον
καὶ
τὰ
πολυτελέστερα
|
τῶν |
ἔν
τε
τῇ
Ῥώμῃ
καὶ |
| 16, 10, 59 |
πατρὸς
οὐδ'
ὅσα
συνεσκεύασται
κακοηθείᾳ
|
τῶν |
ἐναντίων
ἀληθὲς
εἶναί
τι
τούτων. |
| 16, 10, 59 |
παρ'
ἐκείνου
λαβὼν
ταῖς
εὐκαιρίαις
|
τῶν |
ἐντεύξεων
ἐπραγματεύσατο
φίλος
ἐν
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
τῷ
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς
χρείας
|
τῶν |
ἐντυγχανόντων
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς |
| 16, 7, 56 |
δὲ
καὶ
γένους
ὄντες
ἀγχοῦ
|
τῶν |
ἐξ
Ἀσαμωναίου
βασιλέων
καὶ
διὰ |
| 16, 4, 53 |
οὐδὲ
πιστεύειν
τὰ
τοιαῦτα
κατὰ
|
τῶν |
ἐξ
αὐτοῦ.
Δύνασθαι
δὲ
τὴν |
| 16, 3, 52 |
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης
μηδένα
|
τῶν |
ἐξ
ἐκείνης
καταλιπεῖν,
ὃς
δυνήσεται |
| 16, 11, 60 |
πατέρα.
Τὰ
δ'
αὐτὰ
καὶ
|
τῶν |
ἑξῆς
οἱ
πλείους,
ὥστε
καὶ |
| 16, 3, 52 |
πλεῖστα
μὲν
καὶ
παρ'
ἐλπίδας
|
τῶν |
ἔξωθεν
εἰς
εὐτυχίαν
αὐτῷ
τὸ |
| 16, 7, 56 |
πρὸς
δύσνοιαν
ἄγειν
τὸν
βασιλέα
|
τῶν |
ἔξωθεν
οἷς
ἐδόκει
συμφέρειν.
Οἱ |
| 16, 3, 52 |
εἰ
δέον
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
|
τῶν |
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι |
| 16, 11, 60 |
μὲν
Σατορνῖνος
ἀνὴρ
ὑπατικὸς
καὶ
|
τῶν |
ἐπ'
ἀξιώματος
ἀπεφήνατο
γνώμην
ἀηδεστάτῃ |
| 16, 7, 56 |
μετὰ
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
|
τῶν |
ἐπειγόντων
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ |
| 16, 3, 52 |
τὴν
Ῥώμην
μετὰ
τὴν
διοίκησιν
|
τῶν |
ἐπὶ
τῆς
Ἀσίας
δεκαετῆ
γεγενημένην, |
| 16, 2, 51 |
ἠξιώθησαν
καθ'
ἕνα,
δέον
ἀναμνῆσαι
|
τῶν |
ἐπιστολῶν,
ἃς
ἔγραψεν
τότε
Καῖσαρ |
| 16, 6, 55 |
δέον
οὐκ
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
|
τῶν |
ἐπιτηδευμάτων
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ' |
| 16, 11, 60 |
ἀποδιδόντας
τι
καὶ
τὰς
διαφορὰς
|
τῶν |
ἐπιτηδευμάτων
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ |
| 16, 2, 51 |
τε
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
|
τῶν |
εὐθυνόντων
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καθ'
ὑπηρεσίαν
ἀνέγραφεν,
μόνων
ἁπτόμενος
|
τῶν |
εὔκλειαν
αὐτῷ
φερόντων,
πολλὰ
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τῶν
δανείων
ἀνεγινώσκοντο
καὶ
τὰ
|
τῶν |
ἡγεμόνων
γράμματα
πόλεις
τε
ὅσαι |
| 16, 11, 60 |
ἔσεσθαι.
(Γενομένων
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
|
τῶν |
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους |
| 16, 8, 57 |
κρατεῖν
εἶναι.
Πολλοὶ
μὲν
γὰρ
|
τῶν |
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
τῶν
φίλων |
| 16, 11, 60 |
προαγαγὼν
εἰς
ἐκκλησίαν
τριακοσίους
τε
|
τῶν |
ἡγεμόνων
τοὺς
ἐν
αἰτίᾳ
γενομένους |
| 16, 9, 58 |
δέ
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
|
τῶν |
ἡλωκότων
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν, |
| 16, 2, 51 |
ἀνθρωπίνων
ἐπιτηδευμάτων,
τήν
τε
ἑβδόμην
|
τῶν |
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
τῶν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἐπιτρέπουσι
τιμᾶν,
ἐθῶν
τε
|
τῶν |
ἡμετέρων
ἀπάνθρωπον
μὲν
οὐδέν
ἐστιν, |
| 16, 2, 51 |
τῶν
ἡμερῶν
ἀνίεμεν
τῇ
μαθήσει
|
τῶν |
ἡμετέρων
ἐθῶν
καὶ
νόμου,
μελέτην |
| 16, 6, 55 |
ἐξ
ἀνάγκης,
ἐπειδὴ
μέλλουσιν
αἱ
|
τῶν |
ἡμετέρων
πράξεων
ἀναγραφαὶ
τὸ
πλέον |
| 16, 10, 59 |
Καίσαρα
μηδὲν
ἀληθὲς
διδάξας
ὑπὲρ
|
τῶν |
Ἡρώδῃ
πεπραγμένων.
Ὡς
δ'
ἧκεν |
| 16, 9, 58 |
γίνεται,
καθ'
ἣν
ὀλίγοι
μὲν
|
τῶν |
Ἡρώδου,
Νάκεβος
δὲ
ὁ
τῶν |
| 16, 11, 60 |
χρώμενος.
Ἔφη
γὰρ
καταδικάζειν
μὲν
|
τῶν |
Ἡρώδου
παίδων,
κτείνειν
δ'
οὐκ |
| 16, 9, 58 |
τοῖς
λεγομένοις
ὁ
Καῖσαρ
ἀνέκρινε
|
τῶν |
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ
τῶν |
| 16, 8, 57 |
δὲ
τάξιν
ἑτέραν
τὴν
ἐπανόρθωσιν
|
τῶν |
ἠτυχημένων,
ὀργιζόμενος
τῷ
νεανίσκῳ
κἀκεῖνον |
| 16, 5, 54 |
ταῖς
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ
|
τῶν |
θεαμάτων
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ
ταῖς |
| 16, 10, 59 |
στρατείαν
ἔλεγεν,
ἀλλ'
ἐπὶ
δικαίαν
|
τῶν |
ἰδίων
ἀπαίτησιν
χρημάτων.
Καὶ
μηδὲ |
| 16, 9, 58 |
τῶν
Ἡρώδου
τοὺς
παρόντας
καὶ
|
τῶν |
ἰδίων
τοὺς
ἀπὸ
Συρίας
ἥκοντας |
| 16, 9, 58 |
οἱ
τὴν
Τραχωνῖτιν
ἔχοντες
τῆς
|
τῶν |
Ἰδουμαίων
φρουρᾶς
κατεξαναστάντες
καὶ
λῃστηρίοις |
| 16, 2, 51 |
δὲ
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν
|
τῶν |
Ἱεροσολυμιτῶν
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
δήμου |
| 16, 2, 51 |
κοινωνεῖν
καὶ
πρὸς
ταῦτα
δαπανᾶν
|
τῶν |
ἱερῶν
χρημάτων,
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ |
| 16, 10, 59 |
ἀπεστερήθη
τῆς
πατρίδος.
(Ὁ
δὲ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
βασιλεὺς
οὐχ
ὥσπερ
πρότερον |
| 16, 9, 58 |
ἀμισθὶ
ταύταις
ἐχρῶντο,
τεταπεινωμένου
τοῦ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
βασιλέως
διὰ
τὴν
ὀργὴν |
| 16, 7, 56 |
δὲ
ἀξιούντων
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
|
τῶν |
Ἰουδαίων
ἔθεσι
καὶ
τότε
γαμεῖν, |
| 16, 2, 51 |
ποιησαμένου
καταστὰς
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
ἔλεξεν.
~(Ἅπασι
μὲν,
ὦ |
| 16, 6, 55 |
λέγει.
Ἐπειδὴ
τὸ
ἔθνος
τὸ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
εὐχάριστον
εὑρέθη
οὐ
μόνον |
| 16, 6, 55 |
Τούς
τε
κλέπτοντας
ἱερὰ
γράμματα
|
τῶν |
Ἰουδαίων
καταφεύγοντάς
τε
εἰς
τὰς |
| 16, 6, 55 |
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ἔγραψεν
ὑπὲρ
|
τῶν |
Ἰουδαίων
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ἀγρίππας |
| 16, 8, 57 |
ἄλλος
ἐν
τῇ
τότε
περιστάσει
|
τῶν |
καιρῶν
Ἡρώδῃ
γενόμενος.
Ὅθεν
καὶ |
| 16, 8, 57 |
οὐχ
εὑρέθη.
Τὴν
δ'
ὑπερβολὴν
|
τῶν |
κακῶν
Ἀλέξανδρος
ἐκ
φιλονεικίας
ἐπιρρῶσαι |
| 16, 11, 60 |
κἂν
παραγραφὴν
νοήσας
τινὰ
ταύτην
|
τῶν |
κακῶν
αὐτῷ
καὶ
τῷ
γεγεννηκότι. |
| 16, 11, 60 |
τε
ἡγεμόνας
καὶ
τὸν
βασιλέα
|
τῶν |
Καππαδόκων
Ἀρχέλαον
ὅσους
τε
τῶν |
| 16, 8, 57 |
εἶχεν
οὕτως.
(Ἀρχέλαος
δὲ
ὁ
|
τῶν |
Καππαδόκων
βασιλεύς,
ὡς
ἐπύθετο
τὰ |
| 16, 10, 59 |
πρὸς
Ἀρχέλαον
ἀναβὰς
τὸν
βασιλέα
|
τῶν |
Καππαδόκων
τὸν
Ἀλέξανδρον
ἐπῄνει
καὶ |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ὀργὴν
τοῦ
βασιλέως
ἀφορμὴν
|
τῶν |
κατὰ
Φερώρου
διαβολῶν
ἐποιοῦντο.
Διέλειπεν |
| 16, 10, 59 |
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη
|
τῶν |
λῃστῶν
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ |
| 16, 9, 58 |
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
|
τῶν |
λῃστῶν
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε |
| 16, 8, 57 |
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
(Τούτων
|
τῶν |
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος
ἐγένετο |
| 16, 7, 56 |
ἥ
τε
σύγχυσις
καὶ
ἡ
|
τῶν |
λόγων
εἰς
ἀλλήλους
ἅμιλλα.
Τέλος |
| 16, 11, 60 |
ἢ
πρὸς
τὸ
συμφέρον
ἀκούειν
|
τῶν |
λόγων,
ἐπειδὴ
καὶ
τοὺς
διακειμένους |
| 16, 4, 53 |
οὕτως
μὲν
εὐτυχῶς.
Δεινὸν
γὰρ
|
τῶν |
μεγάλων
κακῶν
καὶ
ψευδὴς
αἰτία. |
| 16, 2, 51 |
ἑστιᾷ
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
|
τῶν |
μεγίστων
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ |
| 16, 3, 52 |
τοῖς
ἀγωνίσμασιν
ἠλεεῖτο
μὲν
ἡ
|
τῶν |
μειρακίων
ἀπειρία,
κατίσχυεν
δὲ
ἡ |
| 16, 3, 52 |
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
αἱ
παρὰ
|
τῶν |
μειρακίων
ἀφορμαὶ
προσεγίνοντο.
Καὶ
γὰρ |
| 16, 3, 52 |
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
κατασταλέντων
|
τῶν |
μειρακίων
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι
βελτίοσιν. |
| 16, 3, 52 |
τὸν
τρόπον
τοῦτον
ἐπὶ
καθαιρέσει
|
τῶν |
μειρακίων
ἕτερον
αὐτῷ
γενόμενον
ἰδιωτεύοντι |
| 16, 8, 57 |
τινὸς
εἰς
ἅπαντας
ἀπωλείας,
καὶ
|
τῶν |
μὲν
δεσμά,
τῶν
δὲ
θανάτους, |
| 16, 9, 58 |
τῶν
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
|
τῶν |
μὲν
λῃστῶν
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ |
| 16, 6, 55 |
Λιβύη
κατέσχεν
ἐκάκουν
αἱ
πόλεις,
|
τῶν |
μὲν
πρότερον
βασιλέων
ἰσονομίαν
αὐτοῖς |
| 16, 3, 52 |
τὸν
κίνδυνον
εἶναι
τὸν
παρὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
ἀνάφανδα
διαπειλουμένων,
ὡς
οὐκ |
| 16, 7, 56 |
ἑαυτῆς
θυγατέρα
συνοικοῦσαν
Ἀριστοβούλῳ
θατέρῳ
|
τῶν |
νεανίσκων
εἴα
τῇ
τοῦ
γάμου |
| 16, 7, 56 |
βουλόμενος
ἐκείνης
τε
ἀσέλγειαν
καὶ
|
τῶν |
νεανίσκων
ἐπιβουλὰς
καταψεύδεται,
καὶ
διατετέλεκεν |
| 16, 3, 52 |
ἀνῃρημένης,
ἐχόντων
δέ
τι
καὶ
|
τῶν |
νεανίσκων
θρασὺ
καὶ
δύσνουν
εἰς |
| 16, 10, 59 |
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ
κατὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
μεῖζόν
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ |
| 16, 3, 52 |
ὥσπερ
ἐκ
κληρονομίας
τὸ
κατὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
μῖσος
τῆς
Σαλώμης
καὶ |
| 16, 11, 60 |
(Ταῦτα
τοῦ
βασιλέως
εἰπόντος
καὶ
|
τῶν |
νεανίσκων
οὐδὲ
ἕως
ἀπολογίας
παρηγμένων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους
τοὺς
κατὰ
|
τῶν |
νεανίσκων
συνεσκευασμένως
ἐπέστειλεν.
Ἀρχέλαος
μὲν |
| 16, 2, 51 |
πνεῦμα
βόρειον
εἶργον
τὴν
ἀναγωγὴν
|
τῶν |
νεῶν.
Ὁ
δ'
ἐπιδιέτριβεν
ἡμέρας |
| 16, 8, 57 |
περὶ
τὸ
βασίλειον,
εἷς
τις
|
τῶν |
νεωτέρων
ὡς
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις |
| 16, 10, 59 |
τὰς
ἀδικίας
ἁπάσας
ἐμήνυον
καὶ
|
τῶν |
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
πάντων
ἐμφανῆ |
| 16, 9, 58 |
ἀπὸ
τῆς
Ῥώμης
ἔγνω
πολλὰ
|
τῶν |
οἰκείων
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν |
| 16, 5, 54 |
εἰς
τὰ
τοιαῦτα
παρασκευὴν
ἀπὸ
|
τῶν |
οἰκείων
διεπέμπετο
τὴν
φιλοτιμίαν
ἐπικοσμῶν. |
| 16, 2, 51 |
ὥσπερ
οὐχ
ὁμοίως
ἀσεβοῦντες,
εἴτε
|
τῶν |
οἰκείων
εἰς
θεοὺς
ὁσίων
ἀμελοῖεν, |
| 16, 7, 56 |
πολλάκις
μὲν
ὠδύρετο
τὴν
πονηρίαν
|
τῶν |
οἰκείων
οἷος
εἰς
αὐτοὺς
γενόμενος |
| 16, 9, 58 |
νόμου
πάντα
τρόπον
ἐπεξιέναι
τοὺς
|
τῶν |
οἰκείων
φονεῖς
ἀνυποτιμήτως
τὴν
Ἡρώδου |
| 16, 5, 54 |
οὖσαν
ἐνεργοτέραν
ἐποίησεν
ταῖς
ἐπιμελείαις
|
τῶν |
οἰκητόρων.
Φασαηλίδα
καὶ
ταύτην
ἐκάλει. |
| 16, 3, 52 |
τὸ
δαιμόνιον
προσετίθει,
μέγιστα
δὲ
|
τῶν |
οἴκοι
καὶ
μηδὲ
προσδοκώμενα
δυστυχεῖν |
| 16, 3, 52 |
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
πραγμάτων
ἀλλάξασθαι
|
τῶν |
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος |
| 16, 1, 50 |
~(Ἐν
δὲ
τῇ
διοικήσει
|
τῶν |
ὅλων
πραγμάτων
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς |
| 16, 5, 54 |
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ
τυχεῖν
|
τῶν |
ὁμοίων
ἐπιθυμίαν
ἐδήλου.
Τό
γε |
| 16, 2, 51 |
χρῆσθαι
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
|
τῶν |
ὄντων
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα |
| 16, 4, 53 |
καὶ
νεκρὰ
κακῶς
ἤκουσεν
ὑπὸ
|
τῶν |
οὐκ
ἀξίων.
Ἀρχῆς
ἐπιθυμοῦμεν
ἧς |
| 16, 8, 57 |
ἀσφαλείᾳ
λαμβάνων
πολλὴν
καὶ
κατὰ
|
τῶν |
οὐκ
ἀξίων
αὐτῇ
χρώμενος
διετέλει. |
| 16, 11, 60 |
θάνατον;
Οὐκ
ἐννοεῖς,
ὅτι
καὶ
|
τῶν |
ὄχλων
ἡ
σιωπὴ
τὴν
αμογίαν |
| 16, 1, 50 |
Ἰταλίας,
σπουδὴ
περὶ
τὰ
μειράκια
|
τῶν |
ὄχλων
ἦν,
καὶ
περίοπτοι
πᾶσιν |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὸν
Μαριάμμης
θάνατον
καὶ
|
τῶν |
παίδων
αὐτῆς
οὕτως
ὠμῶς
τῷ |
| 16, 11, 60 |
Βηρυτῷ,
ἥντιν'
ἔχοιεν
γνώμην
περὶ
|
τῶν |
παίδων
αὐτοῦ
καὶ
οἱ
ἐν |
| 16, 11, 60 |
καὶ
τῷ
πάντ'
ἐξεῖναι
κατὰ
|
τῶν |
παίδων
αὐτῷ.
Καί
πως
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ἐξ
ἐντολῆς
Ἡρώδου
τὰ
περὶ
|
τῶν |
παίδων
γράμματα
καὶ
τοὺς
ἐλέγχους |
| 16, 4, 53 |
ἐξουσίαν
ἐφῆκεν
ὃν
ἂν
αἱρῆται
|
τῶν |
παίδων
διάδοχον
καθιστάνειν
ἢ
καὶ |
| 16, 4, 53 |
ἐκδέχεται
φιλοφρόνως
ἡδόμενος
ἐπὶ
ταῖς
|
τῶν |
παίδων
διαλλαγαῖς
καὶ
τῷ
τὸν |
| 16, 10, 59 |
οὐκ
ἐνδοιασίμως
εἶχεν
περὶ
τῆς
|
τῶν |
παίδων
εἰς
αὐτὸν
ἐπιβουλῆς,
Ἀλέξανδρος |
| 16, 11, 60 |
λόγος
οὖν
ἦν
εὐθὺς
ἅπασιν
|
τῶν |
παίδων
καὶ
μετέωρος
ἡ
βασιλεία, |
| 16, 10, 59 |
πλῆθος
προήγαγεν
ἐν
Ἱεριχοῦντι
κατηγοροῦντας
|
τῶν |
παίδων.
Καὶ
τούτους
μὲν
ἐκ |
| 16, 4, 53 |
ἄλλους
εἰδέναι.
Τέλος
ἐπὶ
νουθεσίᾳ
|
τῶν |
παίδων
κατέστρεφε
τὸν
λόγον
τοὺς |
| 16, 4, 53 |
ἡγήσατο
πλεύσας
εἰς
Ῥώμην
ἐκεῖ
|
τῶν |
παίδων
κατηγορεῖν
παρὰ
Καίσαρι,
καὶ |
| 16, 4, 53 |
μὴ
καὶ
τῆς
βασιλείας
καὶ
|
τῶν |
παίδων
κρατεῖν.
(Ἐπὶ
τούτοις
ἐπανῄει |
| 16, 11, 60 |
ἄλλων
δύο
τὸν
μὲν
ἀπὸ
|
τῶν |
παίδων
μέμψαιτ'
ἄν
τις
αἰτίαν |
| 16, 11, 60 |
οὕτως
ἐπὶ
φανεροῖς
οἷς
ἐκ
|
τῶν |
παίδων
ὀλίγου
πάθοι,
συνοργισθῆναι
δὲ |
| 16, 8, 57 |
Ἡρώδης,
ὡς
ᾤετο,
κατὰ
τῆς
|
τῶν |
παίδων
ὑποψίας
καὶ
συλλαβὼν
ἔδησεν |
| 16, 8, 57 |
εἶναι
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
|
τῶν |
πάντων
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν |
| 16, 9, 58 |
Ῥύσια
δὲ
τῶν
χρημάτων
καὶ
|
τῶν |
παρ'
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο, |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
τὰς
δαπάνας
ποιούμενος
καὶ
|
τῶν |
παρὰ
Ἀγρίππα
τισὶν
ἐπιζητουμένων
μεσίτης |
| 16, 7, 56 |
βασιλεῖ
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
|
τῶν |
παρανομηθέντων
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἐν
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
|
τῶν |
παρατυγχανόντων
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
|
τῶν |
παρόντων
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι |
| 16, 1, 50 |
οὐκ
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
|
τῶν |
πασχόντων
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν |
| 16, 1, 50 |
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν
|
τῶν |
πατρίων
ἐθῶν.
Τὸ
γὰρ
ἀλλοφύλοις |
| 16, 6, 55 |
πάσης
τιμῆς
ἄνωθεν
ἐπιτυγχάνοντες
οὐδὲν
|
τῶν |
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
ἀρχόντων |
| 16, 2, 51 |
αἱρήσονται
παθεῖν
ἢ
καταλῦσαί
τι
|
τῶν |
πατρίων.
Καὶ
γὰρ
τοὺς
πολέμους |
| 16, 10, 59 |
αὑτὸν
ἀκροατήν,
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
|
τῶν |
πεντακοσίων
ταλάντων
καὶ
τὴν
συγγραφήν, |
| 16, 5, 54 |
Τὰ
δὲ
μέγιστα
καὶ
διασημότατα
|
τῶν |
πεπραγμένων
αὐτῷ
Ῥοδίοις
μὲν
τό |
| 16, 4, 53 |
γενόμενος
ἐν
τῷ
ἱερῷ
περὶ
|
τῶν |
πεπραγμένων
κατὰ
τὴν
ἀποδημίαν
διελέγετο, |
| 16, 10, 59 |
τῆς
τῶν
Ἀράβων
δυνάμεως
καὶ
|
τῶν |
περὶ
Ἡρώδην
πεσόντος
ἑνὸς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
ἐνδειξαμένους
ἀπηρτίζετο.
(Τοιαύτη
μὲν
ἦν
|
τῶν |
περὶ
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς |
| 16, 1, 50 |
τὰς
κατὰ
μέρος
ἀδικίας
ἀναστεῖλαι
|
τῶν |
περὶ
τὴν
πόλιν
καὶ
τὴν |
| 16, 8, 57 |
ἕκαστος
εἰ
ὑπεξαιρεθείη.
Τότε
γοῦν
|
τῶν |
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον
ἀπελαθέντων
λόγου |
| 16, 3, 52 |
ἐπετήδευον,
ἅπερ
ἅπαντα
κακοήθως
ὑπὸ
|
τῶν |
περὶ
τὸν
Ἀντίπατρον
καιροφυλακούμενα
καὶ |
| 16, 9, 58 |
ἐκείνοις
λῃστῶν
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
|
τῶν |
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον |
| 16, 3, 52 |
οἴκοι
κακῶν,
ἢ
τοιοῦτο
μέγεθος
|
τῶν |
περὶ
τοὺς
οἰκείους
συμφορῶν
διαφυγεῖν |
| 16, 9, 58 |
ἠναγκάζετο.
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
|
τῶν |
περιεστώτων
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς |
| 16, 11, 60 |
τοῖς
αὖθις
οὐκ
ἀποσχόμενος
οὐδὲ
|
τῶν |
περιλοίπων
ὅσους
ἐδόκει
φιλτάτους,
ἐφ' |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
|
τῶν |
πλείστων
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως |
| 16, 11, 60 |
ἡγεμόνων
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσους
|
τῶν |
πόλεων
ἐκάλεσεν,
τοὺς
μὲν
παῖδας, |
| 16, 6, 55 |
εἴ
τινων
ἱερὰ
χρήματα
ἀφῄρηνται
|
τῶν |
πόλεων
τοὺς
εἰς
ταῦτα
ἀποκεκριμένους |
| 16, 11, 60 |
καιρὸν
ἔχοντας,
ὡς
οὐδενὶ
καὶ
|
τῶν |
πόρρω
γεγονότων
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς |
| 16, 4, 53 |
ἔθνους
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
|
τῶν |
πραγμάτων
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν |
| 16, 11, 60 |
ἠνείχοντο
κατὰ
τοῦ
πατρὸς
καὶ
|
τῶν |
πραττομένων
αὐτῷ
περὶ
τὸν
βίον |
| 16, 10, 59 |
ἐπετέτακτο,
φράζειν
κελεύοντος
εἴ
τι
|
τῶν |
πραττομένων
ἡ
γυνὴ
σύνοιδεν
αὐτῷ, |
| 16, 6, 55 |
Ἐὰν
δέ
τις
παραβῇ
τι
|
τῶν |
προειρημένων,
δώσει
δίκην
οὐ
μετρίαν. |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
ὡς
ἐν
δικαστηρίῳ
περὶ
|
τῶν |
προκειμένων
διελάμβανον,
ἀλλ'
ἦν
ἔντευξις |
| 16, 2, 51 |
τῇ
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν
|
τῶν |
προσιόντων
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς |
| 16, 5, 54 |
τοῖς
δεομένοις
ἔργοις>
εἰς
ἐπιμέλειαν
|
τῶν |
προτέρων
ἔργων
ἐκλελοιπότων
ἄφθονα
χαρίσασθαι |
| 16, 3, 52 |
κακοῦ
τοὺς
ἀδελφοὺς
μὴ
παραχωρεῖν
|
τῶν |
πρωτείων,
ἀλλ'
ἔχεσθαι
τοῦ
πατρός, |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε
|
τῶν |
πρώτων
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν |
| 16, 6, 55 |
αὐτοῦ
ἐνεχθῆναι
εἰς
τὸ
δημόσιον
|
τῶν |
Ῥωμαίων.
Τό
τε
ψήφισμα
τὸ |
| 16, 2, 51 |
δόξειεν
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
|
τῶν |
συγχωρούντων
εἶναι.
τὸ
γὰρ
θεῖον, |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
στρατηγὸς
καὶ
περὶ
εἰκοσιπέντε
|
τῶν |
σὺν
αὐτῷ
πίπτουσιν,
οἱ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
αὐτὸν
δωρεαῖς
τετιμηκότος
Ἡρώδου
καὶ
|
τῶν |
σὺν
αὐτῷ
τοὺς
ἐπισημοτάτους.
Ὁ |
| 16, 2, 51 |
πραγματείας
ἄλλας,
οὐ
κατὰ
χρείαν
|
τῶν |
συναλλαγμάτων,
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς |
| 16, 9, 58 |
ἐπί
τε
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
|
τῶν |
Συρίας
ἐπιστατούντων
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος |
| 16, 10, 59 |
ἂν
εἴη
πόλεμος,
ἐπιτρεψάντων
μὲν
|
τῶν |
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας
δὲ
τῆς |
| 16, 11, 60 |
καὶ
ἐν
Ῥώμη
τοῖς
πλείστοις
|
τῶν |
σῶν
φίλων.
Καὶ
ὃς
σιωπήσας |
| 16, 11, 60 |
μὲν
τῶν
ἀτυχούντων,
μῖσος
δὲ
|
τῶν |
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
τούτων |
| 16, 8, 57 |
δόξαι
προπετῶς
τὰ
δεσμὰ
κατεγνωκέναι.
|
Τῶν |
τε
φίλων
τῶν
Ἀλεξάνδρου
βασανίζων |
| 16, 11, 60 |
οὔτε
προπετῆ
πρὸς
τὴν
ἀπώλειαν
|
τῶν |
τέκνων
παρεῖχεν
αὐτόν,
ἐν
δὲ |
| 16, 2, 51 |
εἴτε
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
|
τῶν |
τετυχηκότων
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς |
| 16, 7, 56 |
Πτολεμαῖον,
ὃς
ἦν
αὐτῷ
διοικητὴς
|
τῶν |
τῆς
βασιλείας
πραγμάτων,
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη |
| 16, 3, 52 |
οὖν
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις
|
τῶν |
τοιούτων
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν |
| 16, 10, 59 |
αἰχμαλώτους
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
|
τῶν |
τὸν
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ |
| 16, 10, 59 |
ἑξῆς
ἤδη
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
|
τὸν |
Τράχωνα
κατοικούντων
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον |
| 16, 7, 56 |
τὴν
ἀποπεμφθεῖσαν
ἔσται.
Διελθουσῶν
δὲ
|
τῶν |
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
ἥττων |
| 16, 7, 56 |
λεγούσης
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης
|
τῶν |
τριχῶν,
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ |
| 16, 8, 57 |
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
|
τῶν |
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ |
| 16, 8, 57 |
τὴν
ἔρευναν
ἐποιεῖτο,
κατασκόπους
δὲ
|
τῶν |
ὑπονοουμένων
διέπεμψεν.
ὑποψία
τε
καὶ |
| 16, 3, 52 |
τε
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
|
τῶν |
φιλτάτων
οὔτε
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ |
| 16, 7, 56 |
εἶναι,
παρειληφὼς
δὲ
τοὺς
πιστοτάτους
|
τῶν |
φίλων.
ἀποθέσιμα
μὲν
οὖν
χρήματα |
| 16, 8, 57 |
τὴν
αὐλὴν
ταραχή.
Πολλοῖς
δὲ
|
τῶν |
φίλων
ἤδη
καὶ
τοῦτ'
αὐτὸ |
| 16, 9, 58 |
δύναιτο
μετριώτερον
εὑρεῖν
διά
τε
|
τῶν |
φίλων
καὶ
πρὸς
αὐτὸν
Καίσαρα |
| 16, 11, 60 |
μεγάλα
κατώρθους;
τίς
δὲ
ἡ
|
τῶν |
φίλων
καὶ
συγγενῶν
ἐρημία;
Κρίνω |
| 16, 8, 57 |
Φερώραν
καὶ
τοὺς
πιστοτάτους
αὐτῷ
|
τῶν |
φίλων,
Σαλώμην
δὲ
καὶ
νύκτωρ |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
τῶν
ἡγεμόνων,
πολλοὶ
δὲ
|
τῶν |
φίλων
συνεστᾶσιν
οὐχὶ
πονηροὶ
πᾶν |
| 16, 2, 51 |
ἐκείνοις
συμφερόντων,
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
|
τῶν |
φόρων
ἀφίησιν
αὐτοῖς
τοῦ
παρεληλυθότος |
| 16, 5, 54 |
αὐτὴν
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
|
τῶν |
φυτῶν
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ |
| 16, 11, 60 |
φονώσης
καὶ
δυσμετακινήτου
ψυχῆς
ἀπὸ
|
τῶν |
χειρόνων.
Ἐδήλωσεν
δὲ
καὶ
τοῖς |
| 16, 8, 57 |
εἴληφεν
ἐν
τοῖς
κακοῖς
ὑπὸ
|
τῶν |
χειρόνων
κολακευόμενος.
Καὶ
τὸ
μὲν |
| 16, 9, 58 |
τὴν
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
περὶ
|
τῶν |
χρημάτων
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν
ἐπί |
| 16, 9, 58 |
εἰς
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
δὲ
|
τῶν |
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ'
ἐκείνοις |
| 16, 7, 56 |
ὥστε
μηδὲν
μὲν
ἔτι
ποιῆσαι
|
τῶν |
ὡμολογημένων,
πάλιν
δὲ
διατελεῖν
ἐπὶ |
| 16, 5, 54 |
ἡμέραις
ἐχούσης
τὰς
ἀπὸ
τῶν
|
θεαμάτων |
ψυχαγωγίας,
ἐν
δὲ
ταῖς
νυξὶ |
| 16, 2, 51 |
ἄλλας,
οὐ
κατὰ
χρείαν
τῶν
|
συναλλαγμάτων, |
ἀλλὰ
κατ'
ἐπήρειαν
τῆς
θρησκείας, |
| 16, 3, 52 |
τὴν
τοσαύτην
εὐτυχίαν
τῶν
ἔξωθεν
|
πραγμάτων |
ἀλλάξασθαι
τῶν
οἴκοι
κακῶν,
ἢ |
| 16, 7, 56 |
αὐτῷ
διοικητὴς
τῶν
τῆς
βασιλείας
|
πραγμάτων, |
Ἀντιπάτρῳ
συνίστη
καὶ
μετὰ
τῆς |
| 16, 2, 51 |
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
τοσούτων
ἐπιστατοῦντα
|
πραγμάτων |
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα
φιλίας
χρὴ |
| 16, 4, 53 |
ἠνέσχετο
ἂν
πατροκτόνους
ἐπὶ
τῶν
|
πραγμάτων |
εἶναι
καὶ
εἰς
τὸν
ἁγιώτατον |
| 16, 1, 50 |
δὲ
τῇ
διοικήσει
τῶν
ὅλων
|
πραγμάτων |
ἐσπουδακὼς
ὁ
βασιλεὺς
τὰς
κατὰ |
| 16, 2, 51 |
καταλιπεῖν
ἀρχὴν
καὶ
διοίκησιν
οἰκείων
|
πραγμάτων |
προυργιαιτέραν
ἔθετο.
Πᾶν
γοῦν
ἦν |
| 16, 9, 58 |
ἀπείχοντο
τῶν
εἰς
τοὺς
περιοίκους
|
ἀδικημάτων, |
καὶ
πολλὴ
διὰ
τοῦτο
ἦν |
| 16, 9, 58 |
χαλεπῶς
δὲ
ἔχων
αὐτὸς
τῶν
|
ἀδικημάτων |
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους |
| 16, 5, 54 |
γὰρ
ἀγῶνα
μουσικῆς
καὶ
γυμνικῶν
|
ἀθλημάτων, |
παρεσκευάκει
δὲ
πολὺ
πλῆθος
μονομάχων |
| 16, 2, 51 |
ἡμέραις,
καὶ
τῶν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
|
χρημάτων |
ἀνατιθεμένων
ἀφαιροῖντο
στρατειῶν
καὶ
λειτουργιῶν |
| 16, 9, 58 |
Ἀραβίαν
εἶναι
καὶ
περὶ
τῶν
|
χρημάτων |
ἀνεβάλλετο,
περὶ
ὧν
ἐπί
τε |
| 16, 2, 51 |
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα
διὰ
|
χρημάτων |
ἦν
ηπίξεως
οὐ
παρέλειπεν
ἐξ |
| 16, 6, 55 |
τῶν
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς
καὶ
|
χρημάτων |
ἱερῶν
ἀφαίρεσιν
ποιεῖσθαι
καὶ
καταβλάπτειν |
| 16, 10, 59 |
ἐπὶ
δικαίαν
τῶν
ἰδίων
ἀπαίτησιν
|
χρημάτων. |
Καὶ
μηδὲ
ταύτην
ταχὺ
μηδ' |
| 16, 9, 58 |
Ῥώμην
ἀνέρχεται.
Ῥύσια
δὲ
τῶν
|
χρημάτων |
καὶ
τῶν
παρ'
ἐκείνοις
λῃστῶν |
| 16, 5, 54 |
ὑπ'
ἀχρηματίας
διατεθειμένον
τιμιώτερον
ἐποίει
|
χρημάτων |
προσόδους
καταστήσας
καὶ
πρὸς
θυσίας |
| 16, 6, 55 |
τὸ
ἐν
Ἱεροσολύμοις
ἀναφερομένων
ἱερῶν
|
χρημάτων |
τὴν
ἐπιμέλειαν
καὶ
φυλακὴν
βούλομαι |
| 16, 2, 51 |
πρὸς
ταῦτα
δαπανᾶν
τῶν
ἱερῶν
|
χρημάτων, |
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς |
| 16, 10, 59 |
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ
καὶ
τῶν
|
γραμμάτων |
αὐτοῦ
ὃ
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν |
| 16, 11, 60 |
ἐπέστελλεν.
Ὁ
δὲ
Ἡρώδης
τῶν
|
γραμμάτων |
ὡς
αὐτὸν
ἀπενεχθέντων
περιχαρὴς
μὲν |
| 16, 7, 56 |
ἀλλ'
ἀεί
τι
προσέπιπτεν
καινῶν
|
ἀγωνισμάτων |
συγγενῶν
καὶ
φιλτάτων
εἰς
ἀλλήλους |
| 16, 5, 54 |
Ῥώμῃ
καὶ
παρ'
ἄλλοις
τισὶν
|
ἐπιτηδευμάτων. |
ἀνετίθει
δὲ
καὶ
τοῦτον
τὸν |
| 16, 6, 55 |
οὐκ
ἐν
τῇ
διαφορᾷ
τῶν
|
ἐπιτηδευμάτων |
οἴεσθαι
τὸ
ἀλλότριον,
ἀλλ'
ἐν |
| 16, 11, 60 |
τι
καὶ
τὰς
διαφορὰς
τῶν
|
ἐπιτηδευμάτων |
οὐκ
ἀνυπευθύνους
ποιοῦντας,
ἃ
πρὸ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
εὐσεβείας
καὶ
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
ἐπιτηδευμάτων, |
τήν
τε
ἑβδόμην
τῶν
ἡμερῶν |
| 16, 2, 51 |
Καισάρειαν
οὐ
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
|
πνευμάτων |
ἐπιτηδείων
τυχών.
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς |
| 16, 4, 53 |
νεανίσκους
ἐν
ἀκμῇ
καὶ
κάλλει
|
σωμάτων |
ἐλεεινὸν
ἐπεσπᾶτο
βοήθειαν.
Ἔτι
δὲ |
| 16, 8, 57 |
αὐτός
τε
ὅταν
μὲν
ἅμα
|
περιπατῶν |
συστέλλειν
αὑτὸν
καὶ
καθαιρεῖν
ὡς |
| 16, 7, 56 |
προσέπιπτεν
καινῶν
ἀγωνισμάτων
συγγενῶν
καὶ
|
φιλτάτων |
εἰς
ἀλλήλους
πεποιημένων.
Τοῦτο
μὲν |
| 16, 3, 52 |
πρῶτα
καταλογιζόμενος
ὡς
οὔτε
τῶν
|
φιλτάτων |
οὔτε
τῆς
στεργομένης
αὐτῷ
γυναικὸς |
| 16, 5, 54 |
Καίσαρος
Ἰουλία
πολλὰ
τῶν
ἐκεῖ
|
πολυτελεστάτων |
ἀπέστειλεν,
ὡς
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ |
| 16, 7, 56 |
ἀμυνόμενος
κατ'
ἀξίαν
καὶ
μειζόνως
|
εὐεργετῶν |
ἢ
τυχεῖν
εἰσι
δίκαιοι.
(Τοιαῦτα |
| 16, 4, 53 |
περὶ
ἀλλήλους
ἀξιώσουσι
κεχρῆσθαι.
Τοιαῦτα
|
νουθετῶν |
ἔνευσε
τοῖς
νεανίσκοις.
Ἐκείνων
δὲ |
| 16, 4, 53 |
ἢ
συνωμοσίαν
ἡλικιωτῶν
ἢ
διαφθορὰν
|
οἰκετῶν |
ἢ
γράμματα
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα; |
| 16, 8, 57 |
ἀνάγκαις
ὄντες
ἐπιτεινόντων
ἀεὶ
τῶν
|
ὑπηρετῶν |
καὶ
χαριζομένων
τῷ
Ἀντιπάτρῳ
τὸ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
εἰς
τὴν
πόλιν
τῶν
|
Ἱεροσολυμιτῶν |
ὑπαντῶντός
τε
τοῦ
δήμου
παντὸς |
| 16, 9, 58 |
στέφανόν
τε
χρυσοῦν
ἀπὸ
πολλῶν
|
ταλάντων. |
Ἡ
δὲ
ἐπιστολὴ
κατηγόρει
Σύλλαιον |
| 16, 10, 59 |
τὸ
δάνειον
εἰπὼν
τῶν
πεντακοσίων
|
ταλάντων |
καὶ
τὴν
συγγραφήν,
ἐν
ᾗ |
| 16, 5, 54 |
μηδὲν
ὑστερεῖν
τὰ
πάντα
συντιμώμενα
|
ταλάντων |
πεντακοσίων.
συνελθόντος
δ'
εἰς
τὴν |
| 16, 8, 57 |
Ἀντιπάτρῳ
χώραν
ἀπονέμοντα
πρόσοδον
διακοσίων
|
ταλάντων |
φέρουσαν.
Ἐπὶ
τούτοις
εὐθὺς
μὲν |
| 16, 8, 57 |
αὐτῷ
προσιέναι
καὶ
δεῖσθαι,
τῶν
|
πάντων |
αἴτιον
αὑτὸν
ὁμολογοῦντα.
Ὠφελήσειν
γὰρ |
| 16, 2, 51 |
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν,
ἔτι
κατὰ
|
πάντων |
ἀρκεῖ
τὸ
μηκέτι
δούλους
ἀλλ' |
| 16, 2, 51 |
πεπονθότες.
ἡ
γὰρ
ὑμετέρα
κατὰ
|
πάντων |
ἀρχὴ
γενομένη
μία
τὴν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
μὴ
γενόμενα.
Διόπερ
ἐπὶ
τῷ
|
πάντων |
δεσπότῃ
Καίσαρι
μεσιτεύοντι
τὸν
παρόντα |
| 16, 7, 56 |
τὸν
Φερώραν
καὶ
προσονειδίσας
κάκιστε
|
πάντων, |
εἶπεν,
εἰς
τοῦτο
τῆς
ἀμέτρου |
| 16, 10, 59 |
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
διαφθαρέντων
|
πάντων |
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν
γὰρ |
| 16, 7, 56 |
χείρων
ἀεὶ
γινόμενος
ἅπασιν
κατὰ
|
πάντων |
ἐπίστευεν.
Οὐ
μὴν
ἀλλὰ
τότε |
| 16, 2, 51 |
Δι'
ὑμᾶς
γὰρ
καὶ
μετὰ
|
πάντων |
εὐτυχοῦμεν
καὶ
τούτου
μόνου
μετέχειν |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
καθ'
ἡδονὴν
τὸ
|
πάντων |
ἥδιστον
Ἡρώδης
ἐλάμβανεν.
(Ἐπιγίνεται
δὲ |
| 16, 8, 57 |
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
τούτων
|
ἁπάντων |
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ
τὸ |
| 16, 11, 60 |
πρὸ
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
|
ἁπάντων |
αὐτῶν
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
τὸ |
| 16, 2, 51 |
λόγον.
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως
|
ἁπάντων |
αὐτῶν
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ |
| 16, 4, 53 |
ἀξιῶν
καὶ
βασιλέα
καὶ
δεσπότην
|
ἁπάντων |
δοκεῖν
μήτε
γήρᾳ
παραποδιζόμενον,
ἐν |
| 16, 11, 60 |
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι
δηλωθέντων
|
ἁπάντων |
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας
ἔχειν |
| 16, 2, 51 |
κἀν
ταῖς
ἀνέσεσι
καὶ
μόνος
|
ἁπάντων |
κοινωνὸς
ὀχληρῶν
μὲν
διὰ
τὴν |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
|
ἁπάντων |
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 9, 58 |
Τῶν
δὲ
ἄλλων
οὐδὲν
ἐλύπησεν.
|
Ἐκβοηθησάντων |
δὲ
τῶν
Ἀράβων
ἡγουμένου
Νακέβου |
| 16, 6, 55 |
μοι
νῦν,
ὡς
ὑπό
τινων
|
συκοφαντῶν |
ἐπηρεαζόμενοι
καὶ
ὡς
ἐν
προφάσει |
| 16, 2, 51 |
ὧν
ἀφείθησαν
αἰεὶ
Ῥωμαίων
αὐτοῖς
|
ἐπιτρεψάντων |
κατὰ
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
νόμους. |
| 16, 10, 59 |
Καίτοι
πῶς
ἂν
εἴη
πόλεμος,
|
ἐπιτρεψάντων |
μὲν
τῶν
σῶν
ἡγεμόνων,
δεδωκυίας |
| 16, 8, 57 |
γοῦν
τῶν
περὶ
τὸν
Ἀνδρόμαχον
|
ἀπελαθέντων |
λόγου
καὶ
παρρησίας
πρῶτον
μὲν |
| 16, 7, 56 |
περιττότερον
ἐγκωμιάζων,
ὑπὲρ
δὲ
τῶν
|
παρανομηθέντων |
ἐσπουδασμένως
ἀπολογούμενος.
Ἐκείνῳ
μὲν
οὖν |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
μητέρα
τὴν
ἐκείνων
|
παρανομηθέντων. |
Τὴν
αὐτὴν
οὖν
ταύτην
ὑπόθεσιν |
| 16, 2, 51 |
ὄντα
φυλάξαντες,
μείζω
δὲ
τῶν
|
ἐλπισθέντων |
προσθέντες
εὐεργετεῖτε
τῷ
κρατεῖν,
καὶ |
| 16, 11, 60 |
Ἡρώδης
τῶν
γραμμάτων
ὡς
αὐτὸν
|
ἀπενεχθέντων |
περιχαρὴς
μὲν
εὐθὺς
ἐπὶ
ταῖς |
| 16, 11, 60 |
ἐπύθετο,
προστάττει
τῷ
τε
ὀνόματι
|
δηλωθέντων |
ἁπάντων
καὶ
τὸν
Τίρωνα
δήσαντας |
| 16, 3, 52 |
εἰσῆγεν
οἰόμενος
ὀρθῶς
προνοεῖν
καὶ
|
κατασταλέντων |
τῶν
μειρακίων
ἐξεῖναι
εὐκαίρως
χρῆσθαι |
| 16, 10, 59 |
ἐμήνυον
καὶ
τῶν
Ὀβόδου
ὡς
|
διαφθαρέντων |
πάντων
ἐμφανῆ
τεκμήρια
παρέχοντες,
ἦν |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
ἡγεμόνας
ἐλθεῖν
Ἡρώδην
κἀκείνων
|
ἐφέντων |
αὐτῷ
λαμβάνειν
τὰ
ῥύσια
μόγις |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ἡμετέροις
μηδ'
ἀφαιρεῖσθαι
τῶν
|
ὄντων |
μηδ'
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους |
| 16, 2, 51 |
καὶ
τὴν
νῦν
ἀρχήν,
πολλῶν
|
ὄντων |
ὅσα
πρὸς
εὐδαιμονίαν
αὐτοῖς
ἐπέδωκεν, |
| 16, 7, 56 |
τῆς
ἐκείνου
μητρὸς
ὑπὲρ
τῶν
|
ἐπειγόντων |
ἐβουλεύετο.
Καὶ
καθόλου
τὰ
πάντα |
| 16, 5, 54 |
τὸν
αὐλῶνα
τῆς
Ἱεριχοῦντος
ἔκτισεν
|
ἀπιόντων |
κατὰ
βορρᾶν
ἄνεμον,
δι'
ἧς |
| 16, 2, 51 |
Χίῳ
καὶ
πολλοὺς
μὲν
τῶν
|
προσιόντων |
αὐτῷ
δεξιούμενος
ἀνελάμβανεν
βασιλικαῖς
δωρεαῖς, |
| 16, 4, 53 |
μέρει
περιπτύσσων,
ὡς
μηδένα
τῶν
|
παρατυγχανόντων |
ἐλεύθερον
ἢ
δοῦλον
ἀπαθῆ
γενέσθαι. |
| 16, 2, 51 |
βασιλεῖ
κατὰ
τὰς
χρείας
τῶν
|
ἐντυγχανόντων |
ἐγένοντο.
Καὶ
γὰρ
αὐτὸς
ὅσα |
| 16, 8, 57 |
μᾶλλον
κἀν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὄντες
|
ἐπιτεινόντων |
ἀεὶ
τῶν
ὑπηρετῶν
καὶ
χαριζομένων |
| 16, 2, 51 |
ἀναγκαζόμενοι
διδόναι
κατ'
ἐπήρειαν
τῶν
|
εὐθυνόντων |
ἐν
ἱεραῖς
ἡμέραις,
καὶ
τῶν |
| 16, 9, 58 |
περὶ
τὸν
Σατορνῖνον
καὶ
Οὐολόμνιον
|
ἐπιτρεπόντων |
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
ἔχων |
| 16, 10, 59 |
καὶ
δοθείσης
ἡμέρας
ὁ
Νικόλαος
|
παρόντων |
αὐτῷ
τῶν
Ἀρέτα
πρέσβεων
τά |
| 16, 10, 59 |
τοῦ
νεανίσκου
δάκρυα
καὶ
τῶν
|
παρόντων |
ὀδυνηρά
τις
θέα,
μέχρι
πλείονος |
| 16, 7, 56 |
μόνων
ἁπτόμενος
τῶν
εὔκλειαν
αὐτῷ
|
φερόντων, |
πολλὰ
δὲ
καὶ
τῶν
ἐμφανῶς |
| 16, 2, 51 |
ὡς>
οὐδενὸς
παραλείποιτο
τῶν
ἐκείνοις
|
συμφερόντων, |
ἀγαλλόμενος
τὸ
τέταρτον
τῶν
φόρων |
| 16, 11, 60 |
πολέμων
ἢ
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
|
ἐμπεσόντων |
ἔδει.
Τούτων
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον, |
| 16, 2, 51 |
Τὰ
δ'
ἡμέτερα
καὶ
λαμπρῶς
|
πραττόντων |
οὐκ
ἔστιν
ἐπίφθονα.
Δι'
ὑμᾶς |
| 16, 1, 50 |
διαβολαῖς
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
|
δυναστευόντων |
αὐτῶν
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς |
| 16, 8, 57 |
μήτ'
ἐλέγχου
τόπον
ἕως
ἀληθείας
|
ἐχόντων, |
ἀλλ'
ἀεὶ
γινομένης
ἀκρίτου
τινὸς |
| 16, 3, 52 |
θανάτῳ
τῆς
δι'
αὐτὴν
ἀνῃρημένης,
|
ἐχόντων |
δέ
τι
καὶ
τῶν
νεανίσκων |
| 16, 9, 58 |
Ὅθεν
ἔτι
καὶ
μᾶλλον
ἰσχυρῶς
|
ἐχόντων |
πλείους
μὲν
ἐγίνοντο,
πάντα
δὲ |
| 16, 9, 58 |
τοῦτο
μὲν
αὐτὸ
λέγειν
ἀνάγκην
|
ἐχόντων, |
τὸ
δὲ
ἐφ'
ὅτῳ
καὶ |
| 16, 6, 55 |
δὲ
τῷ
τότε
δι'
ἐπηρείας
|
ἐχόντων |
τῶν
Ἑλλήνων
αὐτούς,
ὡς
καὶ |
| 16, 6, 55 |
τῶν
πατρίων
ἐκωλύθημεν
ὑπὸ
τῶν
|
ἀρχόντων |
πράττειν,
ἀλλὰ
καὶ
συνεργούμεθα
τὰ |
| 16, 1, 50 |
εἰς
τὴν
τιμωρίαν
μόνον
τῶν
|
πασχόντων |
φορτικόν,
ἀλλὰ
καὶ
κατάλυσιν
περιεῖχεν |
| 16, 7, 56 |
μὲν
ἐκείνη
προσήκατο,
Σύλλαιος
δὲ
|
ἀξιούντων |
αὐτὸν
ἐγγραφῆναι
τοῖς
τῶν
Ἰουδαίων |
| 16, 5, 54 |
εἰς
κόσμον
καὶ
τὴν
τῶν
|
οἰκούντων |
εὐχρηστίαν
ὠφέλησεν.
Τόν
γε
μὴν |
| 16, 10, 59 |
λεκτέον.
Λῃσταὶ
τῶν
τὸν
Τράχωνα
|
κατοικούντων |
τετταράκοντα
τὸ
πρῶτον
εἶτ'
αὖθις |
| 16, 8, 57 |
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
τούτων
|
εὐδοκιμούντων. |
Βασανιζομένῳ
τῷ
τε
λόγῳ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
οὐδὲ
λυσιτέλειαν
ἔφερεν
ἡ
γῆ
|
πονούντων. |
Ὅμως
δὲ
κατ'
ἀρχὰς
μὲν |
| 16, 2, 51 |
οὐκ
ἐπίφθονον
καὶ
πρὸς
τῶν
|
συγχωρούντων |
εἶναι.
τὸ
γὰρ
θεῖον,
εἰ |
| 16, 9, 58 |
Σατορνίνου
καὶ
Οὐολομνίου
τῶν
Συρίας
|
ἐπιστατούντων |
ἐγίνοντο
λόγοι.
Τέλος
δὲ
συνέθεντο |
| 16, 11, 60 |
οἱ
πρωτεύοντες
ἔλεον
μὲν
τῶν
|
ἀτυχούντων, |
μῖσος
δὲ
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
οἰκείους
ζῆν
νόμους.
Τοιαῦτα
|
καταβοώντων |
παρεστήσατο
μὲν
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι |
| 16, 7, 56 |
γάμον
ὥρμητο,
ταῖς
τε
μεταξὺ
|
φοιτώντων |
ἐπὶ
τὸ
δεῖπνον
ἐνεφαίνετο
πλείω |
| 16, 2, 51 |
μεγάλων
ἠξιώθησαν,
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
|
τετυχηκότων |
ὅτι
τοσούτων
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους, |
| 16, 11, 60 |
καὶ
δράσαντα
παθεῖν
τι
τῶν
|
εἰκότων |
οὐκ
ἀγεννὲς
Ἀλεξάνδρῳ
χαριζόμενον.
Ταῦτα |
| 16, 4, 53 |
δάκρυα
καὶ
τέλος
οἰμωγὴ
συμπαθεστέρα,
|
δεδοικότων |
μέν,
εἰ
δόξουσιν
ἐκ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἀφαιρεῖσθαι
δι'
ὑμῶν
αἰτοῦνται
τῶν
|
δεδωκότων, |
καὶ
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς |
| 16, 9, 58 |
τινες
ἀρχιλῃσταὶ
κατὰ
δέος
τῶν
|
ἡλωκότων |
ἐξέλιπον
μὲν
τὴν
χώραν,
εἰς |
| 16, 9, 58 |
μεῖζον,
ὡς
εἰκός,
ἕκαστον
τῶν
|
γεγονότων |
αἴροντες.
Ὁ
δὲ
ἤδη
μὲν |
| 16, 11, 60 |
ὡς
οὐδενὶ
καὶ
τῶν
πόρρω
|
γεγονότων |
ἀμελῆσαι
τοιαύτης
ἐπιβουλῆς
ἄξιον.
(Ταῦτα |
| 16, 5, 54 |
εἰς
ἐπιμέλειαν
τῶν
προτέρων
ἔργων
|
ἐκλελοιπότων |
ἄφθονα
χαρίσασθαι
δοκεῖ.
Τὰ
δὲ |
| 16, 6, 55 |
ἐνάτης.
Ἐὰν
δέ
τις
φωραθῇ
|
κλέπτων |
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
αὐτῶν
ἢ |
| 16, 2, 51 |
δύναιτ'
ἄν
τις
ἐπεξιὼν
τὰς
|
ἑκάστων |
εὐτυχίας,
ἃς
δι'
ὑμῶν
ἔχουσιν, |
| 16, 2, 51 |
ἐν
τέλει
καὶ
βασιλέων
καὶ
|
δυναστῶν |
τοὺς
παρόντας
αὐτῷ
συνέδρους
ποιησαμένου |
| 16, 10, 59 |
νέμεσθαι
καὶ
τὰ
κέρδη
τῶν
|
λῃστῶν |
αὐτὸς
ἐλάμβανεν.
Ὡμολόγησε
δὲ
καὶ |
| 16, 9, 58 |
αὐτῷ
κεκακωμένα,
καὶ
τῶν
μὲν
|
λῃστῶν |
ἐγκρατὴς
γενέσθαι
οὐκ
ἠδυνήθη
διὰ |
| 16, 9, 58 |
χρημάτων
καὶ
τῶν
παρ'
ἐκείνοις
|
λῃστῶν |
Ἡρώδης
ἐποιεῖτο,
καὶ
τῶν
περὶ |
| 16, 9, 58 |
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες
οὔτε
τῶν
|
λῃστῶν |
ὅσοι
διέφυγον
ἐξεδίδοσαν
οὔτε
τὰ |
| 16, 2, 51 |
δὲ
τὸν
δῆμον
οὐδενὸς
τῶν
|
μεγίστων |
πλήθει
λειπόμενον.
Αὐτὸς
δὲ
ὅσον |
| 16, 11, 60 |
τε
μητροπάτορος
ἐκεῖ
καὶ
τῶν
|
πλείστων |
αὐτοῖς
προγόνων
κειμένων.
~(Ἴσως
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ταύτης
στεροῖντο
καὶ
τοῦ
ζῆν
|
ἐλάττων |
λόγος,
εἰ
μόνον
ἀποκτεῖναι
τὸν |
| 16, 6, 55 |
δὲ
πολλάκις
αὐτῶν
τὴν
μνήμην
|
ἐπιδιαλλάττων |
τὰ
γένη
καὶ
τὰς
ἐμπεφυκυίας |
| 16, 2, 51 |
πᾶσαν
ἀπόλαυσιν
διαίτης
καὶ
πολυτελείας
|
ἐξαλλάττων |
αὐτῷ
καὶ
τοῖς
φίλοις
ἔν |
| 16, 7, 56 |
τῶν
τριάκοντα
ἡμερῶν
τοσοῦτον
ἦν
|
ἥττων |
τοῦ
ἔρωτος,
ὥστε
μηδὲν
μὲν |
| 16, 2, 51 |
τοὺς
δεδωκότας,
εἰ
τὰς
χάριτας
|
αὐτῶν |
ἀβεβαίους
ἀξιοῦσιν
γενέσθαι.
Εἰ
δέ |
| 16, 2, 51 |
καὶ
παρὰ
σοῦ
τὸ
βέβαιον
|
αὐτῶν |
αἰτεῖν,
παρ'
οὗ
καὶ
μὴ |
| 16, 4, 53 |
συνδακρύοντας,
ἅπαντας
δὲ
συναλγοῦντας,
ἅτερος
|
αὐτῶν |
Ἀλέξανδρος
ἐπικαλεσάμενος
αὐτὸν
ἐπεχείρει
διαλύειν |
| 16, 10, 59 |
ἢ
γινομένοις
προσέχων,
ὡς
ἐξ
|
αὐτῶν |
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς
διαβολάς.
Τέλος
δὲ |
| 16, 9, 58 |
περιελθὼν
τὸν
Τράχωνα
τοὺς
οἰκείους
|
αὐτῶν |
ἀπέσφαξεν.
Ἐντεῦθεν
ἐκεῖνοι
καὶ
μᾶλλον |
| 16, 4, 53 |
εἰ
εἰσὶν
νέοι
καὶ
μήτηρ
|
αὐτῶν |
ἀποθανοῦσα,
πάντας
ὑπόπτους
εἶναι
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
ἀδοξίαν
καὶ
δέος.
Ἕτερος
δ'
|
αὐτῶν |
Ἀριστόβουλος
ἐκ
βαρυθυμίας
ὑπαγόμενος
καὶ |
| 16, 2, 51 |
(Τότε
δὲ
περὶ
τὴν
Ἰωνίαν
|
αὐτῶν |
γενομένων
πολὺ
πλῆθος
Ἰουδαίων,
ὃ |
| 16, 10, 59 |
Ἀριστόβουλον
ἀκούειν
μόνον
τὰς
κατ'
|
αὐτῶν |
διαβολάς,
ἀλλ'
ἤδη
διὰ
μίσους |
| 16, 10, 59 |
τι
σκευωρουμένης
ἀεὶ
τῆς
κατ'
|
αὐτῶν |
διαβολῆς
καὶ
πᾶσιν,
ὡς
εἰπεῖν, |
| 16, 2, 51 |
ὁ
βασιλεὺς
ἀκοῦσαι
τὸν
Ἀγρίππαν
|
αὐτῶν |
δικαιολογουμένων,
Νικόλαον
δέ
τινα
τῶν |
| 16, 1, 50 |
κατηγωνισμένοις.
Οὗτοι
γὰρ
ᾤοντο
δυναστευόντων
|
αὐτῶν |
δίκην
δώσειν
τῶν
εἰς
τὴν |
| 16, 2, 51 |
ἐπὶ
τοὺς
ἀφελέσθαι
τὰς
ἐπηρείας
|
αὐτῶν |
δυνησομένους,
τοῖς
δὲ
νῦν
ἐντυγχάνουσιν |
| 16, 3, 52 |
ὅσον
εὐδοκιμήκει
κατὰ
τῆς
μητρὸς
|
αὐτῶν |
εἰς
ἀπόνοιαν
καὶ
θράσος
λαμβανούσης |
| 16, 6, 55 |
ἔθεσιν,
ἀπαρχάς
τε,
ἃς
ἕκαστος
|
αὐτῶν |
ἐκ
τῆς
ἰδίας
προαιρέσεως
εὐσεβείας |
| 16, 11, 60 |
ἀσχήμονα,
καὶ
τὰ
γραφέντα
δι'
|
αὐτῶν |
ἐκείνων
ἀναγινώσκων,
ἐν
οἷς
ἐπιβουλὴ |
| 16, 3, 52 |
τῆς
Σαλώμης
ἐπιμέλεια
καὶ
παρ'
|
αὐτῶν |
ἐκείνων
τὰς
ἀφορμὰς
τοῦ
μὴ |
| 16, 11, 60 |
ἐκείνων
φεισάμενον.
Διέξιμεν
δὲ
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
ἑξῆς
ἀφηγούμενοι.
|
| 16, 11, 60 |
ἐκείνου
διελέγχοντι
κουρεῖ
κατηγορίαν
ἁπάντων
|
αὐτῶν |
ἐποιήσατο.
Κἀκείνους
μὲν
τὸ
πλῆθος |
| 16, 10, 59 |
τρυφὴν
καὶ
κολακείαν
δεινὸς
ἑκάτερον
|
αὐτῶν |
ἔχειν
τε
καὶ
μὴ
δοκεῖν, |
| 16, 6, 55 |
φωραθῇ
κλέπτων
τὰς
ἱερὰς
βίβλους
|
αὐτῶν |
ἢ
τὰ
ἱερὰ
χρήματα
ἔκ |
| 16, 2, 51 |
γὰρ
εἰσὶν
οἱ
μὴ
μετέχοντες
|
αὐτῶν |
ἰδίᾳ
καὶ
κοινῇ.
Καὶ
μὴν |
| 16, 10, 59 |
μόλις
ἀμυνομένου
Νάκεβον
τὸν
στρατηγὸν
|
αὐτῶν |
καὶ
περὶ
πέντε
καὶ
εἴκοσι |
| 16, 7, 56 |
τοιαύτην
χρείαν
τὸ
νῦν
ἐπιμελὲς
|
αὐτῶν |
καὶ
πρὸς
παιδείαν
ἐσπουδασμένον.
Τὰς |
| 16, 10, 59 |
ἦν
δὲ
φυλακὴ
καὶ
τήρησις
|
αὐτῶν |
καὶ
προσῄει
μὲν
οὐδείς,
πάντα |
| 16, 2, 51 |
κἂν
μή
τισιν
δοκῇ,
ὥστ'
|
αὐτῶν |
καὶ
τὸ
τοῦ
χρόνου
τιμητὸν |
| 16, 3, 52 |
φονεῦσιν
ἀναγκάζονται
συζῆν
καὶ
τῶν
|
αὐτῶν |
μεταλαμβάνειν.
(Ταῦτα
προῄει
μειζόνως
καιρὸν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
μιαρὸν
ἐντετηκέναι
ταῖς
ψυχαῖς
|
αὐτῶν |
μῖσος.
Καὶ
ταύτην
τὴν
ἀτυχίαν |
| 16, 9, 58 |
ἀνῃρῆσθαι
δὲ
καὶ
τὸν
στρατηγὸν
|
αὐτῶν |
Νάκεβον
οἰκεῖον
αὐτῷ
καὶ
συγγενῆ, |
| 16, 2, 51 |
πρόφασις
δέ,
ὡς
τὴν
χώραν
|
αὐτῶν |
νεμόμενοι
πάντα
νῦν
ἀδικοῖεν.
Οἱ |
| 16, 6, 55 |
ἰδίοις
θεσμοῖς
κατὰ
τὸν
πάτριον
|
αὐτῶν |
νόμον,
καθὼς
ἐχρῶντο
ἐπὶ
Ὑρκανοῦ |
| 16, 10, 59 |
μηδὲν
ἢ
τὰ
πλεῖστά
γε
|
αὐτῶν |
οὐ
γέγονεν,
ὡς
σὺ
ἀκήκοας |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
ἄξιον
μὲν
ἐπιβουλῆς
ἐξ
|
αὐτῶν |
οὐδὲν
ἐφαίνετο,
μέμψεις
δὲ
καὶ |
| 16, 7, 56 |
ἔχοντες
τὸ
ψεύσασθαί
τι
περὶ
|
αὐτῶν |
οὐκ
εὐπρεπὲς
ὑπειληφότες
καθαρῶς
καὶ |
| 16, 8, 57 |
βασανίζων
τοὺς
ἐν
τέλει
διέφθειρεν
|
αὐτῶν |
οὐκ
ὀλίγους
οὐδὲν
εἰπόντας
ὧν |
| 16, 11, 60 |
τοῦ
πάθους
ἔφερον.
Εἷς
δὲ
|
αὐτῶν |
πάλαι
στρατιώτης
ὄνομα
Τίρων,
υἱοῦ |
| 16, 2, 51 |
αὐτοῦ
φίλων
ἔδωκεν
εἰπεῖν
ὑπὲρ
|
αὐτῶν |
τὰ
δίκαια.
Τοῦ
δὲ
Ἀγρίππου |
| 16, 6, 55 |
θεὸν
τιμῶν.
Ποιοῦμαι
δὲ
πολλάκις
|
αὐτῶν |
τὴν
μνήμην
ἐπιδιαλλάττων
τὰ
γένη |
| 16, 2, 51 |
ἵνα
μέντοι
καὶ
δικαίως
ἁπάντων
|
αὐτῶν |
τυγχάνοντας
ἑαυτοὺς
ἐπιδείξωμεν,
ἀρκεῖ
πρὸς |
| 16, 6, 55 |
ψήφισμα
τὸ
δοθέν
μοι
ὑπ'
|
αὐτῶν |
ὑπὲρ
τῆς
ἐμῆς
εὐσεβείας
ἧς |
| 16, 6, 55 |
τὸν
Ῥωμαίων
ὅ
τε
ἀρχιερεὺς
|
αὐτῶν |
Ὑρκανός,
ἔδοξέ
μοι
καὶ
τῷ |
| 16, 4, 53 |
ἣν
εἶχεν
ἐξουσίαν
ταύτῃ
κατ'
|
αὐτῶν |
χρησάμενος
ἀγαγεῖν
ἐπὶ
τὸν
κοινὸν |
| 16, 4, 53 |
ἅπαντα
τρόπον
ἐσπουδακότες
μισεῖν>
τὸν
|
ἑαυτῶν |
πατέρα
μεταχειρίσασθαι
καὶ
τὴν
βασιλείαν |
| 16, 11, 60 |
ἂν
στέροιτο
τοῦ
ζῆν
ἢ
|
τοιούτων |
ἀκούειν
λόγων.
Τὸ
δὲ
τελευταῖον |
| 16, 3, 52 |
δὲ
ἐτετάρακτο
μὲν
εὐθὺς
ἀκούσας
|
τοιούτων, |
ἐξεπέπληκτο
δὲ
μᾶλλον,
ὅτι
καὶ |
| 16, 3, 52 |
ἀνεπλήσθη
πᾶσα
ἡ
πόλις
τῶν
|
τοιούτων |
λόγων
καὶ
καθάπερ
ἐν
τοῖς |
| 16, 2, 51 |
ἔθνει
καὶ
πόλει
πρὸς
ἄνδρα
|
τοσούτων |
ἐπιστατοῦντα
πραγμάτων
δεξιώματα
καὶ
σύμβολα |
| 16, 2, 51 |
τὰς
ἡμετέρας
χάριτας
τῶν
εἰς
|
τοσούτων |
εὐεργεσιῶν
ἀριθμὸν
εἶναι;
Καλὸν
δ' |
| 16, 2, 51 |
ἔπαινός
ἐστιν
τῶν
τετυχηκότων
ὅτι
|
τοσούτων |
παρέσχον
αὑτοὺς
ἀξίους,
εἴτε
μικρῶν, |
| 16, 8, 57 |
οὐκ
ἀσήμων
ἔχειν
τὴν
ἄχρι
|
τοσούτων |
παρρησίαν
τήν
τε
τιμὴν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τῷ
Καπετωλίῳ
κειμένας
δέλτους
ὑπὲρ
|
τούτων |
ἀναγινώσκειν,
ἃ
δῆλον
μὲν
ὡς |
| 16, 2, 51 |
μελέτην
ὥσπερ
ἄλλου
τινὸς
καὶ
|
τούτων |
ἀξιοῦντες
εἶναι
δι'
ὧν
οὐχ |
| 16, 8, 57 |
κωλύειν
ἁμαρτάνοντας
παραιρούμενος
~(Ἦν
δὲ
|
τούτων |
ἁπάντων
αἴτιος
Ἀντίπατρος,
ὃς
ἐπειδὴ |
| 16, 10, 59 |
Κιλικίας
προσσχόντας
Ἀρχελάῳ
τε
περὶ
|
τούτων |
ἀποδοῦναι
καὶ
μεμψαμένους
ὅτι
τῆς |
| 16, 2, 51 |
ἃ
μὴ
βιαζόμεθα
τούτους
ὑπὸ
|
τούτων |
βιάζεσθαι.
Καὶ
γὰρ
οὐ
δίκαια |
| 16, 10, 59 |
τῶν
ἐναντίων
ἀληθὲς
εἶναί
τι
|
τούτων. |
Βούλεσθαι
δ'
ἂν
ἔτι
ζῆν |
| 16, 11, 60 |
λέγειν
ὑπὲρ
τῶν
ἐμπεσόντων
ἔδει.
|
Τούτων |
γὰρ
ἁπάντων
μετεῖχον,
Ἀλέξανδρος
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τιμῆς
τὰ
πάντα
ἤδη
δύναται.
|
Τούτων |
δὲ
ἀνεκτὸν
οὐδὲν
ἔφη
κατεσκευασμένου |
| 16, 8, 57 |
εἰς
Ῥώμην
ἐλθεῖν,
ἐπειδὴ
περὶ
|
τούτων |
ἐγέγραπτο
Καίσαρι,
καὶ
μέχρις
Ἀντιοχείας |
| 16, 3, 52 |
καὶ
τὸν
Φερώραν,
κακοήθειαι
δὲ
|
τούτων |
εἰς
τὰ
μειράκια
καὶ
μετὰ |
| 16, 4, 53 |
γράμματα
κατὰ
σοῦ
γεγραμμένα;
Καίτοι
|
τούτων |
ἕκαστον
ἔσθ'
ὅπη
καὶ
μὴ |
| 16, 10, 59 |
τὸν
Ἀλέξανδρον.
Οὐ
γὰρ
ἀπαθῶς
|
τούτων |
ἕκαστον
λέγειν,
ἀλλὰ
τοῖς
ῥήμασιν |
| 16, 10, 59 |
ἡγεμόνας,
τελευταῖον
δὲ
ἐν
Βηρυτῷ
|
τούτων |
ἐναντίον
Συλλαίου
τὴν
σὴν
τύχην |
| 16, 8, 57 |
γὰρ
φιλοτιμίαν
εἰδέναι
τοῦ
γεγεννηκότος
|
τούτων |
εὐδοκιμούντων.
Βασανιζομένῳ
τῷ
τε
λόγῳ |
| 16, 10, 59 |
Πρὸς
ταῦτα
ὁ
Νικόλαος
ὑπὲρ
|
τούτων |
ἔφη
καὶ
μάλιστα
διδάξειν,
ὅτι |
| 16, 10, 59 |
κατὰ
τὴν
ἀπόστασιν
ὑφῃρημένοι
διὰ
|
τούτων |
ἤλεγχον.
Ὁ
δὲ
Νικόλαος
εὐτυχίαν |
| 16, 2, 51 |
τοῖς
ὁσίως
παρειληφόσιν
καὶ
διαφυλάττουσιν.
|
Τούτων |
ἡμᾶς
ἀφαιροῦνται
κατ'
ἐπήρειαν,
χρήματα |
| 16, 2, 51 |
δέ
τις
αὐτοὺς
ἔροιτο
δύο
|
τούτων |
θάτερον
ἐθέλοιεν
ἂν
ἀφαιρεθῆναι,
τὸ |
| 16, 7, 56 |
βλασφημίαν
εὔνοιαν
ὑποκρίνασθαι
καὶ
περὶ
|
τούτων |
λέγειν,
ἃ
τῆς
σῆς
ἀσεβείας |
| 16, 10, 59 |
μὲν
οὖν
εὔνουν
ὑπολαμβάνων
ἐκ
|
τούτων |
μεγάλας
αὐτῷ
παρ'
ἕκαστα
δωρεὰς |
| 16, 11, 60 |
τῶν
ταῦτα
διαπραττομένων
ἐσχήκασιν;
ἤκουεν
|
τούτων |
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ἀρχῇ
μὲν |
| 16, 6, 55 |
ἐπρεσβεύσαντο
παρὰ
Καίσαρα
καὶ
περὶ
|
τούτων. |
Ὁ
δ'
αὐτοῖς
τὴν
αὐτὴν |
| 16, 8, 57 |
διὰ
κάλλος
οὐ
μετρίως
ἐσπουδασμένοι.
|
Τούτων |
ὁ
μὲν
οἰνοχοεῖν,
ὁ
δὲ |
| 16, 2, 51 |
ταῦτα
εἰληφότες
μὲν
αὐτὰς
παρὰ
|
τούτων, |
οἷς
μόνοις
διδόναι
δύναμις,
ἀφαιρούμενοι |
| 16, 3, 52 |
τὰ
τοιαῦτα
λέγειν
ὑπαγόμενοι.
Καὶ
|
τούτων |
πολυπροσώπως
καὶ
πιστῶς
ἀλλήλοις
συναγωνιζομένων |
| 16, 9, 58 |
Γράφει
δὲ
καὶ
Σύλλαιος
ὑπὲρ
|
τούτων |
τοῖς
Ἄραψιν.
Οἱ
δ'
ἐπαρθέντες |
| 16, 9, 58 |
λῃστὰς
τοὺς
ἐκεῖ,
καὶ
περὶ
|
τούτων |
τοῖς
ἡγεμόσιν
ἔπεμπεν
περὶ
Φοινίκην |
| 16, 9, 58 |
διετέλουν.
Ἐκεῖνος
δὲ
διελέγετο
περὶ
|
τούτων |
τοῖς
Καίσαρος
ἡγεμόσιν
Σατορνίνῳ
τε |
| 16, 8, 57 |
ὁτιοῦν
καὶ
δρᾶν
καὶ
πάσχειν.
|
(Τούτων |
τῶν
λόγων
ἀκούσας
Ἡρώδης
ὅλος |
| 16, 5, 54 |
οὕτως
ἔχων
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
|
τούτων |
ὑπολαμβάνω.
Φιλότιμος
γὰρ
ὢν
καὶ |
| 16, 2, 51 |
τῆς
Ἡρώδου
προξενούσης
αὐτὴν
ἑστίας.
|
Τούτων |
ὑπομιμνήσκοντές
σε
καὶ
αὐτοῦ
τοῦ |
| 16, 2, 51 |
ἔχουσιν
ὑπολείπονται.
Καίτοι
τὰς
μὲν
|
τούτων |
χάριτας
οὐδὲ
μετρῆσαι
δυνατόν
ἐστιν. |
| 16, 5, 54 |
καὶ
καλλίστου
κατὰ
μέγεθος
τῶν
|
φυτῶν |
περιειληφότος
ἄλσους.
Ταύτην
ἀπὸ
Ἀντιπάτρου |
| 16, 4, 53 |
ἐλέγχειν
δύναταί
τις
ἢ
συνωμοσίαν
|
ἡλικιωτῶν |
ἢ
διαφθορὰν
οἰκετῶν
ἢ
γράμματα |
| 16, 7, 56 |
ἐπιθυμίαν
τἀδελφῷ
περί
τε
τῶν
|
πρώτων |
ᾐτιᾶτο
καὶ
τὴν
δευτέραν
ἠξίου |
| 16, 9, 58 |
Πέρας
δ'
οὐδὲν
ὁρῶν
τῶν
|
περιεστώτων |
κακῶν
ἔγνω
πάλιν
εἰς
Ῥώμην |
| 16, 10, 59 |
γενήσεσθαι
καιρὸν
ὑπὲρ
Ἡρώδου
λέγειν.
|
Συνεστώτων |
οὖν
ἐπ'
ἀλλήλους
καὶ
δοθείσης |
| 16, 6, 55 |
ἄρχουσι
χαίρειν.
Καῖσάρ
μοι
ἔγραψεν
|
κελεύων |
μὴ
κωλύεσθαι
τοὺς
Ἰουδαίους
ὅσα |
| 16, 8, 57 |
καθαιρεῖν
ὡς
μὴ
μείζων
ὁρᾶσθαι,
|
τοξεύων |
δὲ
ἐν
τοῖς
κυνηγεσίοις
ἐκείνου |
| 16, 10, 59 |
καὶ
πολὺς
ἦν
ἀφανῶς
μὲν
|
ἐκθεραπεύων |
ἅπαντας
ἀεὶ
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις |
| 16, 8, 57 |
πατρὸς
παρρησίας
κατέμαθεν,
ἔκπαλαι
μὲν
|
συνεδρεύων |
αὐτῷ
προσέκειτο
καὶ
μᾶλλον
ἐδόκει |
| 16, 4, 53 |
ὅ
τε
Καῖσαρ
οὐδὲ
πρότερον
|
πιστεύων |
τῷ
μεγέθει
τῆς
διαβολῆς
ἔτι |
| 16, 4, 53 |
καὶ
τοὺς
υἱοὺς
μετ'
αὐτὸν
|
ἀποδεικνύων |
βασιλέας
γενέσθαι,
πρῶτον
μὲν
Ἀντίπατρον, |
| 16, 9, 58 |
βασιλεία
στρατιᾷ
πορθήσαντος
αὐτὴν
Ἡρώδου.
|
Δακρύων |
δὲ
πεντακοσίους
μὲν
ἐπὶ
δισχιλίοις |
| 16, 7, 56 |
ὑπὸ
τοῦ
Φερώρα
ῥηθέντα
μετὰ
|
δακρύων. |
Ἡρώδης
δὲ
πολὺ
μᾶλλον
ἐκπαθὴς |
| 16, 3, 52 |
ἐκείνου
μητέρα,
Καίσαρι
δὲ
πολλάκις
|
γράφων |
ὑπὲρ
αὐτοῦ
καὶ
ἰδίᾳ
συνίστη |
| 16, 10, 59 |
ὑπεδέξατο
Σύλλαιος
ἐπὶ
πάντας
ἀνθρώπους
|
τρέφων |
καὶ
χώραν
ἔδωκε
νέμεσθαι
καὶ |
| 16, 7, 56 |
Ἐστρατήγει
δ'
ἀεὶ
κατὰ
τῶν
|
ἀδελφῶν |
Ἀντίπατρος
δεινὸς
ὢν
ἔξωθεν
μὲν |
| 16, 4, 53 |
ἤλπιζεν
τὸν
πατέρα
κατὰ
τῶν
|
ἀδελφῶν, |
συνεχῶς
ἐπέστελλεν,
πρόφασιν
μὲν
ὡς |
| 16, 11, 60 |
γενηθέντος
ἐπιτίθεται
τῷ
καιρῷ
καὶ
|
Τρύφων |
τις
κουρεὺς
τοῦ
βασιλέως,
ὃς |
| 16, 5, 54 |
ἀθλημάτων,
παρεσκευάκει
δὲ
πολὺ
πλῆθος
|
μονομάχων |
καὶ
θηρίων
ἵππων
τε
δρόμον |
| 16, 10, 59 |
ἐπ'
οὐδὲν
ὑγιές,
καὶ
μοιχείας
|
ἐξελέγχων |
οὐ
τῶν
ἐν
Ἀραβίᾳ
μόνον |
| 16, 7, 56 |
ἤδη
καὶ
παῖδα
ἐξ
αὐτῆς
|
ἔχων |
ἀποπέμπεται,
βασιλεῖ
δ'
ὡμολόγει
λήψεσθαι |
| 16, 8, 57 |
σημεῖα
τῆς
μετὰ
μικρὸν
ἀπωλείας
|
ἔχων, |
Ἀρχέλαος
δὲ
οὔτε
ὑπερεῖδεν
τὴν |
| 16, 9, 58 |
Ἀράβων
προστασίας
ἐπορίσαντο,
χαλεπῶς
δὲ
|
ἔχων |
αὐτὸς
τῶν
ἀδικημάτων
περιελθὼν
τὸν |
| 16, 4, 53 |
καὶ
δυσφημίας,
ὡς
ἤδη
μὲν
|
ἔχων |
δυσμενῶς
τοῖς
μειρακίοις,
ἐν
δὲ |
| 16, 10, 59 |
τούτους
ὁ
βασιλεὺς
ἐν
ὑποψίαις
|
ἔχων |
ἐβασάνιζεν,
οἱ
δὲ
διακαρτερήσαντες
πολὺν |
| 16, 7, 56 |
ἀπείληπτο
μηδὲν
εὔσχημον
εἰς
ἀπολογίαν
|
ἔχων, |
εἰπεῖν
μὲν
ὡμολογηκώς,
ἀκοῦσαι
δ' |
| 16, 11, 60 |
λαβὼν
οὔτε
παρασκευὴν
ἐπιχειρήσεως
ἐλέγχειν
|
ἔχων |
ἐτόλμησεν
ἀποκτεῖναι
τοὺς
ἐξ
αὐτοῦ |
| 16, 11, 60 |
οὐκ
οἴεσθαι
δικαιοῦν
αὐτὸς
παῖδας
|
ἔχων |
καὶ
τοῦ
πάθους
μείζονος
ὄντος, |
| 16, 5, 54 |
προαίρεσιν.
Ἐγὼ
δ'
οὐχ
οὕτως
|
ἔχων |
μίαν
αἰτίαν
ἀμφοτέρων
τούτων
ὑπολαμβάνω. |
| 16, 4, 53 |
φρονεῖν.
Ταῦτα
δὲ
δι'
ἐννοίας
|
ἔχων |
οὐκ
ἀφίστατο
τῆς
ἑαυτοῦ
προαιρέσεως, |
| 16, 9, 58 |
μὲν
οὐδέπω
τὴν
ἀρχὴν
βεβαίαν
|
ἔχων |
οὐχ
ἱκανὸς
ἦν
κωλύειν
τοὺς |
| 16, 9, 58 |
ἐπιτρεπόντων
ἀγνωμονοῦντας
ἐπεξιέναι
στρατιάν
τε
|
ἔχων |
προήγαγεν
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
τρισὶν |
| 16, 8, 57 |
προσετίθει
δ'
ὅτι
καὶ
συνεργὸν
|
ἔχων |
τὸν
ἀδελφὸν
Ἀριστόβουλον
ἐν
κυνηγεσίῳ |
| 16, 5, 54 |
καὶ
τὸ
κάλλιστον
ὧν
ᾤετο
|
παρέχων |
ἐν
τῷ
διδόναι
τὴν
τοῦ |
| 16, 10, 59 |
δὲ
τοῖς
λαλουμένοις
ἢ
γινομένοις
|
προσέχων, |
ὡς
ἐξ
αὐτῶν
ἀντιχαρίζεσθαι
τὰς |
| 16, 7, 56 |
καὶ
πολλάκις
μὲν
ἐπιδραττομένης
τῶν
|
τριχῶν, |
πολλάκις
δὲ
τυπτούσης
τὰ
στέρνα, |
| 16, 10, 59 |
τοὺς
λόγους.
Ὁ
δ'
οὐκέτι
|
κατασχὼν |
αὑτὸν
δῆσαί
τε
κελεύει
καὶ |
| 16, 4, 53 |
τινὸς
ἐδεῖτο.
Καῖσαρ
δὲ
μικρὸν
|
ἐπισχὼν |
τοὺς
μὲν
νεανίσκους,
εἰ
καὶ |
| 16, 2, 51 |
πολλαῖς
ὕστερον
ἡμέραις
πνευμάτων
ἐπιτηδείων
|
τυχών. |
Κἀκεῖθεν
ἐλθὼν
εἰς
Ἱεροσόλυμα
συνήγαγεν |
| 16, 8, 57 |
Ἀρχέλαον
ὁρῶν
μάλιστα
δυνάμενον
αὐτὸς
|
τυχὼν |
πρὸς
ἐκεῖνον
ἐτράπετο
μελανείμων
καὶ |
| 16, 7, 56 |
καὶ
τὴν
μὲν
κόρην
μὴ
|
τυχὼν |
Φερώρα
δικαίου
παιδὶ
Φασαήλου
δίδωσιν, |